ეტოპექსი 100მგ/5მლ კონცენტრატი ი.ვ. საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად
ETOPEX 100mg/5ml Concentrate for Solution for IV Infuzion
სათესლე ჯირკვლის კიბო ეტოპექსი ნაჩვენებია სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან კომბინაციაში ზრდასრულებში პირველი რიგის, მორეციდივე ან რეფრაქტერული სათესლე ჯირკვლის კიბოს სამკურნალოდ. …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ეტოპოზიდი (etoposide)
- ფორმა და შეფუთვა
- 100მგ/5მლ 5მლ კონცენტრატი ი.ვ. საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად მინის ფლაკონი №1
- მწარმოებელი
- DEVA Holding A.S., თურქეთი
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ანტინეოპლაზური საშუალებები, პოდოფილოტოქსინის წარმოებულები
- ATC კოდი
- L01CB01
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-043833
- რეგისტრირებულია
- 14 აგვისტო 2025, მოქმედებს 14 აგვისტო 2030-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- DEVA Holding A.S. (თურქეთი)
- განმცხადებელი
- შპს „ავერსი-ფარმა“
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ეტოპექსი 100მგ/5მლ კონცენტრატი ი.ვ. საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
სათესლე ჯირკვლის კიბო
ეტოპექსი ნაჩვენებია სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან კომბინაციაში ზრდასრულებში პირველი რიგის, მორეციდივე ან რეფრაქტერული სათესლე ჯირკვლის კიბოს სამკურნალოდ.
წვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბო
ეტოპექსი ნაჩვენებია ზრდასრულებში წვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს სამკურნალოდ სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ აგენტებთან კომბინაციაში.
ჰოჯკინის ლიმფომა
ეტოპექსი ნაჩვენებია სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ აგენტებთან კომბინაციაში ჰოჯკინის ლიმფომის სამკურნალოდ ზრდასრულ და პედიატრიულ პაციენტებში.
არაჰოჯკინის ლიმფომა
ეტოპექსი ნაჩვენებია სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ აგენტებთან კომბინაციაში არაჰოჯკინის ლიმფომის სამკურნალოდ ზრდასრულ და პედიატრიულ პაციენტებში.
მწვავე მიელოიდური ლეიკემია
ეტოპექსი ნაჩვენებია სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან კომბინაციაში მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის სამკურნალოდ ზრდასრულ და პედიატრიულ პაციენტებში.
გესტაციური ტროფობლასტური ნეოპლაზია
ეტოპექსი ნაჩვენებია პირველი და მეორე ხაზის თერაპიისთვის სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ აგენტებთან ერთად, ზრდასრულებში მაღალი რისკის მქონე გესტაციური ტროფობლასტური ნეოპლაზიის სამკურნალოდ.
საკვერცხის კიბო
ეტოპექსი ნაჩვენებია სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ აგენტებთან კომბინაციაში ზრდასრულებში არაპითელური საკვერცხის კიბოს სამკურნალოდ.
ეტოპექსი ნაჩვენებია პლატინის მიმართ რეზისტენტული/რეფრაქტერული ეპითელური საკვერცხის კიბოს სამკურნალოდ ზრდასრულებში.
მიღების წესი და დოზირება
ეტოპექსი უნდა იქნას გამოყენებული და მონიტორინგი განხორციელდეს მხოლოდ კვალიფიციური ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, რომელსაც აქვს სიმსივნის საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალებების გამოყენების გამოცდილება (იხ. ნაწილი 4.4) .
ზრდასრული პოპულაცია
ეტოპექსის რეკომენდებული დოზა ზრდასრულ პაციენტებში არის 50-დან 100 მგ/მ2 - მდე დღეში (ეტოპოზიდის ექვივალენტი) 1-დან 5 დღემდე ან 100-დან 120 მგ/მ2-მდე 1, 3 და 5 დღეს ყოველ 3-4 კვირაში ერთხელ, დაავადების მკურნალობისთვის დანიშნულ სხვა პრეპარატებთან კომბინაციაში. დოზირება უნდა შეიცვალოს კომბინაციაში შემავალი სხვა პრეპარატების მიელოსუპრესიული ეფექტების ან წინა სხივური ან ქიმიოთერაპიის ეფექტების გათვალისწინებით (იხ. ნაწილი 4.4), რომლებმაც შეიძლება დააქვეითონ ძვლის ტვინის რეზერვი. საწყისი დოზის შემდეგ დოზები უნდა დაკორექტირდეს, თუ ნეიტროფილების რაოდენობა 5 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში 500 უჯრედ/მმ3-ზე ნაკლებია. გარდა ამისა, დოზა უნდა დაკორექტირდეს ცხელების, ინფექციების ან თრომბოციტების 25,000 უჯრედი/მმ3-ზე ნაკლები რაოდენობის შემთხვევაში, რაც არ არის გამოწვეული დაავადებით. შემდგომი დოზები უნდა დაკორექტირდეს მე-3 ან მე-4 ხარისხის ტოქსიკურობის განვითარების შემთხვევაში ან თუ თირკმლის კრეატინინის კლირენსი 50 მლ/წთ-ზე ნაკლებია. კრეატინინის კლირენსის 15-დან 50 მლ/წთ-მდე შემცირებისას რეკომენდებულია დოზის 25%-ით შემცირება.
გამოყენების უსაფრთხოების ზომები: სხვა პოტენციურად ტოქსიკური ნაერთების მსგავსად, ეტოპექსის ხსნარის გამოყენებისა და მომზადებისას საჭიროა სიფრთხილე. შესაძლოა გამოვლინდეს კანის რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ეტოპექსის შემთხვევით ზემოქმედებასთან. რეკომენდებულია ხელთათმანების გამოყენება. თუ ეტოპექსის ხსნარი კანს ან ლორწოვან გარსებს მოხვდება, დაუყოვნებლივ დაიბანეთ კანი საპნითა და წყლით და ჩამოიბანეთ ლორწოვანი გარსებიდან წყლის ჭავლით (იხ. ნაწილი 6.6).
ხანდაზმული პოპულაცია
ხანდაზმულ პაციენტებში (> 65 წლის) დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თირკმლის ფუნქციის მიხედვით კორექციის გარდა (იხ. ნაწილი 5.2).
პედიატრიული პოპულაცია
ჰოჯკინის ლიმფომა; არაჰოჯკინის ლიმფომა; მწვავე მიელოიდური ლეიკემია
პედიატრიულ პაციენტებში ეტოპექსი გამოიყენებოდა 75-დან 150 მგ/მ2/დღეში (ეტოპოზიდის ექვივალენტი) დოზით 2-დან 5 დღის განმავლობაში სხვა სიმსივნის საწინააღმდეგო საშუალებებთან კომბინაციაში. მკურნალობის რეჟიმი უნდა შეირჩეს ადგილობრივი სტანდარტის შესაბამისად.
საკვერცხის კიბო; ფილტვის წვრილუჯრედოვანი კიბო; გესტაციური ტროფობლასტური ნეოპლაზია; სათესლე ჯირკვლის კიბო
18 წლამდე ასაკის პირებში ეტოპექსის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. ამჟამად არსებული მონაცემები აღწერილია 5.2 ნაწილში, თუმცა დოზირებასთან დაკავშირებით რეკომენდაციის გაცემა შეუძლებელია.
თირკმლის უკმარისობა
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში, გაზომილი კრეატინინის კლირენსის საფუძველზე, უნდა განიხილებოდეს საწყისი დოზის შემდეგი მოდიფიკაცია.
გაზომილი კრეატინინის კლირენსი ეტოპოზიდის ფოსფატის დოზა
>50 მლ/წთ დოზის 100%
15-50 მლ/წთ დოზის 75%
პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ კრეატინინის კლირენსი 15 მლ/წთ-ზე ნაკლები და იმყოფებიან დიალიზზე, სავარაუდოდ, საჭირო იქნება დოზის შემდგომი შემცირება, რადგან ეტოპოზიდის კლირენსი ამ პაციენტებში კიდევ უფრო მცირდება (იხ. ნაწილი 4.4). თირკმლის საშუალო და მძიმე უკმარისობის დროს შემდგომი დოზირება უნდა ეფუძნებოდეს პაციენტის ტოლერანტობას და კლინიკურ ეფექტს (იხ. ნაწილი 4.4). რადგან ეტოპოზიდი და მისი მეტაბოლიტები არ არის დიალიზებადი, მისი მიღება შესაძლებელია ჰემოდიალიზის წინ და შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.9).
გამოყენების წესი
ინფუზია
ეტოპოზიდის ფოსფატი შეჰყავთ ნელი ინტრავენური ინფუზიით (ჩვეულებრივ, 30-60 წუთის განმავლობაში) (იხილეთ ნაწილი 4.4).
სამკურნალო პროდუქტის გამოყენებამდე გახსნისა და განზავების ინსტრუქციისთვის იხილეთ ნაწილი 6.6.
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა მოქმედი ნივთიერების ან 6.1 ნაწილში ჩამოთვლილი რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.
ყვითელი ცხელების ვაქცინის ან სხვა ცოცხალი ვაქცინების ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია იმუნოსუპრესიულ პაციენტებში (იხილეთ ნაწილი 4.5).
ლაქტაცია (იხილეთ ნაწილი 4.6)
სიფრთხილის ზომები
ეტოპექსი უნდა დაინიშნოს და მონიტორინგი განხორციელდეს მხოლოდ სიმსივნის საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალებების გამოყენების გამოცდილების მქონე კვალიფიციური ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. ყველა იმ შემთხვევაში, როდესაც ეტოპექსის გამოყენება განიხილება ქიმიოთერაპიისთვის, ექიმმა უნდა შეაფასოს პრეპარატის საჭიროება და სარგებლიანობა გვერდითი მოვლენების რისკის შესაბამისობით. ასეთი გვერდითი მოვლენების უმეტესობა შექცევადია, თუ ადრეულ ეტაპზე გამოვლინდება. მძიმე რეაქციების განვითარების შემთხვევაში, პრეპარატის დოზა უნდა შემცირდეს ან შეწყდეს და ექიმის კლინიკური შეფასების შესაბამისად უნდა იქნას მიღებული შესაბამისი კორექტირების ზომები. ეტოპექსით თერაპიის განახლება უნდა მოხდეს სიფრთხილით, პრეპარატის შემდგომი საჭიროების ადეკვატური გათვალისწინებით და ტოქსიკურობის შესაძლო რეციდივისადმი ყურადღებით.
მიელოსუპრესია
დოზის შემზღუდველი ძვლის ტვინის სუპრესია ეტოპექსით თერაპიასთან დაკავშირებული ყველაზე მნიშვნელოვანი ტოქსიკურობაა. ეტოპოზიდის ფოსფატის მიღების შემდეგ აღწერილია ფატალური მიელოსუპრესია. ეტოპექსით მკურნალობისას პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მიელოსუპრესიაზე ფრთხილი და ხშირი დაკვირვების ქვეშ, როგორც თერაპიის დროს, ასევე მის შემდეგ. თერაპიის დასაწყისში და ეტოპექსის ყოველი შემდგომი დოზის მიღებამდე უნდა შეფასდეს შემდეგი ჰემატოლოგიური პარამეტრები: თრომბოციტების რაოდენობა, ჰემოგლობინი, ლეიკოციტების რაოდენობა და დიფერენციალი. თუ ეტოპოზიდით მკურნალობის დაწყებამდე ჩატარდა სხივური თერაპია ან ქიმიოთერაპია, უნდა დაიცვათ ძვლის ტვინის აღდგენისთვის საკმარისი ინტერვალი. ეტოპექსი არ უნდა დაენიშნოს პაციენტებს, რომელთა ნეიტროფილების რაოდენობა 1500 უჯრედ/მმ3-ზე ნაკლებია ან თრომბოციტების რაოდენობა 100 000 უჯრედ/მმ3-ზე ნაკლებია, თუ ეს არ არის გამოწვეული ავთვისებიანი დაავადებით. საწყისი დოზის შემდგომი დოზები უნდა დაკორექტირდეს, თუ ნეიტროფილების რაოდენობა 500 უჯრედ/მმ3-ზე ნაკლებია 5 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში ან ასოცირდება ცხელებასთან ან ინფექციასთან, თუ თრომბოციტების რაოდენობა 25,000 უჯრედ/მმ3-ზე ნაკლებია, თუ განვითარდა მე-3 ან მე-4 ხარისხის ტოქსიკურობა ან თუ თირკმლის კლირენსი 50 მლ/წთ-ზე ნაკლებია.
შესაძლოა განვითარდეს მძიმე მიელოსუპრესია ინფექციით ან სისხლდენით. ეტოპექსით მკურნალობამდე ბაქტერიული ინფექციები უნდა იყოს კონტროლის ქვეშ.
მეორადი ლეიკემია
მწვავე ლეიკემიის შემთხვევები, რომელიც შეიძლება განვითარდეს მიელოდისპლაზიური სინდრომით ან მის გარეშე, აღწერილია პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტოპოზიდის შემცველი ქიმიოთერაპიული რეჟიმებით. არც კუმულაციური რისკი და არც მეორადი ლეიკემიის განვითარებასთან დაკავშირებული წინასწარგანწყობის ფაქტორები არ არის ცნობილი. ეტოპოზიდის როგორც მიღების გრაფიკის, ასევე კუმულაციური დოზების როლები შემოთავაზებულია, მაგრამ ისინი მკაფიოდ არ არის განსაზღვრული.
