პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ფსიქოლეფსური საშუალებები

პალიპერიდონი რომფარმი

PALIPERIDONE ROMPHARM

რეცეპტით50მგინსტრუქცია ქართულადრუმინეთი
რისთვის გამოიყენება

პალიპერიდონი რომფარმი ნაჩვენებია შიზოფრენიის შემანარჩუენებლი მკურნალობისთვის მოზრდილ პაციენებში, რომელთა სტაბილიზაციაც მოხდა პალიპერიდონით ან რისპერიდონით. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
პალიპერიდონი (paliperidone)
ფორმა და შეფუთვა
50მგ/0.5მლ 0.5მლ გახანგრძლივებული მოქმედების ი.მ. საინექციო სუსპენზია წინასწარ შევსებული მზა შპრიცი №1 + 2 ნემსი
მწარმოებელი
S.C. Rompharm Company S.R.L. (Str. Eroilor, nr. 1с) (შუალედური ფარმაცევტული პროდუქტის მწარმოებელი -S.C. Rompharm Company S.R.L. (Str. Drumul Garii Otopeni, nr. 52)(რუმინეთი)), რუმინეთი
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ფსიქოლეფსური საშუალებები, ანტიფსიქოზური სხვა საშუალებები
ATC კოდი
N05AX13
რეგისტრაციის ნომერი
რ-044259
რეგისტრირებულია
30 ოქტომბერი 2025, მოქმედებს 30 ოქტომბერი 2030-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
„Rompharm Company Georgia“ LLC (საქართველო)
განმცხადებელი
შპს „რომფარმ კომპანი საქართველო“
GMP
აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ურთიერთქმედების შემოწმებაპალიპერიდონი რომფარმი და სხვა წამალი ერთად

პალიპერიდონი რომფარმი — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

პალიპერიდონი რომფარმი ნაჩვენებია შიზოფრენიის შემანარჩუენებლი მკურნალობისთვის მოზრდილ პაციენებში, რომელთა სტაბილიზაციაც მოხდა პალიპერიდონით ან რისპერიდონით.

შიზოფრენიით დაავადებულ შერჩეულ მოზრდილ პაციენტებში და იმ პირებში, რომლებსაც ადრე აღენიშნებოდათ ორალურ პალილერიდონზე ან რისპერიდონზე რეაქცია, პალიპერიდონი რომფარმი შეიძლება გამოყენებული იყოს ორალური მკურნალობით სტაბილიზაციის გარეშე როდესაც ფსიქოზური სიმპტომები მსუბუქი და საშუალოა და საჭიროა გახანგრძლივებული მოქმედების მკურნალობა.

მიღების წესი და დოზირება

პალიპერიდონი რომფარმის რეკომენდებული სასტარტო დოზაა 150მგ 1-ელ დღეს და 100მგ ერთი კვირის შემდეგ (მე-8 დღე). ორივეს შეყვანა ხდება დელტისებურ კუნთში თერაპიული კონცენტრაციის სწრაფი მიღწევისთვის (იხ. პარაგრაფი «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები»). მესამე დოზისს გამოყენება უნდა მოხდეს მკეორეს დაწყებიდან ერთი თვის შემდეგ. ყოველთვიურად მისაღები რეკომენდებული დოზაა 75მგ; ერთმა პაციენტმა შეიძლება სარგებელი მიიღოს უფრო დაბალი ან მაღალი დოზით 25-50მგ ფარგლებში ინდივიდუალური ტოლერანტობის და/ან ეფექტურობის საფუძველზე. ჭარბწონიან ან მსუქან პაციენტებში შეიძლება საჭირო გახდეს მაღალი დოზები (იხ «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები») მეორე საწყისი დოზის შემდეგ, ყოველთვიური შემანარჩუნებელი დოზების შეყვანა შეიძლება დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში.

შემანარჩუნებელი დოზის ცვლილება შეიძლება მოხდეს თვეში ერთხელ. დოზის ცვლილებისას უნდა გაითვალისწინონ პალიპერიდონი რომფარმის ხანგრძლივი გამოთავისუფლების მახასიათებლები (იხ. პარაგრაფი «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები») რადგან შემანარჩუნებელი დოზების სრული ეფექტი შეიძლება პირველი თვეების დროს არ გამოვლინდეს.

ორალური გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების პალიპერიდონიდან ან ორალური რისპერიდონიდან პალიპერიდონი რომფარმზე გადასვლა

პალიპერიდონი რომფარმის გამოყენება უნდა დაიწყოს წესით, რომელიც აღწერილია «დოზირების და გამოყენების მეთოდის» პარაგრაფის დასაწყისში. პალიპერიდონი რომფარმით ყოველთვიური შემანარჩუენებლი მკურნალობისას პაციენტებში რომელთა სტაბილიზაციაც მოხდა პალიპერიდონის გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ტაბლეტების განსხვაებული დოზებით, შეიძლება მიღწეული იყოს მყარ მდგომარეობაში იგივე ექსპოზიცია ინექციით. პალიპერიდონი რომფარმის შემანარჩუწენებელი დოზისას მიღწეული უნდა იყოს მყარ მდგომარეობაში შემდეგი ექსპოზიცია:

პალიპერიდონის გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ტაბლეტების დოზები და პალიპერიდონი რომფარმის დოზები რომელიც საჭიროა მყარ მდგომარეობაში მსგავსი ეფექტურობის მიღწევისთვის შემანარჩუნებელი თერაპიის დროს

პალიპერიდონის გახანგრძივებული გამოთავისუფლების ტაბლეტების წინა დოზ

პალიპერიდონი რომფარმი საინექციო

3 მგ დღე-ღამეში

25-50 მგ თვეში

6 მგ დღე-ღამეში

75 მგ თვეში

9 მგ დღე-ღამეში

100 მგ თვეში

12 მგ დღე-ღამეში

150 მგ თვეში

წინა ორალური პალიპერიდონი ან ორალური რისპერიდონი შეიძლება მოიხსნას პალიპერიდონი რომფარმით მკურნალობის დაწყებისას. ზოგი პაციენტისთვის შეიძლება სასარგებლო იყოს თანდათან მოხსნა. ზოგ პაციენტში, რომლებიც პალიპერიდონის უფრო მაღალი ორალური დოზიდან (მაგ. 9-12მგ დღ-ღამეში) გადადიან დუნდულა კუნთში პალიპერიდონი რომფარმის ინექციებზე, შეიძლება უფრო დაბალი იყოს პლაზმაში ექსპოზიცია შეცვლიდან პირველი 6 თვის განმავლობაში. აქედან გამომდიანრე, ალტერნატიულად, უნდა გაითვალისწინონ დელტისებურ კუნთში ინექციები პირველი 6 თვის განმავლობაში.

რისპერიდონიდან გახანგრძლივებული მოქმედების ინექციაზე გადასვლა

რისპერიდონის გახანგრძლივებული მოქმედების ინექციიდან გადასვლისას, პალიპერიდონი რომფარმით მკურნალობა დაიწყეთ შემდგომი დაგეგმილი ინექციის დროს. პალიპერიდონი რომფარმის გამოყენება შემდეგ უნდა გაგრძელდეს თვეში ერთხელ. საჭირო არ არის ერთ კვირაინი საწყისი დოზირების რეჟიმი კუნთში ინექციების სახით (დღე 1 და დღე 8) როგორც აღწერილია პარაგრაფში «დოზირება და გამოყენების მეთოდი»

პაციენტებში, რომელთა სტაბილიზაციაც მოხდა გახანგრძლივებული საინექციო რისპერიდონის სხვადასხვა დოზებით, შეიძლება მიღწეული იყოს მყარ მდგომარეობში პალპერიდონის მსგავსი ექსპოზიცია პალიპერიდონი რომფარმის ყოველთვიური დოზების მიღებისას შემდეგნაირად:

რისპერიდონის გახანგრძლივებული მოქმედების დოზა და პალიპერიდონი რომფარმის დოზა რაც საჭიროა მსგავსი პალიპერიდონის ექსპოზიციის მიღწევისთვის მყარ მდგომარეობაში

გახანგრძლივებული მოქმედების რისპერიდონის წინა საინექციო დოზა

პალიპერიდონი რომფარმი საინექციო

25 მგ 2 კვირაში ერთხელ

50 მგ თვეში

  • 5 მგ 2 კვირაში ერთხელ

75 მგ თვეში

50 მგ 2 კვირაში ერთხელ

100 მგ თვეში

ანტიფსიქოზური სამედიცინო პროდუქტების მოხსნა უნდა მოხდეს გამოყენების ინსტრუქციასთან შესაბამისად. თუ პალიპერიდონი რომფარმი იხსნება, უნდა გაითვალისწინონ მისი გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების მახასიათებლები. პერიოდულად უნდა შეფასდეს ექსტრაპირამიდული სიმპტომების (EPS) მედიკამენტის საჭიროება.

გამოტოვებული დოზები

გამოტოვებული დოზების აცილება

პალიპერიდონი რომფარმის მეორე საწყისი დოზის მიღება რეკომენდებულია პირველიდან ერთი კვირის შემდეგ. გამოტოვებული დოზის ასაცილებლად პაციენტს მეორე დოზა უნდა გაუკეთონ 4 დღით ადრე ან ერთი კვირის შემდეგ (დღე 8). ამის მსგავსად რეჟიმის დაწყების შემდეგ მეორე და მესამე დოზა რეკომენდებულია თვეში ერთხელ. ყოველთვიური გამოტოვებული დოზის თავიდან ასაცილებლად პაციენტებს ინექცია შეიძლება გაუკეთდეს თვეში დაგეგმილ დრომდე 7 დღით ადრე ან 7 დღის შემდეგ. თუ გამოტოვებულია პალიპერიდონი რომფარმის ინექციის მეორე სამიზნე თარიღი (დღე 8±4 დღე), რეკომენდებული ხელახალი დაწყება დამოკიდებულია პირველი ინექციიდან გასულ დროზე.

გამოტოვებული მეორე საწყისი დოზა (<4 კვირა პირველი ინექციიდან)

თუ პირველი ინექციიდან გასულია 4 კვირაზე ნაკლები, პაციენტმა მეორე 100მგ ინექცია დელტისებურ კუნთში უნდა გაიკეთოს რაც შეიძლება მალე. პალიპერიდონი რომფარმის მესამე ინექცია 75მგ დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში უნდა გაკეთდეს პირველი ინექციიდან 5 კვირის შემდეგ (მეორე ინექციის დროის მიუხედავად). ინექციების ნორმალური ყოველთვიური ციკლი დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში 25მგ-150მგ ინდივიდუალური ტოლერანტობის და/ან ეფექტურობის მიხედვით უნდა დაიცვან.

გამოტოვებული მეორე საწყისი დოზა (4-7 კვირა პირველი ინექციიდან)

თუ პალიპერიდონი რომფარმის პირველი ინექციიდან გასულია 4-7 კვირა, განაახლეთ 100მგ-თი ორი ინექციით შემდეგნაირად:

  • დელტისებურ კუნთში ინექცია რაც შეიძლება მალე

სხვა დელტისებურ კუნთში ინექცია მეორე კვირას

ინექციების ნორმალური ყოველთვიური ციკლი დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში 25მგ-150მგ, პაციენტის ინდივიდუალური ტოლერანტობის და/ან ეფექტურობის საფუძველზე.

გამოტოვებული მეორე საწყისი დოზა (>7 კვირა პირველი ინექციის შემდეგ)

თუ პალიპერიდონი რომფარმის პირველი ინექციიდან გასულია 7 კვირაზე მეტი, დოზირება დაიწყეთ წესით, რომელიც აღწერილია პალიპერიდონი რომფარმის დაწყების რეკომენდაციაში.

გამოტოვებული ყოველთვიური შემანარჩუნებელი დოზა (1 თვე-6 კვირა)

დაწყების შემდეგ პალიპერიდონი რომფარმის რეკომენდებული საინექციო ციკლია ყოველთვიურის ინექცია. თუ ბოლო ინექციიდან გასულია 6 კვირაზე ნაკლები, რაც შეიძლება მალე უნდა მიიღონ წინა სტაბილიზებული დოზა, შემდეგ უნდა გააგრძელონ ყოველთვიური ინტერვალებთ.

გამოტოვებული ყოველთვიური შემანარჩუნებელი დოზა (>6 კვირა-6 თვე)

თუ პალიპერიდონი რომფარმის ბოლო ინექციიდან გასულია 6 კვირაზე მეტი , რეკომენდაციები შემდეგია;

პაციენტებისთვის რომელთა სტაბილიზაციაც მოხდა 25-100მგ დოზით

  • დელტისებურ კუნთში ინექცია რაც შეიძლება მალე დოზით რომლითაც მოხდა წინა სტაბილიზაცია

სხვა დელტისებურ კუნთში ინექცია (იგივე დოზა) ერთი კვირის შემდეგ (დღე 8)

ინექციების ნორმალური ყოველთვიური ციკლის გაგრძელება დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში 25-150მგ დოზით პაციენტის ინდივიდუალური ტოლერანტობის და/ან ეფექტურობის საფუძველზე

პაციენტებისთვის, რომელთა სტაბილიზაციაც მოხდა 150მგ დოზით

დელტისებურ კუნთში ინექცია რაც შეიძლება მალე 100მგ ინექცია

სხვა დელტისებურ კუნთში ინექცია (იგივე დოზა) ერთი კვირის შემდეგ (დღე 8) 100მგ

ინექციების ნორმალური ყოველთვიური ციკლის გაგრძელება დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში 25-150მგ დოზით პაციენტის ინდივიდუალური ტოლერანტობის და/ან ეფექტურობის საფუძველზე

გამოტოვებული ყოველთვიური შემანარჩუნებელი დოზა (> 6 თვე)

თუ პალიპერიდონი რომფარმის ბოლო ინექციიდან გასულია 6 თვეზე მეტი, დოზირება უნდა დაიწყოს წესით, რომელიც აღწერილია პალიპერიდონი რომფარმის დაწყების რეკომენდაციაში.

განსაკუთრებული პოპულაციები

ხანდაზმულები

>65 წლის ხანდაზმულებში ეფექტურობა და უსაფრთხოება დადგენილი არ არის.

ზოგადად, თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე ხანდაზმულებში, პალიპერიდონი რომფარმის რეკომენდებული დოზირება იგივეა რაც ახალგაზრდებში. თუმცა რადგან ხანდაზმუელბში თირკმლის ფუნქცია დაქვეითებულია, შეიძლება საჭირო იყოს დოზის ცვლილება (იხ. პარაგრაფი თირკმლის დაზიანება დოზირების რეკომენდაციებისთვის).

თირკმლის დაზიანება

პალიპერიდონის პალმიტატი სისტემატურად შესწავლილი არ არის თირკმლის უკამრისობის მქონე პაციეტნებში (იხ. პარაგრაფი «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები»). თირკმლის მსუბუქი უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი ≥ 50-80 მლ/წთ) პალიპერიდონი რომფარმის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 100მგ მკურნალობის 1-ელ დღეს და 75მგ ერთ კვირის შემდეგ, ორივეს შეყვანა უნდა მოხდეს დელტისებურ კუნთში. შემანარჩუნებელი ყოველთვიური დოზაა 50მგ 25-100მგ -ს მერყეობით პაციენტის ინდივიდუალური ტოლერანტობის და/ან ეფექტურობის მიხედვით.

პალიპერიდონი რომფარმი რეკომენდებული არ არის თირკმლის საშუალო და მძიმე უკმარისობით დაავადებული პაციენტებისთვის (კრეატინინის კლირენსი <50მლ/წთ) (იხ. პარაგრაფი «განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას»)/

ღვიძლის დაზიანება

ორალური პალიპერიდონის გამოცდილების საფუძველზე დოზის ცვლილება საჭირო არ არის ღვიძლის მსუბუქი და საშუალო უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში,. რადგან პალიპერიდონი შესწავლილი არ არის ღვიძლის მწვავე უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში, ამ შემთხვევაში სიფრთხილეა საჭირო (იხ. პარაგრაფი «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები»).

პედიატრული პოპულაცია

პალიპერიდონი რომფარმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა <18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში დადგენილი არ არის. მონაცემები არ არსებობს.

გამოყენების მეთოდი

პალიპერიდონი რომფარმი განკუთვნილია მხოლოდ ინტრამუსკულური გამოყენებისთვის. სხვა გზით არ უნდა მიიღონ. საჭიროა ნელი ინექცია, ღრმად დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში. ყოველი ინექცია უნდა გააკეთოს სამედიცინო სფეროს პროფესიონალმა. გამოყენება უნდა მოხდეს ერთჯერადი ინექციის სახით. დოზა არ უნდა გაყონ სხვადასხვა ინექციებით. დოზა არ უნდა შეიყვანონ სისხლძარღვში ან კანქვეშ.

1-ელი და მე-8 დღის საწყისი დოზები უნდა შეიყვანონ დელტისებურ კუნთში სწრაფი თერაპიული კონცენტრაციის მიღწევისთვის (იხ. პარაგრაფი «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები»). მეორე საწყისი დოზის შემდეგ ყოველთვიური შემანარჩუენებლი დოზების შეყვანა ხდება დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში. დუნდულადან დელტისებურ კუნთზე გადასვლა (და პირიქით) უნდა გაითვალისწინონ ინექციის ადგილის ტკივილის დისკომფორტის, აუტანლობის შემთხვევაში (იხ. პარაგრაფი «არასასურველი ეფექტები») ასევე რეკომენდებულია მარჯვენა და მარცხენა მხარეების მონაცვლეობა (იხ. ქვემოთ).

პალიპერიდონი რომფარმის გამოყენების და შენახვის ინსტრუქცია იხ. ინსტრუქციაში (ინფორმაცია განკუთვნილია მხოლოდ სამედიცინო და ჯანდაცვის სფეროს პროფესიონალებისთვის).

დელტისებურ კუნთში შეყვანა

პალიპერიდონი რომფარმის საწყისი და შემანარჩუნებელი გამოყენებისთვის რეკომენდებული ნემსის ზომა დელტისებურ კუნთში განისზღვრება პაციენტის წონის მიხედვით. ≥ 90კგ წონისთვის 1½-ინჩი, 22 ზომა ნემსი (38.1მმ x 0.72მმ). <90კგ-სთვის რეკომენდებულია 1-inch, 23 gauge ნემსი (25.4მმ x 0.64მმ). დელტისებური კუნთი უნდა შეიცვალოს ორი ინექციის შემდეგ.

დუნდულა კუნთში შეყვანა

პალიპერიდონი რომფარმის საწყისი და შემანარჩუნებელი გამოყენებისთვის რეკომენდებული ნემსის ზომა დუნდულა კუნთისთვის არის 1½-ინჩი, 22 ზომა ნემსი (38.1მმ x 0.72მმ). შეყვანა უნდა მოხდეს დუნდულა კუნთის ზედა -გარეთა კვადრანტში. დუნდულა კუნთში ინექციების მხარე უნდა იცვლებოდეს.

უკუჩვენებები

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, რისპერიდონის ან რომელიმე შემავსებლის მიმართ რაც აღნიშნულია პარაგრაფში «შემადგენლობა»

სიფრთხილის ზომები

გამოყენება მწვავედ აჟიტირებულ ან მწვავე ფსიქოზურ მდგომარეობაში მყოფ პაციენტებში

პალიპერიდონი რომფარმი არ უნდა გამოიყენონ მწვავე აჟიტირების ან მწვავე ფსიქოზური მდგომარეობისას როდესაც საჭიროა სიმპტომების სასწრაფო კონტროლი.

QT ინტერვალი

სიფრთხილეა საჭირო პალიპერიდონის იმ პაციენტებში დანიშვნისას, რომლებსაც აღენიშნებათ კარდიოვასკულური დაავადება ან QT გახანგრძლივების ოჯახური ანამნეზი, ასევე QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ სხვა სამედიცინო პროდუქტებთან გამოყენებისას.

ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი

ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი (NMS), რომელსაც ახასიათებს ჰიპერთერმია, კუნთების რიგიდობა, აუტოიმუნური არასტბილურობა, ცნობიერების დარღვევა და შრატში კრეატინ-ფოსფოკინაზას მომატება, აღწერილია პალიპერიდონის გამოყენებისას. დამატებითი კლინიკური ნიშნები შეიძლება მოიცავდეს მიოგლობინურიას (რაბდომიოლიზი) და თირკმლის მწვავე უკმარისობას. თუ პაციეტნს აღენიშნება NMS ნიშნები და სიმპტომები, პალიპერიდონი უნდა მოიხსნას.

ტარდიული დისკინეზია/ექსტრაპირამიდული სიმპტმები

დოფამინის რეცეპტორების ანტაგონისტური მოქმედების მქონე სამედიცინო პრეპარატები დაკავშირებულია ტარდიულ დისკინეზიასთან, რასაც ახასიათებს რითმული, უნებლიე მოძრაობები ძირითადად ენის და/ან სახის მიდამოში. ტარდიული დისკინეზიის ნიშნების და სიმპტომების შემთხვევაში უნდა გაითვალისწინონ ყველა ანტიფსიქოზური საშუალებს მოხსნა პალიპერიდონის ჩათვლით.

სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ფსიქოსტიმულატორებს (მაგ., მეთილფენიდატი) და პალიპერიდონს ერთად, რადგან ექსტრაპირამიდული სიმპტომები შეიძლება განვითარდეს ერთი ან მეტი მედიკამენტის ცვლილებისას. რეკომენდებულია მასტიმულირებელი მკურნალობის თანდათან მოხსნა (იხ. პარაგრაფი «ურთიერთქმედება სხვა სამედიცინო პროდუქტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები»).

ლეიკოპენია, ნეიტროპენია და აგრანულოციტოზი

პალიპერიდონის პალმიტატის გამოყენებისას აღწერილია ლეიკოპენიის, ნეიტროპენის და აგრანულოციტოზის მოვლენები. აგრანულოციტოზი ძალიან იშვიათი იყო (< 1/10,000 პაციენტი) პოსტ-მარკეტინგული დაკვირვებისას. პაციენტები, რომლებსაც აღენიშნებათ სისხლის თეთრი უჯრედების კლინიკურად მნიშვნელოვანი მცირე რაოდენობა (WBC) ან პრეპარატით გამოწვეული ლეიკოპენია/ნეიტროპენია უნდა იყვნენ მონიტორინგის ქვეშ, თერაპიის პირველი რამდენიმე თვის განმავლობაში და პალიპერიდონი რომფარმის მოხსნა უნდა გაითვალისწინონ WBC რაოდენიბის პირველი კლინიკურდ მნიშვნელოვანი დაქვეითებისას, სხვა გამომწევვი ფაქტორების არ არსებობის შემთხვევაში. პაციენტებში, როლებსაც აღენიშნებათ კლინიკურად მნიშვნელოვანი ნეიტროპენია საჭროა ფრთხილი მონიტორინგი ცხელების ან ინფექციის სხვა სიმპტომებსი და ნიშნების გამსოავლენად და მათი განვითარების შემთხვევაში საჭიროა შესაბამისი მკურნალობა. მწვავე ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში (ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი < 1 X 109/ლ) პალიპერიდონი რომფარმი უნდა მოიხსნას და WBC-ზე დაკვირვება საჭიროა აღდგენამდე.

ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები

პაციენტებში, რომლებიც ადრე იტანდნენ ორალურ რისპერიდონს ან ორალურ პალიპერიდონს, იშვიათად აღწერილია ანაფილაქსიური რეაქციები, პოსტ-მარკეტინგული გამოცდილებისას (იხ. პარაგრაფი «თერაპიული ჩვენება» და :არასასურველი ეფექტები»).

ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების შემთხვევაში შეწყვიტეთ პალიპერიდონი რომფარმის გამოყენება; მიიღეთ ზოგადი დამხმარე ზომები კლინიკური ჩვენების მიხედვით და პაციენტს დააკვირდით ნიშნების და სიმპტომების გაქრობამდე (იხ. პარაგრაფი «უკუჩვენება» და «არასასურველი ეფექტები»).

ჰიპერგლიკემია და შაქრიანი დიაბეტი

ჰიპერგლიკემია, შაქრიანი დიაბეტი და არსებული დიაბეტის გამწვავება, დიაბეტური კომის და კეტოაციდოზის ჩათვლით, აღწერილია პალიპერიდონით მკურნალობის განმავლობაში. საჭიროა შესაბამისი კლინიკური მონიტორინგი ანტიფსიქოზური გაიდლაინების გამოყენებით. პაციენტებში რომლებიც მკურნალობენ ატიპიური ანტიფსიქოზაური საშუალებებით, პალიპერიდონი რომფარმის ჩათვლით, საჭიროა მონიტორინგი, ჰიპოგლიკემიის გამოსავლენად (როგორიცაა პოლიდიფსია, პოლიურია, ოპოლიფაგია და სისუსტე) და შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში საჭიროა რეგულარული მონიტორინგი გლუკოზის კონტროლის გაუარესების გამოსავლენად.

წონაში მატება

წონის მნიშვნელოვანი მატება აღწერილია პალიპერიდონის პალმიტატის გამოყენებისას. საჭიროა წონის რეგულარული მონიტორინგი.

გამოყენება პროლაქტინ-დამოკიდებული სიმისვნეებით დაავადებულ პაციენტებში

ქსოვილების კულტურის კვლევები აჩვენებს, რომ ადამიანის ძუძუს კიბოს სიმსივნეებში უჯრედების ზრდა შეიძლება სტიმულირებული იყოს პროლაქტინით. თუმცა კლინიკურ და ეპიდემიოლოგიურ კვლევებში გამოვლენილი არ არის აშკარა კავშირი ანტიფსიქოზური საშუალებების გამოყენებასთან, სიფრთხილეა საჭირო მნიშვნელოვანი ანამნეზის მქონე პაციენტებში. პალიპერიდონი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სიმსივნე, რომელიც შეიძლება იყოს პროლაქტინზე დამოკიდებული.

ორთოსტატური ჰიპოტენზია

პალიპერიდონი ზოგიერთ პაციენტში შეიძლება აინდუცირებდეს ორთოსტატურ ჰიპოტენზიას, ალფა-მაბლოკირებელი მოქმედების საფუძველზე.

პალიპერიდონის გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ტაბლეტების (3,6,9 და 12მგ) სამი პლაცებო კონტროლირებული, 6-კვირიანი, ფიქსირებულ-დოზიანი კვლევის მონაცემების შეჯამებული ანალიზის საფუძველზე, ორთოსტატრური ჰიპოტენზია აღწერილი იყო იმ სუბეიქტების 2.5%-ში რომლებიც მკურნალობდნენ ორალური პალიპერიდონით, პლაცებოს ჯგუფის 0.8%-თან შედარებით. პალიპერიდონი როფარმი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ კარდიოვასკულური დაავადება (მაგ., გულის უკმარისობა, მიოკარდიუმის ინფარქტი ან იშემია, გამტარებლობის ანომალიები), ცერებროვასკულური დაავადება ან მდგომარეობები, რომლებიც პაციენტებს ჰიპოტენზიისკენ განაწწყობს (მაგ., დეჰიდრატაცია და ჰიპოვოლემია).

კრუნჩხვები

პალიპერიდონი რომფარმი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ კრუნჩხვები ან სხვა მდგომარეობები, რომლებმაც შეიძლება დააქვეითოს კრუნჩხვების ზღვარი.

თირკმლის დაზიანება

პლაზმაში პალიპერიდონის კონცენტრაცია იზრდება თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციეტნებში და აქედან გამომდინარე, თირკმლის მსუბუქი უკმარისობით დაავადებულ პაციეტნებში, რეკომენდებულია დოზის ცვლილება. პალიპერიდონი რომფარმის გამოყენება რეკომენდებული არ არის თირკმლის საშუალო ამ მწავე უკმარისობის დროს (კრეატინინის კლირენსი <50მლ/წთ) (იხ. პარაგრაფი დოზირება და გამოყენების მეთოდი» და «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები»).

ღვიძლის დაზიანება

ღვიძლის მწვავე უკმარისობთ დაავადებულ პაციენტებში მონაცემები არ არის (ჩაილდ პიუ კლასი C). ამ პაციენტებში პალიპერიდონის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე.

დემენციის მქონე ხანდაზმული პაციენტები

პალიპერიდონის პალმიტატი შესწავლილია ხანდაზმულ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ დემენცია. პალიპერიდონი რომფარმი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ დემენციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში ინსულტის რისკ-ფაქტორების დროს.

ქვემოთ მოცემული რისპერიდონის გამოცდილება ვალიდურად არის მიჩნეული პალიპერიდონისთვის.

საერთო სიკვდილიანობა

17 კონტროლირებული კლინიკური კვლევის მეტა-ანალიზში, დემენციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებს მკურნალობდნენ სხვა ატიპიური ანტიფსიქოზაური საშუალებებით, რისპერიდონის, არიპიპრაზოლის, ოლანზაპინის და კვეტიაპინის ჩათვლით, მომატებული იყო სიკვდილიანობის რისკი პლაცებოსთან შედარებით. რისპერიდონით ნამკურნალებ პაციენტებს შორის, სიკვდილიანობა 4% იყო პლაცებოს 3.1%-თან შედარებით.

ცერებროვასკულური გვერდითი რეაციები

ცერებროვასკულური გვერდითი რეაქციები დაახლოებით 3-პუნქტით გაიზარდა რანდომიზებულ პლაცებო კონტროლირებულ კვლევებში, დემენციურ პოპულაციაში, რომლებსაც მკურნალობდნენ ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალებებით, რისპერიდონის, არიპიპრაზოლის და ოლანზაპინის ჩათვლით. ამ გაზრდილი რისკის მექანიზმის უცნობია.

პარკინსონის დაავადება და დემენცია ლევის სხეულაკებით

პალიპერიდონი რომფარმის დანიშვნისას ექიმმა უნდა გაითვალისწინოს რისკი და სარგებელი, პარკინსონის დაავადების მქონე ან დემენციით დაავადებულ პაციენტებში, ლევის სხეულაკებით (DLB), რადგან ორივე ჯგუფში შეიძლება მომატებული იყოს ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომის რისკი, ანტიფსიქოზური პრეპარატებისადმი მომატებული მგრძნობელობის გამო. მომატებული მგრძნობელობის ეს გამოვლინება შეიძლება მოიცავდეს კონფუზიას, პოსტურალურ არასტაბილურობას და ხშირად დაცემას, ექსტრაპირემიდულ სიმპტომებზე დამატებით.

პრიაპიზმი

ანტიფსიქოზური სამედიცინო პროდუქტები (რისპერიდონის ჩათვლით) ალფა-ადრენერგული მაბლოკიერებელი ეფექტებით იწევვს პრიაპიზმს. პოსტმარკეტინგული დაკვირვებისას, პრიაპიზმი აგრეთვე აღწერილია ორალური პალიპერიდონის მიღებისას, რომელიც არის რისპერიდონის აქტიური მეტაბოლიტი. პაციეტნებს უნდა მიაწოდონ ინფორმაცია, რომ პრიაპიზმის 3-4 საათზე დიდხანს გაგრძელების შემთხვევაში დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს.

სხეულის ტემპერატურის რეგულაცია

ანტიფსიქოზურ პროდუქტებთან დაკავშირებულია ორგანიზმის მიერ სხეულის ტემპერატურის შემცირების უნარის დარღვევა. შესაბამისი მკურნალობაა საჭირო პალიპერიდონი რომფარმის ისეთ პაციენტებში გამოყენებისას, რომლებსაც არენიშნებათ მდგომარეობები, რაც ხელს უწყობს ტემპერატურის მომატებას მაგ., ინტენსიური ვარჯიში, სიცხეში ექსპოზიცია, ანტიქოლინერგული პროდუქტების მიღება ან დეჰიდრატაცია.

ვენური თრომბოემბოლია

ვენური თრომბოემბოლიის (VTE) შემთხვევები აღწერილია ანტიფსიქოზური სამედიცინო პროდუქეტბის გამოყენებისას. რადგან პაციენტებს, რომლებიც ანტიფსიქოზურ საშუალებებს იღებენ ხშირად აღენიშნებათ VTE-ს შეძენილი რისკ-აქტორები, VTE-ს ყველა შესაძლო რისკ-ფაქტორი იდენტიფიცირებული უნდა იყოს პალიპერიდონი რომფარმით მკურნალობამდე და მის შემდეგ და საჭიროა შესაბამისი პრევენციული ზომების მიღება.

ანტიემეტური ეფექტი

ანტიემეტური ეფექტი აღინიშნა პალიპერიდონის კლინიკამდელ კვლევებში. ეს ეფექტი ადამიანებში განვითრების შემთხვვაში შეიძლენა ნიღბავეს ზოგიერთი პროდუქტის დოზის გადაჭარბების ნიშნებს და სიმპტომებს ან ინტესტინური ობსტრუქციის შემთხვევაში რეიეს სინდრომს და თავის ტვინის სიმსივნეს.

მიღება

სიფრთხილეა საჭირო პალიპერიდონი რომფარმის სისხლძარღვში შემთხვევით შეყვანის თავიდან ასაცლიელბლად.

ინტრაოპერაციული მოძრავი ირისის სინდრომი

ინტრაოპერაციული მოძრავი ირისის სინდრომი (IFIS)აღწერილია კატარაქტას ოპერაციის დროს პაციენტებში რომლებიც მკურნალობდნენ ალფა-1 ადრენერული ანტაგონისტური მოქმედების მქონე პრეპარატებით, როგორიცაა პალიპერიდონი რომფარმი (იხ. პარაგრაფი «არასასურველი ეფექტები»).

IFIS შეიძლება ზრდიდეს თვალის გართულებების რისკს ოპერაციამდე და ოპერაციის შემდეგ. ალფა-1 ადრენერგული ანტაგონისტის ეფექტის მქონე პრეპარატების ამჟამინდელი ან წარსულში გამოყენების შესახებ ცნობილი უნდა იყოს ექიმისთვის ოპერაციის წინ. კატარაქტას ოპერაციამდე ალფა1 ბლოკერის შეწყტვეტის პოტენციური სარგებელი დადგენილი არ არის და უნდა შეაფასონ ანტიფსიქოზაური თერაპიის შეწყვეტის რისკი.

შემავსებლები

ეს სამედიცინო პროდუქტი შეიცავს 1მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23მგ) დოზაზე, პრაქტიკულად «ნატრიუმისგან თავისუფალია».

ეფექტი ავტომობილის მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

პალიპერიდონი მცირე ან საშუალო გავლენას ახდენს ავტომობილის მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე, ნერვული და მხედევლობის სისტემის პოტენციური ეფექტების გამო როგორიცაა სედაცია, ძილიანობა, სინკოპე, მხედველობის დაბინდვა (იხ. «არასასურველი ეფექტები»). აქედან გამომდინარე პაციენტებს უნდა ურჩიონ ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობისგან თავი შეიკავონ, სანამ ცნობილი არ გახდება მათი ინდივიდუალური მგრძნობელობა პალიპერიდონი რომფარმის მიმართ.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

სიფრთხილეა საჭირო პალიპერიდონი რომფარმის დანიშვნისას ისეთ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რომლებსაც ახასიათებთ QT ინტერვალის გახანგრძლივება, მაგალითად, IA კლასის ანტიარითმული საშუალებები (მაგალითად, ქინიდინი, დიზოპირამიდი) და III კლასის ანტიარითმული საშუალებები (მაგალითად, ამიოდარონი, სოტალოლი), ზოგიერთი ანტიჰისტამინური საშუალება, ზოგიერთი სხვა ანტიფსიქოზური საშუალება და ზოგიერთი მალარიის საწინააღმდეგო საშუალება (მაგალითად, მეფლოქინი). ეს სია არის საორიენტაციო და არა ამომწურავი.

პალიპერიდონი რომფარმის სხვა სამკურნალო საშუალებებზე ზემოქმედების პოტენციალი

არ არის მოსალოდნელი, რომ პალიპერიდონმა გამოიწვიოს კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P-450 იზოზიმებით. პალიპერიდონის ცენტრალური ნერვული სისტემის (ცნს) პირველადი ეფექტების გათვალისწინებით (იხ. ნაწილი „არასასურველი ეფექტები“), პალიპერიდონი რომფარმი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული სხვა ცენტრალური მოქმედების სამკურნალო საშუალებებთან, მაგალითად, ანქსიოლიზურ საშუალებებთან, ანტიფსიქოზურ საშუალებებთან, საძილე საშუალებებთან, ოპიატებთან და ა.შ. ან ალკოჰოლთან კომბინაციაში.

პალიპერიდონმა შეიძლება გააძლიეროს ლევოდოპას და სხვა დოფამინის აგონისტების ეფექტი. თუ ეს კომბინაცია საჭიროდ ჩაითვლება, განსაკუთრებით პარკინსონის დაავადების ბოლო სტადიის დროს, უნდა დაინიშნოს თითოეული მკურნალობის ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა.

ორთოსტატული ჰიპოტენზიის გამოწვევის პოტენციალის გამო (იხ. ნაწილი „სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას“), შეიძლება აღინიშნოს დამატებითი ეფექტი, როდესაც პალიპერიდონი რომფარმი მიიღება სხვა თერაპიულ საშუალებებთან ერთად, რომლებსაც აქვთ ეს პოტენციალი, მაგალითად, სხვა ანტიფსიქოზურ საშუალებებთან, ტრიციკლურ ანტიფსიქოტიკებთან.

სიფრთხილეა საჭირო, თუ პალიპერიდონი კომბინირებულია სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ცნობილია კრუნჩხვების ზღურბლის დაწევით (მაგ., ფენოთიაზინები ან ბუტიროფენონები, ტრიციკლური ანტიფსიქოტიკები ან SSRI-ები, ტრამადოლი, მეფლოქინი და ა.შ.).

პერორალური პალიპერიდონის ხანგრძლივი გამოთავისუფლების ტაბლეტების სტაციონარული მდგომარეობის დროს (12 მგ დღეში ერთხელ) დივალპროექს ნატრიუმის ხანგრძლივი გამოთავისუფლების ტაბლეტებთან (500 მგ-დან 2000 მგ-მდე დღეში ერთხელ) ერთად მიღებამ გავლენა არ მოახდინა ვალპროატის სტაციონარული მდგომარეობის ფარმაკოკინეტიკაზე.

პალიპერიდონი რომფარმს და ლითიუმს შორის ურთიერთქმედების კვლევა არ ჩატარებულა, თუმცა, ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ნაკლებად სავარაუდოა.

სხვა პრეპარატების მიერ პალიპერიდონ რომფარმზე ზემოქმედების პოტენციალი

In vitro კვლევები მიუთითებს, რომ CYP2D6 და CYP3A4 შეიძლება მინიმალურად იყოს ჩართული პალიპერიდონის მეტაბოლიზმში, მაგრამ არ არსებობს მითითებები, რომ ეს იზოფერმენტები მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ პალიპერიდონის მეტაბოლიზმში. პერორალური პალიპერიდონის პაროქსეტინთან, ძლიერ CYP2D6 ინჰიბიტორთან ერთად მიღებამ კლინიკურად მნიშვნელოვანი გავლენა არ აჩვენა პალიპერიდონის ფარმაკოკინეტიკაზე. პერორალური პალიპერიდონის ხანგრძლივი გამოთავისუფლების დღეში ერთხელ კარბამაზეპინთან 200 მგ დღეში ორჯერ ერთდროულმა მიღებამ გამოიწვია პალიპერიდონის საშუალო სტაბილური მდგომარეობის Cmax და AUC დაახლოებით 37%-ით შემცირება. ეს შემცირება, მნიშვნელოვანწილად, გამოწვეულია პალიპერიდონის თირკმლის კლირენსის 35%-ით ზრდით, სავარაუდოდ, კარბამაზეპინის მიერ თირკმლის P-gp ინდუქციის შედეგად. შარდში უცვლელი სახით გამოყოფილი აქტიური ნივთიერების რაოდენობის უმნიშვნელო შემცირება მიუთითებს, რომ კარბამაზეპინის ერთდროული მიღებისას მცირე გავლენა იყო პალიპერიდონის CYP მეტაბოლიზმზე ან ბიოშეღწევადობაზე. პალიპერიდონის პლაზმური კონცენტრაციების უფრო დიდი შემცირება შეიძლება მოხდეს კარბამაზეპინის მაღალი დოზებით მიღებისას. კარბამაზეპინის მიღების დაწყებისას, პალიპერიდონ რომფარმის დოზა ხელახლა უნდა შეფასდეს და საჭიროების შემთხვევაში გაიზარდოს. პირიქით, კარბამაზეპინის შეწყვეტის შემთხვევაში, პალიპერიდონ რომფარმის დოზა ხელახლა უნდა შეფასდეს და საჭიროების შემთხვევაში შემცირდეს. პალიპერიდონის 12 მგ პერორალური ხანგრძლივი გამოთავისუფლების ტაბლეტის ერთჯერადი დოზის დივალპროექს ნატრიუმის ხანგრძლივი გამოთავისუფლების ტაბლეტებთან (ორი 500 მგ ტაბლეტი დღეში ერთხელ) ერთად მიღებამ გამოიწვია პალიპერიდონის Cmax და AUC-ის დაახლოებით 50%-ით ზრდა, სავარაუდოდ, პერორალური შეწოვის გაზრდის შედეგად. რადგან სისტემურ კლირენსზე გავლენა არ დაფიქსირებულა, კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება დივალპროექს ნატრიუმის ხანგრძლივი გამოთავისუფლების ტაბლეტებსა და პალიპერიდონი რომფარმის კუნთში ინექციას შორის არ არის მოსალოდნელი. ეს ურთიერთქმედება არ არის შესწავლილი პალიპერიდონ რომფარმთან.

პალიპერიდონი რომფარმის რისპერიდონთან ან პერორალურ პალიპერიდონთან ერთად გამოყენება

ვინაიდან პალიპერიდონი რისპერიდონის მთავარი აქტიური მეტაბოლიტია, სიფრთხილეა საჭირო პალიპერიდონი რომფარმის რისპერიდონთან ან პერორალურ პალიპერიდონთან ერთად ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში მიღებისას. უსაფრთხოების მონაცემები პალიპერიდონი რომფარმის სხვა ანტიფსიქოზურ საშუალებებთან ერთად გამოყენების შესახებ შეზღუდულია. პალიპერიდონი რომფარმის ფსიქოსტიმულატორებთან ერთად გამოყენება

ფსიქოსტიმულატორების (მაგ., მეთილფენიდატი) პალიპერიდონთან ერთად გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ექსტრაპირამიდული სიმპტომები ერთ-ერთი ან ორივე მკურნალობის შეცვლისას (იხილეთ განყოფილება „სპეციალური გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას“).

ორსულობა და ძუძუთი კვება

არ არსებობს ადექვატური და კარგად კონტროლირებული კვლევები ორსულობის დროს პალიპერიდონის პალმიტატის გამოყენების შესახებ. ინტრამუსკულურად შეყვანილი პალიპერიდონის პალმიტატი და ორალურად მიღებული პალიპერიდონი ტერატოგენური არ იყო ცხოველების კვლევებში, მაგრამ აღინიშნა სხვა ტიპის რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. ორსულობის მესამე ტრიმესტში პალიპერიდონისადმი ექსპოზირებულ ახალშობილებში, არსებობს გვერდითი რეაქციების რისკი ექსტრაპირამიდული და/ან მოხსნის სიმპტომების ჩათვლით, რაც ვარირებს სიმწვავის და ხანგრძლივობის მიხედვით მშობიარობის შემდეგ. აღწერილია აჟიტირება, ჰიპერტონია, ჰიპოტონია, ტრემორი, ძილიანობა, რესპირატორული დისტრესი ან კვების დარღვევები. შესაბამისად, საჭიროა ახალშობილების ინტენსიური მონიტორინგი. პალიპერიდონი რომფარმი ორსულობის დროს არ უნდა გამოიყენონ, უკიდურესი აუცილებლობის გარდა.

ლაქტაცია

პალიპერიდონი გამოიყოფა ლაქტატში ისეთი რაოდენობით, რომ ჩვილზე ეფექტი ნაკლებსავარაუდოა, მეძუძური ქალის მიერ თერაპიული დოზის მიღებისას. პალიპერიდონი რომფარმი ლაქტაციის დროს არ უნდა გამოიყენონ.

ფერტილობა

არა-კლინიკურ კვლევებში არ აღინიშნა ფერტილობაზე მნიშვნელოვანი ეფექტი.

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

კლინიკურ კვლევებში ყველაზე ხშირად აღწერილი გვერდითი რეაქციები იყო უძილობა, თავის ტკივილი, შფოთვა, ზემო რესპირატორული ტრაქტის ინფექციები, საინექციო ადგილის რეაქცია, პარკინსონიზმი, წონაში მატება, აკათიზია, აჟიტირება, სედაცია/ძილიანობა, გულისრევა, ყაბზობა, თავბრუსხვევა, ძვალკუნთოვანი ტკივილი, ტაქიკარდია, ტრემორი, მუცლის ტკივილი, ღებინება, დიარეა, დაღლილობა და დისტონია. ამათგან აკათიზია და სედაცია/ძილიანობა იყო დოზასთან დაკავშირებული.

გვერდითი რეაქციების ცხრილი

შემდეგი ყველა (ADRs) აღწერილი იყო პალიპერიდონის გამოყენებისას სიხშირის კატეგორიების მიხევით რაც დადგენილია პალიპერიდონის პალმიტატის კლინიკურ კვლევებში. ძალიან ხშირი

(≥ 1/10,000 -< 1/1,000); ძალიან იშვიათი (< 1/10,000); უცნობია (შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემების მიხედვით)

ორგანოთა სისტემის კლასი

პრეპარატის გვერდითი რეაქციები

სიხშირე

ძალიან ხშირი

ხშირი

ნაკლებად ხშირი

იშვიათი

უცნობიაa

ინფექციები და ინვაზიები

ზემო რესპირატორული ტრაქტის ინფექცია, გრიპი

პნევმონია, ბრონქიტი, რესპირატორული ტრაქტის ინფეცია, სინუსიტი, ცისტიტი, ყურის ინფექცია, ტნოზილიტი, ონიქომიკოზი, ცელულიტი

თვალის იფნექცია, აკაროდერმატიტი, კანქვეშა აბსცესი

სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები

სისხლის თეთრი უჯრედების რაოდენობისდ აქვეითება, თრომბოციტოპენია, ანემია

ნეიტროპენია, ეოზინოფილების რაოდენობის მომატება

აგრანულოციტოზი

იმუნური სისტემის დარღვევები

მომატებული მგრძნობელობა

ანაფილაქსიური რეაქცია

ენდოკრინული დარღვევები

ჰიპერპროლაქტინემიაb

ანტიდიურეზული ჰორმონის არასათანადო სერკეცია, შარდში გლუკოზის არსებობა

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ჰიპერგლიკემია, წონაში მატება, წონაში კლება, მადის დაქვეითება

შაქრიანი დიაბეტიd, ჰიპერინსულინემია, მადის მომატება, ანორექსია, სისხლში ტრიგლიცერიდების მომატება, სისხლში ქოლესტეროლის მომატება

დიაბეტური კეტოაციდოზი, ჰიპოგლიკემია, პოლიდიფსია

წყლის ინტოქსიკაცია

ფსიქიატრული დარღვევები

უძილობაe

აჟიტირება, დეპრესია, შფოთვა

ძილის დარღვეევბი, მანია, ლიბიდოს დაქვეითება, ნევროზულობა, კოშმარები

კატატონია, კონფუზიური მდგომარეობა, სომნაბულიზმი, დაბლაგვებული აფექტი, ანორგაზმია

ძილთან დაკავშირებული კვებითი დარღვევები

ნერვული სისტემის დარღვევები

პარკინსონიზმიc, აკათიზიაc, სედაცია/ძილიანობა, დისტონიაc, თავბრუსხვევა დისკინეზიაc, ტრემორი, თავის ტკივილი

ნელი დისკინეზია, სინკოპე, ფსიქომოტორული ჰიპერაქტიურობა, პოსტურალური თავბრუსხვევა, ყურადღების დარღვევები, დიზართრია, დისგევზია, ჰიპოესთეზია, პარესთეზია

ნეიროლეპტიკური ავთვისებიანი სინდრომი, ცერებრული იშემია, რომელიც არ რეაგირებს სტიმულაციაზე, ცნობიერების დაკარგვა, ცნობიერების დონის დაქვეითება, კონვულსიაe, ბალანსის დარღვევა, ანომალური კოორდინაცია

დიაბეტური კომა, თავის ქნევა

თვალის დარღვევები

მხედველობის დაბინდვა, კონიუნქტივიტი, თვალის სიმშრალე ,

გლაუკომა, თვალის მოძრაობის დარღევა, თვალის ტრიალი, ფოტოფობია, ცრემლდენის გაძლიერება, თვალის ჰიპერემია ,

მოძრავი ირისის სინდრომი (ინტრაოპერაციული)

ყურის და ლაბირინთის დარღვევები

ვერტიგო, ტინიტური, ყურის ტკივილი

გულის დარღვევები

ტაქიკარდია

ატრიოვენტრიკულური ბლოკი, გამტარებლობის დარღვევები, ელექტროკარდიოგრამაზე QT გახანგრძლივება, პოსტურალური ორთოსტატური ტაქიკარდიის სინდრომი, ბრადიკარდია, ელექტროკარდიოგრამის ანომალიები, პალპიტაცია

წინაგულების ფიბრილაცია, სინუსური არითმია

ვასკულური დარღვევები

ჰიპერტენზია

ჰიპოტენზია, ორთოსტატური

ვენური თრომბოზი, ალები

ფილტვის ემბოლია, იშემია

რესპირატორული, თორაკალური და შუასაყრის დარღვევები

ხველა, ცხვირის შეგუბება

დისპნოე, რესპირატორული ტრაქტის შეგუბება, ქოშინი, ფარინგოლარინგეალური ტკივილი, ეპისტაქსისი

ძილის აპნოეს სინდრომი, ფილტვის შეგუბება, ხიხინი

ჰიპერვენტილაცია, პნევმონია, ასპირაცია, დისპნოე

გასტროინტესტინური დარღვევები

მუცლის ტკივილი, ღებინება, გულისრევა, ყაბზობა, დიარეა, დისპეფსია, კბილის ტკივილი ,

აბდომინური დისკომფორტი, გასტროენტერიტი, დისფაგია, პირის სიმშრალე, შებერილობა

პანკრეატიტი, ენის შეშუპება, განავლის შეუკავებლობა, ფეკალომა, ქეილიტი

ნაწლავის ობსტრუქცია, გაუვალობა

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ტრანსამინაზების მომატება

გამაგლუტამილტრანსფერაზას მომატება, ღვიძლის ენზიმების მომატება

სიყვითლე

კანის და კანქეშა ქსოვილის დარღვევები

ურტიკარია, ქავილი, გამონაყარი, ალოპეცია, ეგზემა, კანის სიმშრალე, ერითემა, აკნე

პრეპარატის ერუპცია, ჰიპერკერატოზი, ქერტლი

ანგიოედემა, კანის დისკოლორაცია, სებორეული დერმატიტი,

ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

ძვალკუნთოვანი ტკივილი, ზურგის ტკივილი, ართრალგია

სისხლში კრეატინფოსფოკინაზას მომატება, კუნთების სპაზმები, სახსრების შებოჭილობა, კუნთების სისუსტე, კისრის ტკივილი

რაბდომიოლიზი, სახსრების შეშუპება

ანომალური პოზა

თირკმლის და საშარდე სისტემის დარღვევები

შარდის შეუკავებლობა, პოლაკიურია, დიზურია

შარდის შეკავება

ორსულიობა, მშობიარობის წინა და პერინატალური მდგომარეობები

პრეპარატის მოხსნის ნეონატალური სინდრომი (იხ. პარაგრაფი „ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია“)

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები

ამენორეა გალაქტორეა

ერექცილური დისფუნქცია, ეაკულაციის დარღვევა, მენსტრუალური დარღვევა, გინეკომასტია, სქესობრივი დისფუნქცია, მკერდის ტკივილი

სარძევე ჯირკვალშ დისკომფორტი, სარძევე ჯირკვლის გამაგრება, სარძევე ჯირკვლის გადიდება, ვაგინალური გამონადენი

პრიაპიზმი

ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა შეყვანის ადგილას

პირექსია, ასთენია, დაღლილობა ,ინექციის ადგილის რეაქცია

სახის შეშუპება, შეშუპებაe, სხეულის ტემპერატურის მომატება, გულმკერდის ტკივილი, გულმკერდის დისკომფორტი, სისუსტე, ინდურაცია

ჰიპოთერმია, წვა, წყურვილი, პრეპარატის მოხსნის სინდრომი, ინექციის ადგილის აბსცესი, ინექციის ადგილის ცელულიტი, ინექციის ადგილის ცისტა, ინექციის ადგილის ჰემატომა

სხეულის ტემპერატურის დაქვეითება, ინექციის ადგილის ნეკროზი, , ინექციის ადგილის წყლული

დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები

დაცემა

a ამ გვერდითი რეაქციების სიხშირე კვალიფიცირებულია როგორც «უცნობია» რადგან არ აღინიშნა პალიპერიდონის პალმიტატის კლინიკურ კვლევებში. მიღებულია პოსტ-მარკეტინგული სპონტანური ანგარიშებიდან და სიხშირის დადგენა შეუძლებელია, ან მიღებულია რისპერიდონის (ნებისმიერი ფორმულის) ან ორალური პალიპეროდინის კლინიკური კვლევების მონაცემებით და/ან პოსტ-მარკეტინგული ანგარიშებით.

b იხ. ქვემოთ «ჰიპერპროლაქტინემია»

c Rიხ. ქვემოთ «ექსტრაპირამიდული სიმპტომები»

d პლაცებო-კონტროლირებულ კვლევებში, შაქრიანი დიაბეტი აღინიშნა ქსეპლიონით ნამკურნალები პაციენტების 0.32%-ში პლაცებოს 0.39%-თან შედარებით. ყველა კლინიკურ კვლევაში საერთო სიხშირე იყო 0.65% პელიპერიდონის პალმიტატით ნამკურნალებ სუბიექტებში.

e უძილობა მოიცავს: საწყისი უძილობა, საშუალო უძილობა; კონვულსიები მოიცავს grand mal გულყრას შეშუპება მოიცავს: გენერალიზებული შეშუპება, პერიფერიული შეშუპება, წყლულოვანი შეშუპება. მენსტრუალური დარღვევა მოიცავს: მენსტრუაციის გადავადება, არარეგულარული მენსტრუაცია, ოლიგომენორეა

არასასურველი ეფექტები, აღნიშნული რისპერიდონთან ერთად

პალიპერიდონი არის რისპეროდონის აქტიური მეტაბოლიტი, აქედან გამომდინარე ამ შენაერთების გვერდითი რეაქციების პროფილი (ორალური და საინექციო ფორმა) ერთმანეთისთვის მნიშვნელოვანია.

შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა

ანაფილაქსიური რეაქცია

იშვიათად, ანაფილაქსიური რეაქციის შემთხვევები პალიპერიდონის პალმიტატის ინექციის შემდეგ, აღწერილია პოსტმარკეტინგული გამოცდილებისას, პაციეტნებში, რომლებიც ადრე იტანდნენ ორალურ რისპერიდონს ან ორალურ პალიპერიდონს (იხ. პარაგრაფი <<განსაკუთრებული გართხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის>>)

ინექციის ადგილის რეაქციები

ყველაზე ხშირად, ინექციის ადგილის აღწერილი რეაქცია იყო ტკივილი. ამ რეაქციების უმრავლესობა იყო მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის. სუბიექტის ინექციის ადგილის ტკივილის შეფასება ხდება ვიზუალური ანალოგიის სკალით, რომელიც სიხშირის და ინტენსივობის მხრივ დროთა განმავლობაში მცირდება მე-2 და მე-3 ფაზის ყველა კვლევაში პალიპერიდონის პალმიტატის გამოყენებისას. დელტისებურ კუნთში ინექცია ოდნავ მეტად მტკივნეულია დუნდულა კუნთთან შედარებით. ინექციის ადგილის სხვა რეაქციები უმრავლეს შემთხვევაში იყო მსუბუქი ინტენსივობის და მოიცავცდა ინდურაციას (ხშირი), ქავილს (ნაკლებად ხშირი) და კვანძებს (იშვიათი)

ექსტრაპირამიდულ სიმპტომებს (EPS).

EPS მოიცავდა შემდეგი ტერმინების შეჯამებულ ანალიზს: პარკინსონიზმი (მოიცავს ნერწყვის ჰიპერსეკრეციას, ძვალკუნთოვან შებოჭილობას, პარკინსონიზმს, უაზრო ლაპარაკს კბილანისებრ რიგიდობას, ბრადიკინეზიას, ჰიპოკინეზიას, ნიღბისებურ სახებს, კუნთების შებოჭილობას, აკინეზიას, ნუქალურ რიგიდობას, კუნთების რიგიდობას, პარკინსონურ წონასწორობას, ანომალურ გლაბელარულ რეფლექსს და პარკინსონურ მოსვენებულ ტრემორს), აკათიზია (მოიცავს აკათიზიას, მოუსვენრობას, ჰიპერკინეზიას და მოუსვენარი ფეხების სინდრომს), დისკინეზია, კუნთების ტოკვა, ქოლესტეატოზი, ათეტოზი და მიოკლონია), დისტონია (მოიცავს დისტონიას, ჰიპერტონიას, ტორტიკოლისს, დამბლას, ენის დამბლას, კუნთების უნებლიე შეკუმშვას, კუნთების შეკუმშვას, ბლეფაროსმაზმს, ოკულოგირაციას, ენის დამბლას, სახის სპაზმს, ლარინგოსპაზმს, მიოტონიას, ოპისტოტონუსს, ოროფარინგეალურ სპაზმს, პლევროტონუსს, ენის სმაზმს და ტრიზმს) და ტრემორი. უნდა აღინიშნოს, რომ სიმპტომების ფართო სპექტრი აუცილებლად ექსპრაპირამიდული წარმოშობის არ არის.

წონაში მატება

I13 კვირაინ კვლევაში, რომელიც მოიცავდა 150მგ საწყის დოზირებას, ანომალური წონის მქონე სუბიექტების პროპორციული რაოდენობა გაიზარდა ≥ 7%-ით და გამოავლინა დოზადამოკიდებული ტენდენცია, 5%-იანი სიხშირით პლაცებოს ჯგუფში, ხოლო პალიპერიდონის პალმიტატის ჯგუფში 6%, 8% და 13%-ით 25მგ, 100მგ და 150მგ ჯგუფებში.

ხანგრძლივი რეციდივის პრევენციის კვლევის 33-კვირიან ღია ტრანზიციის/შემანარჩუნებელ პერიოდში პალიპერიდონის პალმიტატის ჯგუფში 12% აკმაყოფილებდა ამ კრიტერიუმს (წონაში მატება ≥ 7% ორმაგად-ბრმა ფაზიდან ენდპოინტამდე); წონის საშუალო (SD) მატება ღია საბაზისო მაჩვენებლის შემდეგ იყო + 0.7 (4.79) კგ.

ჰიპერპროლაქტინემია

კლინიკურ კვლევებში, შრატში პროლაქტინის საშუალო ზრდა იყო ორივე სქესის სუბიექტებში, რომლებიც იღებდნენ პალიპერიდონის პალმიტატს. გვერდითი რეაქციები, რომლებიც მიუთითებს პროლაქტინის დონის მომატებაზე (მაგ., ამენორეა, გალაქტორეა, მენსტრუალური დარღვევები გინეკომასტია), აღინიშნა საშუალოდ <1 სუბიექტებში.

კლასის ეფექტი

QT გახაგნრძლივება, ვენტრიკულური არითმია (ვენტრიკულური ფიბრილაცია, ვენტრიკულური ტაქიკარდია), უეცარი აუხსნელი სიკვდილი, გულის გაჩერება და Torsade de pointes, შეიძლდება განვითარდეს ანტიფსიქოზური საშუალებების გამოყენებისას.

ვენური თრომბოემბოლიის შემთხვევები ფიტლვის ემბოლიის და ღრმა ვენების თრომბოზის ჩათვლით, აღწერილია ანტიფსიქოზაური მედიკამენტების გამოყენებისას (სიხშირე უცნობია).

ჭარბი დოზა

სიმპტომები

ზოგადად, მოსალოდნელი ნიშნები და სიმპტომები რაც გამოწვეულია პალიპერიდონის ცნიბილი ფარმაკოლოგიური ეფექტბის გამწვავებით, მაგ., ძილიანობა, სედაცია, ტაქიკარდია, ჰიპოტენზია, QT გახანგრძლივება და ექსტრაპირამიდული სიმპტომები. Torsade de pointes და ვენტრიკულური ფიბრილაცია აღწერილია ორალური პალიპერიდონის დოზის გადაჭარბებისას. დოზის მწვავე გადაჭარბების შემთხვევაში, უნდა გაითვალისწინონ რამდენიმე პრეპარატის ჩართვის შესაძლებლობა.

მენეჯმენტი

მკურნალობის და გამოჯანმრთელების საჭიროებისას შეფასებისას უნდა გაითვალისწინონ პალიპერიდონის სამედიცინო პროდუქტის გახანგრძლივებული გამოთავისუფლება და ელიმინაციის ხანგრძლივი პერიოდი. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს. საჭიროა ზოგადი დამხმარე ზომების დაცვა.

უზრუნველყავით და შეინარჩუნეთ სასუნთქი გზების გამტარობა, ადექვატური ოქსიგენაცია და ვენტილაცია.

კარდიოვასკულური მონიტორინგი უნდა დაიწყოს დაუყოვნებლივ და უნდა მოიცავდეს ელექტროკარდიოგრაფიულ მონიტორინგს, შესაძლო არითმიის გამოსავლენად. ჰიპოტენზიის და ცირკულატორული კოლაფსის მკურნალობა საჭიროა სათანადაო ზომებით, როგორიცაა ინტრავენურად სითხის და/ან სიმპათომიმეტური აგენტების შეყვანა.

მწვავე ექსტრაპირამიდული სიმპტომების შემთხვევაში, უნდა გამოიყენონ ანტიქოლინერგული აგენტები. საჭიროა ინტენსიური ზედამხედველობა და მონიტორინგი პაციენტის გამოჯანმრთელებამდე.

შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება:

25 მგ საინექციო სუსპენზია

თითოეული მზა შპრიცი შეიცავს 39 მგ პალიპერიდონის პალმიტატს, 25 მგ პალიპერიდონის ეკვივალენტურს.

50 მგ საინექციო სუსპენზია

თითოეული მზა შპრიცი შეიცავს 78 მგ პალიპერიდონის პალმიტატს, 50 მგ პალიპერიდონის ეკვივალენტურს.

75 მგ საინექციო სუსპენზია

თითოეული მზა შპრიცი შეიცავს 117 მგ პალიპერიდონის პალმიტატს, 75 მგ პალიპერიდონის ეკვივალენტურს.

100 მგ საინექციო სუსპენზია

თითოეული მზა შპრიცი შეიცავს 156 მგ პალიპერიდონის პალმიტატს, 100 მგ პალიპერიდონის ეკვივალენტურს.

150 მგ საინექციო სუსპენზია

თითოეული მზა შპრიცი შეიცავს 234 მგ პალიპერიდონის პალმიტატს, 150 მგ პალიპერიდონის ეკვივალენტურს.

არააქტიური ნივთიერებები: პოლისორბატი 20, მაკროგოლი 4000, ლიმონმჟავას მონოჰიდრატი, გაუწყლოებული დინატრიუმ ჰიდროფოსფატი, ნატრიუმის დიჰიდროფოსფატის მონოჰიდრატი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდის ხსნარი 1მ (pH კორექტირებისთვის), საინექციო წყალი.

ფარმაცევტული ჯგუფი და ათქ კოდი

ფსიქოლეფსიური საშუალებები, სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებები. ათქ კოდი: N05AX13

პალიპერიდონი რომფარმი შეიცავს (+)- და (-)-პალიპერიდონის რაცემიულ ნარევსს.

ფარაკოლოგიური მახასიათებლები

შენახვის პირობები

24 თვე

ლეგალური სტატუსი

სამედიცინო პროდუქტი გაიცემა ექიმის რეცეპტით

მწარმოებლის დასახელება და მისამართი:

ს. ც. რომფარმ კომპანი ს.რ.ლ.

ეროილორის ქუჩა 1ა, ოტოპენი 075100, რუმინეთი

მარკეტინგის ლიცენზიის მფლობელი

შპს რომფარმ კომპანი ჯორჯია

საქართველო, თბილისი, სააკაძის დაღმართი N8, ოფისი N7ა

ფარმაკოლოგიური თვისებები

მოქმედების მექანიზმი

პალოპერიდონი არის მონოამინური ეფექტების სელექციური მაბლოკირებელი აგენტი, რომლის ფარმაკოლოგიური მახასიათებლებიც განსხვავდება ტრადიციული ნეიროლესიური საშუალებებისგან. პალიპერიდონი ექსტენსიურად უკავშირდება სეროტონინერგულ 5-HT2- და დოფამინერგულ D2-რეცეპტორებს. პალიპერიდონი აგრეთვე ბლოკავს ალფა 1-ადრენერგულ რეცეპტორებს და ოდნავ ნაკლებად H1-ჰისტამინურ და ალფა-2 ადრენერგულ რეცეპტორებს. (+)- და (-)-პალიპერიდონის ენანთიომერების ფარმაკოლოგიური აქტივობა ხარისხობრივად და რაოდენობრივად ერთნაირია.

პალიპერიდონი არ უკავშირდება ქოლინერგულ რეცეპტორებს. მიუხედავად იმისა, რომ პალიპერიდონი არის D2-ძლიერი ანტაგონისტი, რომელზეც ფიქრობენ, რომ ხსნის შიზოფენიის პოზიტიურ სიმტპომებს, ნაკლებად იწვევს კატალეფსიას და ნაკლებად აქვეითებს მოტორულ ფუნქციებს ტრადიციულ ნეიროლეფსიურებთან შედარებით.

წამყვანი ცენტრალური სეროტონინული ანტაგონიზმი შეიძლება ამცირებდეს პალიპერიდონის ტენდენციას ექსტრაპირამიდული ეფექტების გამოწვევის მხრივ.

კლინიკური ეფექტურობა

შიზოფრენიის აქტიური მკურნალობა

პალიპერიდონის პალმიტატის ეფექტურობა შიზოფრენიის მწვავე მკურნალობისას დადეგნილი იყო ოთხ-ხანმოკლე (ერთი 9 კვირიანი და სამი 13-კვირიანი) ორმაგად-ბრმა, რანდომიზებულ, პლაცებო-კონტროლირებულ, ფიქსირებულდოზიან კვლევებში მწვავედ რეციდვიულ მოზრდილ პაციენტებში, რომლებიც აკმაყოფილებენ შიზოფრენიის DSM-IV კრიტერიუმებს. ამ კვლევებში პალიპერიდონის პალმიტატის ფიქსირებული დოზები გამოიყენებოდა 1-ელ, მე-8 და 36-ე დღეს, 9 კვირიან კვლევაში და დამატებით 64-ე დღეზე 13 კვირიან კვლევებში. დამატებითი ორალური ანტიფსიქოზური დანამატები საჭირო არ იყო შიზოფრენიის მწვავე მკურნალობისას პალიპერიდონის პალმიტატით. პირველადი ეფექტურობის ენდპოინტი განისზღვრა როგორც დაავადება პოზიტიური და ნეგატიური სინდრომის სკალის (PANSS) საერთო ქულებში, რაც ნაჩვენებია ქვემო ცხრილში. PANSS არის ვალიდური, მრავალფეროვანი ინვენტარი, რომელიც შედგება ხუთი ფაქტორისგან რომლებიც აფასებენ პოზიტიური სიმპტომები, ნეგატიური სიმპტომები, დიზორგანიზებული აზრები, უკონტროლო აგრესიულობა/აგზნება და შფოთვა/დეპრესია. ფუნქციონირება შეფასდა პერსონალური და სოციალური მოქმედების (PSP) სკალით. PSP არის ვალიდური კლინიკური სკალა, რომელიც ზომავს პერსონალურ და სოციალურ ფუნქციონირებას ოთხ დომენში-სოციალურად სასარგებლო მოქმედებები (მუშაობა და სწავლა), პერსონალური და სოციალური ურთიერთობები, საკუთარ თავზე ზრუნვა და შემაწუხებელი და აგრესიული ქცევა.

13 კვირიან კვლევაში (n=636) რომელიც ადარებდა პალიპერიდონის პალმიტატის სამ ფიქსირებულ დოზას (დელტისებურ კუნთში 150მგ-ს საწყისი ინექცია, შემდეგ დუნდულა კუნთში ან დელტისებურ კუნთში 3 დოზა 25მგ/4 კვირაში, 100მგ/4 კვირაში და 150მგ/4 კვირაში ერთხელ) პლაცებოსთან, პალიპერიდონის პალმტიტის სამივე დოზა აღებატებოდა პლაცებოს PANSS საერთო სკალის გაუმჯობესების მხრივ. ამ კვლევაში, 100მგ/4 კვირაში და 150მგ/4 კვირაში ერთხელ მაგრამ არა 25მგ/4 კვირაში ერთხელ მკურნალობის ჯგუფმა გამოავლინა სტატისტიკური უპირატესობა პლაცებოსთან შედარებით, PSP სკალის მხრივ. ეს შედეგები ამყარებს ეფექტურობას მკურნალობის მთელი ხანგრძლივობის PANSS გაუმჯობესების მხრივ და 4 დღეში აღინიშნა პლაცებოსგან მნიშვნელოვანი განსხვავება 25მგ და 150მგ პალიპერიდონის პალმიტატის ჯგუფში მე-8 დღეს.

სხვა კვლევების შედეგები სტატისტიკურად მნიშვნელოვანია პალიპერიდონის პალმიტატის სასარგებლოდ 50მგ დოზის გამონაკლისით ერთ კვლევაში (იხ. ქვემო ცხრილი).

პოზიტიური და ნეგატიური სინდრომის სკალა (PANSS) საერთო სკალის საბაზისო მაჩვენებლის ცვლილება ენდპოინტამდე- LOCF კვლევებისთვის R092670-SCH-201, R092670-PSY-3003, R092670-PSY-3004 დაR092670-PSY-3007: , პირველადი ეფექტურობის ანალიზის ჯგუფი.

პლაცებო

25 მგ

50 მგ

100 mg

150 mg

R092670-PSY-3007*

საშუალო საბაზისო (SD)

საშუალო ცვლილება (SD)

P-მნიშვნელობა (vs. Placebo)

n = 160

  • 8 (10.31)
  • 2.9 (19.26)
  • -

n = 155

  • 9 (11.99)
  • 8.0 (19.90)
  • 034
  • -

n = 161

  • 2 (10.77)
  • 11.6 (17.63)

< 0.001

n = 160

  • 4 (11.70)
  • 13.2 (18.48)

< 0.001

R092670-PSY-3003

საშუალო საბაზისო (SD)

საშუალო ცვლილება (SD)

P-მნიშვნელობა (vs. Placebo)

n = 132

  • 4 (12.55)
  • 4.1 (21.01)
  • -
  • -

n = 93

  • 9 (10.78)
  • 7.9 (18.71)
  • 193

n = 94

  • 1 (11.66)
  • 11.0 (19.06)
  • 019

n = 30

  • 2 (11.72)
  • 5.5 (19.78)
  • -

R092670-PSY-3004

საშუალო საბაზისო (SD)

საშუალო ცვლილება (SD)

P-მნიშვნელობა (vs. Placebo)

n = 125

  • 7 (12.22)
  • 7.0 (20.07)
  • -

n = 129

  • 7 (12.25)
  • 13.6 (21.45)
  • 015

n = 128

  • 2 (12.02)
  • 13.2 (20.14)
  • 017

n = 131

  • 8 (11.70)
  • 16.1 (20.36)

< 0.001

  • -

საშუალო საბაზისო (SD)

საშუალო ცვლილება (SD)

P-მნიშვნელობა (vs. Placebo)

n=66

  • 8 (13.90)
  • 2 (18.25)
  • -
  • -

n=63

  • 0 (12.39)
  • 5.2 (21.52)
  • 001

n=68

  • 2 (11.09)
  • 7.8 (19.40)

< 0.0001

  • -
  • R092670-PSY-3007 კვლევისთვის საწყისი დოზა 150მგ გამოიყენებოდა ყველა სუბიექტში პალიპერიდონის პალმიტატის მკურნალობის ჯგუფში 1-ელ დღეს, შემდეგ იღებდნენ დანიშნულ დოზებს.

შენიშვნა: სკალის ნეგატიური ცვლილება მიუთითებს გაუმჯობესებაზე.

სიმპტომების კონტროლის შენარჩუნება და შიზოფრენიის რეციდივის გადავადება

პალიპერიდონის პალმიტატის ეფექტურობა სიმპტომების კონტროლის შენარჩუნებაში და შიზოფრენიის რეციდივის გადავადებაში დადგინდა ხანგრძლივ, ორმაგად-ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებულ, მოსახერხებელი-დიზის კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა 849 არა ხანდაზმული მოზრდილი სუბიექტი, რომლებიც აკმაყოფილებდნენ შიზოფრენიის DSM-IV კრიტერიუმებს. ეს კვლევა მოიცავდა 33 კვირიან ღია, მწვავე მკურნალობას და სტაბილიზაციის ფაზას, რანდომიზებულ, ორმაგად-ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებულ ფაზას რეციდივზე დაკვირვებისთვის და 52-კვირიან ღია ექსტენსიის პერიოდს. ამ კვლევაში პალიპერიდონის პალმიტატის დოზა მოიცავდა თვეში ერთხელ 25, 50, 75 და 100მგ-ის გამოყენებას; 75მგ დოზა დასაშვები იყო მხოლოდ 52 კვირიან გაფართოების პერიოდში. სუბიექტები დასაწყისში იღებდნენ პალიპერიდონის პალმიტატის მოსახერხებელ დოზებს, 9-კვირიანი ტრანზიციის პერიოდის განმავლობაში, ამას მოყვებოდა 24 კვირიანი შემანარჩუნებლი პერიოდი, სადაც სუბიექტების PANSS სკალა უნდა ყოფილიყო ≤ 75. დოზის ცვლილება დასაშვები იყო მხოლოდ შემანარჩუნებელი პერიოდის პირველი 12 კვირის განმავლობაში. საერთო ჯამში, 410 სტაბილიზებული პაციენტის რანდომიზაცია მოხდა პალიპერიდონის პალმიტატის (საშუალო ხანგრძლივობა 171 დღე [მერყეობა 1 დღე-407 დღე]) ან პლაცებოს ჯგუფში (საშუალო ხანგრძლივობა 105 დღე [მერყეობა 8 დღე-441 დღე]) სანამ აღინიშნა შიზოფრენიის რეციდივის სიმპტომები სხვადასხვა ხანგრძლივობის ორმაგად-ბრნა ფაზაში. კვლევა ეფექტურობის მიზეზით ადრე შეჩერდა რადგან აღინიშნა რეციდივის მნიშვნელოვნად უფრო ხანგრძლივი პერიოდი (p < 0.0001, სურათი 1) პალიპერიდონის პალმიტატით ნამკურნალებ პაციეტნებში პლაცებოსთან შედარებით (საფრთხის წილი 4.32; 95% CI: 2.4-7.7).

INCLUDEPICTURE "https://www.medicines.org.uk/emc/images/spc%7E31329%7E3%7E129750A.png" \* MERGEFORMATINET

სურათი 1: Kaplan-Meier რეციდივამდე დრო-შუალედური ანალიზი (მკურნალობისთვის განკუთვნილი შუალედური ანალიზის ჯგუფი)

პედიატრული პოპულაცია

ევროპის წამლის სააგენტომ უარი თქვა პალიპერიდონის პალმიტატის კვლევების შედეგების გადაცემაზე შიზოფრენიით დაავადებული პოპულაციის ყველა სუბერთეულში. იხ პარაგრაფი «დოზირება და გამოყენების მეთოდი», ინფორმაცია პედიატრიაში გამოყენებისთვის.

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

შეწოვა და განაწილება

პალიპერიდონის პალმიტატი პალიპერიდონის პროწამალის პალმიტატური ეთერია. წყალში უკიდურესად დაბალი ხსნადობის გამო, პალიპერიდონის პალმიტატი კუნთში ინექციის შემდეგ ნელა იხსნება, სანამ პალიპერიდონად ჰიდროლიზდება და სისტემურ ცირკულაციაში შეიწოვება. კუნთში ერთჯერადი დოზის შეყვანის შემდეგ, პალიპერიდონის პლაზმური კონცენტრაციები თანდათან იზრდება, რათა მიაღწიოს მაქსიმალურ პლაზმურ კონცენტრაციას, საშუალოდ 13 დღის განმავლობაში Tmax-ით. აქტიური ნივთიერების გამოთავისუფლება იწყება პირველივე დღიდან და გრძელდება მინიმუმ 4 თვის განმავლობაში. დელტოიდურ კუნთში ერთჯერადი დოზების (25-150 მგ) კუნთში ინექციის შემდეგ, საშუალოდ, 28%-ით მაღალი Cmax დაფიქსირდა დუნდულა კუნთში ინექციასთან შედარებით. დელტოიდურ კუნთში ორი საწყისი ინექცია - 150 მგ პირველ დღეს და 100 მგ მე-8 დღეს - ხელს უწყობს თერაპიული კონცენტრაციების სწრაფ მიღწევას. პალიპერიდონის პალმიტატის გამოთავისუფლების პროფილი და დოზირების რეჟიმი იწვევს თერაპიული კონცენტრაციების შენარჩუნებას. პალიპერიდონის პალმიტატის მიღების შემდეგ პალიპერიდონის საერთო ექსპოზიცია დოზის პროპორციული იყო 25-150 მგ დოზირების დიაპაზონში და დოზაპროპორციული არ იყო Cmax-ისთვის 50 მგ-ზე მეტი დოზებისთვის. პალიპერიდონის პალმიტატის 100 მგ დოზის საშუალო სტაბილური მდგომარეობის პიკური: მინიმალური თანაფარდობა იყო 1.8 დუნდულა კუნთში შეყვანის შემდეგ და 2.2 დელტოიდურ კუნთიში შეყვანის შემდეგ. პალიპერიდონის ნახევარგამოყოფის საშუალო აშკარა პერიოდი პალიპერიდონის პალმიტატის მიღების შემდეგ 25-150 მგ დოზირების დიაპაზონში მერყეობდა 25-49 დღის განმავლობაში. პალიპერიდონის პალმიტატის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა კუნთში შეყვანის შემდეგ არის 100%. პალიპერიდონის პალმიტატის მიღების შემდეგ პალიპერიდონის (+) და (-) ენანთიომერები ურთიერთკონვერტირდება, რაც დაახლოებით 1.6-1.8 AUC (+)-დან (-) თანაფარდობას აღწევს. რაცემული პალიპერიდონის პლაზმური ცილების შეკავშირება 74%-ია. ბიოტრანსფორმაცია და ელიმინაცია 1 მგ დაუყოვნებლივ გამოთავისუფლებადი 14C-პალიპერიდონის ერთჯერადი პერორალური დოზის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ, დოზის 59% უცვლელი სახით გამოიყოფა შარდში, რაც მიუთითებს, რომ პალიპერიდონი ღვიძლში ინტენსიურად არ მეტაბოლიზდება. მიღებული რადიოაქტიურობის დაახლოებით 80% შარდში და 11% განავალში აღირიცხა. in vivo იდენტიფიცირებულია ოთხი მეტაბოლური გზა, რომელთაგან არცერთი არ შეადგენდა დოზის 6.5%-ზე მეტს: დეალკილირება, ჰიდროქსილირება, დეჰიდროგენიზაცია და ბენზიზოქსაზოლის დაშლა. მიუხედავად იმისა, რომ in vitro კვლევებმა აჩვენა CYP2D6-ის და CYP3A4-ის როლი პალიპერიდონის მეტაბოლიზმში, in vivo არ არსებობს მტკიცებულება, რომ ეს იზოფერმენტები მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ პალიპერიდონის მეტაბოლიზმში. პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზები არ აჩვენებს შესამჩნევ განსხვავებას პალიპერიდონის აშკარა კლირენსში პერორალური პალიპერიდონის მიღების შემდეგ CYP2D6 სუბსტრატების ინტენსიურ და სუსტ მეტაბოლიზატორებს შორის. ადამიანის ღვიძლის მიკროსომებზე ჩატარებულმა ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ პალიპერიდონი მნიშვნელოვნად არ თრგუნავს ციტოქრომ P450 იზოენზიმებით მეტაბოლიზებული სამკურნალო პროდუქტების მეტაბოლიზმს, მათ შორის CYP1A2, CYP2A6, CYP2C8/9/10, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4 და CYP3A5. ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ პალიპერიდონი არის P-gp სუბსტრატი და P-gp-ს სუსტი ინჰიბიტორი მაღალი კონცენტრაციებით. in vivo მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი და კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია. ხანგრძლივი მოქმედების პალიპერიდონის პალმიტატის ინექცია პერორალურ გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების პალიპერიდონთან შედარებით პალიპერიდონ რომფარმი შექმნილია პალიპერიდონის ყოველთვიური პერიოდის განმავლობაში მიწოდებისთვის, ხოლო გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების პერორალური პალიპერიდონი მიიღება ყოველდღიურად. პალიპერიდონ რომფარმის საწყისი რეჟიმი (150 მგ/100 მგ დელტოიდურ კუნთში 1 დღეს/8 დღეს) შექმნილია იმისთვის, რომ სწრაფად მიაღწიოს პალიპერიდონის სტაბილურ კონცენტრაციებს თერაპიის დაწყებისას პერორალური დანამატების გამოყენების გარეშე. ზოგადად, პალიპერიდონის პალმიტატის მიღების საწყისი პლაზმური დონეები 6-12 მგ ხანგრძლივი გამოთავისუფლების პერორალური პალიპერიდონის ზემოქმედების დიაპაზონში იყო. პალიპერიდონის პალმიტატის მიღების დაწყების რეჟიმის გამოყენება პაციენტებს საშუალებას აძლევდა, დარჩენილიყვნენ 6-12 მგ ხანგრძლივი გამოთავისუფლების პერორალური პალიპერიდონის ზემოქმედების ამ ფანჯარაში, დოზის მიღებამდე მინიმალური დღეების განმავლობაშიც კი (მე-8 და 36-ე დღე). ორ სამკურნალო პროდუქტს შორის საშუალო ფარმაკოკინეტიკური პროფილების განსხვავების გამო, სიფრთხილეა საჭირო მათი ფარმაკოკინეტიკური თვისებების პირდაპირი შედარებისას. ღვიძლის უკმარისობა პალიპერიდონი ღვიძლში ინტენსიურად არ მეტაბოლიზდება. მიუხედავად იმისა, რომ პალიპერიდონის პალმიტატი არ იყო შესწავლილი ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, დოზის კორექცია საჭირო არ არის ღვიძლის მსუბუქი ან საშუალო უკმარისობის მქონე პაციენტებში. პერორალური პალიპერიდონის გამოყენების კვლევაში ღვიძლის ზომიერი უკმარისობის მქონე სუბიექტებში (ჩაილდ-პიუს კლასი B), თავისუფალი პალიპერიდონის პლაზმური კონცენტრაციები ჯანმრთელ სუბიექტებში არსებული კონცენტრაციების მსგავსი იყო. პალიპერიდონი არ არის შესწავლილი ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში. თირკმლის ფუნქციის დარღვევა პალიპერიდონის 3 მგ ხანგრძლივი გამოთავისუფლების ერთჯერადი პერორალური დოზის ტაბლეტის განაწილება შესწავლილი იქნა თირკმლის ფუნქციის სხვადასხვა ხარისხის მქონე სუბიექტებში.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · სამედიცინო ინსტრუქცია

ფურცელი-ჩანართი

პალიპერიდონი რომფარმი

სამედიცინო პროდუქტის დასახელება

პალიპერიდონი რომფარმი 25მგ, გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების საინექციო სუსპენზია

პალიპერიდონი რომფარმი 50მგ, გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების საინექციო სუსპენზია

პალიპერიდონი რომფარმი 75მგ, გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების საინექციო სუსპენზია

პალიპერიდონი რომფარმი 100მგ, გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების საინექციო სუსპენზია

პალიპერიდონი რომფარმი 150მგ, გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების საინექციო სუსპენზია

საერთაშორისო არადაპატენტებული დასახელება

პალიპერიდონი

ფარმაცევტული ფორმა

გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების საინექციო სუსპენზია

თეთრი ან მოთეთრო ფერის სუსპენზია

სუსპენზიის pH 6.5 – 7.5

შემადგენლობა:

აქტიური ნივთიერება:

25 მგ საინექციო სუსპენზია

თითოეული მზა შპრიცი შეიცავს 39 მგ პალიპერიდონის პალმიტატს, 25 მგ პალიპერიდონის ეკვივალენტურს.

50 მგ საინექციო სუსპენზია

თითოეული მზა შპრიცი შეიცავს 78 მგ პალიპერიდონის პალმიტატს, 50 მგ პალიპერიდონის ეკვივალენტურს.

75 მგ საინექციო სუსპენზია

თითოეული მზა შპრიცი შეიცავს 117 მგ პალიპერიდონის პალმიტატს, 75 მგ პალიპერიდონის ეკვივალენტურს.

100 მგ საინექციო სუსპენზია

თითოეული მზა შპრიცი შეიცავს 156 მგ პალიპერიდონის პალმიტატს, 100 მგ პალიპერიდონის ეკვივალენტურს.

150 მგ საინექციო სუსპენზია

თითოეული მზა შპრიცი შეიცავს 234 მგ პალიპერიდონის პალმიტატს, 150 მგ პალიპერიდონის ეკვივალენტურს.

არააქტიური ნივთიერებები: პოლისორბატი 20, მაკროგოლი 4000, ლიმონმჟავას მონოჰიდრატი, გაუწყლოებული დინატრიუმ ჰიდროფოსფატი, ნატრიუმის დიჰიდროფოსფატის მონოჰიდრატი, ნატრიუმის ჰიდროქსიდის ხსნარი 1მ (pH კორექტირებისთვის), საინექციო წყალი.

ფარმაცევტული ჯგუფი და ათქ კოდი

ფსიქოლეფსიური საშუალებები, სხვა ანტიფსიქოზური საშუალებები. ათქ კოდი: N05AX13

პალიპერიდონი რომფარმი შეიცავს (+)- და (-)-პალიპერიდონის რაცემიულ ნარევსს.

ფარაკოლოგიური მახასიათებლები

ფარმაკოდინამიკური მახასიათებლები

მოქმედების მექანიზმი

პალოპერიდონი არის მონოამინური ეფექტების სელექციური მაბლოკირებელი აგენტი, რომლის ფარმაკოლოგიური მახასიათებლებიც განსხვავდება ტრადიციული ნეიროლესიური საშუალებებისგან. პალიპერიდონი ექსტენსიურად უკავშირდება სეროტონინერგულ 5-HT2- და დოფამინერგულ D2-რეცეპტორებს. პალიპერიდონი აგრეთვე ბლოკავს ალფა 1-ადრენერგულ რეცეპტორებს და ოდნავ ნაკლებად H1-ჰისტამინურ და ალფა-2 ადრენერგულ რეცეპტორებს. (+)- და (-)-პალიპერიდონის ენანთიომერების ფარმაკოლოგიური აქტივობა ხარისხობრივად და რაოდენობრივად ერთნაირია.

პალიპერიდონი არ უკავშირდება ქოლინერგულ რეცეპტორებს. მიუხედავად იმისა, რომ პალიპერიდონი არის D2-ძლიერი ანტაგონისტი, რომელზეც ფიქრობენ, რომ ხსნის შიზოფენიის პოზიტიურ სიმტპომებს, ნაკლებად იწვევს კატალეფსიას და ნაკლებად აქვეითებს მოტორულ ფუნქციებს ტრადიციულ ნეიროლეფსიურებთან შედარებით.

წამყვანი ცენტრალური სეროტონინული ანტაგონიზმი შეიძლება ამცირებდეს პალიპერიდონის ტენდენციას ექსტრაპირამიდული ეფექტების გამოწვევის მხრივ.

კლინიკური ეფექტურობა

შიზოფრენიის აქტიური მკურნალობა

პალიპერიდონის პალმიტატის ეფექტურობა შიზოფრენიის მწვავე მკურნალობისას დადეგნილი იყო ოთხ-ხანმოკლე (ერთი 9 კვირიანი და სამი 13-კვირიანი) ორმაგად-ბრმა, რანდომიზებულ, პლაცებო-კონტროლირებულ, ფიქსირებულდოზიან კვლევებში მწვავედ რეციდვიულ მოზრდილ პაციენტებში, რომლებიც აკმაყოფილებენ შიზოფრენიის DSM-IV კრიტერიუმებს. ამ კვლევებში პალიპერიდონის პალმიტატის ფიქსირებული დოზები გამოიყენებოდა 1-ელ, მე-8 და 36-ე დღეს, 9 კვირიან კვლევაში და დამატებით 64-ე დღეზე 13 კვირიან კვლევებში. დამატებითი ორალური ანტიფსიქოზური დანამატები საჭირო არ იყო შიზოფრენიის მწვავე მკურნალობისას პალიპერიდონის პალმიტატით. პირველადი ეფექტურობის ენდპოინტი განისზღვრა როგორც დაავადება პოზიტიური და ნეგატიური სინდრომის სკალის (PANSS) საერთო ქულებში, რაც ნაჩვენებია ქვემო ცხრილში. PANSS არის ვალიდური, მრავალფეროვანი ინვენტარი, რომელიც შედგება ხუთი ფაქტორისგან რომლებიც აფასებენ პოზიტიური სიმპტომები, ნეგატიური სიმპტომები, დიზორგანიზებული აზრები, უკონტროლო აგრესიულობა/აგზნება და შფოთვა/დეპრესია. ფუნქციონირება შეფასდა პერსონალური და სოციალური მოქმედების (PSP) სკალით. PSP არის ვალიდური კლინიკური სკალა, რომელიც ზომავს პერსონალურ და სოციალურ ფუნქციონირებას ოთხ დომენში-სოციალურად სასარგებლო მოქმედებები (მუშაობა და სწავლა), პერსონალური და სოციალური ურთიერთობები, საკუთარ თავზე ზრუნვა და შემაწუხებელი და აგრესიული ქცევა.

13 კვირიან კვლევაში (n=636) რომელიც ადარებდა პალიპერიდონის პალმიტატის სამ ფიქსირებულ დოზას (დელტისებურ კუნთში 150მგ-ს საწყისი ინექცია, შემდეგ დუნდულა კუნთში ან დელტისებურ კუნთში 3 დოზა 25მგ/4 კვირაში, 100მგ/4 კვირაში და 150მგ/4 კვირაში ერთხელ) პლაცებოსთან, პალიპერიდონის პალმტიტის სამივე დოზა აღებატებოდა პლაცებოს PANSS საერთო სკალის გაუმჯობესების მხრივ. ამ კვლევაში, 100მგ/4 კვირაში და 150მგ/4 კვირაში ერთხელ მაგრამ არა 25მგ/4 კვირაში ერთხელ მკურნალობის ჯგუფმა გამოავლინა სტატისტიკური უპირატესობა პლაცებოსთან შედარებით, PSP სკალის მხრივ. ეს შედეგები ამყარებს ეფექტურობას მკურნალობის მთელი ხანგრძლივობის PANSS გაუმჯობესების მხრივ და 4 დღეში აღინიშნა პლაცებოსგან მნიშვნელოვანი განსხვავება 25მგ და 150მგ პალიპერიდონის პალმიტატის ჯგუფში მე-8 დღეს.

სხვა კვლევების შედეგები სტატისტიკურად მნიშვნელოვანია პალიპერიდონის პალმიტატის სასარგებლოდ 50მგ დოზის გამონაკლისით ერთ კვლევაში (იხ. ქვემო ცხრილი).

პოზიტიური და ნეგატიური სინდრომის სკალა (PANSS) საერთო სკალის საბაზისო მაჩვენებლის ცვლილება ენდპოინტამდე- LOCF კვლევებისთვის R092670-SCH-201, R092670-PSY-3003, R092670-PSY-3004 დაR092670-PSY-3007: , პირველადი ეფექტურობის ანალიზის ჯგუფი.

პლაცებო

25 მგ

50 მგ

100 mg

150 mg

R092670-PSY-3007*

საშუალო საბაზისო (SD)

საშუალო ცვლილება (SD)

P-მნიშვნელობა (vs. Placebo)

n = 160

  • 8 (10.31)
  • 2.9 (19.26)
  • -

n = 155

  • 9 (11.99)
  • 8.0 (19.90)
  • 034
  • -

n = 161

  • 2 (10.77)
  • 11.6 (17.63)

< 0.001

n = 160

  • 4 (11.70)
  • 13.2 (18.48)

< 0.001

R092670-PSY-3003

საშუალო საბაზისო (SD)

საშუალო ცვლილება (SD)

P-მნიშვნელობა (vs. Placebo)

n = 132

  • 4 (12.55)
  • 4.1 (21.01)
  • -
  • -

n = 93

  • 9 (10.78)
  • 7.9 (18.71)
  • 193

n = 94

  • 1 (11.66)
  • 11.0 (19.06)
  • 019

n = 30

  • 2 (11.72)
  • 5.5 (19.78)
  • -

R092670-PSY-3004

საშუალო საბაზისო (SD)

საშუალო ცვლილება (SD)

P-მნიშვნელობა (vs. Placebo)

n = 125

  • 7 (12.22)
  • 7.0 (20.07)
  • -

n = 129

  • 7 (12.25)
  • 13.6 (21.45)
  • 015

n = 128

  • 2 (12.02)
  • 13.2 (20.14)
  • 017

n = 131

  • 8 (11.70)
  • 16.1 (20.36)

< 0.001

  • -

საშუალო საბაზისო (SD)

საშუალო ცვლილება (SD)

P-მნიშვნელობა (vs. Placebo)

n=66

  • 8 (13.90)
  • 2 (18.25)
  • -
  • -

n=63

  • 0 (12.39)
  • 5.2 (21.52)
  • 001

n=68

  • 2 (11.09)
  • 7.8 (19.40)

< 0.0001

  • -
  • R092670-PSY-3007 კვლევისთვის საწყისი დოზა 150მგ გამოიყენებოდა ყველა სუბიექტში პალიპერიდონის პალმიტატის მკურნალობის ჯგუფში 1-ელ დღეს, შემდეგ იღებდნენ დანიშნულ დოზებს.

შენიშვნა: სკალის ნეგატიური ცვლილება მიუთითებს გაუმჯობესებაზე.

სიმპტომების კონტროლის შენარჩუნება და შიზოფრენიის რეციდივის გადავადება

პალიპერიდონის პალმიტატის ეფექტურობა სიმპტომების კონტროლის შენარჩუნებაში და შიზოფრენიის რეციდივის გადავადებაში დადგინდა ხანგრძლივ, ორმაგად-ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებულ, მოსახერხებელი-დიზის კვლევაში, რომელშიც მონაწილეობდა 849 არა ხანდაზმული მოზრდილი სუბიექტი, რომლებიც აკმაყოფილებდნენ შიზოფრენიის DSM-IV კრიტერიუმებს. ეს კვლევა მოიცავდა 33 კვირიან ღია, მწვავე მკურნალობას და სტაბილიზაციის ფაზას, რანდომიზებულ, ორმაგად-ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებულ ფაზას რეციდივზე დაკვირვებისთვის და 52-კვირიან ღია ექსტენსიის პერიოდს. ამ კვლევაში პალიპერიდონის პალმიტატის დოზა მოიცავდა თვეში ერთხელ 25, 50, 75 და 100მგ-ის გამოყენებას; 75მგ დოზა დასაშვები იყო მხოლოდ 52 კვირიან გაფართოების პერიოდში. სუბიექტები დასაწყისში იღებდნენ პალიპერიდონის პალმიტატის მოსახერხებელ დოზებს, 9-კვირიანი ტრანზიციის პერიოდის განმავლობაში, ამას მოყვებოდა 24 კვირიანი შემანარჩუნებლი პერიოდი, სადაც სუბიექტების PANSS სკალა უნდა ყოფილიყო ≤ 75. დოზის ცვლილება დასაშვები იყო მხოლოდ შემანარჩუნებელი პერიოდის პირველი 12 კვირის განმავლობაში. საერთო ჯამში, 410 სტაბილიზებული პაციენტის რანდომიზაცია მოხდა პალიპერიდონის პალმიტატის (საშუალო ხანგრძლივობა 171 დღე [მერყეობა 1 დღე-407 დღე]) ან პლაცებოს ჯგუფში (საშუალო ხანგრძლივობა 105 დღე [მერყეობა 8 დღე-441 დღე]) სანამ აღინიშნა შიზოფრენიის რეციდივის სიმპტომები სხვადასხვა ხანგრძლივობის ორმაგად-ბრნა ფაზაში. კვლევა ეფექტურობის მიზეზით ადრე შეჩერდა რადგან აღინიშნა რეციდივის მნიშვნელოვნად უფრო ხანგრძლივი პერიოდი (p < 0.0001, სურათი 1) პალიპერიდონის პალმიტატით ნამკურნალებ პაციეტნებში პლაცებოსთან შედარებით (საფრთხის წილი 4.32; 95% CI: 2.4-7.7).

INCLUDEPICTURE "https://www.medicines.org.uk/emc/images/spc%7E31329%7E3%7E129750A.png" \* MERGEFORMATINET

სურათი 1: Kaplan-Meier რეციდივამდე დრო-შუალედური ანალიზი (მკურნალობისთვის განკუთვნილი შუალედური ანალიზის ჯგუფი)

პედიატრული პოპულაცია

ევროპის წამლის სააგენტომ უარი თქვა პალიპერიდონის პალმიტატის კვლევების შედეგების გადაცემაზე შიზოფრენიით დაავადებული პოპულაციის ყველა სუბერთეულში. იხ პარაგრაფი «დოზირება და გამოყენების მეთოდი», ინფორმაცია პედიატრიაში გამოყენებისთვის.

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

შეწოვა და განაწილება

პალიპერიდონის პალმიტატი პალიპერიდონის პროწამალის პალმიტატური ეთერია. წყალში უკიდურესად დაბალი ხსნადობის გამო, პალიპერიდონის პალმიტატი კუნთში ინექციის შემდეგ ნელა იხსნება, სანამ პალიპერიდონად ჰიდროლიზდება და სისტემურ ცირკულაციაში შეიწოვება. კუნთში ერთჯერადი დოზის შეყვანის შემდეგ, პალიპერიდონის პლაზმური კონცენტრაციები თანდათან იზრდება, რათა მიაღწიოს მაქსიმალურ პლაზმურ კონცენტრაციას, საშუალოდ 13 დღის განმავლობაში Tmax-ით. აქტიური ნივთიერების გამოთავისუფლება იწყება პირველივე დღიდან და გრძელდება მინიმუმ 4 თვის განმავლობაში. დელტოიდურ კუნთში ერთჯერადი დოზების (25-150 მგ) კუნთში ინექციის შემდეგ, საშუალოდ, 28%-ით მაღალი Cmax დაფიქსირდა დუნდულა კუნთში ინექციასთან შედარებით. დელტოიდურ კუნთში ორი საწყისი ინექცია - 150 მგ პირველ დღეს და 100 მგ მე-8 დღეს - ხელს უწყობს თერაპიული კონცენტრაციების სწრაფ მიღწევას. პალიპერიდონის პალმიტატის გამოთავისუფლების პროფილი და დოზირების რეჟიმი იწვევს თერაპიული კონცენტრაციების შენარჩუნებას. პალიპერიდონის პალმიტატის მიღების შემდეგ პალიპერიდონის საერთო ექსპოზიცია დოზის პროპორციული იყო 25-150 მგ დოზირების დიაპაზონში და დოზაპროპორციული არ იყო Cmax-ისთვის 50 მგ-ზე მეტი დოზებისთვის. პალიპერიდონის პალმიტატის 100 მგ დოზის საშუალო სტაბილური მდგომარეობის პიკური: მინიმალური თანაფარდობა იყო 1.8 დუნდულა კუნთში შეყვანის შემდეგ და 2.2 დელტოიდურ კუნთიში შეყვანის შემდეგ. პალიპერიდონის ნახევარგამოყოფის საშუალო აშკარა პერიოდი პალიპერიდონის პალმიტატის მიღების შემდეგ 25-150 მგ დოზირების დიაპაზონში მერყეობდა 25-49 დღის განმავლობაში. პალიპერიდონის პალმიტატის აბსოლუტური ბიოშეღწევადობა კუნთში შეყვანის შემდეგ არის 100%. პალიპერიდონის პალმიტატის მიღების შემდეგ პალიპერიდონის (+) და (-) ენანთიომერები ურთიერთკონვერტირდება, რაც დაახლოებით 1.6-1.8 AUC (+)-დან (-) თანაფარდობას აღწევს. რაცემული პალიპერიდონის პლაზმური ცილების შეკავშირება 74%-ია. ბიოტრანსფორმაცია და ელიმინაცია 1 მგ დაუყოვნებლივ გამოთავისუფლებადი 14C-პალიპერიდონის ერთჯერადი პერორალური დოზის მიღებიდან ერთი კვირის შემდეგ, დოზის 59% უცვლელი სახით გამოიყოფა შარდში, რაც მიუთითებს, რომ პალიპერიდონი ღვიძლში ინტენსიურად არ მეტაბოლიზდება. მიღებული რადიოაქტიურობის დაახლოებით 80% შარდში და 11% განავალში აღირიცხა. in vivo იდენტიფიცირებულია ოთხი მეტაბოლური გზა, რომელთაგან არცერთი არ შეადგენდა დოზის 6.5%-ზე მეტს: დეალკილირება, ჰიდროქსილირება, დეჰიდროგენიზაცია და ბენზიზოქსაზოლის დაშლა. მიუხედავად იმისა, რომ in vitro კვლევებმა აჩვენა CYP2D6-ის და CYP3A4-ის როლი პალიპერიდონის მეტაბოლიზმში, in vivo არ არსებობს მტკიცებულება, რომ ეს იზოფერმენტები მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ პალიპერიდონის მეტაბოლიზმში. პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზები არ აჩვენებს შესამჩნევ განსხვავებას პალიპერიდონის აშკარა კლირენსში პერორალური პალიპერიდონის მიღების შემდეგ CYP2D6 სუბსტრატების ინტენსიურ და სუსტ მეტაბოლიზატორებს შორის. ადამიანის ღვიძლის მიკროსომებზე ჩატარებულმა ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ პალიპერიდონი მნიშვნელოვნად არ თრგუნავს ციტოქრომ P450 იზოენზიმებით მეტაბოლიზებული სამკურნალო პროდუქტების მეტაბოლიზმს, მათ შორის CYP1A2, CYP2A6, CYP2C8/9/10, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4 და CYP3A5. ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ პალიპერიდონი არის P-gp სუბსტრატი და P-gp-ს სუსტი ინჰიბიტორი მაღალი კონცენტრაციებით. in vivo მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი და კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია. ხანგრძლივი მოქმედების პალიპერიდონის პალმიტატის ინექცია პერორალურ გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების პალიპერიდონთან შედარებით პალიპერიდონ რომფარმი შექმნილია პალიპერიდონის ყოველთვიური პერიოდის განმავლობაში მიწოდებისთვის, ხოლო გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების პერორალური პალიპერიდონი მიიღება ყოველდღიურად. პალიპერიდონ რომფარმის საწყისი რეჟიმი (150 მგ/100 მგ დელტოიდურ კუნთში 1 დღეს/8 დღეს) შექმნილია იმისთვის, რომ სწრაფად მიაღწიოს პალიპერიდონის სტაბილურ კონცენტრაციებს თერაპიის დაწყებისას პერორალური დანამატების გამოყენების გარეშე. ზოგადად, პალიპერიდონის პალმიტატის მიღების საწყისი პლაზმური დონეები 6-12 მგ ხანგრძლივი გამოთავისუფლების პერორალური პალიპერიდონის ზემოქმედების დიაპაზონში იყო. პალიპერიდონის პალმიტატის მიღების დაწყების რეჟიმის გამოყენება პაციენტებს საშუალებას აძლევდა, დარჩენილიყვნენ 6-12 მგ ხანგრძლივი გამოთავისუფლების პერორალური პალიპერიდონის ზემოქმედების ამ ფანჯარაში, დოზის მიღებამდე მინიმალური დღეების განმავლობაშიც კი (მე-8 და 36-ე დღე). ორ სამკურნალო პროდუქტს შორის საშუალო ფარმაკოკინეტიკური პროფილების განსხვავების გამო, სიფრთხილეა საჭირო მათი ფარმაკოკინეტიკური თვისებების პირდაპირი შედარებისას. ღვიძლის უკმარისობა პალიპერიდონი ღვიძლში ინტენსიურად არ მეტაბოლიზდება. მიუხედავად იმისა, რომ პალიპერიდონის პალმიტატი არ იყო შესწავლილი ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, დოზის კორექცია საჭირო არ არის ღვიძლის მსუბუქი ან საშუალო უკმარისობის მქონე პაციენტებში. პერორალური პალიპერიდონის გამოყენების კვლევაში ღვიძლის ზომიერი უკმარისობის მქონე სუბიექტებში (ჩაილდ-პიუს კლასი B), თავისუფალი პალიპერიდონის პლაზმური კონცენტრაციები ჯანმრთელ სუბიექტებში არსებული კონცენტრაციების მსგავსი იყო. პალიპერიდონი არ არის შესწავლილი ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში. თირკმლის ფუნქციის დარღვევა პალიპერიდონის 3 მგ ხანგრძლივი გამოთავისუფლების ერთჯერადი პერორალური დოზის ტაბლეტის განაწილება შესწავლილი იქნა თირკმლის ფუნქციის სხვადასხვა ხარისხის მქონე სუბიექტებში.

თერაპიული ჩვენება

პალიპერიდონი რომფარმი ნაჩვენებია შიზოფრენიის შემანარჩუენებლი მკურნალობისთვის მოზრდილ პაციენებში, რომელთა სტაბილიზაციაც მოხდა პალიპერიდონით ან რისპერიდონით.

შიზოფრენიით დაავადებულ შერჩეულ მოზრდილ პაციენტებში და იმ პირებში, რომლებსაც ადრე აღენიშნებოდათ ორალურ პალილერიდონზე ან რისპერიდონზე რეაქცია, პალიპერიდონი რომფარმი შეიძლება გამოყენებული იყოს ორალური მკურნალობით სტაბილიზაციის გარეშე როდესაც ფსიქოზური სიმპტომები მსუბუქი და საშუალოა და საჭიროა გახანგრძლივებული მოქმედების მკურნალობა.

დოზირება და გამოყენების მეთოდი

დოზირება

პალიპერიდონი რომფარმის რეკომენდებული სასტარტო დოზაა 150მგ 1-ელ დღეს და 100მგ ერთი კვირის შემდეგ (მე-8 დღე). ორივეს შეყვანა ხდება დელტისებურ კუნთში თერაპიული კონცენტრაციის სწრაფი მიღწევისთვის (იხ. პარაგრაფი «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები»). მესამე დოზისს გამოყენება უნდა მოხდეს მკეორეს დაწყებიდან ერთი თვის შემდეგ. ყოველთვიურად მისაღები რეკომენდებული დოზაა 75მგ; ერთმა პაციენტმა შეიძლება სარგებელი მიიღოს უფრო დაბალი ან მაღალი დოზით 25-50მგ ფარგლებში ინდივიდუალური ტოლერანტობის და/ან ეფექტურობის საფუძველზე. ჭარბწონიან ან მსუქან პაციენტებში შეიძლება საჭირო გახდეს მაღალი დოზები (იხ «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები») მეორე საწყისი დოზის შემდეგ, ყოველთვიური შემანარჩუნებელი დოზების შეყვანა შეიძლება დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში.

შემანარჩუნებელი დოზის ცვლილება შეიძლება მოხდეს თვეში ერთხელ. დოზის ცვლილებისას უნდა გაითვალისწინონ პალიპერიდონი რომფარმის ხანგრძლივი გამოთავისუფლების მახასიათებლები (იხ. პარაგრაფი «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები») რადგან შემანარჩუნებელი დოზების სრული ეფექტი შეიძლება პირველი თვეების დროს არ გამოვლინდეს.

ორალური გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების პალიპერიდონიდან ან ორალური რისპერიდონიდან პალიპერიდონი რომფარმზე გადასვლა

პალიპერიდონი რომფარმის გამოყენება უნდა დაიწყოს წესით, რომელიც აღწერილია «დოზირების და გამოყენების მეთოდის» პარაგრაფის დასაწყისში. პალიპერიდონი რომფარმით ყოველთვიური შემანარჩუენებლი მკურნალობისას პაციენტებში რომელთა სტაბილიზაციაც მოხდა პალიპერიდონის გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ტაბლეტების განსხვაებული დოზებით, შეიძლება მიღწეული იყოს მყარ მდგომარეობაში იგივე ექსპოზიცია ინექციით. პალიპერიდონი რომფარმის შემანარჩუწენებელი დოზისას მიღწეული უნდა იყოს მყარ მდგომარეობაში შემდეგი ექსპოზიცია:

პალიპერიდონის გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ტაბლეტების დოზები და პალიპერიდონი რომფარმის დოზები რომელიც საჭიროა მყარ მდგომარეობაში მსგავსი ეფექტურობის მიღწევისთვის შემანარჩუნებელი თერაპიის დროს

პალიპერიდონის გახანგრძივებული გამოთავისუფლების ტაბლეტების წინა დოზ

პალიპერიდონი რომფარმი საინექციო

3 მგ დღე-ღამეში

25-50 მგ თვეში

6 მგ დღე-ღამეში

75 მგ თვეში

9 მგ დღე-ღამეში

100 მგ თვეში

12 მგ დღე-ღამეში

150 მგ თვეში

წინა ორალური პალიპერიდონი ან ორალური რისპერიდონი შეიძლება მოიხსნას პალიპერიდონი რომფარმით მკურნალობის დაწყებისას. ზოგი პაციენტისთვის შეიძლება სასარგებლო იყოს თანდათან მოხსნა. ზოგ პაციენტში, რომლებიც პალიპერიდონის უფრო მაღალი ორალური დოზიდან (მაგ. 9-12მგ დღ-ღამეში) გადადიან დუნდულა კუნთში პალიპერიდონი რომფარმის ინექციებზე, შეიძლება უფრო დაბალი იყოს პლაზმაში ექსპოზიცია შეცვლიდან პირველი 6 თვის განმავლობაში. აქედან გამომდიანრე, ალტერნატიულად, უნდა გაითვალისწინონ დელტისებურ კუნთში ინექციები პირველი 6 თვის განმავლობაში.

რისპერიდონიდან გახანგრძლივებული მოქმედების ინექციაზე გადასვლა

რისპერიდონის გახანგრძლივებული მოქმედების ინექციიდან გადასვლისას, პალიპერიდონი რომფარმით მკურნალობა დაიწყეთ შემდგომი დაგეგმილი ინექციის დროს. პალიპერიდონი რომფარმის გამოყენება შემდეგ უნდა გაგრძელდეს თვეში ერთხელ. საჭირო არ არის ერთ კვირაინი საწყისი დოზირების რეჟიმი კუნთში ინექციების სახით (დღე 1 და დღე 8) როგორც აღწერილია პარაგრაფში «დოზირება და გამოყენების მეთოდი»

პაციენტებში, რომელთა სტაბილიზაციაც მოხდა გახანგრძლივებული საინექციო რისპერიდონის სხვადასხვა დოზებით, შეიძლება მიღწეული იყოს მყარ მდგომარეობში პალპერიდონის მსგავსი ექსპოზიცია პალიპერიდონი რომფარმის ყოველთვიური დოზების მიღებისას შემდეგნაირად:

რისპერიდონის გახანგრძლივებული მოქმედების დოზა და პალიპერიდონი რომფარმის დოზა რაც საჭიროა მსგავსი პალიპერიდონის ექსპოზიციის მიღწევისთვის მყარ მდგომარეობაში

გახანგრძლივებული მოქმედების რისპერიდონის წინა საინექციო დოზა

პალიპერიდონი რომფარმი საინექციო

25 მგ 2 კვირაში ერთხელ

50 მგ თვეში

  • 5 მგ 2 კვირაში ერთხელ

75 მგ თვეში

50 მგ 2 კვირაში ერთხელ

100 მგ თვეში

ანტიფსიქოზური სამედიცინო პროდუქტების მოხსნა უნდა მოხდეს გამოყენების ინსტრუქციასთან შესაბამისად. თუ პალიპერიდონი რომფარმი იხსნება, უნდა გაითვალისწინონ მისი გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების მახასიათებლები. პერიოდულად უნდა შეფასდეს ექსტრაპირამიდული სიმპტომების (EPS) მედიკამენტის საჭიროება.

გამოტოვებული დოზები

გამოტოვებული დოზების აცილება

პალიპერიდონი რომფარმის მეორე საწყისი დოზის მიღება რეკომენდებულია პირველიდან ერთი კვირის შემდეგ. გამოტოვებული დოზის ასაცილებლად პაციენტს მეორე დოზა უნდა გაუკეთონ 4 დღით ადრე ან ერთი კვირის შემდეგ (დღე 8). ამის მსგავსად რეჟიმის დაწყების შემდეგ მეორე და მესამე დოზა რეკომენდებულია თვეში ერთხელ. ყოველთვიური გამოტოვებული დოზის თავიდან ასაცილებლად პაციენტებს ინექცია შეიძლება გაუკეთდეს თვეში დაგეგმილ დრომდე 7 დღით ადრე ან 7 დღის შემდეგ. თუ გამოტოვებულია პალიპერიდონი რომფარმის ინექციის მეორე სამიზნე თარიღი (დღე 8±4 დღე), რეკომენდებული ხელახალი დაწყება დამოკიდებულია პირველი ინექციიდან გასულ დროზე.

გამოტოვებული მეორე საწყისი დოზა (<4 კვირა პირველი ინექციიდან)

თუ პირველი ინექციიდან გასულია 4 კვირაზე ნაკლები, პაციენტმა მეორე 100მგ ინექცია დელტისებურ კუნთში უნდა გაიკეთოს რაც შეიძლება მალე. პალიპერიდონი რომფარმის მესამე ინექცია 75მგ დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში უნდა გაკეთდეს პირველი ინექციიდან 5 კვირის შემდეგ (მეორე ინექციის დროის მიუხედავად). ინექციების ნორმალური ყოველთვიური ციკლი დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში 25მგ-150მგ ინდივიდუალური ტოლერანტობის და/ან ეფექტურობის მიხედვით უნდა დაიცვან.

გამოტოვებული მეორე საწყისი დოზა (4-7 კვირა პირველი ინექციიდან)

თუ პალიპერიდონი რომფარმის პირველი ინექციიდან გასულია 4-7 კვირა, განაახლეთ 100მგ-თი ორი ინექციით შემდეგნაირად:

  • დელტისებურ კუნთში ინექცია რაც შეიძლება მალე

სხვა დელტისებურ კუნთში ინექცია მეორე კვირას

ინექციების ნორმალური ყოველთვიური ციკლი დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში 25მგ-150მგ, პაციენტის ინდივიდუალური ტოლერანტობის და/ან ეფექტურობის საფუძველზე.

გამოტოვებული მეორე საწყისი დოზა (>7 კვირა პირველი ინექციის შემდეგ)

თუ პალიპერიდონი რომფარმის პირველი ინექციიდან გასულია 7 კვირაზე მეტი, დოზირება დაიწყეთ წესით, რომელიც აღწერილია პალიპერიდონი რომფარმის დაწყების რეკომენდაციაში.

გამოტოვებული ყოველთვიური შემანარჩუნებელი დოზა (1 თვე-6 კვირა)

დაწყების შემდეგ პალიპერიდონი რომფარმის რეკომენდებული საინექციო ციკლია ყოველთვიურის ინექცია. თუ ბოლო ინექციიდან გასულია 6 კვირაზე ნაკლები, რაც შეიძლება მალე უნდა მიიღონ წინა სტაბილიზებული დოზა, შემდეგ უნდა გააგრძელონ ყოველთვიური ინტერვალებთ.

გამოტოვებული ყოველთვიური შემანარჩუნებელი დოზა (>6 კვირა-6 თვე)

თუ პალიპერიდონი რომფარმის ბოლო ინექციიდან გასულია 6 კვირაზე მეტი , რეკომენდაციები შემდეგია;

პაციენტებისთვის რომელთა სტაბილიზაციაც მოხდა 25-100მგ დოზით

  • დელტისებურ კუნთში ინექცია რაც შეიძლება მალე დოზით რომლითაც მოხდა წინა სტაბილიზაცია

სხვა დელტისებურ კუნთში ინექცია (იგივე დოზა) ერთი კვირის შემდეგ (დღე 8)

ინექციების ნორმალური ყოველთვიური ციკლის გაგრძელება დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში 25-150მგ დოზით პაციენტის ინდივიდუალური ტოლერანტობის და/ან ეფექტურობის საფუძველზე

პაციენტებისთვის, რომელთა სტაბილიზაციაც მოხდა 150მგ დოზით

დელტისებურ კუნთში ინექცია რაც შეიძლება მალე 100მგ ინექცია

სხვა დელტისებურ კუნთში ინექცია (იგივე დოზა) ერთი კვირის შემდეგ (დღე 8) 100მგ

ინექციების ნორმალური ყოველთვიური ციკლის გაგრძელება დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში 25-150მგ დოზით პაციენტის ინდივიდუალური ტოლერანტობის და/ან ეფექტურობის საფუძველზე

გამოტოვებული ყოველთვიური შემანარჩუნებელი დოზა (> 6 თვე)

თუ პალიპერიდონი რომფარმის ბოლო ინექციიდან გასულია 6 თვეზე მეტი, დოზირება უნდა დაიწყოს წესით, რომელიც აღწერილია პალიპერიდონი რომფარმის დაწყების რეკომენდაციაში.

განსაკუთრებული პოპულაციები

ხანდაზმულები

>65 წლის ხანდაზმულებში ეფექტურობა და უსაფრთხოება დადგენილი არ არის.

ზოგადად, თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე ხანდაზმულებში, პალიპერიდონი რომფარმის რეკომენდებული დოზირება იგივეა რაც ახალგაზრდებში. თუმცა რადგან ხანდაზმუელბში თირკმლის ფუნქცია დაქვეითებულია, შეიძლება საჭირო იყოს დოზის ცვლილება (იხ. პარაგრაფი თირკმლის დაზიანება დოზირების რეკომენდაციებისთვის).

თირკმლის დაზიანება

პალიპერიდონის პალმიტატი სისტემატურად შესწავლილი არ არის თირკმლის უკამრისობის მქონე პაციეტნებში (იხ. პარაგრაფი «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები»). თირკმლის მსუბუქი უკმარისობის მქონე პაციენტებში (კრეატინინის კლირენსი ≥ 50-80 მლ/წთ) პალიპერიდონი რომფარმის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 100მგ მკურნალობის 1-ელ დღეს და 75მგ ერთ კვირის შემდეგ, ორივეს შეყვანა უნდა მოხდეს დელტისებურ კუნთში. შემანარჩუნებელი ყოველთვიური დოზაა 50მგ 25-100მგ -ს მერყეობით პაციენტის ინდივიდუალური ტოლერანტობის და/ან ეფექტურობის მიხედვით.

პალიპერიდონი რომფარმი რეკომენდებული არ არის თირკმლის საშუალო და მძიმე უკმარისობით დაავადებული პაციენტებისთვის (კრეატინინის კლირენსი <50მლ/წთ) (იხ. პარაგრაფი «განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას»)/

ღვიძლის დაზიანება

ორალური პალიპერიდონის გამოცდილების საფუძველზე დოზის ცვლილება საჭირო არ არის ღვიძლის მსუბუქი და საშუალო უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში,. რადგან პალიპერიდონი შესწავლილი არ არის ღვიძლის მწვავე უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებში, ამ შემთხვევაში სიფრთხილეა საჭირო (იხ. პარაგრაფი «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები»).

პედიატრული პოპულაცია

პალიპერიდონი რომფარმის უსაფრთხოება და ეფექტურობა <18 წლამდე ასაკის ბავშვებსა და მოზარდებში დადგენილი არ არის. მონაცემები არ არსებობს.

გამოყენების მეთოდი

პალიპერიდონი რომფარმი განკუთვნილია მხოლოდ ინტრამუსკულური გამოყენებისთვის. სხვა გზით არ უნდა მიიღონ. საჭიროა ნელი ინექცია, ღრმად დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში. ყოველი ინექცია უნდა გააკეთოს სამედიცინო სფეროს პროფესიონალმა. გამოყენება უნდა მოხდეს ერთჯერადი ინექციის სახით. დოზა არ უნდა გაყონ სხვადასხვა ინექციებით. დოზა არ უნდა შეიყვანონ სისხლძარღვში ან კანქვეშ.

1-ელი და მე-8 დღის საწყისი დოზები უნდა შეიყვანონ დელტისებურ კუნთში სწრაფი თერაპიული კონცენტრაციის მიღწევისთვის (იხ. პარაგრაფი «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები»). მეორე საწყისი დოზის შემდეგ ყოველთვიური შემანარჩუენებლი დოზების შეყვანა ხდება დელტისებურ ან დუნდულა კუნთში. დუნდულადან დელტისებურ კუნთზე გადასვლა (და პირიქით) უნდა გაითვალისწინონ ინექციის ადგილის ტკივილის დისკომფორტის, აუტანლობის შემთხვევაში (იხ. პარაგრაფი «არასასურველი ეფექტები») ასევე რეკომენდებულია მარჯვენა და მარცხენა მხარეების მონაცვლეობა (იხ. ქვემოთ).

პალიპერიდონი რომფარმის გამოყენების და შენახვის ინსტრუქცია იხ. ინსტრუქციაში (ინფორმაცია განკუთვნილია მხოლოდ სამედიცინო და ჯანდაცვის სფეროს პროფესიონალებისთვის).

დელტისებურ კუნთში შეყვანა

პალიპერიდონი რომფარმის საწყისი და შემანარჩუნებელი გამოყენებისთვის რეკომენდებული ნემსის ზომა დელტისებურ კუნთში განისზღვრება პაციენტის წონის მიხედვით. ≥ 90კგ წონისთვის 1½-ინჩი, 22 ზომა ნემსი (38.1მმ x 0.72მმ). <90კგ-სთვის რეკომენდებულია 1-inch, 23 gauge ნემსი (25.4მმ x 0.64მმ). დელტისებური კუნთი უნდა შეიცვალოს ორი ინექციის შემდეგ.

დუნდულა კუნთში შეყვანა

პალიპერიდონი რომფარმის საწყისი და შემანარჩუნებელი გამოყენებისთვის რეკომენდებული ნემსის ზომა დუნდულა კუნთისთვის არის 1½-ინჩი, 22 ზომა ნემსი (38.1მმ x 0.72მმ). შეყვანა უნდა მოხდეს დუნდულა კუნთის ზედა -გარეთა კვადრანტში. დუნდულა კუნთში ინექციების მხარე უნდა იცვლებოდეს.

უკუჩვენება

ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების, რისპერიდონის ან რომელიმე შემავსებლის მიმართ რაც აღნიშნულია პარაგრაფში «შემადგენლობა»

არასასურველი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

კლინიკურ კვლევებში ყველაზე ხშირად აღწერილი გვერდითი რეაქციები იყო უძილობა, თავის ტკივილი, შფოთვა, ზემო რესპირატორული ტრაქტის ინფექციები, საინექციო ადგილის რეაქცია, პარკინსონიზმი, წონაში მატება, აკათიზია, აჟიტირება, სედაცია/ძილიანობა, გულისრევა, ყაბზობა, თავბრუსხვევა, ძვალკუნთოვანი ტკივილი, ტაქიკარდია, ტრემორი, მუცლის ტკივილი, ღებინება, დიარეა, დაღლილობა და დისტონია. ამათგან აკათიზია და სედაცია/ძილიანობა იყო დოზასთან დაკავშირებული.

გვერდითი რეაქციების ცხრილი

შემდეგი ყველა (ADRs) აღწერილი იყო პალიპერიდონის გამოყენებისას სიხშირის კატეგორიების მიხევით რაც დადგენილია პალიპერიდონის პალმიტატის კლინიკურ კვლევებში. ძალიან ხშირი

(≥ 1/10,000 -< 1/1,000); ძალიან იშვიათი (< 1/10,000); უცნობია (შეფასება შეუძლებელია არსებული მონაცემების მიხედვით)

ორგანოთა სისტემის კლასი

პრეპარატის გვერდითი რეაქციები

სიხშირე

ძალიან ხშირი

ხშირი

ნაკლებად ხშირი

იშვიათი

უცნობიაa

ინფექციები და ინვაზიები

ზემო რესპირატორული ტრაქტის ინფექცია, გრიპი

პნევმონია, ბრონქიტი, რესპირატორული ტრაქტის ინფეცია, სინუსიტი, ცისტიტი, ყურის ინფექცია, ტნოზილიტი, ონიქომიკოზი, ცელულიტი

თვალის იფნექცია, აკაროდერმატიტი, კანქვეშა აბსცესი

სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები

სისხლის თეთრი უჯრედების რაოდენობისდ აქვეითება, თრომბოციტოპენია, ანემია

ნეიტროპენია, ეოზინოფილების რაოდენობის მომატება

აგრანულოციტოზი

იმუნური სისტემის დარღვევები

მომატებული მგრძნობელობა

ანაფილაქსიური რეაქცია

ენდოკრინული დარღვევები

ჰიპერპროლაქტინემიაb

ანტიდიურეზული ჰორმონის არასათანადო სერკეცია, შარდში გლუკოზის არსებობა

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ჰიპერგლიკემია, წონაში მატება, წონაში კლება, მადის დაქვეითება

შაქრიანი დიაბეტიd, ჰიპერინსულინემია, მადის მომატება, ანორექსია, სისხლში ტრიგლიცერიდების მომატება, სისხლში ქოლესტეროლის მომატება

დიაბეტური კეტოაციდოზი, ჰიპოგლიკემია, პოლიდიფსია

წყლის ინტოქსიკაცია

ფსიქიატრული დარღვევები

უძილობაe

აჟიტირება, დეპრესია, შფოთვა

ძილის დარღვეევბი, მანია, ლიბიდოს დაქვეითება, ნევროზულობა, კოშმარები

კატატონია, კონფუზიური მდგომარეობა, სომნაბულიზმი, დაბლაგვებული აფექტი, ანორგაზმია

ძილთან დაკავშირებული კვებითი დარღვევები

ნერვული სისტემის დარღვევები

პარკინსონიზმიc, აკათიზიაc, სედაცია/ძილიანობა, დისტონიაc, თავბრუსხვევა დისკინეზიაc, ტრემორი, თავის ტკივილი

ნელი დისკინეზია, სინკოპე, ფსიქომოტორული ჰიპერაქტიურობა, პოსტურალური თავბრუსხვევა, ყურადღების დარღვევები, დიზართრია, დისგევზია, ჰიპოესთეზია, პარესთეზია

ნეიროლეპტიკური ავთვისებიანი სინდრომი, ცერებრული იშემია, რომელიც არ რეაგირებს სტიმულაციაზე, ცნობიერების დაკარგვა, ცნობიერების დონის დაქვეითება, კონვულსიაe, ბალანსის დარღვევა, ანომალური კოორდინაცია

დიაბეტური კომა, თავის ქნევა

თვალის დარღვევები

მხედველობის დაბინდვა, კონიუნქტივიტი, თვალის სიმშრალე ,

გლაუკომა, თვალის მოძრაობის დარღევა, თვალის ტრიალი, ფოტოფობია, ცრემლდენის გაძლიერება, თვალის ჰიპერემია ,

მოძრავი ირისის სინდრომი (ინტრაოპერაციული)

ყურის და ლაბირინთის დარღვევები

ვერტიგო, ტინიტური, ყურის ტკივილი

გულის დარღვევები

ტაქიკარდია

ატრიოვენტრიკულური ბლოკი, გამტარებლობის დარღვევები, ელექტროკარდიოგრამაზე QT გახანგრძლივება, პოსტურალური ორთოსტატური ტაქიკარდიის სინდრომი, ბრადიკარდია, ელექტროკარდიოგრამის ანომალიები, პალპიტაცია

წინაგულების ფიბრილაცია, სინუსური არითმია

ვასკულური დარღვევები

ჰიპერტენზია

ჰიპოტენზია, ორთოსტატური

ვენური თრომბოზი, ალები

ფილტვის ემბოლია, იშემია

რესპირატორული, თორაკალური და შუასაყრის დარღვევები

ხველა, ცხვირის შეგუბება

დისპნოე, რესპირატორული ტრაქტის შეგუბება, ქოშინი, ფარინგოლარინგეალური ტკივილი, ეპისტაქსისი

ძილის აპნოეს სინდრომი, ფილტვის შეგუბება, ხიხინი

ჰიპერვენტილაცია, პნევმონია, ასპირაცია, დისპნოე

გასტროინტესტინური დარღვევები

მუცლის ტკივილი, ღებინება, გულისრევა, ყაბზობა, დიარეა, დისპეფსია, კბილის ტკივილი ,

აბდომინური დისკომფორტი, გასტროენტერიტი, დისფაგია, პირის სიმშრალე, შებერილობა

პანკრეატიტი, ენის შეშუპება, განავლის შეუკავებლობა, ფეკალომა, ქეილიტი

ნაწლავის ობსტრუქცია, გაუვალობა

ჰეპატობილიარული დარღვევები

ტრანსამინაზების მომატება

გამაგლუტამილტრანსფერაზას მომატება, ღვიძლის ენზიმების მომატება

სიყვითლე

კანის და კანქეშა ქსოვილის დარღვევები

ურტიკარია, ქავილი, გამონაყარი, ალოპეცია, ეგზემა, კანის სიმშრალე, ერითემა, აკნე

პრეპარატის ერუპცია, ჰიპერკერატოზი, ქერტლი

ანგიოედემა, კანის დისკოლორაცია, სებორეული დერმატიტი,

ძვალკუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის დარღვევები

ძვალკუნთოვანი ტკივილი, ზურგის ტკივილი, ართრალგია

სისხლში კრეატინფოსფოკინაზას მომატება, კუნთების სპაზმები, სახსრების შებოჭილობა, კუნთების სისუსტე, კისრის ტკივილი

რაბდომიოლიზი, სახსრების შეშუპება

ანომალური პოზა

თირკმლის და საშარდე სისტემის დარღვევები

შარდის შეუკავებლობა, პოლაკიურია, დიზურია

შარდის შეკავება

ორსულიობა, მშობიარობის წინა და პერინატალური მდგომარეობები

პრეპარატის მოხსნის ნეონატალური სინდრომი (იხ. პარაგრაფი „ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია“)

რეპროდუქციული სისტემის და სარძევე ჯირკვლის დარღვევები

ამენორეა გალაქტორეა

ერექცილური დისფუნქცია, ეაკულაციის დარღვევა, მენსტრუალური დარღვევა, გინეკომასტია, სქესობრივი დისფუნქცია, მკერდის ტკივილი

სარძევე ჯირკვალშ დისკომფორტი, სარძევე ჯირკვლის გამაგრება, სარძევე ჯირკვლის გადიდება, ვაგინალური გამონადენი

პრიაპიზმი

ზოგადი დარღვევები და მდგომარეობა შეყვანის ადგილას

პირექსია, ასთენია, დაღლილობა ,ინექციის ადგილის რეაქცია

სახის შეშუპება, შეშუპებაe, სხეულის ტემპერატურის მომატება, გულმკერდის ტკივილი, გულმკერდის დისკომფორტი, სისუსტე, ინდურაცია

ჰიპოთერმია, წვა, წყურვილი, პრეპარატის მოხსნის სინდრომი, ინექციის ადგილის აბსცესი, ინექციის ადგილის ცელულიტი, ინექციის ადგილის ცისტა, ინექციის ადგილის ჰემატომა

სხეულის ტემპერატურის დაქვეითება, ინექციის ადგილის ნეკროზი, , ინექციის ადგილის წყლული

დაზიანება, მოწამვლა და პროცედურული გართულებები

დაცემა

a ამ გვერდითი რეაქციების სიხშირე კვალიფიცირებულია როგორც «უცნობია» რადგან არ აღინიშნა პალიპერიდონის პალმიტატის კლინიკურ კვლევებში. მიღებულია პოსტ-მარკეტინგული სპონტანური ანგარიშებიდან და სიხშირის დადგენა შეუძლებელია, ან მიღებულია რისპერიდონის (ნებისმიერი ფორმულის) ან ორალური პალიპეროდინის კლინიკური კვლევების მონაცემებით და/ან პოსტ-მარკეტინგული ანგარიშებით.

b იხ. ქვემოთ «ჰიპერპროლაქტინემია»

c Rიხ. ქვემოთ «ექსტრაპირამიდული სიმპტომები»

d პლაცებო-კონტროლირებულ კვლევებში, შაქრიანი დიაბეტი აღინიშნა ქსეპლიონით ნამკურნალები პაციენტების 0.32%-ში პლაცებოს 0.39%-თან შედარებით. ყველა კლინიკურ კვლევაში საერთო სიხშირე იყო 0.65% პელიპერიდონის პალმიტატით ნამკურნალებ სუბიექტებში.

e უძილობა მოიცავს: საწყისი უძილობა, საშუალო უძილობა; კონვულსიები მოიცავს grand mal გულყრას შეშუპება მოიცავს: გენერალიზებული შეშუპება, პერიფერიული შეშუპება, წყლულოვანი შეშუპება. მენსტრუალური დარღვევა მოიცავს: მენსტრუაციის გადავადება, არარეგულარული მენსტრუაცია, ოლიგომენორეა

არასასურველი ეფექტები, აღნიშნული რისპერიდონთან ერთად

პალიპერიდონი არის რისპეროდონის აქტიური მეტაბოლიტი, აქედან გამომდინარე ამ შენაერთების გვერდითი რეაქციების პროფილი (ორალური და საინექციო ფორმა) ერთმანეთისთვის მნიშვნელოვანია.

შერჩეული გვერდითი რეაქციების აღწერა

ანაფილაქსიური რეაქცია

იშვიათად, ანაფილაქსიური რეაქციის შემთხვევები პალიპერიდონის პალმიტატის ინექციის შემდეგ, აღწერილია პოსტმარკეტინგული გამოცდილებისას, პაციეტნებში, რომლებიც ადრე იტანდნენ ორალურ რისპერიდონს ან ორალურ პალიპერიდონს (იხ. პარაგრაფი <<განსაკუთრებული გართხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის>>)

ინექციის ადგილის რეაქციები

ყველაზე ხშირად, ინექციის ადგილის აღწერილი რეაქცია იყო ტკივილი. ამ რეაქციების უმრავლესობა იყო მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის. სუბიექტის ინექციის ადგილის ტკივილის შეფასება ხდება ვიზუალური ანალოგიის სკალით, რომელიც სიხშირის და ინტენსივობის მხრივ დროთა განმავლობაში მცირდება მე-2 და მე-3 ფაზის ყველა კვლევაში პალიპერიდონის პალმიტატის გამოყენებისას. დელტისებურ კუნთში ინექცია ოდნავ მეტად მტკივნეულია დუნდულა კუნთთან შედარებით. ინექციის ადგილის სხვა რეაქციები უმრავლეს შემთხვევაში იყო მსუბუქი ინტენსივობის და მოიცავცდა ინდურაციას (ხშირი), ქავილს (ნაკლებად ხშირი) და კვანძებს (იშვიათი)

ექსტრაპირამიდულ სიმპტომებს (EPS).

EPS მოიცავდა შემდეგი ტერმინების შეჯამებულ ანალიზს: პარკინსონიზმი (მოიცავს ნერწყვის ჰიპერსეკრეციას, ძვალკუნთოვან შებოჭილობას, პარკინსონიზმს, უაზრო ლაპარაკს კბილანისებრ რიგიდობას, ბრადიკინეზიას, ჰიპოკინეზიას, ნიღბისებურ სახებს, კუნთების შებოჭილობას, აკინეზიას, ნუქალურ რიგიდობას, კუნთების რიგიდობას, პარკინსონურ წონასწორობას, ანომალურ გლაბელარულ რეფლექსს და პარკინსონურ მოსვენებულ ტრემორს), აკათიზია (მოიცავს აკათიზიას, მოუსვენრობას, ჰიპერკინეზიას და მოუსვენარი ფეხების სინდრომს), დისკინეზია, კუნთების ტოკვა, ქოლესტეატოზი, ათეტოზი და მიოკლონია), დისტონია (მოიცავს დისტონიას, ჰიპერტონიას, ტორტიკოლისს, დამბლას, ენის დამბლას, კუნთების უნებლიე შეკუმშვას, კუნთების შეკუმშვას, ბლეფაროსმაზმს, ოკულოგირაციას, ენის დამბლას, სახის სპაზმს, ლარინგოსპაზმს, მიოტონიას, ოპისტოტონუსს, ოროფარინგეალურ სპაზმს, პლევროტონუსს, ენის სმაზმს და ტრიზმს) და ტრემორი. უნდა აღინიშნოს, რომ სიმპტომების ფართო სპექტრი აუცილებლად ექსპრაპირამიდული წარმოშობის არ არის.

წონაში მატება

I13 კვირაინ კვლევაში, რომელიც მოიცავდა 150მგ საწყის დოზირებას, ანომალური წონის მქონე სუბიექტების პროპორციული რაოდენობა გაიზარდა ≥ 7%-ით და გამოავლინა დოზადამოკიდებული ტენდენცია, 5%-იანი სიხშირით პლაცებოს ჯგუფში, ხოლო პალიპერიდონის პალმიტატის ჯგუფში 6%, 8% და 13%-ით 25მგ, 100მგ და 150მგ ჯგუფებში.

ხანგრძლივი რეციდივის პრევენციის კვლევის 33-კვირიან ღია ტრანზიციის/შემანარჩუნებელ პერიოდში პალიპერიდონის პალმიტატის ჯგუფში 12% აკმაყოფილებდა ამ კრიტერიუმს (წონაში მატება ≥ 7% ორმაგად-ბრმა ფაზიდან ენდპოინტამდე); წონის საშუალო (SD) მატება ღია საბაზისო მაჩვენებლის შემდეგ იყო + 0.7 (4.79) კგ.

ჰიპერპროლაქტინემია

კლინიკურ კვლევებში, შრატში პროლაქტინის საშუალო ზრდა იყო ორივე სქესის სუბიექტებში, რომლებიც იღებდნენ პალიპერიდონის პალმიტატს. გვერდითი რეაქციები, რომლებიც მიუთითებს პროლაქტინის დონის მომატებაზე (მაგ., ამენორეა, გალაქტორეა, მენსტრუალური დარღვევები გინეკომასტია), აღინიშნა საშუალოდ <1 სუბიექტებში.

კლასის ეფექტი

QT გახაგნრძლივება, ვენტრიკულური არითმია (ვენტრიკულური ფიბრილაცია, ვენტრიკულური ტაქიკარდია), უეცარი აუხსნელი სიკვდილი, გულის გაჩერება და Torsade de pointes, შეიძლდება განვითარდეს ანტიფსიქოზური საშუალებების გამოყენებისას.

ვენური თრომბოემბოლიის შემთხვევები ფიტლვის ემბოლიის და ღრმა ვენების თრომბოზის ჩათვლით, აღწერილია ანტიფსიქოზაური მედიკამენტების გამოყენებისას (სიხშირე უცნობია).

განსაკუთრებული გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისთვის

გამოყენება მწვავედ აჟიტირებულ ან მწვავე ფსიქოზურ მდგომარეობაში მყოფ პაციენტებში

პალიპერიდონი რომფარმი არ უნდა გამოიყენონ მწვავე აჟიტირების ან მწვავე ფსიქოზური მდგომარეობისას როდესაც საჭიროა სიმპტომების სასწრაფო კონტროლი.

QT ინტერვალი

სიფრთხილეა საჭირო პალიპერიდონის იმ პაციენტებში დანიშვნისას, რომლებსაც აღენიშნებათ კარდიოვასკულური დაავადება ან QT გახანგრძლივების ოჯახური ანამნეზი, ასევე QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ სხვა სამედიცინო პროდუქტებთან გამოყენებისას.

ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი

ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომი (NMS), რომელსაც ახასიათებს ჰიპერთერმია, კუნთების რიგიდობა, აუტოიმუნური არასტბილურობა, ცნობიერების დარღვევა და შრატში კრეატინ-ფოსფოკინაზას მომატება, აღწერილია პალიპერიდონის გამოყენებისას. დამატებითი კლინიკური ნიშნები შეიძლება მოიცავდეს მიოგლობინურიას (რაბდომიოლიზი) და თირკმლის მწვავე უკმარისობას. თუ პაციეტნს აღენიშნება NMS ნიშნები და სიმპტომები, პალიპერიდონი უნდა მოიხსნას.

ტარდიული დისკინეზია/ექსტრაპირამიდული სიმპტმები

დოფამინის რეცეპტორების ანტაგონისტური მოქმედების მქონე სამედიცინო პრეპარატები დაკავშირებულია ტარდიულ დისკინეზიასთან, რასაც ახასიათებს რითმული, უნებლიე მოძრაობები ძირითადად ენის და/ან სახის მიდამოში. ტარდიული დისკინეზიის ნიშნების და სიმპტომების შემთხვევაში უნდა გაითვალისწინონ ყველა ანტიფსიქოზური საშუალებს მოხსნა პალიპერიდონის ჩათვლით.

სიფრთხილეა საჭირო პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ფსიქოსტიმულატორებს (მაგ., მეთილფენიდატი) და პალიპერიდონს ერთად, რადგან ექსტრაპირამიდული სიმპტომები შეიძლება განვითარდეს ერთი ან მეტი მედიკამენტის ცვლილებისას. რეკომენდებულია მასტიმულირებელი მკურნალობის თანდათან მოხსნა (იხ. პარაგრაფი «ურთიერთქმედება სხვა სამედიცინო პროდუქტებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები»).

ლეიკოპენია, ნეიტროპენია და აგრანულოციტოზი

პალიპერიდონის პალმიტატის გამოყენებისას აღწერილია ლეიკოპენიის, ნეიტროპენის და აგრანულოციტოზის მოვლენები. აგრანულოციტოზი ძალიან იშვიათი იყო (< 1/10,000 პაციენტი) პოსტ-მარკეტინგული დაკვირვებისას. პაციენტები, რომლებსაც აღენიშნებათ სისხლის თეთრი უჯრედების კლინიკურად მნიშვნელოვანი მცირე რაოდენობა (WBC) ან პრეპარატით გამოწვეული ლეიკოპენია/ნეიტროპენია უნდა იყვნენ მონიტორინგის ქვეშ, თერაპიის პირველი რამდენიმე თვის განმავლობაში და პალიპერიდონი რომფარმის მოხსნა უნდა გაითვალისწინონ WBC რაოდენიბის პირველი კლინიკურდ მნიშვნელოვანი დაქვეითებისას, სხვა გამომწევვი ფაქტორების არ არსებობის შემთხვევაში. პაციენტებში, როლებსაც აღენიშნებათ კლინიკურად მნიშვნელოვანი ნეიტროპენია საჭროა ფრთხილი მონიტორინგი ცხელების ან ინფექციის სხვა სიმპტომებსი და ნიშნების გამსოავლენად და მათი განვითარების შემთხვევაში საჭიროა შესაბამისი მკურნალობა. მწვავე ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში (ნეიტროფილების აბსოლუტური რიცხვი < 1 X 109/ლ) პალიპერიდონი რომფარმი უნდა მოიხსნას და WBC-ზე დაკვირვება საჭიროა აღდგენამდე.

ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები

პაციენტებში, რომლებიც ადრე იტანდნენ ორალურ რისპერიდონს ან ორალურ პალიპერიდონს, იშვიათად აღწერილია ანაფილაქსიური რეაქციები, პოსტ-მარკეტინგული გამოცდილებისას (იხ. პარაგრაფი «თერაპიული ჩვენება» და :არასასურველი ეფექტები»).

ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების შემთხვევაში შეწყვიტეთ პალიპერიდონი რომფარმის გამოყენება; მიიღეთ ზოგადი დამხმარე ზომები კლინიკური ჩვენების მიხედვით და პაციენტს დააკვირდით ნიშნების და სიმპტომების გაქრობამდე (იხ. პარაგრაფი «უკუჩვენება» და «არასასურველი ეფექტები»).

ჰიპერგლიკემია და შაქრიანი დიაბეტი

ჰიპერგლიკემია, შაქრიანი დიაბეტი და არსებული დიაბეტის გამწვავება, დიაბეტური კომის და კეტოაციდოზის ჩათვლით, აღწერილია პალიპერიდონით მკურნალობის განმავლობაში. საჭიროა შესაბამისი კლინიკური მონიტორინგი ანტიფსიქოზური გაიდლაინების გამოყენებით. პაციენტებში რომლებიც მკურნალობენ ატიპიური ანტიფსიქოზაური საშუალებებით, პალიპერიდონი რომფარმის ჩათვლით, საჭიროა მონიტორინგი, ჰიპოგლიკემიის გამოსავლენად (როგორიცაა პოლიდიფსია, პოლიურია, ოპოლიფაგია და სისუსტე) და შაქრიანი დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში საჭიროა რეგულარული მონიტორინგი გლუკოზის კონტროლის გაუარესების გამოსავლენად.

წონაში მატება

წონის მნიშვნელოვანი მატება აღწერილია პალიპერიდონის პალმიტატის გამოყენებისას. საჭიროა წონის რეგულარული მონიტორინგი.

გამოყენება პროლაქტინ-დამოკიდებული სიმისვნეებით დაავადებულ პაციენტებში

ქსოვილების კულტურის კვლევები აჩვენებს, რომ ადამიანის ძუძუს კიბოს სიმსივნეებში უჯრედების ზრდა შეიძლება სტიმულირებული იყოს პროლაქტინით. თუმცა კლინიკურ და ეპიდემიოლოგიურ კვლევებში გამოვლენილი არ არის აშკარა კავშირი ანტიფსიქოზური საშუალებების გამოყენებასთან, სიფრთხილეა საჭირო მნიშვნელოვანი ანამნეზის მქონე პაციენტებში. პალიპერიდონი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ სიმსივნე, რომელიც შეიძლება იყოს პროლაქტინზე დამოკიდებული.

ორთოსტატური ჰიპოტენზია

პალიპერიდონი ზოგიერთ პაციენტში შეიძლება აინდუცირებდეს ორთოსტატურ ჰიპოტენზიას, ალფა-მაბლოკირებელი მოქმედების საფუძველზე.

პალიპერიდონის გახანგრძლივებული გამოთავისუფლების ტაბლეტების (3,6,9 და 12მგ) სამი პლაცებო კონტროლირებული, 6-კვირიანი, ფიქსირებულ-დოზიანი კვლევის მონაცემების შეჯამებული ანალიზის საფუძველზე, ორთოსტატრური ჰიპოტენზია აღწერილი იყო იმ სუბეიქტების 2.5%-ში რომლებიც მკურნალობდნენ ორალური პალიპერიდონით, პლაცებოს ჯგუფის 0.8%-თან შედარებით. პალიპერიდონი როფარმი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ კარდიოვასკულური დაავადება (მაგ., გულის უკმარისობა, მიოკარდიუმის ინფარქტი ან იშემია, გამტარებლობის ანომალიები), ცერებროვასკულური დაავადება ან მდგომარეობები, რომლებიც პაციენტებს ჰიპოტენზიისკენ განაწწყობს (მაგ., დეჰიდრატაცია და ჰიპოვოლემია).

კრუნჩხვები

პალიპერიდონი რომფარმი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ კრუნჩხვები ან სხვა მდგომარეობები, რომლებმაც შეიძლება დააქვეითოს კრუნჩხვების ზღვარი.

თირკმლის დაზიანება

პლაზმაში პალიპერიდონის კონცენტრაცია იზრდება თირკმლის უკმარისობით დაავადებულ პაციეტნებში და აქედან გამომდინარე, თირკმლის მსუბუქი უკმარისობით დაავადებულ პაციეტნებში, რეკომენდებულია დოზის ცვლილება. პალიპერიდონი რომფარმის გამოყენება რეკომენდებული არ არის თირკმლის საშუალო ამ მწავე უკმარისობის დროს (კრეატინინის კლირენსი <50მლ/წთ) (იხ. პარაგრაფი დოზირება და გამოყენების მეთოდი» და «ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები»).

ღვიძლის დაზიანება

ღვიძლის მწვავე უკმარისობთ დაავადებულ პაციენტებში მონაცემები არ არის (ჩაილდ პიუ კლასი C). ამ პაციენტებში პალიპერიდონის გამოყენებისას საჭიროა სიფრთხილე.

დემენციის მქონე ხანდაზმული პაციენტები

პალიპერიდონის პალმიტატი შესწავლილია ხანდაზმულ პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებათ დემენცია. პალიპერიდონი რომფარმი სიფრთხილით უნდა გამოიყენონ დემენციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებში ინსულტის რისკ-ფაქტორების დროს.

ქვემოთ მოცემული რისპერიდონის გამოცდილება ვალიდურად არის მიჩნეული პალიპერიდონისთვის.

საერთო სიკვდილიანობა

17 კონტროლირებული კლინიკური კვლევის მეტა-ანალიზში, დემენციის მქონე ხანდაზმულ პაციენტებს მკურნალობდნენ სხვა ატიპიური ანტიფსიქოზაური საშუალებებით, რისპერიდონის, არიპიპრაზოლის, ოლანზაპინის და კვეტიაპინის ჩათვლით, მომატებული იყო სიკვდილიანობის რისკი პლაცებოსთან შედარებით. რისპერიდონით ნამკურნალებ პაციენტებს შორის, სიკვდილიანობა 4% იყო პლაცებოს 3.1%-თან შედარებით.

ცერებროვასკულური გვერდითი რეაციები

ცერებროვასკულური გვერდითი რეაქციები დაახლოებით 3-პუნქტით გაიზარდა რანდომიზებულ პლაცებო კონტროლირებულ კვლევებში, დემენციურ პოპულაციაში, რომლებსაც მკურნალობდნენ ატიპიური ანტიფსიქოზური საშუალებებით, რისპერიდონის, არიპიპრაზოლის და ოლანზაპინის ჩათვლით. ამ გაზრდილი რისკის მექანიზმის უცნობია.

პარკინსონის დაავადება და დემენცია ლევის სხეულაკებით

პალიპერიდონი რომფარმის დანიშვნისას ექიმმა უნდა გაითვალისწინოს რისკი და სარგებელი, პარკინსონის დაავადების მქონე ან დემენციით დაავადებულ პაციენტებში, ლევის სხეულაკებით (DLB), რადგან ორივე ჯგუფში შეიძლება მომატებული იყოს ავთვისებიანი ნეიროლეფსიური სინდრომის რისკი, ანტიფსიქოზური პრეპარატებისადმი მომატებული მგრძნობელობის გამო. მომატებული მგრძნობელობის ეს გამოვლინება შეიძლება მოიცავდეს კონფუზიას, პოსტურალურ არასტაბილურობას და ხშირად დაცემას, ექსტრაპირემიდულ სიმპტომებზე დამატებით.

პრიაპიზმი

ანტიფსიქოზური სამედიცინო პროდუქტები (რისპერიდონის ჩათვლით) ალფა-ადრენერგული მაბლოკიერებელი ეფექტებით იწევვს პრიაპიზმს. პოსტმარკეტინგული დაკვირვებისას, პრიაპიზმი აგრეთვე აღწერილია ორალური პალიპერიდონის მიღებისას, რომელიც არის რისპერიდონის აქტიური მეტაბოლიტი. პაციეტნებს უნდა მიაწოდონ ინფორმაცია, რომ პრიაპიზმის 3-4 საათზე დიდხანს გაგრძელების შემთხვევაში დაუყოვნებლივ მიმართონ ექიმს.

სხეულის ტემპერატურის რეგულაცია

ანტიფსიქოზურ პროდუქტებთან დაკავშირებულია ორგანიზმის მიერ სხეულის ტემპერატურის შემცირების უნარის დარღვევა. შესაბამისი მკურნალობაა საჭირო პალიპერიდონი რომფარმის ისეთ პაციენტებში გამოყენებისას, რომლებსაც არენიშნებათ მდგომარეობები, რაც ხელს უწყობს ტემპერატურის მომატებას მაგ., ინტენსიური ვარჯიში, სიცხეში ექსპოზიცია, ანტიქოლინერგული პროდუქტების მიღება ან დეჰიდრატაცია.

ვენური თრომბოემბოლია

ვენური თრომბოემბოლიის (VTE) შემთხვევები აღწერილია ანტიფსიქოზური სამედიცინო პროდუქეტბის გამოყენებისას. რადგან პაციენტებს, რომლებიც ანტიფსიქოზურ საშუალებებს იღებენ ხშირად აღენიშნებათ VTE-ს შეძენილი რისკ-აქტორები, VTE-ს ყველა შესაძლო რისკ-ფაქტორი იდენტიფიცირებული უნდა იყოს პალიპერიდონი რომფარმით მკურნალობამდე და მის შემდეგ და საჭიროა შესაბამისი პრევენციული ზომების მიღება.

ანტიემეტური ეფექტი

ანტიემეტური ეფექტი აღინიშნა პალიპერიდონის კლინიკამდელ კვლევებში. ეს ეფექტი ადამიანებში განვითრების შემთხვვაში შეიძლენა ნიღბავეს ზოგიერთი პროდუქტის დოზის გადაჭარბების ნიშნებს და სიმპტომებს ან ინტესტინური ობსტრუქციის შემთხვევაში რეიეს სინდრომს და თავის ტვინის სიმსივნეს.

მიღება

სიფრთხილეა საჭირო პალიპერიდონი რომფარმის სისხლძარღვში შემთხვევით შეყვანის თავიდან ასაცლიელბლად.

ინტრაოპერაციული მოძრავი ირისის სინდრომი

ინტრაოპერაციული მოძრავი ირისის სინდრომი (IFIS)აღწერილია კატარაქტას ოპერაციის დროს პაციენტებში რომლებიც მკურნალობდნენ ალფა-1 ადრენერული ანტაგონისტური მოქმედების მქონე პრეპარატებით, როგორიცაა პალიპერიდონი რომფარმი (იხ. პარაგრაფი «არასასურველი ეფექტები»).

IFIS შეიძლება ზრდიდეს თვალის გართულებების რისკს ოპერაციამდე და ოპერაციის შემდეგ. ალფა-1 ადრენერგული ანტაგონისტის ეფექტის მქონე პრეპარატების ამჟამინდელი ან წარსულში გამოყენების შესახებ ცნობილი უნდა იყოს ექიმისთვის ოპერაციის წინ. კატარაქტას ოპერაციამდე ალფა1 ბლოკერის შეწყტვეტის პოტენციური სარგებელი დადგენილი არ არის და უნდა შეაფასონ ანტიფსიქოზაური თერაპიის შეწყვეტის რისკი.

შემავსებლები

ეს სამედიცინო პროდუქტი შეიცავს 1მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23მგ) დოზაზე, პრაქტიკულად «ნატრიუმისგან თავისუფალია».

ეფექტი ავტომობილის მართვის და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

პალიპერიდონი მცირე ან საშუალო გავლენას ახდენს ავტომობილის მართვის და მექანიზმების გამოყენების უნარზე, ნერვული და მხედევლობის სისტემის პოტენციური ეფექტების გამო როგორიცაა სედაცია, ძილიანობა, სინკოპე, მხედველობის დაბინდვა (იხ. «არასასურველი ეფექტები»). აქედან გამომდინარე პაციენტებს უნდა ურჩიონ ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობისგან თავი შეიკავონ, სანამ ცნობილი არ გახდება მათი ინდივიდუალური მგრძნობელობა პალიპერიდონი რომფარმის მიმართ.

ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია

ორსულობა

არ არსებობს ადექვატური და კარგად კონტროლირებული კვლევები ორსულობის დროს პალიპერიდონის პალმიტატის გამოყენების შესახებ. ინტრამუსკულურად შეყვანილი პალიპერიდონის პალმიტატი და ორალურად მიღებული პალიპერიდონი ტერატოგენური არ იყო ცხოველების კვლევებში, მაგრამ აღინიშნა სხვა ტიპის რეპროდუქციული ტოქსიკურობა. ორსულობის მესამე ტრიმესტში პალიპერიდონისადმი ექსპოზირებულ ახალშობილებში, არსებობს გვერდითი რეაქციების რისკი ექსტრაპირამიდული და/ან მოხსნის სიმპტომების ჩათვლით, რაც ვარირებს სიმწვავის და ხანგრძლივობის მიხედვით მშობიარობის შემდეგ. აღწერილია აჟიტირება, ჰიპერტონია, ჰიპოტონია, ტრემორი, ძილიანობა, რესპირატორული დისტრესი ან კვების დარღვევები. შესაბამისად, საჭიროა ახალშობილების ინტენსიური მონიტორინგი. პალიპერიდონი რომფარმი ორსულობის დროს არ უნდა გამოიყენონ, უკიდურესი აუცილებლობის გარდა.

ლაქტაცია

პალიპერიდონი გამოიყოფა ლაქტატში ისეთი რაოდენობით, რომ ჩვილზე ეფექტი ნაკლებსავარაუდოა, მეძუძური ქალის მიერ თერაპიული დოზის მიღებისას. პალიპერიდონი რომფარმი ლაქტაციის დროს არ უნდა გამოიყენონ.

ფერტილობა

არა-კლინიკურ კვლევებში არ აღინიშნა ფერტილობაზე მნიშვნელოვანი ეფექტი.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

სიფრთხილეა საჭირო პალიპერიდონი რომფარმის დანიშვნისას ისეთ სამკურნალო საშუალებებთან ერთად, რომლებსაც ახასიათებთ QT ინტერვალის გახანგრძლივება, მაგალითად, IA კლასის ანტიარითმული საშუალებები (მაგალითად, ქინიდინი, დიზოპირამიდი) და III კლასის ანტიარითმული საშუალებები (მაგალითად, ამიოდარონი, სოტალოლი), ზოგიერთი ანტიჰისტამინური საშუალება, ზოგიერთი სხვა ანტიფსიქოზური საშუალება და ზოგიერთი მალარიის საწინააღმდეგო საშუალება (მაგალითად, მეფლოქინი). ეს სია არის საორიენტაციო და არა ამომწურავი.

პალიპერიდონი რომფარმის სხვა სამკურნალო საშუალებებზე ზემოქმედების პოტენციალი

არ არის მოსალოდნელი, რომ პალიპერიდონმა გამოიწვიოს კლინიკურად მნიშვნელოვანი ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც მეტაბოლიზდება ციტოქრომ P-450 იზოზიმებით. პალიპერიდონის ცენტრალური ნერვული სისტემის (ცნს) პირველადი ეფექტების გათვალისწინებით (იხ. ნაწილი „არასასურველი ეფექტები“), პალიპერიდონი რომფარმი სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული სხვა ცენტრალური მოქმედების სამკურნალო საშუალებებთან, მაგალითად, ანქსიოლიზურ საშუალებებთან, ანტიფსიქოზურ საშუალებებთან, საძილე საშუალებებთან, ოპიატებთან და ა.შ. ან ალკოჰოლთან კომბინაციაში.

პალიპერიდონმა შეიძლება გააძლიეროს ლევოდოპას და სხვა დოფამინის აგონისტების ეფექტი. თუ ეს კომბინაცია საჭიროდ ჩაითვლება, განსაკუთრებით პარკინსონის დაავადების ბოლო სტადიის დროს, უნდა დაინიშნოს თითოეული მკურნალობის ყველაზე დაბალი ეფექტური დოზა.

ორთოსტატული ჰიპოტენზიის გამოწვევის პოტენციალის გამო (იხ. ნაწილი „სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას“), შეიძლება აღინიშნოს დამატებითი ეფექტი, როდესაც პალიპერიდონი რომფარმი მიიღება სხვა თერაპიულ საშუალებებთან ერთად, რომლებსაც აქვთ ეს პოტენციალი, მაგალითად, სხვა ანტიფსიქოზურ საშუალებებთან, ტრიციკლურ ანტიფსიქოტიკებთან.

სიფრთხილეა საჭირო, თუ პალიპერიდონი კომბინირებულია სხვა სამკურნალო საშუალებებთან, რომლებიც ცნობილია კრუნჩხვების ზღურბლის დაწევით (მაგ., ფენოთიაზინები ან ბუტიროფენონები, ტრიციკლური ანტიფსიქოტიკები ან SSRI-ები, ტრამადოლი, მეფლოქინი და ა.შ.).

პერორალური პალიპერიდონის ხანგრძლივი გამოთავისუფლების ტაბლეტების სტაციონარული მდგომარეობის დროს (12 მგ დღეში ერთხელ) დივალპროექს ნატრიუმის ხანგრძლივი გამოთავისუფლების ტაბლეტებთან (500 მგ-დან 2000 მგ-მდე დღეში ერთხელ) ერთად მიღებამ გავლენა არ მოახდინა ვალპროატის სტაციონარული მდგომარეობის ფარმაკოკინეტიკაზე.

პალიპერიდონი რომფარმს და ლითიუმს შორის ურთიერთქმედების კვლევა არ ჩატარებულა, თუმცა, ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ნაკლებად სავარაუდოა.

სხვა პრეპარატების მიერ პალიპერიდონ რომფარმზე ზემოქმედების პოტენციალი

In vitro კვლევები მიუთითებს, რომ CYP2D6 და CYP3A4 შეიძლება მინიმალურად იყოს ჩართული პალიპერიდონის მეტაბოლიზმში, მაგრამ არ არსებობს მითითებები, რომ ეს იზოფერმენტები მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ პალიპერიდონის მეტაბოლიზმში. პერორალური პალიპერიდონის პაროქსეტინთან, ძლიერ CYP2D6 ინჰიბიტორთან ერთად მიღებამ კლინიკურად მნიშვნელოვანი გავლენა არ აჩვენა პალიპერიდონის ფარმაკოკინეტიკაზე. პერორალური პალიპერიდონის ხანგრძლივი გამოთავისუფლების დღეში ერთხელ კარბამაზეპინთან 200 მგ დღეში ორჯერ ერთდროულმა მიღებამ გამოიწვია პალიპერიდონის საშუალო სტაბილური მდგომარეობის Cmax და AUC დაახლოებით 37%-ით შემცირება. ეს შემცირება, მნიშვნელოვანწილად, გამოწვეულია პალიპერიდონის თირკმლის კლირენსის 35%-ით ზრდით, სავარაუდოდ, კარბამაზეპინის მიერ თირკმლის P-gp ინდუქციის შედეგად. შარდში უცვლელი სახით გამოყოფილი აქტიური ნივთიერების რაოდენობის უმნიშვნელო შემცირება მიუთითებს, რომ კარბამაზეპინის ერთდროული მიღებისას მცირე გავლენა იყო პალიპერიდონის CYP მეტაბოლიზმზე ან ბიოშეღწევადობაზე. პალიპერიდონის პლაზმური კონცენტრაციების უფრო დიდი შემცირება შეიძლება მოხდეს კარბამაზეპინის მაღალი დოზებით მიღებისას. კარბამაზეპინის მიღების დაწყებისას, პალიპერიდონ რომფარმის დოზა ხელახლა უნდა შეფასდეს და საჭიროების შემთხვევაში გაიზარდოს. პირიქით, კარბამაზეპინის შეწყვეტის შემთხვევაში, პალიპერიდონ რომფარმის დოზა ხელახლა უნდა შეფასდეს და საჭიროების შემთხვევაში შემცირდეს. პალიპერიდონის 12 მგ პერორალური ხანგრძლივი გამოთავისუფლების ტაბლეტის ერთჯერადი დოზის დივალპროექს ნატრიუმის ხანგრძლივი გამოთავისუფლების ტაბლეტებთან (ორი 500 მგ ტაბლეტი დღეში ერთხელ) ერთად მიღებამ გამოიწვია პალიპერიდონის Cmax და AUC-ის დაახლოებით 50%-ით ზრდა, სავარაუდოდ, პერორალური შეწოვის გაზრდის შედეგად. რადგან სისტემურ კლირენსზე გავლენა არ დაფიქსირებულა, კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება დივალპროექს ნატრიუმის ხანგრძლივი გამოთავისუფლების ტაბლეტებსა და პალიპერიდონი რომფარმის კუნთში ინექციას შორის არ არის მოსალოდნელი. ეს ურთიერთქმედება არ არის შესწავლილი პალიპერიდონ რომფარმთან.

პალიპერიდონი რომფარმის რისპერიდონთან ან პერორალურ პალიპერიდონთან ერთად გამოყენება

ვინაიდან პალიპერიდონი რისპერიდონის მთავარი აქტიური მეტაბოლიტია, სიფრთხილეა საჭირო პალიპერიდონი რომფარმის რისპერიდონთან ან პერორალურ პალიპერიდონთან ერთად ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში მიღებისას. უსაფრთხოების მონაცემები პალიპერიდონი რომფარმის სხვა ანტიფსიქოზურ საშუალებებთან ერთად გამოყენების შესახებ შეზღუდულია. პალიპერიდონი რომფარმის ფსიქოსტიმულატორებთან ერთად გამოყენება

ფსიქოსტიმულატორების (მაგ., მეთილფენიდატი) პალიპერიდონთან ერთად გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს ექსტრაპირამიდული სიმპტომები ერთ-ერთი ან ორივე მკურნალობის შეცვლისას (იხილეთ განყოფილება „სპეციალური გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები გამოყენებისას“).

ჭარბი დოზირება

სიმპტომები

ზოგადად, მოსალოდნელი ნიშნები და სიმპტომები რაც გამოწვეულია პალიპერიდონის ცნიბილი ფარმაკოლოგიური ეფექტბის გამწვავებით, მაგ., ძილიანობა, სედაცია, ტაქიკარდია, ჰიპოტენზია, QT გახანგრძლივება და ექსტრაპირამიდული სიმპტომები. Torsade de pointes და ვენტრიკულური ფიბრილაცია აღწერილია ორალური პალიპერიდონის დოზის გადაჭარბებისას. დოზის მწვავე გადაჭარბების შემთხვევაში, უნდა გაითვალისწინონ რამდენიმე პრეპარატის ჩართვის შესაძლებლობა.

მენეჯმენტი

მკურნალობის და გამოჯანმრთელების საჭიროებისას შეფასებისას უნდა გაითვალისწინონ პალიპერიდონის სამედიცინო პროდუქტის გახანგრძლივებული გამოთავისუფლება და ელიმინაციის ხანგრძლივი პერიოდი. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს. საჭიროა ზოგადი დამხმარე ზომების დაცვა.

უზრუნველყავით და შეინარჩუნეთ სასუნთქი გზების გამტარობა, ადექვატური ოქსიგენაცია და ვენტილაცია.

კარდიოვასკულური მონიტორინგი უნდა დაიწყოს დაუყოვნებლივ და უნდა მოიცავდეს ელექტროკარდიოგრაფიულ მონიტორინგს, შესაძლო არითმიის გამოსავლენად. ჰიპოტენზიის და ცირკულატორული კოლაფსის მკურნალობა საჭიროა სათანადაო ზომებით, როგორიცაა ინტრავენურად სითხის და/ან სიმპათომიმეტური აგენტების შეყვანა.

მწვავე ექსტრაპირამიდული სიმპტომების შემთხვევაში, უნდა გამოიყენონ ანტიქოლინერგული აგენტები. საჭიროა ინტენსიური ზედამხედველობა და მონიტორინგი პაციენტის გამოჯანმრთელებამდე.

შეუთავსებლობა

ეს სამედიცინო პროდუქტი არ უნდა შეერიოს სხვა პრეპარატებს.

კონტეინერის აღწერა და შემადგენლობა

მზა შპრიცი (პოლიმერისგან დამზადებული) დგუშით, დგუშის ღერძით და უკანა შემზღუდველით და 22G 1½-ინჩიანი და 23G 1-ინჩიანი ნემსი.

შეფუთვის ზომები:

შეფუთვაში მოთავსებულია 1 მზა შპრიცი და 2 ნემსი.

გაცემის წესი:

ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით

განსაკუთრებული უსაფრთხოების ზომები შენახვისთვის

ინახება არა უმეტეს 25°C ტემპერატურაზე.

შენახვისთვის

24 თვე

ლეგალური სტატუსი

სამედიცინო პროდუქტი გაიცემა ექიმის რეცეპტით

მწარმოებლის დასახელება და მისამართი:

ს. ც. რომფარმ კომპანი ს.რ.ლ.

ეროილორის ქუჩა 1ა, ოტოპენი 075100, რუმინეთი

მარკეტინგის ლიცენზიის მფლობელი

შპს რომფარმ კომპანი ჯორჯია

საქართველო, თბილისი, სააკაძის დაღმართი N8, ოფისი N7ა

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა