პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
ანტივირუსული საშუალებები სისტემური გამოყენებისთვის

ეპკლუსა

Epclusa™

რეცეპტით400მგინსტრუქცია ქართულადკანადა
რისთვის გამოიყენება

ეპკლუსაTM ნაჩვენებია ქრონიკული C ჰეპატიტის (HCV) ვირუსის 1, 2, 3, 4, 5, ან 6 გენოტიპით ინფიცირებული მოზრდილი პაციენტების სამკურნალოდ [იხილეთ დოზირება და მიღება (2.2) და კლინიკური კვლევები (14)]: ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით დეკომპენსირებული ციროზის დროს რიბავირინთან კომბინაციაში გამოყენებისთვის

სრულად
ფორმა და შეფუთვა
400მგ/100მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი №28
მწარმოებელი
Patheon lnc., კანადა
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
ანტივირუსულები გამოყენებისათვის, ანტივირუსულები HIV ინფექციების სამკურნალოდ
ATC კოდი
J05AP55
რეგისტრაციის ნომერი
რ-026090
რეგისტრირებულია
20 აგვისტო 2018, მოქმედებს 20 აგვისტო 2028-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
განმცხადებელი
Representative Office of «Delta Medical Promotion AG» (უკრაინა)
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებაეპკლუსა და სხვა წამალი ერთად

ეპკლუსა — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

ეპკლუსაTM ნაჩვენებია ქრონიკული C ჰეპატიტის (HCV) ვირუსის 1, 2, 3, 4, 5, ან 6 გენოტიპით ინფიცირებული მოზრდილი პაციენტების სამკურნალოდ [იხილეთ დოზირება და მიღება (2.2) და კლინიკური კვლევები (14)]:

ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით

დეკომპენსირებული ციროზის დროს რიბავირინთან კომბინაციაში გამოყენებისთვის

მიღების წესი და დოზირება

ერთი ტაბლეტი(400 მგ სოვოსბუვირი და 100მგ ველპატასვირი) ორალურად დღე-ღამეში ერთხელ საკვებთან ერთად ან მის გარეშე (2.2)

1,2,3,4,5,ან 6 გენოტიპის HCV ინფიცირებული პაციენტებისთვის რეკომენდებული მკურნალობის რეჟიმი და ხანგრძლივობა იხ ქვემო ცხრილში: (2.2)

პაციენტის პოპულაცია

რეჟიმი და ხანგრძლივობა

არანამკურნალები და ნამკურნალები ა ციროზის გარეშე და კომპენსირებული ციროზით (ჩაილდ პიუ A)

ეპკლუსა12 კვირა

არანამკურნალები და ნამკურნალები ა, დეკომპენსირებული ციროზით (ჩაილდ პიუ B და C)

ეპკლუსა + რიბავირინი 12 კვირა

a. კლინიკურ კვლევებში, რეჟიმები შეიცავდა პეგინტერფერონ ალფას/რიბავირინს HCV NS3/4A პროტეაზას ინჰიბიტორთან ერთად (ბოცეპრევირი, სიმეპრევირი ან ტელაპრევირი) ან მის გარეშე.

HCV/HIV-1 ინფექცია: HCV/HIV-1 ინფიცირებული პაცინტებისთვის დაიცავით ზემოთ მოცემულ ცხრილში მითითებული რეკომენდაციები (2.2)

დოზირების რეკომენდაციების გაცემა შეუძლებელია თირკმლის მწვავე უკმარისობის ან თირკმლის დაავადების ტერმინალური სტადიის მქონე პაციენტებისთვის (2.3)

  • ----------------------დოზირების ფორმები და სიმძლავრე--------------------

ტაბლეტები: 400მგ სოფოსბუვირი და 100მგ ველპატასვირი (3)

  • -------------------------------უკუჩვენება------------------------------

ეპკლუსას და რიბავირინის კომბინაციის რეჟიმი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებშიც უკუნაჩვენებია რიბავირინი (4)

  • ------------------------გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები--------

B ჰეპატიტის ვირუსის რეაქტივაციის რისკი:: HCV მკურნალობის დაწყებამდე გამოიკვლიეთ ყველა პაციენტი ამჟამინდელი ან მანამდელი HBV ინფექციის ნიშნებზე. HCV მკურნალობის დროს და შემდგომ პერიოდში დააკვირდით HCV/HBV ინფიცირებულ პაციენტებს HBV რეაქტივაციის და ჰეპატიტის აფეთქების გამოსავლენად. კლინიკური ჩვენების შესაბამისად დაიწყეთ პაციენტის შესაბამისი მენეჯმენტი HBV ინფექციისთვის. (5.1)

ბრადიკარდია ამიოდარონთან ერთად მიღების დროს: სერიოზული სიმპტომური ბრადიკარდია შესაძლოა განვითარდეს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ამიოდარონს, განსაკუთრებით იმ პირებში, რომელბიც ასევე იღებენ ბეტა ბლოკერებს ან აღენიშნებათ გულის თანმხლები დაავადებები და/ან ღვიძლის შორსწასული დაავადება. ამიოდარონის და ეპკლუსას ერთად მიღება რეკომენდებული არ არის. პაციენტებში, რომლებსაც სხვა ალტერნატივა არ აქვთ, რეკომენდებულია გულის მონიტორინგი (5.2, 7.3)

  • ------------------------------გვერდითი რეაქციები -----------------------------

ეპკლუსათი მკურნალობისას ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (სიხშირე 10% ან მეტი, ნებისმიერი ხარისხი) 12 კვირის განმავლობაში არის თავის ტკივილი და დაღლილობა (6.1)

ეპკლუსათი და რიბავირინით 12 კვირის განმავლობაში მკურნალობისას ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (სიხშირე 10% ან მეტი, ნებისმიერი ხარისხი) ღვიძლის დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ პაციენტებში არის დაღლილობა, ანემია, გულისრევა, თავის ტკივილი, უძილობა და დიარეა (6.1)

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინებისთვის დაუკავშირდით Gilead Sciences, Inc. -ს [email protected] ან US FDA -ს 1-800-FDA-1088 ან www.fda.gov/medwatch.

  • --------------------------------წამალთაშორისი ურთიერთქმედება-----------

P-gp ინდუქტორები და/ან CYP-ს საშუალო ან ძლიერი ინდუქტორები (მაგ. რიფამპინი, St. John’s wort, კარბამაზეპინი): შეიძლება აქვეითებდეს სოფოსბუვირის და/ან ველპატასვირის კონცენტრაციას. ეპკლუსას გამოყენება P-gp ინდუქტორებთან და ან CYP -ს საშუალო ან ძლიერ ინდუქტორებთან ერთად რეკომენდებული არ არის (5.3, 7)

პაციენტებში, რომლებიც ვარფარინს იღებენ, რეკომენდებულია საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების (INR) ხშირი მონიტორინგი (7.2)

ძლიერი წამალთაშორისი ურთიერთქმედების შესახებ ინფორმაციისთვის, იხილეთ გამოყენების სრული ინსტრუქცია (5.2, 5.3, 7)

იხ 17 ინფორმაცია პაციენტისთვის და პაციენტისთვის დადასტურებული მარკირება

რევიზია: 11/2017

  • 3238570485

გამოყენების სრული ინსტრუქცია: შინაარსი*

უკუჩვენებები

ეპკლუსას და რიბავირინის კომბინაცია უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებშიც უკუნაჩვენებია რიბავირინი. რიბავირინის უკუჩვენებები იხილეთ მისი გამოყენების ინსტრუქციაში.

სიფრთხილის ზომები

  • 1 B ჰეპატიტის ვირუსის რეაქტივაციის რისკი HCV და HBV ინფიცირებულ პაციენტებში

B ჰეპატიტის ვირუსის (HBV) რეაქტივაცია აღწერილია HCV/HBV ინფიცირებულ პაციენტებში, რომელთაც უტარდებოდათ ან დასრულებული ქონდათ მკურნალობა HCV პირდაპირ მოქმედი ანტივირუსული საშუალებებით და რომლებიც არ იტარებდნენ HBV ანტივირუსულ თერაპიას. ზოგიერთმა შემთხვევამ გამოიწვია ჰეპატიტის ელვისებური ფორმის, ღვიძლის უკმარისობის, და სიკვდილის განვითარება. შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც არიან HBsAg დადებითები და აგრეთვე პაციენტებში, გადატანილი HBV ინფექციის სეროლოგიური ნიშნებით (ანუHBsAg უარყოფითი და ანტი-HBc დადებითი). HBV რეაქტივაცია აგრეთვე დაფიქსირებულია პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ზოგიერთ იმუნოსუპრესიულ ან ქიმიოთერაპიულ საშუალებას; ამ პაციენტებში HCV პირდაპირ-მოქმედი ანტივირუსული საშუალებებით მკურნალობასთან დაკავშირებული HBV რეაქტივაციის რისკი შესაძლოა მომატებული იყოს.

HBV რეაქტივაცია ხასიათდება HBV-ის რეპლიკაციის უეცარი მკვეთრი ზრდით, რაც გამოვლინდება შრატში HBV დნმ-ის დონის სწრაფი მომატებით. პაციენტებში გადატანილი HBV ინფექციით, შესაძლოა აღინიშნოს HBsAg ხელახალი გამოვლენა. HBV-ის რეპლიკაციის რეაქტივაციას შესაძლოა თან ახლდეს ჰეპატიტი, ამინოტრანსფერაზების დონის მომატებით და, მძიმე შემთხვევებში, შესაძლოა განვითარდეს ბილირუბინის დონის მომატება, ღვიძლის უკმარისობა, და სიკვდილი.

ეპკლუსათი HCV მკურნალობის დაწყებამდე. გამოიკვლიეთ ყველა პაციენტი ამჟამინდელ ან მანამდელ HBV ინფექციაზე HBsAg -ს და ანტი-HBc განსაზღვრით. ეპკლუსათი HCV მკურნალობის მიმდინარეობისას და მკურნალობის შემდგომი დაკვირვებისას HBV ინფექციის სეროლოგიური ნიშნების მქონე პაციენტები გამოიკვლიეთ ჰეპატიტის გამწვავების ან HBV რეაქტივაციის კლინიკურ და ლაბორატორიულ ნიშნებზე. კლინიკური ჩვენების მიხედვით დაიწყეთ პაციენტის შესაბამისი მართვა HBV ინფექციისთვის.

  • 2 სერიოზული სიმპტომური ბრადიკარდია ამოიოდარონთან ერთად მიღებისას

პოსტმარკეტინგულად დაფიქსირდა სიმპტომური ბრადიკარდიის, ასევე ფატალური გულის გაჩერების შემთხვევები და შემთხვევები, რომლებიც საჭიროებდნენ კარდიოსტიმულატორის ჩარევას, როდესაც ამიოდარონი გამოიყენებოდა სოფოსბუვირის შემცველ რეჟიმთან კომბინაციაში (ჰარვონი, {ლედიპასვირი/სოფოსბუვირი]). ბრადიკარდია ზოგადად ვითარდება რამდენიმე საათის ან დღის ფარგლებში, მაგრამ დაფიქსირდა შემთხვევები 2 კვირის შემდეგ HCV მკურნალობის დაწყებიდან. პაციენტები, რომლებიც ასევე იღებენ ბეტა-ბლოკერებს, ან თანმხლები ძირითადი გულის დაავადებებით ან / და შორსწასული ღვიძლის დაავადებით, შეიძლება იყვნენ სიმპტომური ბრადიკარდიის გაზრდილი რისკის ქვეშ ამიოდარონთან კომბინაციისას. ბრადიკარდია ზოგადად მოგვარდება HCV მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. ამ ეფექტის მექანიზმი ცნობილი არ არის.

ამიოდარონის ეპკლუსასთან ერთად მიღება რეკომენდებული არ არის. პაციენტებისთვის, რომლებიც ამიოდარონს იღებენ და რომლებსაც არ აქვთ მკურნალობის სხვა ვარიანტი და უნდა გამოიყენონ ეპკლუსა:

აცნობეთ პაციენტებს სიმპტომური ბრადიკარდიის რისკის შესახებ

რეკომენდებულია კარდიოლოგიური მონიტორინგი სტაციონარის პირობებში კომბინაციის პირველი 48 საათის განმავლობაში, რის შემდეგაც გულისცემის სიხშირის ამბულატორიული ან თვით- მონიტორინგი უნდა ჩატარდეს ყოველდღიურად, მინიმუმ მკურნალობის პირველი 2 კვირის განმავლობაში.

პაციენტებს, რომლებიც იღებენ ეპკლუსას და საჭიროებენ ამიოდარონით თერაპიის დაწყებას სხვა ალტერნატიული, ეფექტური მკურნალობის ვარიანტების არარსებობის გამო, უნდა ჩაუტარდეთ იგივე კარდიოლოგიური მონიტორინგი, რაც ზემოთაა აღინიშნული.

ამიოდარონის ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდის გამო, პაციენტებს, რომლებმაც შეწყვიტეს ამიოდარონი უშუალოდ ეპკლუსას დაწყებამდე, უნდა ჩაუტარდეთ იგივე კარდიოლოგიური მონიტორინგი, რაც ზემოთაა აღინიშნული.

პაციენტებმა, რომლებსაც განუვითარდებათ ბრადიკარდიის ნიშნები ან სიმპტომები, დაუყოვნებლივ უნდა მიმართონ ექიმს. სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს გულის წასვლის ახლო მდგომარეობას ან გულის წასვლას, თავბრუსხვევას ან გაბრუებას შეუძლოდ ყოფნას, სისუსტეს, ზედმეტ დაღლილობას, ქოშინს, გულმკერდის ტკივილს, ცნობიერების არევას და მეხსიერების პრობლემებს [იხილეთ გვერდითი რეაქციები (6.2), წამალთაშორისი ურთიერთქმედება (7.3)].

  • 3 შემცირებული თერაპიული ეფექტის რისკი ეპკლუსას P-gp ინდუქტორებთან და/ან CYP საშუალო ან ძლიერ ინდუქტორებთან გამოყენების გამო

P-gp ინდუქტორებმა და/ან CYP2B6, CYP2C8, ან CYP3A4-ს საშუალო ან ძლიერმა ინდუქტორებმა (მაგ. რიფამპინი, St. John’s wort, კარბამაზეპინი) შეიძლება მნიშვნელოვნად დააქვეითოს პლაზმაში სოფოსბუვირის და/ან ველპატასვირის კონცენტრაცია, გამოიწვიოს ეპკლუსას ეფექტის მნიშვნელოვანი შემცირება. ამ აგენტების ეპკლუსასთან ერთად გამოყენება რეკომენდებული არ არის [იხ. წამალთაშორისი ურთიერთქმედება (7.3)].

  • 4 რიბავირინით და ეპკლუსათი კომბინირებულ მკურნალობასთან დაკავშირებული რისკები

თუ ეპკლუსა გამოიყენება რიბავირინთან ერთად, რიბავირინის გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები ეხება კომბინაციურ რეჟიმს. რიბავირინის გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომების სრული ჩამონათვალი იხილეთ მისი გამოყენების ინსტრუქციაში [იხ. დოზირება და მიღება (2.2)].

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ეპკლუსას ორალური მიღების შემდეგ სოფოსბუვირი სწრაფად შეიწოვება და ექვემდებარება ღვიძლით ექსტენსიურ პირველადი გავლით გამოყოფას (ჰიდროლიზი, შემდეგ თანმიმდევრობით ფოსფორილირება) ფარმაკოლოგიურად აქტიური ტრიფოსფატის წარმოქმნით. კლინიკური ფარმაკოლოგიის კვლევებში ფარმაკოკინეტიკური ანალიზისთვის ხდებოდა სოფოსბუვირზე და ძირითად მოცირკულირე მეტაბოლიტზე- GS331007 (დეფოსფორილებული ნუკლეოტიდური მეტაბოლიტი) მონიტორინგი.

სოფოსბუვირი და ველპატასვირი არის პრეპარატების ტრანსპორტერების P-gp და BCRP სუბსტრატები, GS-331007 - არ არის. ველპატასვირის ტრანსპორტი აგრეთვე ხდება OATP1B1 და OATP1B3-თი. In vitro, აღინიშნა ველპატასვირის ნელი მეტაბოლური ბრუნვა CYP2B6, CYP2C8, და CYP3A4 მიერ. P-gp ინდუქტორები და/ან CYP2B6, CYP2C8, ან CYP3A4 -ს საშუალო ან ძლიერი ინდუქტორები (მაგ. რიფამპინი, St. John’s wort, კარბამაზეპინი) შეიძლება აქვეითებდეს პლაზმაში სოფოსბუვირის და/ან ველპატასვირის კონცენტრაციას და გამოიწვიოს ეპკლუსას ეფექტის შემცირება [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.3) და წამალთაშორისი ურთიერთქმედება (7.3)]. P-gp და/ან BCRP ინჰიბიტორებთან ერთად მიღებამ შეიძლება გაზარდოს პლაზმაში სოფოსბუვირის და/ან ველპატასვირის კონცენტრაცია GS-331007 კონცენტრაციის მომატების გარეშე. CYP2B6, CYP2C8, ან CYP3A4 ინჰიბიტორებმა შეიძლება გაზარდოს პლაზმაში ველპატასვირის კონცენტრაცია.

ველპატასვირი არის პრეპარატის ტრანსპორტერის P-gp, BCRP, OATP1B1, OATP1B3, და OATP2B1 ინჰიბიტორი და მისი მონაწილეობა ამ ტრანსპორტერებთან ურთიერთქმედებაში შეზღუდულია ძირითადად აბსორბციის პროცესამდე. კლინიკურად მნიშვნელოვანი კონცენტრაციისას ველპატასვირი არ არის ღვიძლის ტრანსპორტერების - OATP1A2 ან OCT1, თირკმლის ტრანსპორტერების OCT2, OAT1, OAT3 ან MATE1, ან CYP ან UGT1A1 ენზიმების ინჰიბიტორი.

სოფოსბუვირი და GS-331007 არ არის პრეპარატის ტრანსპორტერების- P-gp, BCRP, OATP1B1, OATP1B3, და OCT1 ინჰიბიტორი, ხოლო GS-331007 არ არის OAT1, OAT3, OCT2, და MATE1 ინჰიბიტორი. სოფოსბუვირი და GS-331007არ არის CYP ან UGT1A1 ენზიმების ინდუქტორი ან ინჰიბიტორი.

მიღებული პრეპარატების ეფექტები სოფოსბუვირის, GS-331007 და ველპატასვირის ექსპოზიციაზე მოცემულია მე-5 ცხრილში. სოფოსბუვირის, ველპატასვირის ან ეპკლუსას ეფექტები მიღებულ პრეპარატებზე მოცემულია მე-6 ცხრილში.

ცხრილი 5 წამალთაშორისი ურთიერთქმედება: სოფოსბუვირის, GS-331007 და ველპატასვირის ფარმაკოკინეტიკის ცვლილება სხვა პრეპარატების გამოყენებისას ა

გამოყენებული პრეპარატი

გამოყენებული პრეპარატის დოზა (მგ)

SOF დოზა (მგ)

VEL დოზა (მგ)

N

საშუალო შეფარდება (90% CI) სოფოსბუვირის, GS331007, და ველპატასვირის PK -სი მიღებულ პრეპარატთან ერთად/მის გარეშე ეფექტის გარეშე=1.00

Cmax

AUC

Cmin

ატაზანავირი/რიტონავირი+ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი DF

300/100 + 200/300 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხე

24

სოფოსბუვირი

  • 12 (0.97, 1.29)
  • 22 (1.12, 1.33)

NA

GS-331007

  • 21 (1.12, 1.29)
  • 32 (1.27, 1.36)
  • 42 (1.37, 1.49)

ველპატასვირი

  • 55 (1.41, 1.71)
  • 42 (2.23, 2.64)
  • 01 (3.57, 4.50)

ციკლოსპორინი

600 ერთჯერადი დოზა

400 ერთჯერადი დოზა

ND

19

სოფოსბუვირი

  • 54 (1.87, 3.45)
  • 53 (3.26, 6.30)

NA

GS-331007

  • 60 (0.53, 0.69)
  • 04 (0.90, 1.20)

NA

ND

100 ერთჯერადი დოზა

12

ველპატასვირი

  • 56 (1.22, 2.01)
  • 03 (1.51, 2.71)

NA

დარუნავირი/რიტონავირი+ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი DF

800/100 + 200/300 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

29

სოფოსბუვირი

  • 62 (0.54, 0.71)
  • 72 (0.66, 0.80)

NA

GS-331007

  • 04 (0.99, 1.08)
  • 13 (1.08, 1.18)
  • 13 (1.06, 1.19)

ველპატასვირი

  • 76 (0.65, 0.89)
  • 84 (0.72, 0.98)
  • 01 (0.87, 1.18)

ეფავირენცი/ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი DFბ

600/200/300 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

14

სოფოსბუვირი

  • 38 (1.14, 1.67)
  • 97 (0.83, 1.14)

NA

GS-331007

  • 86 (0.80, 0.93)
  • 90 (0.85, 0.96)
  • 01 (0.95, 1.07)

ველპატასვირი

  • 53 (0.43, 0.64)
  • 47 (0.39, 0.57)
  • 43 (0.36, 0.52)

ელვიტეგრავირი/კობიცისტატი/ემტრიციტაბინი/ტნოფოვირი ალაფენამიდიგ

150/150/200/10 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

სოფოსბუვირი

  • 23 (1.07, 1.42)
  • 37 (1.24, 1.52)

NA

GS-331007

  • 29 (1.25, 1.33)
  • 48 (1.43, 1.53)
  • 58 (1.52, 1.65)

ველპატასვირი

  • 30 (1.17, 1.45)
  • 50 (1.35, 1.66)
  • 60 (1.44, 1.78)

ელვიტეგრავირი/კობიცისტატი/ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი Fდ

150/150/200/300 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

სოფოსბუვირი

  • 01 (0.85, 1.19)
  • 24 (1.13, 1.37)

NA

GS-331007

  • 13 (1.07, 1.18)
  • 35 (1.30, 1.40)
  • 45 (1.38, 1.52)

ველპატასვირი

  • 05 (0.93, 1.19)
  • 19 (1.07, 1.34)
  • 37 (1.22, 1.54)

ფამოტიდინი

40 ერთჯერადი დოზა ეპკლუსასთან ერთად

400 ერთჯერადი დოზა

100 ერთჯერადი დოზა

60

სოფოსბუვირი

  • 92 (0.82, 1.05)
  • 82 (0.74, 0.91)

NA

GS-331007

  • 84 (0.78, 0.89)
  • 94 (0.91, 0.98)

NA

ველპატასვირი

  • 80 (0.70, 0.91)
  • 81 (0.71, 0.91)

NA

40 ერთჯერადი დოზა ეპკლუსამდე 12 საათით ადრე

60

სოფოსბუვირი

  • 77 (0.68, 0.87)
  • 80 (0.73, 0.88)

NA

GS-331007

  • 20 (1.13, 1.28)
  • 04 (1.01, 1.08)

NA

ველპატასვირი

  • 87 (0.76, 1.00)
  • 85 (0.74, 0.97)

NA

კეტოკონაზოლი

200 დღე-ღამეში ორჯერ

ND

100 ერთჯერადი დოზა

12

ველპატასვირი

  • 29 (1.02, 1.64)
  • 71 (1.35, 2.18)

NA

ლოპინავირი/რიტონავირი + ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი DF

4x200/50 + 200/300 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

სოფოსბუვირი

  • 59 (0.49, 0.71)
  • 71 (0.64, 0.78)

NA

GS-331007

  • 01 (0.98, 1.05)
  • 15 (1.09, 1.21)
  • 15 (1.07, 1.25)

ველპატასვირი

  • 70 (0.59, 0.83)
  • 02 (0.89, 1.17)
  • 63 (1.43, 1.85)

მეტადონი

30 - 130 დღე-ღამეში

400 დღე-ღამეში ერთხელ

ND

14

სოფოსბუვირი

  • 95 (0.68, 1.33)
  • 30 (1.00, 1.69)

NA

GS-331007

  • 73 (0.65, 0.83)
  • 04 (0.89, 1.22)

NA

ომეპრაზოლი

20 დღე-ღამეში ერთხელ ეპკლუსასთან ერთად

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 ერთჯერადი დოზა უზმოდ

60

სოფოსბუვირი

  • 66 (0.55, 0.78)
  • 71 (0.60, 0.83)

NA

GS-331007

  • 18 (1.10, 1.26)
  • 00 (0.95, 1.05)

NA

ველპატასვირი

  • 63 (0.50, 0.78)
  • 64 (0.52, 0.79)

NA

20 დღე-ღამეში ერთხელ ეპკლუსამდე 12 საათით ადრე

400 ერთჯერადი დოზა უზმოდ

100 ერთჯერადი დოზა უზმოდ

60

სოფოსბუვირი

  • 55 (0.47, 0.64)
  • 56 (0.49, 0.65)

NA

GS-331007

  • 26 (1.18, 1.34)
  • 97 (0.94, 1.01)

NA

ველპატასვირი

  • 43 (0.35, 0.54)
  • 45 (0.37, 0.55)

NA

20 დღე-ღამეში ერთხელ ეპკლუსამდე 2 საათით ადრე

400 ერთჯერადი დოზა ჭამის შემდეგე

100 ერთჯერადი დოზა ჭამის შემდეგე

40

სოფოსბუვირი

  • 84 (0.68, 1.03)
  • 08 (0.94, 1.25)

NA

GS-331007

  • 94 (0.88, 1.02)
  • 99 (0.96, 1.03)

NA

ველპატასვირი

  • 52 (0.43, 0.64)
  • 62 (0.51, 0.75)

NA

20 დღე-ღამეში ერთხელ ეპკლუსამდე 4 საათით ადრე

400 ერთჯერადი დოზა ჭამის შემდეგე

100 ერთჯერადი დოზა ჭამის შემდეგე

38

სოფოსბუვირი

  • 79 (0.68, 0.92)
  • 05 (0.94, 1.16)

NA

GS-331007

  • 91 (0.85, 0.98)
  • 99 (0.95, 1.02)

NA

ველპატასვირი

  • 67 (0.58, 0.78)
  • 74 (0.63, 0.86)

NA

40 დღე-ღამეში ერთხელ ეპკლუსამდე 4 საათით ადრე

400 ერთჯერადი დოზა ჭამის შემდეგე

100 ერთჯერადი დოზა ჭამის შემდეგე

40

სოფოსბუვირი

  • 70 (0.57, 0.87)
  • 91 (0.76, 1.08)

NA

GS-331007

  • 01 (0.96, 1.07)
  • 99 (0.94, 1.03)

NA

ველპატასვირი

  • 44 (0.34, 0.57)
  • 47 (0.37, 0.60)

NA

რიფამპინი

600 დღე-ღამეში ერთხელ

400 single dose

ND

17

სოფოსბუვირი

  • 23 (0.19, 0.29)
  • 28 (0.24, 0.32)

NA

GS-331007

  • 23 (1.14, 1.34)
  • 95 (0.88, 1.03)

NA

ND

100 ერთჯერადი დოზა

12

ველპატასვირი

  • 29 (0.23, 0.37)
  • 18 (0.15, 0.22)

NA

600 ერთჯერდი დოზა

ND

100 ერთჯერდი დოზა

12

ველპატასვირი

  • 28 (1.05, 1.56)
  • 46 (1.17, 1.83)

NA

ტაკროლიმუსი

5 ერთჯერდი დოზა

400 ერთჯერდი დოზა

ND

16

სოფოსბუვირი

  • 97 (0.65, 1.43)
  • 13 (0.81, 1.57)

NA

GS-331007

  • 97 (0.83, 1.14)
  • 00 (0.87, 1.13)

NA

NA = მიუწვდომელია/უცნობია ND = დოზირებული არ არის, DF = დისოპროქსილ ფუმარატი

ა. ურთიერთქმედების ყველა კვლევა ჩატარებულია ჯანმრთელ მოხალისეებში

ბ. გამოყენებული როგორც ატრიპლაTM (ეფავირენცი, ემტრიციტაბინი, და ტენოფოვირი DF ფიქსირებული დოზის კომბინაცია).