11q23 ქრომოსომის ანომალია დაფიქსირდა მეორადი ლეიკემიის ზოგიერთ შემთხვევაში იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს ეპიპოდოფილოტოქსინები. ეს ანომალია ასევე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდათ მეორადი ლეიკემია ეპიპოდოფილოტოქსინების შემცველი ქიმიოთერაპიის რეჟიმებით მკურნალობის შემდეგ და ლეიკემიის de novo განვითარების დროს. კიდევ ერთი მახასიათებელი, რომელიც ასოცირდება მეორად ლეიკემიასთან იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს ეპიპოდოფილოტოქსინები, არის მოკლე ლატენტური პერიოდი, სადაც ლეიკემიის განვითარების საშუალო მედიანური დრო დაახლოებით 32 თვეა.
ჰიპერმგრძნობელობა
ექიმებმა უნდა გაითვალისწინონ ეტოპექსის გამოყენებისას ანაფილაქსიური რეაქციის შესაძლო განვითარების რისკი, რომელიც ვლინდება შემცივნებით, პირექსიით, ტაქიკარდიით, ბრონქოსპაზმით, ქოშინით და ჰიპოტენზიით, რაც შეიძლება ფატალური იყოს. მკურნალობა სიმპტომურია.
ეტოპექსის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, რასაც მოჰყვება პრესორული საშუალებების, კორტიკოსტეროიდების, ანტიჰისტამინური საშუალებების ან მოცულობის გამაფართოებლების მიღება ექიმის შეხედულებისამებრ.
ჰიპოტენზია
ეტოპექსი უნდა შეიყვანოთ მხოლოდ ნელი ინტრავენური ინფუზიის სახით (ჩვეულებრივ, 30-60 წუთის განმავლობაში), რადგან ჰიპოტენზია აღწერილია სწრაფი ინტრავენური ინექციის შესაძლო გვერდით ეფექტად.
ინექციის ადგილის რეაქცია
ეტოპექსის შეყვანის დროს შეიძლება განვითარდეს ინექციის ადგილას რეაქციები. ექსტრავაზაციის შესაძლებლობის გათვალისწინებით, რეკომენდებულია ინფუზიის ადგილის მკაცრი მონიტორინგი პრეპარატის შეყვანის დროს შესაძლო ინფილტრაციის გამოსავლენად.
დაბალი შრატის ალბუმინი
შრატის ალბუმინის დაბალი დონე ასოცირდება ეტოპოზიდის გაზრდილ ზემოქმედებასთან. შესაბამისად, პაციენტებს, რომლებსაც შრატის ალბუმინი დაბალი აქვთ, შესაძლოა ეტოპოზიდთან დაკავშირებული ტოქსიკურობის მომატებული რისკი ჰქონდეთ.
თირკმელების ფუნქციის დარღვევა
ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ საშუალო სიმძიმის (CrCl = 15-დან 50 მლ/წთ-მდე) ან მძიმე (CrCl <15 მლ/წთ) თირკმლის უკმარისობა, ეტოპოზიდი უნდა დაინიშნოს შემცირებული დოზით (იხ. ნაწილი 4.2). უნდა გაიზომოს ჰემატოლოგიური პარამეტრები და დოზის კორექცია განხილულ იქნას შემდგომ ციკლებში ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობისა და კლინიკური ეფექტის საფუძველზე თირკმლის საშუალო და მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში.
თირკმლის მწვავე უკმარისობა
ჰემატოპოეტური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციისთვის ეტოპექსის მაღალი დოზის (2220 მგ/მ2 ან 60 მგ/კგ) და სხეულის სრული დასხივების გამოყენებისას, ძირითადად ბავშვებში, აღინიშნა თირკმლის შექცევადი მწვავე უკმარისობის შემთხვევები. თირკმლის ფუნქცია უნდა შეფასდეს ეტოპექსის მიღებამდე და მის შემდეგ, თირკმლის ფუნქციის სრულ აღდგენამდე (იხილეთ ნაწილი 4.8).
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა
დაგროვების რისკის გამო ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში რეგულარულად უნდა გაკონტროლდეს ღვიძლის ფუნქცია.
სიმსივნის ლიზისის სინდრომი
სიმსივნის ლიზისის სინდრომის (ზოგჯერ ფატალური) შემთხვევები აღინიშნა ეტოპოზიდის სხვა ქიმიოთერაპიულ პრეპარატებთან ერთად გამოყენების შემდეგ. სიმსივნის ლიზისის სინდრომის ადრეული ნიშნების გამოსავლენად საჭიროა პაციენტების მკაცრი მონიტორინგი, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ რისკ-ფაქტორები, როგორიცაა მკურნალობისადმი მგრძნობიარე მასიური სიმსივნეები და თირკმლის უკმარისობა. თერაპიის ამ გართულების რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში ასევე უნდა იქნას გათვალისწინებული შესაბამისი პრევენციული ზომები.
მუტაგენური პოტენციალი
ეტოპოზიდის მუტაგენური პოტენციალის გათვალისწინებით, მკურნალობის დროს და მკურნალობის დასრულებიდან 6 თვემდე პერიოდში, როგორც მამრობითი, ასევე მდედრობითი სქესის პაციენტებისთვის საჭიროა ეფექტური კონტრაცეფცია. თუ პაციენტს მკურნალობის დასრულების შემდეგ შვილების ყოლა სურს, რეკომენდებულია გენეტიკური კონსულტაცია. რადგან ეტოპოზიდმა შეიძლება შეამციროს მამაკაცის ნაყოფიერება, მოგვიანებით მამობის მიზნით შეიძლება განიხილებოდესნ სპერმის კონსერვაციის საკითხი (იხილეთ ნაწილი 4.6).
ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 30 მგ ბენზილის სპირტს თითო ფლაკონში. არ მისცეთ დღენაკლულებსა და ახალშობილებს. შესაძლოა გამოიწვიოს ტოქსიკური და ანაფილაქსიური რეაქციები ჩვილებსა და 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში.
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
სხვა პრეპარატების გავლენა ეტოპოზიდის ფოსფატის ფარმაკოკინეტიკაზე
ციკლოსპორინის მაღალი დოზით მიღებამ, რომელიც პლაზმაში 2000 ნგ/მლ-ზე მეტ კონცენტრაციას იწვევს, პერორალურ ეტოპოზიდთან ერთად მიღებისას გამოიწვია ეტოპოზიდის ექსპოზიციის (AUC) 80%-ით ზრდა და ეტოპოზიდის საერთო კლირენსის 38%-ით შემცირება მხოლოდ ეტოპოზიდთან შედარებით.
ცისპლატინით თანმხლები თერაპია ასოცირდება ეტოპოზიდის ორგანიზმიდან საერთო კლირენსის შემცირებასთან.
ფენიტოინით თანმხლები თერაპია ასოცირდება ეტოპოზიდის კლირენსის გაზრდასთან და ეფექტურობის შემცირებასთან, ხოლო სხვა ფერმენტ-ინდუცირებადი ანტიეპილეფსიური თერაპია შეიძლება ასოცირებული იყოს ეტოპექსის კლირენსის გაზრდასთან და ეფექტურობის შემცირებასთან.
რადგან ეტოპოზიდის ფოსფატი in vivo ეტოპოზიდად გარდაიქმნება ფოსფორილირების გზით, სიფრთხილეა საჭირო ეტოპოზიდის ფოსფატის ისეთ პრეპარატებთან ერთად დანიშვნისას, რომლებიც, როგორც ცნობილია, აინჰიბირებენ ფოსფატაზას აქტივობას, რადგან ასეთმა კომბინაციამ შეიძლება შეამციროს ეტოპოზიდის ფოსფატის ეფექტურობა.
ინ ვიტრო პლაზმის ცილებთან შეკავშირება შეადგენს 97%-ს. ფენილბუტაზონმა, ნატრიუმის სალიცილატმა და აცეტილსალიცილის მჟავამ (ასპირინმა) შეიძლება გამოდევნონ ეტოპოზიდი პლაზმის ცილებთან შეკავშირებიდან.
ეტოპოზიდის ფოსფატის გავლენა სხვა პრეპარატების ფარმაკოკინეტიკაზე
ანტიეპილეფსიური პრეპარატებისა და ეტოპექსის ერთდროულმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს კრუნჩხვების კონტროლის შემცირება პრეპარატებს შორის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების გამო.
ვარფარინისა და ეტოპოზიდის ერთდროულმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის (INR) მომატება. რეკომენდებულია INR-ის მკაცრი მონიტორინგი.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები/კონტრაცეფცია
ეტოპოზიდით თერაპიის დროს ორსულობის თავიდან ასაცილებლად, რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებმა უნდა მიიღონ შესაბამისი კონტრაცეპტული ზომები. ეტოპოზიდი ტერატოგენულია თაგვებსა და ვირთაგვებში (იხილეთ ნაწილი 5.3). ეტოპოზიდის მუტაგენური პოტენციალის გათვალისწინებით, მკურნალობის დროს და მკურნალობის დასრულებიდან 6 თვემდე პერიოდში, როგორც მამრობითი, ასევე მდედრობითი სქესის პაციენტებისთვის საჭიროა ეფექტური კონტრაცეფცია (იხ. ნაწილი 4.4). თუ პაციენტს მკურნალობის დასრულების შემდეგ შვილების ყოლა სურს, რეკომენდებულია გენეტიკური კონსულტაცია.
ორსულობა
ორსულ ქალებში ეტოპოზიდის ფოსფატის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ არსებობს ან შეზღუდულია. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. ნაწილი 5.3). ზოგადად, ეტოპოზიდმა შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის დაზიანება ორსულ ქალებში გამოყენებისას. ეტოპექსი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, თუ ქალის კლინიკური მდგომარეობა არ მოითხოვს ეტოპოზიდით მკურნალობას. რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებისთვის უნდა გაეცეს ორსულობისგან თავის შეკავების რეკომენდაცია. რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებმა უნდა გამოიყენონ ეფექტური კონტრაცეფცია მკურნალობის დროს და მკურნალობის დასრულებიდან 6 თვემდე. თუ ეს პრეპარატი გამოიყენება ორსულობის დროს, ან თუ პაციენტი დაორსულდება ამ პრეპარატის მიღების დროს, პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული ნაყოფისთვის პოტენციური საფრთხის შესახებ.
ძუძუთი კვება
ეტოპოზიდი გამოიყოფა დედის რძეში. ეტოპექსის გამოყენებისას არსებობს სერიოზული გვერდითი რეაქციების განვითარების პოტენციალი ძუძუთი კვების პერიოდში მყოფ ჩვილებში. ბავშვისთვის ძუძუთი კვების სარგებლისა და ქალისთვის თერაპიის სარგებლის გათვალისწინებით, უნდა იქნას მიღებული გადაწყვეტილება ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან ეტოპექსის გამოყენების შეწყვეტის შესახებ (იხ. ნაწილი 4.3).
ნაყოფიერება
ეტოპექსმა შეიძლება შეამციროს მამაკაცის ნაყოფიერება, მოგვიანებით მამობის მიზნის შეიძლება განიხილებოდეს სპერმის კონსერვაციის საკითხი.
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
არ ჩატარებულა კვლევები ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ზემოქმედების შესახებ. ეტოპოზიდის ფოსფატმა შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები, რომლებიც გავლენას ახდენს ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე, როგორიცაა დაღლილობა, ძილიანობა, გულისრევა, ღებინება, კორტიკალური სიბრმავე, ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები ჰიპოტენზიით. პაციენტებს, რომლებსაც აღენიშნებათ ასეთი გვერდითი რეაქციები, უნდა მიეცეთ რჩევა თავი შეიკავონ ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისგან.
ეტოპექსი შეიცავს ეთანოლს, ამიტომ მან შეიძლება გავლენა მოახდინოს ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.
გვერდითი მოვლენები
ეტოპოზიდით თერაპიასთან ასოცირებული ყველაზე მნიშვნელოვანი ტოქსიკურობაა დოზის შემზღუდველი ძვლის ტვინის სუპრესია. კლინიკურ კვლევებში, რომლებშიც ეტოპოზიდი გამოიყენებოდა მონოთერაპიის სახით ≥450 მგ/მ2 საერთო დოზით, ნებისმიერი სიმძიმის ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები იყო ლეიკოპენია (91%), ნეიტროპენია (88%), ანემია (72%), თრომბოციტოპენია (23%), ასთენია (39%), გულისრევა და/ან ღებინება (37%), ალოპეცია (33%) და შემცივნება და/ან ცხელება (24%).
გვერდითი მოვლენების ცხრილური შეჯამება
ეტოპოზიდის კლინიკური კვლევებიდან და პოსტმარკეტინგული გამოცდილებიდან აღინიშნა შემდეგი გვერდითი მოვლენები. ეს გვერდითი მოვლენები წარმოდგენილია ორგანოთა სისტემის კლასისა და სიხშირის მიხედვით, რომელიც განისაზღვრება შემდეგი კატეგორიებით: ძალიან ხშირი ( ≥ 1/10), ხშირი ( ≥1/100 - < 1/10), არახშირი ( ≥1/1,000 - 1/100), იშვიათი ( ≥1/10,000 - <1/1,000), ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობი (არსებული მონაცემებით შეფასება შეუძლებელია).
ორგანოთა სისტემის კლასი
სიხშირე
გვერდითი მოვლენა (MedDRA-ს ტერმინით.)
ინფექციები და ინვაზიები
ხშირი
ინფექცია*
ნეოპლაზმები კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და დაუზუსტებელი (მათ შორის კისტები და პოლიპები)
ხშირი
მწვავე ლეიკემია
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები
ძალიან ხშირი
ანემია, ლეიკოპენია, მიელოსუპრესია**, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია
იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები
ხშირი
ანაფილაქსიური რეაქციები***
უცნობი
ანგიონევროზული შეშუპება, ბრონქოსპაზმი
მეტაბოლიზმისა და კვებითი დარღვევები
უცნობი
სიმსივნის ლიზისის სინდრომი
ნერვიული სისტემის მხრივ დარღვევები
ხშირი
თავბრუსხვევა
არახშირი
პერიფერიული ნეიროპათია
იშვიათი
კორტიკალური სიბრმავე გარდამავალი, ნეიროტოქსიკურობა (მაგ., ძილიანობა და დაღლილობა), ოპტიკური ნევრიტი, კრუნჩხვები****
დარღვევები გულის მხრივ
ხშირი
არითმია, მიოკარდიუმის ინფარქტი
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
ხშირი
ჰიპერტენზია, გარდამავალი სისტოლური ჰიპოტენზია სწრაფი ინტრავენური შეყვანის შემდეგ
არახშირი
სისხლდენა
სასუნთქი გზების, გულმკერდის და შუასაყრის ორგანოების მხრივ დარღვევები
იშვიათი
ინტერსტიციული პნევმონიტი, ფილტვის ფიბროზი
უცნობი
ბრონქოსპაზმი
კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები
ძალიან ხშირი
მუცლის ტკივილი, ანორექსია, ყაბზობა, გულისრევა და ღებინება
ხშირი
დიარეა, მუკოზიტი (მათ შორის სტომატიტი და ეზოფაგიტი)
იშვიათი
დისგევზია, დისფაგია
ჰეპატობილიარული დარღვევები
ძალიან ხშირი
ალანინ ამინოტრანსფერაზას ზრდა, ტუტე ფოსფატაზას ზრდა, ასპარტატ ამინო ტრანსფერაზას ზრდა, ბილირუბინის ზრდა, ჰეპატოტოქსიკურობა
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ძალიან ხშირი
ალოპეცია, პიგმენტაცია
ხშირი
ქავილი, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება
იშვიათი
რადიაციაზე რეაქცია (დერმატოლოგიური), სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი
თირკმელების და შარდის მხრივ დარღვევები
უცნობი
მწვავე თირკმლის უკმარისობა
რეპროდუქციული სისტემისა და მკერდის მხრივ დარღვევები
უცნობი
უნაყოფობა
ზოგადი დარღვევები და ინექციის ადგილის მდგომარეობა
ძალიან ხშირი
ასთენია, უძლურება
ხშირი
ექსტრავაზაცია*****, ფლებიტი
იშვიათი
პირექსია
- მათ შორის ოპორტუნისტული ინფექციები, როგორიცაა pneumocystis jirovecii პნევმონია
- *დაფიქსირებულია მიელოსუპრესია ფატალური შედეგით
- **ანაფილაქსიური რეაქციები შეიძლება იყოს ფატალური
- *** კრუნჩხვები ზოგჯერ ალერგიულ რეაქციებთან ასოცირდება.
- **** ექსტრავაზაციის პოსტმარკეტინგული გართულებები მოიცავდა ადგილობრივ რბილი ქსოვილების ტოქსიკურობას, შეშუპებას, ტკივილს, ცელულიტს და ნეკროზს, კანის ნეკროზის ჩათვლით.
შერჩეული გვერდითი მოვლენების აღწერა
ქვემოთ მოცემულ აბზაცებში გვერდითი მოვლენების სიხშირე, საშუალო პროცენტული მაჩვენებლით, მიღებულია კვლევებიდან, რომლებშიც გამოყენებულია ეტოპოზიდის მონოთერაპია.
ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა
ეტოპოზიდის ფოსფატის მიღების შემდეგ აღწერილია მიელოსუპრესია (იხ. ნაწილი 4.4) ფატალური შედეგით. მიელოსუპრესია ყველაზე ხშირად დოზის შემზღუდველია. ძვლის ტვინის აღდგენა, როგორც წესი, დასრულებულია მე-20 დღისთვის და კუმულაციური ტოქსიკურობა არ დაფიქსირებულა. გრანულოციტებისა და თრომბოციტების რაოდენობის კლება, როგორც წესი, ეტოპოზიდის ფოსფატის მიღებიდან დაახლოებით 10-14 დღის შემდეგ ხდება, მიღების წესისა და მკურნალობის სქემის მიხედვით. კლება, როგორც წესი, უფრო ადრე ხდება ინტრავენური შეყვანის დროს პერორალურ მიღებასთან შედარებით. ეტოპოზიდის ფოსფატის შემთხვევაში ლეიკოპენია და მძიმე ლეიკოპენია (1000 უჯრედზე ნაკლები/მმ3) დაფიქსირდა შესაბამისად 91%-ში და 17%-ში.
ეტოპოზიდის ფოსფატის შემთხვევაში თრომბოციტოპენია და მძიმე თრომბოციტოპენია (50,000 თრომბოციტზე/მმ3-ზე ნაკლები) დაფიქსირდა შესაბამისად 23%-ში და 9%-ში. ეტოპოზიდის ფოსფატით ნამკურნალებ ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში ასევე ძალიან ხშირი იყო ცხელებისა და ინფექციის შემთხვევები. აღწერილია სისხლდენა.
კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობა
ეტოპოზიდის ფოსფატის ძირითადი კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობა გულისრევა და ღებინებაა. გულისრევისა და ღებინების კონტროლი, როგორც წესი, შესაძლებელია ანტიემეტური თერაპიით.
ალოპეცია
შექცევადი ალოპეცია, რომელიც ზოგჯერ სრულ გამელოტებამდე პროგრესირებდა, ეტოპოზიდის ფოსფატით ნამკურნალები პაციენტების 44%-ში დაფიქსირდა.
ჰიპოტენზია
ეტოპოზიდის ფოსფატით ნამკურნალებ პაციენტებში სწრაფი ინტრავენური შეყვანის შემდეგ აღწერილია გარდამავალი ჰიპოტენზია, რომელიც არ არის დაკავშირებული გულის ტოქსიკურობასთან ან ელექტროკარდიოგრაფიულ ცვლილებებთან. ჰიპოტენზია, როგორც წესი, რეაგირებს ეტოპოზიდის ფოსფატის ინფუზიის შეწყვეტაზე და/ან სხვა შესაბამის დამხმარე თერაპიაზე.
ინფუზიის განახლებისას უნდა იქნას გამოყენებული შეყვანის უფრო ნელი სიჩქარე. დაგვიანებული ჰიპოტენზია არ დაფიქსირებულა.
ჰიპერტენზია
ეტოპოზიდის ფოსფატის კლინიკურ კვლევებში აღწერილია ჰიპერტენზიის ეპიზოდები. თუ ეტოპოზიდის ფოსფატის მიმღებ პაციენტებში კლინიკურად მნიშვნელოვანი ჰიპერტენზია განვითარდება, უნდა დაიწყოს შესაბამისი შემანარჩუნებელი თერაპია.
ჰიპერმგრძნობელობა
ეტოპოზიდის ფოსფატის ინტრავენური შეყვანის დროს ან მის შემდეგ დაუყოვნებლივ აღინიშნა ანაფილაქსიური რეაქციები. ანაფილაქსიური რეაქციების განვითარებაში ინფუზიის კონცენტრაციის ან სიჩქარის როლი გაურკვეველია. არტერიული წნევა, როგორც წესი, ნორმალიზდება ინფუზიის შეწყვეტიდან რამდენიმე საათში.
ეტოპოზიდის ფოსფატის საწყისი დოზის მიღებისას შეიძლება განვითარდეს ანაფილაქსიური რეაქციები.
ანაფილაქსიური რეაქციები (იხ. ნაწილი 4.4), რომლებიც ვლინდება შემცივნებით, ტაქიკარდიით, ბრონქოსპაზმით, ქოშინით, ოფლიანობით, პირექსიით, ქავილით, ჰიპერტენზიით ან ჰიპოტენზიით, სინკოპეთი, გულისრევით და ღებინებით, აღინიშნა ეტოპოზიდით ნამკურნალები პაციენტების 3%-ში (7 კლინიკურ კვლევაში ეტოპოზიდით ნამკურნალები 245 პაციენტიდან 7-ში). სახის გაწითლება დაფიქსირდა პაციენტების 2%-ში, ხოლო კანის გამონაყარი - 3%-ში. ეს რეაქციები, როგორც წესი, სწრაფად რეაგირებდა ინფუზიის შეწყვეტაზე და საჭიროების შემთხვევაში, პრესორული საშუალებების, კორტიკოსტეროიდების, ანტიჰისტამინური საშუალებების ან მოცულობის გამაფართოებლების შეყვანაზე.
ასევე აღწერილია ბრონქოსპაზმთან დაკავშირებული მწვავე ფატალური რეაქციები. ასევე დაფიქსირებულია ინფუზიის შეწყვეტის შემდეგ სუნთქვის სპონტანური აღდგენით გამოწვეული აპნოეს შემთხვევები.
მეტაბოლური გართულებები
ეტოპოზიდის ფოსფატის სხვა ქიმიოთერაპიულ პრეპარატებთან ერთად გამოყენების შემდეგ აღწერილია სიმსივნის ლიზისის სინდრომი (ზოგჯერ ფატალური) (იხ. ნაწილი 4.4).
თირკმლის მწვავე უკმარისობა
პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში აღწერილია თირკმლის შექცევადი მწვავე უკმარისობის შემთხვევები (იხ. ნაწილი 4.4).
პედიატრიული პოპულაცია
პედიატრიულ და ზრდასრულ პაციენტებს შორის უსაფრთხოების პროფილი, სავარაუდოდ, მსგავსი იქნება.
საეჭვო გვერდითი მოვლენების შეტყობინება
მნიშვნელოვანია სამკურნალო პროდუქტის ავტორიზაციის შემდეგ საეჭვო გვერდითი მოვლენების შესახებ შეტყობინება. ეს სამკურნალო პროდუქტის სარგებლისა და რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. სამედიცინო პერსონალს მოეთხოვება, შეატყობინოს ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი მოვლენის შესახებ ეროვნული ანგარიშგების სისტემის მეშვეობით.
ჭარბი დოზა
ეტოპოზიდის 2.4-3.5 გ/მ2/დღეში ინტრავენურად 3 დღის განმავლობაში შეყვანის შედეგად, მწვავე მუკოზიტი და მიელოტოქსიკურობა განვითარდა. მეტაბოლური აციდოზი და ღვიძლის სერიოზული ტოქსიკურობის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეტოპოზიდის რეკომენდებულზე მაღალ ინტრავენურ დოზებს. მსგავსი ტოქსიკურობის შემთხვევებია მოსალოდნელი პერორალური ფორმის გამოყენებისას. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს. ამიტომ, მკურნალობა უნდა იყოს სიმპტომური და დამხმარე, ხოლო პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. ეტოპოზიდი და მისი მეტაბოლიტები არ ექვემდებარება დიალიზს.
ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები
შემადგენლობა
მოქმედი ნივთიერება: თითოეული ფლაკონი (5 მლ) შეიცავს 100 მგ-ს ეტოპოზიდს.
დამხმარე ნივთიერებები: ბენზილის სპირტი, უწყლო ლიმონმჟავა, აბსოლუტური ეთანოლი, პოლისორბატი 80, PEG 300.
ეტოპექსის ყოველი 1 მლ შეიცავს 241 მგ ეთანოლს. პაციენტი, რომლის სხეულის ზედაპირის ფართობი 1.6 მ2-ია, მიიღებს 2.3 გ ეთანოლს ეტოპოზიდის 120 მგ/მ2 დოზის სახით. ეს შეიძლება საზიანო იყოს ალკოჰოლიზმით დაავადებულისთვის. ეს რაოდენობა გასათვალისწინებელია ორსულ და მეძუძურ ქალებში, ბავშვებში, მაღალი რისკის ჯგუფებში, როგორიცაა ღვიძლის დაავადების ან ეპილეფსიის მქონე პაციენტები და დისულფირამზე მყოფი პაციენტები.
დამხმარე ნივთიერებების სრული სიისთვის იხილეთ ნაწილი 6.1.
შენახვის პირობები
36 თვე
შენახვის განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები
შეინახეთ ფლაკონი 25°C-ზე დაბალ ოთახის ტემპერატურაზე და დაიცავით სინათლისგან.
შეფუთვის ბუნება და შემცველობა
უფერო 1 ტიპის შუშის ფლაკონი ალუმინის მოსახსნელი ლუქით და ნაცრისფერი ბრომბუტილის რეზინის საცობით. თითოეული მუყაოს კოლოფი შეიცავს 1 ფლაკონს.
გადაყრისა და სხვა დამუშავების განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები
უნდა დაიცვათ კიბოს საწინააღმდეგო პრეპარატების სათანადო დამუშავებისა და განადგურების პროცედურები.
ციტოსტატიკური პროდუქტების გამოყენებისას სიფრთხილეა საჭირო. ყოველთვის მიიღეთ ზომები ზემოქმედების თავიდან ასაცილებლად. სხვა პოტენციურად ტოქსიკური ნაერთების მსგავსად, ეტოპექსის ხსნარების გამოყენებისა და მომზადებისას სიფრთხილეა საჭირო. შესაძლოა განვითარდეს კანის რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ეტოპექსის შემთხვევით ზემოქმედებასთან. რეკომენდებულია ხელთათმანების გამოყენება. თუ ეტოპოზიდის ფოსფატი კანთან ან ლორწოვან გარსთან მოხვდება, დაუყოვნებლივ დაიბანეთ კანი საპნითა და წყლით და ჩამოიბანეთ ლორწოვანი გარსი წყლის ჭავლით.
ეტოპექსის ხსნარები უნდა მომზადდეს ასეპტიკურ პირობებში.
ეტოპექსის 100 მგ/5 მლ ი/ვ საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატის მომზადება
გამოყენებამდე, თითოეული ფლაკონის შიგთავსი უნდა გაიხსნას 5 მლ ან 10 მლ:
5%-იანი გლუკოზის ხსნარით, ან
- 9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარით.
ეს გამოიწვევს აღდგენილ საწყის ხსნარს, რომელიც შეიცავს 20 მგ/მლ ან 10 მგ/მლ ეტოპოზიდს.
გახსნის შემდეგ, ხსნარის მიღება შესაძლებელია შემდგომი განზავების გარეშე ან მისი დამატებით განზავება შესაძლებელია 5%-იანი გლუკოზის ხსნარით ან 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარით, 0.1 მგ/მლ ეტოპოზიდის კონცენტრაციის მისაღწევად.
პარენტერალური გზით შეყვანილი პროდუქტები გამოყენებამდე ვიზუალურად უნდა შემოწმდეს ნებისმიერი ნაწილაკების ან ფერის შეცვლის შესამოწმებლად. თუ შეინიშნება ფერის შეცვლა ან ნაწილაკების არსებობა, გახსნილი ხსნარი უნდა გადაიღვაროს.
ეტოპექსი განკუთვნილია მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის.
ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი განადგურების რეგულაციების შესაბამისად.
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ანტინეოპლაზური და იმუნომოდულატორული საშუალებები, ანტინეოპლაზიური აგენტები, მცენარეული ალკალოიდები და სხვა ბუნებრივი პროდუქტები, პოდოფილოტოქსინის წარმოებულები.
ათქ კოდი: L01CB01.
მოქმედების მექანიზმი
ეტოპოზიდის ფოსფატი მეტაბოლიზდება in vivo აქტიურ ნივთიერებად ეტოპოზიდად დეფოსფორილირების პროცესით. ეტოპოზიდის ფოსფატის მოქმედების მექანიზმი ეტოპოზიდის მოქმედების მექანიზმის იდენტურად ითვლება.
ეტოპოზიდის ძირითადი ეფექტი, როგორც ჩანს, ძუძუმწოვრების უჯრედებში უჯრედული ციკლის გვიან S და ადრეულ G2 ფაზაში ვლინდება. ორი დოზადამოკიდებული რეაქცია შეინიშნება: მაღალი კონცენტრაციების დროს (10 მკგ/მლ ან მეტი), მიტოზში შესული უჯრედები ლიზდება; დაბალი კონცენტრაციების დროს (0.3-დან 10 მკგ/მლ-მდე), უჯრედები პროფაზაში შესვლას ბლოკავენ.
მიკრომილაკების აწყობა არ ირღვევა. ეტოპოზიდის უპირატესი მაკრომოლეკულური ეფექტი, როგორც ჩანს, არის ორმაგი ჯაჭვის გაწყვეტა დნმ-ტოპოიზომერაზა II-თან ურთიერთქმედების ან თავისუფალი რადიკალების წარმოქმნის გზით. ნაჩვენებია, რომ ეტოპოზიდი იწვევს მეტაფაზის შეჩერებას წიწილების ფიბრობლასტებში.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
შეწოვა
ინტრავენური ინფუზიის ან კაფსულის პერორალური მიღების შემდეგ, Cmax და AUC მნიშვნელობები ავლენს გამოხატულ ცვალებადობას როგორც სუბიექტის შიგნით, ასევე სუბიექტებს შორის.
განაწილება
სტაბილურ მდგომარეობაში განაწილების საშუალო მოცულობა მერყეობს 18-დან 29 ლიტრამდე. ეტოპოზიდი ავლენს დაბალ შეღწევადობას ცერებროსპინალურ სითხეში. ინ ვიტრო , ეტოპოზიდი არის მაღალი პროტეინების შემაკავშირებელი (97%) ადამიანის პლაზმის პროტეინებთან.
ეტოპოზიდის შეკავშირების კოეფიციენტი პირდაპირ კორელაციაშია შრატის ალბუმინთან კიბოთი დაავადებულ პაციენტებში და ნორმალურ მოხალისეებში (იხილეთ ნაწილი 4.4). ეტოპოზიდის შეუკავშირებელი ფრაქცია მნიშვნელოვნად კორელაციაშია ბილირუბინთან კიბოთი დაავადებულ პაციენტებში.
ბიოტრანსფორმაცია
ჰიდროქსიმჟავა მეტაბოლიტი [4' დიმეთილ-ეპიპოდოფილის მჟავა-9-(4,60 - ეთილიდენ-β-D-გლუკოპირანოზიდი)], რომელიც წარმოიქმნება ლაქტონის რგოლის გახსნით, გვხვდება ზრდასრულებისა და ბავშვების შარდში. ის ასევე გვხვდება ადამიანის პლაზმაში, სავარაუდოდ, ტრანსიზომერის სახით. ეტოპოზიდის გლუკურონიდის და/ან სულფატის კონიუგატები ასევე გამოიყოფა ადამიანის შარდში. გარდა ამისა, დიმეტოქსიფენოლის რგოლის O-დემეთილირება ხდება CYP450 3A4 იზოენზიმის გზით შესაბამისი კატექოლის წარმოსაქმნელად.
გამოყოფა
ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, ეტოპოზიდის განაწილება საუკეთესოდ აღიწერება, როგორც ორფაზიანი პროცესი 1.5 საათის ნახევარგამოყოფის პერიოდით და ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდით 4-დან 11 საათამდე. ორგანიზმიდან საერთო კლირენსის მაჩვენებლები მერყეობს 33-48 მლ/წთ ან 16-დან 36 მლ/წთ/მ2-მდე და, ტერმინალური ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდის მსგავსად, არ არის დამოკიდებული დოზაზე 100-დან 600 მგ/მ2-მდე დიაპაზონში. 14C ეტოპოზიდის (100-დან 124 მგ/მ2-მდე) ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, შარდში რადიოაქტიურობის საშუალო აღდგენა იყო 56% (დოზის 45% გამოიყოფა ეტოპოზიდის სახით), ხოლო განავალში რადიოაქტიურობის აღდგენა იყო შეყვანილი დოზის 44% 120 საათის შემდეგ.
ხაზოვანი/არახაზოვანი
ორგანიზმიდან მთლიანი კლირენსი და ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი არ არის დამოკიდებული დოზაზე 100-დან 600 მგ/მ²-მდე დიაპაზონში. იმავე დოზის დიაპაზონში, პლაზმური კონცენტრაციისა და დროის მრუდის (AUC) ქვეშ არსებული ფართობი და პლაზმური მაქსიმალური კონცენტრაციის (Cmax) მნიშვნელობები წრფივად იზრდება დოზის ზრდასთან ერთად.
თირკმლის უკმარისობა
ეტოპოზიდის მიმღებ პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დარღვევით აღინიშნა ორგანიზმიდან საერთო კლირენსის შემცირება, AUC-ის მომატება და განაწილების სტაბილური მოცულობის მომატება (იხ. ნაწილი 4.2).
ღვიძლის უკმარისობა
ღვიძლის დისფუნქციის მქონე ზრდასრულ კიბოთი დაავადებულ პაციენტებში ეტოპოზიდის საერთო კლირენსი არ მცირდება.
ხანდაზმული პოპულაცია
მიუხედავად იმისა, რომ ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების მცირე განსხვავებები დაფიქსირდა <65 ასაკის და >65 ასაკის პაციენტებს შორის, ეს კლინიკურად მნიშვნელოვნად არ ითვლება.
პედიატრიული პოპულაცია
ბავშვებში დოზის დაახლოებით 55% გამოიყოფა შარდში ეტოპოზიდის სახით 24 საათის განმავლობაში. ეტოპოზიდის საშუალო თირკმლის კლირენსი შეადგენს 7-დან 10 მლ/წთ/მ2-მდე ან ორგანიზმიდან მიღებული საერთო კლირენსის დაახლოებით 35%-ს 80-დან 600 მგ/მ2-მდე დოზის დიაპაზონში. ამგვარად, ეტოპოზიდი გამოიყოფა როგორც თირკმლის, ასევე არათირკმლისმიერი პროცესებით, ანუ მეტაბოლიზმით და ნაღვლის ბუშტის ექსკრეციით. თირკმლის დაავადების გავლენა ეტოპოზიდის პლაზმურ კლირენსზე ბავშვებში უცნობია. ბავშვებში SGPT-ის მომატებული დონე დაკავშირებულია ორგანიზმიდან პრეპარატის საერთო კლირენსის შემცირებასთან. ცისპლატინის წინა გამოყენებამ ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ეტოპოზიდის საერთო კლირენსის შემცირება ბავშვებში.
ბავშვებში აღმოჩენილია უკუპროპორციული კავშირი პლაზმაში ალბუმინის დონესა და ეტოპოზიდის თირკმლის კლირენსს შორის.
სქესი
მიუხედავად იმისა, რომ სქესებს შორის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების მცირე განსხვავებები დაფიქსირდა, ისინი კლინიკურად მნიშვნელოვნად არ ითვლება.
წამლის ურთიერთქმედება
სხვა თერაპიული საშუალებების ადამიანის შრატის ცილებთან 14C ეტოპოზიდის შეკავშირებაზე ინ ვიტრო ზემოქმედების შესწავლისას, მხოლოდ ფენილბუტაზონმა, ნატრიუმის სალიცილატმა და აცეტილსალიცილის მჟავამ (ასპირინმა) ჩაანაცვლეს ცილებთან შეკავშირებული ეტოპოზიდი ინ ვივო მიღწეული კონცენტრაციებით (იხ. ნაწილი 4.5).
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის
გამოყენების ინსტრუქცია
პროდუქტის მახასიათებლების შეჯამება
სამკურნალო საშუალების დასახელება
ეტოპექსი 100 მგ/5 მლ ი/ვ საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატი
თვისობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა
მოქმედი ნივთიერება: თითოეული ფლაკონი (5 მლ) შეიცავს 100 მგ-ს ეტოპოზიდს.
დამხმარე ნივთიერებები: ბენზილის სპირტი, უწყლო ლიმონმჟავა, აბსოლუტური ეთანოლი, პოლისორბატი 80, PEG 300.
ეტოპექსის ყოველი 1 მლ შეიცავს 241 მგ ეთანოლს. პაციენტი, რომლის სხეულის ზედაპირის ფართობი 1.6 მ2-ია, მიიღებს 2.3 გ ეთანოლს ეტოპოზიდის 120 მგ/მ2 დოზის სახით. ეს შეიძლება საზიანო იყოს ალკოჰოლიზმით დაავადებულისთვის. ეს რაოდენობა გასათვალისწინებელია ორსულ და მეძუძურ ქალებში, ბავშვებში, მაღალი რისკის ჯგუფებში, როგორიცაა ღვიძლის დაავადების ან ეპილეფსიის მქონე პაციენტები და დისულფირამზე მყოფი პაციენტები.
დამხმარე ნივთიერებების სრული სიისთვის იხილეთ ნაწილი 6.1.
ფარმაცევტული ფორმა
ინტრავენური ინფუზიისთვის განკუთვნილი ხსნარის კონცენტრატის შემცველი ფლაკონი.
კლინიკური დეტალები
თერაპიული ჩვენებები
სათესლე ჯირკვლის კიბო
ეტოპექსი ნაჩვენებია სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან კომბინაციაში ზრდასრულებში პირველი რიგის, მორეციდივე ან რეფრაქტერული სათესლე ჯირკვლის კიბოს სამკურნალოდ.
წვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბო
ეტოპექსი ნაჩვენებია ზრდასრულებში წვრილუჯრედოვანი ფილტვის კიბოს სამკურნალოდ სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ აგენტებთან კომბინაციაში.
ჰოჯკინის ლიმფომა
ეტოპექსი ნაჩვენებია სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ აგენტებთან კომბინაციაში ჰოჯკინის ლიმფომის სამკურნალოდ ზრდასრულ და პედიატრიულ პაციენტებში.
არაჰოჯკინის ლიმფომა
ეტოპექსი ნაჩვენებია სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ აგენტებთან კომბინაციაში არაჰოჯკინის ლიმფომის სამკურნალოდ ზრდასრულ და პედიატრიულ პაციენტებში.
მწვავე მიელოიდური ლეიკემია
ეტოპექსი ნაჩვენებია სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ საშუალებებთან კომბინაციაში მწვავე მიელოიდური ლეიკემიის სამკურნალოდ ზრდასრულ და პედიატრიულ პაციენტებში.
გესტაციური ტროფობლასტური ნეოპლაზია
ეტოპექსი ნაჩვენებია პირველი და მეორე ხაზის თერაპიისთვის სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ აგენტებთან ერთად, ზრდასრულებში მაღალი რისკის მქონე გესტაციური ტროფობლასტური ნეოპლაზიის სამკურნალოდ.
საკვერცხის კიბო
ეტოპექსი ნაჩვენებია სხვა დამტკიცებულ ქიმიოთერაპიულ აგენტებთან კომბინაციაში ზრდასრულებში არაპითელური საკვერცხის კიბოს სამკურნალოდ.
ეტოპექსი ნაჩვენებია პლატინის მიმართ რეზისტენტული/რეფრაქტერული ეპითელური საკვერცხის კიბოს სამკურნალოდ ზრდასრულებში.
- 2 დოზირება და მიღების მეთოდი
დოზირება/სიხშირე და გამოყენების ხანგრძლივობა
ეტოპექსი უნდა იქნას გამოყენებული და მონიტორინგი განხორციელდეს მხოლოდ კვალიფიციური ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, რომელსაც აქვს სიმსივნის საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალებების გამოყენების გამოცდილება (იხ. ნაწილი 4.4) .
ზრდასრული პოპულაცია
ეტოპექსის რეკომენდებული დოზა ზრდასრულ პაციენტებში არის 50-დან 100 მგ/მ2 - მდე დღეში (ეტოპოზიდის ექვივალენტი) 1-დან 5 დღემდე ან 100-დან 120 მგ/მ2-მდე 1, 3 და 5 დღეს ყოველ 3-4 კვირაში ერთხელ, დაავადების მკურნალობისთვის დანიშნულ სხვა პრეპარატებთან კომბინაციაში. დოზირება უნდა შეიცვალოს კომბინაციაში შემავალი სხვა პრეპარატების მიელოსუპრესიული ეფექტების ან წინა სხივური ან ქიმიოთერაპიის ეფექტების გათვალისწინებით (იხ. ნაწილი 4.4), რომლებმაც შეიძლება დააქვეითონ ძვლის ტვინის რეზერვი. საწყისი დოზის შემდეგ დოზები უნდა დაკორექტირდეს, თუ ნეიტროფილების რაოდენობა 5 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში 500 უჯრედ/მმ3-ზე ნაკლებია. გარდა ამისა, დოზა უნდა დაკორექტირდეს ცხელების, ინფექციების ან თრომბოციტების 25,000 უჯრედი/მმ3-ზე ნაკლები რაოდენობის შემთხვევაში, რაც არ არის გამოწვეული დაავადებით. შემდგომი დოზები უნდა დაკორექტირდეს მე-3 ან მე-4 ხარისხის ტოქსიკურობის განვითარების შემთხვევაში ან თუ თირკმლის კრეატინინის კლირენსი 50 მლ/წთ-ზე ნაკლებია. კრეატინინის კლირენსის 15-დან 50 მლ/წთ-მდე შემცირებისას რეკომენდებულია დოზის 25%-ით შემცირება.
გამოყენების უსაფრთხოების ზომები: სხვა პოტენციურად ტოქსიკური ნაერთების მსგავსად, ეტოპექსის ხსნარის გამოყენებისა და მომზადებისას საჭიროა სიფრთხილე. შესაძლოა გამოვლინდეს კანის რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ეტოპექსის შემთხვევით ზემოქმედებასთან. რეკომენდებულია ხელთათმანების გამოყენება. თუ ეტოპექსის ხსნარი კანს ან ლორწოვან გარსებს მოხვდება, დაუყოვნებლივ დაიბანეთ კანი საპნითა და წყლით და ჩამოიბანეთ ლორწოვანი გარსებიდან წყლის ჭავლით (იხ. ნაწილი 6.6).
ხანდაზმული პოპულაცია
ხანდაზმულ პაციენტებში (> 65 წლის) დოზის კორექცია საჭირო არ არის, თირკმლის ფუნქციის მიხედვით კორექციის გარდა (იხ. ნაწილი 5.2).
პედიატრიული პოპულაცია
ჰოჯკინის ლიმფომა; არაჰოჯკინის ლიმფომა; მწვავე მიელოიდური ლეიკემია
პედიატრიულ პაციენტებში ეტოპექსი გამოიყენებოდა 75-დან 150 მგ/მ2/დღეში (ეტოპოზიდის ექვივალენტი) დოზით 2-დან 5 დღის განმავლობაში სხვა სიმსივნის საწინააღმდეგო საშუალებებთან კომბინაციაში. მკურნალობის რეჟიმი უნდა შეირჩეს ადგილობრივი სტანდარტის შესაბამისად.
საკვერცხის კიბო; ფილტვის წვრილუჯრედოვანი კიბო; გესტაციური ტროფობლასტური ნეოპლაზია; სათესლე ჯირკვლის კიბო
18 წლამდე ასაკის პირებში ეტოპექსის უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის. ამჟამად არსებული მონაცემები აღწერილია 5.2 ნაწილში, თუმცა დოზირებასთან დაკავშირებით რეკომენდაციის გაცემა შეუძლებელია.
თირკმლის უკმარისობა
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში, გაზომილი კრეატინინის კლირენსის საფუძველზე, უნდა განიხილებოდეს საწყისი დოზის შემდეგი მოდიფიკაცია.
გაზომილი კრეატინინის კლირენსი ეტოპოზიდის ფოსფატის დოზა
>50 მლ/წთ დოზის 100%
15-50 მლ/წთ დოზის 75%
პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ კრეატინინის კლირენსი 15 მლ/წთ-ზე ნაკლები და იმყოფებიან დიალიზზე, სავარაუდოდ, საჭირო იქნება დოზის შემდგომი შემცირება, რადგან ეტოპოზიდის კლირენსი ამ პაციენტებში კიდევ უფრო მცირდება (იხ. ნაწილი 4.4). თირკმლის საშუალო და მძიმე უკმარისობის დროს შემდგომი დოზირება უნდა ეფუძნებოდეს პაციენტის ტოლერანტობას და კლინიკურ ეფექტს (იხ. ნაწილი 4.4). რადგან ეტოპოზიდი და მისი მეტაბოლიტები არ არის დიალიზებადი, მისი მიღება შესაძლებელია ჰემოდიალიზის წინ და შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.9).
გამოყენების წესი
ინფუზია
ეტოპოზიდის ფოსფატი შეჰყავთ ნელი ინტრავენური ინფუზიით (ჩვეულებრივ, 30-60 წუთის განმავლობაში) (იხილეთ ნაწილი 4.4).
სამკურნალო პროდუქტის გამოყენებამდე გახსნისა და განზავების ინსტრუქციისთვის იხილეთ ნაწილი 6.6.
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა მოქმედი ნივთიერების ან 6.1 ნაწილში ჩამოთვლილი რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.
ყვითელი ცხელების ვაქცინის ან სხვა ცოცხალი ვაქცინების ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია იმუნოსუპრესიულ პაციენტებში (იხილეთ ნაწილი 4.5).
ლაქტაცია (იხილეთ ნაწილი 4.6)
სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას
ეტოპექსი უნდა დაინიშნოს და მონიტორინგი განხორციელდეს მხოლოდ სიმსივნის საწინააღმდეგო სამკურნალო საშუალებების გამოყენების გამოცდილების მქონე კვალიფიციური ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. ყველა იმ შემთხვევაში, როდესაც ეტოპექსის გამოყენება განიხილება ქიმიოთერაპიისთვის, ექიმმა უნდა შეაფასოს პრეპარატის საჭიროება და სარგებლიანობა გვერდითი მოვლენების რისკის შესაბამისობით. ასეთი გვერდითი მოვლენების უმეტესობა შექცევადია, თუ ადრეულ ეტაპზე გამოვლინდება. მძიმე რეაქციების განვითარების შემთხვევაში, პრეპარატის დოზა უნდა შემცირდეს ან შეწყდეს და ექიმის კლინიკური შეფასების შესაბამისად უნდა იქნას მიღებული შესაბამისი კორექტირების ზომები. ეტოპექსით თერაპიის განახლება უნდა მოხდეს სიფრთხილით, პრეპარატის შემდგომი საჭიროების ადეკვატური გათვალისწინებით და ტოქსიკურობის შესაძლო რეციდივისადმი ყურადღებით.
მიელოსუპრესია
დოზის შემზღუდველი ძვლის ტვინის სუპრესია ეტოპექსით თერაპიასთან დაკავშირებული ყველაზე მნიშვნელოვანი ტოქსიკურობაა. ეტოპოზიდის ფოსფატის მიღების შემდეგ აღწერილია ფატალური მიელოსუპრესია. ეტოპექსით მკურნალობისას პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მიელოსუპრესიაზე ფრთხილი და ხშირი დაკვირვების ქვეშ, როგორც თერაპიის დროს, ასევე მის შემდეგ. თერაპიის დასაწყისში და ეტოპექსის ყოველი შემდგომი დოზის მიღებამდე უნდა შეფასდეს შემდეგი ჰემატოლოგიური პარამეტრები: თრომბოციტების რაოდენობა, ჰემოგლობინი, ლეიკოციტების რაოდენობა და დიფერენციალი. თუ ეტოპოზიდით მკურნალობის დაწყებამდე ჩატარდა სხივური თერაპია ან ქიმიოთერაპია, უნდა დაიცვათ ძვლის ტვინის აღდგენისთვის საკმარისი ინტერვალი. ეტოპექსი არ უნდა დაენიშნოს პაციენტებს, რომელთა ნეიტროფილების რაოდენობა 1500 უჯრედ/მმ3-ზე ნაკლებია ან თრომბოციტების რაოდენობა 100 000 უჯრედ/მმ3-ზე ნაკლებია, თუ ეს არ არის გამოწვეული ავთვისებიანი დაავადებით. საწყისი დოზის შემდგომი დოზები უნდა დაკორექტირდეს, თუ ნეიტროფილების რაოდენობა 500 უჯრედ/მმ3-ზე ნაკლებია 5 დღეზე მეტი ხნის განმავლობაში ან ასოცირდება ცხელებასთან ან ინფექციასთან, თუ თრომბოციტების რაოდენობა 25,000 უჯრედ/მმ3-ზე ნაკლებია, თუ განვითარდა მე-3 ან მე-4 ხარისხის ტოქსიკურობა ან თუ თირკმლის კლირენსი 50 მლ/წთ-ზე ნაკლებია.
შესაძლოა განვითარდეს მძიმე მიელოსუპრესია ინფექციით ან სისხლდენით. ეტოპექსით მკურნალობამდე ბაქტერიული ინფექციები უნდა იყოს კონტროლის ქვეშ.
მეორადი ლეიკემია
მწვავე ლეიკემიის შემთხვევები, რომელიც შეიძლება განვითარდეს მიელოდისპლაზიური სინდრომით ან მის გარეშე, აღწერილია პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეტოპოზიდის შემცველი ქიმიოთერაპიული რეჟიმებით. არც კუმულაციური რისკი და არც მეორადი ლეიკემიის განვითარებასთან დაკავშირებული წინასწარგანწყობის ფაქტორები არ არის ცნობილი. ეტოპოზიდის როგორც მიღების გრაფიკის, ასევე კუმულაციური დოზების როლები შემოთავაზებულია, მაგრამ ისინი მკაფიოდ არ არის განსაზღვრული.
11q23 ქრომოსომის ანომალია დაფიქსირდა მეორადი ლეიკემიის ზოგიერთ შემთხვევაში იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს ეპიპოდოფილოტოქსინები. ეს ანომალია ასევე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებსაც განუვითარდათ მეორადი ლეიკემია ეპიპოდოფილოტოქსინების შემცველი ქიმიოთერაპიის რეჟიმებით მკურნალობის შემდეგ და ლეიკემიის de novo განვითარების დროს. კიდევ ერთი მახასიათებელი, რომელიც ასოცირდება მეორად ლეიკემიასთან იმ პაციენტებში, რომლებმაც მიიღეს ეპიპოდოფილოტოქსინები, არის მოკლე ლატენტური პერიოდი, სადაც ლეიკემიის განვითარების საშუალო მედიანური დრო დაახლოებით 32 თვეა.
ჰიპერმგრძნობელობა
ექიმებმა უნდა გაითვალისწინონ ეტოპექსის გამოყენებისას ანაფილაქსიური რეაქციის შესაძლო განვითარების რისკი, რომელიც ვლინდება შემცივნებით, პირექსიით, ტაქიკარდიით, ბრონქოსპაზმით, ქოშინით და ჰიპოტენზიით, რაც შეიძლება ფატალური იყოს. მკურნალობა სიმპტომურია.
ეტოპექსის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, რასაც მოჰყვება პრესორული საშუალებების, კორტიკოსტეროიდების, ანტიჰისტამინური საშუალებების ან მოცულობის გამაფართოებლების მიღება ექიმის შეხედულებისამებრ.
ჰიპოტენზია
ეტოპექსი უნდა შეიყვანოთ მხოლოდ ნელი ინტრავენური ინფუზიის სახით (ჩვეულებრივ, 30-60 წუთის განმავლობაში), რადგან ჰიპოტენზია აღწერილია სწრაფი ინტრავენური ინექციის შესაძლო გვერდით ეფექტად.
ინექციის ადგილის რეაქცია
ეტოპექსის შეყვანის დროს შეიძლება განვითარდეს ინექციის ადგილას რეაქციები. ექსტრავაზაციის შესაძლებლობის გათვალისწინებით, რეკომენდებულია ინფუზიის ადგილის მკაცრი მონიტორინგი პრეპარატის შეყვანის დროს შესაძლო ინფილტრაციის გამოსავლენად.
დაბალი შრატის ალბუმინი
შრატის ალბუმინის დაბალი დონე ასოცირდება ეტოპოზიდის გაზრდილ ზემოქმედებასთან. შესაბამისად, პაციენტებს, რომლებსაც შრატის ალბუმინი დაბალი აქვთ, შესაძლოა ეტოპოზიდთან დაკავშირებული ტოქსიკურობის მომატებული რისკი ჰქონდეთ.
თირკმელების ფუნქციის დარღვევა
ჰემოდიალიზზე მყოფ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ საშუალო სიმძიმის (CrCl = 15-დან 50 მლ/წთ-მდე) ან მძიმე (CrCl <15 მლ/წთ) თირკმლის უკმარისობა, ეტოპოზიდი უნდა დაინიშნოს შემცირებული დოზით (იხ. ნაწილი 4.2). უნდა გაიზომოს ჰემატოლოგიური პარამეტრები და დოზის კორექცია განხილულ იქნას შემდგომ ციკლებში ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობისა და კლინიკური ეფექტის საფუძველზე თირკმლის საშუალო და მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში.
თირკმლის მწვავე უკმარისობა
ჰემატოპოეტური ღეროვანი უჯრედების ტრანსპლანტაციისთვის ეტოპექსის მაღალი დოზის (2220 მგ/მ2 ან 60 მგ/კგ) და სხეულის სრული დასხივების გამოყენებისას, ძირითადად ბავშვებში, აღინიშნა თირკმლის შექცევადი მწვავე უკმარისობის შემთხვევები. თირკმლის ფუნქცია უნდა შეფასდეს ეტოპექსის მიღებამდე და მის შემდეგ, თირკმლის ფუნქციის სრულ აღდგენამდე (იხილეთ ნაწილი 4.8).
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა
დაგროვების რისკის გამო ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში რეგულარულად უნდა გაკონტროლდეს ღვიძლის ფუნქცია.
სიმსივნის ლიზისის სინდრომი
სიმსივნის ლიზისის სინდრომის (ზოგჯერ ფატალური) შემთხვევები აღინიშნა ეტოპოზიდის სხვა ქიმიოთერაპიულ პრეპარატებთან ერთად გამოყენების შემდეგ. სიმსივნის ლიზისის სინდრომის ადრეული ნიშნების გამოსავლენად საჭიროა პაციენტების მკაცრი მონიტორინგი, განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ რისკ-ფაქტორები, როგორიცაა მკურნალობისადმი მგრძნობიარე მასიური სიმსივნეები და თირკმლის უკმარისობა. თერაპიის ამ გართულების რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებში ასევე უნდა იქნას გათვალისწინებული შესაბამისი პრევენციული ზომები.
მუტაგენური პოტენციალი
ეტოპოზიდის მუტაგენური პოტენციალის გათვალისწინებით, მკურნალობის დროს და მკურნალობის დასრულებიდან 6 თვემდე პერიოდში, როგორც მამრობითი, ასევე მდედრობითი სქესის პაციენტებისთვის საჭიროა ეფექტური კონტრაცეფცია. თუ პაციენტს მკურნალობის დასრულების შემდეგ შვილების ყოლა სურს, რეკომენდებულია გენეტიკური კონსულტაცია. რადგან ეტოპოზიდმა შეიძლება შეამციროს მამაკაცის ნაყოფიერება, მოგვიანებით მამობის მიზნით შეიძლება განიხილებოდესნ სპერმის კონსერვაციის საკითხი (იხილეთ ნაწილი 4.6).
ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 30 მგ ბენზილის სპირტს თითო ფლაკონში. არ მისცეთ დღენაკლულებსა და ახალშობილებს. შესაძლოა გამოიწვიოს ტოქსიკური და ანაფილაქსიური რეაქციები ჩვილებსა და 3 წლამდე ასაკის ბავშვებში.
ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები
სხვა პრეპარატების გავლენა ეტოპოზიდის ფოსფატის ფარმაკოკინეტიკაზე
ციკლოსპორინის მაღალი დოზით მიღებამ, რომელიც პლაზმაში 2000 ნგ/მლ-ზე მეტ კონცენტრაციას იწვევს, პერორალურ ეტოპოზიდთან ერთად მიღებისას გამოიწვია ეტოპოზიდის ექსპოზიციის (AUC) 80%-ით ზრდა და ეტოპოზიდის საერთო კლირენსის 38%-ით შემცირება მხოლოდ ეტოპოზიდთან შედარებით.
ცისპლატინით თანმხლები თერაპია ასოცირდება ეტოპოზიდის ორგანიზმიდან საერთო კლირენსის შემცირებასთან.
ფენიტოინით თანმხლები თერაპია ასოცირდება ეტოპოზიდის კლირენსის გაზრდასთან და ეფექტურობის შემცირებასთან, ხოლო სხვა ფერმენტ-ინდუცირებადი ანტიეპილეფსიური თერაპია შეიძლება ასოცირებული იყოს ეტოპექსის კლირენსის გაზრდასთან და ეფექტურობის შემცირებასთან.
რადგან ეტოპოზიდის ფოსფატი in vivo ეტოპოზიდად გარდაიქმნება ფოსფორილირების გზით, სიფრთხილეა საჭირო ეტოპოზიდის ფოსფატის ისეთ პრეპარატებთან ერთად დანიშვნისას, რომლებიც, როგორც ცნობილია, აინჰიბირებენ ფოსფატაზას აქტივობას, რადგან ასეთმა კომბინაციამ შეიძლება შეამციროს ეტოპოზიდის ფოსფატის ეფექტურობა.
ინ ვიტრო პლაზმის ცილებთან შეკავშირება შეადგენს 97%-ს. ფენილბუტაზონმა, ნატრიუმის სალიცილატმა და აცეტილსალიცილის მჟავამ (ასპირინმა) შეიძლება გამოდევნონ ეტოპოზიდი პლაზმის ცილებთან შეკავშირებიდან.
ეტოპოზიდის ფოსფატის გავლენა სხვა პრეპარატების ფარმაკოკინეტიკაზე
ანტიეპილეფსიური პრეპარატებისა და ეტოპექსის ერთდროულმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს კრუნჩხვების კონტროლის შემცირება პრეპარატებს შორის ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედების გამო.
ვარფარინისა და ეტოპოზიდის ერთდროულმა მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის (INR) მომატება. რეკომენდებულია INR-ის მკაცრი მონიტორინგი.
ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედებები
ყვითელი ცხელების ვაქცინის გამოყენებისას იზრდება ფატალური სისტემური ვაქცინური დაავადების რისკი. ცოცხალი ვაქცინები უკუნაჩვენებია იმუნოსუპრესიულ პაციენტებში (იხილეთ ნაწილი 4.3).
ეტოპოზიდის მსგავსი მიელოსუპრესიული მოქმედების მქონე სხვა პრეპარატების წინა ან ერთდროული გამოყენებისას შესაძლოა გამოვლინდეს დამატებითი ან სინერგიული ეფექტები (იხ. ნაწილი 4.4).
პრეკლინიკურ ექსპერიმენტებში აღინიშნა ანტრაციკლინებსა და ეტოპოზიდს შორის ჯვარედინი რეზისტენტობა.
პედიატრიული პოპულაცია
ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ ზრდასრულებში.
ფერტილობა, ორსულობა და ლაქტაცია
რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალები/კონტრაცეფცია
ეტოპოზიდით თერაპიის დროს ორსულობის თავიდან ასაცილებლად, რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებმა უნდა მიიღონ შესაბამისი კონტრაცეპტული ზომები. ეტოპოზიდი ტერატოგენულია თაგვებსა და ვირთაგვებში (იხილეთ ნაწილი 5.3). ეტოპოზიდის მუტაგენური პოტენციალის გათვალისწინებით, მკურნალობის დროს და მკურნალობის დასრულებიდან 6 თვემდე პერიოდში, როგორც მამრობითი, ასევე მდედრობითი სქესის პაციენტებისთვის საჭიროა ეფექტური კონტრაცეფცია (იხ. ნაწილი 4.4). თუ პაციენტს მკურნალობის დასრულების შემდეგ შვილების ყოლა სურს, რეკომენდებულია გენეტიკური კონსულტაცია.
ორსულობა
ორსულ ქალებში ეტოპოზიდის ფოსფატის გამოყენების შესახებ მონაცემები არ არსებობს ან შეზღუდულია. ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა რეპროდუქციული ტოქსიკურობა (იხ. ნაწილი 5.3). ზოგადად, ეტოპოზიდმა შეიძლება გამოიწვიოს ნაყოფის დაზიანება ორსულ ქალებში გამოყენებისას. ეტოპექსი არ უნდა იქნას გამოყენებული ორსულობის დროს, თუ ქალის კლინიკური მდგომარეობა არ მოითხოვს ეტოპოზიდით მკურნალობას. რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებისთვის უნდა გაეცეს ორსულობისგან თავის შეკავების რეკომენდაცია. რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებმა უნდა გამოიყენონ ეფექტური კონტრაცეფცია მკურნალობის დროს და მკურნალობის დასრულებიდან 6 თვემდე. თუ ეს პრეპარატი გამოიყენება ორსულობის დროს, ან თუ პაციენტი დაორსულდება ამ პრეპარატის მიღების დროს, პაციენტი უნდა იყოს ინფორმირებული ნაყოფისთვის პოტენციური საფრთხის შესახებ.
ძუძუთი კვება
ეტოპოზიდი გამოიყოფა დედის რძეში. ეტოპექსის გამოყენებისას არსებობს სერიოზული გვერდითი რეაქციების განვითარების პოტენციალი ძუძუთი კვების პერიოდში მყოფ ჩვილებში. ბავშვისთვის ძუძუთი კვების სარგებლისა და ქალისთვის თერაპიის სარგებლის გათვალისწინებით, უნდა იქნას მიღებული გადაწყვეტილება ძუძუთი კვების შეწყვეტის ან ეტოპექსის გამოყენების შეწყვეტის შესახებ (იხ. ნაწილი 4.3).
ნაყოფიერება
ეტოპექსმა შეიძლება შეამციროს მამაკაცის ნაყოფიერება, მოგვიანებით მამობის მიზნის შეიძლება განიხილებოდეს სპერმის კონსერვაციის საკითხი.
ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე
არ ჩატარებულა კვლევები ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე ზემოქმედების შესახებ. ეტოპოზიდის ფოსფატმა შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი მოვლენები, რომლებიც გავლენას ახდენს ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე, როგორიცაა დაღლილობა, ძილიანობა, გულისრევა, ღებინება, კორტიკალური სიბრმავე, ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები ჰიპოტენზიით. პაციენტებს, რომლებსაც აღენიშნებათ ასეთი გვერდითი რეაქციები, უნდა მიეცეთ რჩევა თავი შეიკავონ ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობისგან.
ეტოპექსი შეიცავს ეთანოლს, ამიტომ მან შეიძლება გავლენა მოახდინოს ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე.
გვერდითი მოვლენები
ეტოპოზიდით თერაპიასთან ასოცირებული ყველაზე მნიშვნელოვანი ტოქსიკურობაა დოზის შემზღუდველი ძვლის ტვინის სუპრესია. კლინიკურ კვლევებში, რომლებშიც ეტოპოზიდი გამოიყენებოდა მონოთერაპიის სახით ≥450 მგ/მ2 საერთო დოზით, ნებისმიერი სიმძიმის ყველაზე ხშირი გვერდითი მოვლენები იყო ლეიკოპენია (91%), ნეიტროპენია (88%), ანემია (72%), თრომბოციტოპენია (23%), ასთენია (39%), გულისრევა და/ან ღებინება (37%), ალოპეცია (33%) და შემცივნება და/ან ცხელება (24%).
გვერდითი მოვლენების ცხრილური შეჯამება
ეტოპოზიდის კლინიკური კვლევებიდან და პოსტმარკეტინგული გამოცდილებიდან აღინიშნა შემდეგი გვერდითი მოვლენები. ეს გვერდითი მოვლენები წარმოდგენილია ორგანოთა სისტემის კლასისა და სიხშირის მიხედვით, რომელიც განისაზღვრება შემდეგი კატეგორიებით: ძალიან ხშირი ( ≥ 1/10), ხშირი ( ≥1/100 - < 1/10), არახშირი ( ≥1/1,000 - 1/100), იშვიათი ( ≥1/10,000 - <1/1,000), ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობი (არსებული მონაცემებით შეფასება შეუძლებელია).
ორგანოთა სისტემის კლასი
სიხშირე
გვერდითი მოვლენა (MedDRA-ს ტერმინით.)
ინფექციები და ინვაზიები
ხშირი
ინფექცია*
ნეოპლაზმები კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და დაუზუსტებელი (მათ შორის კისტები და პოლიპები)
ხშირი
მწვავე ლეიკემია
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები
ძალიან ხშირი
ანემია, ლეიკოპენია, მიელოსუპრესია**, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია
იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები
ხშირი
ანაფილაქსიური რეაქციები***
უცნობი
ანგიონევროზული შეშუპება, ბრონქოსპაზმი
მეტაბოლიზმისა და კვებითი დარღვევები
უცნობი
სიმსივნის ლიზისის სინდრომი
ნერვიული სისტემის მხრივ დარღვევები
ხშირი
თავბრუსხვევა
არახშირი
პერიფერიული ნეიროპათია
იშვიათი
კორტიკალური სიბრმავე გარდამავალი, ნეიროტოქსიკურობა (მაგ., ძილიანობა და დაღლილობა), ოპტიკური ნევრიტი, კრუნჩხვები****
დარღვევები გულის მხრივ
ხშირი
არითმია, მიოკარდიუმის ინფარქტი
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
ხშირი
ჰიპერტენზია, გარდამავალი სისტოლური ჰიპოტენზია სწრაფი ინტრავენური შეყვანის შემდეგ
არახშირი
სისხლდენა
სასუნთქი გზების, გულმკერდის და შუასაყრის ორგანოების მხრივ დარღვევები
იშვიათი
ინტერსტიციული პნევმონიტი, ფილტვის ფიბროზი
უცნობი
ბრონქოსპაზმი
კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები
ძალიან ხშირი
მუცლის ტკივილი, ანორექსია, ყაბზობა, გულისრევა და ღებინება
ხშირი
დიარეა, მუკოზიტი (მათ შორის სტომატიტი და ეზოფაგიტი)
იშვიათი
დისგევზია, დისფაგია
ჰეპატობილიარული დარღვევები
ძალიან ხშირი
ალანინ ამინოტრანსფერაზას ზრდა, ტუტე ფოსფატაზას ზრდა, ასპარტატ ამინო ტრანსფერაზას ზრდა, ბილირუბინის ზრდა, ჰეპატოტოქსიკურობა
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ძალიან ხშირი
ალოპეცია, პიგმენტაცია
ხშირი
ქავილი, გამონაყარი, ჭინჭრის ციება
იშვიათი
რადიაციაზე რეაქცია (დერმატოლოგიური), სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი
თირკმელების და შარდის მხრივ დარღვევები
უცნობი
მწვავე თირკმლის უკმარისობა
რეპროდუქციული სისტემისა და მკერდის მხრივ დარღვევები
უცნობი
უნაყოფობა
ზოგადი დარღვევები და ინექციის ადგილის მდგომარეობა
ძალიან ხშირი
ასთენია, უძლურება
ხშირი
ექსტრავაზაცია*****, ფლებიტი
იშვიათი
პირექსია
- მათ შორის ოპორტუნისტული ინფექციები, როგორიცაა pneumocystis jirovecii პნევმონია
- *დაფიქსირებულია მიელოსუპრესია ფატალური შედეგით
- **ანაფილაქსიური რეაქციები შეიძლება იყოს ფატალური
- *** კრუნჩხვები ზოგჯერ ალერგიულ რეაქციებთან ასოცირდება.
- **** ექსტრავაზაციის პოსტმარკეტინგული გართულებები მოიცავდა ადგილობრივ რბილი ქსოვილების ტოქსიკურობას, შეშუპებას, ტკივილს, ცელულიტს და ნეკროზს, კანის ნეკროზის ჩათვლით.
შერჩეული გვერდითი მოვლენების აღწერა
ქვემოთ მოცემულ აბზაცებში გვერდითი მოვლენების სიხშირე, საშუალო პროცენტული მაჩვენებლით, მიღებულია კვლევებიდან, რომლებშიც გამოყენებულია ეტოპოზიდის მონოთერაპია.
ჰემატოლოგიური ტოქსიკურობა
ეტოპოზიდის ფოსფატის მიღების შემდეგ აღწერილია მიელოსუპრესია (იხ. ნაწილი 4.4) ფატალური შედეგით. მიელოსუპრესია ყველაზე ხშირად დოზის შემზღუდველია. ძვლის ტვინის აღდგენა, როგორც წესი, დასრულებულია მე-20 დღისთვის და კუმულაციური ტოქსიკურობა არ დაფიქსირებულა. გრანულოციტებისა და თრომბოციტების რაოდენობის კლება, როგორც წესი, ეტოპოზიდის ფოსფატის მიღებიდან დაახლოებით 10-14 დღის შემდეგ ხდება, მიღების წესისა და მკურნალობის სქემის მიხედვით. კლება, როგორც წესი, უფრო ადრე ხდება ინტრავენური შეყვანის დროს პერორალურ მიღებასთან შედარებით. ეტოპოზიდის ფოსფატის შემთხვევაში ლეიკოპენია და მძიმე ლეიკოპენია (1000 უჯრედზე ნაკლები/მმ3) დაფიქსირდა შესაბამისად 91%-ში და 17%-ში.
ეტოპოზიდის ფოსფატის შემთხვევაში თრომბოციტოპენია და მძიმე თრომბოციტოპენია (50,000 თრომბოციტზე/მმ3-ზე ნაკლები) დაფიქსირდა შესაბამისად 23%-ში და 9%-ში. ეტოპოზიდის ფოსფატით ნამკურნალებ ნეიტროპენიის მქონე პაციენტებში ასევე ძალიან ხშირი იყო ცხელებისა და ინფექციის შემთხვევები. აღწერილია სისხლდენა.
კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობა
ეტოპოზიდის ფოსფატის ძირითადი კუჭ-ნაწლავის ტოქსიკურობა გულისრევა და ღებინებაა. გულისრევისა და ღებინების კონტროლი, როგორც წესი, შესაძლებელია ანტიემეტური თერაპიით.
ალოპეცია
შექცევადი ალოპეცია, რომელიც ზოგჯერ სრულ გამელოტებამდე პროგრესირებდა, ეტოპოზიდის ფოსფატით ნამკურნალები პაციენტების 44%-ში დაფიქსირდა.
ჰიპოტენზია
ეტოპოზიდის ფოსფატით ნამკურნალებ პაციენტებში სწრაფი ინტრავენური შეყვანის შემდეგ აღწერილია გარდამავალი ჰიპოტენზია, რომელიც არ არის დაკავშირებული გულის ტოქსიკურობასთან ან ელექტროკარდიოგრაფიულ ცვლილებებთან. ჰიპოტენზია, როგორც წესი, რეაგირებს ეტოპოზიდის ფოსფატის ინფუზიის შეწყვეტაზე და/ან სხვა შესაბამის დამხმარე თერაპიაზე.
ინფუზიის განახლებისას უნდა იქნას გამოყენებული შეყვანის უფრო ნელი სიჩქარე. დაგვიანებული ჰიპოტენზია არ დაფიქსირებულა.
ჰიპერტენზია
ეტოპოზიდის ფოსფატის კლინიკურ კვლევებში აღწერილია ჰიპერტენზიის ეპიზოდები. თუ ეტოპოზიდის ფოსფატის მიმღებ პაციენტებში კლინიკურად მნიშვნელოვანი ჰიპერტენზია განვითარდება, უნდა დაიწყოს შესაბამისი შემანარჩუნებელი თერაპია.
ჰიპერმგრძნობელობა
ეტოპოზიდის ფოსფატის ინტრავენური შეყვანის დროს ან მის შემდეგ დაუყოვნებლივ აღინიშნა ანაფილაქსიური რეაქციები. ანაფილაქსიური რეაქციების განვითარებაში ინფუზიის კონცენტრაციის ან სიჩქარის როლი გაურკვეველია. არტერიული წნევა, როგორც წესი, ნორმალიზდება ინფუზიის შეწყვეტიდან რამდენიმე საათში.
ეტოპოზიდის ფოსფატის საწყისი დოზის მიღებისას შეიძლება განვითარდეს ანაფილაქსიური რეაქციები.
ანაფილაქსიური რეაქციები (იხ. ნაწილი 4.4), რომლებიც ვლინდება შემცივნებით, ტაქიკარდიით, ბრონქოსპაზმით, ქოშინით, ოფლიანობით, პირექსიით, ქავილით, ჰიპერტენზიით ან ჰიპოტენზიით, სინკოპეთი, გულისრევით და ღებინებით, აღინიშნა ეტოპოზიდით ნამკურნალები პაციენტების 3%-ში (7 კლინიკურ კვლევაში ეტოპოზიდით ნამკურნალები 245 პაციენტიდან 7-ში). სახის გაწითლება დაფიქსირდა პაციენტების 2%-ში, ხოლო კანის გამონაყარი - 3%-ში. ეს რეაქციები, როგორც წესი, სწრაფად რეაგირებდა ინფუზიის შეწყვეტაზე და საჭიროების შემთხვევაში, პრესორული საშუალებების, კორტიკოსტეროიდების, ანტიჰისტამინური საშუალებების ან მოცულობის გამაფართოებლების შეყვანაზე.
ასევე აღწერილია ბრონქოსპაზმთან დაკავშირებული მწვავე ფატალური რეაქციები. ასევე დაფიქსირებულია ინფუზიის შეწყვეტის შემდეგ სუნთქვის სპონტანური აღდგენით გამოწვეული აპნოეს შემთხვევები.
მეტაბოლური გართულებები
ეტოპოზიდის ფოსფატის სხვა ქიმიოთერაპიულ პრეპარატებთან ერთად გამოყენების შემდეგ აღწერილია სიმსივნის ლიზისის სინდრომი (ზოგჯერ ფატალური) (იხ. ნაწილი 4.4).
თირკმლის მწვავე უკმარისობა
პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებაში აღწერილია თირკმლის შექცევადი მწვავე უკმარისობის შემთხვევები (იხ. ნაწილი 4.4).
პედიატრიული პოპულაცია
პედიატრიულ და ზრდასრულ პაციენტებს შორის უსაფრთხოების პროფილი, სავარაუდოდ, მსგავსი იქნება.
საეჭვო გვერდითი მოვლენების შეტყობინება
მნიშვნელოვანია სამკურნალო პროდუქტის ავტორიზაციის შემდეგ საეჭვო გვერდითი მოვლენების შესახებ შეტყობინება. ეს სამკურნალო პროდუქტის სარგებლისა და რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. სამედიცინო პერსონალს მოეთხოვება, შეატყობინოს ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი მოვლენის შესახებ ეროვნული ანგარიშგების სისტემის მეშვეობით.
- 9 ჭარბი დოზირება
ჭარბი დოზირება
ეტოპოზიდის 2.4-3.5 გ/მ2/დღეში ინტრავენურად 3 დღის განმავლობაში შეყვანის შედეგად, მწვავე მუკოზიტი და მიელოტოქსიკურობა განვითარდა. მეტაბოლური აციდოზი და ღვიძლის სერიოზული ტოქსიკურობის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ეტოპოზიდის რეკომენდებულზე მაღალ ინტრავენურ დოზებს. მსგავსი ტოქსიკურობის შემთხვევებია მოსალოდნელი პერორალური ფორმის გამოყენებისას. სპეციფიკური ანტიდოტი არ არსებობს. ამიტომ, მკურნალობა უნდა იყოს სიმპტომური და დამხმარე, ხოლო პაციენტები უნდა იმყოფებოდნენ მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ. ეტოპოზიდი და მისი მეტაბოლიტები არ ექვემდებარება დიალიზს.
ფარმაკოლოგიური მახასიათებლები
ფარმაკოდინამიკური თვისებები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ანტინეოპლაზური და იმუნომოდულატორული საშუალებები, ანტინეოპლაზიური აგენტები, მცენარეული ალკალოიდები და სხვა ბუნებრივი პროდუქტები, პოდოფილოტოქსინის წარმოებულები.
ათქ კოდი: L01CB01.
მოქმედების მექანიზმი
ეტოპოზიდის ფოსფატი მეტაბოლიზდება in vivo აქტიურ ნივთიერებად ეტოპოზიდად დეფოსფორილირების პროცესით. ეტოპოზიდის ფოსფატის მოქმედების მექანიზმი ეტოპოზიდის მოქმედების მექანიზმის იდენტურად ითვლება.
ეტოპოზიდის ძირითადი ეფექტი, როგორც ჩანს, ძუძუმწოვრების უჯრედებში უჯრედული ციკლის გვიან S და ადრეულ G2 ფაზაში ვლინდება. ორი დოზადამოკიდებული რეაქცია შეინიშნება: მაღალი კონცენტრაციების დროს (10 მკგ/მლ ან მეტი), მიტოზში შესული უჯრედები ლიზდება; დაბალი კონცენტრაციების დროს (0.3-დან 10 მკგ/მლ-მდე), უჯრედები პროფაზაში შესვლას ბლოკავენ.
მიკრომილაკების აწყობა არ ირღვევა. ეტოპოზიდის უპირატესი მაკრომოლეკულური ეფექტი, როგორც ჩანს, არის ორმაგი ჯაჭვის გაწყვეტა დნმ-ტოპოიზომერაზა II-თან ურთიერთქმედების ან თავისუფალი რადიკალების წარმოქმნის გზით. ნაჩვენებია, რომ ეტოპოზიდი იწვევს მეტაფაზის შეჩერებას წიწილების ფიბრობლასტებში.
ფარმაკოკინეტიკური თვისებები
შეწოვა
ინტრავენური ინფუზიის ან კაფსულის პერორალური მიღების შემდეგ, Cmax და AUC მნიშვნელობები ავლენს გამოხატულ ცვალებადობას როგორც სუბიექტის შიგნით, ასევე სუბიექტებს შორის.
განაწილება
სტაბილურ მდგომარეობაში განაწილების საშუალო მოცულობა მერყეობს 18-დან 29 ლიტრამდე. ეტოპოზიდი ავლენს დაბალ შეღწევადობას ცერებროსპინალურ სითხეში. ინ ვიტრო , ეტოპოზიდი არის მაღალი პროტეინების შემაკავშირებელი (97%) ადამიანის პლაზმის პროტეინებთან.
ეტოპოზიდის შეკავშირების კოეფიციენტი პირდაპირ კორელაციაშია შრატის ალბუმინთან კიბოთი დაავადებულ პაციენტებში და ნორმალურ მოხალისეებში (იხილეთ ნაწილი 4.4). ეტოპოზიდის შეუკავშირებელი ფრაქცია მნიშვნელოვნად კორელაციაშია ბილირუბინთან კიბოთი დაავადებულ პაციენტებში.
ბიოტრანსფორმაცია
ჰიდროქსიმჟავა მეტაბოლიტი [4' დიმეთილ-ეპიპოდოფილის მჟავა-9-(4,60 - ეთილიდენ-β-D-გლუკოპირანოზიდი)], რომელიც წარმოიქმნება ლაქტონის რგოლის გახსნით, გვხვდება ზრდასრულებისა და ბავშვების შარდში. ის ასევე გვხვდება ადამიანის პლაზმაში, სავარაუდოდ, ტრანსიზომერის სახით. ეტოპოზიდის გლუკურონიდის და/ან სულფატის კონიუგატები ასევე გამოიყოფა ადამიანის შარდში. გარდა ამისა, დიმეტოქსიფენოლის რგოლის O-დემეთილირება ხდება CYP450 3A4 იზოენზიმის გზით შესაბამისი კატექოლის წარმოსაქმნელად.
გამოყოფა
ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, ეტოპოზიდის განაწილება საუკეთესოდ აღიწერება, როგორც ორფაზიანი პროცესი 1.5 საათის ნახევარგამოყოფის პერიოდით და ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდით 4-დან 11 საათამდე. ორგანიზმიდან საერთო კლირენსის მაჩვენებლები მერყეობს 33-48 მლ/წთ ან 16-დან 36 მლ/წთ/მ2-მდე და, ტერმინალური ელიმინაციის ნახევარგამოყოფის პერიოდის მსგავსად, არ არის დამოკიდებული დოზაზე 100-დან 600 მგ/მ2-მდე დიაპაზონში. 14C ეტოპოზიდის (100-დან 124 მგ/მ2-მდე) ინტრავენური შეყვანის შემდეგ, შარდში რადიოაქტიურობის საშუალო აღდგენა იყო 56% (დოზის 45% გამოიყოფა ეტოპოზიდის სახით), ხოლო განავალში რადიოაქტიურობის აღდგენა იყო შეყვანილი დოზის 44% 120 საათის შემდეგ.
ხაზოვანი/არახაზოვანი
ორგანიზმიდან მთლიანი კლირენსი და ტერმინალური ნახევარგამოყოფის პერიოდი არ არის დამოკიდებული დოზაზე 100-დან 600 მგ/მ²-მდე დიაპაზონში. იმავე დოზის დიაპაზონში, პლაზმური კონცენტრაციისა და დროის მრუდის (AUC) ქვეშ არსებული ფართობი და პლაზმური მაქსიმალური კონცენტრაციის (Cmax) მნიშვნელობები წრფივად იზრდება დოზის ზრდასთან ერთად.
თირკმლის უკმარისობა
ეტოპოზიდის მიმღებ პაციენტებში თირკმლის ფუნქციის დარღვევით აღინიშნა ორგანიზმიდან საერთო კლირენსის შემცირება, AUC-ის მომატება და განაწილების სტაბილური მოცულობის მომატება (იხ. ნაწილი 4.2).
ღვიძლის უკმარისობა
ღვიძლის დისფუნქციის მქონე ზრდასრულ კიბოთი დაავადებულ პაციენტებში ეტოპოზიდის საერთო კლირენსი არ მცირდება.
ხანდაზმული პოპულაცია
მიუხედავად იმისა, რომ ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების მცირე განსხვავებები დაფიქსირდა <65 ასაკის და >65 ასაკის პაციენტებს შორის, ეს კლინიკურად მნიშვნელოვნად არ ითვლება.
პედიატრიული პოპულაცია
ბავშვებში დოზის დაახლოებით 55% გამოიყოფა შარდში ეტოპოზიდის სახით 24 საათის განმავლობაში. ეტოპოზიდის საშუალო თირკმლის კლირენსი შეადგენს 7-დან 10 მლ/წთ/მ2-მდე ან ორგანიზმიდან მიღებული საერთო კლირენსის დაახლოებით 35%-ს 80-დან 600 მგ/მ2-მდე დოზის დიაპაზონში. ამგვარად, ეტოპოზიდი გამოიყოფა როგორც თირკმლის, ასევე არათირკმლისმიერი პროცესებით, ანუ მეტაბოლიზმით და ნაღვლის ბუშტის ექსკრეციით. თირკმლის დაავადების გავლენა ეტოპოზიდის პლაზმურ კლირენსზე ბავშვებში უცნობია. ბავშვებში SGPT-ის მომატებული დონე დაკავშირებულია ორგანიზმიდან პრეპარატის საერთო კლირენსის შემცირებასთან. ცისპლატინის წინა გამოყენებამ ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ეტოპოზიდის საერთო კლირენსის შემცირება ბავშვებში.
ბავშვებში აღმოჩენილია უკუპროპორციული კავშირი პლაზმაში ალბუმინის დონესა და ეტოპოზიდის თირკმლის კლირენსს შორის.
სქესი
მიუხედავად იმისა, რომ სქესებს შორის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების მცირე განსხვავებები დაფიქსირდა, ისინი კლინიკურად მნიშვნელოვნად არ ითვლება.
წამლის ურთიერთქმედება
სხვა თერაპიული საშუალებების ადამიანის შრატის ცილებთან 14C ეტოპოზიდის შეკავშირებაზე ინ ვიტრო ზემოქმედების შესწავლისას, მხოლოდ ფენილბუტაზონმა, ნატრიუმის სალიცილატმა და აცეტილსალიცილის მჟავამ (ასპირინმა) ჩაანაცვლეს ცილებთან შეკავშირებული ეტოპოზიდი ინ ვივო მიღწეული კონცენტრაციებით (იხ. ნაწილი 4.5).
პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები
ქრონიკული ტოქსიკურობა
ვირთაგვებსა და თაგვებში დაფიქსირდა ანემია, ლეიკოპენია და თრომბოციტოპენია, ხოლო ძაღლებში აღინიშნა ღვიძლისა და თირკმელების ფუნქციების მსუბუქი შექცევადი გაუარესება. პრეკლინიკურ კვლევებში ამ დასკვნების დოზის მამრავლი, (მგ/მ2 დოზებზე დაყრდნობით) როდესაც გვერდითი მოვლენები არ დაფიქსირებულა, იყო დაახლოებით ≥ 0.05-ჯერ მეტი უმაღლეს კლინიკურ დოზასთან შედარებით.
მუტაგენურობა
ეტოპოზიდი მუტაგენურია ძუძუმწოვრების უჯრედებში.
რეპროდუქციული ტოქსიკურობა
ცხოველებზე ჩატარებულ კვლევებში ეტოპოზიდი ასოცირებული იყო დოზადამოკიდებულ ემბრიოტოქსიკურობასთან და ტერატოგენულობასთან.
კარცინოგენული პოტენციალი
მისი მოქმედების მექანიზმის გათვალისწინებით, ეტოპოზიდის ფოსფატი ადამიანებში შესაძლო კარცენოგენად უნდა ჩაითვალოს.
ფარმაცევტული მახასიათებლები
დამხმარე ნივთიერებების ჩამონათვალი
პოლისორბატი 80
PEG 300
ლიმონმჟავა უწყლო
აბსოლუტური ეთანოლი
ბენზილის სპირტი
შეუთავსებლობა
ეტოპექსი არ უნდა განზავდეს >8 pH-ის მქონე ბუფერული ხსნარებით, ნალექის წარმოქმნის მაღალი ალბათობის გამო.
ინფუზიისთვის ის უნდა განზავდეს მხოლოდ იზოტონური ნატრიუმის ქლორიდის ან იზოტონური გლუკოზის ხსნარით. ნალექის თავიდან ასაცილებლად, განზავებულ ხსნარში ეტოპოზიდის კონცენტრაცია არ უნდა აღემატებოდეს 0.4 მგ/მლ-ს.
ვარგისიანობის ვადა
36 თვე
შენახვის განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები
შეინახეთ ფლაკონი 25°C-ზე დაბალ ოთახის ტემპერატურაზე და დაიცავით სინათლისგან.
შეფუთვის ბუნება და შემცველობა
უფერო 1 ტიპის შუშის ფლაკონი ალუმინის მოსახსნელი ლუქით და ნაცრისფერი ბრომბუტილის რეზინის საცობით. თითოეული მუყაოს კოლოფი შეიცავს 1 ფლაკონს.
გადაყრისა და სხვა დამუშავების განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები
უნდა დაიცვათ კიბოს საწინააღმდეგო პრეპარატების სათანადო დამუშავებისა და განადგურების პროცედურები.
ციტოსტატიკური პროდუქტების გამოყენებისას სიფრთხილეა საჭირო. ყოველთვის მიიღეთ ზომები ზემოქმედების თავიდან ასაცილებლად. სხვა პოტენციურად ტოქსიკური ნაერთების მსგავსად, ეტოპექსის ხსნარების გამოყენებისა და მომზადებისას სიფრთხილეა საჭირო. შესაძლოა განვითარდეს კანის რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია ეტოპექსის შემთხვევით ზემოქმედებასთან. რეკომენდებულია ხელთათმანების გამოყენება. თუ ეტოპოზიდის ფოსფატი კანთან ან ლორწოვან გარსთან მოხვდება, დაუყოვნებლივ დაიბანეთ კანი საპნითა და წყლით და ჩამოიბანეთ ლორწოვანი გარსი წყლის ჭავლით.
ეტოპექსის ხსნარები უნდა მომზადდეს ასეპტიკურ პირობებში.
ეტოპექსის 100 მგ/5 მლ ი/ვ საინფუზიო ხსნარის კონცენტრატის მომზადება
გამოყენებამდე, თითოეული ფლაკონის შიგთავსი უნდა გაიხსნას 5 მლ ან 10 მლ:
5%-იანი გლუკოზის ხსნარით, ან
- 9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარით.
ეს გამოიწვევს აღდგენილ საწყის ხსნარს, რომელიც შეიცავს 20 მგ/მლ ან 10 მგ/მლ ეტოპოზიდს.
გახსნის შემდეგ, ხსნარის მიღება შესაძლებელია შემდგომი განზავების გარეშე ან მისი დამატებით განზავება შესაძლებელია 5%-იანი გლუკოზის ხსნარით ან 0.9%-იანი ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარით, 0.1 მგ/მლ ეტოპოზიდის კონცენტრაციის მისაღწევად.
პარენტერალური გზით შეყვანილი პროდუქტები გამოყენებამდე ვიზუალურად უნდა შემოწმდეს ნებისმიერი ნაწილაკების ან ფერის შეცვლის შესამოწმებლად. თუ შეინიშნება ფერის შეცვლა ან ნაწილაკების არსებობა, გახსნილი ხსნარი უნდა გადაიღვაროს.
ეტოპექსი განკუთვნილია მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის.
ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი განადგურების რეგულაციების შესაბამისად.
სავაჭრო ლიცენზიის მფლობელი
DEVA Holding A.Ş.
Halkalı Merkez Mah. Basın Ekspres Cad. No: 1 34303
Küçükçekmece/İSTANBUL/TÜRKİYE
ტელ: +90 212 692 92 92
ფაქსი: +90 212 697 00 24
სავაჭრო ლიცენზიის ნომერი(ები)
237/22
ავტორიზაციის პირველი თარიღი/ ავტორიზაციის განახლების თარიღი
ავტორიზაციის პირველი თარიღი: 18.11.2011
ავტორიზაციის განახლების თარიღი:
ტექსტის გადახედვის თარიღი
- 07.2025
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.


