ვეცეფი
VECEF™
1-2 გ ცეფტრიაქსონი – შეესაბამება 1.5 გ ვეცეფს (1 გ ცეფტრიაქსონი პლუს 0.5 გ სულბაქტამი) 3 გ ვეცეფს (2 გ ცეფტრიაქსონი პლუს 1 გ სულბაქტამი) დღეში ერთხელ საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია ქრონიკულ ობსტრუქციული ფილტვის დაავადების გამწვავება ინტრააბდომინალური ინფექციები საშარდე გზების გართულებული ინფექციები (მათ შორის …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ცეფტრიაქსონი (ceftriaxone) + სულბაკტამი (sulbactam)
- ფორმა და შეფუთვა
- 1,5გ (1000მგ+500მგ) ფხვნილი ი.მ. საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად მინის ფლაკონი №1 + 3,5მლ გამხსნელი (1% ლიდოკაინის ჰიდროქლორიდის ხსნარი) მინის ამპულა №1
- მწარმოებელი
- Inject Care Parenterals Privete Limited, ინდოეთი
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ანტიბაქტერიული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის, მესამე თაობის ცეფალოსპორინები
- ATC კოდი
- J01DD63
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-044985
- რეგისტრირებულია
- 12 მარტი 2026, მოქმედებს 12 მარტი 2031-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- Venus International (ინდოეთი)
- განმცხადებელი
- შპს „ეიჩ ბი ფარმი“
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ვეცეფი — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
1-2 გ ცეფტრიაქსონი –
შეესაბამება 1.5 გ ვეცეფს (1 გ ცეფტრიაქსონი პლუს 0.5 გ სულბაქტამი) 3 გ ვეცეფს (2 გ ცეფტრიაქსონი პლუს 1 გ სულბაქტამი)
დღეში ერთხელ
საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია
ქრონიკულ ობსტრუქციული ფილტვის
დაავადების გამწვავება
ინტრააბდომინალური ინფექციები
საშარდე გზების გართულებული ინფექციები (მათ შორის პიელონეფრიტი)
2 გ ცეფტრიაქსონი –
შეესაბამება 3 გ VECEF-ს (2 გ ცეფტრიაქსონი პლუს 1 გ სულბაქტამი)
დღეში ერთხელ
საავადმყოფოში შეძენილი პნევმონია
გართულებული კანის და რბილი ქსოვილი ინფექციები
ძვლების და სახსრების ინფექციები
2-4 გ ცეფტრიაქსონი –
შეესაბამება 3 გ ვეცეფს (2 გ ცეფტრიაქსონი პლუს 1 გ სულბაქტამი) და 6 გ ვეცეფს (4 გ ცეფტრიაქსონი პლუს 2 გ სულბაქტამი).
ერთხელ დღეში ან დღეში ორჯერ (12 საათში ერთხელ)
ნეიტროპენიული პაციენტების მართვა რომლებსაც აღენიშნებათ ცხელება შესაძლო ბაქტერიული ინფექციისგან გამოწვეული
ბაქტერიული ენდოკარდიტი
ბაქტერიული მენინგიტი
ჩვენებები მოზრდილებისა და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებისთვის (≥ 50 კგ), რომლებიც საჭიროებენ დოზირების სპეციფიკურ გრაფიკს:
მწვავე შუა ოტიტი: შესაძლებელია 1-2 გ ცეფტრიაქსონის ერთჯერადი კუნთშიდა დოზის შეყვანა.
შეზღუდული მონაცემები მიუთითებს, რომ იმ შემთხვევებში, როდესაც პაციენტი მძიმედ არის დაავადებული ან წინა თერაპია უშედეგო იყო, ცეფტრიაქსონი შეიძლება ეფექტური იყოს კუნთშიდა დოზით 1-2 გ ცეფტრიაქსონის დღეში 3 დღის განმავლობაში.
ქირურგიული ჩარევის ადგილის ინფექციების პრეოპერაციული პროფილაქტიკა : 2 გ ცეფტრიაქსონი ერთჯერადი პრეოპერაციული დოზის სახით.
გონორეა : 500 მგ ცეფტრიაქსონი ერთჯერადი კუნთშიდა დოზის სახით.
სიფილისი : ზოგადად რეკომენდებული დოზებია 500 მგ-1 გ ცეფტრიაქსონი დღეში ერთხელ, ნეიროსიფილისის დროს დოზა იზრდება 2 გ ცეფტრიაქსონამდე დღეში ერთხელ 10-14 დღის განმავლობაში. სიფილისის, მათ შორის ნეიროსიფილისის დროს, დოზირების რეკომენდაციები ეფუძნება შეზღუდულ მონაცემებს. გასათვალისწინებელია ეროვნული ან ადგილობრივი რეკომენდაციები.
ლაიმის დისემინირებული ბორელიოზი (ადრეული [II სტადია] და გვიანი [III სტადია]): 2 გ ცეფტრიაქსონი დღეში ერთხელ 14-21 დღის განმავლობაში. რეკომენდებული მკურნალობის ხანგრძლივობა განსხვავებულია და გასათვალისწინებელია ეროვნული ან ადგილობრივი რეკომენდაციები.
დოზირების სპეციალური ინსტრუქციები:
პედიატრიული გამოყენება:
ახალშობილები, ჩვილები და 12 წლამდე ასაკის ბავშვები:
დღეში ერთხელ მიღებისთვის რეკომენდებულია შემდეგი დოზირების სქემები:
ახალშობილები (14 დღემდე): ცეფტრიაქსონის 20-50 მგ/კგ სხეულის წონაზე დღეში ერთხელ. დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს ცეფტრიაქსონის 50 მგ/კგ-ს.
ვეცეფი უკუნაჩვენებია დღენაკლულ ახალშობილებში 41 კვირამდე პოსტმენსტრუალურ ასაკამდე (გესტაციური ასაკი + ქრონოლოგიური ასაკი).
ვეცეფი უკუნაჩვენებია ახალშობილებში (≤28 დღე), თუ მათ სჭირდებათ (ან მოსალოდნელია, რომ დასჭირდებათ) კალციუმის შემცველი ინტრავენური ხსნარებით მკურნალობა, მათ შორის კალციუმის შემცველი უწყვეტი ინფუზიები, როგორიცაა პარენტერალური კვება, ცეფტრიაქსონ-კალციუმის დალექვის რისკის გამო.
ახალშობილების, ჩვილებისა და ბავშვების (15 დღიდან 12 წლამდე) შემთხვევაში: ცეფტრიაქსონის 20-80 მგ/კგ დღეში ერთხელ.
50 კგ ან მეტი წონის ბავშვებისთვის: უნდა იქნას გამოყენებული მოზრდილებისთვის განკუთვნილი ჩვეულებრივი დოზა.
ბაქტერიული მენინგიტის დროს მკურნალობა იწყება ცეფტრიაქსონის 100 მგ/კგ დოზით (მაქსიმუმ 4 გ ცეფტრიაქსონი) დღეში ერთხელ. როგორც კი გამომწვევი ორგანიზმი იდენტიფიცირდება და მისი მგრძნობელობა განისაზღვრება, დოზა შეიძლება შესაბამისად შემცირდეს. თერაპიის შემდეგი ხანგრძლივობა ეფექტური აღმოჩნდა:
ნეისერია მენინგიტისი
4 დღე
ჰემოფილუს გრიპი
6 დღე
სტრეპტოკოკური პნევმონია
7 დღე
გერიატრიული გამოყენება:
ვეცეფის დოზის კორექცია საჭირო არ არის 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, იმ პირობით, რომ არ აღენიშნებათ თირკმლის და ღვიძლის მძიმე უკმარისობა.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა :
დოზის კორექცია საჭირო არ არის, იმ პირობით, რომ ღვიძლის ფუნქცია არ არის დაქვეითებული. მხოლოდ პრეტერმინალური თირკმლის უკმარისობის შემთხვევებში (კრეატინინის კლირენსი <10 მლ/წთ) ცეფტრიაქსონის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს დღეში.
ცეფტრიაქსონი არ გამოიყოფა პერიტონეალური ან ჰემოდიალიზის დროს. დიალიზზე მყოფ პაციენტებში დიალიზის შემდეგ დამატებითი დოზირება საჭირო არ არის.
ღვიძლის უკმარისობა:
ვეცეფის დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუ თირკმლის ფუნქცია არ არის დაქვეითებული.
თირკმლის და ღვიძლის მძიმე უკმარისობა:
პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ როგორც თირკმლის, ასევე ღვიძლის მძიმე დისფუნქცია, რეკომენდებულია უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის კლინიკური მონიტორინგი.
მკურნალობის ხანგრძლივობა:
მკურნალობის ხანგრძლივობა დაავადების მიმდინარეობის მიხედვით იცვლება. როგორც ზოგადად ანტიბიოტიკოთერაპიის შემთხვევაში, ვეცეფის მიღება უნდა გაგრძელდეს მინიმუმ 48-72 საათის განმავლობაში პაციენტის ცხელების დაქვეითების ან ბაქტერიის აღმოფხვრის მტკიცებულების მიღების შემდეგ.
მიღების წესი და დოზირება
სტანდარტული დოზა:
რეკომენდებული დოზა მოზრდილებისთვის არის 1.5 გ ვეცეფი (1 გ ცეფტრიაქსონი ნატრიუმის მარილის სახით პლუს 0.5 გ სულბაქტამი ნატრიუმის მარილის სახით) 3 გ ვეცეფამდე (2 გ ცეფტრიაქსონი ნატრიუმის მარილის სახით პლუს 1 გ სულბაქტამი ნატრიუმის მარილის სახით) დღეში ერთხელ.
სულბაქტამის საერთო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 4 გრამს დღეში.
ქვემოთ მოცემულ ცხრილებში რეკომენდებული დოზები წარმოადგენს ამ ჩვენებების დროს ზოგადად რეკომენდებულ დოზებს. განსაკუთრებით მძიმე შემთხვევებში, გასათვალისწინებელია რეკომენდებული დიაპაზონის ზედა ზღვარის დოზების გამოყენება.
მოზრდილები და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები (≥ 50 კგ)
დოზირება
მკურნალობის სიხშირე
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა: ვეცეფი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცნობილი ჰიპერმგრძნობელობა ცეფტრიაქსონის, სულბაქტამის, მისი რომელიმე დამხმარე ნივთიერების ან სხვა ცეფალოსპორინის მიმართ. პაციენტებს, რომლებსაც ადრე აღენიშნებოდათ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები პენიცილინის და სხვა ბეტა-ლაქტამური პრეპარატების მიმართ, შეიძლება ჰქონდეთ ცეფტრიაქსონის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის განვითარების უფრო მაღალი რისკი.
ლიდოკაინი: ლიდოკაინის ხსნარის გამხსნელად გამოყენებისას ცეფტრიაქსონის კუნთშიდა ინექციამდე უნდა გამოირიცხოს ლიდოკაინის უკუჩვენებები. ლიდოკაინის შემცველი ცეფტრიაქსონის ხსნარები არასდროს არ უნდა შეიყვანოთ ინტრავენურად.
დღენაკლული ახალშობილები : ვეცეფი უკუნაჩვენებია დღენაკლულ ახალშობილებში 41 კვირამდე პოსტმენსტრუალურ ასაკამდე (გესტაციური ასაკი + ქრონოლოგიური ასაკი).
ჰიპერბილირუბინემიის მქონე ახალშობილები: ჰიპერბილირუბინემიის მქონე ახალშობილების მკურნალობა ცეფტრიაქსონით არ უნდა მოხდეს. ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ ცეფტრიაქსონს შეუძლია ბილირუბინის გამოდევნა შრატის ალბუმინთან შეკავშირებიდან, რაც ამ პაციენტებში ბილირუბინული ენცეფალოპათიის განვითარების შესაძლო რისკს იწვევს.
ვეცეფი უკუნაჩვენებია ახალშობილებში (≤28 დღე), თუ მათ სჭირდებათ (ან მოსალოდნელია, რომ დასჭირდებათ) კალციუმის შემცველი ინტრავენური ხსნარებით მკურნალობა, მათ შორის კალციუმის შემცველი უწყვეტი ინფუზიები, როგორიცაა პარენტერალური კვება, ცეფტრიაქსონ-კალციუმის დალექვის რისკის გამო.
სიფრთხილის ზომები
ჰიპერმგრძნობელობა
როგორც ყველა ბეტა-ლაქტამური ანტიბაქტერიული საშუალების შემთხვევაში, აღწერილია სერიოზული და ზოგჯერ ფატალური ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები. მძიმე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების შემთხვევაში, ცეფტრიაქსონით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და უნდა იქნას მიღებული ადეკვატური გადაუდებელი ზომები. მკურნალობის დაწყებამდე უნდა დადგინდეს, აქვს თუ არა პაციენტს ცეფტრიაქსონის, სხვა ცეფალოსპორინების ან სხვა ტიპის ბეტა-ლაქტამური საშუალების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების ისტორია. სიფრთხილეა საჭირო, თუ ცეფტრიაქსონი ეძლევა პაციენტებს, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ ჰიპერმგრძნობელობა სხვა ბეტა-ლაქტამური საშუალებების მიმართ.
ჰემოლიზური ანემია:
იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ცეფალოსპორინის კლასის ანტიბაქტერიულ პრეპარატებს, მათ შორის ვეცეფს , დაფიქსირდა იმუნური სისტემის მიერ განპირობებული ჰემოლიზური ანემია. მკურნალობის დროს როგორც მოზრდილებში, ასევე ბავშვებში აღწერილია ჰემოლიზური ანემიის მძიმე შემთხვევები, მათ შორის ფატალური შემთხვევები. თუ პაციენტს ცეფტრიაქსონის მიღების დროს განუვითარდება ანემია, უნდა განიხილებოდეს ცეფალოსპორინთან ასოცირებული ანემიის დიაგნოზი და ცეფტრიაქსონის მიღება შეწყდეს ეტიოლოგიის დადგენამდე.
Clostridium difficile-სთან ასოცირებული დიარეა (CDAD):
Clostridium difficile-სთან ასოცირებული დიარეა (CDAD) აღწერილია თითქმის ყველა ანტიბაქტერიული საშუალების, მათ შორის VECEF-ის გამოყენებისას და შესაძლოა სიმძიმის მიხედვით მერყეობდეს მსუბუქი დიარეიდან ფატალურ კოლიტამდე. ანტიბაქტერიული საშუალებებით მკურნალობა ცვლის მსხვილი ნაწლავის ნორმალურ ფლორას, რაც იწვევს C. difficile-ს ჭარბ ზრდას.
C. difficile გამოიმუშავებს ტოქსინებს A და B, რომლებიც ხელს უწყობენ CDAD-ის განვითარებას. C. difficile-ის ტოქსინების ჰიპერპროდუცირებადი შტამები იწვევს ავადობისა და სიკვდილიანობის ზრდას, რადგან ეს ინფექციები შეიძლება რეზისტენტული იყოს ანტიმიკრობული თერაპიის მიმართ და შეიძლება საჭირო გახდეს კოლექტომია. CDAD გასათვალისწინებელია ყველა პაციენტში, რომელსაც ანტიბიოტიკების გამოყენების შემდეგ დიარეა აღენიშნება. აუცილებელია სამედიცინო ისტორიის გულდასმით შეგროვება, რადგან CDAD-ის შემთხვევები ანტიბაქტერიული საშუალებების მიღებიდან ორ თვეზე მეტი ხნის შემდეგაც აღინიშნებოდა.
თუ CDAD-ზე არის ეჭვი ან დადასტურებულია , შესაძლოა საჭირო გახდეს C. difficile-ს საწინააღმდეგოდ მიმართული ანტიბიოტიკების გამოყენების შეწყვეტა. კლინიკური ჩვენების მიხედვით, უნდა დაინიშნოს სითხისა და ელექტროლიტების შესაბამისი მიღება, ცილების დამატება, C. difficile-ს ანტიბიოტიკებით მკურნალობა და ქირურგიული შეფასება.
სუპერინფექციები: სხვა ანტიბაქტერიული საშუალებების მსგავსად, შესაძლოა განვითარდეს არამგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით სუპერინფექცია.
კალციუმ-ცეფტრიაქსონის ნალექები:
კალციუმ -ცეფტრიაქსონის ნალექების წარმოქმნა. ასეთი ნალექების წარმოქმნის ალბათობა, როგორც ჩანს, ყველაზე მაღალია პედიატრიულ პაციენტებში. ნალექები ქრება ცეფტრიაქსონის თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ და იშვიათად არის სიმპტომური. სიმპტომურ შემთხვევებში რეკომენდებულია კონსერვატიული არაქირურგიული მართვა და ცეფტრიაქსონის მკურნალობის შეწყვეტა ექიმმა უნდა განიხილოს ინდივიდუალური სარგებლისა და რისკის შეფასების საფუძველზე.
არსებული სამეცნიერო მონაცემების თანახმად, ახალშობილების გარდა, პაციენტებში, რომლებიც ცეფტრიაქსონითა და კალციუმის შემცველი ხსნარებით ან სხვა კალციუმის შემცველი პროდუქტებით მკურნალობდნენ, ინტრავასკულარული ნალექების შესახებ ცნობები არ არსებობს. თუმცა, ცეფტრიაქსონი არ უნდა შეერიოს ან არ უნდა შეუყვანონ პაციენტს კალციუმის შემცველ ხსნარებთან ერთდროულად, თუნდაც სხვადასხვა საინფუზიო ხაზით.
პანკრეატიტი: ვეცეფით ნამკურნალებ პაციენტებში პანკრეატიტის შემთხვევები, შესაძლოა სანაღვლე გზების ობსტრუქციის ეტიოლოგიით , იშვიათად აღინიშნა. პაციენტების უმეტესობას აღენიშნებოდა სანაღვლე გზების სტაზისა და სანაღვლე გზების ნალექის რისკ-ფაქტორები, მაგ., წინა ძირითადი თერაპია, მძიმე დაავადება და სრული პარენტერალური კვება. ვეცეფთან დაკავშირებული სანაღვლე გზების ნალექის ტრიგერული ან კოფაქტორული როლი არ არის გამორიცხული.
სისხლის მონიტორინგი: ხანგრძლივი მკურნალობის დროს რეგულარული ინტერვალებით უნდა ჩატარდეს სისხლის საერთო ანალიზი.
დიაგნოსტიკურ ტესტებზე გავლენა: ცეფტრიაქსონით ნამკურნალებ პაციენტებში კუმბსის ტესტი შეიძლება ცრუ დადებითი იყოს. ცეფტრიაქსონმა, სხვა ანტიბიოტიკების მსგავსად, შეიძლება გამოიწვიოს გალაქტოზემიის ცრუ დადებითი შედეგები. ცეფტრიაქსონის არსებობამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლში გლუკოზის ცრუ დაბალი მაჩვენებლები, რომლებიც მიიღება სისხლში გლუკოზის მონიტორინგის ზოგიერთი სისტემის გამოყენებით.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
ცეფტრიაქსონის დიდი დოზებით და ძლიერი შარდმდენების (მაგ., ფუროსემიდის) ერთდროული მიღების შემდეგ თირკმლის ფუნქციის დარღვევა დღემდე არ დაფიქსირებულა. არსებობს ურთიერთგამომრიცხავი მტკიცებულებები ამინოგლიკოზიდების თირკმლის ტოქსიკურობის პოტენციური ზრდის შესახებ ცეფალოსპორინებთან ერთად გამოყენებისას. ასეთ შემთხვევებში მკაცრად უნდა იქნას დაცული კლინიკურ პრაქტიკაში ამინოგლიკოზიდების დონის და თირკმლის ფუნქციის რეკომენდებული მონიტორინგი.
ცეფტრიაქსონის მიღების შემდეგ ალკოჰოლის მიღების შემდეგ დისულფირამის მსგავსი ეფექტი არ დაფიქსირებულა. ცეფტრიაქსონი არ შეიცავს N- მეთილთიოტეტრაზოლის ნაწილს, რომელიც დაკავშირებულია ეთანოლის შესაძლო აუტანლობასთან და ზოგიერთი სხვა ცეფალოსპორინის სისხლდენის პრობლემებთან. პრობენეციდი არ ცვლის ცეფტრიაქსონის გამოყოფას. ინ ვიტრო კვლევაში ქლორამფენიკოლისა და ცეფტრიაქსონის კომბინაციისას ანტაგონისტური ეფექტები დაფიქსირდა.
ცეფტრიაქსონის K ვიტამინის ანტაგონისტებთან ერთად გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი. კოაგულაციის პარამეტრები ხშირად უნდა გაკონტროლდეს და ანტიკოაგულანტის დოზა შესაბამისად უნდა დარეგულირდეს, როგორც ცეფტრიაქსონით მკურნალობის დროს, ასევე მის შემდეგ.
ცეფტრიაქსონის ფლაკონების გასახსნელად ან ინტრავენური შეყვანისთვის გახსნილი ფლაკონის შემდგომი განზავებისთვის არ გამოიყენოთ კალციუმის შემცველი გამხსნელები, როგორიცაა რინგერის ხსნარი ან ჰარტმანის ხსნარი, რადგან შეიძლება წარმოიქმნას ნალექი. ცეფტრიაქსონ-კალციუმის ნალექი ასევე შეიძლება მოხდეს, როდესაც ვეცეფი შერეულია კალციუმის შემცველ ხსნარებთან იმავე ინტრავენური შეყვანის ხაზში.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ცეფტრიაქსონი კვეთს პლაცენტარულ ბარიერს. ადამიანის ორსულობის დროს უსაფრთხოება დადგენილი არ არის. ცხოველებზე ჩატარებულმა რეპროდუქციულმა კვლევებმა არ აჩვენა ემბრიოტოქსიურობის, ფეტოტოქსიკურობის, ტერატოგენურობის ან მამრის ან მდედრის ნაყოფიერებაზე, მშობიარობაზე ან პერინატალურ და პოსტნატალურ განვითარებაზე უარყოფითი ზემოქმედების ნიშნები. პრიმატებში ემბრიოტოქსიურობა ან ტერატოგენურობა არ დაფიქსირებულა.
ცეფტრიაქსონის დაბალი კონცენტრაცია გამოიყოფა დედის რძეში. სიფრთხილეა საჭირო ცეფტრიაქსონის მეძუძური ქალებისთვის გამოყენებისას.
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
ცეფტრიაქსონით მკურნალობის დროს შეიძლება განვითარდეს არასასურველი ეფექტები (მაგ., თავბრუსხვევა), რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტები სიფრთხილით უნდა იყვნენ ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისას.
ჭარბი დოზა
დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში, ჰემოდიალიზი ან პერიტონეალური დიალიზი არ შეამცირებს პრეპარატის კონცენტრაციას. არ არსებობს სპეციფიკური ანტიდოტი. დოზის გადაჭარბების მკურნალობა უნდა იყოს სიმპტომური.
შენახვა: შეინახეთ მშრალ ადგილას, 30°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე. დაიცავით მზის სხივებისგან.
გაცემის წესი - ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.
შემადგენლობა
თითოეული ფლაკონი შეიცავს ინექციისთვის განკუთვნილ მშრალ ფხვნილს:
სტერილური ცეფტრიაქსონ ნატრიუმი USP
უწყლო ცეფტრიაქსონის ექვივალენტური……… 1000 მგ
სტერილური სულბაქტამ ნატრიუმი USP
უწყლო სულბაქტამის ექვივალენტური ………… 500 მგ
ლიდოკაინი საინექციო BP 1% w/m ……...3.5 მლ.
შენახვის პირობები
36 თვე
შეფუთვა: N 1 ფლაკონი 1 ამპულა 3.5 მლ 1%-იანი ლიდოკაინთან ერთად შეფუთულია მუყაოს კოლოფში .
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ცეფალოსპორინისა და ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორების კომბინაცია;
მოქმედების მექანიზმი:
ცეფტრიაქსონი (ბაქტერიციდული აქტივობა): ცეფტრიაქსონი არის β-ლაქტამური ანტიბიოტიკი ბაქტერიციდული მოქმედებით. ცეფტრიაქსონი აინჰიბირებს ბაქტერიული უჯრედის კედლის სინთეზის მესამე და საბოლოო ეტაპს ბაქტერიული უჯრედის კედელში მდებარე სპეციფიკურ პენიცილინის შემაკავშირებელ ცილებთან (PBP) უპირატესად შეკავშირებით. ცეფტრიაქსონი ერევა PBP-ით განპირობებულ უჯრედის კედლის სინთეზს, რაც იწვევს უჯრედის ლიზისს, რომელიც განპირობებულია ბაქტერიული უჯრედის კედლის აუტოლიზური ფერმენტებით (ავტოლიზინებით), შესაძლოა, აუტოლიზინის ინჰიბიტორის ჩარევის გზით.
ბეტა-ლაქტამური რგოლის მე-7 პოზიციაზე ალფა-მეტოქსიიმინო ჯგუფთან ერთად ამინოთიაზოლილაცეტილის გვერდითი ჯაჭვის არსებობა ცეფტრიაქსონს აძლიერებს ანტიბაქტერიულ აქტივობას, განსაკუთრებით ენტერობაქტერიების (მაგ., E. coli, Klebsiella, Proteus და Serratia) წინააღმდეგ და გაზრდილ სტაბილურობას ბეტა-ლაქტამაზების მრავალი სახეობის მიმართ. Pseudomonas aeruginosa-ს მრავალი შტამი მგრძნობიარეა ცეფტრიაქსონის მიმართ. სხვა მგრძნობიარე გრამუარყოფით ორგანიზმებს მიეკუთვნება Enterobacter, Citrobacter, Morganella , Providencia, Moraxella ( Branhamella ) catarrhalis და N. meningitidis.
ცეფტრიაქსონს განსაკუთრებული აქტივობა აქვს H. influenzae-სა და N. gonorrhoeae-ს წინააღმდეგ და წარმოადგენს არჩევის პრეპარატს გაურთულებელი N. gonorrhoeae ინფექციების დროს. მას არ გააჩნია აქტივობა B. fragilis-ის წინააღმდეგ, მაგრამ აქტიურია მრავალი სხვა ანაერობის წინააღმდეგ.
სულბაქტამი (რეზისტენტობისგან დაცვა): სულბაქტამი არის β-ლაქტამაზას ინჰიბიტორი, რომელიც შეუქცევადად უკავშირდება ბაქტერიული β-ლაქტამაზას ფერმენტების აქტიურ ცენტრს. ამ ფერმენტების ინაქტივაციით, სულბაქტამი ხელს უშლის ერთდროულად მიღებული β-ლაქტამური ანტიბიოტიკების ჰიდროლიზს, იცავს მათ და აღადგენს მათ ანტიბაქტერიულ აქტივობას.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები:
კუნთში შეყვანის შემდეგ, ცეფტრიაქსონისა და სულბაქტამის პიკური შრატის კონცენტრაცია მიიღწევა 15 წუთიდან 2 საათამდე პერიოდში. ცეფტრიაქსონის მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია 1.0 გ ერთჯერადი კუნთშიდა დოზის შემდეგ დაახლოებით 81 მგ/ლ-ია და მიიღწევა დოზის მიღებიდან 2-3 საათის შემდეგ, ხოლო სულბაქტამ ნატრიუმის კონცენტრაცია 6-24 მგ/ლ-ია და მიიღწევა დოზის მიღებიდან დაახლოებით 1 საათის შემდეგ.
ამგვარად, ცეფტრიაქსონის პიკური კონცენტრაციის მიღწევის დროისთვის ბეტა-ლაქტამაზების ეფექტური რაოდენობა ნადგურდება, რაც ცეფტრიაქსონის მოქმედების სრულ პოტენციალს ESBL-ის წარმომქმნელი კლებსიელას და E coli spp-ის წინააღმდეგ იძლევა. შრატის კონცენტრაციები შეყვანილი დოზის რაოდენობის პროპორციულია. კუნთში შეყვანის შემდეგ მრუდის ქვეშ არსებული ფართობი (AUC) ექვივალენტურია ექვივალენტური დოზის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ არსებულისა, რაც კუნთში შეყვანილი ცეფტრიაქსონ ნატრიუმის 100%-იან ბიოშეღწევადობაზე მიუთითებს.
განაწილება: ცეფტრიაქსონ ნატრიუმის განაწილების მოცულობა შეადგენს 7-12 ლიტრს, ხოლო სულბაქტამის - 18-27.6 ლიტრს. ცეფტრიაქსონ ნატრიუმი კარგად აღწევს სისხლძარღვგარე სივრცეებში, ქსოვილოვან სითხესა და ანთებითი სახსრების სინოვიალურ სითხეში. უჯრედგარე კერების უმეტესობაში კონცენტრაცია აღწევს ან აღემატება პათოგენების უმეტესობის მიკროცირკულაციურ დასაშვებ კონცენტრაციას (MIC) ერთჯერადი მიღების შემდეგ სულ მცირე 24 საათის განმავლობაში. ბაქტერიული მენინგიტის მქონე პაციენტებში ცეფტრიაქსონ ნატრიუმი აღწევს თერაპიულად ეფექტურ კონცენტრაციებს, რომლებიც სულ მცირე ათჯერ აღემატება ისეთი გავრცელებული პათოგენების, როგორიცაა ენტერობაქტერიები, H.influenzae , მენინგოკოკები, პნევმოკოკები და B ჯგუფის სტრეპტოკოკები, მინიმალურ დაშლის კონცენტრაციას (MIC). ცეფტრიაქსონი კვეთს პლაცენტას და ნაწილდება ამნიონურ სითხეში. ის ასევე ნაწილდება რძეში.
მეტაბოლიზმი და გამოყოფა: ცეფტრიაქსონი ორგანიზმში არ მეტაბოლიზდება და უცვლელი სახით გამოიყოფა ორი გზით: შარდით და ნაღველით. პარენტერალურად შეყვანილი დოზის 40-50% აქტიური პრეპარატის სახით გამოიყოფა შარდში 48 საათის განმავლობაში. ამრიგად, შარდში მიიღწევა მაღალი კონცენტრაციები, რაც თირკმელებით არ გამოიყოფა, გამოიყოფა ნაღველით.
სულბაქტამის მეტაბოლიზმი 25%-ზე ნაკლებია. სულბაქტამის 70-80% გამოიყოფა თირკმელებით, ნაღვლის ბუშტით გამოყოფა მინიმალურია და თირკმლისმიერი გამოყოფა დაბლოკილია პრობენეციდით. სულბაქტამი და ცეფტრიაქსონი შეიძლება გამოიდევნოს ჰემოდიალიზით.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა და ღვიძლის უკმარისობა: ცეფტრიაქსონი გამოიყოფა როგორც თირკმლის, ასევე სანაღვლე გზებით, ამიტომ თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებს, როგორც წესი, არ სჭირდებათ დოზის კორექცია, თუმცა ასეთ პაციენტებში პრეპარატის კონცენტრაცია უნდა იყოს მონიტორინგის ქვეშ და თუ არსებობს პრეპარატის კუმულაციის ნიშნები, მაშინ დოზის კორექცია უნდა მოხდეს შესაბამისად. დოზის კორექცია არ არის საჭირო ღვიძლის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში, თუმცა, ღვიძლის დისფუნქციის და თირკმლის მნიშვნელოვანი უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს დღეში, შრატის კონცენტრაციის მკაცრი მონიტორინგით.
ცეფტრიაქსონი სრულად შეიწოვება, პლაზმაში პიკური კონცენტრაციით 40 მკგ/მლ და 80 მკგ/მლ მიიღწევა ცეფტრიაქსონის 500 მგ და 1 გ დოზების ინტრამუსკულური ინექციიდან 2-3 საათის შემდეგ, შესაბამისად. პლაზმის ცილის მაღალი (80-85%) შემცველობის გამო, ის დოზადამოკიდებულ არაწრფივ ფარმაკოკინეტიკას მიჰყვება.
მსგავსი AUC აღინიშნება ცეფტრიაქსონის ექვივალენტური დოზის კუნთში ან ინტრავენურად მიღების შემდეგ. ფართოდ ნაწილდება სხეულის ქსოვილებსა და სითხეებში, კვეთს ანთებით, როგორც არაანთებით ტვინის გარსებს და შეიძლება მიაღწიოს თერაპიულ კონცენტრაციებს ცერებროსპინალურ სითხეში.
დოზის მიუხედავად, ცეფტრიაქსონის ნახევარგამოყოფის პერიოდი 6-დან 9 საათამდეა. ახალშობილებში ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეიძლება გახანგრძლივდეს. მიუხედავად იმისა, რომ თირკმლის ზომიერი უკმარისობა შესაძლოა მნიშვნელოვნად არ იმოქმედოს ცეფტრიაქსონის ნახევარგამოყოფის პერიოდზე , თირკმლის მძიმე უკმარისობა ახდენს გავლენას უფრო ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდით, რომელიც კიდევ უფრო იზრდება, თუ ამას თან ახლავს ღვიძლის უკმარისობა.
ცეფტრიაქსონის 1-2 გ დოზით მიღებისას ფილტვებში, გულში, სანაღვლე გზებში/ღვიძლში, ნუშისებრ ჯირკვლებში, შუა ყურსა და ცხვირის ლორწოვან გარსში, ძვლებში; ასევე, ინფექციის გამომწვევი პათოგენების უმეტესობისთვის თავის ტვინის, პლევრის, წინამდებარე ჯირკვლისა და სინოვიალური სითხეების კონცენტრაცია 24 საათზე მეტი ხნის შემდეგაც კი აღწევს მინიმალურ კონცენტრატებს (MIC) 24 საათზე მეტი ხნის შემდეგაც კი. შარდის გამოყოფა გლომერულური ფილტრაციით შეადგენს გამოყოფის 50-60%-ს. ნაჩვენებია, რომ ნაწლავის ფლორა გარდაქმნის ცეფტრიაქსონს არააქტიურ მეტაბოლიტებად. გამოყოფის 40-50%-ს ხდება ნაღველის საშუალებით.
თირკმლის უკმარისობის შემთხვევაში, ნაღვლის ბუშტის გამოყოფა შეიძლება იყოს გამოყოფის ძირითადი გზა. ჩვილებსა და ბავშვებში: ახალშობილებში ნახევარგამოყოფის პერიოდი გახანგრძლივებულია, რაც მცირდება პოსტნატალური ასაკის მატებასთან ერთად. 8 დღეზე ნაკლები ასაკის ჩვილებში და 75 წელზე უფროსი ასაკის ხანდაზმულ პირებში, საშუალო ნახევარგამოყოფის პერიოდი, როგორც წესი, 2-3-ჯერ მეტია, ვიდრე მოზრდილებში. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, არათირკმლისმიერი ელიმინაცია შეიძლება კომპენსირებული იყოს. ჯანმრთელ მოხალისეებში სულბაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 1 საათია. მიღწეული შრატის კონცენტრაცია პროპორციულია შეყვანილი დოზისა. ის უპირატესად გამოიყოფა თირკმელებით უცვლელი სახით.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · სამედიცინო ინსტრუქცია
გამოყენების ინსტრუქცია
ვეცეფი
ცეფტრიაქსონისა და სულბაქტამის საინექციო 1.5 გ
შემადგენლობა:
თითოეული ფლაკონი შეიცავს ინექციისთვის განკუთვნილ მშრალ ფხვნილს:
სტერილური ცეფტრიაქსონ ნატრიუმი USP
უწყლო ცეფტრიაქსონის ექვივალენტური……… 1000 მგ
სტერილური სულბაქტამ ნატრიუმი USP
უწყლო სულბაქტამის ექვივალენტური ………… 500 მგ
ლიდოკაინი საინექციო BP 1% w/m ……...3.5 მლ.
ფარმაკოლოგიური თვისებები:
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ცეფალოსპორინისა და ბეტა-ლაქტამაზას ინჰიბიტორების კომბინაცია;
მოქმედების მექანიზმი:
ცეფტრიაქსონი (ბაქტერიციდული აქტივობა): ცეფტრიაქსონი არის β-ლაქტამური ანტიბიოტიკი ბაქტერიციდული მოქმედებით. ცეფტრიაქსონი აინჰიბირებს ბაქტერიული უჯრედის კედლის სინთეზის მესამე და საბოლოო ეტაპს ბაქტერიული უჯრედის კედელში მდებარე სპეციფიკურ პენიცილინის შემაკავშირებელ ცილებთან (PBP) უპირატესად შეკავშირებით. ცეფტრიაქსონი ერევა PBP-ით განპირობებულ უჯრედის კედლის სინთეზს, რაც იწვევს უჯრედის ლიზისს, რომელიც განპირობებულია ბაქტერიული უჯრედის კედლის აუტოლიზური ფერმენტებით (ავტოლიზინებით), შესაძლოა, აუტოლიზინის ინჰიბიტორის ჩარევის გზით.
ბეტა-ლაქტამური რგოლის მე-7 პოზიციაზე ალფა-მეტოქსიიმინო ჯგუფთან ერთად ამინოთიაზოლილაცეტილის გვერდითი ჯაჭვის არსებობა ცეფტრიაქსონს აძლიერებს ანტიბაქტერიულ აქტივობას, განსაკუთრებით ენტერობაქტერიების (მაგ., E. coli, Klebsiella, Proteus და Serratia) წინააღმდეგ და გაზრდილ სტაბილურობას ბეტა-ლაქტამაზების მრავალი სახეობის მიმართ. Pseudomonas aeruginosa-ს მრავალი შტამი მგრძნობიარეა ცეფტრიაქსონის მიმართ. სხვა მგრძნობიარე გრამუარყოფით ორგანიზმებს მიეკუთვნება Enterobacter, Citrobacter, Morganella , Providencia, Moraxella ( Branhamella ) catarrhalis და N. meningitidis.
ცეფტრიაქსონს განსაკუთრებული აქტივობა აქვს H. influenzae-სა და N. gonorrhoeae-ს წინააღმდეგ და წარმოადგენს არჩევის პრეპარატს გაურთულებელი N. gonorrhoeae ინფექციების დროს. მას არ გააჩნია აქტივობა B. fragilis-ის წინააღმდეგ, მაგრამ აქტიურია მრავალი სხვა ანაერობის წინააღმდეგ.
სულბაქტამი (რეზისტენტობისგან დაცვა): სულბაქტამი არის β-ლაქტამაზას ინჰიბიტორი, რომელიც შეუქცევადად უკავშირდება ბაქტერიული β-ლაქტამაზას ფერმენტების აქტიურ ცენტრს. ამ ფერმენტების ინაქტივაციით, სულბაქტამი ხელს უშლის ერთდროულად მიღებული β-ლაქტამური ანტიბიოტიკების ჰიდროლიზს, იცავს მათ და აღადგენს მათ ანტიბაქტერიულ აქტივობას.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები:
კუნთში შეყვანის შემდეგ, ცეფტრიაქსონისა და სულბაქტამის პიკური შრატის კონცენტრაცია მიიღწევა 15 წუთიდან 2 საათამდე პერიოდში. ცეფტრიაქსონის მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაცია 1.0 გ ერთჯერადი კუნთშიდა დოზის შემდეგ დაახლოებით 81 მგ/ლ-ია და მიიღწევა დოზის მიღებიდან 2-3 საათის შემდეგ, ხოლო სულბაქტამ ნატრიუმის კონცენტრაცია 6-24 მგ/ლ-ია და მიიღწევა დოზის მიღებიდან დაახლოებით 1 საათის შემდეგ.
ამგვარად, ცეფტრიაქსონის პიკური კონცენტრაციის მიღწევის დროისთვის ბეტა-ლაქტამაზების ეფექტური რაოდენობა ნადგურდება, რაც ცეფტრიაქსონის მოქმედების სრულ პოტენციალს ESBL-ის წარმომქმნელი კლებსიელას და E coli spp-ის წინააღმდეგ იძლევა. შრატის კონცენტრაციები შეყვანილი დოზის რაოდენობის პროპორციულია. კუნთში შეყვანის შემდეგ მრუდის ქვეშ არსებული ფართობი (AUC) ექვივალენტურია ექვივალენტური დოზის ინტრავენური შეყვანის შემდეგ არსებულისა, რაც კუნთში შეყვანილი ცეფტრიაქსონ ნატრიუმის 100%-იან ბიოშეღწევადობაზე მიუთითებს.
განაწილება: ცეფტრიაქსონ ნატრიუმის განაწილების მოცულობა შეადგენს 7-12 ლიტრს, ხოლო სულბაქტამის - 18-27.6 ლიტრს. ცეფტრიაქსონ ნატრიუმი კარგად აღწევს სისხლძარღვგარე სივრცეებში, ქსოვილოვან სითხესა და ანთებითი სახსრების სინოვიალურ სითხეში. უჯრედგარე კერების უმეტესობაში კონცენტრაცია აღწევს ან აღემატება პათოგენების უმეტესობის მიკროცირკულაციურ დასაშვებ კონცენტრაციას (MIC) ერთჯერადი მიღების შემდეგ სულ მცირე 24 საათის განმავლობაში. ბაქტერიული მენინგიტის მქონე პაციენტებში ცეფტრიაქსონ ნატრიუმი აღწევს თერაპიულად ეფექტურ კონცენტრაციებს, რომლებიც სულ მცირე ათჯერ აღემატება ისეთი გავრცელებული პათოგენების, როგორიცაა ენტერობაქტერიები, H.influenzae , მენინგოკოკები, პნევმოკოკები და B ჯგუფის სტრეპტოკოკები, მინიმალურ დაშლის კონცენტრაციას (MIC). ცეფტრიაქსონი კვეთს პლაცენტას და ნაწილდება ამნიონურ სითხეში. ის ასევე ნაწილდება რძეში.
მეტაბოლიზმი და გამოყოფა: ცეფტრიაქსონი ორგანიზმში არ მეტაბოლიზდება და უცვლელი სახით გამოიყოფა ორი გზით: შარდით და ნაღველით. პარენტერალურად შეყვანილი დოზის 40-50% აქტიური პრეპარატის სახით გამოიყოფა შარდში 48 საათის განმავლობაში. ამრიგად, შარდში მიიღწევა მაღალი კონცენტრაციები, რაც თირკმელებით არ გამოიყოფა, გამოიყოფა ნაღველით.
სულბაქტამის მეტაბოლიზმი 25%-ზე ნაკლებია. სულბაქტამის 70-80% გამოიყოფა თირკმელებით, ნაღვლის ბუშტით გამოყოფა მინიმალურია და თირკმლისმიერი გამოყოფა დაბლოკილია პრობენეციდით. სულბაქტამი და ცეფტრიაქსონი შეიძლება გამოიდევნოს ჰემოდიალიზით.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა და ღვიძლის უკმარისობა: ცეფტრიაქსონი გამოიყოფა როგორც თირკმლის, ასევე სანაღვლე გზებით, ამიტომ თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებს, როგორც წესი, არ სჭირდებათ დოზის კორექცია, თუმცა ასეთ პაციენტებში პრეპარატის კონცენტრაცია უნდა იყოს მონიტორინგის ქვეშ და თუ არსებობს პრეპარატის კუმულაციის ნიშნები, მაშინ დოზის კორექცია უნდა მოხდეს შესაბამისად. დოზის კორექცია არ არის საჭირო ღვიძლის დისფუნქციის მქონე პაციენტებში, თუმცა, ღვიძლის დისფუნქციის და თირკმლის მნიშვნელოვანი უკმარისობის მქონე პაციენტებში დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს დღეში, შრატის კონცენტრაციის მკაცრი მონიტორინგით.
ცეფტრიაქსონი სრულად შეიწოვება, პლაზმაში პიკური კონცენტრაციით 40 მკგ/მლ და 80 მკგ/მლ მიიღწევა ცეფტრიაქსონის 500 მგ და 1 გ დოზების ინტრამუსკულური ინექციიდან 2-3 საათის შემდეგ, შესაბამისად. პლაზმის ცილის მაღალი (80-85%) შემცველობის გამო, ის დოზადამოკიდებულ არაწრფივ ფარმაკოკინეტიკას მიჰყვება.
მსგავსი AUC აღინიშნება ცეფტრიაქსონის ექვივალენტური დოზის კუნთში ან ინტრავენურად მიღების შემდეგ. ფართოდ ნაწილდება სხეულის ქსოვილებსა და სითხეებში, კვეთს ანთებით, როგორც არაანთებით ტვინის გარსებს და შეიძლება მიაღწიოს თერაპიულ კონცენტრაციებს ცერებროსპინალურ სითხეში.
დოზის მიუხედავად, ცეფტრიაქსონის ნახევარგამოყოფის პერიოდი 6-დან 9 საათამდეა. ახალშობილებში ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეიძლება გახანგრძლივდეს. მიუხედავად იმისა, რომ თირკმლის ზომიერი უკმარისობა შესაძლოა მნიშვნელოვნად არ იმოქმედოს ცეფტრიაქსონის ნახევარგამოყოფის პერიოდზე , თირკმლის მძიმე უკმარისობა ახდენს გავლენას უფრო ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდით, რომელიც კიდევ უფრო იზრდება, თუ ამას თან ახლავს ღვიძლის უკმარისობა.
ცეფტრიაქსონის 1-2 გ დოზით მიღებისას ფილტვებში, გულში, სანაღვლე გზებში/ღვიძლში, ნუშისებრ ჯირკვლებში, შუა ყურსა და ცხვირის ლორწოვან გარსში, ძვლებში; ასევე, ინფექციის გამომწვევი პათოგენების უმეტესობისთვის თავის ტვინის, პლევრის, წინამდებარე ჯირკვლისა და სინოვიალური სითხეების კონცენტრაცია 24 საათზე მეტი ხნის შემდეგაც კი აღწევს მინიმალურ კონცენტრატებს (MIC) 24 საათზე მეტი ხნის შემდეგაც კი. შარდის გამოყოფა გლომერულური ფილტრაციით შეადგენს გამოყოფის 50-60%-ს. ნაჩვენებია, რომ ნაწლავის ფლორა გარდაქმნის ცეფტრიაქსონს არააქტიურ მეტაბოლიტებად. გამოყოფის 40-50%-ს ხდება ნაღველის საშუალებით.
თირკმლის უკმარისობის შემთხვევაში, ნაღვლის ბუშტის გამოყოფა შეიძლება იყოს გამოყოფის ძირითადი გზა. ჩვილებსა და ბავშვებში: ახალშობილებში ნახევარგამოყოფის პერიოდი გახანგრძლივებულია, რაც მცირდება პოსტნატალური ასაკის მატებასთან ერთად. 8 დღეზე ნაკლები ასაკის ჩვილებში და 75 წელზე უფროსი ასაკის ხანდაზმულ პირებში, საშუალო ნახევარგამოყოფის პერიოდი, როგორც წესი, 2-3-ჯერ მეტია, ვიდრე მოზრდილებში. თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში, არათირკმლისმიერი ელიმინაცია შეიძლება კომპენსირებული იყოს. ჯანმრთელ მოხალისეებში სულბაქტამის ნახევარგამოყოფის პერიოდი დაახლოებით 1 საათია. მიღწეული შრატის კონცენტრაცია პროპორციულია შეყვანილი დოზისა. ის უპირატესად გამოიყოფა თირკმელებით უცვლელი სახით.
თერაპიული ჩვენებები:
ვეცეფი ნაჩვენებია ცეფტრიაქსონის მიმართ მგრძნობიარე პათოგენებით გამოწვეული ინფექციების დროს:
სეფსისი;
მენინგიტი;
ლაიმის დისემინირებული ბორელიოზი (დაავადების ადრეული და გვიანი სტადიები);
მუცლის ღრუს ინფექციები (პერიტონიტი, სანაღვლე გზების და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ინფექციები);
ძვლების, სახსრების, რბილი ქსოვილების, კანისა და ჭრილობების ინფექციები;
ინფექციები დაქვეითებული დამცავი მექანიზმების მქონე პაციენტებში;
თირკმლის და საშარდე გზების ინფექციები;
სასუნთქი გზების ინფექციები, განსაკუთრებით პნევმონია, ყურის, ცხვირისა და ყელის ინფექციები;
გენიტალური ინფექციები, მათ შორის გონორეა.
და ინფექციების პერიოპერაციული პროფილაქტიკა
დოზირება და მიღების წესი
სტანდარტული დოზა:
რეკომენდებული დოზა მოზრდილებისთვის არის 1.5 გ ვეცეფი (1 გ ცეფტრიაქსონი ნატრიუმის მარილის სახით პლუს 0.5 გ სულბაქტამი ნატრიუმის მარილის სახით) 3 გ ვეცეფამდე (2 გ ცეფტრიაქსონი ნატრიუმის მარილის სახით პლუს 1 გ სულბაქტამი ნატრიუმის მარილის სახით) დღეში ერთხელ.
სულბაქტამის საერთო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 4 გრამს დღეში.
ქვემოთ მოცემულ ცხრილებში რეკომენდებული დოზები წარმოადგენს ამ ჩვენებების დროს ზოგადად რეკომენდებულ დოზებს. განსაკუთრებით მძიმე შემთხვევებში, გასათვალისწინებელია რეკომენდებული დიაპაზონის ზედა ზღვარის დოზების გამოყენება.
მოზრდილები და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვები (≥ 50 კგ)
დოზირება
მკურნალობის სიხშირე
ჩვენებები
1-2 გ ცეფტრიაქსონი –
შეესაბამება 1.5 გ ვეცეფს (1 გ ცეფტრიაქსონი პლუს 0.5 გ სულბაქტამი) 3 გ ვეცეფს (2 გ ცეფტრიაქსონი პლუს 1 გ სულბაქტამი)
დღეში ერთხელ
საზოგადოებაში შეძენილი პნევმონია
ქრონიკულ ობსტრუქციული ფილტვის
დაავადების გამწვავება
ინტრააბდომინალური ინფექციები
საშარდე გზების გართულებული ინფექციები (მათ შორის პიელონეფრიტი)
2 გ ცეფტრიაქსონი –
შეესაბამება 3 გ VECEF-ს (2 გ ცეფტრიაქსონი პლუს 1 გ სულბაქტამი)
დღეში ერთხელ
საავადმყოფოში შეძენილი პნევმონია
გართულებული კანის და რბილი ქსოვილი ინფექციები
ძვლების და სახსრების ინფექციები
2-4 გ ცეფტრიაქსონი –
შეესაბამება 3 გ ვეცეფს (2 გ ცეფტრიაქსონი პლუს 1 გ სულბაქტამი) და 6 გ ვეცეფს (4 გ ცეფტრიაქსონი პლუს 2 გ სულბაქტამი).
ერთხელ დღეში ან დღეში ორჯერ (12 საათში ერთხელ)
ნეიტროპენიული პაციენტების მართვა რომლებსაც აღენიშნებათ ცხელება შესაძლო ბაქტერიული ინფექციისგან გამოწვეული
ბაქტერიული ენდოკარდიტი
ბაქტერიული მენინგიტი
ჩვენებები მოზრდილებისა და 12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებისთვის (≥ 50 კგ), რომლებიც საჭიროებენ დოზირების სპეციფიკურ გრაფიკს:
მწვავე შუა ოტიტი: შესაძლებელია 1-2 გ ცეფტრიაქსონის ერთჯერადი კუნთშიდა დოზის შეყვანა.
შეზღუდული მონაცემები მიუთითებს, რომ იმ შემთხვევებში, როდესაც პაციენტი მძიმედ არის დაავადებული ან წინა თერაპია უშედეგო იყო, ცეფტრიაქსონი შეიძლება ეფექტური იყოს კუნთშიდა დოზით 1-2 გ ცეფტრიაქსონის დღეში 3 დღის განმავლობაში.
ქირურგიული ჩარევის ადგილის ინფექციების პრეოპერაციული პროფილაქტიკა : 2 გ ცეფტრიაქსონი ერთჯერადი პრეოპერაციული დოზის სახით.
გონორეა : 500 მგ ცეფტრიაქსონი ერთჯერადი კუნთშიდა დოზის სახით.
სიფილისი : ზოგადად რეკომენდებული დოზებია 500 მგ-1 გ ცეფტრიაქსონი დღეში ერთხელ, ნეიროსიფილისის დროს დოზა იზრდება 2 გ ცეფტრიაქსონამდე დღეში ერთხელ 10-14 დღის განმავლობაში. სიფილისის, მათ შორის ნეიროსიფილისის დროს, დოზირების რეკომენდაციები ეფუძნება შეზღუდულ მონაცემებს. გასათვალისწინებელია ეროვნული ან ადგილობრივი რეკომენდაციები.
ლაიმის დისემინირებული ბორელიოზი (ადრეული [II სტადია] და გვიანი [III სტადია]): 2 გ ცეფტრიაქსონი დღეში ერთხელ 14-21 დღის განმავლობაში. რეკომენდებული მკურნალობის ხანგრძლივობა განსხვავებულია და გასათვალისწინებელია ეროვნული ან ადგილობრივი რეკომენდაციები.
დოზირების სპეციალური ინსტრუქციები:
პედიატრიული გამოყენება:
ახალშობილები, ჩვილები და 12 წლამდე ასაკის ბავშვები:
დღეში ერთხელ მიღებისთვის რეკომენდებულია შემდეგი დოზირების სქემები:
ახალშობილები (14 დღემდე): ცეფტრიაქსონის 20-50 მგ/კგ სხეულის წონაზე დღეში ერთხელ. დღიური დოზა არ უნდა აღემატებოდეს ცეფტრიაქსონის 50 მგ/კგ-ს.
ვეცეფი უკუნაჩვენებია დღენაკლულ ახალშობილებში 41 კვირამდე პოსტმენსტრუალურ ასაკამდე (გესტაციური ასაკი + ქრონოლოგიური ასაკი).
ვეცეფი უკუნაჩვენებია ახალშობილებში (≤28 დღე), თუ მათ სჭირდებათ (ან მოსალოდნელია, რომ დასჭირდებათ) კალციუმის შემცველი ინტრავენური ხსნარებით მკურნალობა, მათ შორის კალციუმის შემცველი უწყვეტი ინფუზიები, როგორიცაა პარენტერალური კვება, ცეფტრიაქსონ-კალციუმის დალექვის რისკის გამო.
ახალშობილების, ჩვილებისა და ბავშვების (15 დღიდან 12 წლამდე) შემთხვევაში: ცეფტრიაქსონის 20-80 მგ/კგ დღეში ერთხელ.
50 კგ ან მეტი წონის ბავშვებისთვის: უნდა იქნას გამოყენებული მოზრდილებისთვის განკუთვნილი ჩვეულებრივი დოზა.
ბაქტერიული მენინგიტის დროს მკურნალობა იწყება ცეფტრიაქსონის 100 მგ/კგ დოზით (მაქსიმუმ 4 გ ცეფტრიაქსონი) დღეში ერთხელ. როგორც კი გამომწვევი ორგანიზმი იდენტიფიცირდება და მისი მგრძნობელობა განისაზღვრება, დოზა შეიძლება შესაბამისად შემცირდეს. თერაპიის შემდეგი ხანგრძლივობა ეფექტური აღმოჩნდა:
ნეისერია მენინგიტისი
4 დღე
ჰემოფილუს გრიპი
6 დღე
სტრეპტოკოკური პნევმონია
7 დღე
გერიატრიული გამოყენება:
ვეცეფის დოზის კორექცია საჭირო არ არის 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში, იმ პირობით, რომ არ აღენიშნებათ თირკმლის და ღვიძლის მძიმე უკმარისობა.
თირკმლის ფუნქციის დარღვევა :
დოზის კორექცია საჭირო არ არის, იმ პირობით, რომ ღვიძლის ფუნქცია არ არის დაქვეითებული. მხოლოდ პრეტერმინალური თირკმლის უკმარისობის შემთხვევებში (კრეატინინის კლირენსი <10 მლ/წთ) ცეფტრიაქსონის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 2 გ-ს დღეში.
ცეფტრიაქსონი არ გამოიყოფა პერიტონეალური ან ჰემოდიალიზის დროს. დიალიზზე მყოფ პაციენტებში დიალიზის შემდეგ დამატებითი დოზირება საჭირო არ არის.
ღვიძლის უკმარისობა:
ვეცეფის დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თუ თირკმლის ფუნქცია არ არის დაქვეითებული.
თირკმლის და ღვიძლის მძიმე უკმარისობა:
პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ როგორც თირკმლის, ასევე ღვიძლის მძიმე დისფუნქცია, რეკომენდებულია უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის კლინიკური მონიტორინგი.
მკურნალობის ხანგრძლივობა:
მკურნალობის ხანგრძლივობა დაავადების მიმდინარეობის მიხედვით იცვლება. როგორც ზოგადად ანტიბიოტიკოთერაპიის შემთხვევაში, ვეცეფის მიღება უნდა გაგრძელდეს მინიმუმ 48-72 საათის განმავლობაში პაციენტის ცხელების დაქვეითების ან ბაქტერიის აღმოფხვრის მტკიცებულების მიღების შემდეგ.
მიღების მეთოდი: მხოლოდ ი.მ. გამოყენებისთვის.
როგორც წესი, ხსნარები უნდა იქნას გამოყენებული მომზადებისთანავე.
კუნთშიდა ინექცია: კუნთშიდა ინექციისთვის, ვეცეფი 1.5 გ (1 გ ცეფტრიაქსონი + 0.5 გ სულბაქტამი) იხსნება 3.5 მლ 1%-იან ლიდოკაინის ჰიდროქლორიდის ხსნარში და შეჰყავთ სხეულის შედარებით დიდ კუნთში . რეკომენდებულია, რომ ერთ ადგილას არ შეიყვანოთ 1.5 გ-ზე მეტი ვეცეფი .
ლიდოკაინის ხსნარი არასდროს არ უნდა შეიყვანოთ ინტრავენურად.
უკუჩვენებები:
ჰიპერმგრძნობელობა: ვეცეფი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ცნობილი ჰიპერმგრძნობელობა ცეფტრიაქსონის, სულბაქტამის, მისი რომელიმე დამხმარე ნივთიერების ან სხვა ცეფალოსპორინის მიმართ. პაციენტებს, რომლებსაც ადრე აღენიშნებოდათ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები პენიცილინის და სხვა ბეტა-ლაქტამური პრეპარატების მიმართ, შეიძლება ჰქონდეთ ცეფტრიაქსონის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის განვითარების უფრო მაღალი რისკი.
ლიდოკაინი: ლიდოკაინის ხსნარის გამხსნელად გამოყენებისას ცეფტრიაქსონის კუნთშიდა ინექციამდე უნდა გამოირიცხოს ლიდოკაინის უკუჩვენებები. ლიდოკაინის შემცველი ცეფტრიაქსონის ხსნარები არასდროს არ უნდა შეიყვანოთ ინტრავენურად.
დღენაკლული ახალშობილები : ვეცეფი უკუნაჩვენებია დღენაკლულ ახალშობილებში 41 კვირამდე პოსტმენსტრუალურ ასაკამდე (გესტაციური ასაკი + ქრონოლოგიური ასაკი).
ჰიპერბილირუბინემიის მქონე ახალშობილები: ჰიპერბილირუბინემიის მქონე ახალშობილების მკურნალობა ცეფტრიაქსონით არ უნდა მოხდეს. ინ ვიტრო კვლევებმა აჩვენა, რომ ცეფტრიაქსონს შეუძლია ბილირუბინის გამოდევნა შრატის ალბუმინთან შეკავშირებიდან, რაც ამ პაციენტებში ბილირუბინული ენცეფალოპათიის განვითარების შესაძლო რისკს იწვევს.
ვეცეფი უკუნაჩვენებია ახალშობილებში (≤28 დღე), თუ მათ სჭირდებათ (ან მოსალოდნელია, რომ დასჭირდებათ) კალციუმის შემცველი ინტრავენური ხსნარებით მკურნალობა, მათ შორის კალციუმის შემცველი უწყვეტი ინფუზიები, როგორიცაა პარენტერალური კვება, ცეფტრიაქსონ-კალციუმის დალექვის რისკის გამო.
გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები:
ჰიპერმგრძნობელობა
როგორც ყველა ბეტა-ლაქტამური ანტიბაქტერიული საშუალების შემთხვევაში, აღწერილია სერიოზული და ზოგჯერ ფატალური ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები. მძიმე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების შემთხვევაში, ცეფტრიაქსონით მკურნალობა დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და უნდა იქნას მიღებული ადეკვატური გადაუდებელი ზომები. მკურნალობის დაწყებამდე უნდა დადგინდეს, აქვს თუ არა პაციენტს ცეფტრიაქსონის, სხვა ცეფალოსპორინების ან სხვა ტიპის ბეტა-ლაქტამური საშუალების მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების ისტორია. სიფრთხილეა საჭირო, თუ ცეფტრიაქსონი ეძლევა პაციენტებს, რომლებსაც ანამნეზში აღენიშნებათ ჰიპერმგრძნობელობა სხვა ბეტა-ლაქტამური საშუალებების მიმართ.
ჰემოლიზური ანემია:
იმ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ცეფალოსპორინის კლასის ანტიბაქტერიულ პრეპარატებს, მათ შორის ვეცეფს , დაფიქსირდა იმუნური სისტემის მიერ განპირობებული ჰემოლიზური ანემია. მკურნალობის დროს როგორც მოზრდილებში, ასევე ბავშვებში აღწერილია ჰემოლიზური ანემიის მძიმე შემთხვევები, მათ შორის ფატალური შემთხვევები. თუ პაციენტს ცეფტრიაქსონის მიღების დროს განუვითარდება ანემია, უნდა განიხილებოდეს ცეფალოსპორინთან ასოცირებული ანემიის დიაგნოზი და ცეფტრიაქსონის მიღება შეწყდეს ეტიოლოგიის დადგენამდე.
Clostridium difficile-სთან ასოცირებული დიარეა (CDAD):
Clostridium difficile-სთან ასოცირებული დიარეა (CDAD) აღწერილია თითქმის ყველა ანტიბაქტერიული საშუალების, მათ შორის VECEF-ის გამოყენებისას და შესაძლოა სიმძიმის მიხედვით მერყეობდეს მსუბუქი დიარეიდან ფატალურ კოლიტამდე. ანტიბაქტერიული საშუალებებით მკურნალობა ცვლის მსხვილი ნაწლავის ნორმალურ ფლორას, რაც იწვევს C. difficile-ს ჭარბ ზრდას.
C. difficile გამოიმუშავებს ტოქსინებს A და B, რომლებიც ხელს უწყობენ CDAD-ის განვითარებას. C. difficile-ის ტოქსინების ჰიპერპროდუცირებადი შტამები იწვევს ავადობისა და სიკვდილიანობის ზრდას, რადგან ეს ინფექციები შეიძლება რეზისტენტული იყოს ანტიმიკრობული თერაპიის მიმართ და შეიძლება საჭირო გახდეს კოლექტომია. CDAD გასათვალისწინებელია ყველა პაციენტში, რომელსაც ანტიბიოტიკების გამოყენების შემდეგ დიარეა აღენიშნება. აუცილებელია სამედიცინო ისტორიის გულდასმით შეგროვება, რადგან CDAD-ის შემთხვევები ანტიბაქტერიული საშუალებების მიღებიდან ორ თვეზე მეტი ხნის შემდეგაც აღინიშნებოდა.
თუ CDAD-ზე არის ეჭვი ან დადასტურებულია , შესაძლოა საჭირო გახდეს C. difficile-ს საწინააღმდეგოდ მიმართული ანტიბიოტიკების გამოყენების შეწყვეტა. კლინიკური ჩვენების მიხედვით, უნდა დაინიშნოს სითხისა და ელექტროლიტების შესაბამისი მიღება, ცილების დამატება, C. difficile-ს ანტიბიოტიკებით მკურნალობა და ქირურგიული შეფასება.
სუპერინფექციები: სხვა ანტიბაქტერიული საშუალებების მსგავსად, შესაძლოა განვითარდეს არამგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით სუპერინფექცია.
კალციუმ-ცეფტრიაქსონის ნალექები:
კალციუმ -ცეფტრიაქსონის ნალექების წარმოქმნა. ასეთი ნალექების წარმოქმნის ალბათობა, როგორც ჩანს, ყველაზე მაღალია პედიატრიულ პაციენტებში. ნალექები ქრება ცეფტრიაქსონის თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ და იშვიათად არის სიმპტომური. სიმპტომურ შემთხვევებში რეკომენდებულია კონსერვატიული არაქირურგიული მართვა და ცეფტრიაქსონის მკურნალობის შეწყვეტა ექიმმა უნდა განიხილოს ინდივიდუალური სარგებლისა და რისკის შეფასების საფუძველზე.
არსებული სამეცნიერო მონაცემების თანახმად, ახალშობილების გარდა, პაციენტებში, რომლებიც ცეფტრიაქსონითა და კალციუმის შემცველი ხსნარებით ან სხვა კალციუმის შემცველი პროდუქტებით მკურნალობდნენ, ინტრავასკულარული ნალექების შესახებ ცნობები არ არსებობს. თუმცა, ცეფტრიაქსონი არ უნდა შეერიოს ან არ უნდა შეუყვანონ პაციენტს კალციუმის შემცველ ხსნარებთან ერთდროულად, თუნდაც სხვადასხვა საინფუზიო ხაზით.
პანკრეატიტი: ვეცეფით ნამკურნალებ პაციენტებში პანკრეატიტის შემთხვევები, შესაძლოა სანაღვლე გზების ობსტრუქციის ეტიოლოგიით , იშვიათად აღინიშნა. პაციენტების უმეტესობას აღენიშნებოდა სანაღვლე გზების სტაზისა და სანაღვლე გზების ნალექის რისკ-ფაქტორები, მაგ., წინა ძირითადი თერაპია, მძიმე დაავადება და სრული პარენტერალური კვება. ვეცეფთან დაკავშირებული სანაღვლე გზების ნალექის ტრიგერული ან კოფაქტორული როლი არ არის გამორიცხული.
სისხლის მონიტორინგი: ხანგრძლივი მკურნალობის დროს რეგულარული ინტერვალებით უნდა ჩატარდეს სისხლის საერთო ანალიზი.
დიაგნოსტიკურ ტესტებზე გავლენა: ცეფტრიაქსონით ნამკურნალებ პაციენტებში კუმბსის ტესტი შეიძლება ცრუ დადებითი იყოს. ცეფტრიაქსონმა, სხვა ანტიბიოტიკების მსგავსად, შეიძლება გამოიწვიოს გალაქტოზემიის ცრუ დადებითი შედეგები. ცეფტრიაქსონის არსებობამ შეიძლება გამოიწვიოს სისხლში გლუკოზის ცრუ დაბალი მაჩვენებლები, რომლებიც მიიღება სისხლში გლუკოზის მონიტორინგის ზოგიერთი სისტემის გამოყენებით.
ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარი:
ცეფტრიაქსონით მკურნალობის დროს შეიძლება განვითარდეს არასასურველი ეფექტები (მაგ., თავბრუსხვევა), რამაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე. პაციენტები სიფრთხილით უნდა იყვნენ ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისას.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები:
ცეფტრიაქსონის დიდი დოზებით და ძლიერი შარდმდენების (მაგ., ფუროსემიდის) ერთდროული მიღების შემდეგ თირკმლის ფუნქციის დარღვევა დღემდე არ დაფიქსირებულა. არსებობს ურთიერთგამომრიცხავი მტკიცებულებები ამინოგლიკოზიდების თირკმლის ტოქსიკურობის პოტენციური ზრდის შესახებ ცეფალოსპორინებთან ერთად გამოყენებისას. ასეთ შემთხვევებში მკაცრად უნდა იქნას დაცული კლინიკურ პრაქტიკაში ამინოგლიკოზიდების დონის და თირკმლის ფუნქციის რეკომენდებული მონიტორინგი.
ცეფტრიაქსონის მიღების შემდეგ ალკოჰოლის მიღების შემდეგ დისულფირამის მსგავსი ეფექტი არ დაფიქსირებულა. ცეფტრიაქსონი არ შეიცავს N- მეთილთიოტეტრაზოლის ნაწილს, რომელიც დაკავშირებულია ეთანოლის შესაძლო აუტანლობასთან და ზოგიერთი სხვა ცეფალოსპორინის სისხლდენის პრობლემებთან. პრობენეციდი არ ცვლის ცეფტრიაქსონის გამოყოფას. ინ ვიტრო კვლევაში ქლორამფენიკოლისა და ცეფტრიაქსონის კომბინაციისას ანტაგონისტური ეფექტები დაფიქსირდა.
ცეფტრიაქსონის K ვიტამინის ანტაგონისტებთან ერთად გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს სისხლდენის რისკი. კოაგულაციის პარამეტრები ხშირად უნდა გაკონტროლდეს და ანტიკოაგულანტის დოზა შესაბამისად უნდა დარეგულირდეს, როგორც ცეფტრიაქსონით მკურნალობის დროს, ასევე მის შემდეგ.
ცეფტრიაქსონის ფლაკონების გასახსნელად ან ინტრავენური შეყვანისთვის გახსნილი ფლაკონის შემდგომი განზავებისთვის არ გამოიყენოთ კალციუმის შემცველი გამხსნელები, როგორიცაა რინგერის ხსნარი ან ჰარტმანის ხსნარი, რადგან შეიძლება წარმოიქმნას ნალექი. ცეფტრიაქსონ-კალციუმის ნალექი ასევე შეიძლება მოხდეს, როდესაც ვეცეფი შერეულია კალციუმის შემცველ ხსნარებთან იმავე ინტრავენური შეყვანის ხაზში.
ორსულობა და ლაქტაცია:
ცეფტრიაქსონი კვეთს პლაცენტარულ ბარიერს. ადამიანის ორსულობის დროს უსაფრთხოება დადგენილი არ არის. ცხოველებზე ჩატარებულმა რეპროდუქციულმა კვლევებმა არ აჩვენა ემბრიოტოქსიურობის, ფეტოტოქსიკურობის, ტერატოგენურობის ან მამრის ან მდედრის ნაყოფიერებაზე, მშობიარობაზე ან პერინატალურ და პოსტნატალურ განვითარებაზე უარყოფითი ზემოქმედების ნიშნები. პრიმატებში ემბრიოტოქსიურობა ან ტერატოგენურობა არ დაფიქსირებულა.
ცეფტრიაქსონის დაბალი კონცენტრაცია გამოიყოფა დედის რძეში. სიფრთხილეა საჭირო ცეფტრიაქსონის მეძუძური ქალებისთვის გამოყენებისას.
დოზის გადაჭარბება:
დოზის გადაჭარბების შემთხვევაში, ჰემოდიალიზი ან პერიტონეალური დიალიზი არ შეამცირებს პრეპარატის კონცენტრაციას. არ არსებობს სპეციფიკური ანტიდოტი. დოზის გადაჭარბების მკურნალობა უნდა იყოს სიმპტომური.
შენახვა: შეინახეთ მშრალ ადგილას, 30°C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე. დაიცავით მზის სხივებისგან.
გაცემის წესი - ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.
შენახვის ვადა: 36 თვე
შეფუთვა: N 1 ფლაკონი 1 ამპულა 3.5 მლ 1%-იანი ლიდოკაინთან ერთად შეფუთულია მუყაოს კოლოფში .
მწარმოებელი:
Inject Care Parenterals Private Limited
მიწის ნაკვეთი No 130 Silvassa Road, Gidc , Vapi, 396195 ინდოეთი
წარმოებულია კომპანიისთვის:
VENUS INTERNATIONAL
310, Shree Krishna Commercial Center, 6 Udyog Nagar, SV Road,
გორეგაონი, დასავლეთ მუმბაი 400062, ინდოეთი
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.