გ. გამოყენებული როგორც გენვოია TM (ელვიტეგრავირი, კობიცისტატი, ემტრიციტაბინი და ტენოფოვირ ალაფენამიდის ფიქსირებული დოზის კომბინაცია)

დ. გამოყენებული როგორც სტრიბილდიTM (ელვიტეგრავირი, კობიცისტატი, ემტრიციტაბინი და ტენოფოვირი DF ფიქსირებულ დოზიანი კომბინაცია)

ე. ეპკლუსა გამოყენებული იყო უზმოდ შესაბამის ხაზებში.

სოფოსბუვირის GS-331007, ან ველპასტავირის ფარმაკოკინეტიკაზე არ აღინიშნა ეფექტი დოლუტეგრავირის; ემტრიციტაბინის, რილპივირინის და ტენოფოვირ DF კომბინაციის; ემტრიციტაბინის, რალტეგრავირის ან ტენოფოვირ DF გამოყენებისას.

ცხრილი 6 მედიკამენტის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების ცვლილება სოფოსბუვირთან, ველპატასვირთან ან ეპკლუსასთნა ერთად მიღებისას

გამოყენებული პრეპარატი

გამოყენებული პრეპარატის დოზა (მგ)

SOF დოზა (მგ)

VEL დოზა (მგ)

N

საშუალო შეფარდება (90% CI) მიღებული პრეპარატისა სოფოსბუვირთან, GS331007, და ველპატასვირთაბ ერთად/მის გარეშე ეფექტის გარეშე=1.00

Cmax

AUC

Cmin

ატაზანავირი/რიტონავირი+ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირიბ

ატაზანავირი 300 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

  • 09 (1.00, 1.19)
  • 20 (1.10, 1.31)
  • 39 (1.20, 1.61)

რიტონავირი 100 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 89 (0.82, 0.97)
  • 97 (0.89, 1.05)
  • 29 (1.15, 1.44)

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 01 (0.96, 1.06)
  • 02 (0.99, 1.04)
  • 06 (1.02, 1.11)

ტენოფოვირი DF 300 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 55 (1.43, 1.68)
  • 30 (1.24, 1.36)
  • 39 (1.31, 1.48)

ატორვასტატინი

40 ერთჯერადი დოზა

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

26

  • 68

(1.49, 1.89)

  • 54

(1.45, 1.64)

NA

დარუნავირი/რიტონავირი + ემტრიციტაბინი/ ტენოფოვირი DFგ

დარუნავირი 800 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

29

  • 90 (0.86, 0.95)
  • 92 (0.87, 0.98)
  • 87 (0.79, 0.95)

რიტონავირი100 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 07 (0.97, 1.17)
  • 12 (1.05, 1.19)
  • 09 (1.02, 1.15)

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 05 (1.01, 1.08)
  • 05 (1.02, 1.08)
  • 04 (0.98, 1.09)

ტენოფოვირი DF 300 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 55 (1.45, 1.66)
  • 39 (1.33, 1.44)
  • 52 (1.45, 1.59)

დიგოქსინი

  • 25 ერთჯერადი დოზა

ND

100

21

  • 88 (1.71, 2.08)
  • 34 (1.13, 1.60)

NA

ეფავირენცი/ ემტრიციტაბინი/ ტენოფოვირიDFდ

ეფავირენცი 600 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

15

  • 81 (0.74, 0.89)
  • 85 (0.80, 0.91)
  • 90 (0.85, 0.95)

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 07 (0.98, 1.18)
  • 07 (1.00, 1.14)
  • 10 (0.97, 1.25)

ტენოფოვირი DF 300 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 77 (1.53, 2.04)
  • 81 (1.68, 1.94)
  • 21 (2.00, 2.43)

ელვიტეგრავირი/კობიცისტატი ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირ ალაფენამიდიე

ელვიტეგრავირი150 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

  • 87 (0.80, 0.94)
  • 94 (0.88, 1.00)
  • 08 (0.97, 1.20)

კობიცისტატი 150 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 16 (1.09, 1.23)
  • 30 (1.23, 1.38)
  • 03 (1.67, 2.48)

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 02 (0.97, 1.06)
  • 01 (0.98, 1.04)
  • 02 (0.97, 1.07)

ტენოფოვირ ალაფენამიდი 10 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 80 (0.68, 0.94)
  • 87 (0.81, 0.94)

NA

ელვიტეგრავირი/კობიცისტატი

ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირივ

ელვიტეგრავირი150 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

  • 93 (0.86, 1.00)
  • 93 (0.87, 0.99)
  • 97 (0.91, 1.04)

კობიცისტატი 150 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 11 (1.06, 1.17)
  • 23 (1.17, 1.29)
  • 71 (1.54, 1.90)

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 02 (0.97, 1.08)
  • 01 (0.98, 1.04)
  • 06 (1.01, 1.11)

ტენოფოვირი DF 300 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 36 (1.25, 1.47)
  • 35 (1.29, 1.42)
  • 45 (1.39, 1.51)

ემტრიციტაბინი/რილპივირინი/ტენოფოვირი DFზ

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

  • 95 (0.90, 1.00)
  • 99 (0.97, 1.02)
  • 05 (0.99, 1.11)

რილპივირინი 25 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 93 (0.88, 0.98)
  • 95 (0.90, 1.00)
  • 96 (0.90, 1.03)

ტენოფოვირი DF 300 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 44 (1.33, 1.55)
  • 40 (1.34, 1.46)
  • 84 (1.76, 1.92)

ნორელგესტრომინი

ნორგესტიმატი 0.180/0.215/0.25/ეთინილესტრადიოლი 0.025 დღე-ღამეში ერთხელ

ND

100 დღე-ღამეში ერთხელ

13

  • 97 (0.88, 1.07)
  • 90 (0.82, 0.98)
  • 92 (0.83, 1.03)

400 დღე-ღამეში ერთხელ

ND

15

  • 07 (0.94, 1.22)
  • 06 (0.92, 1.21)
  • 07 (0.89, 1.28)

ნორგესტრელი

ND

100 დღე-ღამეში ერთხელ

13

  • 96 (0.78, 1.19)
  • 91 (0.73, 1.15)
  • 92 (0.73, 1.18)

400 დღე-ღამეში ერთხელ

ND

15

  • 18 (0.99, 1.41)
  • 19 (0.98, 1.45)
  • 23 (1.00, 1.51)

ეთინილესტრადიოლი

ND

100 დღე-ღამეში ერთხელ

12

  • 39 (1.17, 1.66)
  • 04 (0.87, 1.24)
  • 83 (0.65, 1.06)

400 დღე-ღამეში ერთხელ

ND

15

  • 15 (0.97, 1.36)
  • 09 (0.94, 1.26)
  • 99 (0.80, 1.23)

პრავასტატინი

40 ერთჯერადი დოზა

ND

100 დღე-ღამეში ერთხელ

18

  • 28 (1.08, 1.52)
  • 35 (1.18, 1.54)

NA

როზუვასტატინი

10 ერთჯერადი დოზა

ND

100 დღე-ღამეში ერთხელ

18

  • 61 (2.32, 2.92)
  • 69 (2.46, 2.94)

NA

რალტეგრავირი+ ემტრიციტაბინი/ ტენოფოვირი DF

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

30

  • 08 (1.04, 1.12)
  • 05 (1.03, 1.07)
  • 02 (0.97, 1.08)

ტენოფოვირიDF 300 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 46 (1.39, 1.54)
  • 40 (1.34, 1.45)
  • 70 (1.61, 1.79)

რალტეგრავირი 400 დღე-ღამეში ორჯერ

  • 03 (0.74, 1.43)
  • 97 (0.73, 1.28)
  • 79 (0.42, 1.48)

ტაკროლიმუსი

5 ერთჯერადი დოზა

400 ერთჯერადი დოზა

ND

16

  • 73 (0.59, 0.90)
  • 09 (0.84, 1.40)

NA

NA = მიუწვდომელია/უცნობია ND = დოზირებული არ არის, DF = დისოპროქსილ ფუმარატი

ა. ურთიერთქმედების ყველა კვლევა ჩატარებულია ჯანმრთელ მოხალისეებში

ბ. შედარება დაფუძნებულია ექსპოზიციაზე როდესაც გამოიყენება ატაზანავირი/რიტონავირი+ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი DF

გ. შედარება დაფუძნებულია ექსპოზიციაზე როდესაც გამოიყენება დარუნავირი/რიტონავირი+ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი DF

დ. ამოყენებული როგორც ატრიპლაTM (ეფავირენცი, ემტრიციტაბინი, და ტენოფოვირი DF ფიქსირებული დოზის კომბინაცია).

ე. გამოყენებული როგორც გენვოია TM (ელვიტეგრავირი, კობიცისტატი, ემტრიციტაბინი და ტენოფოვირ ალაფენამიდის ფიქსირებული დოზის კომბინაცია)

ვ. გამოყენებული როგორც გენვოია TM (ელვიტეგრავირი, კობიცისტატი, ემტრიციტაბინი და ტენოფოვირ ალაფენამიდის ფიქსირებული დოზის კომბინაცია)

ზ.გამოყენებული როგორც სტრიბილდიTM (ელვიტეგრავირი, კობიცისტატი, ემტრიციტაბინი და ტენოფოვირი DF ფიქსირებულ დოზიანი კომბინაცია)

თ.გამოყენებულია როგორც კომპლერა TM (ემტრიციტაპინი,რილპივირინი და ტენოფოვირი DF ფიქსირებულ დოზიანი კომბინაცია).

ეპკლუსას (დოლუტეგრავირი ან ლოპინავირი/რიტონავირი) და მისი კომპონენტების სოფოსბუვირის (ციკლოსპორინი ან მეტადონი) ან ველპატასვირის (ციკლოსპორინი) ფარმაკოკინეტიკის პარამეტრებზე არ აღინიშნა გამოყენებული პრეპარატების ეფექტი.

  • 4 მიკრობიოლოგია

მოქმედების მექანიზმი

სოფოსბუვირი არის HCV NS5B რნმ-დამოკიდებული რნმ-პოლიმერაზას ინჰიბიტორი, რომელიც აუცილებელია ვირუსის რეპლიკაციისათვის. სოფოსბუვირი არის ნუკლეოტიდური პრო-წამალი, რომელიც გადის უჯრედშიდა მეტაბოლიზმს, რათა წარმოქმნას ფარმაკოლოგიურად აქტიური ურიდინის ანალოგი ტრიფოსფატი (GS-461203), რომელიც შეიძლება ჩანერგილი იქნას HCV RNA -ში A NS5B პოლიმერაზას საშუალებით და მოქმედებს, როგორც ჯაჭვის ტერმინატორი. ბიოქიმიურ კვლევაში, GS-461203 აინჰიბირებდა რეკომბინანტული NS5B -ს პოლიმერაზულ აქტივობას HCV გენოტიპებიდან 1b, 2a, 3a და 4a IC50 მნიშვნელობებით 0.36-3.3 მიკრომოლი. GS-461203 არ არის არც ადამიანის დნმ და რნმ პოლიმერაზების ინჰიბიტორი და არც მიტოქონდრიული რნმ პოლიმერაზას ინჰიბიტორი.

ველპატასვირი არის HCV NS5A ცილის ინჰიბიტორი, რომელიც საჭიროა ვირუსის რეპლიკაციისთვის. რეზისტენტობის სელექცია უჯრედის კულტურაში და ჯვარედინი რეზისტენტობის კვლევები აჩვენებს, რომ ველპატასვირის სამიზნე მოქმედების მექანიზმის მხრივ არის NS5A.

ანტივირუსული აქტივობა

სოფოსბუვირის და ველპატასვირის EC50 მაჩვენებლები სრული სიგრძის ან ქიმერული რეპლიკონების წინააღმდეგ, რომლებიც ახდენს NS5B და NS5A თანმიმდევრობის კოდირებას წარმოდგენილია მე-7 ცხრილში. სოფოსბუვირის და ველპატასვირის EC50 მაჩვენებლები კლინიკური იზოლატების წინააღმდეგ წარმოდგენილია მე-8 ცხრილში.

ცხრილი 7 სოფოსბუვირის და ველპატასვირის აქტივობა სრული სიგრძის ქიმერული ლაბორატორიული რეპლიკონების წინააღმდეგ

რეპლიკონის გენოტიპი

სოფოსბუვირი EC50, nMა

ველპატასვირი EC50, nMა

1a

40

  • 014

1b

110

  • 016

2a

50

  • 005–0.016c

2b

15b

  • 002–0.006c

3a

50

  • 004

4a

40

  • 009

4d

  • 4
  • 004

5a

15b

  • 021–0.054d

6a

14–25b

  • 006–0.009

6e

NA

  • 130d

NA = მიუწვდომელია

ა. იგივე ლაბორატორიული რეპლიკონის მრავლობითი ექსპერიმენტით მიღებული საშუალო მაჩვენებელი

ბ. სტაბილური ქიმერული 1 b რეპლიკონები, რომლებსაც გადააქვს NS5B გენები 2b, 5a, ან 6a გენოტიპიდან სადაც გამოიყენება ტესტირებისთვის.

გ სრული სიგრძის NS5A რეპლიკონების ან ქიმერული NS5A რეპლიკონებისგან მიღებული მონაცემები რომლებიც ატარებენ სრული სიგრძის NS5A გენებს, რომლებიც შეიცავს L31 ან M31 პოლიმორფიზმს

დ.ქიმერული NS5A რეპლიკონიდან მიღებული მონაცემები, რომელსაც გადააქვს NS5A ამინომჟავები 9-184.

ცხრილი 8 სოფოსბუვირის და ველპატასვირის აქტივობა ტრანზიტორული რეპლიკონების წინააღმდეგ რომლებიც შეიცავს NS5A ან NS5B -ს კლინიკური იზოლატებიდან

რეპლიკონის გენოტიპი

რეპლიკონები, რომლებიც შეიცავს NS5B -ს კლინიკური იზოლატებიდან

რეპლიკონები, რომლებიც შეიცავს NS5A კლინიკური იზოლატებიდან

კლინიკური იზოლატების რაოდენობა

სოფოსბუვირის საშუალო EC50, nM (მერყეობა)

კლინიკური იზოლატების რაოდენობა

ველპატასვირის საშუალო EC50, nM (მერყეობა)

1a

67

62 (29–128)

23

  • 019 (0.011–0.078)

1b

29

102 (45–170)

34

  • 012 (0.005–0.500)

2a

1

28

8

  • 011 (0.006–0.364)

2b

14

30 (14–81)

16

  • 002 (0.0003–0.007)

3a

106

81 (24–181)

38

  • 005 (0.002–1.871)

4a

NA

NA

5

  • 002 (0.001–0.004)

4d

NA

NA

10

  • 007 (0.004–0.011)

4r

NA

NA

7

  • 003 (0.002–0.006)

5a

NA

NA

42

  • 005 (0.001–0.019)

6a

NA

NA

26

  • 007 (0.0005–0.113)

6e

NA

NA

15

  • 024 (0.005–0.433)

NA = მიუწვდომელია

ველპატასვირი ანტაგონისტური არ იყო HCV RNA დონის შემცირებისას რეპლიკონის უჯრედებში, როდესაც პარალელურად გამოიყენებოდა სოფოსბუვირი ან ინტერფერონი -α, რიბავირინი, HCV NS3/4A პროტეაზას ინჰიბიტორი, ან HCV NS5B არა-ნუკლეოზიდური ინჰიბიტორები.

რეზისტენტობა

უჯრედების კულტურაში

HCV რეპლიკონები შემცირებული მგრძნობელობით სოფოსბუვირის მიმართ, შერჩეული იქნა უჯრედულ კულტურაში მრავალი გენოტიპებისათვის, მათ შორის 1b, 2a, 2b, 3a, 4a, 5a, და 6a. შემცირებული მგრძნობელობა სოფოსბუვირის მიმართ იყო დაკავშირებული NS5B ჩანაცვლებასთან S282T -ით ყველა გამოკვლეული რეპლიკონების გენოტიპებში. M289L ჩანაცვლება განვითარდა S282T -ით –ს ჩანაცვლებასთან ერთად 2a, 5, და 6 გენოტიპების რეპლიკონებში.1-6 გენოტიპებში ადგილით მართული S282T ჩანაცვლების მუტაგენეზი ანიჭებდა 2- დან 18-ჯერ შემცირებულ მგრძნობელობას სოფოსბუვირის მიმართ.

HCV უჯრედების კულტურაში შერჩეული იყო გენოტიპი 1a, 1b, 2a, 3a, 4a, 5a, და 6a რეპლიკონის ვარიანტები ველპატასვირისადმი შემცირებული მგრძნობელობით. ვარიანტებმა შეიმუშავა ამინომჟავების ჩანაცვლება NS5A რეზისტენტობასთან დაკავშირებულ პოზიციებზე 24, 28, 30, 31, 32, 58, 92, და 93. შერჩეული NS5A ჩანაცვლების მუტანტური რეპლიკონის ადგილით მართულმა ფენოტიპურმა ანალიზმა აჩვენა, რომ L31V და Y93H/N ერთჯერადი და ორმაგი კომბინაცია 1a გენოტიპში, L31V + Y93H კომბინაცია 1b გენოტიპში, Y93H/S 3a გენოტიპში და L31V და P32A/L/Q/R 6 გენოტიპში, იწვევდა ველპატასვირის მგრძნობელობის 100-ჯერზე მეტად შემცირებას. 2a გენოტიპის რეპლიკონში F28S და Y93H ერთჯერადმა მუტანტებმა გამოავლინა ველპატასვირისადმი მგრძნობელობის 91-ჯერ და 46-ჯერ შემცირება. Y93H -ს ერთჯერადმა მუტანტმა გამოიწვია ველპატასვირისადმი მგრძნობელობის 3-პუნქტით შემცირება 4a გენოტიპის რეპლიკონებში. ამ NS5A ჩანაცვლებების კომბინაცია ხშირად იწვევდა ველპატასვირისადმი მგრძნობელობის უფრო მეტ შემცირებას ვიდრე მხოლოდ ერთჯერადი ჩანაცვლებები.

კლინიკურ კვლევებში

კვლევები სუბიქტებში ციროზის გარეშე და კომპენსირებული ციროზით

სუბიექტების შეჯამებულ ანალიზში ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით, რომლებიც ეპკლუსას 12 კვირის განმავლობაში იღებდნენ მე-3 ფაზის კვლევაში (ASTRAL-1, ASTRAL-2, და ASTRAL-3), 12 სუბიექტში (2 გენოტიპით 1 [1a, 1c/h] და 10 გენოტიპით 3a) კვალიფიციური იყო რეზისტენტობის ანალიზისთვის ვიროლოგიური წარუმატებლობის გამო. ვიროლოგიური წარუმატებლობა არ აღინიშნა HCV 2, 4, 5, ან 6 გენოტიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში.

1 გენოტიპის და ვიროლოგიური წარუმატებლობის მქონე 2 სუბიექტიდან 1-ს აღენიშნებოდა ვირუსი NS5A რეზისტენტობის ჩანაცვლებით- Y93N, მეორეს - ვირუსი NS5A რეზისტენტობის ჩანაცვლებით Y93H და K24M/T და L31I/V დაბალი დონე ვიროლოგიური წარუმატებლობისას. ამ უკანასკნელ სუბიექტს დასაწყისში აღენიშნებოდა 1c/h გენოტიპის ვირუსი NS5A რეზისტენტობის პოლიმორფიზმი (Q30R, L31M, H58P) 1a გენოტიპთან დაკავშირებით. სოფოსბუვირის NS5B ნუკლეოზიდის ანალოგის რეზისტენტობასთან დაკავშირებული ჩანაცვლებები აღინიშნა 2 სუბიექტში წარუმატებლობისას.

3a გენოტიპის და ვიროლოგიური წარუმატებლობის მქონე 10 სუბიექტიდან NS5A რეზისტენტობის ჩანაცვლება Y93H აღინიშნა 10-ივე სუბიექტში წარუმატებლობისას (7 სუბიექტს ქონდა Y93H მკურნალობის შემდეგ და 3 სუბიექტს Y93H დასაწყისში და მკურნალობის შემდეგ). მკურნალობის დროს განვითარებული სოფოსბუვირის NS5B ჩანაცვლებები L314F (n=2) და L314I (n=1) მაღალი სიხშირით აღინიშნა (15% ან მეტი) NS5B პოლიმერაზაში 3a გენოტიპის 3 სუბიექტში, რომლებშიც აღინიშნა რეციდივი: ერთი ეპკლუსას ჯგუფში და ორი - სოფოსბუვირი+რიბავირინის 24 კვირიან ჯგუფში. დამატებით დაბალი სიხშირის (4%-ზე ნაკლები) მკურნალობისას განვითარებული L314P აღმოჩენილი იყო 3a გენოტიპის 2 სუბიექტში, რომლებსაც აღენიშნათ რეციდივი, ერთი სუბიექტი სოფოსბუვირი + რიბავირინის 24 კვირიან ჯგუფში ASTRAL3 -ში და ერთი ეპკლუსას ჯგუფში ASTRAL4-ში. ამ ჩანაცვლების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.

კლინიკური კვლევები დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ პაციენტებში

დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ …

ორსულობა და ძუძუთი კვება

რისკის შეჯამება

თუ ეპკლუსა ინიშნება რიბავირინთან ერთად, კომბინაციური რეჟიმი უკუნაჩვენებია ორსულ ქალებში და იმ მამაკაცებში, რომელთა მდედრობითი სქესის პარტნიორებიც ორსულად არიან. ორსულობის დროს რიბავირინის გამოყენებასთან დაკავშირებული რისკების შესახებ მეტი ინფორმაციისთვის იხილეთ რიბავირინის გამოყენების ინსტრუქცია.

ადექვატური მონაცემები არ არსებობს იმისათვის, რათა დადგინდეს, წარმოადგენს თუ არა ეპკლუსა რისკს ორსულობის გამოსავლისათვის. ცხოველებზე ჩატარებულმა რეპროდუქციულმა კვლევებმა არ გამოვლინეს არასასურველი განვითარების შედეგები ეპკლუსას კომპონენტების გამოყენებისას (სოფოსბუვირი ან ველპატასვირი) ექსპოზიციებზე, რომლებიც აღემატებოდა ადამიანების ექსპოზიციას რეკომენდებულ დოზირებებზე (RHD) [იხ.მონაცემები]. ორგანოგენეზის განმავლობაში თაგვებში, ვირთხებში და ბოცვრებში, ველპატასვირის სისტემური ექსპოზიცია (AUC) იყო დაახლოებით 31 (თაგვები), 6 (ვირთხები) და 0.4 (ბოცვრები)-ჯერ მეტი ადამიანებში ექსპოზიციასთან შედარებით RHD, როცა სოფოსბუვირის მთავარი მოცირკულირე მეტაბოლიტის ექსპოზიცია (GS-331007) იყო დაახლოებით 4 (ვირთხები) და 10 (ბოცვრები)-ჯერ მეტი ადამიანებში ექსპოზიციასთან შედარებით RHD. ვირთაგვის პრე/პოსტნატალური განვითარების კვლევებში, დედის სისტემური ექსპოზიცია (AUC) ველპატასვირის და GS-331007 მიმართ იყო დაახლოებით 5 - ჯერ მეტი, ვიდრე ექსპოზიცია ადამიანებში RHD.

დაბადების მთავარი დეფექტების და აბორტის საფუძველი მითითებულ პოპულაციაში უცნობია. U.S.ზოგად პოპულაციაში გათვლილი საბაზისო რისკი დაბადების მთავარი დეფექტებისა და აბორტისათვის კლინიკურად დადასტურებულ ორსულობებს შორის არის 2-4% და 15-20%.

მონაცემები

სოფოსბუვირი: სოფოსბუვირი ინიშნებოდა პერორალურად მაკე ვირთხებში (500 მგ/კგ/დღე-ღამეში დოზამდე) და ბოცვრებში (300 მგ/კგ/დღე-ღამეში დოზამდე) გესტაციურ დღეებში 6 - 18 და 6 - 19, და ასევე ვირთხებში (პერორალური დოზა 500 მგ/კგ/დღე-ღამეში დოზამდე) გესტაციის მე-6 დღიდან ლაქტაციის/მშობიარობის შემდგომ მე-20 დღემდე. მნიშვნელოვანი ზეგავლენა ემბრიო-ფეტალურ (ვირთხები და ბოცვრები) ან პრე /პოსტნატალურ (ვირთხები) განვითარებაზე არ შეინიშნებოდა უმაღლეს ტესტირებულ დოზებზე. სოფოსბუვირის მთავარი მოცირკულირე მეტაბოლიტების (GS-331007) სისტემური ექსპოზიცია (AUC) გესტაციის დროს დაახლოებით 4 (ვირთხები) და 10 (ბოცვრები)-ჯერ მეტი იყო ადამიანების ექსპოზიციასთან შედარებით RHD.

ველპატასვირი: ველპატასვირი ინიშნებოდა პერორალურად მაკე თაგვებში (1000 მგ/კგ/დღე-ღამეში დოზამდე) ვირთხებში (200 მგ/კგ/დღე-ღამეში დოზამდე) და ბოცვრებში (300მგ/კგ/დღე-ღამეში დოზამდე) გესტაციურ დღეებში 6-15, 6-17 და 7-20, აგრეთვე ვირთხებში (პერორალური დოზა 200მგ/-მდე დღე-ღამეში) გესტაციის მე-6 დღიდან ლაქტაციის/მშობიარობის შემდგომ მე-20 დღემდე. მნიშვნელოვანი ეფექტი ემბრიო-ფეტალურ (თაგვები, ვირთხები და ბოცვრები) ან პრე /პოსტნატალურ (ვირთხები) განვითარებაზე არ შეინიშნებოდა უმაღლეს ტესტირებულ დოზებზე. სისტემური ექსპოზიცია (AUC) ველპატასვირზე იყო დაახლოებით 31 (თაგვები), 6 (ვირხები) და 0.4 (ბოცვრები) ჯერ მეტი ადამიანის ექსპოზიციაზე RHD.

  • 2 ლაქტაცია

რისკის შეჯამება

უცნობია, გადადის თუ არა ეპკლუსას კომპონენტები ან მათი მეტაბოლიტები ადამიანის რძეში, აზიანებს თუ არა რძის პროდუქციას ან აქვს თუ არა ზეგავლენა ძუძუმწოვარა ჩვილზე. სოფოსბუვირის მთავარი მოცირკულირე მეტაბოლიტი (GS-331007) იყო მთავარი კომპონენტი, რომელიც შეინიშებოდა ლაქტაციაში მყოფი ვირთხების სისხლში, შთამომავლობაზე გავლენის გარეშე. ლაქტაციაში მყოფ ვირთხებში გამოყენებისას ველპატასვირი აღინიშნებოდა რძეში და შთამომავლობის პლაზმაში მათზე ეფექტის გარეშე [იხ. მონაცემები]

ბუნებრივი კვების განვითარებასა და ჯანმრთელობაზე სარგებელი გათვალისწინებული უნდა იქნას დედისათვის ეპკლუსას კლინიკურ საჭიროებაზე მსჯელობისას, ასევე მხედველობაში უნდა მიიღონ ზეგავლენა ჩვილზე და დედის თანმლებ მდგომარეობაზე.

თუ ეპკლუსა გამოიყენება რიბავირინთან ერთად, რიბავირინის მეძუძურ დედაზე ზეგავლენის შესახებ ინფორმაცია ასევე შეესაბამება ამ კომბინაციურ რეჟიმს. იხილეთ რიბავირინის ინსტრუქცია მეტი ინფორმაციის მისაღებად ლაქტაციის პერიოდში გამოყენებისას.

მონაცემები

სოფოსბუვირი: არ შეინიშნებოდა სოფოსბუვირის რაიმე ზეგავლენა ჩვილი ცხოველების ზრდასა და პოსტნატალურ განვითარებაზე უმაღლეს ტესტირებულ დოზებზე. სოფოსბუვირის მთავარ მოცირკულირე მეტაბოლიტების სისტემური ექსპოზიცია დედაში (AUC) (GS-331007) იყო დაახლოებით 5- ჯერ მაღალი ადამიანებში RHD ექსპოზიციასთან შედარებით., რომელიც დაახლოებით 2% -ს შეადგენდა დედის ექსპოზიციისა, რომელიც შეინიშნებდა ძუძუმწოვარა ცხოველებში ლაქტაციის მე-10 დღეს. ლაქტაციის კვლევებში სოფოსბუვირის მეტაბოლიტები (უპირატესად GS-331007) გამოიყოფოდა ვირთხების რძეში ერთჯერადი პერორალური სოფოსბუვირის დოზის მიღებისას (20 მგ/კგ) ლაქტაციის მე-2 დღეს, რძეში კონცენტრაცია შეადგენდა პლაზმის კონცეტრაციის დაახლოებით 10%-ს, რომელიც შეინიშნებოდა დოზირებიდან 1 საათის შემდეგ.

ველპატასვირი: არ აღინიშნა ველპატასვირის ეფექტები ძუძუმწოვარა შთამომავლების ზრდაზე და პოსტნატალურ განვითარებაზე ვირთხებში შემოწმებული უმაღლესი დოზისას. დედის სისტემური ექსპოზიცია (AUC) დაახლოებით 5-ჯერ მეტი იყო ვიდრე ადამიანებში RHD. ველპატასვირი გამოიყოფოდა რძეში (პლაზმაში კონცენტრაციის დაახლოებით 173%) ლაქტაციაში მყოფ ვირთხებში ველპატასვირის ერთჯერადი დოზის შემდეგ (30მგ/კგ) და ძუძმწოვარა შთამომავლობაშ სისტემური ექსპოზიცია (AUC) დედის ექსპოზიციის დაახლოებით 4%-ს შეადგენდა ლაქტაციის 10-ე დღეს.

  • 3 რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები და მამაკაცები

თუ ეპკლუსა გამოიყენება რიბავირინთან ერთად, რიბავირინის შესახებ ინფორმაცია ორსულობის ტესტირებასთან, კონტრაცეფციასთან და ფერტილობის მოშლასთან დაკავშირებით, ასევე შეეხება ამ კომბინაციურ რეჟიმს. დამატებითი ინფორმაციისათვის იხილეთ რიბავირინის გამოყენების ინსტრუქცია

  • 4 გამოყენება პედიატრიაში

პედიატრული ასაკის პაციენტებში ეპკლუსას უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.

  • 5 გამოყენება გერიატრიაში

ეპკლუსას კლინიკური კვლევები მოიცავდა 65 წლის და მეტი ასაკის 156 სუბიექტს (მე-3 ფაზის კლინიკურ კვლევებში მონაწილე სუბიექტების საერთო რაოდენობის 12%). არ დაფიქსირდა მნიშვნელოვანი განსხვავება უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის მხრივ ამ სუბიექტებსა და შედარებით ახალგაზრდა სუბიექტებს შორის, და სხვა კლინიკურმა პრაქტიკამ არ გამოავლინა მნიშვნელოვანი განსხვავება ხანდაზმულებსა და ახალგაზრდა პაციენტებს შორის, მაგრამ არ შეიძლება გამოირიცხოს უფრო მეტი მგრძნობიარობა ზოგიერთ ხანდაზმულ პირში. ეპკლუსას დოზის კორექცია საჭირო არ არის გერიატრიულ პაციენტებში [იხილეთ კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].

  • 6 თირკმლის დაზიანება

თირკმლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის დროს ეპკლუსას დოზის კორექცია საჭირო არ არის.. დადგენილი არ არის ეპკლუსას უსაფრთხოება და ეფექტურობა პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (eGFR < 30 მლ/წთ/ 1.73მ2) ან ESRD -ით, რომელსაც ესაჭიროება ჰემოდიალიზი. არ შეიძლება მიეცეს დოზის რეკომენდაცია პაციენტებს თირკმლის მძიმე უკმარისობით ან ESRD -თი [იხილეთ დოზირება და მიღება(2.3) და კლინიკური ფარმაკოლოგია(12.3)]. იხილეთ, რობავირინის ინსტრუქცია თირკმლის დაზიანების მქონე პაციენტებში გამოყენების შესახებ.

  • 7 ღვიძლის დაზიანება

ღვიძლის მსუბუქი, ზომიერი ან მძიმე უკმარისობის დროს ეპკლუსას დოზის კორექცია საჭირო არ არის (ჩაილდ-პიუს კლასი A, B, და C). [იხილეთ გვერდითი რეაქციები (6.1), კლინიკური ფარმაკოლოგია კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3) და კლინიკური კვლევები (14)].

კლინიკური ჩვენებით კლინიკური და ჰეპატოლოგიური ლაბორატორიული მონიტორინგი რეკომენდებულია დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებული პაციენტებისთვის, რომლებიც მკურნალიობენ ეპკლუსათი და რიბავირინით [იხ. გვერდითი რეაქციები (6.1)]

გვერდითი მოვლენები

შემდეგი სერიოზული გვერდითი რეაქციები აღწერილია ქვემოთ და ინსტრუქციის სხვა თავებშიც.:

სერიოზული სიმპტომური ბრადიკარდია ამიოდარონთან ერთად გამოყენებისას [იხ. გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.2)].

  • 1 კლინიკური კვლევების გამოცდილება

რადგანაც კლინიკური კვლევები ტარდება ფართოდ განსხვავებულ პირობებში, არ შეიძლება წამლის კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენების სიხშირეების პირდაპირ შედარება სხვა წამლის კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებულ სიხშირეებთან და შესაძლოა არ ასახავდეს პრაქტიკაში დაფიქსირებულ სიხშირეებს.

თუ ეპკლუსა გამოიყენება რიბავირინთან ერთად, რიბავირინთან ასოცირებული გვერდითი რეაქციების აღწერილობისთვის იხილეთ მისი გამოყენების ინსტრუქცია.

გვერდითი რეაქციები სუბიექტებში ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით

ეპკლუსას გვერდითი რეაქციები პაციენტებში ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით, მიღებული იყო მე-3 ფაზის 3 კლინიკური კვლევიდან (ASTRAL-1, ASTRAL-2, და ASTRAL-3), რომლებშიც შეფასდა 1035 1, 2, 3, 4, 5, ან 6 გენოტიპის HCV-თი ინფიცირებული სუბიექტი ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით, რომლებიც ეპკლუსას იღებდნენ 12 კვირის განმავლობაში. ეპკლუსა შესწავლილი იყო პლაცებო-კონტროლირებულ კვლევებში [იხ. კლინიკური კვლევები (14.2)].

პაციენტების რაოდენობა, რომლებმაც მკურნალობა სამუდამოდ შეწყვიტეს გვერდითი მოვლენების გამო, იყო 0.2% სუბიექტებში, რომლებიც ეპკლუსას 12 კვირის განმავლობაში იღებდნენ.

ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (გვერდითი რეაქციები, რომლებიც მიზეზობრივად დაკავშირებულად შეფასდა მკვლევარის მიერ მინიმუმ 10%-ში) იყო თავის ტკივილი და დაღლილობა სუბიექტებში, რომლებიც ეპკლუსათი 12 კვირის განმავლობაში მკურნალობდნენ.

ASTRAL-1 კვლევაში ყველა ხარისხის გვერდითი მოვლენა, რომლებიც იმ სუბიექტების 5%-ზე მეტში ვითარდებოდა, რომლებიც ეპკლუსათი 12 კვირის განმავლობაში მკურნალობდნენ, მოიცავს თავის ტკივილს (22%), დაღლილობას (15%), გულისრევას (9%), ასთენიას (5%), უძილობას (5%). იმ სუბიექტებს შორის, რომლებიც ეპკლუსას იღებდნენ და რომლებსაც ეს გვერდითი რეაქციები აღენიშნებოდათ, 79%-ში დაფიქსირდა მსუბუქი სიმწვავის მოვლენები (ხარისხი 1). ასთენიის გარდა ყველა ეს გვერდითი მოვლენა ერთი და იგივე ან მეტი სიხშირით ვითარდებოდა სუბიექტებში, რომლებიც პლაცებოს იღებდნენ (ასთენია: 3% შედარებით 5% პლაცებოს და ეპკლუსას ჯგუფებისთვის).

ASTRAL-2 და ASTRAL-3 კვლევებში აღნიშნული გვერდითი რეაქციები სუბიექტებში, რომლებიც ეპკლუსათი მკურნალობდნენ, შეთავსებადი იყო ASTRAL-1 კვლევაში აღნიშნულ მოვლენებთან. ASTRAL3 კვლევაში გაღიზიანება აღინიშნა 5% და მეტი სიხშირით სუბიექტებში, რომლებიც ეპკლუსათი მკურნალობდნენ.

გვერდითი რეაქციები HCV და HIV-1ინფიცირებულ პაციენტებში

ეპკლუსას უსაფრთხოების შეფასება HCV/HIV-1 ინფიცირებულ სუბიექტებში დაფუძნებული იყო ღია კლინიკურ კვლევაზე (ASTRAL-5) 106 სუბიექტში, რომლებიც სტაბილურები იყვნენ ანტირეტროვირუსულ თერაპიაზე [იხ. კლინიკური კვლევები (14.3)]. HCV/HIV-1 ინფიცირებული სუბიექტების უსაფრთხოების პროფილი HCV მონო-ინფიცირებული პირების მსგავსი იყო. სუბიექტების მინიმუმ 10%-ში განვითარებული ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები იყო დაღლილობა (22%) და თავის ტკივილი (10%).

გვერდითი რეაქციები დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ სუბიექტებში

ეპკლუსას უსაფრთხოების შეფასება HCV 1, 2, 3, 4, ან 6 გენოტიპით ინფიცირებულ და ღვიძლის დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ პირებში დაფუძნებული იყო მე-3 ფაზის კვლევაზე (ASTRAL-4), რომელიც ჩატარდა 87 სუბიექტში, რომლებიც ეპკლუსას რიბავირინთან ერთად იღებდნენ 12 კვირის განმავლობაში. სკრინინგის დროს ყველა სუბიექტს აღენიშნებოდა ჩაილდ პიუს შკალით B ციროზი. ეპკლუსათი და რიბავირინით მკურნალობის პირველ დღეს 6 სუბიექტს ჰქონდა ჩაილდ პიუს A და 4 სუბიექტს ჰქონდა ჩაილდ პიუს C ციროზი [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.4)].

87 სუბიექტში, რომლებიც ეპკლუსას რიბავირინთან ერთად იღებდნენ 12 კვირის განმავლობაში, ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (ყველა ხარისხის გვერდითი მოვლენა, რომელიც მკვლევარმა მიზეზობრივად დაკავშირებულად მიიჩნია და განვითარდა 10% ან უფრო მაღალი სიხშირით) იყო დაღლილობა (32%), ანემია (26%), გულისრევა (15%), თავის ტკივილი (11%), უძილობა (11%) და დიარეა (10%). ამ სუბიექტების 98%-ში გვერდითი რეაქციები მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის იყო.

საერთო ჯამში 4-მა სუბიექტმა (5%) სამუდამოდ შეწყვიტა ეპკლუსას რიბავირინთან ერთად მიღება გვერდითი მოვლენის გამო. 1 სუბიექტზე მეტში არ აღინიშნა გვერდითი მოვლენა, რამაც პრეპარატის მოხსნა გამოიწვია. მკურნალობის განმავლობაში ჰემოგლობინის დაქვეითება 10გ/დლ და 8.5გ/დლ-ზე დაბალ დონემდე აღინიშნა იმ სუბიექტების 23% და 7%-ში, რომლებიც ეპკლუსას რიბავირინთან ერთად იღებდნენ 12 კვირის განმავლობაში. რიბავირინი სამუდამოდ მოიხსნა სუბიექტების 17%-ში გვერდითი რეაქციების გამო.

კლინიკურ კვლევებში აღწერილი ნაკლებად ხშირი გვერდითი რეაქციები

შემდეგი გვერდითი რეაქციები განვითარდა სუბიექტების 5%-ზე ნაკლებში ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით, რომლებიც ეპკლუსათი მკურნალობნდენ 12 კვირის განმავლობაში და ჩართულია მიზეზობრივი კავშირის პოტენციალის გამო. გამონაყარი: ASTRAL-1 კვლევაში გამონაყარი განვითარდა იმ სუბიექტების 2%-ში რომლებიც ეპკლუსას იღებდნენ და იმ პირების 1%-ში, რომლებიც პლაცებოთი მკურნალობდნენ. არ დაფიქსირდა გამონაყარის სერიოზული რეაქციები და მისი ყველა შემთხვევა იყო მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის.

დეპრესია: ASTRAL-1 კვლევაში განწყობის დაქვეითება აღინიშნა იმ სუბიექტების 1%-ში რომლებიც ეპკლუსათი მკურნალობდნენ და არ დაფიქსირდა იმ პირებში, რომლებიც პლაცებოს იღებდნენ. არ აღინიშნა განწყობის დაქვეითების სერიოზული გვერდითი რეაქციები და ყველა მოვლენა იყო მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის.

შემდეგი გვერდითი რეაქციები 10%-ზე ნაკლები სიხშირით განვითარდა დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ სუბიექტებში (ASTRAL-4), რომლებიც ეპკლუსათი და რიბავირინით მკურნალობდნენ 12 კვირის განმავლობაში და ჩართულია მიზეზობრივი კავშირის პოტენციალის გამო.

გამონაყარი: კვლევაში გამონაყარი განვითარდა იმ სუბიექტების 5%-ში რომლებიც ეპკლუსას რიბავირინთან ერთად იღებდნენ. არ დაფიქსირდა გამონაყარის სერიოზული რეაქციები და მისი ყველა შემთხვევა იყო მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის.

ლაბორატორიული ანომალიები

ლიპაზას მომატება: ASTRAL-1 კვლევაში აღინიშნა ლიპაზას იზოლირებული ასიმპტომური მომატება 3xULN -ზე მეტად იმ სუბიექტების 3 და 1%-ში რომლებიც ეპკლუსათი და პლაცებოთი მკურნალობდნენ 12 კვირის განმავლობაში და იმ სუბიექტების 6% და 3%-ში, რომლებიც ეპკლუსათი მკურნალობდნენ ASTRAL-2 და ASTRAL-3 კვლევებში. დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებული სუბიექტების მე-3 ფაზის კვლევაში (ASTRAL-4), ლიპაზა შეფასდა, როდესაც ამილაზას მაჩვენებელი იყო 1.5xULN ან მეტი. ლიპაზას იზოლირებული, ასიმპტომური მომატება 3xULN -ზე მეტად აღინიშნა იმ სუბიექტების 2%-ში, რომლებიც ეპკლუსათი და რიბავირინით მკურნალობდნენ 12 კვირის განმავლობაში.

კრეატინ კინაზა: ASTRAL-1 კვლევაში კრეატინ კინაზას იზოლირებული, ასიმტომური მომატება, 10xULN-მდე ან მეტად იმ სუბიექტების 1% და 0%-ში, რომლებიც ეპკლუსათი და პლაცებოთი მკურნალობდნენ 12 კვირის განმავლობაში და იმ პირების 2% და 1%-ში, რომლებიც ეპკლუსას იღებდნენ ASTRAL-2 და ASTRAL-3 კვლევებში.

დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებული სუბიექების მე-3 ფაზის კვლევაში (ASTRAL-4), აღინიშნა კრეატინ კინაზას იზოლირებული, ასიმპტომური მომატება 10xULN ან უფრო მეტად იმ სუბიექტების 1%-ში რომლებიც ეპკლუსათი და რიბავირინით მკურნალობდნენ 12 კვირის განმავლობაში.

არაპირდაპირი ბილირუბინი: დასაწყისთან შედარებით არაპირდაპირი ბილირუბინის მომატება 3მგ/დლ-მდე აღინიშნა HIV-1/HCV ინფიცირებულ სუბიექტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეპკლუსათი და ატაზანავირზე/რიტონავირზე დაფუძნებული ანტირეტროვირუსული რეჟიმით. არაპირდაპირი ბილირუბინის მომატება დაკავშირებული არ იყო კლინიკურ გვერდით მოვლენებთან და ყველა სუბიექტმა ეპკლუსას 12 კვირიანი კურსი დოზის ცვლილების და ეპკლუსას ან HIV ანტირეტროვირუსული აგენტების დოზის ცვლილების ან მიღების შეწყვეტის გარეშე.

  • 2 პოსტმარკეტინგული გამოცდილება

შემდეგი გვერდითი მოვლენები გამოვლინდა სოფოსბუვირის დამტკიცების შემდეგ გამოყენების პერიოდში. რადგანაც პოსტმარკეტინგული რეაქციები რეგისტრირებულია ნებაყოფლობით გაურკვეველი რაოდენობის მოსახლეობისაგან, ყოველთვის არ არის შესაძლებელი საიმედოდ შეფასდეს მათი სიხშირე ან მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი წამლების ზემოქმედებასთან.

კარდიოლოგიური დარღვევები

სერიოზული სიმპტომური ბრადიკარდია აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ამიოდარონს, და მკურნალობა დაიწყეს სოფოსბუვირის შემცველი რეჟიმით [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.2), წამალთშორისი ურთიერთქმედება (7.2)]

კანი და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

კანის გამონაყარი, ზოგჯერ ბლისტერებით ან ანგიოედემური შეშუპებით

ანგიოედემა

ჭარბი დოზა

არ არსებობს სპეციფიკური ანტიდოტი ეპკლუსას დოზის გადამეტებისათვის. თუ დოზის გადამეტება მოხდება, პაციენტზე უნდა განხორციელდეს მონიტორინგი ტოქსიკურობის ნიშნებზე. ეპკლუსას დოზის გადამეტების მკურნალობა მოიცავს ზოგად დამხმარე ზომებს, მათ შორის სასიცოცხლო ნიშნებზე მონიტორინგს, ასევე პაციენტის კლინიკურ მდგომარეობაზე დაკვირვებას. ჰემოდიალიზით შეიძლება ეფექტურად გამოყოფილი იქნას სოფოსბუვირის ძირითადი მოცირკულირე მეტაბოლიტი GS-331007, ექსტრაქციის თანაფარდობით 53%. ნაკლებად სავარაუდოა ჰემოდიალიზით ველპატასვირის მნიშვნელოვანი რაოდენობის გამოყოფა, რადგან ის დიდი ნაწილით უკავშირდება პლაზმის ცილებს.

11 აღწერა

ეპკლუსა არის ფიქსირებულ-დოზიანი კომბინირებული ტაბლეტი, რომელიც შეიცავს სოფოსბუვირს და ველპატასვირს ორალური გამოყენებისთვის. სოფოსბუვირი არის ნუკლეოტიდური ანალოგი HCV NS5B პოლიმერაზას ინჰიბიტორი და ველპატასვირი არის NS5A ინჰიბიტორი.

ყოველი ტაბლეტი შეიცავს 400მგ სოფოსბუვირს და 100მგ ველპატასვირს. ტაბლეტები შეიცავს შემდეგ არააქტიურ ინგრედიენტებს: კოპოვიდონი, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, მაგნიუმის სტეარატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა. ტაბლეტები შემოგარსულია მასალით, რომელიც შეიცავს შემდეგ არააქტიურ ინგრედიენტებს: რკინის წითელი ოქსიდი, რკინის ყვითელი ოქსიდი, პოლიეთილენგლიკოლი, პოლივინილის სპირტი, ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი.

სოფოსბუვირი: სოფოსბუვირის IUPAC სახელწოდებაა (S)-იზოპროპილ 2-((S)-(((2R,3R,4R,5R)-5-(2,4-დიოქსო-3,4-დიჰიდროპირიმიდინ-1(2H)-yl)-4-ფლუორო-3-ჰიდროქსი-4-მეთილტეტრაჰიდროფურან-2-ილ)მეთოქსი)-(ფენოქსი)pფოსფორილამინო)პროპანოატი. მისი მოლეკულური ფორმულაა C22H29FN3O9P და მოლეკულური წონა 529.45. სტრუქტურული ფორმულა:

სოფოსბუვირი არის თეთრი კრისტალური მყარი ნივთიერება, ხსნადობა მინიმუმ 2მგ/მლ pH 2–7.7 დროს 37oC -ზე, მცირედ იხსნება წყალში.

ველპატასვირი: ველპატასვირის IUPAC სახელწოდებაა მეთილ-{(1R)-2-[(2S,4S)-2-(5-{2-[(2S,5S)-1-{(2S)-2-[(მეთოქსიკარბონილ)ამინო]-3-მეთილბუტანოილ5-მეთლპიროლიდინ-2-ილ]-1,11-დიჰიდრო[2]ბენზოპირანო[4',3':6,7]ნაფტო[1,2-d]იმიდაზოლ9-ილ}-1H-იმიდაზოლ-2-ილ)-4-(მეთოქსიმეთილ)პიროლიდინ-1-ილ]-2-ოქსო-1-ფენილეთილ}კარბამატი. მოლეკულური ფორმულა მოლეკულური წონა 883.0. მოლეკულური ფორმულა:

ველპატასვირი პრაქტიკულად უხსნადია (0.1მგ/მლ-ზე ნაკლები) 5-ზე მეტი pH -ს დროს, მცირედ ხსნადია (3.6 მგ/მლ) pH 2 დროს, ხსნადია (36მგ/მლ-ზე მეტად) pH 1.2-ს დროს.

12 კლინიკური ფარმაკოლოგია

  • 1 მოქმედების მექანიზმი

ეპკლუსა არის სოფოსბუვირის და ველპატასვირის ფიქსირებულ დოზიანი კომბინაცია, რომლებიც წარმოადგენენ პირდაპირი მოქმედების ანტივირუსულ აგენტებს C ჰეპატიტის ვირუსის წინააღმდეგ {იხ. მიკრობიოლოგია (12.4)].

ფარმაკოლოგიური თვისებები

გულის ელექტროფიზიოლოგია

400მგ (რეკომენდებული დოზა) და 1200მგ (რეკომენდებულზე 3-ჯერ მტი დოზა) სოფოსბუვირის ეფექტი QTc ინტერვალზე შეფასდა აქტიურ-კონტროლირებულ (მოქსიფლოქსაცინი 400მგ) QT კვლევაში. რეკომენდებულზე 3-ჯერ მეტი დოზის გამოყენებისას, სოფოსბუვირი კლინიკურად მნიშვნელოვნად არ ახანგრძლივებს QTc -ს.

500მგ ველპატასვირის (რეკომენდებულზე 5-ჯერ მაღალი დოზა) ეფექტი შეფასდა აქტიურ-კონტროლირებად (მოქსიფლოქსაცინი 400მგ) QT კვლევაში. რეკომენდებულზე 5-ჯერ მაღალი დოზის გამოყენებისას ველპატასვირი კლინიკურად მნიშვნელოვნად არ ახანგრძლივებს QTc -ინტრვალს.

  • 3 ფარმაკოკინეტიკა

ეპკლუსას კომპონენტების ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები მოცემულია მე-3 ცხრილში. სოფოსბუვირის და მისი მეტაბოლიტის-GS331007 და ველპატასვირის მრავლობითი დოზების ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები მოცემულია მე-4 ცხრილში.

ცხრილი 3 ეპკლუსას კომპონენტების ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები

სოფოსბუვირი

ველპატასვირი

აბსორბცია

Tmax (სთ)

  • 5–1

3

ჩვეულებრივი საკვების ეფექტი (შიმშილთან შედარებით)ა

↑ 60%

↑ 34%

ცხიმიანი საკვების ეფექტი (შიმშილთან შედარებით)ა

↑ 78%

↑ 21%

განაწილება

% ადამიანის პლაზმის ცილებთან კავშირი

61–65

>99.5

სისხლი-პლაზმა შეფარდება

  • 7
  • 52–0.67

მეტაბოლიზმი

მეტაბოლიზმი

კატეფსინ A CES1 HINT1

CYP2B6 CYP2C8 CYP3A4

ელიმინაცია

ელიმინაციის ძირითადი გზა

SOF: მეტაბოლიზმი GS-331007ბ: გორგლოვანი ფილტრაცია და აქტიური მილაკოვანი სეკრეცია

წინაპრის ბილიარული ექსკრეცია (77%)

t1/2 (h)c

SOF: 0.5 GS-331007b: 25

15

% შარდში გამოყოფილი დოზის დ

80e

  • 4

% ფეკალური მასებში გამოყოფილი დოზისდ

14

94

CES1 = კარბოქსილესთერაზა 1; HINT1 = ჰისტიდინის ტრიადა ნუკლეოტიდის-დამაკავშირებელი ცილა 1.

ა. მაჩვენებლები ეხება საშუალო სისტემურ ექსპოზიციას. საშუალო საკვები = ~600 კკალ 30% ცხიმი; ცხიმიანი საკვები = ~800 კკალ 50% ცხიმი ეპკლუსას მიღება შეიძლება საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.

ბ. GS-331007 არის SOF-ს ძირითადი მოცირკულირე ნუკლეოზიდური მეტაბოლიტი

გ. t1/2 მნიშვნელობა ეხება პლაზმაში საშალო ნახევარგამოყოფის პერიოდს

დ. [14C] SOF ან[14C] VEL ერთჯერადი დოზის გამოყენება მასიური ბალანსის კვლევებში

ე. ძირითადად GS-331007 სახით

ცხრილი 4 სოფოსბუვირის და მისი მეტაბოლიტის GS-331007 და ველპატასვირის მრავლობითი დოზების ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები ეპკლუსას ორალური გამოყენების შემდეგ HCV-ინფიცირებულ მოზრდილებში

საშუალო პარამეტრი (%CV)

სოფოსბუვირია

GS-331007ბ

ველპატასვირიგ

Cmax

(ნანოგრამი მლ)

567 (30.7)

898 (26.7)

259 (54.3)

AUCtau

(ნანოგრამი•სთ მლ)

1268 (38.5)

14372 (28.0)

2980 (51.3)

Ctrough

(ნანოგრამი მლ)

NA

NA

42 (67.3)

CV = ვარიაციის კოეფიციენტი; NA = უცნობია

ა. პოპულაციის PK ანალიზიდან, N = 666

ბ. პოპულაციის PK ანალიზიდან, N = 1029

გ. პოპულაციის PK ანალიზიდან,, N = 1025

სოფოსბუვირის და GS-331007 AUC0-24 და Cmax მსგავსი იყო ჯანმრთელ მოზრდილ სუბიექტებში და HCV ინფიცირებულ პირებში. ჯანმრთელ სუბიექტებთან შედარებით (N=331), ველპატასვირის AUC0-24 და Cmax 37% და 42%-ით დაბალი იყო HCV-ინფიცირებულ პირებში.

ველპატასვირის AUC პროპორციულზე მეტად იზრდება 5-დან 50მგ-მდე და პროპორციულზე ნაკლებად 50-დან 450მგ-მდე ჯანმრთელ მოხალისეებში. თუმცა ველპატასვირმა გამოავლინა უფრო მეტი ან დოზის-პროპორციულთან ახალი ზრდა 25მგ-150მგ ექსპოზიციისას HCV-ინფიცირებულ პაციენტებში სოფოსბუვირთან ერთად გამოყენებისას. სოფოსბუვირის და GS-331007 AUCs თითქმის დოზის-პროპორციულია 200-1200მგ-ს ფარგლებში.

განსაკუთრებული პოპულაციები

პედიატრიული ასაკის პაციენტები: პედიატრიული ასაკის პაციენტებში სოფოსბუვირის და ველპატასვირის ფარმაკოკინეტიკა დადგენილი არ არის [იხილეთ გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში (8.4)].

გერიატრიული ასაკის პაციენტები: HCV-ინფიცირებულ სუბიექტებში პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკურმა ანალიზმა აჩვენა რომ გამოკვლეული ასაკის ფარგლებში (18-82 წელი) წლოვანება კლინიკურად მნიშვნელოვან ეფექტს არ ახდენდა სოფოსბუვირის, GS-331007, ან ველპატასვირის ექსპოზიციაზე [იხილეთ გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში (8.5)].

პაციენტები თირკმლის დაზიანებით:

სოფოსბუვირის ფარმაკოკინეტიკა შესწავლილი იყო HCV ნეგატიურ სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდა თირკმლის მსუბუქი (eGFR 50 -80 მლ/წთ /1.73 მ2), საშუალო (eGFR 30 - 50 მლ/წთ /1.73 მ2) და მწვავე დაზიანება (eGFR <30 მლ/წთ /1.73 მ2), და სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდა ESRD და საჭიროებდნენ ჰემოდიალიზს სოფოსბუვირის ერთჯერადი 400მგ-ს მიღების შემდეგ. თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე სუბიექტებთან შედარებით (eGFR > 80 მლ/წთ /1.73 მ2), სოფოსბუვირის AUC0-inf იყო 61%, 107%, და 171% -ით მაღალი სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ თირკმლის მსუბუქი, საშუალო და მძიმე დაზიანება, ხოლო GS-331007 AUC0-inf იყო 55%, 88%, და 451% -ით მაღალი.

ESRD სუბიექტებში თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პირებთან შედარებით სოფოსბუვირის და GS-331007 AUC0-inf იყო 28% და 1280% -ით მაღალი სოფოსბუვირის ჰემოდიალიზამდე 1 საათით ადრე გამოყენებისას და 60% და 2070%-ით მაღალი, როდესაც სოფოსბუვირი გამოიყენებოდა ჰემოდიალიზიდან 1 საათის შემდეგ. 4 საათიანი ჰემოდიალიზის სესიით გამოიყოფოდა გამოყენებული დოზის დაახლოებით 18% [იხ. დოზირება და გამოყენება (2.3) და გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში (8.6)].

ველპატასვირის ფარმაკოკინეტიკა შესწავლილი იყო 100მგ ერთჯერადი დოზის გამოყენებით HCV ნეგატიურ სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდა თირკმლის მწვავე დაზიანება (eGFR < 30 მლ/წთ Cockcroft-Gault მიხედვით). ველპატასვირის ფარმაკოკინეტიკის კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები არ აღინიშნა ჯანმრთელ და თირკმლის მწვავე დაზიანების მქონე სუბიექტებში.

პაციენტები ღვიძლის დაზიანებით

სოფოსბუვირის ფარმაკოკინეტიკა შესწავლილი იყო 400მგ სოფოსბუვირის 7 დღიანი დოზირების შემდეგ HCV-ინფიცირებულ სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდა ღვიძლის საშუალო და მძიმე დაზიანება (ჩაილდ-პიუს კლასი B და C). ღვიძლის ნორმალური ფუნქციის მქონე სუბიექტებთან შედარებით სოფოსბუვირის AUC0-24 იყო 126% და 143% -ით მაღალი, ღვიძლის საშუალო და მძიმე დაზიანებისას, GS-331007 -ს AUC0-2 იყო18% და 9%-ით უფრო მაღალი. HCV-ინფიცირებული სუბიექტების პოპულაციურმა ფარმაკოკინეტიკურმა ანალიზმა აჩვენა, რომ ციროზს (დეკომპენსირებული ციროზის ჩათვლით) კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი არ ჰქონდა სოფოსბუვირის და GS-331007 ექსპოზიციაზე [გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში (8.7)].

ველპატასვირის ფარმაკოკინეტიკა შესწავლილი იყო 100მგ ერთჯერადი დოზის გამოყენებით HCV ნეგატიურ სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდა ღვიძლის საშუალო და მძიმე დაზიანება (ჩაილდ პიუს კლასი B და C). პლაზმაშ ველპტატასვირის ექსპოზიცია (AUCinf) მსგავსი იყო ღვიძლის საშალო და მძიმე დაზიანების მქონე სუბიექტებში და ნორმალური ფუნქციის მქონე საკონტროლო პირებში. HCV-ინფიცირებული სუბიექტების პოპულაციურმა ფარმაკოკინეტიკურმა ანალიზმა აჩვენა, რომ ციროზს (დეკომპენსირებული ციროზის ჩათვლით) კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი არ ქონდა სოფოსბუვირის, GS-331007, ან ველპატასვირის ექსპოზიციაზე [გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში (8.7)].

რასა: HCV-ინფიცირებული სუბიექტების პოპულაციურმა ფარმაკოკინეტიკურმა ანალიზმა აჩვენა, რომ რასას კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი არ ჰქონდა სოფოსბუვირის, GS-331007, ან ველპატასვირის ექსპოზიციაზე.

სქესი: HCV-ინფიცირებული სუბიექტების პოპულაციურმა ფარმაკოკინეტიკურმა ანალიზმა აჩვენა, რომ სქესს კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი არ ჰქონდა სოფოსბუვირის, GS-331007, ან ველპატასვირის ექსპოზიციაზე.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის

სარეკომენდაციო ვერსია

გამოყენების ინსტრუქციის მთავარი პუნქტები

ეს მთავარი პუნქტები არ მოიცავს სრულ ინფორმაციას, რაც საჭიროა ეპკლუსას უსაფრთხო და ეფექტური გამოყენებისთვის. იხილეთ ეპკლუსას სრული გამოყენების ინსტრუქცია

ეპკლუსაTM (სოფოსბუვირი და ველპატასვირი) ტაბლეტები ორალური

აშშ-ში პირველი დამტკიცება 2016

GILEAD ხელმისაწვდომობის პროგრამა

გაფრთხილებები: B ჰეპატიტის ვირუსის რეაქტივაციის რისკი HCV და HBV ინფიცირებულ პაციენტებში

იხილეთ გამოყენების სრული ინსტრუქცია ჩარჩოში ჩასმული სრული გაფრთხილებებისთვის.

აღწერილია B ჰეპატიტის ვირუსის (HBV) რეაქტივაცია, ზოგ შემთხვევაში ფულმინანტური ჰეპატიტი, ღვიძლის უკმარისობა და სიკვდილი . (5.1)

  • ----------------------------- ბოლო მასშტაბური ცვლილებები ---------------

ჩარჩოში ჩასმული გაფრთხილებები ...............................02/2017

დოზირება და მიღება (2.1) ...............................02/2017

დოზირება და მიღება (2.2) ............................... 08/2017

გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.1) ..........02/2017

გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.2) .......... 08/2017

  • ------------------------------ჩვენება და გამოყენება-------------------------

ეპკლუსა არის სოფოსბუვირის - C ჰეპატიტის ვირუსის (HCV) ნუკლეოტიდის ანალოგი NS5B პოლიმერაზას ინჰიბიტორის და ველპატასვირის - HCV NS5A ინჰიბიტორის ფიქსირებულ დოზიანი კომბინაცია, ნაჩვენებია მოზრდილი, ქრონიკული HCV 1, 2, 3, 4, 5, ან 6 გენოტიპით ინფიცირებული პაციენტების მკურნალობისთვის (1):

ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით

დეკომპენსირებული ციროზით, რიბავირინთან კომბინაციაში.

  • -----------------------დოზირება და მიღება-----------------------

შემოწმება თერაპიის დაწყებამდე: ყველა პაციენტის შემოწმება: HBV ინფექციაზე HBsAg და anti-HBc. განსაზღვრით (2.1)

რეკომენდებული დოზირება: ერთი ტაბლეტი(400 მგ სოვოსბუვირი და 100მგ ველპატასვირი) ორალურად დღე-ღამეში ერთხელ საკვებთან ერთად ან მის გარეშე (2.2)

1,2,3,4,5,ან 6 გენოტიპის HCV ინფიცირებული პაციენტებისთვის რეკომენდებული მკურნალობის რეჟიმი და ხანგრძლივობა იხ ქვემო ცხრილში: (2.2)

პაციენტის პოპულაცია

რეჟიმი და ხანგრძლივობა

არანამკურნალები და ნამკურნალები ა ციროზის გარეშე და კომპენსირებული ციროზით (ჩაილდ პიუ A)

ეპკლუსა12 კვირა

არანამკურნალები და ნამკურნალები ა, დეკომპენსირებული ციროზით (ჩაილდ პიუ B და C)

ეპკლუსა + რიბავირინი 12 კვირა

a. კლინიკურ კვლევებში, რეჟიმები შეიცავდა პეგინტერფერონ ალფას/რიბავირინს HCV NS3/4A პროტეაზას ინჰიბიტორთან ერთად (ბოცეპრევირი, სიმეპრევირი ან ტელაპრევირი) ან მის გარეშე.

HCV/HIV-1 ინფექცია: HCV/HIV-1 ინფიცირებული პაცინტებისთვის დაიცავით ზემოთ მოცემულ ცხრილში მითითებული რეკომენდაციები (2.2)

დოზირების რეკომენდაციების გაცემა შეუძლებელია თირკმლის მწვავე უკმარისობის ან თირკმლის დაავადების ტერმინალური სტადიის მქონე პაციენტებისთვის (2.3)

  • ----------------------დოზირების ფორმები და სიმძლავრე--------------------

ტაბლეტები: 400მგ სოფოსბუვირი და 100მგ ველპატასვირი (3)

  • -------------------------------უკუჩვენება------------------------------

ეპკლუსას და რიბავირინის კომბინაციის რეჟიმი უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებშიც უკუნაჩვენებია რიბავირინი (4)

  • ------------------------გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები--------

B ჰეპატიტის ვირუსის რეაქტივაციის რისკი:: HCV მკურნალობის დაწყებამდე გამოიკვლიეთ ყველა პაციენტი ამჟამინდელი ან მანამდელი HBV ინფექციის ნიშნებზე. HCV მკურნალობის დროს და შემდგომ პერიოდში დააკვირდით HCV/HBV ინფიცირებულ პაციენტებს HBV რეაქტივაციის და ჰეპატიტის აფეთქების გამოსავლენად. კლინიკური ჩვენების შესაბამისად დაიწყეთ პაციენტის შესაბამისი მენეჯმენტი HBV ინფექციისთვის. (5.1)

ბრადიკარდია ამიოდარონთან ერთად მიღების დროს: სერიოზული სიმპტომური ბრადიკარდია შესაძლოა განვითარდეს პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ამიოდარონს, განსაკუთრებით იმ პირებში, რომელბიც ასევე იღებენ ბეტა ბლოკერებს ან აღენიშნებათ გულის თანმხლები დაავადებები და/ან ღვიძლის შორსწასული დაავადება. ამიოდარონის და ეპკლუსას ერთად მიღება რეკომენდებული არ არის. პაციენტებში, რომლებსაც სხვა ალტერნატივა არ აქვთ, რეკომენდებულია გულის მონიტორინგი (5.2, 7.3)

  • ------------------------------გვერდითი რეაქციები -----------------------------

ეპკლუსათი მკურნალობისას ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (სიხშირე 10% ან მეტი, ნებისმიერი ხარისხი) 12 კვირის განმავლობაში არის თავის ტკივილი და დაღლილობა (6.1)

ეპკლუსათი და რიბავირინით 12 კვირის განმავლობაში მკურნალობისას ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (სიხშირე 10% ან მეტი, ნებისმიერი ხარისხი) ღვიძლის დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ პაციენტებში არის დაღლილობა, ანემია, გულისრევა, თავის ტკივილი, უძილობა და დიარეა (6.1)

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინებისთვის დაუკავშირდით Gilead Sciences, Inc. -ს [email protected] ან US FDA -ს 1-800-FDA-1088 ან www.fda.gov/medwatch.

  • --------------------------------წამალთაშორისი ურთიერთქმედება-----------

P-gp ინდუქტორები და/ან CYP-ს საშუალო ან ძლიერი ინდუქტორები (მაგ. რიფამპინი, St. John’s wort, კარბამაზეპინი): შეიძლება აქვეითებდეს სოფოსბუვირის და/ან ველპატასვირის კონცენტრაციას. ეპკლუსას გამოყენება P-gp ინდუქტორებთან და ან CYP -ს საშუალო ან ძლიერ ინდუქტორებთან ერთად რეკომენდებული არ არის (5.3, 7)

პაციენტებში, რომლებიც ვარფარინს იღებენ, რეკომენდებულია საერთაშორისო ნორმალიზებული შეფარდების (INR) ხშირი მონიტორინგი (7.2)

ძლიერი წამალთაშორისი ურთიერთქმედების შესახებ ინფორმაციისთვის, იხილეთ გამოყენების სრული ინსტრუქცია (5.2, 5.3, 7)

იხ 17 ინფორმაცია პაციენტისთვის და პაციენტისთვის დადასტურებული მარკირება

რევიზია: 11/2017

  • 3238570485

გამოყენების სრული ინსტრუქცია: შინაარსი*

გაფრთხილება : B ჰეპატიტის ვირუსის რეაქტივაციის რისკი HCV და HBV ინფიცირებულ პაციენტებში

1 ჩვენება და გამოყენება

2 დოზირება და მიღება

  • 1 შემოწმება მკურნალობის დაწყებამდე
  • 2 რეკომენდებული დოზირება
  • 3 დოზირების რეკომენდაციები არ არსებობს თირკმლის მწვავე უკმარისობის და თირკმლის დაავადების ტერმინალური სტადიის დროს

3 დოზირების ფორმები და სიმძლავრე

4 უკუჩვენება

5 გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები

  • 1 B ჰეპატიტის ვირუსის რეაქტივაციის რისკი HCV და HBV ინფიცირებულ პაციენტებში
  • 2 სერიოზული სიმპტომური ბრადიკარდია ამიოდარონთან ერთად გამოყენებისას
  • 3 შემცირებული თერაპიული ეფექტის რისკი ეპკლუსას P-gp ინდუქტორებთან და/ან CYP საშუალო ან ძლიერ ინდუქტორებთან გამოყენების გამო
  • 4 რიბავირინით და ეპკლუსათი კომბინირებულ მკურნალობასთან დაკავშირებული რისკები

6 გვერდითი რეაქციები

  • 1 კლინიკური კვლევების გამოცდილება
  • 2 პოსტმარკეტინგული გამოცდილება

7 წამალთაშორისი ურთიერთქმედება

  • 1 ეპკლუსაზე სხვა პრეპარატების მოქმედების პოტენციალი
  • 2 ეპკლუსას სხვა პრეპარატებზე მოქმედების პოტენციალი
  • 3 დადგენილი და პოტენციურად მნიშვნელოვანი წამალთაშორისი ურთიერთქმედება
  • 4 პრეპარატები ეპკლუსასთან კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედების გარეშე

8 გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში

  • 1 ორსულობა
  • 2 ლაქტაცია
  • 3 ქალების და მამაკაცების რეპროდუქციული პოტენციალი
  • 4 გამოყენება პედიატრიაში
  • 5 გამოყენება გერიატრიაში
  • 6 თირკმლის დაზიანება
  • 7 ღვიძლის დაზიანება

10 დოზის გადაჭარბება

11 აღწერა

12 კლინიკური ფარმაკოლოგია

  • 1 მოქმედების მექანიზმი
  • 2 ფარმაკოდინამიკა
  • 3 ფარმაკოკინეტიკა
  • 4 მიკრობიოლოგია

13 არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია

  • 1 კარცინოგენეზი, მუტაგენეზი, ფერტილობის დაზიანება

14 კლინიკური კვლევები

  • 1 კლინიკური კვლევების აღწერა
  • 2 კლინიკური კვლევები სუბიექტებში ციროზის გარეშე და კომპენსირებული ციროზით
  • 3 კლინიკური კვლევები HCV და HIV-1 ინფიცირებულ სუბიექტებში
  • 4 კლინიკური კვლევები დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ სუბიექტებში

16 გამოშვების ფორმა/შენახვა და გამოყენება

17 ინფორმაცია პაციენტისთვის

  • ჩამოთვლილი არ არის გამოყენების სრული ინსტრუქციიდან გამოტოვებული პარაგრაფები და ქვეპარაგრაფები
  • 626745105410

გამოყენების სრული ინსტრუქცია

გაფრთხილება: B ჰეპატიტის ვირუსის რეაქტივაციის რისკი HCV და HBV ინფიცირებულ პაციენტებში

ეპკლუსათი მკურნალობის დაწყებამდე გამოიკვლიეთ ყველა პაციენტი B ჰეპატიტის ვირუსის (HBV) ამჟამინდელი ან მანამდელი ინფექციის ნიშნებზე. HBV რეაქტივაცია დაფიქსირებულია HCV/HBV ინფიცირებულ პაციენტებში, რომელთაც უტარდებოდათ ან დასრულებული ჰქონდათ მკურნალობა HCV პირდაპირ მოქმედი ანტივირუსული საშუალებებით, და რომლებიც არ იტარებდნენ HBV ანტივირუსულ თერაპიას. ზოგიერთმა შემთხვევამ გამოიწვია ჰეპატიტის ელვისებური ფორმის, ღვიძლის უკმარისობის, და სიკვდილის განვითარება. გამოიკვლიეთ HCV/HBV კო-ინფიცირებული პაციენტები ჰეპატიტის გამწვავებაზე ან HBV რეაქტივაციაზე HCV მკურნალობის მიმდინარეობისას და მკურნალობისშემდგომი დაკვირვების დროს. კლინიკური ჩვენების მიხედვით დაიწყეთ პაციენტის შესაბამისი მართვა HBV ინფექციისთვის [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.1)].

1 ჩვენება და გამოყენება

ეპკლუსაTM ნაჩვენებია ქრონიკული C ჰეპატიტის (HCV) ვირუსის 1, 2, 3, 4, 5, ან 6 გენოტიპით ინფიცირებული მოზრდილი პაციენტების სამკურნალოდ [იხილეთ დოზირება და მიღება (2.2) და კლინიკური კვლევები (14)]:

ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით

დეკომპენსირებული ციროზის დროს რიბავირინთან კომბინაციაში გამოყენებისთვის

2 დოზირება და მიღება

  • 1 შემოწმება თერაპიის დაწყებამდე

გამოიკვლიეთ ყველა პაციენტი ამჟამინდელი ან მანამდელი HBV ინფექციის ნიშნებზე B ჰეპატიტის ზედაპირული ანტიგენის (HBsAg) B ჰეპატიტის ბირთვის ანტისხეულის (anti-HBc) განსაზღვრით HCV -ს ეპკლუსათი მკურნალობის დაწყებამდე [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.1)].

  • 2 რეკომენდებული დოზირება

ეპკლუსას რეკომენდებული დოზაა ერთი ტაბლეტი ორალურად დღე-ღამეში ერთხელ საკვებთან ერთად ან მის გარეშე [იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)]. ეპკლუსას ერთი ტაბლეტი შეიცავს 400მგ სოფოსბუვირს და 100მგ ველპატასვირს. 1 ცხრილი აჩვენებს რეკომენდებულ მკურნალობის რეჟიმს და ხანგრძლივობას პაციენტის პოპულაციის მიხედვით.

HCV/HIV-1 ინფიცირებული პაციენტებისთვის დაიცავით 1 ცხრილში მოცემული დოზირების რეკომენდაციები [იხ. კლინიკური კვლევები (14.3)]. იხილეთ წამალთაშორისი ურთიერთქმედება (7) დოზირების რეკომენდაციებისათვის თანმხლებ HIV-1 ანტივირუსულ წამლებთან ერთად.

ცხრილი 1 მკურნალობის რეკომენდებული რეჟიმი HCV 1, 2, 3, 4, 5, ან 6 გენოტიპით ინფიცირებული პაციენტებისთვის

პაციენტის პოპულაცია

მკურნალობის რეჟიმი და ხანგრძლივობა

არანამკურნალები და ნამკურნალები ა, ციროზის გარეშე და კომპენსირებული ციროზით (ჩაილდ პიუ A)

ეპკლუსა12 კვირა

არანამკურნალები და ნამკურნალები ა დეკომპენსირებული ციროზით (ჩაილდ პიუ B და C)

ეპკლუსა + რიბავირინიბ 12 კვირა

კლინიკურ კვლევებში რეჟიმები შეიცავდნენ პეგინტერფერონ ალფას/რიბავირინს HCV NS3/4A პროტეაზას ინჰიბიტორით ან მის გარეშე (ბოცეპრევირი, სიმეპრევირი ან ტელაპრევირი)

ეპკლუსასთან ერთად გამოყენებისას რიბავირინის რეკომენდებული დოზირება დაფუძნებულია წონაზე (საკვებთან ერთად გამოყენება): 1000მგ დღე-ღამეში 75კგ-ზე ნაკლები წონის პაციენტებისთვის და 1200მგ 75კგ-ზე მეტი წონის პაციენტებისთვის, გაყოფილი დღეში ორ მიღებად. რიბავირინის საწყისი და მკურნალობის დროს მიღებული დოზა შეიძლება შემცირდეს ჰემოგლობინის და კრეატინინის კლირენსის მიხედვით. რიბავირინის დოზის მოდიფიკაციისთვის იხილეთ მისი გამოყენების ინსტრუქცია.

  • 3 დოზირების რეკომენდაციები არ არსებობს თირკმლის მწვავე უკმარისობის და თირკმლის დაავადების ტერმინალური სტადიის დროს

დოზის რეკომენდაცია არ შეიძლება მიეცეს თირკმლის მძიმე უკმარისობით დაავადებულ პაციენტებს (სავარაუდო გორგლოვანი ფილტრაციის სიჩქარე [eGFR] <30 მლ/წთ/1.73მ2) ან თირკმლის დაავადების ტერმინალური სტადიის მქონე პირებს (ESRD) სოფოსბუვირის ძირითადი მეტაბოლიტის უფრო მაღალი (20-ჯერ) ექსპოზიციის გამო [იხილეთ გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში (8.6) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].

3 დოზირების ფორმები და სიმძლავრე

ეპკლუსას ყოველი ტაბლეტი შეიცავს 400მგ სოფოსბუვირს და 100მგ ველპატასვირს. ტაბლეტები არის წითელი, რომბის ფორმის, შემოგარსული, ამოტვიფრული “GSI” ერთ მხარეს და“7916” მეორე მხარეს.

4 უკუჩვენება

ეპკლუსას და რიბავირინის კომბინაცია უკუნაჩვენებია პაციენტებში, რომლებშიც უკუნაჩვენებია რიბავირინი. რიბავირინის უკუჩვენებები იხილეთ მისი გამოყენების ინსტრუქციაში.

5 გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები

  • 1 B ჰეპატიტის ვირუსის რეაქტივაციის რისკი HCV და HBV ინფიცირებულ პაციენტებში

B ჰეპატიტის ვირუსის (HBV) რეაქტივაცია აღწერილია HCV/HBV ინფიცირებულ პაციენტებში, რომელთაც უტარდებოდათ ან დასრულებული ქონდათ მკურნალობა HCV პირდაპირ მოქმედი ანტივირუსული საშუალებებით და რომლებიც არ იტარებდნენ HBV ანტივირუსულ თერაპიას. ზოგიერთმა შემთხვევამ გამოიწვია ჰეპატიტის ელვისებური ფორმის, ღვიძლის უკმარისობის, და სიკვდილის განვითარება. შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც არიან HBsAg დადებითები და აგრეთვე პაციენტებში, გადატანილი HBV ინფექციის სეროლოგიური ნიშნებით (ანუHBsAg უარყოფითი და ანტი-HBc დადებითი). HBV რეაქტივაცია აგრეთვე დაფიქსირებულია პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ზოგიერთ იმუნოსუპრესიულ ან ქიმიოთერაპიულ საშუალებას; ამ პაციენტებში HCV პირდაპირ-მოქმედი ანტივირუსული საშუალებებით მკურნალობასთან დაკავშირებული HBV რეაქტივაციის რისკი შესაძლოა მომატებული იყოს.

HBV რეაქტივაცია ხასიათდება HBV-ის რეპლიკაციის უეცარი მკვეთრი ზრდით, რაც გამოვლინდება შრატში HBV დნმ-ის დონის სწრაფი მომატებით. პაციენტებში გადატანილი HBV ინფექციით, შესაძლოა აღინიშნოს HBsAg ხელახალი გამოვლენა. HBV-ის რეპლიკაციის რეაქტივაციას შესაძლოა თან ახლდეს ჰეპატიტი, ამინოტრანსფერაზების დონის მომატებით და, მძიმე შემთხვევებში, შესაძლოა განვითარდეს ბილირუბინის დონის მომატება, ღვიძლის უკმარისობა, და სიკვდილი.

ეპკლუსათი HCV მკურნალობის დაწყებამდე. გამოიკვლიეთ ყველა პაციენტი ამჟამინდელ ან მანამდელ HBV ინფექციაზე HBsAg -ს და ანტი-HBc განსაზღვრით. ეპკლუსათი HCV მკურნალობის მიმდინარეობისას და მკურნალობის შემდგომი დაკვირვებისას HBV ინფექციის სეროლოგიური ნიშნების მქონე პაციენტები გამოიკვლიეთ ჰეპატიტის გამწვავების ან HBV რეაქტივაციის კლინიკურ და ლაბორატორიულ ნიშნებზე. კლინიკური ჩვენების მიხედვით დაიწყეთ პაციენტის შესაბამისი მართვა HBV ინფექციისთვის.

  • 2 სერიოზული სიმპტომური ბრადიკარდია ამოიოდარონთან ერთად მიღებისას

პოსტმარკეტინგულად დაფიქსირდა სიმპტომური ბრადიკარდიის, ასევე ფატალური გულის გაჩერების შემთხვევები და შემთხვევები, რომლებიც საჭიროებდნენ კარდიოსტიმულატორის ჩარევას, როდესაც ამიოდარონი გამოიყენებოდა სოფოსბუვირის შემცველ რეჟიმთან კომბინაციაში (ჰარვონი, {ლედიპასვირი/სოფოსბუვირი]). ბრადიკარდია ზოგადად ვითარდება რამდენიმე საათის ან დღის ფარგლებში, მაგრამ დაფიქსირდა შემთხვევები 2 კვირის შემდეგ HCV მკურნალობის დაწყებიდან. პაციენტები, რომლებიც ასევე იღებენ ბეტა-ბლოკერებს, ან თანმხლები ძირითადი გულის დაავადებებით ან / და შორსწასული ღვიძლის დაავადებით, შეიძლება იყვნენ სიმპტომური ბრადიკარდიის გაზრდილი რისკის ქვეშ ამიოდარონთან კომბინაციისას. ბრადიკარდია ზოგადად მოგვარდება HCV მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. ამ ეფექტის მექანიზმი ცნობილი არ არის.

ამიოდარონის ეპკლუსასთან ერთად მიღება რეკომენდებული არ არის. პაციენტებისთვის, რომლებიც ამიოდარონს იღებენ და რომლებსაც არ აქვთ მკურნალობის სხვა ვარიანტი და უნდა გამოიყენონ ეპკლუსა:

აცნობეთ პაციენტებს სიმპტომური ბრადიკარდიის რისკის შესახებ

რეკომენდებულია კარდიოლოგიური მონიტორინგი სტაციონარის პირობებში კომბინაციის პირველი 48 საათის განმავლობაში, რის შემდეგაც გულისცემის სიხშირის ამბულატორიული ან თვით- მონიტორინგი უნდა ჩატარდეს ყოველდღიურად, მინიმუმ მკურნალობის პირველი 2 კვირის განმავლობაში.

პაციენტებს, რომლებიც იღებენ ეპკლუსას და საჭიროებენ ამიოდარონით თერაპიის დაწყებას სხვა ალტერნატიული, ეფექტური მკურნალობის ვარიანტების არარსებობის გამო, უნდა ჩაუტარდეთ იგივე კარდიოლოგიური მონიტორინგი, რაც ზემოთაა აღინიშნული.

ამიოდარონის ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდის გამო, პაციენტებს, რომლებმაც შეწყვიტეს ამიოდარონი უშუალოდ ეპკლუსას დაწყებამდე, უნდა ჩაუტარდეთ იგივე კარდიოლოგიური მონიტორინგი, რაც ზემოთაა აღინიშნული.

პაციენტებმა, რომლებსაც განუვითარდებათ ბრადიკარდიის ნიშნები ან სიმპტომები, დაუყოვნებლივ უნდა მიმართონ ექიმს. სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს გულის წასვლის ახლო მდგომარეობას ან გულის წასვლას, თავბრუსხვევას ან გაბრუებას შეუძლოდ ყოფნას, სისუსტეს, ზედმეტ დაღლილობას, ქოშინს, გულმკერდის ტკივილს, ცნობიერების არევას და მეხსიერების პრობლემებს [იხილეთ გვერდითი რეაქციები (6.2), წამალთაშორისი ურთიერთქმედება (7.3)].

  • 3 შემცირებული თერაპიული ეფექტის რისკი ეპკლუსას P-gp ინდუქტორებთან და/ან CYP საშუალო ან ძლიერ ინდუქტორებთან გამოყენების გამო

P-gp ინდუქტორებმა და/ან CYP2B6, CYP2C8, ან CYP3A4-ს საშუალო ან ძლიერმა ინდუქტორებმა (მაგ. რიფამპინი, St. John’s wort, კარბამაზეპინი) შეიძლება მნიშვნელოვნად დააქვეითოს პლაზმაში სოფოსბუვირის და/ან ველპატასვირის კონცენტრაცია, გამოიწვიოს ეპკლუსას ეფექტის მნიშვნელოვანი შემცირება. ამ აგენტების ეპკლუსასთან ერთად გამოყენება რეკომენდებული არ არის [იხ. წამალთაშორისი ურთიერთქმედება (7.3)].

  • 4 რიბავირინით და ეპკლუსათი კომბინირებულ მკურნალობასთან დაკავშირებული რისკები

თუ ეპკლუსა გამოიყენება რიბავირინთან ერთად, რიბავირინის გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები ეხება კომბინაციურ რეჟიმს. რიბავირინის გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომების სრული ჩამონათვალი იხილეთ მისი გამოყენების ინსტრუქციაში [იხ. დოზირება და მიღება (2.2)].

6 გვერდითი რეაქციები

შემდეგი სერიოზული გვერდითი რეაქციები აღწერილია ქვემოთ და ინსტრუქციის სხვა თავებშიც.:

სერიოზული სიმპტომური ბრადიკარდია ამიოდარონთან ერთად გამოყენებისას [იხ. გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.2)].

  • 1 კლინიკური კვლევების გამოცდილება

რადგანაც კლინიკური კვლევები ტარდება ფართოდ განსხვავებულ პირობებში, არ შეიძლება წამლის კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენების სიხშირეების პირდაპირ შედარება სხვა წამლის კლინიკურ კვლევებში დაფიქსირებულ სიხშირეებთან და შესაძლოა არ ასახავდეს პრაქტიკაში დაფიქსირებულ სიხშირეებს.

თუ ეპკლუსა გამოიყენება რიბავირინთან ერთად, რიბავირინთან ასოცირებული გვერდითი რეაქციების აღწერილობისთვის იხილეთ მისი გამოყენების ინსტრუქცია.

გვერდითი რეაქციები სუბიექტებში ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით

ეპკლუსას გვერდითი რეაქციები პაციენტებში ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით, მიღებული იყო მე-3 ფაზის 3 კლინიკური კვლევიდან (ASTRAL-1, ASTRAL-2, და ASTRAL-3), რომლებშიც შეფასდა 1035 1, 2, 3, 4, 5, ან 6 გენოტიპის HCV-თი ინფიცირებული სუბიექტი ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით, რომლებიც ეპკლუსას იღებდნენ 12 კვირის განმავლობაში. ეპკლუსა შესწავლილი იყო პლაცებო-კონტროლირებულ კვლევებში [იხ. კლინიკური კვლევები (14.2)].

პაციენტების რაოდენობა, რომლებმაც მკურნალობა სამუდამოდ შეწყვიტეს გვერდითი მოვლენების გამო, იყო 0.2% სუბიექტებში, რომლებიც ეპკლუსას 12 კვირის განმავლობაში იღებდნენ.

ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (გვერდითი რეაქციები, რომლებიც მიზეზობრივად დაკავშირებულად შეფასდა მკვლევარის მიერ მინიმუმ 10%-ში) იყო თავის ტკივილი და დაღლილობა სუბიექტებში, რომლებიც ეპკლუსათი 12 კვირის განმავლობაში მკურნალობდნენ.

ASTRAL-1 კვლევაში ყველა ხარისხის გვერდითი მოვლენა, რომლებიც იმ სუბიექტების 5%-ზე მეტში ვითარდებოდა, რომლებიც ეპკლუსათი 12 კვირის განმავლობაში მკურნალობდნენ, მოიცავს თავის ტკივილს (22%), დაღლილობას (15%), გულისრევას (9%), ასთენიას (5%), უძილობას (5%). იმ სუბიექტებს შორის, რომლებიც ეპკლუსას იღებდნენ და რომლებსაც ეს გვერდითი რეაქციები აღენიშნებოდათ, 79%-ში დაფიქსირდა მსუბუქი სიმწვავის მოვლენები (ხარისხი 1). ასთენიის გარდა ყველა ეს გვერდითი მოვლენა ერთი და იგივე ან მეტი სიხშირით ვითარდებოდა სუბიექტებში, რომლებიც პლაცებოს იღებდნენ (ასთენია: 3% შედარებით 5% პლაცებოს და ეპკლუსას ჯგუფებისთვის).

ASTRAL-2 და ASTRAL-3 კვლევებში აღნიშნული გვერდითი რეაქციები სუბიექტებში, რომლებიც ეპკლუსათი მკურნალობდნენ, შეთავსებადი იყო ASTRAL-1 კვლევაში აღნიშნულ მოვლენებთან. ASTRAL3 კვლევაში გაღიზიანება აღინიშნა 5% და მეტი სიხშირით სუბიექტებში, რომლებიც ეპკლუსათი მკურნალობდნენ.

გვერდითი რეაქციები HCV და HIV-1ინფიცირებულ პაციენტებში

ეპკლუსას უსაფრთხოების შეფასება HCV/HIV-1 ინფიცირებულ სუბიექტებში დაფუძნებული იყო ღია კლინიკურ კვლევაზე (ASTRAL-5) 106 სუბიექტში, რომლებიც სტაბილურები იყვნენ ანტირეტროვირუსულ თერაპიაზე [იხ. კლინიკური კვლევები (14.3)]. HCV/HIV-1 ინფიცირებული სუბიექტების უსაფრთხოების პროფილი HCV მონო-ინფიცირებული პირების მსგავსი იყო. სუბიექტების მინიმუმ 10%-ში განვითარებული ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები იყო დაღლილობა (22%) და თავის ტკივილი (10%).

გვერდითი რეაქციები დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ სუბიექტებში

ეპკლუსას უსაფრთხოების შეფასება HCV 1, 2, 3, 4, ან 6 გენოტიპით ინფიცირებულ და ღვიძლის დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ პირებში დაფუძნებული იყო მე-3 ფაზის კვლევაზე (ASTRAL-4), რომელიც ჩატარდა 87 სუბიექტში, რომლებიც ეპკლუსას რიბავირინთან ერთად იღებდნენ 12 კვირის განმავლობაში. სკრინინგის დროს ყველა სუბიექტს აღენიშნებოდა ჩაილდ პიუს შკალით B ციროზი. ეპკლუსათი და რიბავირინით მკურნალობის პირველ დღეს 6 სუბიექტს ჰქონდა ჩაილდ პიუს A და 4 სუბიექტს ჰქონდა ჩაილდ პიუს C ციროზი [იხილეთ კლინიკური კვლევები (14.4)].

87 სუბიექტში, რომლებიც ეპკლუსას რიბავირინთან ერთად იღებდნენ 12 კვირის განმავლობაში, ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (ყველა ხარისხის გვერდითი მოვლენა, რომელიც მკვლევარმა მიზეზობრივად დაკავშირებულად მიიჩნია და განვითარდა 10% ან უფრო მაღალი სიხშირით) იყო დაღლილობა (32%), ანემია (26%), გულისრევა (15%), თავის ტკივილი (11%), უძილობა (11%) და დიარეა (10%). ამ სუბიექტების 98%-ში გვერდითი რეაქციები მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის იყო.

საერთო ჯამში 4-მა სუბიექტმა (5%) სამუდამოდ შეწყვიტა ეპკლუსას რიბავირინთან ერთად მიღება გვერდითი მოვლენის გამო. 1 სუბიექტზე მეტში არ აღინიშნა გვერდითი მოვლენა, რამაც პრეპარატის მოხსნა გამოიწვია. მკურნალობის განმავლობაში ჰემოგლობინის დაქვეითება 10გ/დლ და 8.5გ/დლ-ზე დაბალ დონემდე აღინიშნა იმ სუბიექტების 23% და 7%-ში, რომლებიც ეპკლუსას რიბავირინთან ერთად იღებდნენ 12 კვირის განმავლობაში. რიბავირინი სამუდამოდ მოიხსნა სუბიექტების 17%-ში გვერდითი რეაქციების გამო.

კლინიკურ კვლევებში აღწერილი ნაკლებად ხშირი გვერდითი რეაქციები

შემდეგი გვერდითი რეაქციები განვითარდა სუბიექტების 5%-ზე ნაკლებში ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით, რომლებიც ეპკლუსათი მკურნალობნდენ 12 კვირის განმავლობაში და ჩართულია მიზეზობრივი კავშირის პოტენციალის გამო. გამონაყარი: ASTRAL-1 კვლევაში გამონაყარი განვითარდა იმ სუბიექტების 2%-ში რომლებიც ეპკლუსას იღებდნენ და იმ პირების 1%-ში, რომლებიც პლაცებოთი მკურნალობდნენ. არ დაფიქსირდა გამონაყარის სერიოზული რეაქციები და მისი ყველა შემთხვევა იყო მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის.

დეპრესია: ASTRAL-1 კვლევაში განწყობის დაქვეითება აღინიშნა იმ სუბიექტების 1%-ში რომლებიც ეპკლუსათი მკურნალობდნენ და არ დაფიქსირდა იმ პირებში, რომლებიც პლაცებოს იღებდნენ. არ აღინიშნა განწყობის დაქვეითების სერიოზული გვერდითი რეაქციები და ყველა მოვლენა იყო მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის.

შემდეგი გვერდითი რეაქციები 10%-ზე ნაკლები სიხშირით განვითარდა დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ სუბიექტებში (ASTRAL-4), რომლებიც ეპკლუსათი და რიბავირინით მკურნალობდნენ 12 კვირის განმავლობაში და ჩართულია მიზეზობრივი კავშირის პოტენციალის გამო.

გამონაყარი: კვლევაში გამონაყარი განვითარდა იმ სუბიექტების 5%-ში რომლებიც ეპკლუსას რიბავირინთან ერთად იღებდნენ. არ დაფიქსირდა გამონაყარის სერიოზული რეაქციები და მისი ყველა შემთხვევა იყო მსუბუქი ან საშუალო სიმძიმის.

ლაბორატორიული ანომალიები

ლიპაზას მომატება: ASTRAL-1 კვლევაში აღინიშნა ლიპაზას იზოლირებული ასიმპტომური მომატება 3xULN -ზე მეტად იმ სუბიექტების 3 და 1%-ში რომლებიც ეპკლუსათი და პლაცებოთი მკურნალობდნენ 12 კვირის განმავლობაში და იმ სუბიექტების 6% და 3%-ში, რომლებიც ეპკლუსათი მკურნალობდნენ ASTRAL-2 და ASTRAL-3 კვლევებში. დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებული სუბიექტების მე-3 ფაზის კვლევაში (ASTRAL-4), ლიპაზა შეფასდა, როდესაც ამილაზას მაჩვენებელი იყო 1.5xULN ან მეტი. ლიპაზას იზოლირებული, ასიმპტომური მომატება 3xULN -ზე მეტად აღინიშნა იმ სუბიექტების 2%-ში, რომლებიც ეპკლუსათი და რიბავირინით მკურნალობდნენ 12 კვირის განმავლობაში.

კრეატინ კინაზა: ASTRAL-1 კვლევაში კრეატინ კინაზას იზოლირებული, ასიმტომური მომატება, 10xULN-მდე ან მეტად იმ სუბიექტების 1% და 0%-ში, რომლებიც ეპკლუსათი და პლაცებოთი მკურნალობდნენ 12 კვირის განმავლობაში და იმ პირების 2% და 1%-ში, რომლებიც ეპკლუსას იღებდნენ ASTRAL-2 და ASTRAL-3 კვლევებში.

დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებული სუბიექების მე-3 ფაზის კვლევაში (ASTRAL-4), აღინიშნა კრეატინ კინაზას იზოლირებული, ასიმპტომური მომატება 10xULN ან უფრო მეტად იმ სუბიექტების 1%-ში რომლებიც ეპკლუსათი და რიბავირინით მკურნალობდნენ 12 კვირის განმავლობაში.

არაპირდაპირი ბილირუბინი: დასაწყისთან შედარებით არაპირდაპირი ბილირუბინის მომატება 3მგ/დლ-მდე აღინიშნა HIV-1/HCV ინფიცირებულ სუბიექტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ეპკლუსათი და ატაზანავირზე/რიტონავირზე დაფუძნებული ანტირეტროვირუსული რეჟიმით. არაპირდაპირი ბილირუბინის მომატება დაკავშირებული არ იყო კლინიკურ გვერდით მოვლენებთან და ყველა სუბიექტმა ეპკლუსას 12 კვირიანი კურსი დოზის ცვლილების და ეპკლუსას ან HIV ანტირეტროვირუსული აგენტების დოზის ცვლილების ან მიღების შეწყვეტის გარეშე.

  • 2 პოსტმარკეტინგული გამოცდილება

შემდეგი გვერდითი მოვლენები გამოვლინდა სოფოსბუვირის დამტკიცების შემდეგ გამოყენების პერიოდში. რადგანაც პოსტმარკეტინგული რეაქციები რეგისტრირებულია ნებაყოფლობით გაურკვეველი რაოდენობის მოსახლეობისაგან, ყოველთვის არ არის შესაძლებელი საიმედოდ შეფასდეს მათი სიხშირე ან მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი წამლების ზემოქმედებასთან.

კარდიოლოგიური დარღვევები

სერიოზული სიმპტომური ბრადიკარდია აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ამიოდარონს, და მკურნალობა დაიწყეს სოფოსბუვირის შემცველი რეჟიმით [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.2), წამალთშორისი ურთიერთქმედება (7.2)]

კანი და კანქვეშა ქსოვილის დარღვევები

კანის გამონაყარი, ზოგჯერ ბლისტერებით ან ანგიოედემური შეშუპებით

ანგიოედემა

7 წამალთაშორისი ურთიერთქმედება

  • 1 ეპკლუსაზე სხვა პრეპარატების მოქმედების პოტენციალი

სოფოსბუვირი და ველპატასვირი არის პრეპარატის ტრანსპორტერების -P-gp და BCRP -ს სუბსტრატები, ხოლო GS331007 (სოფოსბუვირის ძირითადი მოცირკულირე მეტაბოლიტი) - არ არის. In vitro აღინიშნა ველპატასვირის ნელი მეტაბოლური ცვლა CYP2B6, CYP2C8, და CYP3A4 -ით.

პრეპარატებმა, რომლებიც არის P-gp ინდუქტორები და/ან CYP2B6, CYP2C8, ან CYP3A4-ს საშუალო ან ძლიერი ინდუქტორები (მაგ. რიფამპინი, St. John’s wort, კარბამაზეპინი), შეიძლება დააქვეითოს პლაზმაში სოფოსბუვირის და ველპატასვირის კონცენტრაცია და გამოიწვიოს ეპკლუსას თერაპიული ეფექტის შემცირება. ამ აგენტების ეპკლუსასთან ერთად გამოყენება რეკომენდებული არ არის. [იხ. გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.3) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)]. ეპკლუსას გამოყენება შეიძლება P-gp, BCRP, და CYP ინჰიბიტორებთან ერთად.

  • 2 ეპკლუსას სხვა პრეპარატებზე მოქმედების პოტენციალი

ველპატასვირი არის პრეპარატის ტრანსპორტერების P-gp, ძუძუს კიბოს რეზისტენტობის ცილის (BCRP), OATP1B1, OATP1B3, და OATP2B1-ს ინჰიბიტორი. ეპკლუსას ისეთ საშუალებებთან ერთად გამოყენებამ, რომლებიც არის ამ ტრანსპორტერების სუბსტრატები, შეიძლება გაზარდოს ამ პრეპარატების ექსპოზიცია.

INR მაჩვენებლების მერყეობა შეიძლება განვითარდეს პაციენტებში, რომლებიც ვარფარინს HCV მკურნალობასთან ერთად იღებენ ეპკლუსას ჩათვლით. მკურნალობის დროს და მკურნალობის შემდგომ დაკვირვების პერიოდში რეკომენდებულია INR მაჩვენებლების ხშირი მონიტორინგი.

  • 3 დადგენილი და პოტენციურად მნიშვნელოვანი წამალთაშორისი ურთიერთქმედება

ცხრილში 2 მოცემულია დადგენილი და პოტენციურად მნიშვნელოვანი წამლებს შორის ურთიერთქმედებების ჩამონათვალი. აღწერილი წამლებსშორისი ურთიერთქმედებები დამყარებულია კვლევებზე, რომლებიც ჩატარდა ეპკლუსაზე, ეპკლუსას კომპონენტებზე (სოფოსბუვირი და ველპატასვირი) როგორც ინდივიდუალური აგენტებზე, ან წარმოადგენენ პროგნოზირებულ წამლებსშორის ურთიერთქმედებებს, რომლებიც შეიძლება მოხდეს ეპკლუსაზე [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.2, 5.3) და კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3) ].

ცხრილი 2 პოტენციურად მნიშვნელოვანი წამალთაშორისი ურთიერთქმედებები: დოზის ან სქემის შეცვლა შეიძლება რეკომენდებული იყოს წამლებს შორის ურთიერთქმედების კვლევების და პროგნოზირებული ურთიერთქმედებების საფუძველზე ა

თანმხლები პრეპარატის კლასი: პრეპარატის დასახელება

ეფექტი კონცენტრაციაზებ

კლინიკური ეფექტი/რეკომენდაცია

მჟავიანობის დამაქვეითებელი აგენტები:

ველპატასვირი

ველპატასვირის ხსნადობა pH ზრდასთან ერთად. პრეპარატები, რომლებიც ზრდის კუჭის pH-ს სავარაუდოდ იწვევს ველპატასვირის კონცენტრაციის დაქვეითებას

ანტაციდები (მაგ. ალუმინი და მაგნიუმის ჰიდროქსიდი)

ანტაციდის და ეპკლუსას გამოყენება უნდა მოხდეს 4 საათიანი ინტერვალით

H2-რეცეპტორის ანტაგონისტებიგ (მაგ. ფამოტიდინი)

H2-რეცეპტორების ანტაგონისტების გამოყენება შეიძლება ეპკლუსასთან ერთად ან 12 საათიანი ინტერვალით, დოზით, რომელიც არ აჭარბებს ფამოტიდინის დოზას (40მგ დღე-ღამეში ორჯერ)

პროტონული ტუმბოს ინჰიბიტორებიგ (მაგ. ომეპრაზოლი)

ომეპრაზოლის და პროტონული ტუმბოს სხვა ინჰიბიტორების ერთად გამოყენება რეკომენდებული არ არის. თუ სამედიცინო თვალსაზრისით მიღება აუცილებელია, ეპკლუსას მიღება უნდა მოხდეს საკვებთან ერთად და 20მგ ომეპრაზოლამდე 4 საათით ადრე. პროტონული ტუმბოს სხვა ინჰიბიტორებთან ერთად გამოყენება შესწავლილი არ არის.

ანტიარითმული საშუალებები:

ამიოდარონი

ამიოდარონის, სოფოსბუვირის და ველპატასვირის კონცენტრაციაზე ეფექტი უცნობია

ამიოდარონის სოფოსბუვირის შემცველ რეჟიმთან ერთად გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული სიმპტომური ბრადიკარდია. ამ ეფექტის მექანიზმი უცნობია. ამიოდარონის ეპკლუსასთან ერთად მიღება რეკომენდებული არ არის; თუ ერთად გამოყენება საჭიროა, რეკომენდებულია გულის მონიტორინგი [იხ.გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.2) და გვერდითი რეაქციები (6.2)].

დიგოქსინიგ

↑დიგოქსინი

ეპკლუსასთან ერთად გამოყენებისას რეკომენდებულია დიგოქსინის თერაპიული კონცენტრაციის მონიტორინგი. იხილეთ დიგოქსინის გამოყენების ინსტრუქცია მონიტორინგის და დოზის მოდიფიკაციის რეკომენდაციებისთვის კონცენტრაციის 50%-ზე ნაკლებად ზრდისას.

კიბოსსაწინააღმდეგო:

ტოპოტეკანი

↑ ტოპოტეკანი

ერთად გამოყენება რეკომენდებული არ არის

ანტიკონვულსანტები:

კარბამაზეპინი

ფენიტოინი

ფენობარბიტალი

ოქსკარბაზეპინი

სოფოსბუვირი

ველპატასვირი

ერთად გამოყენება რეკომენდებული არ არის

ანტიმიკობაქტერიული:

რიფაბუტინი

რიფამპინიგ

რიფეპენტინი

სოფოსბუვირი

ველპატასვირი

ერთად გამოყენება რეკომენდებული არ არის

HIV ანტირეტროვირუსული:

ეფავირენციგ

ველპატასვირი

ეფავირენცის შემცველ რეჟიმებთან ერთად ეპკლუსას გამოყენება რეკომენდებული არ არის

ტენოფოვირ DF შემცველი რეჟიმები

↑ ტენოფოვირი

საჭიროა ტენოფოვირთან დაკავშირებული გვერდითი მოვლენების რეაქციების მონიტორინგი პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ეპკლუსას და ტენოფოვირ DF შემცველ რეჟიმს. თირკმლის მონიტორინგის რეკომენაციებისთვის იხილეთ ტენოფოვირ DF-ს შემცველი პროდუქტის გამოყენების ინსტრუქცია.

ტიპრანავირი/რიტონავირი

სოფოსბუვირი

ველპატასვირი

ერთად გამოყენება რეკომენდებული არ არის

მცენარეული დანამატები:

St. John’s wort (Hypericum perforatum)

სოფოსბუვირი

ველპატასვირი

ერთად გამოყენება რეკომენდებული არ არის

HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორები:

როზუვასტატინიგ

როზუვასტატინი

როზუვასტატინთან ერთად ეპკლუსას გამოყენებამ შეიძლება მნიშვნელოვნად გაზარდოს როზუვასტატინის კონცენტრაცია, რაც დაკავშირებულია მიოპათიის რისკის მომატებასთან რაბდომიოლიზის ჩათვლით. როზუვასტატინის ეპკლუსასთან ერთად გამოყენება შეიძლება არაუმეტეს 10მგ დოზით.

ატორვასტატინიგ

ატორვასტატინი

ეპკლუსას ატორვასტატინთან ერთად გამოყენება შეიძლება დაკავშირებული იყოს მიოპათიის რისკის მომატებასთან რაბდომიოლიზის ჩათვლით. საჭიროა HMG-CoA რედუქტაზას ინჰიბიტორებთან დაკავშირებული გვერდითი რეაქციების ინტენსიური მონიტორინგი, როგორიცაა მიოპათია და რაბდომიოლიზი.

DF = დისოპროქსილ ფუმარატი

ა. ეს ცხრილი ყველაფერს არ მოიცავს

ბ. = დაქვეითება, ↑ = მომატება.

გ. ჯანრმთელ მოზრდილებში ეს ურთიერთქმედება შესწავლილი არ არის.

  • 4 პრეპარატები, რომლებსაც არ ახასიათებს ეპკლუსასთან კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედება

ეპკლუსას კომპონენტებზე (სოფოსბუვირი ან ველპატასვირი) ან ეპკლუსაზე ჩატარებულ წამლებს შორის ურთიერთქმედებების კვლევებზე დაყრდნობით, არ დაფიქსირებულა კლინიკურად მნიშვნელოვანი ურთიერთქმედებები სხვა წამლებთან და არც ყოფილა მოსალოდნელი, როდესაც ეპკლუსა გამოიყენებოდა შემდეგ წამლებთან ერთად [იხილეთ კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)]:

ეპკლუსა: ატაზანავირი/რიტონავირი, ციკლოსპორინი, დარუნავირი/რიტონავირი, დოლუტეგრავირი, ელვიტეგრავირი/კობიცისტატი/ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირ ალაფენამიდი, ემტრიციტაბინი, რალტეგრავირი ან რილპივირინი

სოფოსბუვირი: ეთინილ ესტრადიოლი/ნორგესტიმატი. მეტადონი ან ტაკროლიმუსი

ველპატასვირი: ეთინილ ესტრადიოლი/ნორგესტიმატი, კეტოკონაზოლი ან პრავასტატინი. იხ ცხრილი 2 ეპკლუსას გამოყენება ზოგიერთ HIV ანტირეტროვირუსულ რეჟიმთან ერთად [იხ. წამალთაშორისი ურთიერთქმედება (7.3)].

8 გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში

  • 1 ორსულობა

რისკის შეჯამება

თუ ეპკლუსა ინიშნება რიბავირინთან ერთად, კომბინაციური რეჟიმი უკუნაჩვენებია ორსულ ქალებში და იმ მამაკაცებში, რომელთა მდედრობითი სქესის პარტნიორებიც ორსულად არიან. ორსულობის დროს რიბავირინის გამოყენებასთან დაკავშირებული რისკების შესახებ მეტი ინფორმაციისთვის იხილეთ რიბავირინის გამოყენების ინსტრუქცია.

ადექვატური მონაცემები არ არსებობს იმისათვის, რათა დადგინდეს, წარმოადგენს თუ არა ეპკლუსა რისკს ორსულობის გამოსავლისათვის. ცხოველებზე ჩატარებულმა რეპროდუქციულმა კვლევებმა არ გამოვლინეს არასასურველი განვითარების შედეგები ეპკლუსას კომპონენტების გამოყენებისას (სოფოსბუვირი ან ველპატასვირი) ექსპოზიციებზე, რომლებიც აღემატებოდა ადამიანების ექსპოზიციას რეკომენდებულ დოზირებებზე (RHD) [იხ.მონაცემები]. ორგანოგენეზის განმავლობაში თაგვებში, ვირთხებში და ბოცვრებში, ველპატასვირის სისტემური ექსპოზიცია (AUC) იყო დაახლოებით 31 (თაგვები), 6 (ვირთხები) და 0.4 (ბოცვრები)-ჯერ მეტი ადამიანებში ექსპოზიციასთან შედარებით RHD, როცა სოფოსბუვირის მთავარი მოცირკულირე მეტაბოლიტის ექსპოზიცია (GS-331007) იყო დაახლოებით 4 (ვირთხები) და 10 (ბოცვრები)-ჯერ მეტი ადამიანებში ექსპოზიციასთან შედარებით RHD. ვირთაგვის პრე/პოსტნატალური განვითარების კვლევებში, დედის სისტემური ექსპოზიცია (AUC) ველპატასვირის და GS-331007 მიმართ იყო დაახლოებით 5 - ჯერ მეტი, ვიდრე ექსპოზიცია ადამიანებში RHD.

დაბადების მთავარი დეფექტების და აბორტის საფუძველი მითითებულ პოპულაციაში უცნობია. U.S.ზოგად პოპულაციაში გათვლილი საბაზისო რისკი დაბადების მთავარი დეფექტებისა და აბორტისათვის კლინიკურად დადასტურებულ ორსულობებს შორის არის 2-4% და 15-20%.

მონაცემები

სოფოსბუვირი: სოფოსბუვირი ინიშნებოდა პერორალურად მაკე ვირთხებში (500 მგ/კგ/დღე-ღამეში დოზამდე) და ბოცვრებში (300 მგ/კგ/დღე-ღამეში დოზამდე) გესტაციურ დღეებში 6 - 18 და 6 - 19, და ასევე ვირთხებში (პერორალური დოზა 500 მგ/კგ/დღე-ღამეში დოზამდე) გესტაციის მე-6 დღიდან ლაქტაციის/მშობიარობის შემდგომ მე-20 დღემდე. მნიშვნელოვანი ზეგავლენა ემბრიო-ფეტალურ (ვირთხები და ბოცვრები) ან პრე /პოსტნატალურ (ვირთხები) განვითარებაზე არ შეინიშნებოდა უმაღლეს ტესტირებულ დოზებზე. სოფოსბუვირის მთავარი მოცირკულირე მეტაბოლიტების (GS-331007) სისტემური ექსპოზიცია (AUC) გესტაციის დროს დაახლოებით 4 (ვირთხები) და 10 (ბოცვრები)-ჯერ მეტი იყო ადამიანების ექსპოზიციასთან შედარებით RHD.

ველპატასვირი: ველპატასვირი ინიშნებოდა პერორალურად მაკე თაგვებში (1000 მგ/კგ/დღე-ღამეში დოზამდე) ვირთხებში (200 მგ/კგ/დღე-ღამეში დოზამდე) და ბოცვრებში (300მგ/კგ/დღე-ღამეში დოზამდე) გესტაციურ დღეებში 6-15, 6-17 და 7-20, აგრეთვე ვირთხებში (პერორალური დოზა 200მგ/-მდე დღე-ღამეში) გესტაციის მე-6 დღიდან ლაქტაციის/მშობიარობის შემდგომ მე-20 დღემდე. მნიშვნელოვანი ეფექტი ემბრიო-ფეტალურ (თაგვები, ვირთხები და ბოცვრები) ან პრე /პოსტნატალურ (ვირთხები) განვითარებაზე არ შეინიშნებოდა უმაღლეს ტესტირებულ დოზებზე. სისტემური ექსპოზიცია (AUC) ველპატასვირზე იყო დაახლოებით 31 (თაგვები), 6 (ვირხები) და 0.4 (ბოცვრები) ჯერ მეტი ადამიანის ექსპოზიციაზე RHD.

  • 2 ლაქტაცია

რისკის შეჯამება

უცნობია, გადადის თუ არა ეპკლუსას კომპონენტები ან მათი მეტაბოლიტები ადამიანის რძეში, აზიანებს თუ არა რძის პროდუქციას ან აქვს თუ არა ზეგავლენა ძუძუმწოვარა ჩვილზე. სოფოსბუვირის მთავარი მოცირკულირე მეტაბოლიტი (GS-331007) იყო მთავარი კომპონენტი, რომელიც შეინიშებოდა ლაქტაციაში მყოფი ვირთხების სისხლში, შთამომავლობაზე გავლენის გარეშე. ლაქტაციაში მყოფ ვირთხებში გამოყენებისას ველპატასვირი აღინიშნებოდა რძეში და შთამომავლობის პლაზმაში მათზე ეფექტის გარეშე [იხ. მონაცემები]

ბუნებრივი კვების განვითარებასა და ჯანმრთელობაზე სარგებელი გათვალისწინებული უნდა იქნას დედისათვის ეპკლუსას კლინიკურ საჭიროებაზე მსჯელობისას, ასევე მხედველობაში უნდა მიიღონ ზეგავლენა ჩვილზე და დედის თანმლებ მდგომარეობაზე.

თუ ეპკლუსა გამოიყენება რიბავირინთან ერთად, რიბავირინის მეძუძურ დედაზე ზეგავლენის შესახებ ინფორმაცია ასევე შეესაბამება ამ კომბინაციურ რეჟიმს. იხილეთ რიბავირინის ინსტრუქცია მეტი ინფორმაციის მისაღებად ლაქტაციის პერიოდში გამოყენებისას.

მონაცემები

სოფოსბუვირი: არ შეინიშნებოდა სოფოსბუვირის რაიმე ზეგავლენა ჩვილი ცხოველების ზრდასა და პოსტნატალურ განვითარებაზე უმაღლეს ტესტირებულ დოზებზე. სოფოსბუვირის მთავარ მოცირკულირე მეტაბოლიტების სისტემური ექსპოზიცია დედაში (AUC) (GS-331007) იყო დაახლოებით 5- ჯერ მაღალი ადამიანებში RHD ექსპოზიციასთან შედარებით., რომელიც დაახლოებით 2% -ს შეადგენდა დედის ექსპოზიციისა, რომელიც შეინიშნებდა ძუძუმწოვარა ცხოველებში ლაქტაციის მე-10 დღეს. ლაქტაციის კვლევებში სოფოსბუვირის მეტაბოლიტები (უპირატესად GS-331007) გამოიყოფოდა ვირთხების რძეში ერთჯერადი პერორალური სოფოსბუვირის დოზის მიღებისას (20 მგ/კგ) ლაქტაციის მე-2 დღეს, რძეში კონცენტრაცია შეადგენდა პლაზმის კონცეტრაციის დაახლოებით 10%-ს, რომელიც შეინიშნებოდა დოზირებიდან 1 საათის შემდეგ.

ველპატასვირი: არ აღინიშნა ველპატასვირის ეფექტები ძუძუმწოვარა შთამომავლების ზრდაზე და პოსტნატალურ განვითარებაზე ვირთხებში შემოწმებული უმაღლესი დოზისას. დედის სისტემური ექსპოზიცია (AUC) დაახლოებით 5-ჯერ მეტი იყო ვიდრე ადამიანებში RHD. ველპატასვირი გამოიყოფოდა რძეში (პლაზმაში კონცენტრაციის დაახლოებით 173%) ლაქტაციაში მყოფ ვირთხებში ველპატასვირის ერთჯერადი დოზის შემდეგ (30მგ/კგ) და ძუძმწოვარა შთამომავლობაშ სისტემური ექსპოზიცია (AUC) დედის ექსპოზიციის დაახლოებით 4%-ს შეადგენდა ლაქტაციის 10-ე დღეს.

  • 3 რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები და მამაკაცები

თუ ეპკლუსა გამოიყენება რიბავირინთან ერთად, რიბავირინის შესახებ ინფორმაცია ორსულობის ტესტირებასთან, კონტრაცეფციასთან და ფერტილობის მოშლასთან დაკავშირებით, ასევე შეეხება ამ კომბინაციურ რეჟიმს. დამატებითი ინფორმაციისათვის იხილეთ რიბავირინის გამოყენების ინსტრუქცია

  • 4 გამოყენება პედიატრიაში

პედიატრული ასაკის პაციენტებში ეპკლუსას უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.

  • 5 გამოყენება გერიატრიაში

ეპკლუსას კლინიკური კვლევები მოიცავდა 65 წლის და მეტი ასაკის 156 სუბიექტს (მე-3 ფაზის კლინიკურ კვლევებში მონაწილე სუბიექტების საერთო რაოდენობის 12%). არ დაფიქსირდა მნიშვნელოვანი განსხვავება უსაფრთხოებისა და ეფექტურობის მხრივ ამ სუბიექტებსა და შედარებით ახალგაზრდა სუბიექტებს შორის, და სხვა კლინიკურმა პრაქტიკამ არ გამოავლინა მნიშვნელოვანი განსხვავება ხანდაზმულებსა და ახალგაზრდა პაციენტებს შორის, მაგრამ არ შეიძლება გამოირიცხოს უფრო მეტი მგრძნობიარობა ზოგიერთ ხანდაზმულ პირში. ეპკლუსას დოზის კორექცია საჭირო არ არის გერიატრიულ პაციენტებში [იხილეთ კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].

  • 6 თირკმლის დაზიანება

თირკმლის მსუბუქი ან ზომიერი უკმარისობის დროს ეპკლუსას დოზის კორექცია საჭირო არ არის.. დადგენილი არ არის ეპკლუსას უსაფრთხოება და ეფექტურობა პაციენტებში თირკმლის მძიმე უკმარისობით (eGFR < 30 მლ/წთ/ 1.73მ2) ან ESRD -ით, რომელსაც ესაჭიროება ჰემოდიალიზი. არ შეიძლება მიეცეს დოზის რეკომენდაცია პაციენტებს თირკმლის მძიმე უკმარისობით ან ESRD -თი [იხილეთ დოზირება და მიღება(2.3) და კლინიკური ფარმაკოლოგია(12.3)]. იხილეთ, რობავირინის ინსტრუქცია თირკმლის დაზიანების მქონე პაციენტებში გამოყენების შესახებ.

  • 7 ღვიძლის დაზიანება

ღვიძლის მსუბუქი, ზომიერი ან მძიმე უკმარისობის დროს ეპკლუსას დოზის კორექცია საჭირო არ არის (ჩაილდ-პიუს კლასი A, B, და C). [იხილეთ გვერდითი რეაქციები (6.1), კლინიკური ფარმაკოლოგია კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3) და კლინიკური კვლევები (14)].

კლინიკური ჩვენებით კლინიკური და ჰეპატოლოგიური ლაბორატორიული მონიტორინგი რეკომენდებულია დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებული პაციენტებისთვის, რომლებიც მკურნალიობენ ეპკლუსათი და რიბავირინით [იხ. გვერდითი რეაქციები (6.1)]

10 დოზის გადაჭარბება

არ არსებობს სპეციფიკური ანტიდოტი ეპკლუსას დოზის გადამეტებისათვის. თუ დოზის გადამეტება მოხდება, პაციენტზე უნდა განხორციელდეს მონიტორინგი ტოქსიკურობის ნიშნებზე. ეპკლუსას დოზის გადამეტების მკურნალობა მოიცავს ზოგად დამხმარე ზომებს, მათ შორის სასიცოცხლო ნიშნებზე მონიტორინგს, ასევე პაციენტის კლინიკურ მდგომარეობაზე დაკვირვებას. ჰემოდიალიზით შეიძლება ეფექტურად გამოყოფილი იქნას სოფოსბუვირის ძირითადი მოცირკულირე მეტაბოლიტი GS-331007, ექსტრაქციის თანაფარდობით 53%. ნაკლებად სავარაუდოა ჰემოდიალიზით ველპატასვირის მნიშვნელოვანი რაოდენობის გამოყოფა, რადგან ის დიდი ნაწილით უკავშირდება პლაზმის ცილებს.

11 აღწერა

ეპკლუსა არის ფიქსირებულ-დოზიანი კომბინირებული ტაბლეტი, რომელიც შეიცავს სოფოსბუვირს და ველპატასვირს ორალური გამოყენებისთვის. სოფოსბუვირი არის ნუკლეოტიდური ანალოგი HCV NS5B პოლიმერაზას ინჰიბიტორი და ველპატასვირი არის NS5A ინჰიბიტორი.

ყოველი ტაბლეტი შეიცავს 400მგ სოფოსბუვირს და 100მგ ველპატასვირს. ტაბლეტები შეიცავს შემდეგ არააქტიურ ინგრედიენტებს: კოპოვიდონი, ნატრიუმის კროსკარმელოზა, მაგნიუმის სტეარატი, მიკროკრისტალური ცელულოზა. ტაბლეტები შემოგარსულია მასალით, რომელიც შეიცავს შემდეგ არააქტიურ ინგრედიენტებს: რკინის წითელი ოქსიდი, რკინის ყვითელი ოქსიდი, პოლიეთილენგლიკოლი, პოლივინილის სპირტი, ტალკი, ტიტანის დიოქსიდი.

სოფოსბუვირი: სოფოსბუვირის IUPAC სახელწოდებაა (S)-იზოპროპილ 2-((S)-(((2R,3R,4R,5R)-5-(2,4-დიოქსო-3,4-დიჰიდროპირიმიდინ-1(2H)-yl)-4-ფლუორო-3-ჰიდროქსი-4-მეთილტეტრაჰიდროფურან-2-ილ)მეთოქსი)-(ფენოქსი)pფოსფორილამინო)პროპანოატი. მისი მოლეკულური ფორმულაა C22H29FN3O9P და მოლეკულური წონა 529.45. სტრუქტურული ფორმულა:

სოფოსბუვირი არის თეთრი კრისტალური მყარი ნივთიერება, ხსნადობა მინიმუმ 2მგ/მლ pH 2–7.7 დროს 37oC -ზე, მცირედ იხსნება წყალში.

ველპატასვირი: ველპატასვირის IUPAC სახელწოდებაა მეთილ-{(1R)-2-[(2S,4S)-2-(5-{2-[(2S,5S)-1-{(2S)-2-[(მეთოქსიკარბონილ)ამინო]-3-მეთილბუტანოილ5-მეთლპიროლიდინ-2-ილ]-1,11-დიჰიდრო[2]ბენზოპირანო[4',3':6,7]ნაფტო[1,2-d]იმიდაზოლ9-ილ}-1H-იმიდაზოლ-2-ილ)-4-(მეთოქსიმეთილ)პიროლიდინ-1-ილ]-2-ოქსო-1-ფენილეთილ}კარბამატი. მოლეკულური ფორმულა მოლეკულური წონა 883.0. მოლეკულური ფორმულა:

ველპატასვირი პრაქტიკულად უხსნადია (0.1მგ/მლ-ზე ნაკლები) 5-ზე მეტი pH -ს დროს, მცირედ ხსნადია (3.6 მგ/მლ) pH 2 დროს, ხსნადია (36მგ/მლ-ზე მეტად) pH 1.2-ს დროს.

12 კლინიკური ფარმაკოლოგია

  • 1 მოქმედების მექანიზმი

ეპკლუსა არის სოფოსბუვირის და ველპატასვირის ფიქსირებულ დოზიანი კომბინაცია, რომლებიც წარმოადგენენ პირდაპირი მოქმედების ანტივირუსულ აგენტებს C ჰეპატიტის ვირუსის წინააღმდეგ {იხ. მიკრობიოლოგია (12.4)].

  • 2 ფარმაკოდინამიკა

გულის ელექტროფიზიოლოგია

400მგ (რეკომენდებული დოზა) და 1200მგ (რეკომენდებულზე 3-ჯერ მტი დოზა) სოფოსბუვირის ეფექტი QTc ინტერვალზე შეფასდა აქტიურ-კონტროლირებულ (მოქსიფლოქსაცინი 400მგ) QT კვლევაში. რეკომენდებულზე 3-ჯერ მეტი დოზის გამოყენებისას, სოფოსბუვირი კლინიკურად მნიშვნელოვნად არ ახანგრძლივებს QTc -ს.

500მგ ველპატასვირის (რეკომენდებულზე 5-ჯერ მაღალი დოზა) ეფექტი შეფასდა აქტიურ-კონტროლირებად (მოქსიფლოქსაცინი 400მგ) QT კვლევაში. რეკომენდებულზე 5-ჯერ მაღალი დოზის გამოყენებისას ველპატასვირი კლინიკურად მნიშვნელოვნად არ ახანგრძლივებს QTc -ინტრვალს.

  • 3 ფარმაკოკინეტიკა

ეპკლუსას კომპონენტების ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები მოცემულია მე-3 ცხრილში. სოფოსბუვირის და მისი მეტაბოლიტის-GS331007 და ველპატასვირის მრავლობითი დოზების ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები მოცემულია მე-4 ცხრილში.

ცხრილი 3 ეპკლუსას კომპონენტების ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები

სოფოსბუვირი

ველპატასვირი

აბსორბცია

Tmax (სთ)

  • 5–1

3

ჩვეულებრივი საკვების ეფექტი (შიმშილთან შედარებით)ა

↑ 60%

↑ 34%

ცხიმიანი საკვების ეფექტი (შიმშილთან შედარებით)ა

↑ 78%

↑ 21%

განაწილება

% ადამიანის პლაზმის ცილებთან კავშირი

61–65

>99.5

სისხლი-პლაზმა შეფარდება

  • 7
  • 52–0.67

მეტაბოლიზმი

მეტაბოლიზმი

კატეფსინ A CES1 HINT1

CYP2B6 CYP2C8 CYP3A4

ელიმინაცია

ელიმინაციის ძირითადი გზა

SOF: მეტაბოლიზმი GS-331007ბ: გორგლოვანი ფილტრაცია და აქტიური მილაკოვანი სეკრეცია

წინაპრის ბილიარული ექსკრეცია (77%)

t1/2 (h)c

SOF: 0.5 GS-331007b: 25

15

% შარდში გამოყოფილი დოზის დ

80e

  • 4

% ფეკალური მასებში გამოყოფილი დოზისდ

14

94

CES1 = კარბოქსილესთერაზა 1; HINT1 = ჰისტიდინის ტრიადა ნუკლეოტიდის-დამაკავშირებელი ცილა 1.

ა. მაჩვენებლები ეხება საშუალო სისტემურ ექსპოზიციას. საშუალო საკვები = ~600 კკალ 30% ცხიმი; ცხიმიანი საკვები = ~800 კკალ 50% ცხიმი ეპკლუსას მიღება შეიძლება საკვებთან ერთად ან მის გარეშე.

ბ. GS-331007 არის SOF-ს ძირითადი მოცირკულირე ნუკლეოზიდური მეტაბოლიტი

გ. t1/2 მნიშვნელობა ეხება პლაზმაში საშალო ნახევარგამოყოფის პერიოდს

დ. [14C] SOF ან[14C] VEL ერთჯერადი დოზის გამოყენება მასიური ბალანსის კვლევებში

ე. ძირითადად GS-331007 სახით

ცხრილი 4 სოფოსბუვირის და მისი მეტაბოლიტის GS-331007 და ველპატასვირის მრავლობითი დოზების ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები ეპკლუსას ორალური გამოყენების შემდეგ HCV-ინფიცირებულ მოზრდილებში

საშუალო პარამეტრი (%CV)

სოფოსბუვირია

GS-331007ბ

ველპატასვირიგ

Cmax

(ნანოგრამი მლ)

567 (30.7)

898 (26.7)

259 (54.3)

AUCtau

(ნანოგრამი•სთ მლ)

1268 (38.5)

14372 (28.0)

2980 (51.3)

Ctrough

(ნანოგრამი მლ)

NA

NA

42 (67.3)

CV = ვარიაციის კოეფიციენტი; NA = უცნობია

ა. პოპულაციის PK ანალიზიდან, N = 666

ბ. პოპულაციის PK ანალიზიდან, N = 1029

გ. პოპულაციის PK ანალიზიდან,, N = 1025

სოფოსბუვირის და GS-331007 AUC0-24 და Cmax მსგავსი იყო ჯანმრთელ მოზრდილ სუბიექტებში და HCV ინფიცირებულ პირებში. ჯანმრთელ სუბიექტებთან შედარებით (N=331), ველპატასვირის AUC0-24 და Cmax 37% და 42%-ით დაბალი იყო HCV-ინფიცირებულ პირებში.

ველპატასვირის AUC პროპორციულზე მეტად იზრდება 5-დან 50მგ-მდე და პროპორციულზე ნაკლებად 50-დან 450მგ-მდე ჯანმრთელ მოხალისეებში. თუმცა ველპატასვირმა გამოავლინა უფრო მეტი ან დოზის-პროპორციულთან ახალი ზრდა 25მგ-150მგ ექსპოზიციისას HCV-ინფიცირებულ პაციენტებში სოფოსბუვირთან ერთად გამოყენებისას. სოფოსბუვირის და GS-331007 AUCs თითქმის დოზის-პროპორციულია 200-1200მგ-ს ფარგლებში.

განსაკუთრებული პოპულაციები

პედიატრიული ასაკის პაციენტები: პედიატრიული ასაკის პაციენტებში სოფოსბუვირის და ველპატასვირის ფარმაკოკინეტიკა დადგენილი არ არის [იხილეთ გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში (8.4)].

გერიატრიული ასაკის პაციენტები: HCV-ინფიცირებულ სუბიექტებში პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკურმა ანალიზმა აჩვენა რომ გამოკვლეული ასაკის ფარგლებში (18-82 წელი) წლოვანება კლინიკურად მნიშვნელოვან ეფექტს არ ახდენდა სოფოსბუვირის, GS-331007, ან ველპატასვირის ექსპოზიციაზე [იხილეთ გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში (8.5)].

პაციენტები თირკმლის დაზიანებით:

სოფოსბუვირის ფარმაკოკინეტიკა შესწავლილი იყო HCV ნეგატიურ სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდა თირკმლის მსუბუქი (eGFR 50 -80 მლ/წთ /1.73 მ2), საშუალო (eGFR 30 - 50 მლ/წთ /1.73 მ2) და მწვავე დაზიანება (eGFR <30 მლ/წთ /1.73 მ2), და სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდა ESRD და საჭიროებდნენ ჰემოდიალიზს სოფოსბუვირის ერთჯერადი 400მგ-ს მიღების შემდეგ. თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე სუბიექტებთან შედარებით (eGFR > 80 მლ/წთ /1.73 მ2), სოფოსბუვირის AUC0-inf იყო 61%, 107%, და 171% -ით მაღალი სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ თირკმლის მსუბუქი, საშუალო და მძიმე დაზიანება, ხოლო GS-331007 AUC0-inf იყო 55%, 88%, და 451% -ით მაღალი.

ESRD სუბიექტებში თირკმლის ნორმალური ფუნქციის მქონე პირებთან შედარებით სოფოსბუვირის და GS-331007 AUC0-inf იყო 28% და 1280% -ით მაღალი სოფოსბუვირის ჰემოდიალიზამდე 1 საათით ადრე გამოყენებისას და 60% და 2070%-ით მაღალი, როდესაც სოფოსბუვირი გამოიყენებოდა ჰემოდიალიზიდან 1 საათის შემდეგ. 4 საათიანი ჰემოდიალიზის სესიით გამოიყოფოდა გამოყენებული დოზის დაახლოებით 18% [იხ. დოზირება და გამოყენება (2.3) და გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში (8.6)].

ველპატასვირის ფარმაკოკინეტიკა შესწავლილი იყო 100მგ ერთჯერადი დოზის გამოყენებით HCV ნეგატიურ სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდა თირკმლის მწვავე დაზიანება (eGFR < 30 მლ/წთ Cockcroft-Gault მიხედვით). ველპატასვირის ფარმაკოკინეტიკის კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები არ აღინიშნა ჯანმრთელ და თირკმლის მწვავე დაზიანების მქონე სუბიექტებში.

პაციენტები ღვიძლის დაზიანებით

სოფოსბუვირის ფარმაკოკინეტიკა შესწავლილი იყო 400მგ სოფოსბუვირის 7 დღიანი დოზირების შემდეგ HCV-ინფიცირებულ სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდა ღვიძლის საშუალო და მძიმე დაზიანება (ჩაილდ-პიუს კლასი B და C). ღვიძლის ნორმალური ფუნქციის მქონე სუბიექტებთან შედარებით სოფოსბუვირის AUC0-24 იყო 126% და 143% -ით მაღალი, ღვიძლის საშუალო და მძიმე დაზიანებისას, GS-331007 -ს AUC0-2 იყო18% და 9%-ით უფრო მაღალი. HCV-ინფიცირებული სუბიექტების პოპულაციურმა ფარმაკოკინეტიკურმა ანალიზმა აჩვენა, რომ ციროზს (დეკომპენსირებული ციროზის ჩათვლით) კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი არ ჰქონდა სოფოსბუვირის და GS-331007 ექსპოზიციაზე [გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში (8.7)].

ველპატასვირის ფარმაკოკინეტიკა შესწავლილი იყო 100მგ ერთჯერადი დოზის გამოყენებით HCV ნეგატიურ სუბიექტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდა ღვიძლის საშუალო და მძიმე დაზიანება (ჩაილდ პიუს კლასი B და C). პლაზმაშ ველპტატასვირის ექსპოზიცია (AUCinf) მსგავსი იყო ღვიძლის საშალო და მძიმე დაზიანების მქონე სუბიექტებში და ნორმალური ფუნქციის მქონე საკონტროლო პირებში. HCV-ინფიცირებული სუბიექტების პოპულაციურმა ფარმაკოკინეტიკურმა ანალიზმა აჩვენა, რომ ციროზს (დეკომპენსირებული ციროზის ჩათვლით) კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი არ ქონდა სოფოსბუვირის, GS-331007, ან ველპატასვირის ექსპოზიციაზე [გამოყენება განსაკუთრებულ პოპულაციებში (8.7)].

რასა: HCV-ინფიცირებული სუბიექტების პოპულაციურმა ფარმაკოკინეტიკურმა ანალიზმა აჩვენა, რომ რასას კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი არ ჰქონდა სოფოსბუვირის, GS-331007, ან ველპატასვირის ექსპოზიციაზე.

სქესი: HCV-ინფიცირებული სუბიექტების პოპულაციურმა ფარმაკოკინეტიკურმა ანალიზმა აჩვენა, რომ სქესს კლინიკურად მნიშვნელოვანი ეფექტი არ ჰქონდა სოფოსბუვირის, GS-331007, ან ველპატასვირის ექსპოზიციაზე.

წამალთაშორისი ურთიერთქმედების კვლევები

ეპკლუსას ორალური მიღების შემდეგ სოფოსბუვირი სწრაფად შეიწოვება და ექვემდებარება ღვიძლით ექსტენსიურ პირველადი გავლით გამოყოფას (ჰიდროლიზი, შემდეგ თანმიმდევრობით ფოსფორილირება) ფარმაკოლოგიურად აქტიური ტრიფოსფატის წარმოქმნით. კლინიკური ფარმაკოლოგიის კვლევებში ფარმაკოკინეტიკური ანალიზისთვის ხდებოდა სოფოსბუვირზე და ძირითად მოცირკულირე მეტაბოლიტზე- GS331007 (დეფოსფორილებული ნუკლეოტიდური მეტაბოლიტი) მონიტორინგი.

სოფოსბუვირი და ველპატასვირი არის პრეპარატების ტრანსპორტერების P-gp და BCRP სუბსტრატები, GS-331007 - არ არის. ველპატასვირის ტრანსპორტი აგრეთვე ხდება OATP1B1 და OATP1B3-თი. In vitro, აღინიშნა ველპატასვირის ნელი მეტაბოლური ბრუნვა CYP2B6, CYP2C8, და CYP3A4 მიერ. P-gp ინდუქტორები და/ან CYP2B6, CYP2C8, ან CYP3A4 -ს საშუალო ან ძლიერი ინდუქტორები (მაგ. რიფამპინი, St. John’s wort, კარბამაზეპინი) შეიძლება აქვეითებდეს პლაზმაში სოფოსბუვირის და/ან ველპატასვირის კონცენტრაციას და გამოიწვიოს ეპკლუსას ეფექტის შემცირება [იხილეთ გაფრთხილებები და უსაფრთხოების ზომები (5.3) და წამალთაშორისი ურთიერთქმედება (7.3)]. P-gp და/ან BCRP ინჰიბიტორებთან ერთად მიღებამ შეიძლება გაზარდოს პლაზმაში სოფოსბუვირის და/ან ველპატასვირის კონცენტრაცია GS-331007 კონცენტრაციის მომატების გარეშე. CYP2B6, CYP2C8, ან CYP3A4 ინჰიბიტორებმა შეიძლება გაზარდოს პლაზმაში ველპატასვირის კონცენტრაცია.

ველპატასვირი არის პრეპარატის ტრანსპორტერის P-gp, BCRP, OATP1B1, OATP1B3, და OATP2B1 ინჰიბიტორი და მისი მონაწილეობა ამ ტრანსპორტერებთან ურთიერთქმედებაში შეზღუდულია ძირითადად აბსორბციის პროცესამდე. კლინიკურად მნიშვნელოვანი კონცენტრაციისას ველპატასვირი არ არის ღვიძლის ტრანსპორტერების - OATP1A2 ან OCT1, თირკმლის ტრანსპორტერების OCT2, OAT1, OAT3 ან MATE1, ან CYP ან UGT1A1 ენზიმების ინჰიბიტორი.

სოფოსბუვირი და GS-331007 არ არის პრეპარატის ტრანსპორტერების- P-gp, BCRP, OATP1B1, OATP1B3, და OCT1 ინჰიბიტორი, ხოლო GS-331007 არ არის OAT1, OAT3, OCT2, და MATE1 ინჰიბიტორი. სოფოსბუვირი და GS-331007არ არის CYP ან UGT1A1 ენზიმების ინდუქტორი ან ინჰიბიტორი.

მიღებული პრეპარატების ეფექტები სოფოსბუვირის, GS-331007 და ველპატასვირის ექსპოზიციაზე მოცემულია მე-5 ცხრილში. სოფოსბუვირის, ველპატასვირის ან ეპკლუსას ეფექტები მიღებულ პრეპარატებზე მოცემულია მე-6 ცხრილში.

ცხრილი 5 წამალთაშორისი ურთიერთქმედება: სოფოსბუვირის, GS-331007 და ველპატასვირის ფარმაკოკინეტიკის ცვლილება სხვა პრეპარატების გამოყენებისას ა

გამოყენებული პრეპარატი

გამოყენებული პრეპარატის დოზა (მგ)

SOF დოზა (მგ)

VEL დოზა (მგ)

N

საშუალო შეფარდება (90% CI) სოფოსბუვირის, GS331007, და ველპატასვირის PK -სი მიღებულ პრეპარატთან ერთად/მის გარეშე ეფექტის გარეშე=1.00

Cmax

AUC

Cmin

ატაზანავირი/რიტონავირი+ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი DF

300/100 + 200/300 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხე

24

სოფოსბუვირი

  • 12 (0.97, 1.29)
  • 22 (1.12, 1.33)

NA

GS-331007

  • 21 (1.12, 1.29)
  • 32 (1.27, 1.36)
  • 42 (1.37, 1.49)

ველპატასვირი

  • 55 (1.41, 1.71)
  • 42 (2.23, 2.64)
  • 01 (3.57, 4.50)

ციკლოსპორინი

600 ერთჯერადი დოზა

400 ერთჯერადი დოზა

ND

19

სოფოსბუვირი

  • 54 (1.87, 3.45)
  • 53 (3.26, 6.30)

NA

GS-331007

  • 60 (0.53, 0.69)
  • 04 (0.90, 1.20)

NA

ND

100 ერთჯერადი დოზა

12

ველპატასვირი

  • 56 (1.22, 2.01)
  • 03 (1.51, 2.71)

NA

დარუნავირი/რიტონავირი+ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი DF

800/100 + 200/300 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

29

სოფოსბუვირი

  • 62 (0.54, 0.71)
  • 72 (0.66, 0.80)

NA

GS-331007

  • 04 (0.99, 1.08)
  • 13 (1.08, 1.18)
  • 13 (1.06, 1.19)

ველპატასვირი

  • 76 (0.65, 0.89)
  • 84 (0.72, 0.98)
  • 01 (0.87, 1.18)

ეფავირენცი/ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი DFბ

600/200/300 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

14

სოფოსბუვირი

  • 38 (1.14, 1.67)
  • 97 (0.83, 1.14)

NA

GS-331007

  • 86 (0.80, 0.93)
  • 90 (0.85, 0.96)
  • 01 (0.95, 1.07)

ველპატასვირი

  • 53 (0.43, 0.64)
  • 47 (0.39, 0.57)
  • 43 (0.36, 0.52)

ელვიტეგრავირი/კობიცისტატი/ემტრიციტაბინი/ტნოფოვირი ალაფენამიდიგ

150/150/200/10 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

სოფოსბუვირი

  • 23 (1.07, 1.42)
  • 37 (1.24, 1.52)

NA

GS-331007

  • 29 (1.25, 1.33)
  • 48 (1.43, 1.53)
  • 58 (1.52, 1.65)

ველპატასვირი

  • 30 (1.17, 1.45)
  • 50 (1.35, 1.66)
  • 60 (1.44, 1.78)

ელვიტეგრავირი/კობიცისტატი/ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი Fდ

150/150/200/300 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

სოფოსბუვირი

  • 01 (0.85, 1.19)
  • 24 (1.13, 1.37)

NA

GS-331007

  • 13 (1.07, 1.18)
  • 35 (1.30, 1.40)
  • 45 (1.38, 1.52)

ველპატასვირი

  • 05 (0.93, 1.19)
  • 19 (1.07, 1.34)
  • 37 (1.22, 1.54)

ფამოტიდინი

40 ერთჯერადი დოზა ეპკლუსასთან ერთად

400 ერთჯერადი დოზა

100 ერთჯერადი დოზა

60

სოფოსბუვირი

  • 92 (0.82, 1.05)
  • 82 (0.74, 0.91)

NA

GS-331007

  • 84 (0.78, 0.89)
  • 94 (0.91, 0.98)

NA

ველპატასვირი

  • 80 (0.70, 0.91)
  • 81 (0.71, 0.91)

NA

40 ერთჯერადი დოზა ეპკლუსამდე 12 საათით ადრე

60

სოფოსბუვირი

  • 77 (0.68, 0.87)
  • 80 (0.73, 0.88)

NA

GS-331007

  • 20 (1.13, 1.28)
  • 04 (1.01, 1.08)

NA

ველპატასვირი

  • 87 (0.76, 1.00)
  • 85 (0.74, 0.97)

NA

კეტოკონაზოლი

200 დღე-ღამეში ორჯერ

ND

100 ერთჯერადი დოზა

12

ველპატასვირი

  • 29 (1.02, 1.64)
  • 71 (1.35, 2.18)

NA

ლოპინავირი/რიტონავირი + ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი DF

4x200/50 + 200/300 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

სოფოსბუვირი

  • 59 (0.49, 0.71)
  • 71 (0.64, 0.78)

NA

GS-331007

  • 01 (0.98, 1.05)
  • 15 (1.09, 1.21)
  • 15 (1.07, 1.25)

ველპატასვირი

  • 70 (0.59, 0.83)
  • 02 (0.89, 1.17)
  • 63 (1.43, 1.85)

მეტადონი

30 - 130 დღე-ღამეში

400 დღე-ღამეში ერთხელ

ND

14

სოფოსბუვირი

  • 95 (0.68, 1.33)
  • 30 (1.00, 1.69)

NA

GS-331007

  • 73 (0.65, 0.83)
  • 04 (0.89, 1.22)

NA

ომეპრაზოლი

20 დღე-ღამეში ერთხელ ეპკლუსასთან ერთად

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 ერთჯერადი დოზა უზმოდ

60

სოფოსბუვირი

  • 66 (0.55, 0.78)
  • 71 (0.60, 0.83)

NA

GS-331007

  • 18 (1.10, 1.26)
  • 00 (0.95, 1.05)

NA

ველპატასვირი

  • 63 (0.50, 0.78)
  • 64 (0.52, 0.79)

NA

20 დღე-ღამეში ერთხელ ეპკლუსამდე 12 საათით ადრე

400 ერთჯერადი დოზა უზმოდ

100 ერთჯერადი დოზა უზმოდ

60

სოფოსბუვირი

  • 55 (0.47, 0.64)
  • 56 (0.49, 0.65)

NA

GS-331007

  • 26 (1.18, 1.34)
  • 97 (0.94, 1.01)

NA

ველპატასვირი

  • 43 (0.35, 0.54)
  • 45 (0.37, 0.55)

NA

20 დღე-ღამეში ერთხელ ეპკლუსამდე 2 საათით ადრე

400 ერთჯერადი დოზა ჭამის შემდეგე

100 ერთჯერადი დოზა ჭამის შემდეგე

40

სოფოსბუვირი

  • 84 (0.68, 1.03)
  • 08 (0.94, 1.25)

NA

GS-331007

  • 94 (0.88, 1.02)
  • 99 (0.96, 1.03)

NA

ველპატასვირი

  • 52 (0.43, 0.64)
  • 62 (0.51, 0.75)

NA

20 დღე-ღამეში ერთხელ ეპკლუსამდე 4 საათით ადრე

400 ერთჯერადი დოზა ჭამის შემდეგე

100 ერთჯერადი დოზა ჭამის შემდეგე

38

სოფოსბუვირი

  • 79 (0.68, 0.92)
  • 05 (0.94, 1.16)

NA

GS-331007

  • 91 (0.85, 0.98)
  • 99 (0.95, 1.02)

NA

ველპატასვირი

  • 67 (0.58, 0.78)
  • 74 (0.63, 0.86)

NA

40 დღე-ღამეში ერთხელ ეპკლუსამდე 4 საათით ადრე

400 ერთჯერადი დოზა ჭამის შემდეგე

100 ერთჯერადი დოზა ჭამის შემდეგე

40

სოფოსბუვირი

  • 70 (0.57, 0.87)
  • 91 (0.76, 1.08)

NA

GS-331007

  • 01 (0.96, 1.07)
  • 99 (0.94, 1.03)

NA

ველპატასვირი

  • 44 (0.34, 0.57)
  • 47 (0.37, 0.60)

NA

რიფამპინი

600 დღე-ღამეში ერთხელ

400 single dose

ND

17

სოფოსბუვირი

  • 23 (0.19, 0.29)
  • 28 (0.24, 0.32)

NA

GS-331007

  • 23 (1.14, 1.34)
  • 95 (0.88, 1.03)

NA

ND

100 ერთჯერადი დოზა

12

ველპატასვირი

  • 29 (0.23, 0.37)
  • 18 (0.15, 0.22)

NA

600 ერთჯერდი დოზა

ND

100 ერთჯერდი დოზა

12

ველპატასვირი

  • 28 (1.05, 1.56)
  • 46 (1.17, 1.83)

NA

ტაკროლიმუსი

5 ერთჯერდი დოზა

400 ერთჯერდი დოზა

ND

16

სოფოსბუვირი

  • 97 (0.65, 1.43)
  • 13 (0.81, 1.57)

NA

GS-331007

  • 97 (0.83, 1.14)
  • 00 (0.87, 1.13)

NA

NA = მიუწვდომელია/უცნობია ND = დოზირებული არ არის, DF = დისოპროქსილ ფუმარატი

ა. ურთიერთქმედების ყველა კვლევა ჩატარებულია ჯანმრთელ მოხალისეებში

ბ. გამოყენებული როგორც ატრიპლაTM (ეფავირენცი, ემტრიციტაბინი, და ტენოფოვირი DF ფიქსირებული დოზის კომბინაცია).

გ. გამოყენებული როგორც გენვოია TM (ელვიტეგრავირი, კობიცისტატი, ემტრიციტაბინი და ტენოფოვირ ალაფენამიდის ფიქსირებული დოზის კომბინაცია)

დ. გამოყენებული როგორც სტრიბილდიTM (ელვიტეგრავირი, კობიცისტატი, ემტრიციტაბინი და ტენოფოვირი DF ფიქსირებულ დოზიანი კომბინაცია)

ე. ეპკლუსა გამოყენებული იყო უზმოდ შესაბამის ხაზებში.

სოფოსბუვირის GS-331007, ან ველპასტავირის ფარმაკოკინეტიკაზე არ აღინიშნა ეფექტი დოლუტეგრავირის; ემტრიციტაბინის, რილპივირინის და ტენოფოვირ DF კომბინაციის; ემტრიციტაბინის, რალტეგრავირის ან ტენოფოვირ DF გამოყენებისას.

ცხრილი 6 მედიკამენტის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრების ცვლილება სოფოსბუვირთან, ველპატასვირთან ან ეპკლუსასთნა ერთად მიღებისას

გამოყენებული პრეპარატი

გამოყენებული პრეპარატის დოზა (მგ)

SOF დოზა (მგ)

VEL დოზა (მგ)

N

საშუალო შეფარდება (90% CI) მიღებული პრეპარატისა სოფოსბუვირთან, GS331007, და ველპატასვირთაბ ერთად/მის გარეშე ეფექტის გარეშე=1.00

Cmax

AUC

Cmin

ატაზანავირი/რიტონავირი+ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირიბ

ატაზანავირი 300 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

  • 09 (1.00, 1.19)
  • 20 (1.10, 1.31)
  • 39 (1.20, 1.61)

რიტონავირი 100 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 89 (0.82, 0.97)
  • 97 (0.89, 1.05)
  • 29 (1.15, 1.44)

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 01 (0.96, 1.06)
  • 02 (0.99, 1.04)
  • 06 (1.02, 1.11)

ტენოფოვირი DF 300 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 55 (1.43, 1.68)
  • 30 (1.24, 1.36)
  • 39 (1.31, 1.48)

ატორვასტატინი

40 ერთჯერადი დოზა

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

26

  • 68

(1.49, 1.89)

  • 54

(1.45, 1.64)

NA

დარუნავირი/რიტონავირი + ემტრიციტაბინი/ ტენოფოვირი DFგ

დარუნავირი 800 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

29

  • 90 (0.86, 0.95)
  • 92 (0.87, 0.98)
  • 87 (0.79, 0.95)

რიტონავირი100 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 07 (0.97, 1.17)
  • 12 (1.05, 1.19)
  • 09 (1.02, 1.15)

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 05 (1.01, 1.08)
  • 05 (1.02, 1.08)
  • 04 (0.98, 1.09)

ტენოფოვირი DF 300 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 55 (1.45, 1.66)
  • 39 (1.33, 1.44)
  • 52 (1.45, 1.59)

დიგოქსინი

  • 25 ერთჯერადი დოზა

ND

100

21

  • 88 (1.71, 2.08)
  • 34 (1.13, 1.60)

NA

ეფავირენცი/ ემტრიციტაბინი/ ტენოფოვირიDFდ

ეფავირენცი 600 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

15

  • 81 (0.74, 0.89)
  • 85 (0.80, 0.91)
  • 90 (0.85, 0.95)

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 07 (0.98, 1.18)
  • 07 (1.00, 1.14)
  • 10 (0.97, 1.25)

ტენოფოვირი DF 300 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 77 (1.53, 2.04)
  • 81 (1.68, 1.94)
  • 21 (2.00, 2.43)

ელვიტეგრავირი/კობიცისტატი ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირ ალაფენამიდიე

ელვიტეგრავირი150 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

  • 87 (0.80, 0.94)
  • 94 (0.88, 1.00)
  • 08 (0.97, 1.20)

კობიცისტატი 150 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 16 (1.09, 1.23)
  • 30 (1.23, 1.38)
  • 03 (1.67, 2.48)

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 02 (0.97, 1.06)
  • 01 (0.98, 1.04)
  • 02 (0.97, 1.07)

ტენოფოვირ ალაფენამიდი 10 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 80 (0.68, 0.94)
  • 87 (0.81, 0.94)

NA

ელვიტეგრავირი/კობიცისტატი

ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირივ

ელვიტეგრავირი150 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

  • 93 (0.86, 1.00)
  • 93 (0.87, 0.99)
  • 97 (0.91, 1.04)

კობიცისტატი 150 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 11 (1.06, 1.17)
  • 23 (1.17, 1.29)
  • 71 (1.54, 1.90)

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 02 (0.97, 1.08)
  • 01 (0.98, 1.04)
  • 06 (1.01, 1.11)

ტენოფოვირი DF 300 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 36 (1.25, 1.47)
  • 35 (1.29, 1.42)
  • 45 (1.39, 1.51)

ემტრიციტაბინი/რილპივირინი/ტენოფოვირი DFზ

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

24

  • 95 (0.90, 1.00)
  • 99 (0.97, 1.02)
  • 05 (0.99, 1.11)

რილპივირინი 25 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 93 (0.88, 0.98)
  • 95 (0.90, 1.00)
  • 96 (0.90, 1.03)

ტენოფოვირი DF 300 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 44 (1.33, 1.55)
  • 40 (1.34, 1.46)
  • 84 (1.76, 1.92)

ნორელგესტრომინი

ნორგესტიმატი 0.180/0.215/0.25/ეთინილესტრადიოლი 0.025 დღე-ღამეში ერთხელ

ND

100 დღე-ღამეში ერთხელ

13

  • 97 (0.88, 1.07)
  • 90 (0.82, 0.98)
  • 92 (0.83, 1.03)

400 დღე-ღამეში ერთხელ

ND

15

  • 07 (0.94, 1.22)
  • 06 (0.92, 1.21)
  • 07 (0.89, 1.28)

ნორგესტრელი

ND

100 დღე-ღამეში ერთხელ

13

  • 96 (0.78, 1.19)
  • 91 (0.73, 1.15)
  • 92 (0.73, 1.18)

400 დღე-ღამეში ერთხელ

ND

15

  • 18 (0.99, 1.41)
  • 19 (0.98, 1.45)
  • 23 (1.00, 1.51)

ეთინილესტრადიოლი

ND

100 დღე-ღამეში ერთხელ

12

  • 39 (1.17, 1.66)
  • 04 (0.87, 1.24)
  • 83 (0.65, 1.06)

400 დღე-ღამეში ერთხელ

ND

15

  • 15 (0.97, 1.36)
  • 09 (0.94, 1.26)
  • 99 (0.80, 1.23)

პრავასტატინი

40 ერთჯერადი დოზა

ND

100 დღე-ღამეში ერთხელ

18

  • 28 (1.08, 1.52)
  • 35 (1.18, 1.54)

NA

როზუვასტატინი

10 ერთჯერადი დოზა

ND

100 დღე-ღამეში ერთხელ

18

  • 61 (2.32, 2.92)
  • 69 (2.46, 2.94)

NA

რალტეგრავირი+ ემტრიციტაბინი/ ტენოფოვირი DF

ემტრიციტაბინი 200 დღე-ღამეში ერთხელ

400 დღე-ღამეში ერთხელ

100 დღე-ღამეში ერთხელ

30

  • 08 (1.04, 1.12)
  • 05 (1.03, 1.07)
  • 02 (0.97, 1.08)

ტენოფოვირიDF 300 დღე-ღამეში ერთხელ

  • 46 (1.39, 1.54)
  • 40 (1.34, 1.45)
  • 70 (1.61, 1.79)

რალტეგრავირი 400 დღე-ღამეში ორჯერ

  • 03 (0.74, 1.43)
  • 97 (0.73, 1.28)
  • 79 (0.42, 1.48)

ტაკროლიმუსი

5 ერთჯერადი დოზა

400 ერთჯერადი დოზა

ND

16

  • 73 (0.59, 0.90)
  • 09 (0.84, 1.40)

NA

NA = მიუწვდომელია/უცნობია ND = დოზირებული არ არის, DF = დისოპროქსილ ფუმარატი

ა. ურთიერთქმედების ყველა კვლევა ჩატარებულია ჯანმრთელ მოხალისეებში

ბ. შედარება დაფუძნებულია ექსპოზიციაზე როდესაც გამოიყენება ატაზანავირი/რიტონავირი+ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი DF

გ. შედარება დაფუძნებულია ექსპოზიციაზე როდესაც გამოიყენება დარუნავირი/რიტონავირი+ემტრიციტაბინი/ტენოფოვირი DF

დ. ამოყენებული როგორც ატრიპლაTM (ეფავირენცი, ემტრიციტაბინი, და ტენოფოვირი DF ფიქსირებული დოზის კომბინაცია).

ე. გამოყენებული როგორც გენვოია TM (ელვიტეგრავირი, კობიცისტატი, ემტრიციტაბინი და ტენოფოვირ ალაფენამიდის ფიქსირებული დოზის კომბინაცია)

ვ. გამოყენებული როგორც გენვოია TM (ელვიტეგრავირი, კობიცისტატი, ემტრიციტაბინი და ტენოფოვირ ალაფენამიდის ფიქსირებული დოზის კომბინაცია)

ზ.გამოყენებული როგორც სტრიბილდიTM (ელვიტეგრავირი, კობიცისტატი, ემტრიციტაბინი და ტენოფოვირი DF ფიქსირებულ დოზიანი კომბინაცია)

თ.გამოყენებულია როგორც კომპლერა TM (ემტრიციტაპინი,რილპივირინი და ტენოფოვირი DF ფიქსირებულ დოზიანი კომბინაცია).

ეპკლუსას (დოლუტეგრავირი ან ლოპინავირი/რიტონავირი) და მისი კომპონენტების სოფოსბუვირის (ციკლოსპორინი ან მეტადონი) ან ველპატასვირის (ციკლოსპორინი) ფარმაკოკინეტიკის პარამეტრებზე არ აღინიშნა გამოყენებული პრეპარატების ეფექტი.

  • 4 მიკრობიოლოგია

მოქმედების მექანიზმი

სოფოსბუვირი არის HCV NS5B რნმ-დამოკიდებული რნმ-პოლიმერაზას ინჰიბიტორი, რომელიც აუცილებელია ვირუსის რეპლიკაციისათვის. სოფოსბუვირი არის ნუკლეოტიდური პრო-წამალი, რომელიც გადის უჯრედშიდა მეტაბოლიზმს, რათა წარმოქმნას ფარმაკოლოგიურად აქტიური ურიდინის ანალოგი ტრიფოსფატი (GS-461203), რომელიც შეიძლება ჩანერგილი იქნას HCV RNA -ში A NS5B პოლიმერაზას საშუალებით და მოქმედებს, როგორც ჯაჭვის ტერმინატორი. ბიოქიმიურ კვლევაში, GS-461203 აინჰიბირებდა რეკომბინანტული NS5B -ს პოლიმერაზულ აქტივობას HCV გენოტიპებიდან 1b, 2a, 3a და 4a IC50 მნიშვნელობებით 0.36-3.3 მიკრომოლი. GS-461203 არ არის არც ადამიანის დნმ და რნმ პოლიმერაზების ინჰიბიტორი და არც მიტოქონდრიული რნმ პოლიმერაზას ინჰიბიტორი.

ველპატასვირი არის HCV NS5A ცილის ინჰიბიტორი, რომელიც საჭიროა ვირუსის რეპლიკაციისთვის. რეზისტენტობის სელექცია უჯრედის კულტურაში და ჯვარედინი რეზისტენტობის კვლევები აჩვენებს, რომ ველპატასვირის სამიზნე მოქმედების მექანიზმის მხრივ არის NS5A.

ანტივირუსული აქტივობა

სოფოსბუვირის და ველპატასვირის EC50 მაჩვენებლები სრული სიგრძის ან ქიმერული რეპლიკონების წინააღმდეგ, რომლებიც ახდენს NS5B და NS5A თანმიმდევრობის კოდირებას წარმოდგენილია მე-7 ცხრილში. სოფოსბუვირის და ველპატასვირის EC50 მაჩვენებლები კლინიკური იზოლატების წინააღმდეგ წარმოდგენილია მე-8 ცხრილში.

ცხრილი 7 სოფოსბუვირის და ველპატასვირის აქტივობა სრული სიგრძის ქიმერული ლაბორატორიული რეპლიკონების წინააღმდეგ

რეპლიკონის გენოტიპი

სოფოსბუვირი EC50, nMა

ველპატასვირი EC50, nMა

1a

40

  • 014

1b

110

  • 016

2a

50

  • 005–0.016c

2b

15b

  • 002–0.006c

3a

50

  • 004

4a

40

  • 009

4d

  • 4
  • 004

5a

15b

  • 021–0.054d

6a

14–25b

  • 006–0.009

6e

NA

  • 130d

NA = მიუწვდომელია

ა. იგივე ლაბორატორიული რეპლიკონის მრავლობითი ექსპერიმენტით მიღებული საშუალო მაჩვენებელი

ბ. სტაბილური ქიმერული 1 b რეპლიკონები, რომლებსაც გადააქვს NS5B გენები 2b, 5a, ან 6a გენოტიპიდან სადაც გამოიყენება ტესტირებისთვის.

გ სრული სიგრძის NS5A რეპლიკონების ან ქიმერული NS5A რეპლიკონებისგან მიღებული მონაცემები რომლებიც ატარებენ სრული სიგრძის NS5A გენებს, რომლებიც შეიცავს L31 ან M31 პოლიმორფიზმს

დ.ქიმერული NS5A რეპლიკონიდან მიღებული მონაცემები, რომელსაც გადააქვს NS5A ამინომჟავები 9-184.

ცხრილი 8 სოფოსბუვირის და ველპატასვირის აქტივობა ტრანზიტორული რეპლიკონების წინააღმდეგ რომლებიც შეიცავს NS5A ან NS5B -ს კლინიკური იზოლატებიდან

რეპლიკონის გენოტიპი

რეპლიკონები, რომლებიც შეიცავს NS5B -ს კლინიკური იზოლატებიდან

რეპლიკონები, რომლებიც შეიცავს NS5A კლინიკური იზოლატებიდან

კლინიკური იზოლატების რაოდენობა

სოფოსბუვირის საშუალო EC50, nM (მერყეობა)

კლინიკური იზოლატების რაოდენობა

ველპატასვირის საშუალო EC50, nM (მერყეობა)

1a

67

62 (29–128)

23

  • 019 (0.011–0.078)

1b

29

102 (45–170)

34

  • 012 (0.005–0.500)

2a

1

28

8

  • 011 (0.006–0.364)

2b

14

30 (14–81)

16

  • 002 (0.0003–0.007)

3a

106

81 (24–181)

38

  • 005 (0.002–1.871)

4a

NA

NA

5

  • 002 (0.001–0.004)

4d

NA

NA

10

  • 007 (0.004–0.011)

4r

NA

NA

7

  • 003 (0.002–0.006)

5a

NA

NA

42

  • 005 (0.001–0.019)

6a

NA

NA

26

  • 007 (0.0005–0.113)

6e

NA

NA

15

  • 024 (0.005–0.433)

NA = მიუწვდომელია

ველპატასვირი ანტაგონისტური არ იყო HCV RNA დონის შემცირებისას რეპლიკონის უჯრედებში, როდესაც პარალელურად გამოიყენებოდა სოფოსბუვირი ან ინტერფერონი -α, რიბავირინი, HCV NS3/4A პროტეაზას ინჰიბიტორი, ან HCV NS5B არა-ნუკლეოზიდური ინჰიბიტორები.

რეზისტენტობა

უჯრედების კულტურაში

HCV რეპლიკონები შემცირებული მგრძნობელობით სოფოსბუვირის მიმართ, შერჩეული იქნა უჯრედულ კულტურაში მრავალი გენოტიპებისათვის, მათ შორის 1b, 2a, 2b, 3a, 4a, 5a, და 6a. შემცირებული მგრძნობელობა სოფოსბუვირის მიმართ იყო დაკავშირებული NS5B ჩანაცვლებასთან S282T -ით ყველა გამოკვლეული რეპლიკონების გენოტიპებში. M289L ჩანაცვლება განვითარდა S282T -ით –ს ჩანაცვლებასთან ერთად 2a, 5, და 6 გენოტიპების რეპლიკონებში.1-6 გენოტიპებში ადგილით მართული S282T ჩანაცვლების მუტაგენეზი ანიჭებდა 2- დან 18-ჯერ შემცირებულ მგრძნობელობას სოფოსბუვირის მიმართ.

HCV უჯრედების კულტურაში შერჩეული იყო გენოტიპი 1a, 1b, 2a, 3a, 4a, 5a, და 6a რეპლიკონის ვარიანტები ველპატასვირისადმი შემცირებული მგრძნობელობით. ვარიანტებმა შეიმუშავა ამინომჟავების ჩანაცვლება NS5A რეზისტენტობასთან დაკავშირებულ პოზიციებზე 24, 28, 30, 31, 32, 58, 92, და 93. შერჩეული NS5A ჩანაცვლების მუტანტური რეპლიკონის ადგილით მართულმა ფენოტიპურმა ანალიზმა აჩვენა, რომ L31V და Y93H/N ერთჯერადი და ორმაგი კომბინაცია 1a გენოტიპში, L31V + Y93H კომბინაცია 1b გენოტიპში, Y93H/S 3a გენოტიპში და L31V და P32A/L/Q/R 6 გენოტიპში, იწვევდა ველპატასვირის მგრძნობელობის 100-ჯერზე მეტად შემცირებას. 2a გენოტიპის რეპლიკონში F28S და Y93H ერთჯერადმა მუტანტებმა გამოავლინა ველპატასვირისადმი მგრძნობელობის 91-ჯერ და 46-ჯერ შემცირება. Y93H -ს ერთჯერადმა მუტანტმა გამოიწვია ველპატასვირისადმი მგრძნობელობის 3-პუნქტით შემცირება 4a გენოტიპის რეპლიკონებში. ამ NS5A ჩანაცვლებების კომბინაცია ხშირად იწვევდა ველპატასვირისადმი მგრძნობელობის უფრო მეტ შემცირებას ვიდრე მხოლოდ ერთჯერადი ჩანაცვლებები.

კლინიკურ კვლევებში

კვლევები სუბიქტებში ციროზის გარეშე და კომპენსირებული ციროზით

სუბიექტების შეჯამებულ ანალიზში ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით, რომლებიც ეპკლუსას 12 კვირის განმავლობაში იღებდნენ მე-3 ფაზის კვლევაში (ASTRAL-1, ASTRAL-2, და ASTRAL-3), 12 სუბიექტში (2 გენოტიპით 1 [1a, 1c/h] და 10 გენოტიპით 3a) კვალიფიციური იყო რეზისტენტობის ანალიზისთვის ვიროლოგიური წარუმატებლობის გამო. ვიროლოგიური წარუმატებლობა არ აღინიშნა HCV 2, 4, 5, ან 6 გენოტიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში.

1 გენოტიპის და ვიროლოგიური წარუმატებლობის მქონე 2 სუბიექტიდან 1-ს აღენიშნებოდა ვირუსი NS5A რეზისტენტობის ჩანაცვლებით- Y93N, მეორეს - ვირუსი NS5A რეზისტენტობის ჩანაცვლებით Y93H და K24M/T და L31I/V დაბალი დონე ვიროლოგიური წარუმატებლობისას. ამ უკანასკნელ სუბიექტს დასაწყისში აღენიშნებოდა 1c/h გენოტიპის ვირუსი NS5A რეზისტენტობის პოლიმორფიზმი (Q30R, L31M, H58P) 1a გენოტიპთან დაკავშირებით. სოფოსბუვირის NS5B ნუკლეოზიდის ანალოგის რეზისტენტობასთან დაკავშირებული ჩანაცვლებები აღინიშნა 2 სუბიექტში წარუმატებლობისას.

3a გენოტიპის და ვიროლოგიური წარუმატებლობის მქონე 10 სუბიექტიდან NS5A რეზისტენტობის ჩანაცვლება Y93H აღინიშნა 10-ივე სუბიექტში წარუმატებლობისას (7 სუბიექტს ქონდა Y93H მკურნალობის შემდეგ და 3 სუბიექტს Y93H დასაწყისში და მკურნალობის შემდეგ). მკურნალობის დროს განვითარებული სოფოსბუვირის NS5B ჩანაცვლებები L314F (n=2) და L314I (n=1) მაღალი სიხშირით აღინიშნა (15% ან მეტი) NS5B პოლიმერაზაში 3a გენოტიპის 3 სუბიექტში, რომლებშიც აღინიშნა რეციდივი: ერთი ეპკლუსას ჯგუფში და ორი - სოფოსბუვირი+რიბავირინის 24 კვირიან ჯგუფში. დამატებით დაბალი სიხშირის (4%-ზე ნაკლები) მკურნალობისას განვითარებული L314P აღმოჩენილი იყო 3a გენოტიპის 2 სუბიექტში, რომლებსაც აღენიშნათ რეციდივი, ერთი სუბიექტი სოფოსბუვირი + რიბავირინის 24 კვირიან ჯგუფში ASTRAL3 -ში და ერთი ეპკლუსას ჯგუფში ASTRAL4-ში. ამ ჩანაცვლების კლინიკური მნიშვნელობა უცნობია.

კლინიკური კვლევები დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ პაციენტებში

დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ ASTRAL-4 კვლევაში რომლებიც ეპკლუსას რიბავირინთან ერთად იღებდნენ 12 კვირის განმავლობაში, 3 სუბიექტი (1 გენოტიპი 1a და 2 გენოტიპი 3a) კვალიფიციური იყო რეზოსტენტობის ანალიზისთვის ვიროლოგიური წარუმატებლობის გამო. ვიროლოგიური წარუმატებლობა არ აღინიშნა HCV 2 ან 4 გენოტიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში, რომელბიც ეპკლუსას რიბავირინთან ერთად იღებდნენ 12 კვირის განმავლობაში.

1 გენოტიპის ვიროლოგიური წარუმატებლობის მქონე სუბიექტებში არ აღინიშნებოდა NS5A ან NS5B რეზისტენტობის ჩანაცვლებები.

3a გენოტიპის ვიროლოგიური წარუმატებლობის 2 სუბიექტში აღინიშნებოდა NS5A რეზისტენტობის ჩანაცვლებები Y93H და M28V ან S38P დაბალი დონე წარუმატებლობისას. ამ სუბიექტებიდან ერთს აგრეთვე განუვითარდა NS5B ნუკლეოზიდის ანალოგის ინჰიბიტორის რეზისტენტობის დაბალი დონე (5%-ზე ნაკლები) ჩანაცვლებები N142T და E237G.

ASTRAL-4 კვლევაში 2 სუბიექტში, რომლებიც ეპკლუსათი 12 ან 24 კვირის განმავლობაში მკურნალობდნენ რიბავირინის გარეშე, აღინიშნა სოფოსბუვირის NS5B რეზისტენტობასთან დაკავშირებული ჩანაცვლებები S282T დაბალ დონეზე (5%-ზე ნაკლები) L159F-თან ერთად. დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ პაციენტებში რეკომენდებული არ არის ეპკლუსას გამოყენება 12 ან 24 კვირის განმავლობაში რიბავირინის გარეშე.

რეზისტენტობასთან დაკავშირებული ჩანაცვლებების პერსისტულობა

არ არსებობს მონაცემები სოფოსბუვირის ან ველპატასვირის რეზისტენტობასთან დაკავშირებული ჩანაცვლებების პერსისტულობაზე. NS5A რეზისტენტობასთან დაკავშირებული ჩანაცვლებები სხვა NS5A ინჰიბიტორებისათვის აღმოჩნდა პერსისტული > 1 წლის განმავლობაში პაციენტების უმრავლესობაში. უცნობია გრძელვადიანი კლინიკური გავლენა სოფოსბუვირის ან ველპატასვირის რეზისტენტობასთან დაკავშირებული ჩანაცვლებების პერსისტულობაზე

საბაზისო HCV პოლიმორფიზმის ეფექტი მკურნალობაზე პასუხზე

ჩატარდა ანალიზბეი კავშირის გამოსავლენად რეციდივის სიხშირეს და საბაზისო

NS5A რეზისტენტობასთან დაკავშირებულ პოლიმორფიზმს (RAPs) შორის (ნებისმიერი ცვლილება NS5A ამინომჟავების პოზიციებიდან 24, 28, 30, 31, 58, 92, ან 93) რომლის იდენტიფიკაციაც მოხდა პოპულაციური ან ღრმა თანმიმდევორბითი ანალიზით, ზღვარი-15% ან მეტი სუბიექტებში ციროზის გარეშე ან კომპენსირბეული ციროზით ASTRAL-1, ASTRAL-2, და ASTRAL-3 კვლევაში და დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ სუბიექტებში ASTRAL-4 კვლევაში.

კვლევები სუბიექტებში ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით

იმ სუბიექტებს შრის, რომლებსაც ეპკლუსათი მკურნალობა უტარდებოდათ 12 კვირის განმავლობაში, დასაწყისში NS5A RAPs ვირუსი აღენიშნებოდა HCV 1a, 1b, 2, 3, 4, 5, და 6 გენოტიპით ინფიცირებული სუბიექტების 18% (37/209), 32% (38/117), 64% (149/232), 20% (56/274), 63% (73/115), 9% (3/34), და 83% (35/42) -ში.

გენოტიპი 1: 1 გენოტიპით ინფიცირებული 75 სუბიექტიდან, რომლებსაც დასაწყისში აღენიშნებოდათ NS5A RAPs, რეციდივი აღინიშნა ერთ სუბიექტში (1%) რომელსაც დასაწყისში აღენიშნებოდა Q30R, L31M და H58P პოლიმორფიზმი და კომპენსირებული ციროზი.

გენოტიპი 3: 3 გენოტიპით ინფიცირებული 56 სუბიექტიდან, რომლებსაც დასაწყისში აღენიშნებოდათ NS5A RAPs, რეციდივი აღინიშნა 4 სუბიექტში (7%) (3 დასაწყისში- Y93H და 1 დასაწყისში A30K-თი). საერთო ჯამში რეციდივი აღინიშნა 3 გენოტიპით ინფიცირებული სუბიექტების 20%-ში, რომლებსაც დასაწყისში აღენიშნებოდათY93H პოლიმორფიზმი.

კომპენსირებული ციროზით დაავადებული 3 გენოტიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში რეციდივის სიხშირე იყო 33% 33% (3/9) იმ პირებში, რომლებსაც დასაწყისში აღენიშნებოდათ NS5A RAPs და 6% (4/71) იმ სუბიექტებში, რომლებსაც დასაწყისში არ აღენიშნებოდათ NS5A RAPs.

გენოტიპები 2, 4, 5, და 6: დასაწყისში NS5A RAPs არსებობა არ მოქმედებდა რეციდივის სიხშირეზე 2, 4, 5, და 6 გენოტიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში, რადგან ყველა შემთხვევაში მიღწეული იყო SVR12.

SVR12 მიღწეული იყო ყველა -77 სუბიექტში, რომლებსაც დასაწყისში აღენიშნებოდათ NS5B ნუკლეოზიდის ანალოგის ინჰიბიტორისადმი რეზისტენტულ პოლიმორფიზმი N142T, L159F, E/N237G, C/M289L/I, L320F/I/V, V321A/I, და S282G + V321I ჩათვლით. სოფოსბუვირი NS5B ნუკლეოზიდის ანალოგის ინჰიბიტორისადმი რეზისტენტობის ჩანაცვლება S282T აღმოჩენილი არ იყო დასაწყისში NS5B თანმიმდევრობაში ნებისმიერ სუბიექტში, რომელიც იღებდა 1% ღრმა თანმიმდევრობის შემცირებას მე-3 ფაზის კვლევებში.

კვლევები დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ სუბიექტებში

ASTRAL-4 კვლევაში NS5A RAPs გავრცელება დასაწყისში იყო 24% 24% (48/198), 60% (6/10), 11% (4/37), და 63% (5/8) GT1, GT2, GT3, და GT4 HCV სუბიექტებში. რეციდივი არ აღინიშNა 2,4 და 6 გენოტიპის მქონე სუბიექტებში. ამ კვლევაში ჩართული არ იყვნენ 5 გენოტიპით ინფიცირებული სუბიექტები.

1 გენოტიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში რეციდივის საერთო სიხშირე რაოდენობრივად უფრო დაბალი იყო ეპკლუსას და რიბავირინის 12 კვირიან ჯგუფში (2%; 1/66), ვიდრე ეპკლუსას 12 და 24 კვირიანი მკურნალობის ჯგუფებში. NS5A RAPs, მქონე სუბიექტებში რეციდივის სიხშირე იყო 0% (0/17) და 2% (1/49) სუბიექტებში, რომლებსაც NS5A RAPs არ აღენიშნებოდათ ეპკლუსათი და რიბავირინით 12 კვირიანი მკურნალობის ჯგუფში.

3 გენოტიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში რეციდივის საერთო სიხშირე რაოდენობრივად უფრო დაბალი იყო ეპკლუსას და რიბავირინის 12 კვირიან ჯგუფში(15%; 2/13) ვიდრე ეპკლუსას 12 და 24 კვირიანი მკურნალობის ჯგუფებში. არ არსებობს საკმარისი მონაცემები of HCV NS5A RAPs გავლენის განსაზღვრისთვის 3 გენოტიპით ინფიცირებულ და დეკომპენსირებული ციროზით დაავადებულ სუბიექტებში.

ეპკლუსას და რიბავირინის 12 კვირიან ჯგუფში სამ სუბიექტს აღენიშნებოდა დასაწყისში NS5B ნუკლეოზიდის ანალოგის ინჰიბიტორის პოლიმორფიზმი (N142T and L159F) 1% ღრმა თანმიმდევრობის შემცირების სტატისტიკური მეთოდის გამოყენებით და სამივე სუბიექტში მიღწეული იყო SVR12.

ჯვარედინი რეზისტენტობა

როგორც სოფოსბუვირი, ისე ველპატასვირი ხასიათდებოდა სრული აქტივობით მოქმედების სხვა მექანიზმის მქონე პირდაპირი გზით მოქმედი ანტივირუსული საშუალებების სხვა კლასების მიმართ რეზისტენტობასთან დაკავშირებული ჩანაცვლებების წინააღმდეგ, როგორებიცაა NS5B–ის არა–ნუკლეოზიდური ინჰიბიტორები და NS3 პროტეაზას ინჰიბიტორები. ეპკლუსას ეფექტურობა არ იქნა ნაჩვენები პაციენტებში, რომელთაც სხვა რეჟიმით, მათ შორის NS5A–ის ინჰიბიტორით მკურნალობაზე მანამდე არ ქონდათ ადეკვატური ეფექტი.

13 არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია

  • 1 კარცინოგენეზი, მუტაგენეზი, ფერტილობის დაზიანება

კარცინოგენეზი და მუტაგენეზი

სოფოსბუვირი: სოფოსბუვირი არ აღმოჩნდა გენოტოქსიკური in vitro და in vivo კვლევებში, მათ შორის ბაქტერიული მუტაგენურობის, ქრომოსომის აბერაციის კვლევებში ადამიანის პერიფერიული სისხლის ლიმფოციტების გამოყენებით და in vivo თაგვების მიკრონუკლეარულ ანალიზებში.

სოფოსბუვირი არ იყო კანცეროგენული ორწლიან თაგვების კვლევაში (200 მგ / კგ /დღე-ღამეში დოზამდე მამრებში და 600 მგ / კგ / დღე-ღამეში დოზამდე მდედრებში) და ორწლიან ვირთხების კვლევაში (750 მგ / კგ /დღე-ღამეში დოზამდე), რაც იძლეოდა ძირითადი მოცირკულირე მეტაბოლიტ GS-331007-ის ექსპოზიციას დაახლობით 4- და 18-ჯერ მეტს (თაგვებში) და 8- და 10-ჯერ მეტს (ვირთხებში), ექსპოზიციას ადამიანისთვის რეკომენდებულ დოზასთან შედარებით (RHD).

ველპატასვირი: ველპატასვირი არ იყო გენოტოქსიური in vitro ან in vivo შეფასებებში ბაქტერიული მუტაგენობის, ქრომოსომული აბერაციების (ადამიანის პერიფერიული სისხლის ლიმფოციტების გამოყენებით) შეფასებისას და in vivo ვირთხების მიკრონუკლეარულ შეფასებებში.

ველპატასვირი კარცინოგენური არ იყო 6-თვიან, rasH2 ტრანსგენურ, თაგვების კვლევაში (1000 მგ/კგ-მდე დღე-ღამეში). მიმდინარეობს ვირთხებში ველპატასვირის კარცინოგენობის 2 წლიანი კვლევა.

ფერტილობის დაზიანება

სოფოსბუვირი: სოფოსბუვირი გავლენას არ ახდენდა ემბრიონის/ნაყოფის სიცოცხლისუნარიანობაზე ან ნაყოფიერებაზე, როდესაც შეფასდა ვირთხებში. უმაღლეს ტესტირებულ დოზაზე, ძირითადი მოცირკულირე მეტაბოლიტის, GS331007 -ის ექსპოზიცია დაახლოებით 4-ჯერ აღემატებოდა ზემოქმედებას ადამიანში რეკომენდებულ დოზაზე ექსპოზიციის დონეს RHD.

ველპატასვირი: ვირთხებში შეფასებისას ველპატასვირ სგავლენა არ ქონდა ემბრიო-ფეტალურ სიცოცხლისუნარიანობასა და ფერტილობაზე. უმაღლესი შემოწმებული დოზებისას, ველპატასვირის ექსპოზიცია ადამიანებისას დაახლოებით 6-ჯერ აჭარბებდა RHD.

14 კლინიკური კვლევები

  • 1 კლინიკური კვლევების აღწერა

9 ცხრილში წარმოდგენილია კლინიკური კვლევის დიზაინი მკურნალობის სხვადასხვა ჯგუფების ჩათვლით, რომლებიც ჩატარდა ეპკლუსას გამოყენებით რიბავირინთან ერთად ან მის გარეშე ქრონიკული C ჰეპატიტის (HCV) 1, 2, 3, 4, 5, და 6 გენოტიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში. კვლევის დიზაინის დეტალური აღწერა და რეკომენდებული რეჟიმი და ხანგრძლივობა [იხილეთ დოზირება და გამოყენება (2) და კლინიკური კვლევები (14.2, 14.3, და14.4)].

ცხრილი 9 ეპკლუსათი ჩატარებული კვლევები HCV 1, 2, 3, 4, 5, ან 6 გენოტიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში

კვლევა

პოპულაცია

ეპკლუსა და შესადარებელი ჯგუფები (ნამკურნალები სუბიექტების რაოდენობა)

ASTRAL-1

გენოტიპი 1, 2, 4, 5, და 6 TN დაTE, ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით

ეპკლუსა 12 კვირა (624) პლაცებო12 კვირა (116)

ASTRAL-2

გენოტიპი 2 TN და TE, ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით

EPCLUSA 12 კვირა (134) SOF + RBV 12 კვირა (132)

ASTRAL-3

გენოტიპი 3 TN დაTE, ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით

EPCLUSA 12 კვირა (277) SOF + RBV 24 კვირა (275)

ASTRAL-4

გენოტიპი1, 2, 3, 4, 5, და 6 TN და TE, CP B კლასის დეკომპენსირებული ციროზით

EPCLUSA 12 კვირა (90) EPCLUSA + RBV 12 კვირაs (87) EPCLUSA 24 კვირა (90)

ASTRAL-5

გენოტიპი 1, 2, 3, 4, 5, და 6 HCV/HIV-1 ინფიცირებულიTN და TE, ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით

EPCLUSA 12 კვირა (106)

TN = არანამკურნალები სუბიექტები TE = ნამკურნალები სუბიექტები, რომლებშიც წარუმატებელი იყო პეგინტერფერონ ალფა/რიბავირინზე დაფუძნებული რეჟიმი HCV პროტეაზას ინჰიბიტორით ან მის გარეშე (ბოცეპრევირი, სიმეპრევირი, ტელაპრევირი)); OF = სოფოსბუვირი RBV = რიბავირინი CP = Child-Pugh.

რიბავირინის დოზირება იყო წონაზე დამოკიდებული (1000მგ დღე-ღამეში ორ გაყოფილ დოზად 75კგ-ზე მცირე წონის სუბიექტებში და 1200მგ 75კგ და მეტი წონის სუბიექტებში), გამოიყენებოდა ორ გაყოფილ დოზად სოფოსბუვირთან კომბინაციაში ASTRAL-2 და ASTRAL-3 კვლევებში ან ეპკლუსასთან კომბინაციაში ASTRAL-4 კვლევაში. რიბავირინის დოზირების ცვლილება მოხდა გამოყენების ინსტრუქციის შესაბამისად. შრატში HCV RNA მაჩვენებლები გაიზომა კლინიკური კვლევების დროს COBAS AmpliPrep/COBAS Taqman HCV ტესტის გამოყენებით (ვერსია2.0) კვანტიფიკაციის უფრო დაბალი დონით- (LLOQ) 15 სე/მლ. შესუსტებული ვიროლოგიური პასუხი (SVR12), განსაზღვრული, როგორც HCV RNA < LLOQ 12-ე კვირას მკურნალობის შეწყეტის შემდეგ იყო ძრითადი ენდპოინტი ყველა კვლევაში. რეციდივი განსაზღვრულია როგორც HCV RNA LLOQ -ს ტოლი ან მეტი მკურნალობის შემდტომ პერიოდში HCV RNA <LLOQ მიღწევის შემდეგ მკურნალობის ბოლოს. მკურნალობაზე ვიროლოგიური წარუმატებლობა განსაზღვრულია როგორც გარღვევა, ხელახალი კავშირი ან პასუხის არ არსებობა.

  • 2 კლინიკური კვლევები სუბიექტებში ციროზის გარეშე და კომპენსირებული ციროზით

HCV 1, 2, 4, 5, და 6 გენოტიპით ინფიცირებული მოზრდილები (ASTRAL-1)

ASTRAL-1 იყო რანდომიზებული, ორმაგად-ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებული კვლევა, რომელმაც შეაფასა ეპკლუსათი 12 კვირიანი მკურნალობა პლაცებოს 12 კვირიან გამოყენებასთან შედარებით HCV 1, 2, 4, 5, ან 6გენოტიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით. HCV 1, 2, 4, 5, ან 6გენოტიპით ინფიცირებული სუბიექტები რანდომიზებულნი იყვნენ 5:1 შეფარდებით, ეპკლუსას ან პლაცებოს იღებდნენ 12 კვირის განმავლობაში. HCV 5 გენოტიპით ინფიცირებული სუბიექტები ჩართული იყვნენ ეპკლუსას ჯგუფში. რანდომიზაციის სტრატიფცირება მოხდა HCV გენოტიპით (1, 2, 4, 6, და შუალედური) ან კომპენსირებული ციროზის არსებობით ან არ არსებობით.

დემოგრაფიული და საბაზისო მახასიათებლები დაბალანსებული იყო ეპკლუსას და პლაცებოს ჯგუფებში. 740 ნამკურნალები სუბიექტიდან საშუალო ასაკი იყო 56 წელი (მერყეობა:18-82); სუბიექტების 60% -ს შეადგენდნენ მამაკაცები; 79% იყო თეთრი რასის, 9% შავი რასის წარმომადგენელი, 21%-ში სხეულის მასის ინდექსი შეადგენდა მინიმუმ 30კგ/მ2 -ს. HCV 1,2,4,5 ან 6 გენოტიპით ინფიცირებული სუბიექტების პროპორციული რაოდენობა იყო 53%, 17%, 19%, 5%, და 7%, 69% -ს აღენიშნებოდა არა -CC IL28B ალელები (CT ან TT); 74% -ში დასაწყისში HCV RNA დონე შეადგენდა მინიმუმ 800,000 სე/მლ-ს; 19% -ს აღენიშნებოდა კომპენსირებული ციროზი; 32%-ს ჩატარებული ჰქონდა მკურნალობა.

10 ცხრილში წარმოდგენილია SVR12 და სხვა ვიროლოგიური გამოსავალი ეპკლუსათი ნამკურნალებ სუბიექტებში ASTRAL-1 კვლევაში HCV გენოტიპით.პლაცებოს ჯგუფის სუბიექტებში მიღწეული არ იყო SVR12.

ცხრილი 10 კვლევა ASTRAL-1: ვიროლოგიური გამოსავალი HCV გენოტიპით ეპკლუსათი ნამკურნალებ სუბიექტებში ციროზის გარეშე ან კომპენსირებული ციროზით (მკურანლობიდან 12 კვირის შემდეგ)

ეპკლუსა 12 კვირა(N=624)

Total (all GTs) (N=624)

GT-1

GT-2 (N=104)

GT-4 (N=116)

GT-5 (N=35)

GT-6 (N=41)

GT-1a (N=210)

GT-1b (N=118)

Total (N=328)

SVR12

99% (618/624)

98% (206/210)

99% (117/118)

98% (323/328)

100% (104/104)

100% (116/116)

97% (34/35)

100% (41/41)

გამოსავალი სუბიექტებში SVR-ს გარეშე

მკურნალობაზე ვიროლოგიური წარუმატებლობა

0/624

0/210

0/118

0/328

0/104

0/116

0/35

0/41

რეციდივია

<1% (2/623)

<1% (1/209)

1% (1/118)

1% (2/327)

0/104

0/116

0/35

0/41

სხვაბ

1% (4/624)

1% (3/210)

0/118

1% (3/328)

0/104

0/116

3% (1/35)

0/41

GT = გენოტიპი; პლაცებოს ჯგუფის სუბიექტებში მიღწეული არ იყო SVR12.

ა. რეციდივის განმსაზღვრელია სუბიექტების რაოდენობა HCV RNA <LLOQ -თი მკურნალობის ბოლო შეფასებაზე

ბ. სხვა მოიცავს სუბიექტებს, რომლებშიც მიღწეული არ იყო SVR და არ აკმაყოფილებდნენ ვიროლოგიური წარუმატებლობის კრიტერიუმებს.

HCV 2 გენოტიპით ინფიცირებული მოზრდილები (ASTRAL-2)

ASTRAL-2 იყო რანდომიზებული, ღია კვლევა, რომელმაც შეაფასა ეპკლუსათი 12 კვირიანი მკურნალობა SOF და რიბავირინით 12 კვირიან მკურნალობასთან შედარებით HCV 2 გენოტიპით ინფიცირებულ სუბიექტებში. სუბიექტები რანდომიზებული იყვნენ 1:1 შეფარდებით. რანდომიზაციის სტრატიფიკაცია მოხდა კომპენსირებული ციროზის არსებობით ან არ არსებობით და წინა მკურნალობის გამოცდილებით (არანამკურნალები vs ნამკურნალები).

დემოგრაფიული და საბაზისო მახასიათებლები დაბალანსებული იყო მკურნალობის ორ ჯგუფს შორის. 266 ნამკურნალები სუბიექტიდან საშუალო ასაკი იყო 58 წელი (მერყეობა: 23 - 81); სუბიექტების 59% -ს შეადგენდნენა მამაკაცები; 88% იყო თეთრი, 7% შავი რასის წარმომადგენელი, 33%-ში დასაწყისში სხეულის მასის ინდექსი შეადგენდა მინიმუმ 30 კგ/მ2-ს. 62%-ს აღენიშნებოდა არა-CC IL28B ალელები (CT ან TT); 80%-ში დასაწყისში HCV RNA დონე შეადგენდა მინიმუმ

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა