1.1 სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბო პერჯეტა ნაჩვენებია ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში HER2- დადებითი მეტასტაზური ძუძუს კიბოს დროს პაციენტებში, რომლებსაც არ ჩატარებიათ მეტასტაზური დაავადების გამო წინასწარი HER2 საწინააღმდეგო მკურნალობა ან ქიმიოთერაპია[იხ. …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- პერტუზუმაბი (pertuzumab)
- ფორმა და შეფუთვა
- 420მგ/14მლ (30მგ/მლ) 14მლ კონცენტრატი ი.ვ. საინფუზიო ხსნარის მოსამზადებლად ფლაკონი №1
- მწარმოებელი
- Roche Diagnostic GmbH, გერმანია
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ანტინეოპლაზური საშუალებები, მონოკლონური ანტისხეულები და ანტისხეულების და პრეპარატების კონიუგატები
- ATC კოდი
- L01FD02
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-025948
- რეგისტრირებულია
- 31 ივლისი 2018, მოქმედებს 31 ივლისი 2028-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- ()
- განმცხადებელი
- შპს „როშ ჯორჯია“
- GMP
- -
პერჯეტა — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
- 1 სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბო
პერჯეტა ნაჩვენებია ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში HER2- დადებითი მეტასტაზური ძუძუს კიბოს დროს პაციენტებში, რომლებსაც არ ჩატარებიათ მეტასტაზური დაავადების გამო წინასწარი HER2 საწინააღმდეგო მკურნალობა ან ქიმიოთერაპია[იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2) და კლინიკური კვლევები(14.1)].
- 15176526670001.2 ადრეული ძუძუს კიბო (EBC)
პერჯეტა ნაჩვენებია ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში
ნეოადიუვანტური მკურნალობის სახით HER2-დადებითი, ლოკალურად გავრცელებული , ანთებითი, ან ადრეული სტადიის სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე პაციენტებში (> 2.0 სმ დიამეტრის ან ლიმფურ კვანძებში მეტასტაზებით), როგორც სარძევე ჯირკვლის ადრეული კიბოს სრული სამკურნალო სქემის ნაწილი [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2) და კლინიკური კვლევები(14.2)].
ადიუვანტური მკურნალობის სახით HER2-დადებითი, ადრეული ძუძუს კიბოს მქონე პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ რეციდივის მაღალი რისკი[იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2) და კლინიკური კვლევები(14.3)].
მიღების წესი და დოზირება
- 15176688900002.1 პაციენტის შერჩევა
პაციენტი უნდა შეირჩეს სიმსივნური ქსოვილის ნიმუშებში HER2 ცილის ჰიპერექსპრესიის ან HER2 გენის ამპლიფიკაციის შესწავლის საფუძველზე[იხ. დოზირება და მიღების წესი (1) და კლინიკური კვლევები(14)].HER2 ცილის ჰიპერექსპრესიის და HER2 გენის ამპლიფიკაციის შეფასება უნდა მოხდეს FDA-ის მიერ დამტკიცებული სპეციფიურად ძუძუს კიბოს კვლევისთვის განსაზღვრული ტესტების გამოყენებით სპეციალიზებულ მაღალკვალიფიციურ ლაბორატორიაში.HER2 ცილის ჰიპერექსპრესიის და HER2 გენის ამპლიფიკაციის განმსაზღვრელი FDA-ის მიერ დამტკიცებული ტესტების შესახებ ინფორმაციისათვის მისდიეთ ბმულს: http://www.fda.gov/CompanionDiagnostics.
არასწორ ლაბორატორიულ შეფასებას, რაც თავის მხრივ განპირობებულია ქსოვილის ფიქსაციის დარღვევით, სპეციფიური რეაგენტების არასაკმარისი დოზით მოხმარებით, შეფასების სპეციფიური ინსტრუქციებიდან გადახვევით, და საკონტროლო ტესტების უგულვებელყოფით, რომლებიც მოწოდებულია შეფასების ვალიდაციის მიზნით, მივყავართ მცდარ შედეგებამდე.
- 2 რეკომენდებული დოზები და სქემები
პერჯეტას რეკომენდებული საწყისი დოზაა 840 მგ 60 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით, ხოლო შემდეგ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 420 მგ 30-60 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით.
პერჯეტასთან კომბინაციაში გამოყენებისას ტრასტუზუმაბის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 8 მგ/კგ 90 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით და შემდეგ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 6 მგ/კგ დოზით 30-დან 90 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით.
პერჯეტა, ტრასტუზუმაბი და ტაქსანები მიღებული უნდა იქნას თანმიმდევრობით.-151766000 პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის მიღება შეიძლება ნებისმიერი თანმიმდევრობით. ტაქსანების ის დოზა მიღებული უნდა იქნას პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის შემდეგ. პერჯეტას ყოველი ინფუზიის შემდეგ რეკომენდებულია 30-60 წუთის მანძილზე დაკვირვება პაციენტზე და მხოლოდ შემდეგ ტრასტუზუმაბის ან ტაქსანებით ინფუზის ჩატარება [იხ. განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.3)].
პაციენტებს რომლებიც მკურნალობენ ანტრაციკლინზე დაფუძნებული რეჟიმით, პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის ინფუზია უნდა ჩაუტარდეთ ანტრაციკლინების კურსის დამთავრების შემდეგ.
სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბო (MBC)
პერჯეტასთან კომბინაციაში გამოყენებისას დოცეტაქსელის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 75 მგ/მ2ინტრავენური ინფუზიის სახით. დოცეტაქსელის საწყისი დოზის კარგად ატანის შემთხვევაში შეიძლება დოზის გაზრდა 100მგ/მ2-დე ყოველი 3 კვირის შემდეგ.
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნეოადიუვანტური მკურნალობა
პერჯეტას მიღება უნდა მოხდეს ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 3-დან 6 ციკლამდე, როგორც სარძევე ჯირკვლის ადრეული კიბოს ერთ-ერთი სამკურნალო სქემის ნაწილი-15176641402000[ის.კლინიკური კვლევები (14.2)]:
პერჯეტას ოთხი ციკლი ოპერაციამდე ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში, რომელსაც მოსდევს ფლუორურაცილის, ეპირუბიცინის და ციკლოფოსფამიდის 3 პოსტოპერაციული ციკლი (FEC), როგორც მოცემულია NeoSphere-ში
FEC-ის სამი ან ოთხი ციკლი ოპერაციამდე, რომელსაც მოსდევს პერჯეტას 3 ან 4 ციკლი ოპერაციამდე დოცეტაქსელთან და ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში, როგორც არის აღწერილიTRYPHAENA და BERENICE, შესაბამისად.
პერჯეტას ექვსი ციკლი ოპერაციამდე დოცეტაქსელთან, კარბოპლატინთან და ტრასტუზუმაბთან(TCH) კომბინაციაში (დოცეტაქსელის დოზის მომატება 75 მგ/მ2 ზემოთ არ არის რეკომენდებული), როგორც არის აღწერილი TRYPHAENA
ინტენსიური დოზირებით (dose-dense ) მოწოდებული დოქსორუბიცინის და ასევე ინტენსიური დოზირებით (ddAC) მოწოდებული ციკლოფოსფამიდის ოთხი ციკლი ოპერაციამდე ცალკეული სახით (კომბინაციის გარეშე), რომელსაც მოსდევს პერჯეტას 4 ციკლი ოპერაციამდე პაქლიტაქსელთან და ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში, როგორც აღწერილია BERENICE
ქირურგიული ჩარევის შემდეგ, პაციენტებმა უნდა გააგრძელონ პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის კურსით მურნალობა მომდევნო 1 წლის მანძილზე (18-ციკლამდე)
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ადიუვანტური მურნალობა
პერჯეტას მიღება უნდა მოხდეს ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 1 წლის მანძილზე ( 18 ციკლამდე) რეციდივის განვითარებამდე ან არამართვდაი ტოქსიურობის გამოვლენის შემთხვევაში, რომელიც პირველად განვითარდება. , როგორც სარძევე ჯირკვლის ადრეული კიბოს სრული სამკურნალო სქემის ნაწილი; აღნიშნული რეჟიმის ნაწილს წარმოადგენს ასევე ანტრაციკლინსა- და/ან ტაქსანებზე დაფუძნებული სტანდარტული ქიმიოთერაპიის კურსი, როგორც აღწერილია APHINITY-ში. პერჯეტა და ტრასტუზუმაბი უნდა დავიწყოთ ტაქსანების შემცველი პირველივე ციკლის 1 დღეს[იხ.კლინიკური კვლევები (14.3)].
- 3 დოზის მოდიფიცირება
დაგვიანებული ან გამოტოვებული დოზების შემთხვევაში, თუ ორ მომდევნო ინფუზიას შორის ინტერვალი 6 კვირაზე ნაკლებია უნდა მოხდეს 420 მგ პერჯეტას შეყვანა. არ არის საჭირო გეგმით გათვალისწინებულ მომდევნო გადასხმამდე მოცდა. თუ ორ მომდევნო ინფუზიას შორის ინტერვალი არის 6 კვირა ან მეტი, ასეთ შემთხვევაში ხელახლა უნდა მიეწოდოს პერჯეტას საწყისი დოზა - 840 მგ 60 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით, რასაც მოყვება შემდგომ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 420 მგ პერჯეტა 30-60 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით.
ტრასტუზუმაბის შეწყვეტის შემთხვევაში უნდა შეწყდეს პერჯეტათი მკურნალობაც.
პერჯეტას შემთხვევაში დოზის შემცირება არ არის რეკომენდებული.
- 151766000ქიმიოთერაპიული კურსის მოდიფიცირებისათვის მიმართეთ შესაბამის ანოტაციას.
მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქცია (LVEF):
მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქციის შეფასება(LVEF) უშუალოდ პერჯეტას დაწყებამდე და რეგულარული ინტერვალების შემთხვევაში მკურნალობის მანძილზე - მოცემულია ცხრილში 1. ცხრილში ასევე მოცემულია დოზის მოდიფიცირების რეკომენდაციები LVEF-ის დარღვევის შემთხვევაში[იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები(5.1)].
ცხრილი 1 დოზის მოდიფიცირება მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის შემთხვევაში
მკურნალობამდე LVEF:
LVEF -ის მონიტორინგი
LVEF -ის დაქვეითების გამო პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის შეჩერება 3 კვირით :
პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის კურსის განახლება 3 კვირის შემდეგ LVEF აღდგენის შემთხვევაში:
მეტასტაზური
ძუძუს კიბო
≥ 50%
~12 კვირა
ან
ან
<40%
40%-45% - საწყისი მაჩვენებლიდან ≥10%- ით ერთეულით დაქვეითების დროს
>45%
40%-45% - საწყისი მაჩვენებლიდან <10%--ით ერთეულით დაქვეითების დროს
ადრეული ძუძუს კიბო
≥ 55%*
~12 კვირაში (ერთჯერ ნეოადიუვანტური მკურნალობის დროს)
<50% - საწყისი მაჩვენებლიდან ≥10%-ის ერთეულით დაქვეითების დროს
ან საწყისი მაჩვენებლიდან
≥50%
<10%-ის ერთეულით დაქვეითების დროს
- პაციენტები რომლებიც იმყოფებიან ანტრაციკლინ- ქიმიოთერაპიაზე ანტრაციკლინის დამთავრების შემდეგ LVEF უნდა აღემატებოდეს ≥ 50% -ს სანამ დაიწყებენ პერჯეტა და ტრასტუზუმაბით მკურნალობას.
ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები
პერჯეტას ინფუზიის სიჩქარე უნდა შემცირდეს ან შეწყდეს თუ პაციენტს განუვითარდა ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია[იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები(5.3)].
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები/ანაფილაქსია
თუ პაციენტს განუვითარდა მწვავე ჰიპერმგრძნობლობის რეაქცია, ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს [იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები(5.4)].
.
- 4 მედიკამენტის მიღებისთვის მომზადება
დასაშვებია მხოლოდ პრეპარატის ინტრავენური ინფუზიის სახით მიღება. არ შეიძლება მისი ვენაში სწრაფად ან ბოლუსით მიღება. არ შეურიოთ პერჯეტა სხვა მედიკამენტს.
მომზადება
ინფუზიისთვის ხსნარი მოამზადეთ ასეპტიკის წესების დაცვით:
პარენტერალური გზით მისაღები მედიკამენტი გამოყენებამდე უნდა შემოწმდეს ვიზუალურად -შეიცავს თუ არა მყარ ნაწილაკებს და ხომ არ გაუფერულდა.
ფლაკონიდან ამოიღეთ პერჯეტას ხსნარის მხოლოდ საჭირო მოცულობა.
განაზავეთ 0.9% ნატრიუმის ქლორიდის 250 მლხსნარში PVC ან არაPVC პოლიოლეფინის საინფუზიო პაკეტში.
განზავებული ხსნარი აურიეთ პაკეტის ნაზი ამოტრიალებით. არ აანჯღრიოთ ხსნარი.
განზავებული სხნარი გამოიყენეთ მომზადებისთანავე.
თუ საინფუზიოდ მომზადებული ხსნარი მაშინვე არ გამოიყენეთ, დაყოვნების შემთხვევაში უნდა შეინახოთ 2oC-დან 8oC-მდე 24 სთ მანძილზე.
განაზავეთ მხოლოდ 0.9% ნატრიუმის ხსნარში. არ გამოიყენოთ დექსტროზას (5%) ხსნარი.
3 დოზირების ფორმები
ინექცია: 420 მგ/14 მლ (30 მგ/ლ) ერთჯერადი დოზის შემცველი ფლაკონი
4 წინააღმდეგჩვენებები
პერჯეტა უკუნაჩვენებია პაციენტებისათვის, რომლებსაც ცნობილია, რომ აღენიშნებათ მომატებული მგრძნობელობა პერტუზუმაბის ან მისი რომელიმე შემავსებლის მიმართ.
სიფრთხილის ზომები
- 151766233045005.1 მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია
HER2 აქტივობის დამთრგუნავი პრეპარატების, მათ შორის პერჯეტას მიღებისას დაფიქსირდა მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქციის (LVEF) შემცირების შემთხვევები. პერჯეტას დაწყებამდე და შემდგომ რეგულარულად მთელი მკურნალობის განმავლობაში უნდა შეფასდეს LVEF, რათა დავრწმუნდეთ, რომ LVEF არის ნორმის ფარგლებში. თუ LVEF შემცირდა და შემდგომი გადასხმების კვალდაკვალ LVEF მონაცემი აღარ გაუმჯობესდა, აუცილებელია პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის შეწყვეტა[იხ. დოზირება და მიღების წესი(2.3)].
კლინიკურ კვლევაში CLEOPATRA, სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბოთი დაავადებულ პაციენტებში პერჯეტას, ჰერცეპტინისა და დოცეტაქსელის კომბინაციით მკურნალობისას, სიმპტომური მარცხენა პარკუჭის სისტოლური ფუნქციის (LVSD) დარღვევისა ან მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქციის (LVEF) შემცირების შემთხვევათა სიხშირე პლაცებოსთან, რომელიც თავის მხრივ კომბინაციაშია ტრასტუზუმაბსა და დოცეტაქსელთან, შედარებით არ გაზრდილა [იხ. კლინიკური კვლევები(14.1) ].მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია გამოვლინდა პერჯეტათი მკურნალობის ჯგუფში 4% -ში ხოლო პლაცებოს ჯგუფში 8%-ში.სიმპტომური მარცხენა პარკუჭის სისტოლური დისფუნქცია(გულის შეგუბებითი უკმარისობა) პერჯეტათი მკურნალობის ჯგუფში გამოუვლინდა 1%-ს და პლაცებოს ჯგუფში 2%-ს[იხ.გვერდითი რეაქციები (6.1)]. თუმცა განდევნის ფრაქციის დაქვეითების მეტი რისკი აღინიშნება პაციენტებში, რომელთაც ჩატარებული აქვთ მკურნალობა ანტრაციკლინით ან გულმკერდის მიდამოს სხივური თერაპია.
პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ნეოადიუვანტურ მკურნალობას (NEOSPHERE) მარცხენა პარკუჭის სისტოლური დისფუნქცია (LVSD) უფრო ხშირად გვხვდებოდა პერჯეტათი მკურნალობის ჯგუფში, ვიდრე ტრასტუზუმაბითა და დოცეტაქსელით მკურნალობის ჯგუფში. LVEF-ის დაქვეითების შემთხვევათა მეტი სიხშირე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ პერჯეტათი ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან ერთად; მთელი მკურნალობის მანძილზე LVEF-ის შემცირება 10%-ით და მისი მაჩვენებლის ჩამოსვლა 50% -ზე ქვემოთ გამოვლინდა ნეოადიუვანტური ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით ნამკურნალები პაციენტების 2%-ში, მაშინ როდესაც იგივე მონაცემები გამოუვლინდა პაციენტების 8% რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტათი ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელტან კომბინაციაში. მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია აღინიშნა პაციენტების 0.9%-ში ნეოადიუვანტური ტრასტუზუმაბის და დოცეტაქსელის კომბინაციით მკურნალობისას, რომელიც დარდებოდა ნეოადიუვანტური პერჯეტას, ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში მკურნალობას, სადაც მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია გამოუვლინდა პაციენტების 3%. სიმპტომური მარცხენა პარკუჭის სისტოლური ფუნქციის (LVSD) დარღვევის 0.9 % აღინიშნა ნეოადიუვანტური პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში გამოყენებით სამკურნალო ჯგუფში, მაშინ როცა კვლევის დანარჩენ 3 მიმართულებაში არ გამოვლინდა არცერთი შემთხვევა. LVEF აღდგა ≥50% -მდე ყველა პაციენტში.
მკუნალობის მთელი პერიოდის მანძილზე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტათი TRYPHAENA კვლევაში, LVEF 10% -ით შემცირება და მისი მაჩვენებლის ჩამოსვლა 50% -ზე ქვემოთ გამოვლინდა შემთხვევათა 7 % -ში პერჯეტათი და ტრასტუზუმაბით მკურნალობის ჯგუფში და FEC შემდგომი პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და დოცეტაქსელი მკურნალობის ჯგუფში; შემთხვევათა 16 % აღინიშნა ჯგუფში სადაც იყო მკურნალობა ჩატრებული პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და FEC შემდგომი დოცეტაქსელით; 11 % გამოვლინდა ჯგუფში, სადაც მკურნალობა ტარდებოდა პერჯეტას და TCH კომბინაციით. LVD-ს სიხშირე იყო 6 % პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი და FEC -ს შემდგომი პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი და დოცეტაქსელის ჯგუფებში; ასევე 4 % აღინიშნა პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და FEC შემდგომი დოცეტაქსელის ჯგუფში; 3% იმ ჯგუფში,სადაც მკურნალობა ტარდებოდა პერჯეტას და TCH კომბინაციით. სიმპტომური LVSD 4% ოდენობით გამოვლინდა პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც მკურნალობდნენ პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და FEC შემდგომი დოცეტაქსელით; 1% ჯგუფში, სადაც მკურნალობა ტარდებოდა პერჯეტას და TCH კომბინაციით; აღსანიშნავია რომ პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბის და FEC შემდგომი დოცეტაქსელით მკურნალობის ჯგუფებში არ დაფიქსირებულა სიმპტომური LVD არცერთი შემთხვევა. LVEF აღდგა ≥50% -მდე ყველა პაციენტში ერთის გარდა.
BERENICE-151766-166433500-ს კვლევაში ჩართული პაციენტებიდან, რომლებიც იმყოფებოდნენ ნეოადიუვანტური პარჯეტათი მკურნალობის რეჟიმში, აღნიშნულ პერიოდში LVEF შემცირება 10% -ით და მისი მაჩვენებლის ჩამოსვლა 50% -ზე ქვემოთ, რაც ფასდებოდა ECHO/MUGA გამოკვლევით გამოვლინდა შემთხვევათა 7 % -ში პერჯეტათი და ტრასტუზუმაბით მკურნალობის ჯგუფში და ddAC შემდგომი პაკლიტაქსელით მკურნალობის ჯგუფში; 2 % აღინიშნა ჯგუფში სადაც იყო მკურნალობა ჩატარებული პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და FEC შემდგომი დოცეტაქსელით; განდევნის ფრაქციის შემცირება (ასიმპტომური გამოვლინდა LVD ) გამოვლინდა შემთხვევათა 7 % -ში პერჯეტათი და ტრასტუზუმაბით მკურნალობის ჯგუფში და ddAC შემდგომი პაკლიტაქსელით მკურნალობის ჯგუფში;4 % აღინიშნა ჯგუფში სადაც იყო მკურნალობა ჩატარებული პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და FEC შემდგომი დოცეტაქსელით ნეოადიუვანტურ პერიოდში. სიმპტომური LVSD- ის (NYHA Class III/IV Congestive Heart Failure) 2 % აღინიშნა ჯგუფში სადაც იყო მკურნალობა ჩატარებული პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და ddAC შემდგომი პაკლიტაქსელით მკურნალობის ჯგუფში; არ გამოვლენილა არცერთ პაციენტში რომლებიც მკურნალობდნენ პერჯეტა + ტრასტუზუმაბის ჯგუფში და FEC შემდგომი დოცეტაქსელით ნეოადიუვანტურ პერიოდში.
APHINITY –ში ჩართული პაციენტებიდან, რომლებიც იტარებდნენ ნეოადიუვანტური პარჯეტათი მკურნალობას, აღნიშნულ პერიოდში სიმპტომური გულის უკმარისობის(NYHA Class III/IV), რომელსაც თან სდევს LVEF-ის მაჩვენებლის შემცირება 10% -ით და იგივე მაჩვენებლის ჩამოსვლა 50% -ზე ქვემოთ, გამოვლინდა შემთხვევათა <1% (0.6% -პერჯეტათი მკურნალობის ჯგუფში, ხოლო vs. 0.2% პლაცებოს ჯგუფში). იმ პცაიენტებიდან რომელთაც განუვითარდათ სიმპტომური გულის უკმარისობა : პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში 47 % -ს და პლაცებოს ჯგუფში 67%-ს მდგომარეობა გაუუმჯობესდა აღნიშნული პათოლოგიის კუთხით(LVEF 2 ჯერ თანმიმდევრული გაზომვის/შეფასების შედეგად დაფიქსირდა 50%-ზე მეტი) მონაცემების დალუქვის მომენტისთვის. ასეთი შემთხვევების დიდი ნაწილი მოდიოდა (86%) ანტრაციკლინებით სამკურნალო ჯგუფში. ასიმპტომური ან მცირედ გამოხატული სიმპტომატიკით, გულის უკმარისობის(NYHA Class II), LVEF, მაჩვენებლის შემცირება 10% -ით და იგივე მაჩვენებლის ჩამოსვლა 50% -ზე ქვემოთ, გამოვლინდა შემთხვევათა 3% პერჯეტათი სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო 3 % პლაცებოს ჯგუფში, აქედან პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში 80 % -ს და პლაცებოს ჯგუფში 81%-ს მდგომარეობა გაუუმჯობესდა აღნიშნული პათოლოგიის კუთხით მონაცემების დალუქვის მომენტისთვის.
პერჯეტა შესწავლილი არ არის შემდეგ შემთხვევებში:მკურნალობის დაწყებამდე მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქცია LVEF ≤50%; ანამნეზში გულის შეგუბებითი უკმარისობა (CHF); ტრასტუზუმაბით ადრე ჩატარებული ადიუვანტური მკურნალობის დროს მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქციის დაქვეითება<50%; მდგომარეობები, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიოს მარცხენა პარკუჭის ფუნქციის დარღვევა, როგორიცაა არაკონტროლირებული არტერიული ჰიპერტენზია, ახლად გადატანილი მიოკარდიუმის ინფარქტი, გულის მძიმე არითმიები, რომლებიც საჭიროებს მკურნალობას ან ანტრაციკლინამდე კუმულაციური მკურნალობა დოქსორუბიცინის ან მისი ექვივალენტის > 360მგ/მ2 -მდე დოზით.
- 2 ნაყოფის მიმართ ტოქსიურობა
მოქმედების მექანიზმის გათვალისწინებით და ცხოველებზე ჩატარებული გამოკვლევების მანაცემებზე დაყრდნობით უნდა ითქვას, რომ პერჯეტას მიღება ორსულობის პერიოდში საზიანოა ნაყოფისთვის. პერჯეტა წარმოადგენს HER2/neu რეცეპტორის ანტაგონისტს. აღწერილია ოლიგოჰიდრამნიოზის და მისი თანამდევი განვითარების პათოლოგიების, როგორიცაა: ფილტვის ჰიპოპლაზია, ჩონჩხის განვითარების დარღვევები, და ნეონატალური სიკვდილობის შემთხვევვები სხვა HER2/neu რეცეპტორის ანტაგონისტი მედიკამენტის (ტრასტუზუმაბი) გამოყენების დროს ორსულობის პერიოდში. ორსულ მაკაკას ჯიშის მაიმუნებში ორგანოგენეზის პერიოდში პერტუზუმაბის მიღებისას აღინიშნა ოლიგოჰიდრამნიოზი, თირკმლის განვითარების შეფერხება და ემბრიოფეტალური სიკვდილი, 2.5 და 20 ჯერ მიღების შემთხვევაში, პრეპარატის მიღება ხდებოდა ადამიანებში რეკომენდებული დოზის მიხედვით, Cmax-ზე დაყრდნობით.
პერჯეტათი მკურნალობის დაწყებამდე საჭიროა განისაზღვროს მდედრი პაციენტის პოტენციური ორსულობის სტატუსი. ორსულ და ასევე რეპროდუქციის უნარის მქონე ქალებს მიზანშეწონილია ავუხსნათ, რომ პერჯეტას მიღებამ ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში ორსულობის პერიოდში ან დაორსულებამდე 7 თვის მანძილზე, შესაძლოა გამოიწვიოს ნაყოფის დაზიანება, ნაყოფის სიკვდილობის ჩათვლით ან მშობიარობის დეფექტები. რეპროდუქციის უნარის მქონე ქალებმა მკურნალობის დროს და მკურნალობის დასრულებიდან 7თვის (პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში ბოლო დოზის მიღებიდან) განმავლობაში უნდა გამოიყენონ ეფექტური კონტრაცეპციული საშუალებები[გამოყენება განსაკუთრებულ შემთხვევებში(8.1, 8.3)].
- 151766186055005.3ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები.
პერჯეტას მიღებას შეიძლება ახლდეს ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები[იხ. არასასურველი ეფექტები (6.1)]. CLEOPATRA-ში ინფუზიასთან დაკავშირებულ მოვლენად იყო მიჩნეული ყველა შემთხვევა, რომლებიც ვითარდებოდა ინფუზიის მომენტში ან ადგილი ქონდა ინფუზიის დღეს და ვლინდებოდა ჰიპერმგრძნობელობის, ანაფილაქსიური რეაქციების ან ციტოკინების გამოყოფის სინდრომის სახით. პერჯეტას საწყისი დოზის მიღება ხდებოდა ტრასტუზუმაბის და დოცეტაქსელის ინფუზიიდან ერთი დღით ადრე, რათა ზუსტად განესაზღვრათ პერჯეტას გადასხმასთან დაკავშირებული რეაქციები. პირველ დღეს, როდესაც ხდებოდა მხოლოდ პერჯეტას ინფუზია ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების საერთო სიხშირე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში შეადგენდა 13%-ს, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში 10%-ს. ამათგან მე-3 ან მე-4 ხარისხის იყო 1%-ზე ნაკლები. ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციებიდან ყველაზე ხშირად ( 1.0%) გვხვდებოდა: ცხელება, შემცივნება-კანკალი, დაღლილობის შეგრძნება, თავის ტკივილი, ასთენია, ჰიპერმგრძნობელობის მომატება და ღებინება.
მეორე ციკლის დროს, როდესაც ყველა მედიკამენტი ერთი და იმავე დღეს მიიღებოდა, პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში ინფუზიასთან დაკავშირებული მოვლენებიდან ყველაზე ხშირად ( 1.0%) განვითარდა: დაღლილობა, გემოს გაუკუღმართება, ჰიპერმგრძნობელობის მომატება, მიალგია და ღებინება.
კვლევებში NeoSphere, TRYPHAENA, და APHINITY, პერჯეტას მიღება ხდებოდა ერთი და იმავე დღეს კვლევის სხვა მედიკამენტებთან ერთად. APHINITY -ში ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები გამოვლინდა პაციენტების 21%-ში პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში (ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში) გადასხმის პირველივე დღეს, ხოლო 18%-ში პლაცებოს განხრაში. მე-3 - მე-4 ხარისხის (კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის მიერ შემუშავებული ტერმინოლოგიური კრიტერიუმი, რომელიც განსაზღვრავს გვერდით მოვლენებს -(NCI CTCAE v4.0)) ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები იყო 1% პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო პლაცებოს განხრაში კი - 0.7%.
აუცილებელია ავადმყოფზე დაკვირვება პირველი ინფუზიის შემთხვევაში ინფუზიის დასრულებიდან 60 წთ-ის განმავლობაში, განმეორებითი ინფუზიების დროს კი ინფუზიის დასრულებიდან 30 წთ-ის განმავლობაში.მნიშვნელოვანად გამოხატული ინფუზიასთან დაკავშირებული არასასურველი რეაქციის გამოვლენის შემთხვევაში ინფუზია უნდა შენელდეს ან საერთოდ შეჩერდეს და ჩატარდეს შესაბამისი მკურნალობა.არასასურველი რეაქციის ნიშნებისა და სიმპტომების სრულად გაქრობამდე აუცილებელია პაციენტზე დაკვირვება. პერჯეტა შეიძლება მოიხსნას ძალიან მძიმე არასასურველი რეაქციების გამოვლენის შემთხვევაში.[იხ დოზირება და მიღების წესი(2.2)].
- 4 მომატებული მგრძნობელობის რეაქციები/ანაფილაქსია
- 1517664127500კვლევაში CLEOPATRA მომატებული მგრძნობელობის რეაქციების და ანაფილაქსიის შემთხვევათა საერთო სიხშირე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში შეადგენდა 11%, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში 9%-ს. მე-3 - მე-4 ხარისხის მომატებული მგრძნობელობის რეაქციების და ანაფილაქსიის შემთხვევათა სიხშირე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში იყო 2% და პლაცებოს განხრაში კი 3% NCI CTCAE v3.0. -ზე დაყრდნობით. საერთო ჯამში ანაფილაქსია განუვითარდა პერჯეტას ჯგუფში 4 პაციენტს, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში 2 პაციენტს.
კვლევებში: NeoSphere, TRYPHAENA, BERENICE,დაAPHINITY გამოვლინდა ისეთივე მომატებული მგრძნობელობის რეაქციები და ანაფილაქსიის შემთხვევები, როგორც აღწერილი იყო CLEOPATRA-ში. NeoSphere -ში პერჯეტათი და დოცეტაქსელით სამკურნალო ჯგუფში 2 პაციენტს განუვითარდა ანაფილაქსიური შეტევა.APHINITY-ში მომატებული მგრძნობელობის რეაქციების და ანაფილაქსიის შემთხვევათა საერთო სიხშირე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში შეადგენდა 5% მაშინ როცა იგივე მაჩვენებელი პლაცებოს ჯგუფში იყო 4%. შემთხვევათა სიხშირე ყველაზე მაღალი იყო პერჯეტა+ TCH საკურნალო ჯგუფში (8%), აქედან 1% იყო NCI-CTCAE (v4.0) მე 3 – მე 4 ხარისხის.
პაციენტებზე ყურადღებით დაკვირვება უნდა განხორციელდეს მომატებული მგრძნობელობის რეაქციების გამოვლენის მიზნით. მძიმე რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსია, დაფიქსირებული იქნა პერჯეტას კლინიკურ კვლევებში [იხ. კლინიკური კვლევები(6.1)]. ამგვარი რეაქციების სამკურნალო მედიკამენტები და გადაუდებელი დახმარების აღჭურვილობა სწრაფად ხელმისაწვდომი უნდა იყოს. პერჯეტა უკუნჩვენებია პაციენტებისათვის, რომლებსაც ცნობლია, რომ აქვთ მომატებული მგძნობელობა პერტუზუმაბის ან მისი რომელიმე შემავსებლის მიმართ [იხ. წინააღმდეგჩვენებები(4)].
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
არ არის აღწერილი წამალთა შორის ურთიერთქმედება პერტუზუმაბსა და ტრასტუზუმაბს, ან პერტუზუმაბსა და დოცეტაქსელს, პაკლიტაქსელს ან კარბოპლატინს შორის.
8 გამოყენება განსაკუთრებულ შემთხვევებში
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ორსულებში გამოყენების რეგისტრი და ფარმაკოზედამხედველობის პროგრამა
არსებობს პერჯეტას ორსულებში გამოყენების რეგისტრი, რომელიც მონიტორინგს უწევს ორსულობის მიმდინარეობას და გამოსავალს იმ ქალებში, რომლებიც მკურნალობენ პერჯეტათი ორსულობის განმავლობაში. ასეთ პაციენტებს, რომლებიც იტარებენ პერჯეტა/ტრასტუზუმაბით მკურნალობას ორსულობის პერიოდში ან მკურნალობდნენ დაორსულებამდე 7 თვით ადრე უნდა ვურჩიოთ ჩაერთონ ,,ორსულ დედათა რეგისტრში“ . დარეკონ აღნიშნულ ნომერზე 1-800-690-6720 ან ინფორმაციისათვის მისდიონ ბმულს http://www.motherpregnancyregistry.com/.
გარდა ამისა, არსებობს ორსულობის ფარმაკოზედამხედველობის პროგრამა პერჯეტასთვის. იმ შემთხვევაში, თუ პერჯეტას მიღება ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში მოხდა ორსულობის პერიოდში ან პაციენტი დაორსულდა პერჯეტათი მკურნალობის განმავლობაში ან პერჯეტას ბოლო დოზის მიღებიდან 7 თვის განმავლობაში, ექიმმა და თავად პაციენტმაც დაუყოვნებლივ უნდა აცნობოს აღნიშნულის შესახებ Genentech-ს ნომერზე: 1-888-835-2555.
რისკები
მოქმედების მექანიზმის გათვალისწინებით და ცხოველებზე ჩატარებული გამოკვლევების მანაცემებზე დაყრდნობით უნდა ითქვას, რომ პერჯეტას მიღება ორსულობის პერიოდში საზიანოა ნაყოფისთვის. არ არის სანდო მონაცემები ორსულებში პერჯეტას გამოყენების შესახებ. პოსტ-მარკეტინგულ შეფასებებში აღწერილია ოლიგოჰიდრამნიოზის და მისი თანამდევი განვითარების პათოლოგიების, როგორიცაა: ფილტვის ჰიპოპლაზია, ჩონჩხის განვითარების დარღვევები, და ნეონატალური სიკვდილობის შემთხვევვები სხვა HER2/neu რეცეპტორის ანტაგონისტი მედიკამენტის (ტრასტუზუმაბი) გამოყენების დროს ორსულობის პერიოდში. ორსულ მაკაკას ჯიშის მაიმუნებში ორგანოგენეზის პერიოდში პერტუზუმაბის მიღებისას აღინიშნა ოლიგოჰიდრამნიოზი, თირკმლის განვითარების შეფერხება და ემბრიოფეტალური სიკვდილი, 2.5 და 20 ჯერ მიღების შემთხვევაში, პრეპარატის მიღება ხდებოდა ადამიანებში რეკომენდებული დოზის მიხედვით, Cmax-ზე დაყრდნობით[იხ მონაცემები].
საჭიროა შეფასდეს ნაყოფისათვის პოტენციური რისკების მოცულობა. მხედველობაში არის მისაღები პაციენტის კლინიკური მდგომარეობა, როდესაც ორსულობის პერიოდში ან ორსულობამდე 7 თვით ადრე პაციენტი იტარებდა პერჯეტათი მკურნალობას ტრასტუზუმაბთან კომბინაციით[იხ. კლინიკური შეფასება].
აღნიშნულ პოპულაციასთან მიმართებაში მშობიარობის თანმხლები და აბორტის შემდგომი ძირითად რისკები არ არის ცნობილი. აშშ-ში მშობიარობის თანმხლები და აბორტის შემდგომი ძირითად რისკები კლინიკურად დადასტურებული ორსულობის შემთხვევებში შეადგენს 2-4% და 15-20%, შესაბამისად.
კლინიკური მიდგომები
ნაყოფისlახალშობილის გვერდითი რეაქციები
ქალები, რომლებიც ღებულობდნენ პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში ორსულობის პერიოდსა და დაორსულებამდე 7 თვით ადრე საჭიროებენ მონიტორინგს ოლიგოჰიდრამნიოზის განვითარების კუთხით. ოლიგოჰიდრამნიოზის გამოვლენის შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს ნაყოფის გამოკვლევა გესტაციის ასაკისა და ადგილობრივად მიღებული აღნიშნული სიტუაციების მართვის სტანდარტის გათვალისწინებით.
მონაცემები
მონაცემები ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებიდან
გესტაციის მე -19 (GD)დღეზე მყოფ ორსულ მაკაკას ჯიშის მაიმუნებს აძლევდნენ პერჯეტას, დასაწყისში ცხოველები დარტყმითი დოზით ღებულობდნენ პერტუზუმაბის 30 დან 150 მდე მგ/კგ, რასაც მოსდევდა შემდგომში ორ კვირიანი კურსი 10 დან 100 მგ/კგ-მდე ოდენობით. ცხოველებში გამოყენებული დოზები 2.5 დან 20-ჯერამდე აღემატებოდა ადამიანებში კლინიკურად რეკომენდებულ დოზასCmax. -ზე დაყრდნობით. გესტაციის GD19-დან GD50 დღემდე (ორგანოგენეზის პერიოდი) პერიოდის განმავლობაში პერტუზუმაბის ინტრავენური შეყვანა აღმოჩნდა ემბრიოტოქსიური, ასევე ზრდიდა დოზადამოკიდებულ ნაყოფის სიკვდილიანობას გესტაცის GD25 - GD70 პერიოდში. ნაყოფის სიკვდილობის სიხშირე შეადგენდა 33, 50, და 85% -ს იმ ჯგუფებისთვის რომლებსაც აძლევდნენ პერტუზუმაბს 2-კვირიანი კურსით და 10, 30 და 100 მგ/კგ დოზით შესაბამისად (2.5 to 20-ჯერ აღემატებოდა ადამიანებში კლინიკურად რეკომენდებულ დოზას, Cmax-ზე დაყრდნობით). საკეისრო კვეთით გესტაციის GD100 -ისთვის, პერტუზუმაბით სამკურნალო ჯგუფში გამოვლინდა ოლიგოჰიდრამნიოზი ფილტვების და თირკმლების მასის შემცირება, მიკროსკოპული კვლევით დადასტურებული თირკმლის ჰიპოპლაზია, შემდგომში თირკმლის განვითარების ჩამორჩენით.პერტუზუმაბის ზემოქმედება გამოვლინდა შთათომავლებში ყველა სამკურნალო ჯგუფიდან, კერძოდ დედის შრატში 29% დან 40% მდე გესტაციის GD100 დღეზე.
- 2 ლაქტაცია
რისკები
არ არსებობს ინფორმაცია ადამიანის რძეში პერტუზუმაბის არსებობის შესახებ, ასევე არ არის ცნობილი ახდენს თუ არა იგი გავლენას ახალშობილის ძუძუთი კვებასა და ან სარძევე ჯირკვალში რძის წარმოქმნაზე.
ცნობილია, რომ ადამიანის IgG გადადის რძეში,მაგრამ არ ხვდება ნაყოფის და ახალშობილის სისხლის მიმოქცევის სისტემაში მნიშვნელოვანი რაოდენობით.უნდა შედარდეს ერთმანეთს ძუძუთი კვების ახალშობილის განვითარებასა და ჯანმრთელობის მდგომარეობაზე დადებითი გავლენის მოცულობა, დედისთვის პერტუზუმაბის კლინიკურ მნიშვნელობას. მხედველობაში უნდა მივიღოთ მეძუძურობის პერიოდში გამოყენებული პერჯეტათი გამოწვეული გვერდითი რეაქციების პოტენციური ალბათობა ახალშობილებში.გასათვალისწინებელია ასევე, პერტუზუმაბის ნახევრად გამოყოფის პერიოდის და ტრასტუზუმაბის 7 თვიანი ,,გამორეცხვის“ პერიოდის საკითხები.
- 3 რეპროდუქციული უნარის მქონე ქალები და მამაკაცები
ორსულობის ტესტები
პერჯეტათი მკურნალობის დაწყებამდე უნდა განისაზღვროს ორსულობის ვერიფიკაცია რეპროდუქციული უნარის მქონე ქალებში.
კონტრაცეფცია
ქალები
მოქმედების მექანიზმის გათვალისწინებით და ცხოველებზე ჩატარებული გამოკვლევების მო ნაცემებზე დაყრდნობით უნდა ითქვას, რომ პერჯეტას მიღება ორსულობის პერიოდში საზიანოა ნაყოფისთვის. რეპროდუქციის უნარის მქონე ქალებმა მკურნალობის დროს და მკურნალობის დასრულებიდან 7თვის (პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში ბოლო დოზის მიღებიდან) განმავლობაში უნდა გამოიყენონ ეფექტური კონტრაცეპციული საშუალებები[გამოყენება განსაკუთრებულ შემთხვევებში(8.1)].
- 4 გამოყენება პედიატრიაში
პედიატრიული ჯგუფის პაციენტებში პერჯეტას უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.
- 5 გამოყენება ხანდაზმულებში (გერიატრიული)
კვლევებში: CLEOPATRA, NeoSphere, TRYPHAENA, BERENICE, და APHINITY ჩართული ასაკოვანი (გერიატრიული ჯგუფის ) წარმომადგენლებიდან, რომლებიც იტარებდნენ პერჯეტათი მკურნალობას, 464 პაციენტი 65 წლის და 47 კი იყო 75 წლის. ყველაზე ხშირი ( 10%) მე-3-მე-4 ხარისხის გვერდით ი რეაქციები ორივე ასაკობრივ ჯგუფში იყო ნეიტროპენია (22% 65 წლის, 23% 75 წლის), ფებრილური ნეიტროპენია (12% 65 წლის, 13% 75 წლის), დიარეა (15% 65 წლის, 17% 75 წლის) და ანემია (15% 75 წლის).
ყველა ხარისხის ქვემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი რეაქციების სიხშირე სულ მცირე 5% ით უფრო მაღალი იყო 65 ასაკობრივ ჯგუფში, <65 ასაკობრივ ჯგუფთან შედარებით: მადის დაქვეითება (13% -ით მაღალი), ანემია (7% -ით მაღალი), წონაში კლება (7% -ით მაღალი), ასთენია (7% -ით მაღალი), გემოს გაუკუღმართება (7%-ით მაღალი), პერიფერიული ნეიროპათია და ჰიპომაგნიემია (5% ით მაღალი).
პერჯეტას ეფექტურობაში განსხვავება არ გამოვლენილა 65 ასაკის და <65 ასაკის პაციენტებში. ასევე არსებობს რამდენიმე პაციენტი 75 ასაკობრივი ჯგუფიდან რომელთაც დაუდასტურდათ პერჯეტას ეფექტურობა.
პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკურ ანალიზებზე დაყრდნობით პერჯეტას ფარმაკოკინეტიკაში მნიშვნელოვანი განსხვავება არ გამოვლენილა < 65 ასაკის (n=306) და 65 ასაკის (n=175) პაციენტებში .
- 6 თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება
პერჯეტას დოზის კორექცია არ არის საჭირო მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი [CLcr] 60 - 90 მლ/წთ) და საშუალო (CLcr 30 - 60 მლ/წთ) ხარისხის თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პაციენტებში. ასევე არ არის საჭირო პერჯეტას დოზის კორექცია თირკმლის მძიმე (CLcr 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები) უკმარისობის შემთხვევაში, რადგან არ არსებობს საკმარისი ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით [იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
პერჯეტას ფარმაკოკინეტიკის შემსწავლელი კვლევები არ ჩატარებულა.
- 7 ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება
შესაბამისი კვლევები, რომლებიც შეაფასებდა ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითებაზე პერჯეტას ფარმაკოკინეტიკის გავლენას არ არის ჩატარებული.
11 ზოგადი მონაცემები
პერტუზუმაბი არის რეკომბინანტული ჰუმანიზებული ადამიანის მონოკლონური ანტისხეული, რომელიც სპეციფიკურად მოქმედებს ადამიანის ეპიდერმული ზრდის ფაქტორის რეცეპტორი-2 ის ცილის (HER2) უჯრედგარეთა დიმერიზაციის დომენზე (II სუბდომენი). პერტუზუმაბი მიიღება DNA-ის რეკომბინანტული დამუშავების მეთოდით ძუძუმწოვრების უჯრედულ კულტურაში, რომელიც შეიძლება შეიცავდეს ანტიბიოტიკს, კერძოდ გენტამიცინს. გენტამიცინი არ შედის საბოლოო პროდუქტის შემადგენლობაში. პერტუზუმაბის მოლეკულის მასა დაახლოებით შეადგენს 148 kDa.
პერჯეტას საინფუზიო ხსნარი, რომლის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ ინტრავენურად არის სტერილური, გამჭვირვალედან ოდნავ ოპალესცენტურამდე, უფერო, ამასთან მკრთალი მოყავისფრო ელფერით. პერჯეტას ერთჯერადი დოზის ფლაკონი შეიცავს 420 მგ პერტუზუმაბს კონცენტრაციით : 30 მგ/მლ განზავებული 20 mM Lჰისტიდინ აცეტატს (pH 6.0), დამატებული 120 mM საქაროზა და0.02% პოლისორბატი 20.
12 კლინიკური ფარმაკოლოგია
- 1 მოქმედების მექანიზმი
პერტუზუმაბი სპეციფიკურად მოქმედებს ადამიანის ეპიდერმული ზრდის ფაქტორის რეცეპტორი-2 ის ცილის (HER2) უჯრედგარეთა დიმერიზაციის დომენზე (II სუბდომენი), და თრგუნავს ლიგანდ-დამოკიდებულ HER2 -ის ჰეტეროდიმერიზაციას ოჯახის სხვა წევრებთან ერთად, როგორიცაა
EGFR, HER3 და HER4. შესაბამისად, პერტუზუმაბი თრგუნავს ლიგანდ-დამოკიდებულ უჯრედშიდა 2 ძირითად სასიგნალო გზას: მიტოგენით აქტივირებულ პროტეინის (MAP) კინაზას და ფოსფოინოზიტიდ-3-კინაზას (PI3K). ამ სასიგნალო გზების დათრგუნვა იწვევს უჯრედის ზრდის შეფერხებას და აპოპტოზს შესაბამისად. გარდა ამისა, პერჯეტა არეგულირებს ანტისხეულ-დამოკიდებულ უჯრედ-დამოკიდებულ ციტოტოქსიურობას-(ADCC).
HER2-ჰიპერექსპრესიის ქსენოტრანსპლანტაციურ მოდელებში პერტუზუმაბი ახდენს მხოლოდ სიმსივნური უჯრედების პროლიფერაციის დათრგუნვას, პერტუზუმაბის და ტრასტუზუმაბის კომბინაცია კი უზრუნველყოფს სიმსივნის საწინააღმდეგო მოქმედების მნიშვნელოვან გაძლიერებას.
- 3 ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები
პერტუზუმაბი 2-25 მგ დოზით მიღებისას ავლენს ხაზობრივ ფარმაკოკინეტიკას. პოპულაციურ ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის (PK )მიხედვით, რომელშიც მოიცავდა 481 შემთხვევას, პერტუზუმაბის საშუალო კლირენსი იყო 0.24 ლ/დღეში, ხოლო საშუალო ნახევრადდაშლის პერიოდი კი 18 დღეს შეადგენდა.
პერტუზუმაბის მიღებისას საწყისი დოზით - 840 მგ, რასაც მოსდევდა შემანარჩუნებელი დოზა 420 მგ ყოველ სამ კვირაშ ერთჯერ, მდგრადი კონცენტრაცია მიიღწეოდა პირველი შემანარჩუნებელი დოზის შემდეგ.
პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის მონაცემებით, ასაკი, სქესი და ეთნიკურობა (იაპონელი/არაიაპონელი) ან დაავადების სტატუსი (ნეოადიუვანტური ან ანიუვანტური/ მეტასტაზურთან შედარებით) არ ახდენდა გავლენას პერტუზუმაბის ფარმაკოკინეტიკაზე. შესაბამისად, პაციენტის წონასა და ალბუმინის საბაზისო დონესთან მიმართებაში არ არის საჭირო დოზის კორექცია
თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების დროს პერჯეტას ფარმაკოკინეტიკის შემსწავლელი ოფიციალური კვლევები არ ჩატარებულა. პოპულაციურ ფარმაკოკინეტიკურ მონაცემებზე დაყრდნობით, პერტუზუმაბის ექსპოზიცია თირკმლის მსუბუქი (CLcr 60 - 90 mL/min, n=200) და საშუალო ხარისხის (CLcr 30 to 60 mL/min, n=71) უკმარისობის დროს ისეთივე იყო როგორც ნორმალური ფუნქვიონირებისას (CLcr 90 mL/min -ზე მეტი, n=200). CLcr (27 - 244 mL/min) ზე მეტი მაჩვენებლის შემთხვევაში კავშირი არ გამოვლინდა CLcr-სა და პერტუზუმაბის ექსპოზიციას შორის.
- 6 ელექტროკარდიოგრაფია
კვლევა CLEOPATRA -ში ფასდებოდა პერტუზუმაბის საწყისი დოზის - 840 მგ და შემდგომი შემანარჩუნებელი დოზის 420 მგ მოქმედების ეფექტი ყოველ 3 კვირაში ერთხელ QTc ინტერვალის შეფასებით HER2-დადებითი ძუძუს კიბოს მქონე 20 პაციენტისაგან შემდგარ ქვეჯგუფში. საკვლევ ჯგუფში QT ინტერვალის მნიშვნელოვანი ცვლილებები არ აღინიშნებოდა(მაგ.; 20 ms-ზე მეტი) პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით, რაც ფასდებოდა ფრიდერიციას კორექციის მეთოდით. QTc -ს მცირედ მომატება არ არის გამორიცხული (i.e., 10 ms-ზე ნაკლები) რაც აიხსნება კვლევის შეზღუდული დიზაინით.
13 არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია
- 1 კანცეროგენობა, მუტაგენობა, ნაყოფიერების (ფერტილობის) დარღვევა
პერტუზუმაბის კანცეროგენული პოტენციალის შესაფასებელი ხანგრძლივი კვლევები ცხოველებში ჩატარებული არ არის
პერტუზუმაბის მუტაგენობის პოტენციალის შესაფასებელი კვლევები ჩატარებული არ არის
ცხოველებში პერტუზუმაბის ნაყოფიერებაზე მოქმედების შესასწავლად კვლევები ჩატარებული არ არის. პერეჯეტას განმეორებითი დოზირების ტოქსიურობის კვლევებით მაკაკას ჯიშის მაიმუნებში, რომლებიც დაახლოებით 6 თვის განმავლობაში გრძელდებოდა, პერტუზუმაბის უარყოფითი ზეგავლენა მდედრობით და მამრობით რეპროდუქციულ ორგანოებზე არ გამოვლენილა
14 კლინიკური კვლევები
- 1 ძუძუს მეტასტაზური კიბო
CLEOPATRA (NCT00567190 არის მულტიცენტრული, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებული კლინიკური კვლევა, რომელშიც მონაწილეობდა
808 პაციენტი HER2-დადებითი მეტასტაზური ძუძუს კიბოს დიაგნოზით. კვლევაში HER2-ის ჰიპერექსპრესიად მიიჩნეოდა IHC მიხედვით 3+ ხარისხის სიმსივნე ან ISH მიხედვით ფარდობა > 2.0. პაციენტები რანდომიზებული იქნა 1:1 პლაცებო+ტრასტუზუმაბი+დოცეტაქსელი და პერჯეტა+ტრასტუზუმაბი+დოცეტაქსელის ჯგუფებად. რანდომიზაციის სტრატიფიკაცია ხდებოდა ჩატარებული (ძირითადი) მკურნალობის სტატუსის (de novo ან ჩატარებულია ადიუვანტური/ნეოადიუვანტური მკურნალობა) და გეოგრაფიული რეგიონის (ევროპა, ჩრდილოეთ ამერიკა, სამხრეთ ამერიკა და აზია) მიხედვით. ჩატარებული ადიუვანტური/არაადიუვანტური მკურნალობის შემთხვევაში კვლევაში ჩართვამდე დაავადებისაგან თავისუფალი პერიოდი უნდა ყოფილიყო სულ მცირე 12 თვე.
პერჯეტა შეჰყავდათ ინტრავენურად 840 მგ საწყისი დოზით და შემდეგ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 420 მგ დოზით. ტრასტუზუმაბი შეჰყავდათ ინტრავენურად 8მგ/კგ საწყისი დოზით და შემდეგ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 6მგ/კგ დოზით. პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის შეწყვეტა ხდება მხოლოდ დაავადების პროგრესირების, პაციენტის მიერ მკურნალობაზე უარის თქმის ან არაკორეგირებადი ტოქსიურობის შემთხვევაში.
დოცეტაქსელის საწყისი დოზაა 75 მგ/მ2. დოცეტაქსელი შეჰყავდათ ინტრავენურად ყოველ 3 კვირაში ერთხელ სულ მცირე 6 ციკლის სახით. დოცეტაქსელის საწყისი დოზის კარგად ატანის შემთხვევაში მკვლევარის გადაწყვეტილებით, შეიძლება დოზის გაზრდა 100მგ/მ2-დე. ძირითადი ანალიზის დროს ჩატარებული მკურნალობის ციკლების საშუალო რაოდენობა პლაცებოს ჯგუფში იყო 16.2, პერჯეტას ჯგუფში-19.9.
კვლევის CLEOPATRA მთავარ/პირველად საბოლოო წერტილს წარმოადგენდა პროგრესირების გარეშე პერიოდი (PFS) , რაც ფასდებოდა დამოუკიდებლად IRF (independent review facility) მიერ. PFS განისაზღვრებოდა პერიოდით პაციენტის რანდომიზაციიდან დაავადების პროგრესირებამდე ან პაციენტის (ნებისმიერი მიზეზით) სიკვდილამდე, თუ ლეტალური გამოსავალი დგებოდა სიმსივნის ბოლო შეფასებიდან 18 კვირის განმავლობაში.
მეორადი საბოლოო წერტილები იყო სიცოცხლის საერთო ხანგრძლივობა (OS), დაავადების გარეშე მიმდინარე პერიოდი PFS (შფასებული მკვლევარის მიერ), მკურნალობაზე საერთო პასუხი (ORR)/მკურნალობის ეფექტურობა, მკურნალობის ეფექტურობის ხანგრძლივობა.
კვლევა დემოგრაფიულად და საბაზისო მახასიათებლების მიხედვით კარგად იყო დაბალანსებული. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 54 წ. პაციენტთა უმეტესობა (59%) იყო თეთრი კანის ფერით, 32% იყო აზიელი და 4% შავკანიანი. 2 პაციენტის გარდა ყველა იყო მდედრობითი სქესის. პაციენტები 17 % ჩართული იყო სამხრეთ ამერიკაში, 14% სამხრეთ ამერიკაშ, 38% ევროპაში და 31% აზიაშ. დაავადების პროგნოზული მახასიათებლები, როგორიცაა: ჰორმონული რეცეპტორების სტატუსი (დადებითი 48%, უარყოფითი 50%), შინაგანი ორგანოების (ვისცერალური) პათოლოგიების არსებობა (78%) და სხვა ნოზოლოგიების არსებობა (არავისცერალური) (22%), კვლევის სხვადასხვა განხრებში იყო ერთნაირი. დაახლოებით პაციენტთა ნახევარზე მეტს ჩატარებული ჰქონდა ძირითადი ანტი-HER2 თერაპიული ადიუვანტური ან ნეო-ადიუვანტური მკურნალობა ან ქიმიოთერაპია (პლაცებოს ჯგუფში-47% და 46%] პერჯეტას ჯგუფში).
ჰორმონ დადებითი სიმსივნის მქონე პაციენტებიდან 45% იტარებდა ადიუვანტურ ჰორმონულ თერაპიას და 11% ჰორმონულ თერაპიას მეტასტაზური დაავადებისათვის. თერთმეტი პროცენტი ღებულობდა ძირითად ადიუვანტურ ან ტრასტუზუმაბით ნეოადიუვანტურ თერაპიას.
CLEOPATRA კვლევაში პერჯეტას ჯგუფში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით აღინიშნა IRF-მიერ დადასტურებული პროგრესირების გარეშე პერიოდის (PFS) სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება (hazard ratio (HR) = 0.62, (95% CI = 0.51, 0.75, p<0.0001] და პროგრესირების გარეშე პერიოდის (PFS) საშუალო ხანგრძლივობის, რაც შეადგენდა 6.1 თვე, გაზრდა. პროგრესირების გარეშე პერიოდის (PFS) საშუალო ხანგრძლივობა შეადგენდა 12.4 თვეს პლაცებოს ჯგუფში vs 18.5 თვეს პერჯეტას ჯგუფში). (იხ. გრაფიკი 1). მკვლევარებისა და IRF მიერ შეფასებული პროგრესირების გარეშე პერიოდის (PFS) მაჩვენებლები არ გასხვავდებოდა.
ერთნაირი შედეგები იყო მიღებული შემდეგი მახასიათებლების მქონე:რამოდენიმე ქვეჯგუფში, როგორიცაა: ასაკობრივი ჯგუფი (< 65 or 65 წელი), რასა, გეოგრაფიული რეგიონი, ძირითადი ადიუვანტური/ნეოადიუვანტური ანტი-HER2 თერაპია ან ქიმიოთრაპია (დიახ ან არა), და ძირითადი ადიუვანტური/ნეოადიუვანტური ტრასტუზუმაბით თერაპია (დიახ ან არა). ჰორმონ რეცეპტორების ნეგატიური სტატუსის მქოე სიმსივნით პაციენტების ქვეჯგუფში (n=408), რისკის ზღვარი იყო 0.55 (95% CI: 0.42, 0.72). ჰორმონ რეცეპტორების დადებითი სტატუსის მქოე სიმსივნით პაციენტების ქვეჯგუფში (n=388), რისკის ზღვარი იყო 0.72 (95% CI: 0.55, 0.95). მეტასტაზების არავისცერალური ლოკალიზაციით პაციენტთა ქვეჯგუფში(n=178), რისკის ზღვარი იყო 0.96 (95% CI: 0.61, 1.52).
ეფექტურობის საბოლოო ანალიზისთვის ლეტალური გამოსავალი აღინიშნა 165 პაციენტში, აქედან პლაცებოს ჯგუფში აღინიშნა მაღალი სიკვდილობა (23.6%) პერჯეტას ჯგუფთან შედარებით (17.2%). საერთო სიცოცხლის ხანგრძლივობა HR (0.64, p = 0.0053) არ შეესაბამება შუალედური ანალიზის ზღვარს და შესაბამისად არაა სტატისტიკურად სარწმუნო. ანალიზის დროითვის სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა შეფასებული ვერ იქნა (იხ. ცხრილი 2). სიცოცხლის საერთო ხანგრძლივობის (OS) მონაცემები არ იყო დასრულებული და შუალედური მონაცემები არ ემთხვეოდა წინასწარ განსაზღვრულ სტატისტიკურად მნიშვნელოვან შეჩერების ზღურბლს. სიცოცხლის საერთო ხანგრძლივობის (OS) საბოლოო მონაცემები(ცხრილი 7, გრაფიკი 2) დაიდო 389 პაციენტის ლეტალური გამოსავლის შემდეგ (აქედან 221 გარდაიცვალა პლაცებოს ჯგუფში, 168 პერჯეტას სამკურნალო ჰგუფში). OS -ის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება აღინიშნა პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში [HR=0.68 (95% CI; 0.56, 0.84), p=0.0002], კერძოდ გაიზარდა სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა 15.7 (საშუალო OS იყო 56.5 თვე) პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო 40.8 თვე იყო პლაცებოს ჯგუფში. ქვეჯგუფებში OS-ის მონაცემები შესაბამისობაში იყო IRF-ის მიერ შეფასებულ პროგრესირების გარეშე პერიოდის (PFS) მონაცემებთან, გამონაკლისს წარმოადგენდა მხოლოდ მონაცემები მეტასტაზების არავისცერალური ლოკალიზაციით პაციენტთა ქვეჯგუფში [HR=1.11 (95% CI:0.66, 1.85)].
ცხრილი 7 წამლის ეფექტურობის შეჯამება CLEOPATRA-ში
პარამეტრები
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი
n=402
პლაცებო + ტრასტუზუმაბი
+ დოცეტაქსელი
n=406
HR
(95% CI)
pvalue
პროგრესირების გარეშე გადარჩენადობა
(დამოუკიდებელი მიმოხილვა)
პაციენტთა რიცხვი
საშუალო ხანგრძლივობა თვეების მიხედვით
191 (47.5%)
- 5
242 (59.6%)
- 4
- 62
(0.51, 0.75)
- 0001
სიცოცხლის საერთო გადარჩენადობა*
(საბოლოო ანალიზი)
პაციენტთა (ლეტალური გამოსავლით) რიცხვი
საშუალო ხანგრძლივობა თვეების მიხედვით
168 (41.8%)
- 5
221 (54.4%)
- 8
- 68
(0.56, 0.84)
- 0002
ობიექტური პასუხის სიხშირე (ORR,დამოუკიდებელი მიმოხილვა)
შეფასებული პაციენტთა რაოდენობა
ობიექტური პასუხი(CR + PR)
სრული პასუხი (CR)
ნაწილობრივი პასუხი (PR)
პასუხის საშუალო ხანგრძლივობა (თვეები)
343
275 (80.2%)
19 (5.5%)
256 (74.6%)
- 2
336
233 (69.3%)
14 (4.2%)
219 (65.2%)
- 5
განსხვვავება ORR-ში
95% CI
- 8%
(4.2%, 17.5%)
- 0011
- საერთო გადარჩენადობის საბოლოო ანალიზი, კვლევის დახურვის თარიღი, თებერვალი 2014
CI=სარწმუნო ინტერვალი
გრაფიკი 1 CLEOPATRA-ში IRF-ით შეფასებული პროგრესირების გარეშე გადარჩენადობის კაპლან-მაიერის მრუდი
- 76200332105გრაფიკი 2 CLEOPATRA -ში კაპლან-მაიერის მრუდი საერთო გადარჩენადობის ამსახველი (საბოლოო ანალიზი)
- 2 სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნეოადიუვანტური მკურნალობა
NeoSphere
NEOSPHERE (NCT00545688) არის მულტიცენტრული, რანდომიზებული, კლინიკური კვლევა, რომელშიც მონაწილეობდა 417 პაციენტი ოპერაბელური, ლოკალურად გაზრდილი ან ანთებითი HER2-დადადებითი სარძევე ჯირკვლის კობოთი (T2–4d) რომლებიც იღებდნენ ნეოადიუვანტურ მკურნალობას. სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნიმუშებში სავალდებულო იყო HER2 ჰიპერექსპრესიის არსებობა, რომელიც განისაზღვრებოდა სკალით 3+ IHC ან ISHამპლიფიკაციის ხარისხით 2.0, და ფასდბოდა ცენტრალური ლაბორატორიის მიერ. პაციენტები რანდომიზებული იყვნენ ქირურგიულ ჩარევამდე ჩამოთვლილიდან ერთ-ერთი (4 რეჟიმიდან რომელიმე 1) ნეოადიუვანტური სქემით მკურნალობისათვის: 1.ტრასტუზუმაბი +დოცეტაქსელი, 2.პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი და დოცეტაქსელი, 3.პერჯეტა +ტრასტუზუმაბი, ან 4. პერჯეტა +დოცეტაქსელი. რანდომიზაციის სტრატიფიცირება ხდებოდა სარძევე ჯირკვლის კიბოს ტიპით (ოპერაბელური, ლოკალურად გავრცელებული , ან ანთებითი) და ესტროგენ (ER) ან პროგესტერონ (PgR) რეცეპტორების პოზიტიურობით.
პერჯეტას საწყისი დოზა იყო 840 მგ, რასაც მოსდევდა 420 მგ ყოველ 3 კვირაში 4 ციკლის მანძილზე. ტრასტუზუმაბი კეთდებოდა ინტრავენურად საწყისი დოზით 8 მგ/კგ, რასაც მოყვებოდა 6 მგ/კგ ყოველ 3 კვირაში 4 ციკლის მანძილზე. დოცეტაქსელი კეთდებოდა ინტრავენურად საწყისი დოზით 75 mg/m2 ყოველ 3 კვირაში 4 ციკლის მანძილზე. დოცეტაქსელის საწყისი დოზის კარგად ატანის შემთხვევაში მკვლევარის გადაწყვეტილებით, შეიძლება დოზის გაზრდა 100მგ/მ2-დე.
ოპერაციის შემდეგ ყველა პაციენტი იღებდა 3 ციკლს 5-ფტორურაცილის (600 მგ/მ2), ეპირუბიცინის (90 მგ/მ2), …
გვერდითი მოვლენები
ქვემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი რეაქციები არის დეტალურად განხილული ინსტრუქციის ქვეთავებში:
მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია[იხ. განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.1)]
ნაყოფის მიმართ ტოქსიურობა[იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები(5.2)]
ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები[იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები(5.3)]
მომატებული მგრძნობელობის რეაქციები/ანაფილაქსია[იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები(5.4)]
- 1 კლინიკური კვლევები
კლინიკური კვლევები ტარდება მნიშვნელოვნად განსხვავებული პირობებით, შესაბამისად გვერდითი მოვლენების სიხშირე რაც ვლინდება რომელიმე კონკრეტული წამლის კლინიკურ კვლევებში არ შეიძლება პირდაპირ შევადაროთ სხვა მედიკამენტის განხრით მიმდინარე კვლევებიდან მიღებულ ანალოგიურ მონაცემებს; უფრო მეტიც, კლინიკური კვლევების შედეგები შესაძლოა არ ემთხვეოდეს კლინიკური პრაქტიკის რეალურ სურათს.
ძუძუს მეტასტაზური კიბო (MBC)
ცხრილი 2-ში მოცემული გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა HER2-დადებითი ძუძუს მეტასტაზურიკიბოს მქონე 804 პაციენტში, რომლებიც ჩართული იყვნენ კვლევაშიCLEOPATRA. პაციენტები რანდომული გზით იღებდნენ მკურნალობის ორ ხაზს: ერთ ჯგუფში ეძლეოდათ პერჯეტა ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთ ან კომბინაციაში, ხოლო მეორე ჯგუფის პაციენტებს მიეწოდებოდა პლაცებო ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში.კვლევაში მკურნალობის საშუალო ხანგრძლივობა იყო 18.1 თვე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტებისათვის და 11.8 თვე პლაცებოს სამკურნალო ჯგუფში. კვლევაში არ იყო დაშვებული პერჯეტას ან ტრასტუზუმაბის დოზის კორექცია. ისეთი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც განაპირობებდნენ მკურნალობის სრულ შეწყვეტას 6% იყო პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, და 5% - პლაცებოს ჯგუფში.ყველაზე ხშირად ასეთი ტიპის (რომლებიც განაპირობებდნენ მკურნალობის სრულ შეწყვეტას) გვერდით რეაქციას წარმოადგენდა(>1%) მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია (1% პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტებისთვის და 2% პლაცებოს ჯგუფის პაციენტებისთვის). ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც განაპირობებდა მხოლოდ დოცეტაქსელით მკურნალობის შეწყვეტას იყო: შეშუპება, დაღლილობა, პერიფერიული შეშუპება, პერიფერიული ნეიროპათია, ზოგადი ნეიროპათია, ფრჩხილებთან დაკავშირებული დარღვევები და ექსუდაციური პლევრიტი.ცხრილი 2-შ მოცემულია გვერდითი რეაქციებს ჩამონათვალი, რომლებიც გამოვლინდა პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში ჩართულ 10% -მდე პაციენტს .CLEOPATRA -ში პერჯეტას უსაფრთხოების პროფილი არ შეცვლილა მომდევნო 2.75 წლის მანძილზე (მეთვალყურეობის შემდგომი პერიოდი იყო 50 თვე).
ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (ADRs) (30%) პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში გამოყენებისას იყო: დიარეა, ალოპეცია, ნეიტროპენია, გულისრევა, დაღლილობის შეგრძნება, გამონაყარი და პერიფერიული ნეიროპათია. ყველაზე ხშირი NCI-CTCAE v3.0 მე-3–მე-4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები (ADRs)( 2%) იყო: ნეიტროპენია, ფებრილური ნიტროპენია, ლეიკოპენია, დიარეა, პერიფერიული ნეიროპათია , ანემია, ასთენია და დაღლილობა. აზიური წარმოშობის პაციენტებში გამოვლინდა ფებრილური ნეიტროპენიის მომატებული სიხშირე ორივე სამკურნალო ჯგუფში სხვა რასის და გეოგრაფიული რეგიონების წარმომადგენლებთან შედარებით. აზიური წარმოშობის პაციენტებში ფებრილური ნეიტროპენიის სიხშირე უფრო მაღალი იყო პერტუზუმაბის სამკურნალო ჯგუფში (26%) პლაცებოს ჯგუფთან შდარებით (12%).
ცხრილი 2 გვერდითი ეფექტების შეჯამება, რაც გამოვლინდა კვლევა CLEOPATRA-ს პერჯეტას ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% შემთხვევაში
ორგანოთა სისტემები/ გვერდითი რეაქციები
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი
n=407
სიხშირის მაჩვენებელი %
პლაცებო+ ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი
n=397
სიხშირის მაჩვენებელი %
ყველა ხარისხი %
ხარისხი 3 – 4 %
ყველა ხარისხი %
ხარისხი 3 – 4 %
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის რეაქციები
დაღლილობა
37
2
37
3
ლორწოვანის ანთება
28
1
20
1
ასთენია
26
2
30
2
პერიფერიული შეშუპება
23
- 5
30
- 8
ცხელება
19
1
18
- 5
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ალოპეცია
61
0
60
- 3
გამონაყარი
34
- 7
24
- 8
ფრჩხილების დაზიანება
23
1
23
- 3
ქავილი
14
0
10
0
კანის სიმშრალე
11
0
4
0
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი
დიარეა
67
8
46
5
გულისრევა
42
1
42
- 5
ღებინება
24
1
24
2
სტომატიტი
19
- 5
15
- 3
ყაბზობა
15
0
25
1
სისხლი და ლიმფური სისტემა
ნეიტროპენია
53
49
50
46
ანემია
23
2
19
4
ლეიკოპენია
18
12
20
15
ფებრილური ლეიკოპენია*
14
13
8
7
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები
პერიფერიული ნეიროპათია
32
3
34
2
თავის ტკივილი
21
1
17
- 5
გემოს გაუკუღმართება
18
0
16
0
გაბრუება
13
- 5
12
0
ძვალ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ დარღვევები
მიალგია
23
1
24
- 8
ართრალგია
15
- 2
16
- 8
ინფექციები და ინვაზიები
ზემო სასუნთქი გზების ინფექცია
17
- 7
13
0
ნაზოფარინგიტი
12
0
13
- 3
სასუნთქი სისტემა, გულმკერდის ღრუ და შუასაყარი
დისპნოე
14
1
16
2
მეტაბოლიზმი და კვება
მადის დაქვეითება
29
2
26
2
თვალების მხრივ დარღვევები
ცრემლდენის გაძლიერება
14
0
14
0
ფსიქიატრიული დარღვევები
ინსომნია
13
0
13
0
- In this table this denotes an adverse reaction that has been reported in association with a fatal outcome
ქვემოთ მოყვანილი კლინიკურად მნიშვნელოვანი გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა CLEOPATRA -ში პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% -ში :
ინფექციები და ინვაზიები:პარონიქია (ფრხილის ახლომდებარე ქსოვილების ანთება) (7% - პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო 4% პლაცებოს ჯგუფში)
გვერდითი რეაქციები, რომლებიც გამოვლინდა დოცეტაქსელის შეწყვეტის შემდეგ პერჯეტათი და ტრასტუზუმაბით მკურნალობის დროს
CLEOPATRA -ში გვერდითი რეაქციები ნაკლები სიხშირით ვლინდებოდა დოცეტაქსელის შეწყვეტის შემდეგ.ყველა გვერდითი რეაქცია (ADRs)პერჯეტათი და ტრასტუზუმაბით მკურნალობის ჯგუფში გამოვლინდა პაციენტთა <10% დიარეის (19%), ზემო სასუნთქი გზების ინფექციის, (13%), გამონაყარის (12%), თავის ტკივილის (11%) და დაღლილობის (11%) გამოკლებით .
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნეოადიუვანტური მკურნალობა (NeoSphere)
NeoSphere,-ში გამოვლენილი ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც ახლდა პერჯეტათი მკურნალობას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში, 4 ციკლის გამოყენებით,იყო იმ რექაციების მსგავსი, რომლებიც ვლინდებოდა პერჯეტათი სამკურნალო ჯგუფში CLEOPATRA-ში. ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციებიდან აღსანიშნავია (> 30%) ალოპეცია, ნეიროპათია, დიარეა და გულის რევის შეგრძნება. ყველაზე ხშირი მე-3 - მე-4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები NCI – CTCAE v3.0-ის მიხედვით (> 2%) იყო ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია, ლეიკოპენია და დიარეა.ამ ჯგუფში ერთმა პაციენტმა შეწყვიტა ნეოადიუვანტური მკურნალობა გვერდითი მოვლენის გამო.ცხრილი 3-ში მოცემულია გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი, რომელიც გამოვლინდა NeoSphere-ში ჩართულ პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით ძუძუს კიბოს სამკურნალოდ.
ცხრილი 3გვერდითი ეფექტების შეჯამება, რომლებიც გამოვლინდა კვლევა NeoSphere-ის პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით სამკურნალო ჯგუფშიჩართული პაციენტების 10% შემთხვევაში
ორგანოთა სისტემები/ გვერდითი რეაქციები
ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი
n=107
სიხშირე %
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი
n=107
სიხშირე %
პერჯეტა +ტრასტუზუმაბ
n=108
სიხშირე %
პერჯეტა + დოცეტაქსელი
n=108
სიხშირე %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის რეაქციები
დაღლილობა
27
0
26
- 9
12
0
26
1
ლორწოვანის ანთება
21
0
26
2
3
0
26
0
ასთენია
18
0
21
2
3
0
16
2
პირექსია
10
0
17
0
8
0
9
0
პერიფერიული ედემა
10
0
3
0
- 9
0
5
0
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ალოპეცია
66
0
65
0
3
0
67
0
გამონაყარი
21
2
26
- 9
11
0
29
1
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დარღვევები
დიარეა
34
4
46
6
28
0
54
4
გულისრევა
36
0
39
0
14
0
36
1
სტომატიტი
7
0
18
0
5
0
10
0
ღებ ინება
12
0
13
0
5
0
16
2
სისხლი და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღ ვევები
ნეიტროპენია
64
59
50
45
- 9
- 9
65
57
ლეიკოპენია
21
11
9
5
0
0
14
9
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები
გემოს გაუკუღმართება
10
0
15
0
5
0
7
0
თავის ტკივილი
11
0
11
0
14
0
13
0
პერიფერიული სენსორული ნეიროპათია
12
- 9
8
- 9
2
0
11
0
ძვალ-კუნთოვანი სისტემის და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ დარღვევები
მიალგია
22
0
22
0
9
0
21
0
ართრალგია
8
0
10
0
5
0
10
0
მეტაბოლიზმის და კვების მოშლა
მადის დაქვეით ება
7
0
14
0
2
0
15
0
ფსიქიატრიული დარღვევები
ინსომნია
11
0
8
0
4
0
9
0
ქვემოთ მოყვანილი კლინიკურად მნიშვნელოვანი გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა NeoSphere-ში პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% -ში :(Ptz=პერტუზუმაბი; H=ტრასტუზუმაბი; D=დოცეტაქსელი)
სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები:ანემია (7% H+D ჯგუფში, 3% Ptz+H+D ჯგუფში, 5% Ptz+Hჯგუფში და9% Ptz+D ჯგუფში), ფებრილური ნეიტროპენია (7% H+D ჯგუფში, 8% Ptz+H+D ჯგუფში, 0% Ptz+Hჯგუფში და 7% Ptz+D ჯგუფში)
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები:თავბრუსხვევა (4% H+D ჯგუფში,3% Ptz+H+D ჯგუფში, 6% Ptz+Hჯგუფში და 3% Ptz+D ჯგუფში)
ინფექციები და ინვაზიები:ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (3% H+D ჯგუფში, 5% Ptz+H+D ჯგუფში, 2% Ptz+Hჯგუფში და7% Ptz+D ჯგუფში)
თვალის მხრივ დარღვევები:ჰიპერსეკრეციული ცრემლდენა (2% H+D ჯგუფში, 4% e Ptz+H+D ჯგუფში, 0.9% Ptz+Hჯგუფში და 4% Ptz+D ჯგუფში)
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნეოადიუვანტური მკურნალობა (TRYPHAENA)
TRYPHAENA, -ში პერჯეტას მიღებისას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში 3 ციკლის სახით, რასაც მოსდევდა FEC -ის 3 ციკლი, ყველაზე ხშირი (>30%) გვერდითი რეაქციები იყო დიარეა, გულის რევა, ალოპეცია, ნეიტროპენია, ღებინება და დაღლილობის შეგრძნება. NCI-CTCAE (ვერსია 3) -ის მიხედვით ყველაზე ხშირიმე-3 –მე- 4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები იყო (> 2%) ნეიტროპენია, ლეიკოპენია, ფებრილური ნეიტროპენია, დიარეა, მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია, ანემია, დისპნოე (სუნთქვის გაძნელება), გულისრევის შეგრძნება და ღებინება.
ზემოთხსენებულის მსგავსად პერჯეტას მიღებისას დოცეტაქსელთან, კარბოპლატინთან და ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში (TCH) 6 ციკლის სახით ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები(> 30%) იყო დიარეა, ალოპეცია, ნეიტროპენია, გულისრევა, დაღლილობის შეგრძნება, ღებინება, ანემია და თრომბოციტოპენია. NCI-CTCAE (ვერსია 3) -ის მიხედვით ყველაზე ხშირი მე-3 –მე- 4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები (> 2%) იყო ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია, ანემია, ლეიკოპენია, დიარეა, თრომბოციტოპენია, ღებინება, დაღლილობა, ALT -ს მაჩვენებლის მომატება, ჰიპოკალემია და ჰიპერმგრძნობელობის მომატება.
გვერდითი რეაქციები, რომლებმაც განაპირობეს ნეოადიუვანტური მკურნალობის რომელიმე კომპონენტის შეწყვეტა პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციას დამატებული FEC, სამკურნალო ჯგუფში იყო 7% და პაციენტებში რომლებიც ღებულობდნენ პერჯეტას+TCH კომბინაციას აღნიშნული გვერდითი რეაქციები იყო 8%.ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (>2%) რომლებიც განაპირობებდნენ პერჯეტათი მკურნალობის შეწყვეტას იყო მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია, წამლის მიმართ მგრძნობელობის მომატება, და ნეიტროპენია. ცხრილი4-ში მოცემულია გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი, რომლებიც გამოვლინდა TRYPHAENA.-ის პერჯეტას ნეოადიუვანტურ რეჟიმში ჩართულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ძუძუს კიბოს.
ცხრილი 4 გვერდითი ეფექტების შეჯამება, რომლებიც გამოვლინდა კვლევა TRYPHAENA-ს პერჯეტას (ნეოადიუვანტური რეჟიმი) ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% შემთხვევაში
ორგანოთა სისტემები/ გვერდითი რეაქციები
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + FEC რომელსაც მოსდევს პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი
n=72
სიხშირე
%
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი რომელსაც მოსდევს FEC
n=75
სიხშირე
%
პერჯეტა + TCH
n=76
სიხშირე
%
All Grades %
Grades 3 – 4 %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის რეაქციები
დაღლილობა
36
0
36
0
42
4
ლორწოვანის ანთ ება
24
0
20
0
17
1
პირექსია
17
0
9
0
16
0
ასთენია
10
0
15
1
13
1
პერიფერიული ედემა
11
0
4
0
9
0
კანი და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ალოპეცია
49
0
52
0
55
0
გამონაყარი
19
0
11
0
21
1
პალმარ-პლანტარის
ერითროდიზასთეზიის სინდრომი
7
0
11
0
8
0
კანის სიმშრალე
6
0
9
0
11
0
კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები
დიარეა
61
4
61
5
72
12
გულისრევა
53
0
53
3
45
0
ღებინება
40
0
36
3
39
5
დისპეპსია
25
1
8
0
22
0
ყაბზობა
18
0
23
0
16
0
სტომატიტი
14
0
17
0
12
0
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები
ნეიტროპენია
51
47
47
43
49
46
ლეიკოპენია
22
19
16
12
17
12
ანემია
19
1
9
4
38
17
ფებრილური ნეიტროპენია
18
18
9
9
17
17
თრომბოციტები
7
0
1
0
30
12
იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები
ჰიპერმგრძნობელობა
10
3
1
0
12
3
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები
თავის ტკივილი
22
0
15
0
17
0
გემოს გაუკუღმართება
11
0
13
0
21
0
თავბრუსხვევა
8
0
8
1
16
0
პერიფერიული ნეი როპათია
6
0
1
0
11
0
ძვალ-კუნთოვანი სისტემის და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ დარღვევები
მიალგია
17
0
11
1
11
0
ართრალგია
11
0
12
0
7
0
რესპირატორული სისტემის, გულმკერდის და მედიასტინუმის მხრივ დარღვევები
ქოშინი
13
0
8
3
11
1
ცხვირიდან სისხლდენა
11
0
11
0
16
1
ხველება
10
0
5
0
12
0
ყელისა და ხახის მიდამოს ტკივილი
8
0
7
0
12
0
მეტაბოლიზმისა და კვების მხრივ დარღვევები
მადის დაქვეითება
21
0
11
0
21
0
თვალის მხრივ დარღვევები
გაძლიერებული ცრემლდენა
13
0
5
0
8
0
ფსიქიატრიული დარრვევები
ინსომნია
11
0
13
0
21
0
გამოკვლევები
ALT მომატება
7
0
3
0
11
4
FEC=5-ფლუორურაცილი, ეპირუბიცინი, ციკლოფოსფამიდი, TCH=დოცეტაქსელი, კარბოპლატინი, ტრასტუზუმაბი
ქვემოთ მოყვანილი კლინიკურად მნიშვნელოვანი გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა TRYPHAENA -ში პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% -ში :(Ptz=pertuzumab; H=trastuzumab; D=docetaxel; FEC= fluorouracil, epirubicin, and cyclophosphamide; TCH=docetaxel, carboplatin, and trastuzumab)
კანის და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები: ფრჩხილების მხრივ დარღვევები (10% Ptz+H+FEC/Ptz+H+D ჯგუფში, 7% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში, და 9% Ptz+TCH ჯგუფში), პარონიქია (0% Ptz+H+FEC/Ptz+H+ჯგუფში, და 1% ორივე: FEC/Ptz+H+D და Ptz+TCH ჯგუფში), ქავილი (3% Ptz+H+FEC/Ptz+H+D ჯგუფში, 4% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში და4% Ptz+TCH ჯგუფში)
ინფექციები და ინვაზიები:ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (8.3% Ptz+H+FEC/Ptz+H+D ჯგუფში, 4.0% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში და 2.6% Ptz+TCH ჯგუფში), ნაზოფარინგიტი (6.9% Ptz+H+FEC/Ptz+H+D ჯგუფში, 6.7% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში და 7.9% Ptz+TCH ჯგუფში)
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნეოადიუვანტური მკურნალობა (BERENICE)
BERENICE-ში პერჯეტას მიღებისას ტრასტუზუმაბთან და პაკლიტაქსელთან კომბინაციაში 4 ციკლის სახით, რასაც მოსდევდა ddAC -ის 4 ციკლი, ყველაზე ხშირი (>30%) გვერდითი რეაქციები იყო გულისრევა, დიარეა, ალოპეცია, დაღლილობის შეგრძნება, ყაბზობა, პერიფერიული ნეიროპთია და თავის ტკივილი. ყველაზე ხშირი მე-3 –მე- 4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები იყო (> 2%) ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია, ნეიტროფილების რიცხვის შემცირება, თრომბოციტების რიცხვის შემცირება, ანემია, დიარეა, პერიფერიული ნეიროპთია, ალანინ ამინოტრანსფერაზის მომატება, გულისრევის შეგრძნება.
პერჯეტას მიღებისას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში 4 ციკლის სახით, რასაც მოსდევდა FEC -ის 4ციკლი, ყველაზე ხშირი (>30%) გვერდითი რეაქციები იყო დიარეა, გულის რევა, ალოპეცია, ასთენია, ყაბზობა, დაღლილობის შეგრძნება, ლორწოვანის ანთება, ღებინება, მიალგია და ანემია. ყველაზე ხშირი მე-3 –მე- 4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები იყო (> 2%) ფებრილური ნეიტროპენია, დიარეა, ნეიტროპენია, ნეიტროფილების რიცხვის შემცირება, სტომატიტი, დაღლილობა, ღებინება, ლორწოვანის ანთება, ნეიტროპენიული სეფსისი და ანემია.
გვერდითი რეაქციები, რომლებმაც განაპირობეს ნეოადიუვანტური მკურნალობის რომელიმე კომპონენტის შეწყვეტა პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან და პაკლიტაქსელთან კომბინაციას დამატებული ddAC, სამკურნალო ჯგუფში იყო14% და პაციენტებში რომლებიც ღებულობდნენ პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთ ან კომბინაციას დამატებული FEC აღნიშნული გვერდითი რეაქციები იყო 8%. ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (>1%) რომლებიც განაპირობებდნენ ნეოადიუვანტური მკურნალობის რომელიმე კომპონენტის შეწყვეტას იყო პერიფერიული ნეიროპათია, განდევნის ფრაქციის შემცირება, დიარეა, ნეიტროპენია და ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები. ცხრილი 5-ში მოცემულია გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი, რომლებიც გამოვლინდა კვლევა BERENICE-ის პერჯეტას ნეოადიუვანტურ რეჟიმში ჩართულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ძუძუს კიბოს.
ცხრილი 5 გვერდითი ეფექტების შეჯამება, რომლებიც გამოვლინდა კვლევა BERENICE -ის პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით მკურნალობის ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% შემთხვევაში
ორგანოთა სისტემები/ გვერდითი რეაქციები
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + პაკლიტაქსელი, რასაც მოსდევს ddAC
n=199
სიხშირე
%
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი, რასაც მოსდევს
FEC
n=198
სიხშირე
%
All Grades %
Grades 3 – 4 %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის რეაქციები
დაღლილობა
58
1
38
5
ასთენია
19
2
41
0
ლორწოვანის ანთება
22
1
37
4
პირექსია
15
0
18
0
პერიფერიული ედემა
9
0
12
1
კანის და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ალოპეცია
62
0
59
0
გამონაყარი
14
0
11
0
კანის სიმშრალე
14
0
10
0
ფრჩხილის მხრივ დარღვევევბი
15
0
2
0
პალმარ-პლანტარის ერითროდიზასთერიული სინდრომი
6
0
10
- 5
კუჭ-ნაწლავის სისტემის მხრივ დარღვევები
გულისრევა
71
3
69
2
დიარეა
67
3
69
10
ყაბზობა
35
- 5
38
- 5
ღებინება
23
1
35
4
სტომატიტი
25
0
27
5
დისპეპსია
19
0
16
0
ტკივილი მუცელში (ზედა ნაწილი)
6
0
13
0
აბდომინური ტკივილი
5
0
10
0
გასტროეზოფაგური რეფლქუს სინდრომი
12
0
2
0
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები
ანემია
27
3
30
3
ნეიტროპენია
22
12
16
9
ფებრილური ნეიტროპენია
7
7
17
17
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები
თავის ტკივილი
30
- 5
14
- 5
გემოს გაუკუღმართება
20
0
19
- 5
პერიფერიული ნეიროპათია
42
3
26
- 5
პარესთეზიები
15
0
9
0
თავბრუსხვევა
12
0
8
0
ძვალ-კუნთოვანი სისტემისა და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ დარღვევები
მიალგია
20
0
33
1
ართრალგია
20
0
21
1
ზურგის ტკივილი
10
0
9
0
კიდურების ტკ ივილი
10
0
8
0
ძვლების ტკ ივილი
12
- 5
5
0
ინფექციები და ინვაზიები
საშარდე სისტემის ინფექციები
11
1
2
0
რესპირატორული სისტემის , გულმკერდისა და მედიასტინუმის მხრივ დარღვევები
ცხვირიდან სისხლდენა
25
0
19
0
ქოშინი
15
- 5
15
- 5
ხველება
20
- 5
9
0
ყელისა და ხახის მიდამოს ტკივილი
10
0
8
- 5
მეტაბოლიზმის და კვებითი დარღვევები
მადის დაქვეითება
20
0
23
0
თვალის მხრივ გართულებები
გაძლიერებული ცრემლდენა
9
0
18
0
ფსიქიური დარღვევები
ინსომნია
19
0
13
0
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
წამოხურება
19
0
13
0
გამოკვლევები
თრომბოციტების რიცხვის შემცირება
11
4
3
2
ტრავმები, ინტოქსიკაცია და სამედიცინო პროცედურებთან დაკავშირებული გართულებები
ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები
16
1
13
1
ddAC = dose-dense doxorubicin, cyclophosphamide, FEC=5-fluorouracil, epirubicin, cyclophosphamide
ქვემოთ მოყვანილი გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა BERENICE -ში პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% -ში (Ptz=pertuzumab; H=trastuzumab; P=paclitaxel; ddAC=dose-dense doxorubicin and cyclophosphamide; D=docetaxel; FEC= fluorouracil, epirubicin, and cyclophosphamide)
კანის და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები: ქავილი(9% ddAC/Ptz+H+P ჯგუფში და 8% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში), ფრჩხილების პათოლოგიები (7% ddAC/Ptz+H+P ჯგუფში და10% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში)
ინფექციები და ინვაზიები: ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (7% ddAC/Ptz+H+P ჯგუფში და 2% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში), ნაზოფარინგიტი (7% ddAC/Ptz+H+P ჯგუფში და 9% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში), პარონიქია (0.5% ddAC/Ptz+H+P ჯგუფში და 1% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში)
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ადიუვანტური მკურნალობა (APHINITY)
ცხრილი 6-ში მოცემული გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა HER2-დადებითი ადრეული ძუძუს კიბოს მქონე 4769 პაციენტში, რომლებიც ჩართული იყვნენ კვლევაში APHINITY. პაციენტები რანდომული გზით იღებდნენ მკურნალობის ორ ხაზს: ერთ ჯგუფში ეძლეოდათ პერჯეტა ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში, ხოლო მეორე ჯგუფის პაციენტებს მიეწოდებოდა პლაცებო ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში.
გვერდითი რეაქციები რომლებმაც განაპირობეს ყველა ტიპის მკურნალობის შეწყვეტა პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში იყო 13% და 12 იმ პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ პლაცებოს. გვერდითი რეაქციები, რომლებმაც განაპირობეს პერჯეტას და პლაცებოს შეწყვეტა სამუდამოდ გამოვლინდა 7% და 6% სიხშირით შესაბამისად. ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (>0.5%) რომლებიც განაპირობებდნენ ყველა ტიპის მკურნალობის შეწყვეტას იყო: განდევნის ფრაქციის შემცირება, პერიფერიული ნეიროპათია, დიარეა და გულის უკმარისობა. ცხრილი 6 ში მოცემულია გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი, რომლებიც გამოვლინდა პერჯეტას საკვლევ ჯგუფში ჩართულ 10%-მდე პაციენტებში.
პერჯეტას მიღებისას ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში ყველაზე ხშირი (>30%) გვერდითი რეაქციები იყო: დიარეა, გულისრევა, ალოპეცია, დაღლილობის შეგრძნება, პერიფერიული ნეიროპათია, და ღებინება. ყველაზე ხშირი მე-3 –მე- 4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები იყო (> 2%) ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია, დიარეა, ნეიტროფილების რიცხვის შემცირება, ანემია, თრომბოციტების რიცხვის შემცირება, ლეიკოპენია, დაღლილობა, ღებინება, სტომატიტი.
ყველა ხარისხის დიარეის სიხშირე უფრო მაღალი იყო თარგეთულ რეჟიმთან ერთად ქიმიოთერაპიის მიღების შემთხვევებში (61% პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფი, ხოლო 34% პლაცებოს ჯგუფში), და ასევე უფრო მაღალი იყო თარგეთულ რეჟიმთან ერთად ანტრაციკლინების მიღების შემთხვევებში (85% პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო 62% პლაცებოს ჯგუფში) ანტრაციკლინების ბაზისური თერაპიის ჯგუფთან შედარებით (67% პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო. 41% პლაცებოს ჯგუფში). დიარეის სიხშირე სამკურნალო რეჟიმის იმ მონაკვეთში როდესაც თარგეთული თერაპია ეძლეოდთ პაციენტებს ქიმიოთერაპიის გარეშე 18% იყო პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში და 9% პლაცებოს …
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · ინსტრუქცია პაციენტისთვის
სარეკომენდაციო ვერსია
ინსტრუქციაში განსაკუთრებით საყურადღებო ინფორმაცია
ამ თავში მოცემული ინფორმაცია არის არასრული იმისათვის რომ პერჯეტა გამოყენებული იქნას უსაფრთხოდ და ეფექტურად. სრული ინფორმაცია იხილეთ ინსტრუქციის შემდეგ თავებში.
პერჯეტა®(პერტუზუმაბი)ინტრავენური ინფუზია
პირველად დამტკიცდა აშშ -ში: 2012
გაფრთხილება: მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია და ემბრიო-ფეტალური ტოქსიურობა
გაფრთხილებები სრული სახით იხილეთ ინსტრუქციაში.
მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია: პერჯეტათი მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს სუბკლინიკურად და კლინიკურად გამოხატული გულის უკმარისობა ,რომელიც მანიფესტირდება LVEF შემცირებით და CHF-ით. საჭიროა შეფასდეს გულის ფუნქციური მდგომარეობა მკურნალობის დაწყებამდე და მკურნალობის კურსის განმავლობაში. პერჯეტათი მკურნალობა უნდა შეწყდეს მნიშვნელოვანად გამოხატული და კლინიკურად დადასტურებული მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის გამოვლენის შემთხვევაში (2.3, 5.1, 6.1)
ემბრიო-ფეტალური ტოქსიურობა: პერჯეტათი მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს ემბრიო-ფეტალური სიკვდილი და დაბადების შემდგომი დეფექტები . აცნობეთ პაციენტებს აღნიშნული რისკების შესახებ და შეახსენეთ კონტრაცეფციის გამოყენების აუცილებლობა აღნიშნულის თავიდან ასაცილებლად(5.2, 8.1, 8.3)
ბოლო პერიოდის ძირითადი ცვლილებები
თერაპიული ჩვეება და მიღების წესი (1.2) 12/2017
დოზირება და მიღების წესი (2.1, 2.2, 2.3) 12/2017
განსაკუთრებული გაფრთხილებები და
სიფრთხილის ზომები (5.1, 5.3, 5.4) 12/2017
თერაპიული ჩვენება და მიღების წესი
პერჯეტა არის HER2/neu რეცეპტორის ანტაგონისტი და გამოიყენება:
ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში HER2-პოზიტიური მეტასტაზური ძუძუს კიბოს მქონე პაციენტების (MBC) სმკურნალოდ, რომლებსაც იქამდე არ ჩატარებიათ ანტი -HER2 თერაპია ან ქიმიოთერაპიის კურსი მეტასტაზური დაავადების გამო . (1.1)
გამოიყენება ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში,
ნეოადიუვანტური მკურნალობის სახით HER2-დადებითი, ლოკალურად გავრცელებული , ანთებითი, ან ადრეული სტადიის სარძევე ჯირკვლის კიბოთი დაავადებული პაციენტების სამკურნალოდ (> 2.0 სმ დიამეტრის ან ლიმფურ კვანძებში მეტასტაზებით), როგორც სარძევე ჯირკვლის ადრეული კიბოს სრული სამკურნალო სქემის ნაწილი (1.2, 2.2, 14.2)
ადიუვანტური მკურნალობის სახით HER2-დადებითი, ადრეული ძუძუს კიბოს მქონე პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ რეციდივის მაღალი რისკი (1.2, 2.2, 14.3)
დოზირება და მიღების წესი
დასაშვებია პრეპარატის მხოლოდ ინტრავენური ინფუზიის სახით გამოყე ნება. არ შეიძლება მისი ვენაში სწრაფად ან ბოლუსით მიღება (2.4)
HER2 ტე სტირება: უნდა მოხდეს FDA-ის მიერ დამტკიცებული ტესტების გამოყენება სპეციალიზებულ მაღალკვალიფიციურ ლაბორატორიაში.(2.1)
პერჯეტას რეკომენდებული საწყისი დოზაა 840 მგ 60 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით, ხოლო შემდეგ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 420 მგ 30-60 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით,. (2.2)
MBC: გამოიყენეთ პერჯეტა ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში ინტრავენური ინფუზიის სახით ყოველ 3 კვირაში ერთხელ. (2.2)
ნეოადიუვანტური კურსი: გამოიყენეთ პერჯეტა ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში ოპერაციამდე ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 3-დან 6 - მდე ციკლის სახით (2.2)
ადიუვანტური კურსი: გამოიყენეთ პერჯეტა ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან ერთად ინტრავენური ინფუზიის სახით ოპერაციის შემდგომ პერიოდში ყოველ 3 კვირაში ერთხელ, მთლიანობაში 1 წლის მანძილზე (სულ 18 ციკლამდე). (2.2)
დოზირების ფორმები
ინექცია: 420 მგ/14 მლ ერთჯერადი დოზის შემცველი ფლაკონი(3)
წინააღმდეგჩვენებები
პერჯეტა უკუნაჩვენებია პაციენტებისათვის, რომლებსაც ცნობილია, რომ აღენიშნებათ მომატებული მგრძნობელობა პერტუზუმაბის ან მისი რომელიმე შემავსებლის მიმართ. (4)
განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები
ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები: არასასურველი რეაქციის ნიშნებისა და სიმპტომების გამოსავლენად აუცილებელია პაციენტზე დაკვირვება. ინფუზიასთან დაკა ვშირებული მნიშვნელოვანი რეაქციის გამოვლენის შემთხვევაში საჭიროა გადასხმის შენელება ან ინფუზიის შეწყვეტა და შესაბამისი სამკურნალო საშუალებების მიღება (5.3)
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები/ანაფილაქსია: არასასურველი რეაქციის ნიშნებისა და სიმპტომების გამოსავლენად აუცილებელია პაციენტზე დაკვირვება. თუ პაციენტს განუვითარდა მწვავე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქცია, ინფუზია დაუყოვნებლივ შეწყდეს და დაიწყეთ შესაბამისი სამკურნალო საშუალებების მიღება (5.4)
გვერდითი რეაქციები
სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბო
ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები(> 30%), რომლებიც გამოვლინდა პერჯეტათი ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში მკურნალობის დროს იყო დიარეა, ალოპეცია, ნეიტროპენია, გულის რევა, დაღლილობის შეგრძნება, გამონაყარი და პერიფერიული ნეი როპათია. (6.1)
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნეოადიუვანტური მკუნალობა
ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები(> 30%), რომლებიც ახლდა პერჯეტათი მკუ რნალობას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთ ან კომბინაციაში იყო ალოპეცია, დიარეა, გულის რევა და ნეიტროპენია (6.1)
პერჯეტას მიღებისას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში 3 ციკლის სახით, რასაც მოსდევდა FEC -ის 3 ციკლი, ყველაზე ხშირი (>30%) გვერდითი რეაქციები იყო: დაღლილობის შეგრძნება, ალოპეცია, დიარეა, გულის რევა, ღებინება და ნეიტროპენია. (6.1)
ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები(> 30%), რომლებიც ახლდა პერჯეტათი მკურნალობას დოცეტაქსელთ ან, კარბოპლატინთან და ტრასტუზუმაბთან (TCH) კომბინაციაშ იყო: დაღლილობა, ალოპეცია, დიარეა, გულის რევა , ღებინება, ნეიტროპენია, თრომბოციტოპენია და ანემია (6.1)
პერჯეტას მიღებისას ტრასტუზუმაბთან და პაკლიტაქსელთან კომბინაციაში 4 ციკლის სახით, რასაც მოსდევდა ddAC -ის 4 ციკლი, ყველაზე ხშირი (>30%) გვერდითი რეაქციები: იყო გულისრევა, დიარეა, ალოპეცია, დაღლილობის შეგრძნება, ყაბზობა, პერიფერიული ნეიროპთია და თავის ტკივილი. (6.1)
პერჯეტას მიღებისას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში 4 ციკლის სახით, რასაც მოსდევდა FEC -ის 4 ციკლი, ყველაზე ხშირი (>30%) გვერდითი რეაქციები იყო: დიარეა, გულის რევა, ალოპეცია, ასთენია, ყაბზობა, დაღლილობის შეგრძნება, ლორწოვანის ანთება, ღებინება, მიალგია და ანემია (6.1).
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ადიუვანტური მკურნალობა
ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები(> 30%), რომლებიც გამოვლინდა პერჯეტათი ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში მკურნალობის დროს იყო: დიარეა, გულის რევა, ალოპეცია, დაღლილობის შეგრძნება, პერიფერიული ნეი როპათია, და ღებინება(6.1)
საეჭვო გვერდითი რეაქციების შესახებ აცნობეთt Genentech ნომერზე 18888352555 ან FDA at 1800FDA1088 or www.fda.gov/medwatch.
გამოყენება განსაკუთრებულ შემთხვევებში
რეპროდუქციული უნარის მქონე ქალები და მამაკაცები:პერჯეტათი მკურნალობის დაწყებამდე საჭიროა განისაზღვროს მდედრი პაციენტის ორსულობის სტატუსი. (8.3)
იხ 17 პაციენტისთვის საკონსულტაციო ინფორმაცია
Revised: 12/2017
FULL PRESCRIBING INFORMATION: CONTENTS*
REF _Ref348604459 \h \* MERGEFORMAT WARNING: LEFT VENTRICULAR DYSFUNCTION and EMBRYO-FETAL TOXICITY TOC \o "1-2" \n \t "Box Warning Heading,1"
1 INDICATIONS AND USAGE
- 1 Metastatic Breast Cancer (MBC)
- 2 Early Breast Cancer (EBC)
2 DOSAGE AND ADMINISTRATION
- 1 Patient Selection
- 2 Recommended Doses and Schedules
- 3 Dose Modification
- 4 Preparation for Administration
3 Dosage Forms and Strengths
4 Contraindications
5 Warnings and Precautions
- 1 Left Ventricular Dysfunction
- 2 EmbryoFetal Toxicity
- 3 InfusionRelated Reactions
- 4 Hypersensitivity Reactions/Anaphylaxis
6 Adverse Reactions
- 1 Clinical Trials Experience
- 2 Immunogenicity
7 Drug Interactions
8 Use in Specific Populations
- 1 Pregnancy
- 2 Lactation
- 3 Females and Males of Reproductive Potential
- 4 Pediatric Use
- 5 Geriatric Use
- 6 Renal Impairment
- 7 Hepatic Impairment
11 Description
12 Clinical Pharmacology
- 1 Mechanism of Action
- 3 Pharmacokinetics
- 6 Cardiac Electrophysiology
13 NONCLINICAL TOXICOLOGY
- 1 Carcinogenesis, Mutagenesis, Impairment of Fertility
14 Clinical Studies
- 1 Metastatic Breast Cancer
- 2 Neoadjuvant Treatment of Breast Cancer
- 3 Adjuvant Treatment of Breast Cancer
16 HOW SUPPLIED/STORAGE AND HANDLING
- 1 How Supplied
17 Patient Counseling Information
- Sections or subsections omitted from the Full Prescribing Information are not listed.
.
სრული ინფორმაცია
გაფრთხილება: მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია და ემბრიო-ფეტალური ტოქსიურობა
მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია: პერჯეტათი მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს სუბკლინიკურად და კლინიკურად გამოხატული გულის უკმარისობა, რომელიც მანიფესტირდება LVEF შემცირებით და CHF-ით. საჭიროა შეფასდეს გულის ფუნქციური მდგომარეობა მკურნალობის დაწყებამდე და მკურნალობის კურსის განმავლობაში. პერჯეტათი მკურნალობა უნდა შეწყდეს მნიშვნელოვანად გამოხატული და კლინიკურად დადასტურებული მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის გამოვლენის შემთხვევაში [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.3), განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.1) და გვერდითი რეაქციები (6.1)].
ემბრიო-ფეტალური ტოქსიურობა: პერჯეტათი მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს ემბრიო-ფეტალური სიკვდილი და დაბადების შემდგომი დეფექტები. აცნობეთ პაციენტებს აღნიშნული რისკების შესახებ და შეახსენეთ კონტრაცეფციის გამოყენების აუცილებლობა აღნიშნულის თავიდან ასაცილებლად[იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.2) და გამოყენება განსაკუთრებულ შემთხვევებში (8.1) (8.3)].
1 თერაპიული ჩვენება და მიღების წესი
- 1 სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბო
პერჯეტა ნაჩვენებია ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში HER2- დადებითი მეტასტაზური ძუძუს კიბოს დროს პაციენტებში, რომლებსაც არ ჩატარებიათ მეტასტაზური დაავადების გამო წინასწარი HER2 საწინააღმდეგო მკურნალობა ან ქიმიოთერაპია[იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2) და კლინიკური კვლევები(14.1)].
- 15176526670001.2 ადრეული ძუძუს კიბო (EBC)
პერჯეტა ნაჩვენებია ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში
ნეოადიუვანტური მკურნალობის სახით HER2-დადებითი, ლოკალურად გავრცელებული , ანთებითი, ან ადრეული სტადიის სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე პაციენტებში (> 2.0 სმ დიამეტრის ან ლიმფურ კვანძებში მეტასტაზებით), როგორც სარძევე ჯირკვლის ადრეული კიბოს სრული სამკურნალო სქემის ნაწილი [იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2) და კლინიკური კვლევები(14.2)].
ადიუვანტური მკურნალობის სახით HER2-დადებითი, ადრეული ძუძუს კიბოს მქონე პაციენტებში, რომელთაც აღენიშნებათ რეციდივის მაღალი რისკი[იხ. დოზირება და მიღების წესი (2.2) და კლინიკური კვლევები(14.3)].
2 დოზირება და მიღების წესი
- 15176688900002.1 პაციენტის შერჩევა
პაციენტი უნდა შეირჩეს სიმსივნური ქსოვილის ნიმუშებში HER2 ცილის ჰიპერექსპრესიის ან HER2 გენის ამპლიფიკაციის შესწავლის საფუძველზე[იხ. დოზირება და მიღების წესი (1) და კლინიკური კვლევები(14)].HER2 ცილის ჰიპერექსპრესიის და HER2 გენის ამპლიფიკაციის შეფასება უნდა მოხდეს FDA-ის მიერ დამტკიცებული სპეციფიურად ძუძუს კიბოს კვლევისთვის განსაზღვრული ტესტების გამოყენებით სპეციალიზებულ მაღალკვალიფიციურ ლაბორატორიაში.HER2 ცილის ჰიპერექსპრესიის და HER2 გენის ამპლიფიკაციის განმსაზღვრელი FDA-ის მიერ დამტკიცებული ტესტების შესახებ ინფორმაციისათვის მისდიეთ ბმულს: http://www.fda.gov/CompanionDiagnostics.
არასწორ ლაბორატორიულ შეფასებას, რაც თავის მხრივ განპირობებულია ქსოვილის ფიქსაციის დარღვევით, სპეციფიური რეაგენტების არასაკმარისი დოზით მოხმარებით, შეფასების სპეციფიური ინსტრუქციებიდან გადახვევით, და საკონტროლო ტესტების უგულვებელყოფით, რომლებიც მოწოდებულია შეფასების ვალიდაციის მიზნით, მივყავართ მცდარ შედეგებამდე.
- 2 რეკომენდებული დოზები და სქემები
პერჯეტას რეკომენდებული საწყისი დოზაა 840 მგ 60 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით, ხოლო შემდეგ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 420 მგ 30-60 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით.
პერჯეტასთან კომბინაციაში გამოყენებისას ტრასტუზუმაბის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 8 მგ/კგ 90 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით და შემდეგ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 6 მგ/კგ დოზით 30-დან 90 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით.
პერჯეტა, ტრასტუზუმაბი და ტაქსანები მიღებული უნდა იქნას თანმიმდევრობით.-151766000 პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის მიღება შეიძლება ნებისმიერი თანმიმდევრობით. ტაქსანების ის დოზა მიღებული უნდა იქნას პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის შემდეგ. პერჯეტას ყოველი ინფუზიის შემდეგ რეკომენდებულია 30-60 წუთის მანძილზე დაკვირვება პაციენტზე და მხოლოდ შემდეგ ტრასტუზუმაბის ან ტაქსანებით ინფუზის ჩატარება [იხ. განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.3)].
პაციენტებს რომლებიც მკურნალობენ ანტრაციკლინზე დაფუძნებული რეჟიმით, პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის ინფუზია უნდა ჩაუტარდეთ ანტრაციკლინების კურსის დამთავრების შემდეგ.
სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბო (MBC)
პერჯეტასთან კომბინაციაში გამოყენებისას დოცეტაქსელის რეკომენდებული საწყისი დოზაა 75 მგ/მ2ინტრავენური ინფუზიის სახით. დოცეტაქსელის საწყისი დოზის კარგად ატანის შემთხვევაში შეიძლება დოზის გაზრდა 100მგ/მ2-დე ყოველი 3 კვირის შემდეგ.
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნეოადიუვანტური მკურნალობა
პერჯეტას მიღება უნდა მოხდეს ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 3-დან 6 ციკლამდე, როგორც სარძევე ჯირკვლის ადრეული კიბოს ერთ-ერთი სამკურნალო სქემის ნაწილი-15176641402000[ის.კლინიკური კვლევები (14.2)]:
პერჯეტას ოთხი ციკლი ოპერაციამდე ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში, რომელსაც მოსდევს ფლუორურაცილის, ეპირუბიცინის და ციკლოფოსფამიდის 3 პოსტოპერაციული ციკლი (FEC), როგორც მოცემულია NeoSphere-ში
FEC-ის სამი ან ოთხი ციკლი ოპერაციამდე, რომელსაც მოსდევს პერჯეტას 3 ან 4 ციკლი ოპერაციამდე დოცეტაქსელთან და ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში, როგორც არის აღწერილიTRYPHAENA და BERENICE, შესაბამისად.
პერჯეტას ექვსი ციკლი ოპერაციამდე დოცეტაქსელთან, კარბოპლატინთან და ტრასტუზუმაბთან(TCH) კომბინაციაში (დოცეტაქსელის დოზის მომატება 75 მგ/მ2 ზემოთ არ არის რეკომენდებული), როგორც არის აღწერილი TRYPHAENA
ინტენსიური დოზირებით (dose-dense ) მოწოდებული დოქსორუბიცინის და ასევე ინტენსიური დოზირებით (ddAC) მოწოდებული ციკლოფოსფამიდის ოთხი ციკლი ოპერაციამდე ცალკეული სახით (კომბინაციის გარეშე), რომელსაც მოსდევს პერჯეტას 4 ციკლი ოპერაციამდე პაქლიტაქსელთან და ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში, როგორც აღწერილია BERENICE
ქირურგიული ჩარევის შემდეგ, პაციენტებმა უნდა გააგრძელონ პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის კურსით მურნალობა მომდევნო 1 წლის მანძილზე (18-ციკლამდე)
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ადიუვანტური მურნალობა
პერჯეტას მიღება უნდა მოხდეს ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 1 წლის მანძილზე ( 18 ციკლამდე) რეციდივის განვითარებამდე ან არამართვდაი ტოქსიურობის გამოვლენის შემთხვევაში, რომელიც პირველად განვითარდება. , როგორც სარძევე ჯირკვლის ადრეული კიბოს სრული სამკურნალო სქემის ნაწილი; აღნიშნული რეჟიმის ნაწილს წარმოადგენს ასევე ანტრაციკლინსა- და/ან ტაქსანებზე დაფუძნებული სტანდარტული ქიმიოთერაპიის კურსი, როგორც აღწერილია APHINITY-ში. პერჯეტა და ტრასტუზუმაბი უნდა დავიწყოთ ტაქსანების შემცველი პირველივე ციკლის 1 დღეს[იხ.კლინიკური კვლევები (14.3)].
- 3 დოზის მოდიფიცირება
დაგვიანებული ან გამოტოვებული დოზების შემთხვევაში, თუ ორ მომდევნო ინფუზიას შორის ინტერვალი 6 კვირაზე ნაკლებია უნდა მოხდეს 420 მგ პერჯეტას შეყვანა. არ არის საჭირო გეგმით გათვალისწინებულ მომდევნო გადასხმამდე მოცდა. თუ ორ მომდევნო ინფუზიას შორის ინტერვალი არის 6 კვირა ან მეტი, ასეთ შემთხვევაში ხელახლა უნდა მიეწოდოს პერჯეტას საწყისი დოზა - 840 მგ 60 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით, რასაც მოყვება შემდგომ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 420 მგ პერჯეტა 30-60 წთ-ის განმავლობაში ინტრავენური ინფუზიის სახით.
ტრასტუზუმაბის შეწყვეტის შემთხვევაში უნდა შეწყდეს პერჯეტათი მკურნალობაც.
პერჯეტას შემთხვევაში დოზის შემცირება არ არის რეკომენდებული.
- 151766000ქიმიოთერაპიული კურსის მოდიფიცირებისათვის მიმართეთ შესაბამის ანოტაციას.
მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქცია (LVEF):
მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქციის შეფასება(LVEF) უშუალოდ პერჯეტას დაწყებამდე და რეგულარული ინტერვალების შემთხვევაში მკურნალობის მანძილზე - მოცემულია ცხრილში 1. ცხრილში ასევე მოცემულია დოზის მოდიფიცირების რეკომენდაციები LVEF-ის დარღვევის შემთხვევაში[იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები(5.1)].
ცხრილი 1 დოზის მოდიფიცირება მარცხენა პარკუჭის დისფუნქციის შემთხვევაში
მკურნალობამდე LVEF:
LVEF -ის მონიტორინგი
LVEF -ის დაქვეითების გამო პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის შეჩერება 3 კვირით :
პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის კურსის განახლება 3 კვირის შემდეგ LVEF აღდგენის შემთხვევაში:
მეტასტაზური
ძუძუს კიბო
≥ 50%
~12 კვირა
ან
ან
<40%
40%-45% - საწყისი მაჩვენებლიდან ≥10%- ით ერთეულით დაქვეითების დროს
>45%
40%-45% - საწყისი მაჩვენებლიდან <10%--ით ერთეულით დაქვეითების დროს
ადრეული ძუძუს კიბო
≥ 55%*
~12 კვირაში (ერთჯერ ნეოადიუვანტური მკურნალობის დროს)
<50% - საწყისი მაჩვენებლიდან ≥10%-ის ერთეულით დაქვეითების დროს
ან საწყისი მაჩვენებლიდან
≥50%
<10%-ის ერთეულით დაქვეითების დროს
- პაციენტები რომლებიც იმყოფებიან ანტრაციკლინ- ქიმიოთერაპიაზე ანტრაციკლინის დამთავრების შემდეგ LVEF უნდა აღემატებოდეს ≥ 50% -ს სანამ დაიწყებენ პერჯეტა და ტრასტუზუმაბით მკურნალობას.
ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები
პერჯეტას ინფუზიის სიჩქარე უნდა შემცირდეს ან შეწყდეს თუ პაციენტს განუვითარდა ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქცია[იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები(5.3)].
ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები/ანაფილაქსია
თუ პაციენტს განუვითარდა მწვავე ჰიპერმგრძნობლობის რეაქცია, ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს [იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები(5.4)].
.
- 4 მედიკამენტის მიღებისთვის მომზადება
დასაშვებია მხოლოდ პრეპარატის ინტრავენური ინფუზიის სახით მიღება. არ შეიძლება მისი ვენაში სწრაფად ან ბოლუსით მიღება. არ შეურიოთ პერჯეტა სხვა მედიკამენტს.
მომზადება
ინფუზიისთვის ხსნარი მოამზადეთ ასეპტიკის წესების დაცვით:
პარენტერალური გზით მისაღები მედიკამენტი გამოყენებამდე უნდა შემოწმდეს ვიზუალურად -შეიცავს თუ არა მყარ ნაწილაკებს და ხომ არ გაუფერულდა.
ფლაკონიდან ამოიღეთ პერჯეტას ხსნარის მხოლოდ საჭირო მოცულობა.
განაზავეთ 0.9% ნატრიუმის ქლორიდის 250 მლხსნარში PVC ან არაPVC პოლიოლეფინის საინფუზიო პაკეტში.
განზავებული ხსნარი აურიეთ პაკეტის ნაზი ამოტრიალებით. არ აანჯღრიოთ ხსნარი.
განზავებული სხნარი გამოიყენეთ მომზადებისთანავე.
თუ საინფუზიოდ მომზადებული ხსნარი მაშინვე არ გამოიყენეთ, დაყოვნების შემთხვევაში უნდა შეინახოთ 2oC-დან 8oC-მდე 24 სთ მანძილზე.
განაზავეთ მხოლოდ 0.9% ნატრიუმის ხსნარში. არ გამოიყენოთ დექსტროზას (5%) ხსნარი.
3 დოზირების ფორმები
ინექცია: 420 მგ/14 მლ (30 მგ/ლ) ერთჯერადი დოზის შემცველი ფლაკონი
4 წინააღმდეგჩვენებები
პერჯეტა უკუნაჩვენებია პაციენტებისათვის, რომლებსაც ცნობილია, რომ აღენიშნებათ მომატებული მგრძნობელობა პერტუზუმაბის ან მისი რომელიმე შემავსებლის მიმართ.
5 განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები
- 151766233045005.1 მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია
HER2 აქტივობის დამთრგუნავი პრეპარატების, მათ შორის პერჯეტას მიღებისას დაფიქსირდა მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქციის (LVEF) შემცირების შემთხვევები. პერჯეტას დაწყებამდე და შემდგომ რეგულარულად მთელი მკურნალობის განმავლობაში უნდა შეფასდეს LVEF, რათა დავრწმუნდეთ, რომ LVEF არის ნორმის ფარგლებში. თუ LVEF შემცირდა და შემდგომი გადასხმების კვალდაკვალ LVEF მონაცემი აღარ გაუმჯობესდა, აუცილებელია პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის შეწყვეტა[იხ. დოზირება და მიღების წესი(2.3)].
კლინიკურ კვლევაში CLEOPATRA, სარძევე ჯირკვლის მეტასტაზური კიბოთი დაავადებულ პაციენტებში პერჯეტას, ჰერცეპტინისა და დოცეტაქსელის კომბინაციით მკურნალობისას, სიმპტომური მარცხენა პარკუჭის სისტოლური ფუნქციის (LVSD) დარღვევისა ან მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქციის (LVEF) შემცირების შემთხვევათა სიხშირე პლაცებოსთან, რომელიც თავის მხრივ კომბინაციაშია ტრასტუზუმაბსა და დოცეტაქსელთან, შედარებით არ გაზრდილა [იხ. კლინიკური კვლევები(14.1) ].მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია გამოვლინდა პერჯეტათი მკურნალობის ჯგუფში 4% -ში ხოლო პლაცებოს ჯგუფში 8%-ში.სიმპტომური მარცხენა პარკუჭის სისტოლური დისფუნქცია(გულის შეგუბებითი უკმარისობა) პერჯეტათი მკურნალობის ჯგუფში გამოუვლინდა 1%-ს და პლაცებოს ჯგუფში 2%-ს[იხ.გვერდითი რეაქციები (6.1)]. თუმცა განდევნის ფრაქციის დაქვეითების მეტი რისკი აღინიშნება პაციენტებში, რომელთაც ჩატარებული აქვთ მკურნალობა ანტრაციკლინით ან გულმკერდის მიდამოს სხივური თერაპია.
პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ნეოადიუვანტურ მკურნალობას (NEOSPHERE) მარცხენა პარკუჭის სისტოლური დისფუნქცია (LVSD) უფრო ხშირად გვხვდებოდა პერჯეტათი მკურნალობის ჯგუფში, ვიდრე ტრასტუზუმაბითა და დოცეტაქსელით მკურნალობის ჯგუფში. LVEF-ის დაქვეითების შემთხვევათა მეტი სიხშირე დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ პერჯეტათი ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან ერთად; მთელი მკურნალობის მანძილზე LVEF-ის შემცირება 10%-ით და მისი მაჩვენებლის ჩამოსვლა 50% -ზე ქვემოთ გამოვლინდა ნეოადიუვანტური ტრასტუზუმაბით და დოცეტაქსელით ნამკურნალები პაციენტების 2%-ში, მაშინ როდესაც იგივე მონაცემები გამოუვლინდა პაციენტების 8% რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტათი ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელტან კომბინაციაში. მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია აღინიშნა პაციენტების 0.9%-ში ნეოადიუვანტური ტრასტუზუმაბის და დოცეტაქსელის კომბინაციით მკურნალობისას, რომელიც დარდებოდა ნეოადიუვანტური პერჯეტას, ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში მკურნალობას, სადაც მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია გამოუვლინდა პაციენტების 3%. სიმპტომური მარცხენა პარკუჭის სისტოლური ფუნქციის (LVSD) დარღვევის 0.9 % აღინიშნა ნეოადიუვანტური პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში გამოყენებით სამკურნალო ჯგუფში, მაშინ როცა კვლევის დანარჩენ 3 მიმართულებაში არ გამოვლინდა არცერთი შემთხვევა. LVEF აღდგა ≥50% -მდე ყველა პაციენტში.
მკუნალობის მთელი პერიოდის მანძილზე პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ნეოადიუვანტური პერჯეტათი TRYPHAENA კვლევაში, LVEF 10% -ით შემცირება და მისი მაჩვენებლის ჩამოსვლა 50% -ზე ქვემოთ გამოვლინდა შემთხვევათა 7 % -ში პერჯეტათი და ტრასტუზუმაბით მკურნალობის ჯგუფში და FEC შემდგომი პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და დოცეტაქსელი მკურნალობის ჯგუფში; შემთხვევათა 16 % აღინიშნა ჯგუფში სადაც იყო მკურნალობა ჩატრებული პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და FEC შემდგომი დოცეტაქსელით; 11 % გამოვლინდა ჯგუფში, სადაც მკურნალობა ტარდებოდა პერჯეტას და TCH კომბინაციით. LVD-ს სიხშირე იყო 6 % პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი და FEC -ს შემდგომი პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი და დოცეტაქსელის ჯგუფებში; ასევე 4 % აღინიშნა პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და FEC შემდგომი დოცეტაქსელის ჯგუფში; 3% იმ ჯგუფში,სადაც მკურნალობა ტარდებოდა პერჯეტას და TCH კომბინაციით. სიმპტომური LVSD 4% ოდენობით გამოვლინდა პაციენტების ჯგუფში, რომლებიც მკურნალობდნენ პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და FEC შემდგომი დოცეტაქსელით; 1% ჯგუფში, სადაც მკურნალობა ტარდებოდა პერჯეტას და TCH კომბინაციით; აღსანიშნავია რომ პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბის და FEC შემდგომი დოცეტაქსელით მკურნალობის ჯგუფებში არ დაფიქსირებულა სიმპტომური LVD არცერთი შემთხვევა. LVEF აღდგა ≥50% -მდე ყველა პაციენტში ერთის გარდა.
BERENICE-151766-166433500-ს კვლევაში ჩართული პაციენტებიდან, რომლებიც იმყოფებოდნენ ნეოადიუვანტური პარჯეტათი მკურნალობის რეჟიმში, აღნიშნულ პერიოდში LVEF შემცირება 10% -ით და მისი მაჩვენებლის ჩამოსვლა 50% -ზე ქვემოთ, რაც ფასდებოდა ECHO/MUGA გამოკვლევით გამოვლინდა შემთხვევათა 7 % -ში პერჯეტათი და ტრასტუზუმაბით მკურნალობის ჯგუფში და ddAC შემდგომი პაკლიტაქსელით მკურნალობის ჯგუფში; 2 % აღინიშნა ჯგუფში სადაც იყო მკურნალობა ჩატარებული პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და FEC შემდგომი დოცეტაქსელით; განდევნის ფრაქციის შემცირება (ასიმპტომური გამოვლინდა LVD ) გამოვლინდა შემთხვევათა 7 % -ში პერჯეტათი და ტრასტუზუმაბით მკურნალობის ჯგუფში და ddAC შემდგომი პაკლიტაქსელით მკურნალობის ჯგუფში;4 % აღინიშნა ჯგუფში სადაც იყო მკურნალობა ჩატარებული პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და FEC შემდგომი დოცეტაქსელით ნეოადიუვანტურ პერიოდში. სიმპტომური LVSD- ის (NYHA Class III/IV Congestive Heart Failure) 2 % აღინიშნა ჯგუფში სადაც იყო მკურნალობა ჩატარებული პერჯეტა+ ტრასტუზუმაბი და ddAC შემდგომი პაკლიტაქსელით მკურნალობის ჯგუფში; არ გამოვლენილა არცერთ პაციენტში რომლებიც მკურნალობდნენ პერჯეტა + ტრასტუზუმაბის ჯგუფში და FEC შემდგომი დოცეტაქსელით ნეოადიუვანტურ პერიოდში.
APHINITY –ში ჩართული პაციენტებიდან, რომლებიც იტარებდნენ ნეოადიუვანტური პარჯეტათი მკურნალობას, აღნიშნულ პერიოდში სიმპტომური გულის უკმარისობის(NYHA Class III/IV), რომელსაც თან სდევს LVEF-ის მაჩვენებლის შემცირება 10% -ით და იგივე მაჩვენებლის ჩამოსვლა 50% -ზე ქვემოთ, გამოვლინდა შემთხვევათა <1% (0.6% -პერჯეტათი მკურნალობის ჯგუფში, ხოლო vs. 0.2% პლაცებოს ჯგუფში). იმ პცაიენტებიდან რომელთაც განუვითარდათ სიმპტომური გულის უკმარისობა : პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში 47 % -ს და პლაცებოს ჯგუფში 67%-ს მდგომარეობა გაუუმჯობესდა აღნიშნული პათოლოგიის კუთხით(LVEF 2 ჯერ თანმიმდევრული გაზომვის/შეფასების შედეგად დაფიქსირდა 50%-ზე მეტი) მონაცემების დალუქვის მომენტისთვის. ასეთი შემთხვევების დიდი ნაწილი მოდიოდა (86%) ანტრაციკლინებით სამკურნალო ჯგუფში. ასიმპტომური ან მცირედ გამოხატული სიმპტომატიკით, გულის უკმარისობის(NYHA Class II), LVEF, მაჩვენებლის შემცირება 10% -ით და იგივე მაჩვენებლის ჩამოსვლა 50% -ზე ქვემოთ, გამოვლინდა შემთხვევათა 3% პერჯეტათი სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო 3 % პლაცებოს ჯგუფში, აქედან პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში 80 % -ს და პლაცებოს ჯგუფში 81%-ს მდგომარეობა გაუუმჯობესდა აღნიშნული პათოლოგიის კუთხით მონაცემების დალუქვის მომენტისთვის.
პერჯეტა შესწავლილი არ არის შემდეგ შემთხვევებში:მკურნალობის დაწყებამდე მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქცია LVEF ≤50%; ანამნეზში გულის შეგუბებითი უკმარისობა (CHF); ტრასტუზუმაბით ადრე ჩატარებული ადიუვანტური მკურნალობის დროს მარცხენა პარკუჭის განდევნის ფრაქციის დაქვეითება<50%; მდგომარეობები, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიოს მარცხენა პარკუჭის ფუნქციის დარღვევა, როგორიცაა არაკონტროლირებული არტერიული ჰიპერტენზია, ახლად გადატანილი მიოკარდიუმის ინფარქტი, გულის მძიმე არითმიები, რომლებიც საჭიროებს მკურნალობას ან ანტრაციკლინამდე კუმულაციური მკურნალობა დოქსორუბიცინის ან მისი ექვივალენტის > 360მგ/მ2 -მდე დოზით.
- 2 ნაყოფის მიმართ ტოქსიურობა
მოქმედების მექანიზმის გათვალისწინებით და ცხოველებზე ჩატარებული გამოკვლევების მანაცემებზე დაყრდნობით უნდა ითქვას, რომ პერჯეტას მიღება ორსულობის პერიოდში საზიანოა ნაყოფისთვის. პერჯეტა წარმოადგენს HER2/neu რეცეპტორის ანტაგონისტს. აღწერილია ოლიგოჰიდრამნიოზის და მისი თანამდევი განვითარების პათოლოგიების, როგორიცაა: ფილტვის ჰიპოპლაზია, ჩონჩხის განვითარების დარღვევები, და ნეონატალური სიკვდილობის შემთხვევვები სხვა HER2/neu რეცეპტორის ანტაგონისტი მედიკამენტის (ტრასტუზუმაბი) გამოყენების დროს ორსულობის პერიოდში. ორსულ მაკაკას ჯიშის მაიმუნებში ორგანოგენეზის პერიოდში პერტუზუმაბის მიღებისას აღინიშნა ოლიგოჰიდრამნიოზი, თირკმლის განვითარების შეფერხება და ემბრიოფეტალური სიკვდილი, 2.5 და 20 ჯერ მიღების შემთხვევაში, პრეპარატის მიღება ხდებოდა ადამიანებში რეკომენდებული დოზის მიხედვით, Cmax-ზე დაყრდნობით.
პერჯეტათი მკურნალობის დაწყებამდე საჭიროა განისაზღვროს მდედრი პაციენტის პოტენციური ორსულობის სტატუსი. ორსულ და ასევე რეპროდუქციის უნარის მქონე ქალებს მიზანშეწონილია ავუხსნათ, რომ პერჯეტას მიღებამ ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში ორსულობის პერიოდში ან დაორსულებამდე 7 თვის მანძილზე, შესაძლოა გამოიწვიოს ნაყოფის დაზიანება, ნაყოფის სიკვდილობის ჩათვლით ან მშობიარობის დეფექტები. რეპროდუქციის უნარის მქონე ქალებმა მკურნალობის დროს და მკურნალობის დასრულებიდან 7თვის (პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში ბოლო დოზის მიღებიდან) განმავლობაში უნდა გამოიყენონ ეფექტური კონტრაცეპციული საშუალებები[გამოყენება განსაკუთრებულ შემთხვევებში(8.1, 8.3)].
- 151766186055005.3ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები.
პერჯეტას მიღებას შეიძლება ახლდეს ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები[იხ. არასასურველი ეფექტები (6.1)]. CLEOPATRA-ში ინფუზიასთან დაკავშირებულ მოვლენად იყო მიჩნეული ყველა შემთხვევა, რომლებიც ვითარდებოდა ინფუზიის მომენტში ან ადგილი ქონდა ინფუზიის დღეს და ვლინდებოდა ჰიპერმგრძნობელობის, ანაფილაქსიური რეაქციების ან ციტოკინების გამოყოფის სინდრომის სახით. პერჯეტას საწყისი დოზის მიღება ხდებოდა ტრასტუზუმაბის და დოცეტაქსელის ინფუზიიდან ერთი დღით ადრე, რათა ზუსტად განესაზღვრათ პერჯეტას გადასხმასთან დაკავშირებული რეაქციები. პირველ დღეს, როდესაც ხდებოდა მხოლოდ პერჯეტას ინფუზია ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციების საერთო სიხშირე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში შეადგენდა 13%-ს, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში 10%-ს. ამათგან მე-3 ან მე-4 ხარისხის იყო 1%-ზე ნაკლები. ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციებიდან ყველაზე ხშირად ( 1.0%) გვხვდებოდა: ცხელება, შემცივნება-კანკალი, დაღლილობის შეგრძნება, თავის ტკივილი, ასთენია, ჰიპერმგრძნობელობის მომატება და ღებინება.
მეორე ციკლის დროს, როდესაც ყველა მედიკამენტი ერთი და იმავე დღეს მიიღებოდა, პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში ინფუზიასთან დაკავშირებული მოვლენებიდან ყველაზე ხშირად ( 1.0%) განვითარდა: დაღლილობა, გემოს გაუკუღმართება, ჰიპერმგრძნობელობის მომატება, მიალგია და ღებინება.
კვლევებში NeoSphere, TRYPHAENA, და APHINITY, პერჯეტას მიღება ხდებოდა ერთი და იმავე დღეს კვლევის სხვა მედიკამენტებთან ერთად. APHINITY -ში ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები გამოვლინდა პაციენტების 21%-ში პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში (ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში) გადასხმის პირველივე დღეს, ხოლო 18%-ში პლაცებოს განხრაში. მე-3 - მე-4 ხარისხის (კიბოს ეროვნული ინსტიტუტის მიერ შემუშავებული ტერმინოლოგიური კრიტერიუმი, რომელიც განსაზღვრავს გვერდით მოვლენებს -(NCI CTCAE v4.0)) ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები იყო 1% პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო პლაცებოს განხრაში კი - 0.7%.
აუცილებელია ავადმყოფზე დაკვირვება პირველი ინფუზიის შემთხვევაში ინფუზიის დასრულებიდან 60 წთ-ის განმავლობაში, განმეორებითი ინფუზიების დროს კი ინფუზიის დასრულებიდან 30 წთ-ის განმავლობაში.მნიშვნელოვანად გამოხატული ინფუზიასთან დაკავშირებული არასასურველი რეაქციის გამოვლენის შემთხვევაში ინფუზია უნდა შენელდეს ან საერთოდ შეჩერდეს და ჩატარდეს შესაბამისი მკურნალობა.არასასურველი რეაქციის ნიშნებისა და სიმპტომების სრულად გაქრობამდე აუცილებელია პაციენტზე დაკვირვება. პერჯეტა შეიძლება მოიხსნას ძალიან მძიმე არასასურველი რეაქციების გამოვლენის შემთხვევაში.[იხ დოზირება და მიღების წესი(2.2)].
- 4 მომატებული მგრძნობელობის რეაქციები/ანაფილაქსია
- 1517664127500კვლევაში CLEOPATRA მომატებული მგრძნობელობის რეაქციების და ანაფილაქსიის შემთხვევათა საერთო სიხშირე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში შეადგენდა 11%, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში 9%-ს. მე-3 - მე-4 ხარისხის მომატებული მგრძნობელობის რეაქციების და ანაფილაქსიის შემთხვევათა სიხშირე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში იყო 2% და პლაცებოს განხრაში კი 3% NCI CTCAE v3.0. -ზე დაყრდნობით. საერთო ჯამში ანაფილაქსია განუვითარდა პერჯეტას ჯგუფში 4 პაციენტს, ხოლო პლაცებოს ჯგუფში 2 პაციენტს.
კვლევებში: NeoSphere, TRYPHAENA, BERENICE,დაAPHINITY გამოვლინდა ისეთივე მომატებული მგრძნობელობის რეაქციები და ანაფილაქსიის შემთხვევები, როგორც აღწერილი იყო CLEOPATRA-ში. NeoSphere -ში პერჯეტათი და დოცეტაქსელით სამკურნალო ჯგუფში 2 პაციენტს განუვითარდა ანაფილაქსიური შეტევა.APHINITY-ში მომატებული მგრძნობელობის რეაქციების და ანაფილაქსიის შემთხვევათა საერთო სიხშირე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში შეადგენდა 5% მაშინ როცა იგივე მაჩვენებელი პლაცებოს ჯგუფში იყო 4%. შემთხვევათა სიხშირე ყველაზე მაღალი იყო პერჯეტა+ TCH საკურნალო ჯგუფში (8%), აქედან 1% იყო NCI-CTCAE (v4.0) მე 3 – მე 4 ხარისხის.
პაციენტებზე ყურადღებით დაკვირვება უნდა განხორციელდეს მომატებული მგრძნობელობის რეაქციების გამოვლენის მიზნით. მძიმე რეაქციები, მათ შორის ანაფილაქსია, დაფიქსირებული იქნა პერჯეტას კლინიკურ კვლევებში [იხ. კლინიკური კვლევები(6.1)]. ამგვარი რეაქციების სამკურნალო მედიკამენტები და გადაუდებელი დახმარების აღჭურვილობა სწრაფად ხელმისაწვდომი უნდა იყოს. პერჯეტა უკუნჩვენებია პაციენტებისათვის, რომლებსაც ცნობლია, რომ აქვთ მომატებული მგძნობელობა პერტუზუმაბის ან მისი რომელიმე შემავსებლის მიმართ [იხ. წინააღმდეგჩვენებები(4)].
6 გვერდითი რეაქციები
ქვემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი რეაქციები არის დეტალურად განხილული ინსტრუქციის ქვეთავებში:
მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია[იხ. განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები (5.1)]
ნაყოფის მიმართ ტოქსიურობა[იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები(5.2)]
ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები[იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები(5.3)]
მომატებული მგრძნობელობის რეაქციები/ანაფილაქსია[იხ.განსაკუთრებული გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები(5.4)]
- 1 კლინიკური კვლევები
კლინიკური კვლევები ტარდება მნიშვნელოვნად განსხვავებული პირობებით, შესაბამისად გვერდითი მოვლენების სიხშირე რაც ვლინდება რომელიმე კონკრეტული წამლის კლინიკურ კვლევებში არ შეიძლება პირდაპირ შევადაროთ სხვა მედიკამენტის განხრით მიმდინარე კვლევებიდან მიღებულ ანალოგიურ მონაცემებს; უფრო მეტიც, კლინიკური კვლევების შედეგები შესაძლოა არ ემთხვეოდეს კლინიკური პრაქტიკის რეალურ სურათს.
ძუძუს მეტასტაზური კიბო (MBC)
ცხრილი 2-ში მოცემული გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა HER2-დადებითი ძუძუს მეტასტაზურიკიბოს მქონე 804 პაციენტში, რომლებიც ჩართული იყვნენ კვლევაშიCLEOPATRA. პაციენტები რანდომული გზით იღებდნენ მკურნალობის ორ ხაზს: ერთ ჯგუფში ეძლეოდათ პერჯეტა ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთ ან კომბინაციაში, ხოლო მეორე ჯგუფის პაციენტებს მიეწოდებოდა პლაცებო ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში.კვლევაში მკურნალობის საშუალო ხანგრძლივობა იყო 18.1 თვე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტებისათვის და 11.8 თვე პლაცებოს სამკურნალო ჯგუფში. კვლევაში არ იყო დაშვებული პერჯეტას ან ტრასტუზუმაბის დოზის კორექცია. ისეთი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც განაპირობებდნენ მკურნალობის სრულ შეწყვეტას 6% იყო პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, და 5% - პლაცებოს ჯგუფში.ყველაზე ხშირად ასეთი ტიპის (რომლებიც განაპირობებდნენ მკურნალობის სრულ შეწყვეტას) გვერდით რეაქციას წარმოადგენდა(>1%) მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია (1% პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტებისთვის და 2% პლაცებოს ჯგუფის პაციენტებისთვის). ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც განაპირობებდა მხოლოდ დოცეტაქსელით მკურნალობის შეწყვეტას იყო: შეშუპება, დაღლილობა, პერიფერიული შეშუპება, პერიფერიული ნეიროპათია, ზოგადი ნეიროპათია, ფრჩხილებთან დაკავშირებული დარღვევები და ექსუდაციური პლევრიტი.ცხრილი 2-შ მოცემულია გვერდითი რეაქციებს ჩამონათვალი, რომლებიც გამოვლინდა პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში ჩართულ 10% -მდე პაციენტს .CLEOPATRA -ში პერჯეტას უსაფრთხოების პროფილი არ შეცვლილა მომდევნო 2.75 წლის მანძილზე (მეთვალყურეობის შემდგომი პერიოდი იყო 50 თვე).
ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (ADRs) (30%) პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში გამოყენებისას იყო: დიარეა, ალოპეცია, ნეიტროპენია, გულისრევა, დაღლილობის შეგრძნება, გამონაყარი და პერიფერიული ნეიროპათია. ყველაზე ხშირი NCI-CTCAE v3.0 მე-3–მე-4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები (ADRs)( 2%) იყო: ნეიტროპენია, ფებრილური ნიტროპენია, ლეიკოპენია, დიარეა, პერიფერიული ნეიროპათია , ანემია, ასთენია და დაღლილობა. აზიური წარმოშობის პაციენტებში გამოვლინდა ფებრილური ნეიტროპენიის მომატებული სიხშირე ორივე სამკურნალო ჯგუფში სხვა რასის და გეოგრაფიული რეგიონების წარმომადგენლებთან შედარებით. აზიური წარმოშობის პაციენტებში ფებრილური ნეიტროპენიის სიხშირე უფრო მაღალი იყო პერტუზუმაბის სამკურნალო ჯგუფში (26%) პლაცებოს ჯგუფთან შდარებით (12%).
ცხრილი 2 გვერდითი ეფექტების შეჯამება, რაც გამოვლინდა კვლევა CLEOPATRA-ს პერჯეტას ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% შემთხვევაში
ორგანოთა სისტემები/ გვერდითი რეაქციები
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი
n=407
სიხშირის მაჩვენებელი %
პლაცებო+ ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი
n=397
სიხშირის მაჩვენებელი %
ყველა ხარისხი %
ხარისხი 3 – 4 %
ყველა ხარისხი %
ხარისხი 3 – 4 %
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის რეაქციები
დაღლილობა
37
2
37
3
ლორწოვანის ანთება
28
1
20
1
ასთენია
26
2
30
2
პერიფერიული შეშუპება
23
- 5
30
- 8
ცხელება
19
1
18
- 5
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ალოპეცია
61
0
60
- 3
გამონაყარი
34
- 7
24
- 8
ფრჩხილების დაზიანება
23
1
23
- 3
ქავილი
14
0
10
0
კანის სიმშრალე
11
0
4
0
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი
დიარეა
67
8
46
5
გულისრევა
42
1
42
- 5
ღებინება
24
1
24
2
სტომატიტი
19
- 5
15
- 3
ყაბზობა
15
0
25
1
სისხლი და ლიმფური სისტემა
ნეიტროპენია
53
49
50
46
ანემია
23
2
19
4
ლეიკოპენია
18
12
20
15
ფებრილური ლეიკოპენია*
14
13
8
7
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები
პერიფერიული ნეიროპათია
32
3
34
2
თავის ტკივილი
21
1
17
- 5
გემოს გაუკუღმართება
18
0
16
0
გაბრუება
13
- 5
12
0
ძვალ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ დარღვევები
მიალგია
23
1
24
- 8
ართრალგია
15
- 2
16
- 8
ინფექციები და ინვაზიები
ზემო სასუნთქი გზების ინფექცია
17
- 7
13
0
ნაზოფარინგიტი
12
0
13
- 3
სასუნთქი სისტემა, გულმკერდის ღრუ და შუასაყარი
დისპნოე
14
1
16
2
მეტაბოლიზმი და კვება
მადის დაქვეითება
29
2
26
2
თვალების მხრივ დარღვევები
ცრემლდენის გაძლიერება
14
0
14
0
ფსიქიატრიული დარღვევები
ინსომნია
13
0
13
0
- In this table this denotes an adverse reaction that has been reported in association with a fatal outcome
ქვემოთ მოყვანილი კლინიკურად მნიშვნელოვანი გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა CLEOPATRA -ში პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% -ში :
ინფექციები და ინვაზიები:პარონიქია (ფრხილის ახლომდებარე ქსოვილების ანთება) (7% - პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო 4% პლაცებოს ჯგუფში)
გვერდითი რეაქციები, რომლებიც გამოვლინდა დოცეტაქსელის შეწყვეტის შემდეგ პერჯეტათი და ტრასტუზუმაბით მკურნალობის დროს
CLEOPATRA -ში გვერდითი რეაქციები ნაკლები სიხშირით ვლინდებოდა დოცეტაქსელის შეწყვეტის შემდეგ.ყველა გვერდითი რეაქცია (ADRs)პერჯეტათი და ტრასტუზუმაბით მკურნალობის ჯგუფში გამოვლინდა პაციენტთა <10% დიარეის (19%), ზემო სასუნთქი გზების ინფექციის, (13%), გამონაყარის (12%), თავის ტკივილის (11%) და დაღლილობის (11%) გამოკლებით .
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნეოადიუვანტური მკურნალობა (NeoSphere)
NeoSphere,-ში გამოვლენილი ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც ახლდა პერჯეტათი მკურნალობას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში, 4 ციკლის გამოყენებით,იყო იმ რექაციების მსგავსი, რომლებიც ვლინდებოდა პერჯეტათი სამკურნალო ჯგუფში CLEOPATRA-ში. ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციებიდან აღსანიშნავია (> 30%) ალოპეცია, ნეიროპათია, დიარეა და გულის რევის შეგრძნება. ყველაზე ხშირი მე-3 - მე-4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები NCI – CTCAE v3.0-ის მიხედვით (> 2%) იყო ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია, ლეიკოპენია და დიარეა.ამ ჯგუფში ერთმა პაციენტმა შეწყვიტა ნეოადიუვანტური მკურნალობა გვერდითი მოვლენის გამო.ცხრილი 3-ში მოცემულია გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი, რომელიც გამოვლინდა NeoSphere-ში ჩართულ პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით ძუძუს კიბოს სამკურნალოდ.
ცხრილი 3გვერდითი ეფექტების შეჯამება, რომლებიც გამოვლინდა კვლევა NeoSphere-ის პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით სამკურნალო ჯგუფშიჩართული პაციენტების 10% შემთხვევაში
ორგანოთა სისტემები/ გვერდითი რეაქციები
ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი
n=107
სიხშირე %
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი
n=107
სიხშირე %
პერჯეტა +ტრასტუზუმაბ
n=108
სიხშირე %
პერჯეტა + დოცეტაქსელი
n=108
სიხშირე %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის რეაქციები
დაღლილობა
27
0
26
- 9
12
0
26
1
ლორწოვანის ანთება
21
0
26
2
3
0
26
0
ასთენია
18
0
21
2
3
0
16
2
პირექსია
10
0
17
0
8
0
9
0
პერიფერიული ედემა
10
0
3
0
- 9
0
5
0
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ალოპეცია
66
0
65
0
3
0
67
0
გამონაყარი
21
2
26
- 9
11
0
29
1
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დარღვევები
დიარეა
34
4
46
6
28
0
54
4
გულისრევა
36
0
39
0
14
0
36
1
სტომატიტი
7
0
18
0
5
0
10
0
ღებ ინება
12
0
13
0
5
0
16
2
სისხლი და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღ ვევები
ნეიტროპენია
64
59
50
45
- 9
- 9
65
57
ლეიკოპენია
21
11
9
5
0
0
14
9
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები
გემოს გაუკუღმართება
10
0
15
0
5
0
7
0
თავის ტკივილი
11
0
11
0
14
0
13
0
პერიფერიული სენსორული ნეიროპათია
12
- 9
8
- 9
2
0
11
0
ძვალ-კუნთოვანი სისტემის და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ დარღვევები
მიალგია
22
0
22
0
9
0
21
0
ართრალგია
8
0
10
0
5
0
10
0
მეტაბოლიზმის და კვების მოშლა
მადის დაქვეით ება
7
0
14
0
2
0
15
0
ფსიქიატრიული დარღვევები
ინსომნია
11
0
8
0
4
0
9
0
ქვემოთ მოყვანილი კლინიკურად მნიშვნელოვანი გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა NeoSphere-ში პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% -ში :(Ptz=პერტუზუმაბი; H=ტრასტუზუმაბი; D=დოცეტაქსელი)
სისხლის და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები:ანემია (7% H+D ჯგუფში, 3% Ptz+H+D ჯგუფში, 5% Ptz+Hჯგუფში და9% Ptz+D ჯგუფში), ფებრილური ნეიტროპენია (7% H+D ჯგუფში, 8% Ptz+H+D ჯგუფში, 0% Ptz+Hჯგუფში და 7% Ptz+D ჯგუფში)
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები:თავბრუსხვევა (4% H+D ჯგუფში,3% Ptz+H+D ჯგუფში, 6% Ptz+Hჯგუფში და 3% Ptz+D ჯგუფში)
ინფექციები და ინვაზიები:ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (3% H+D ჯგუფში, 5% Ptz+H+D ჯგუფში, 2% Ptz+Hჯგუფში და7% Ptz+D ჯგუფში)
თვალის მხრივ დარღვევები:ჰიპერსეკრეციული ცრემლდენა (2% H+D ჯგუფში, 4% e Ptz+H+D ჯგუფში, 0.9% Ptz+Hჯგუფში და 4% Ptz+D ჯგუფში)
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნეოადიუვანტური მკურნალობა (TRYPHAENA)
TRYPHAENA, -ში პერჯეტას მიღებისას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში 3 ციკლის სახით, რასაც მოსდევდა FEC -ის 3 ციკლი, ყველაზე ხშირი (>30%) გვერდითი რეაქციები იყო დიარეა, გულის რევა, ალოპეცია, ნეიტროპენია, ღებინება და დაღლილობის შეგრძნება. NCI-CTCAE (ვერსია 3) -ის მიხედვით ყველაზე ხშირიმე-3 –მე- 4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები იყო (> 2%) ნეიტროპენია, ლეიკოპენია, ფებრილური ნეიტროპენია, დიარეა, მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია, ანემია, დისპნოე (სუნთქვის გაძნელება), გულისრევის შეგრძნება და ღებინება.
ზემოთხსენებულის მსგავსად პერჯეტას მიღებისას დოცეტაქსელთან, კარბოპლატინთან და ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში (TCH) 6 ციკლის სახით ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები(> 30%) იყო დიარეა, ალოპეცია, ნეიტროპენია, გულისრევა, დაღლილობის შეგრძნება, ღებინება, ანემია და თრომბოციტოპენია. NCI-CTCAE (ვერსია 3) -ის მიხედვით ყველაზე ხშირი მე-3 –მე- 4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები (> 2%) იყო ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია, ანემია, ლეიკოპენია, დიარეა, თრომბოციტოპენია, ღებინება, დაღლილობა, ALT -ს მაჩვენებლის მომატება, ჰიპოკალემია და ჰიპერმგრძნობელობის მომატება.
გვერდითი რეაქციები, რომლებმაც განაპირობეს ნეოადიუვანტური მკურნალობის რომელიმე კომპონენტის შეწყვეტა პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციას დამატებული FEC, სამკურნალო ჯგუფში იყო 7% და პაციენტებში რომლებიც ღებულობდნენ პერჯეტას+TCH კომბინაციას აღნიშნული გვერდითი რეაქციები იყო 8%.ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (>2%) რომლებიც განაპირობებდნენ პერჯეტათი მკურნალობის შეწყვეტას იყო მარცხენა პარკუჭის დისფუნქცია, წამლის მიმართ მგრძნობელობის მომატება, და ნეიტროპენია. ცხრილი4-ში მოცემულია გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი, რომლებიც გამოვლინდა TRYPHAENA.-ის პერჯეტას ნეოადიუვანტურ რეჟიმში ჩართულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ძუძუს კიბოს.
ცხრილი 4 გვერდითი ეფექტების შეჯამება, რომლებიც გამოვლინდა კვლევა TRYPHAENA-ს პერჯეტას (ნეოადიუვანტური რეჟიმი) ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% შემთხვევაში
ორგანოთა სისტემები/ გვერდითი რეაქციები
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + FEC რომელსაც მოსდევს პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი
n=72
სიხშირე
%
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი რომელსაც მოსდევს FEC
n=75
სიხშირე
%
პერჯეტა + TCH
n=76
სიხშირე
%
All Grades %
Grades 3 – 4 %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის რეაქციები
დაღლილობა
36
0
36
0
42
4
ლორწოვანის ანთ ება
24
0
20
0
17
1
პირექსია
17
0
9
0
16
0
ასთენია
10
0
15
1
13
1
პერიფერიული ედემა
11
0
4
0
9
0
კანი და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ალოპეცია
49
0
52
0
55
0
გამონაყარი
19
0
11
0
21
1
პალმარ-პლანტარის
ერითროდიზასთეზიის სინდრომი
7
0
11
0
8
0
კანის სიმშრალე
6
0
9
0
11
0
კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები
დიარეა
61
4
61
5
72
12
გულისრევა
53
0
53
3
45
0
ღებინება
40
0
36
3
39
5
დისპეპსია
25
1
8
0
22
0
ყაბზობა
18
0
23
0
16
0
სტომატიტი
14
0
17
0
12
0
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები
ნეიტროპენია
51
47
47
43
49
46
ლეიკოპენია
22
19
16
12
17
12
ანემია
19
1
9
4
38
17
ფებრილური ნეიტროპენია
18
18
9
9
17
17
თრომბოციტები
7
0
1
0
30
12
იმუნური სისტემის მხრივ დარღვევები
ჰიპერმგრძნობელობა
10
3
1
0
12
3
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები
თავის ტკივილი
22
0
15
0
17
0
გემოს გაუკუღმართება
11
0
13
0
21
0
თავბრუსხვევა
8
0
8
1
16
0
პერიფერიული ნეი როპათია
6
0
1
0
11
0
ძვალ-კუნთოვანი სისტემის და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ დარღვევები
მიალგია
17
0
11
1
11
0
ართრალგია
11
0
12
0
7
0
რესპირატორული სისტემის, გულმკერდის და მედიასტინუმის მხრივ დარღვევები
ქოშინი
13
0
8
3
11
1
ცხვირიდან სისხლდენა
11
0
11
0
16
1
ხველება
10
0
5
0
12
0
ყელისა და ხახის მიდამოს ტკივილი
8
0
7
0
12
0
მეტაბოლიზმისა და კვების მხრივ დარღვევები
მადის დაქვეითება
21
0
11
0
21
0
თვალის მხრივ დარღვევები
გაძლიერებული ცრემლდენა
13
0
5
0
8
0
ფსიქიატრიული დარრვევები
ინსომნია
11
0
13
0
21
0
გამოკვლევები
ALT მომატება
7
0
3
0
11
4
FEC=5-ფლუორურაცილი, ეპირუბიცინი, ციკლოფოსფამიდი, TCH=დოცეტაქსელი, კარბოპლატინი, ტრასტუზუმაბი
ქვემოთ მოყვანილი კლინიკურად მნიშვნელოვანი გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა TRYPHAENA -ში პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% -ში :(Ptz=pertuzumab; H=trastuzumab; D=docetaxel; FEC= fluorouracil, epirubicin, and cyclophosphamide; TCH=docetaxel, carboplatin, and trastuzumab)
კანის და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები: ფრჩხილების მხრივ დარღვევები (10% Ptz+H+FEC/Ptz+H+D ჯგუფში, 7% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში, და 9% Ptz+TCH ჯგუფში), პარონიქია (0% Ptz+H+FEC/Ptz+H+ჯგუფში, და 1% ორივე: FEC/Ptz+H+D და Ptz+TCH ჯგუფში), ქავილი (3% Ptz+H+FEC/Ptz+H+D ჯგუფში, 4% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში და4% Ptz+TCH ჯგუფში)
ინფექციები და ინვაზიები:ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (8.3% Ptz+H+FEC/Ptz+H+D ჯგუფში, 4.0% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში და 2.6% Ptz+TCH ჯგუფში), ნაზოფარინგიტი (6.9% Ptz+H+FEC/Ptz+H+D ჯგუფში, 6.7% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში და 7.9% Ptz+TCH ჯგუფში)
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნეოადიუვანტური მკურნალობა (BERENICE)
BERENICE-ში პერჯეტას მიღებისას ტრასტუზუმაბთან და პაკლიტაქსელთან კომბინაციაში 4 ციკლის სახით, რასაც მოსდევდა ddAC -ის 4 ციკლი, ყველაზე ხშირი (>30%) გვერდითი რეაქციები იყო გულისრევა, დიარეა, ალოპეცია, დაღლილობის შეგრძნება, ყაბზობა, პერიფერიული ნეიროპთია და თავის ტკივილი. ყველაზე ხშირი მე-3 –მე- 4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები იყო (> 2%) ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია, ნეიტროფილების რიცხვის შემცირება, თრომბოციტების რიცხვის შემცირება, ანემია, დიარეა, პერიფერიული ნეიროპთია, ალანინ ამინოტრანსფერაზის მომატება, გულისრევის შეგრძნება.
პერჯეტას მიღებისას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთან კომბინაციაში 4 ციკლის სახით, რასაც მოსდევდა FEC -ის 4ციკლი, ყველაზე ხშირი (>30%) გვერდითი რეაქციები იყო დიარეა, გულის რევა, ალოპეცია, ასთენია, ყაბზობა, დაღლილობის შეგრძნება, ლორწოვანის ანთება, ღებინება, მიალგია და ანემია. ყველაზე ხშირი მე-3 –მე- 4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები იყო (> 2%) ფებრილური ნეიტროპენია, დიარეა, ნეიტროპენია, ნეიტროფილების რიცხვის შემცირება, სტომატიტი, დაღლილობა, ღებინება, ლორწოვანის ანთება, ნეიტროპენიული სეფსისი და ანემია.
გვერდითი რეაქციები, რომლებმაც განაპირობეს ნეოადიუვანტური მკურნალობის რომელიმე კომპონენტის შეწყვეტა პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან და პაკლიტაქსელთან კომბინაციას დამატებული ddAC, სამკურნალო ჯგუფში იყო14% და პაციენტებში რომლებიც ღებულობდნენ პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან და დოცეტაქსელთ ან კომბინაციას დამატებული FEC აღნიშნული გვერდითი რეაქციები იყო 8%. ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (>1%) რომლებიც განაპირობებდნენ ნეოადიუვანტური მკურნალობის რომელიმე კომპონენტის შეწყვეტას იყო პერიფერიული ნეიროპათია, განდევნის ფრაქციის შემცირება, დიარეა, ნეიტროპენია და ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები. ცხრილი 5-ში მოცემულია გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი, რომლებიც გამოვლინდა კვლევა BERENICE-ის პერჯეტას ნეოადიუვანტურ რეჟიმში ჩართულ პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ძუძუს კიბოს.
ცხრილი 5 გვერდითი ეფექტების შეჯამება, რომლებიც გამოვლინდა კვლევა BERENICE -ის პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით მკურნალობის ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% შემთხვევაში
ორგანოთა სისტემები/ გვერდითი რეაქციები
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + პაკლიტაქსელი, რასაც მოსდევს ddAC
n=199
სიხშირე
%
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი, რასაც მოსდევს
FEC
n=198
სიხშირე
%
All Grades %
Grades 3 – 4 %
All Grades %
Grades 3 – 4 %
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის რეაქციები
დაღლილობა
58
1
38
5
ასთენია
19
2
41
0
ლორწოვანის ანთება
22
1
37
4
პირექსია
15
0
18
0
პერიფერიული ედემა
9
0
12
1
კანის და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ალოპეცია
62
0
59
0
გამონაყარი
14
0
11
0
კანის სიმშრალე
14
0
10
0
ფრჩხილის მხრივ დარღვევევბი
15
0
2
0
პალმარ-პლანტარის ერითროდიზასთერიული სინდრომი
6
0
10
- 5
კუჭ-ნაწლავის სისტემის მხრივ დარღვევები
გულისრევა
71
3
69
2
დიარეა
67
3
69
10
ყაბზობა
35
- 5
38
- 5
ღებინება
23
1
35
4
სტომატიტი
25
0
27
5
დისპეპსია
19
0
16
0
ტკივილი მუცელში (ზედა ნაწილი)
6
0
13
0
აბდომინური ტკივილი
5
0
10
0
გასტროეზოფაგური რეფლქუს სინდრომი
12
0
2
0
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები
ანემია
27
3
30
3
ნეიტროპენია
22
12
16
9
ფებრილური ნეიტროპენია
7
7
17
17
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები
თავის ტკივილი
30
- 5
14
- 5
გემოს გაუკუღმართება
20
0
19
- 5
პერიფერიული ნეიროპათია
42
3
26
- 5
პარესთეზიები
15
0
9
0
თავბრუსხვევა
12
0
8
0
ძვალ-კუნთოვანი სისტემისა და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ დარღვევები
მიალგია
20
0
33
1
ართრალგია
20
0
21
1
ზურგის ტკივილი
10
0
9
0
კიდურების ტკ ივილი
10
0
8
0
ძვლების ტკ ივილი
12
- 5
5
0
ინფექციები და ინვაზიები
საშარდე სისტემის ინფექციები
11
1
2
0
რესპირატორული სისტემის , გულმკერდისა და მედიასტინუმის მხრივ დარღვევები
ცხვირიდან სისხლდენა
25
0
19
0
ქოშინი
15
- 5
15
- 5
ხველება
20
- 5
9
0
ყელისა და ხახის მიდამოს ტკივილი
10
0
8
- 5
მეტაბოლიზმის და კვებითი დარღვევები
მადის დაქვეითება
20
0
23
0
თვალის მხრივ გართულებები
გაძლიერებული ცრემლდენა
9
0
18
0
ფსიქიური დარღვევები
ინსომნია
19
0
13
0
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
წამოხურება
19
0
13
0
გამოკვლევები
თრომბოციტების რიცხვის შემცირება
11
4
3
2
ტრავმები, ინტოქსიკაცია და სამედიცინო პროცედურებთან დაკავშირებული გართულებები
ინფუზიასთან დაკავშირებული რეაქციები
16
1
13
1
ddAC = dose-dense doxorubicin, cyclophosphamide, FEC=5-fluorouracil, epirubicin, cyclophosphamide
ქვემოთ მოყვანილი გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა BERENICE -ში პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% -ში (Ptz=pertuzumab; H=trastuzumab; P=paclitaxel; ddAC=dose-dense doxorubicin and cyclophosphamide; D=docetaxel; FEC= fluorouracil, epirubicin, and cyclophosphamide)
კანის და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები: ქავილი(9% ddAC/Ptz+H+P ჯგუფში და 8% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში), ფრჩხილების პათოლოგიები (7% ddAC/Ptz+H+P ჯგუფში და10% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში)
ინფექციები და ინვაზიები: ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (7% ddAC/Ptz+H+P ჯგუფში და 2% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში), ნაზოფარინგიტი (7% ddAC/Ptz+H+P ჯგუფში და 9% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში), პარონიქია (0.5% ddAC/Ptz+H+P ჯგუფში და 1% FEC/Ptz+H+D ჯგუფში)
სარძევე ჯირკვლის კიბოს ადიუვანტური მკურნალობა (APHINITY)
ცხრილი 6-ში მოცემული გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა HER2-დადებითი ადრეული ძუძუს კიბოს მქონე 4769 პაციენტში, რომლებიც ჩართული იყვნენ კვლევაში APHINITY. პაციენტები რანდომული გზით იღებდნენ მკურნალობის ორ ხაზს: ერთ ჯგუფში ეძლეოდათ პერჯეტა ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში, ხოლო მეორე ჯგუფის პაციენტებს მიეწოდებოდა პლაცებო ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში.
გვერდითი რეაქციები რომლებმაც განაპირობეს ყველა ტიპის მკურნალობის შეწყვეტა პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში იყო 13% და 12 იმ პაციენტებში, რომლებიც ღებულობდნენ პლაცებოს. გვერდითი რეაქციები, რომლებმაც განაპირობეს პერჯეტას და პლაცებოს შეწყვეტა სამუდამოდ გამოვლინდა 7% და 6% სიხშირით შესაბამისად. ყველაზე ხშირი გვერდითი რეაქციები (>0.5%) რომლებიც განაპირობებდნენ ყველა ტიპის მკურნალობის შეწყვეტას იყო: განდევნის ფრაქციის შემცირება, პერიფერიული ნეიროპათია, დიარეა და გულის უკმარისობა. ცხრილი 6 ში მოცემულია გვერდითი რეაქციების ჩამონათვალი, რომლებიც გამოვლინდა პერჯეტას საკვლევ ჯგუფში ჩართულ 10%-მდე პაციენტებში.
პერჯეტას მიღებისას ტრასტუზუმაბთან და ქიმიოთერაპიასთან კომბინაციაში ყველაზე ხშირი (>30%) გვერდითი რეაქციები იყო: დიარეა, გულისრევა, ალოპეცია, დაღლილობის შეგრძნება, პერიფერიული ნეიროპათია, და ღებინება. ყველაზე ხშირი მე-3 –მე- 4 ხარისხის გვერდითი რეაქციები იყო (> 2%) ნეიტროპენია, ფებრილური ნეიტროპენია, დიარეა, ნეიტროფილების რიცხვის შემცირება, ანემია, თრომბოციტების რიცხვის შემცირება, ლეიკოპენია, დაღლილობა, ღებინება, სტომატიტი.
ყველა ხარისხის დიარეის სიხშირე უფრო მაღალი იყო თარგეთულ რეჟიმთან ერთად ქიმიოთერაპიის მიღების შემთხვევებში (61% პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფი, ხოლო 34% პლაცებოს ჯგუფში), და ასევე უფრო მაღალი იყო თარგეთულ რეჟიმთან ერთად ანტრაციკლინების მიღების შემთხვევებში (85% პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო 62% პლაცებოს ჯგუფში) ანტრაციკლინების ბაზისური თერაპიის ჯგუფთან შედარებით (67% პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო. 41% პლაცებოს ჯგუფში). დიარეის სიხშირე სამკურნალო რეჟიმის იმ მონაკვეთში როდესაც თარგეთული თერაპია ეძლეოდთ პაციენტებს ქიმიოთერაპიის გარეშე 18% იყო პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში და 9% პლაცებოს ჯგუფში. ყველა ხარისხის დიარეის საშუალო ხანგრძლივობა იყო 8 დღე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო 6 დღე პლაცებოს ჯგუფში. ≥3 ხარისხის დიარეის საშუალო ხანგრძლივობა იყო 20 დღე პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, მაშინ როცა 8 დღე იყო პლაცებოს ჯგუფის შემთხვევებში. პაციენტების რაოდენობა, რომელთაც დიარეის (როგორც სერიოზული გვერდითი მოვლენა) გამო დაჭირდათ ჰოსპიტალიზაცია უფრო მეტი იყო პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში (2.4%) პლაცებოს ჯგუფთან შეარებით (0.7%).
ცხრილი 6. გვერდითი ეფექტების შეჯამება, რომლებიც გამოვლინდა კვლევა APHINITY -ის პერჯეტას ნეოადიუვანტური რეჟიმით მკურნალობის ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% შემთხვევაში
ორგანოთა სისტემები/ გვერდითი რეაქციები
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + ქიმიოთერაპია
n=2364
სიხშირე %
პლაცებო + ტრასტუზუმაბი + ქიმიოთერაპია
n=2405
სიხშირე %
ყველა ხარისხი %
ხარისხი 3 – 4 %
ყველა ხარისხი %
ხარისხი 3 – 4 %
ზოგადი დარღვევები და შეყვანის ადგილის რეაქციები
დაღლილობა
49
4
44
3
ლორწოვანის ანთება
23
2
19
- 7
ასთენია
21
1
21
2
პირექსია
20
- 6
20
- 7
პერიფერიული ედემა
17
0
20
- 2
კანისა და კანქვეშა ქსოვილის მხრივ დარღვევები
ალოპეცია
67
<0.1
67
<0.1
გამონაყარი
26
- 4
20
- 2
ქავილი
14
- 1
9
<0.1
კანის სიმშრალე
13
- 1
11
<0.1
ფრჩხილის პათოლოგიები
12
- 2
12
- 1
კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები
დიარეა
71
10
45
4
გულისრევა
69
2
65
2
ღებინება
32
2
30
2
ყაბზობა
29
- 5
32
- 3
სტომატიტი
28
2
24
1
დისპეპსია
14
0
14
0
აბდომინალური ტკივილი
12
- 5
11
- 6
ტკივილი მუცლის ღრუში (ზედა ნაწილში)
10
- 3
9
- 2
სისხლისა და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები
ანემია
28
7
23
5
ნეიტროპენია
25
16
23
16
ფებრილური ნეიტროპენია*
12
12
11
11
ნერვული სისტემის მხრივ დარღვევები
გემოს გაუკუღმართება
26
- 1
22
<0.1
პერიფერიული ნეიროპათია
33
1
32
1
თავის ტკივილი
22
- 3
23
- 4
პარესთეზია
12
- 5
10
- 2
თავბრუსხვევა
11
0
11
- 2
ძვალ-კუნთოვანი და შემაერთებელი ქსოვილის მხრივ დარრვევები
ართრალგია
29
- 9
33
1
მიალგია
26
- 9
30
1
კიდურებში ტკ ივილი
10
- 2
10
- 2
ინფექციები და ინვაზიები
ნაზოფარინგიტი
13
<0.1
12
- 1
რესპირატორული სისტემის, გულმკერდისა და მედიასტინუმის მხრივ დარღვევები
ცხვირიდან სისხლდენა
18
<0.1
14
0
გამონაყარი
16
<0.1
15
<0.1
ქოშინი
12
- 4
12
- 5
მეტაბოლიზმის და კვების მხრივ დარღვევები
მადის დაქვეითება
24
- 8
20
- 4
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
წამოხურება
20
- 2
21
- 4
თვალის მხრივ დარღვევები
მომატებული ცრემლდენა
13
0
13
<0.1
ფსიქიატრიული დარღვევები
ინსომნია
17
- 3
17
<0.1
გამოკვლევები
ნეიტროფილების რიცხვის შემცირება
14
10
14
10
ტრავმები, ინტოქსიკაცია (მოწამვლა) და გამოკვლევების შემდგომი გართულებები
კანის დასხივების შემდგომი დაზიანება
13
- 3
11
- 3
- აღნიშნულ ცხრილში მოცემული გვერდითი რეაქცია დაკავშირებულია ლეტალურ გამოსავალთან
კვლევა APHINITY-ში გვერდითი რეაქციების გამო, რომლებიც გამოვლინდა პაციენტების ≥10% -ში რომელთაგან მხოლოდ 5%-ში იყო განსხვავება პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფსა და პლაცებოს ჯგუფს შორის, :საჭირო გახდა ქიმიოთერაპიის შეჩერება (Ptz=pertuzumab; H=trastuzumab; AC=anthracyclines; TCH=docetaxel, carboplatin, and trastuzumab)
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დარღვევები: დიარეა (67% Ptz+H+AC ქიმიო-ს ჯგუფში, 85% Ptz+TCH ჯგუფში, 41% Pla+H+AC ქიმიო-ს ჯგუფში, 62% Pla+TCH ჯგუფში)
კანი და კანქვეშა ქსოვილების მხრივ დარღვევები:გამონაყარი (26% Ptz+H+AC ქიმიო-ს ჯგუფში, 25% Ptz+TCH ჯგუფში, 21% Pla+H+AC ქიმიო-ს ჯგუფში, 19%Pla+TCH ჯგუფში), ქავილი (14% Ptz+H+AC ქიმიო-ს ჯგუფში, 15% Ptz+TCH ჯგუფში, 9% Pla+H+AC ქიმიო-ს ჯგუფში, 9% Pla+TCH ჯგუფში)
ქვემოთ მოყვანილი კლინიკურად მნიშვნელოვანი გვერდითი რეაქციები გამოვლინდა კვლევა APHINITY -ში პერჯეტას რეჟიმით სამკურნალო ჯგუფში ჩართული პაციენტების 10% -ში :
სისხლი და ლიმფური სისტემის მხრივ დარღვევები: ლეოკოპენია (9% გამოვლინდა პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, და 9% პლაცებოს ჯგუფში)
ინფექციები და ინვაზიები: ზედა სასუნთქი გზების ინფექციები (8% გამოვლინდა პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო 7% - პლაცებოს ჯგუფში), პარონიქია(4% გამოვლინდა პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო 2% პლაცებოს ჯგუფში)
გვერდითი მოვლენები, რომლებიც გამოვლინდა პერჯეტათი და ტრასტუზუმაბით მკურნალობის დროს ქიმიოთერაპიის შეწყვეტის შემდეგ
APHINITY -ში თარგეტული მკურნალობის ფაზაში პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში ყველა გვერდითი რეაქცია გამოვლინდა პაციენტების 10% -ში დიარეის (18%), ართრალგიის (15%), კანის რადიაციული დაზიანების (12%), წამოხურების (12%) გარდა.
- 2 იმუნოგენობა
ყველა თერაპიული ცილის მიმართ შესაძლოა გამოვლინდეს იმუნოგენობა. ანტისხეულების გამოვლენა მნიშვნელოვნადაა დამოკიდებული ლაბორატორიული ანალიზის მეთოდის მგრძნობელობასა და სპეციფიურობაზე.უფრო მეტიც, დადებითი პასუხის სწორი განსაზღვრა დამოკიდებულია სხვადასხვა ფაქტორებზე, მათ შორის მეთოდოლოგიაზე, ჩატარების ტექნიკაზე, ნიმუშის აღების დროზე, თანმხლებ სამედიცინო მკურნალობაზე და თანმხლებ დაავადებაზე.ამ მიზეზების გამო, პერტუზუმაბის და სხვა წამლების (ასევე სხვადასხვა კვლევებში ანტისხეულების გამოვლენის სიხშირეების შედარებამ) მიმართ ანტისხეულების გამოვლენის სიხშირეების შედარებამ შეიძლება შეცდომაში შეგვიყვანოს.
CLEOPATRA -ში ჩართული პაციენტები გამოიკვლიეს პერჯეტას მიმართ ანტისხეულების არსებობაზე მთელი მკურნალობის განმავლობაში, დროის სხვადასხვა მომენტში. პერჯეტას ჯგუფის 3% (13/389) და პლაცებოს ჯგუფის პაციენტთა 7% (25/372) აღმოაჩნდა დადებითი პასუხი ანტი-პერჯეტა ანტისხეულების არსებობაზე. აქედან 38 პაციენტში ანტისხეულებთან პირდაპირ დაკავშირებული(ADA) ანაფილაქსიური/ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები არ გამოვლენილა. საყურადღებოა, რომ შრატში პერტუზუმაბის არსებობამ შესაძლოა ხელი შეუშალოს ანტი-პერტუზუმაბ ანტისხეულების გამოვლენას ლაბორატორიული კვლევების (ADA ნიმუშები) დროს.
უფრო მეტიც, პირიქით ლაბორატორიულად შესაძლოა გამოვლინდეს ტრასტუზუმაბის მიმართ ანტისხეულები. აქედან გამომდინარე ლაბორატორიული მონაცემები შესაძლოა იძლეოდეს მცდარ ინფორმაციას ანტი-პერტუზუმაბ ანტისხეულების გამოვლენის სიხშირეზე.
კვლევა BERENICE-ის ნეოადიუვანტურ პერიოდში პერჯეტათი ნამკურნალები პაციენტების 0.3% (1/383) აღმოაჩნდა დადებითი პასუხი ანტი-პერჯეტა ანტისხეულების არსებობაზე. აღნიშნულ პაციენტებში ანაფილაქსიური/ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები არ გამოვლენილა.
7 სხვა მედიკამენტებთან ურთიერთქმედება
არ არის აღწერილი წამალთა შორის ურთიერთქმედება პერტუზუმაბსა და ტრასტუზუმაბს, ან პერტუზუმაბსა და დოცეტაქსელს, პაკლიტაქსელს ან კარბოპლატინს შორის.
8 გამოყენება განსაკუთრებულ შემთხვევებში
- 1 ორსულობა
ორსულებში გამოყენების რეგისტრი და ფარმაკოზედამხედველობის პროგრამა
არსებობს პერჯეტას ორსულებში გამოყენების რეგისტრი, რომელიც მონიტორინგს უწევს ორსულობის მიმდინარეობას და გამოსავალს იმ ქალებში, რომლებიც მკურნალობენ პერჯეტათი ორსულობის განმავლობაში. ასეთ პაციენტებს, რომლებიც იტარებენ პერჯეტა/ტრასტუზუმაბით მკურნალობას ორსულობის პერიოდში ან მკურნალობდნენ დაორსულებამდე 7 თვით ადრე უნდა ვურჩიოთ ჩაერთონ ,,ორსულ დედათა რეგისტრში“ . დარეკონ აღნიშნულ ნომერზე 1-800-690-6720 ან ინფორმაციისათვის მისდიონ ბმულს http://www.motherpregnancyregistry.com/.
გარდა ამისა, არსებობს ორსულობის ფარმაკოზედამხედველობის პროგრამა პერჯეტასთვის. იმ შემთხვევაში, თუ პერჯეტას მიღება ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში მოხდა ორსულობის პერიოდში ან პაციენტი დაორსულდა პერჯეტათი მკურნალობის განმავლობაში ან პერჯეტას ბოლო დოზის მიღებიდან 7 თვის განმავლობაში, ექიმმა და თავად პაციენტმაც დაუყოვნებლივ უნდა აცნობოს აღნიშნულის შესახებ Genentech-ს ნომერზე: 1-888-835-2555.
რისკები
მოქმედების მექანიზმის გათვალისწინებით და ცხოველებზე ჩატარებული გამოკვლევების მანაცემებზე დაყრდნობით უნდა ითქვას, რომ პერჯეტას მიღება ორსულობის პერიოდში საზიანოა ნაყოფისთვის. არ არის სანდო მონაცემები ორსულებში პერჯეტას გამოყენების შესახებ. პოსტ-მარკეტინგულ შეფასებებში აღწერილია ოლიგოჰიდრამნიოზის და მისი თანამდევი განვითარების პათოლოგიების, როგორიცაა: ფილტვის ჰიპოპლაზია, ჩონჩხის განვითარების დარღვევები, და ნეონატალური სიკვდილობის შემთხვევვები სხვა HER2/neu რეცეპტორის ანტაგონისტი მედიკამენტის (ტრასტუზუმაბი) გამოყენების დროს ორსულობის პერიოდში. ორსულ მაკაკას ჯიშის მაიმუნებში ორგანოგენეზის პერიოდში პერტუზუმაბის მიღებისას აღინიშნა ოლიგოჰიდრამნიოზი, თირკმლის განვითარების შეფერხება და ემბრიოფეტალური სიკვდილი, 2.5 და 20 ჯერ მიღების შემთხვევაში, პრეპარატის მიღება ხდებოდა ადამიანებში რეკომენდებული დოზის მიხედვით, Cmax-ზე დაყრდნობით[იხ მონაცემები].
საჭიროა შეფასდეს ნაყოფისათვის პოტენციური რისკების მოცულობა. მხედველობაში არის მისაღები პაციენტის კლინიკური მდგომარეობა, როდესაც ორსულობის პერიოდში ან ორსულობამდე 7 თვით ადრე პაციენტი იტარებდა პერჯეტათი მკურნალობას ტრასტუზუმაბთან კომბინაციით[იხ. კლინიკური შეფასება].
აღნიშნულ პოპულაციასთან მიმართებაში მშობიარობის თანმხლები და აბორტის შემდგომი ძირითად რისკები არ არის ცნობილი. აშშ-ში მშობიარობის თანმხლები და აბორტის შემდგომი ძირითად რისკები კლინიკურად დადასტურებული ორსულობის შემთხვევებში შეადგენს 2-4% და 15-20%, შესაბამისად.
კლინიკური მიდგომები
ნაყოფისlახალშობილის გვერდითი რეაქციები
ქალები, რომლებიც ღებულობდნენ პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში ორსულობის პერიოდსა და დაორსულებამდე 7 თვით ადრე საჭიროებენ მონიტორინგს ოლიგოჰიდრამნიოზის განვითარების კუთხით. ოლიგოჰიდრამნიოზის გამოვლენის შემთხვევაში უნდა ჩატარდეს ნაყოფის გამოკვლევა გესტაციის ასაკისა და ადგილობრივად მიღებული აღნიშნული სიტუაციების მართვის სტანდარტის გათვალისწინებით.
მონაცემები
მონაცემები ცხოველებზე ჩატარებული კვლევებიდან
გესტაციის მე -19 (GD)დღეზე მყოფ ორსულ მაკაკას ჯიშის მაიმუნებს აძლევდნენ პერჯეტას, დასაწყისში ცხოველები დარტყმითი დოზით ღებულობდნენ პერტუზუმაბის 30 დან 150 მდე მგ/კგ, რასაც მოსდევდა შემდგომში ორ კვირიანი კურსი 10 დან 100 მგ/კგ-მდე ოდენობით. ცხოველებში გამოყენებული დოზები 2.5 დან 20-ჯერამდე აღემატებოდა ადამიანებში კლინიკურად რეკომენდებულ დოზასCmax. -ზე დაყრდნობით. გესტაციის GD19-დან GD50 დღემდე (ორგანოგენეზის პერიოდი) პერიოდის განმავლობაში პერტუზუმაბის ინტრავენური შეყვანა აღმოჩნდა ემბრიოტოქსიური, ასევე ზრდიდა დოზადამოკიდებულ ნაყოფის სიკვდილიანობას გესტაცის GD25 - GD70 პერიოდში. ნაყოფის სიკვდილობის სიხშირე შეადგენდა 33, 50, და 85% -ს იმ ჯგუფებისთვის რომლებსაც აძლევდნენ პერტუზუმაბს 2-კვირიანი კურსით და 10, 30 და 100 მგ/კგ დოზით შესაბამისად (2.5 to 20-ჯერ აღემატებოდა ადამიანებში კლინიკურად რეკომენდებულ დოზას, Cmax-ზე დაყრდნობით). საკეისრო კვეთით გესტაციის GD100 -ისთვის, პერტუზუმაბით სამკურნალო ჯგუფში გამოვლინდა ოლიგოჰიდრამნიოზი ფილტვების და თირკმლების მასის შემცირება, მიკროსკოპული კვლევით დადასტურებული თირკმლის ჰიპოპლაზია, შემდგომში თირკმლის განვითარების ჩამორჩენით.პერტუზუმაბის ზემოქმედება გამოვლინდა შთათომავლებში ყველა სამკურნალო ჯგუფიდან, კერძოდ დედის შრატში 29% დან 40% მდე გესტაციის GD100 დღეზე.
- 2 ლაქტაცია
რისკები
არ არსებობს ინფორმაცია ადამიანის რძეში პერტუზუმაბის არსებობის შესახებ, ასევე არ არის ცნობილი ახდენს თუ არა იგი გავლენას ახალშობილის ძუძუთი კვებასა და ან სარძევე ჯირკვალში რძის წარმოქმნაზე.
ცნობილია, რომ ადამიანის IgG გადადის რძეში,მაგრამ არ ხვდება ნაყოფის და ახალშობილის სისხლის მიმოქცევის სისტემაში მნიშვნელოვანი რაოდენობით.უნდა შედარდეს ერთმანეთს ძუძუთი კვების ახალშობილის განვითარებასა და ჯანმრთელობის მდგომარეობაზე დადებითი გავლენის მოცულობა, დედისთვის პერტუზუმაბის კლინიკურ მნიშვნელობას. მხედველობაში უნდა მივიღოთ მეძუძურობის პერიოდში გამოყენებული პერჯეტათი გამოწვეული გვერდითი რეაქციების პოტენციური ალბათობა ახალშობილებში.გასათვალისწინებელია ასევე, პერტუზუმაბის ნახევრად გამოყოფის პერიოდის და ტრასტუზუმაბის 7 თვიანი ,,გამორეცხვის“ პერიოდის საკითხები.
- 3 რეპროდუქციული უნარის მქონე ქალები და მამაკაცები
ორსულობის ტესტები
პერჯეტათი მკურნალობის დაწყებამდე უნდა განისაზღვროს ორსულობის ვერიფიკაცია რეპროდუქციული უნარის მქონე ქალებში.
კონტრაცეფცია
ქალები
მოქმედების მექანიზმის გათვალისწინებით და ცხოველებზე ჩატარებული გამოკვლევების მო ნაცემებზე დაყრდნობით უნდა ითქვას, რომ პერჯეტას მიღება ორსულობის პერიოდში საზიანოა ნაყოფისთვის. რეპროდუქციის უნარის მქონე ქალებმა მკურნალობის დროს და მკურნალობის დასრულებიდან 7თვის (პერჯეტას ტრასტუზუმაბთან კომბინაციაში ბოლო დოზის მიღებიდან) განმავლობაში უნდა გამოიყენონ ეფექტური კონტრაცეპციული საშუალებები[გამოყენება განსაკუთრებულ შემთხვევებში(8.1)].
- 4 გამოყენება პედიატრიაში
პედიატრიული ჯგუფის პაციენტებში პერჯეტას უსაფრთხოება და ეფექტურობა დადგენილი არ არის.
- 5 გამოყენება ხანდაზმულებში (გერიატრიული)
კვლევებში: CLEOPATRA, NeoSphere, TRYPHAENA, BERENICE, და APHINITY ჩართული ასაკოვანი (გერიატრიული ჯგუფის ) წარმომადგენლებიდან, რომლებიც იტარებდნენ პერჯეტათი მკურნალობას, 464 პაციენტი 65 წლის და 47 კი იყო 75 წლის. ყველაზე ხშირი ( 10%) მე-3-მე-4 ხარისხის გვერდით ი რეაქციები ორივე ასაკობრივ ჯგუფში იყო ნეიტროპენია (22% 65 წლის, 23% 75 წლის), ფებრილური ნეიტროპენია (12% 65 წლის, 13% 75 წლის), დიარეა (15% 65 წლის, 17% 75 წლის) და ანემია (15% 75 წლის).
ყველა ხარისხის ქვემოთ ჩამოთვლილი გვერდითი რეაქციების სიხშირე სულ მცირე 5% ით უფრო მაღალი იყო 65 ასაკობრივ ჯგუფში, <65 ასაკობრივ ჯგუფთან შედარებით: მადის დაქვეითება (13% -ით მაღალი), ანემია (7% -ით მაღალი), წონაში კლება (7% -ით მაღალი), ასთენია (7% -ით მაღალი), გემოს გაუკუღმართება (7%-ით მაღალი), პერიფერიული ნეიროპათია და ჰიპომაგნიემია (5% ით მაღალი).
პერჯეტას ეფექტურობაში განსხვავება არ გამოვლენილა 65 ასაკის და <65 ასაკის პაციენტებში. ასევე არსებობს რამდენიმე პაციენტი 75 ასაკობრივი ჯგუფიდან რომელთაც დაუდასტურდათ პერჯეტას ეფექტურობა.
პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკურ ანალიზებზე დაყრდნობით პერჯეტას ფარმაკოკინეტიკაში მნიშვნელოვანი განსხვავება არ გამოვლენილა < 65 ასაკის (n=306) და 65 ასაკის (n=175) პაციენტებში .
- 6 თირკმლის ფუნქციის დაქვეითება
პერჯეტას დოზის კორექცია არ არის საჭირო მსუბუქი (კრეატინინის კლირენსი [CLcr] 60 - 90 მლ/წთ) და საშუალო (CLcr 30 - 60 მლ/წთ) ხარისხის თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პაციენტებში. ასევე არ არის საჭირო პერჯეტას დოზის კორექცია თირკმლის მძიმე (CLcr 30 მლ/წთ-ზე ნაკლები) უკმარისობის შემთხვევაში, რადგან არ არსებობს საკმარისი ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით [იხ. კლინიკური ფარმაკოლოგია (12.3)].
პერჯეტას ფარმაკოკინეტიკის შემსწავლელი კვლევები არ ჩატარებულა.
- 7 ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითება
შესაბამისი კვლევები, რომლებიც შეაფასებდა ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითებაზე პერჯეტას ფარმაკოკინეტიკის გავლენას არ არის ჩატარებული.
11 ზოგადი მონაცემები
პერტუზუმაბი არის რეკომბინანტული ჰუმანიზებული ადამიანის მონოკლონური ანტისხეული, რომელიც სპეციფიკურად მოქმედებს ადამიანის ეპიდერმული ზრდის ფაქტორის რეცეპტორი-2 ის ცილის (HER2) უჯრედგარეთა დიმერიზაციის დომენზე (II სუბდომენი). პერტუზუმაბი მიიღება DNA-ის რეკომბინანტული დამუშავების მეთოდით ძუძუმწოვრების უჯრედულ კულტურაში, რომელიც შეიძლება შეიცავდეს ანტიბიოტიკს, კერძოდ გენტამიცინს. გენტამიცინი არ შედის საბოლოო პროდუქტის შემადგენლობაში. პერტუზუმაბის მოლეკულის მასა დაახლოებით შეადგენს 148 kDa.
პერჯეტას საინფუზიო ხსნარი, რომლის გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ ინტრავენურად არის სტერილური, გამჭვირვალედან ოდნავ ოპალესცენტურამდე, უფერო, ამასთან მკრთალი მოყავისფრო ელფერით. პერჯეტას ერთჯერადი დოზის ფლაკონი შეიცავს 420 მგ პერტუზუმაბს კონცენტრაციით : 30 მგ/მლ განზავებული 20 mM Lჰისტიდინ აცეტატს (pH 6.0), დამატებული 120 mM საქაროზა და0.02% პოლისორბატი 20.
12 კლინიკური ფარმაკოლოგია
- 1 მოქმედების მექანიზმი
პერტუზუმაბი სპეციფიკურად მოქმედებს ადამიანის ეპიდერმული ზრდის ფაქტორის რეცეპტორი-2 ის ცილის (HER2) უჯრედგარეთა დიმერიზაციის დომენზე (II სუბდომენი), და თრგუნავს ლიგანდ-დამოკიდებულ HER2 -ის ჰეტეროდიმერიზაციას ოჯახის სხვა წევრებთან ერთად, როგორიცაა
EGFR, HER3 და HER4. შესაბამისად, პერტუზუმაბი თრგუნავს ლიგანდ-დამოკიდებულ უჯრედშიდა 2 ძირითად სასიგნალო გზას: მიტოგენით აქტივირებულ პროტეინის (MAP) კინაზას და ფოსფოინოზიტიდ-3-კინაზას (PI3K). ამ სასიგნალო გზების დათრგუნვა იწვევს უჯრედის ზრდის შეფერხებას და აპოპტოზს შესაბამისად. გარდა ამისა, პერჯეტა არეგულირებს ანტისხეულ-დამოკიდებულ უჯრედ-დამოკიდებულ ციტოტოქსიურობას-(ADCC).
HER2-ჰიპერექსპრესიის ქსენოტრანსპლანტაციურ მოდელებში პერტუზუმაბი ახდენს მხოლოდ სიმსივნური უჯრედების პროლიფერაციის დათრგუნვას, პერტუზუმაბის და ტრასტუზუმაბის კომბინაცია კი უზრუნველყოფს სიმსივნის საწინააღმდეგო მოქმედების მნიშვნელოვან გაძლიერებას.
- 3 ფარმაკოკინეტიკური მახასიათებლები
პერტუზუმაბი 2-25 მგ დოზით მიღებისას ავლენს ხაზობრივ ფარმაკოკინეტიკას. პოპულაციურ ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის (PK )მიხედვით, რომელშიც მოიცავდა 481 შემთხვევას, პერტუზუმაბის საშუალო კლირენსი იყო 0.24 ლ/დღეში, ხოლო საშუალო ნახევრადდაშლის პერიოდი კი 18 დღეს შეადგენდა.
პერტუზუმაბის მიღებისას საწყისი დოზით - 840 მგ, რასაც მოსდევდა შემანარჩუნებელი დოზა 420 მგ ყოველ სამ კვირაშ ერთჯერ, მდგრადი კონცენტრაცია მიიღწეოდა პირველი შემანარჩუნებელი დოზის შემდეგ.
პოპულაციური ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის მონაცემებით, ასაკი, სქესი და ეთნიკურობა (იაპონელი/არაიაპონელი) ან დაავადების სტატუსი (ნეოადიუვანტური ან ანიუვანტური/ მეტასტაზურთან შედარებით) არ ახდენდა გავლენას პერტუზუმაბის ფარმაკოკინეტიკაზე. შესაბამისად, პაციენტის წონასა და ალბუმინის საბაზისო დონესთან მიმართებაში არ არის საჭირო დოზის კორექცია
თირკმლის ფუნქციის დაქვეითების დროს პერჯეტას ფარმაკოკინეტიკის შემსწავლელი ოფიციალური კვლევები არ ჩატარებულა. პოპულაციურ ფარმაკოკინეტიკურ მონაცემებზე დაყრდნობით, პერტუზუმაბის ექსპოზიცია თირკმლის მსუბუქი (CLcr 60 - 90 mL/min, n=200) და საშუალო ხარისხის (CLcr 30 to 60 mL/min, n=71) უკმარისობის დროს ისეთივე იყო როგორც ნორმალური ფუნქვიონირებისას (CLcr 90 mL/min -ზე მეტი, n=200). CLcr (27 - 244 mL/min) ზე მეტი მაჩვენებლის შემთხვევაში კავშირი არ გამოვლინდა CLcr-სა და პერტუზუმაბის ექსპოზიციას შორის.
- 6 ელექტროკარდიოგრაფია
კვლევა CLEOPATRA -ში ფასდებოდა პერტუზუმაბის საწყისი დოზის - 840 მგ და შემდგომი შემანარჩუნებელი დოზის 420 მგ მოქმედების ეფექტი ყოველ 3 კვირაში ერთხელ QTc ინტერვალის შეფასებით HER2-დადებითი ძუძუს კიბოს მქონე 20 პაციენტისაგან შემდგარ ქვეჯგუფში. საკვლევ ჯგუფში QT ინტერვალის მნიშვნელოვანი ცვლილებები არ აღინიშნებოდა(მაგ.; 20 ms-ზე მეტი) პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით, რაც ფასდებოდა ფრიდერიციას კორექციის მეთოდით. QTc -ს მცირედ მომატება არ არის გამორიცხული (i.e., 10 ms-ზე ნაკლები) რაც აიხსნება კვლევის შეზღუდული დიზაინით.
13 არაკლინიკური ტოქსიკოლოგია
- 1 კანცეროგენობა, მუტაგენობა, ნაყოფიერების (ფერტილობის) დარღვევა
პერტუზუმაბის კანცეროგენული პოტენციალის შესაფასებელი ხანგრძლივი კვლევები ცხოველებში ჩატარებული არ არის
პერტუზუმაბის მუტაგენობის პოტენციალის შესაფასებელი კვლევები ჩატარებული არ არის
ცხოველებში პერტუზუმაბის ნაყოფიერებაზე მოქმედების შესასწავლად კვლევები ჩატარებული არ არის. პერეჯეტას განმეორებითი დოზირების ტოქსიურობის კვლევებით მაკაკას ჯიშის მაიმუნებში, რომლებიც დაახლოებით 6 თვის განმავლობაში გრძელდებოდა, პერტუზუმაბის უარყოფითი ზეგავლენა მდედრობით და მამრობით რეპროდუქციულ ორგანოებზე არ გამოვლენილა
14 კლინიკური კვლევები
- 1 ძუძუს მეტასტაზური კიბო
CLEOPATRA (NCT00567190 არის მულტიცენტრული, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებული კლინიკური კვლევა, რომელშიც მონაწილეობდა
808 პაციენტი HER2-დადებითი მეტასტაზური ძუძუს კიბოს დიაგნოზით. კვლევაში HER2-ის ჰიპერექსპრესიად მიიჩნეოდა IHC მიხედვით 3+ ხარისხის სიმსივნე ან ISH მიხედვით ფარდობა > 2.0. პაციენტები რანდომიზებული იქნა 1:1 პლაცებო+ტრასტუზუმაბი+დოცეტაქსელი და პერჯეტა+ტრასტუზუმაბი+დოცეტაქსელის ჯგუფებად. რანდომიზაციის სტრატიფიკაცია ხდებოდა ჩატარებული (ძირითადი) მკურნალობის სტატუსის (de novo ან ჩატარებულია ადიუვანტური/ნეოადიუვანტური მკურნალობა) და გეოგრაფიული რეგიონის (ევროპა, ჩრდილოეთ ამერიკა, სამხრეთ ამერიკა და აზია) მიხედვით. ჩატარებული ადიუვანტური/არაადიუვანტური მკურნალობის შემთხვევაში კვლევაში ჩართვამდე დაავადებისაგან თავისუფალი პერიოდი უნდა ყოფილიყო სულ მცირე 12 თვე.
პერჯეტა შეჰყავდათ ინტრავენურად 840 მგ საწყისი დოზით და შემდეგ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 420 მგ დოზით. ტრასტუზუმაბი შეჰყავდათ ინტრავენურად 8მგ/კგ საწყისი დოზით და შემდეგ ყოველ 3 კვირაში ერთხელ 6მგ/კგ დოზით. პერჯეტას და ტრასტუზუმაბის შეწყვეტა ხდება მხოლოდ დაავადების პროგრესირების, პაციენტის მიერ მკურნალობაზე უარის თქმის ან არაკორეგირებადი ტოქსიურობის შემთხვევაში.
დოცეტაქსელის საწყისი დოზაა 75 მგ/მ2. დოცეტაქსელი შეჰყავდათ ინტრავენურად ყოველ 3 კვირაში ერთხელ სულ მცირე 6 ციკლის სახით. დოცეტაქსელის საწყისი დოზის კარგად ატანის შემთხვევაში მკვლევარის გადაწყვეტილებით, შეიძლება დოზის გაზრდა 100მგ/მ2-დე. ძირითადი ანალიზის დროს ჩატარებული მკურნალობის ციკლების საშუალო რაოდენობა პლაცებოს ჯგუფში იყო 16.2, პერჯეტას ჯგუფში-19.9.
კვლევის CLEOPATRA მთავარ/პირველად საბოლოო წერტილს წარმოადგენდა პროგრესირების გარეშე პერიოდი (PFS) , რაც ფასდებოდა დამოუკიდებლად IRF (independent review facility) მიერ. PFS განისაზღვრებოდა პერიოდით პაციენტის რანდომიზაციიდან დაავადების პროგრესირებამდე ან პაციენტის (ნებისმიერი მიზეზით) სიკვდილამდე, თუ ლეტალური გამოსავალი დგებოდა სიმსივნის ბოლო შეფასებიდან 18 კვირის განმავლობაში.
მეორადი საბოლოო წერტილები იყო სიცოცხლის საერთო ხანგრძლივობა (OS), დაავადების გარეშე მიმდინარე პერიოდი PFS (შფასებული მკვლევარის მიერ), მკურნალობაზე საერთო პასუხი (ORR)/მკურნალობის ეფექტურობა, მკურნალობის ეფექტურობის ხანგრძლივობა.
კვლევა დემოგრაფიულად და საბაზისო მახასიათებლების მიხედვით კარგად იყო დაბალანსებული. პაციენტთა საშუალო ასაკი იყო 54 წ. პაციენტთა უმეტესობა (59%) იყო თეთრი კანის ფერით, 32% იყო აზიელი და 4% შავკანიანი. 2 პაციენტის გარდა ყველა იყო მდედრობითი სქესის. პაციენტები 17 % ჩართული იყო სამხრეთ ამერიკაში, 14% სამხრეთ ამერიკაშ, 38% ევროპაში და 31% აზიაშ. დაავადების პროგნოზული მახასიათებლები, როგორიცაა: ჰორმონული რეცეპტორების სტატუსი (დადებითი 48%, უარყოფითი 50%), შინაგანი ორგანოების (ვისცერალური) პათოლოგიების არსებობა (78%) და სხვა ნოზოლოგიების არსებობა (არავისცერალური) (22%), კვლევის სხვადასხვა განხრებში იყო ერთნაირი. დაახლოებით პაციენტთა ნახევარზე მეტს ჩატარებული ჰქონდა ძირითადი ანტი-HER2 თერაპიული ადიუვანტური ან ნეო-ადიუვანტური მკურნალობა ან ქიმიოთერაპია (პლაცებოს ჯგუფში-47% და 46%] პერჯეტას ჯგუფში).
ჰორმონ დადებითი სიმსივნის მქონე პაციენტებიდან 45% იტარებდა ადიუვანტურ ჰორმონულ თერაპიას და 11% ჰორმონულ თერაპიას მეტასტაზური დაავადებისათვის. თერთმეტი პროცენტი ღებულობდა ძირითად ადიუვანტურ ან ტრასტუზუმაბით ნეოადიუვანტურ თერაპიას.
CLEOPATRA კვლევაში პერჯეტას ჯგუფში პლაცებოს ჯგუფთან შედარებით აღინიშნა IRF-მიერ დადასტურებული პროგრესირების გარეშე პერიოდის (PFS) სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება (hazard ratio (HR) = 0.62, (95% CI = 0.51, 0.75, p<0.0001] და პროგრესირების გარეშე პერიოდის (PFS) საშუალო ხანგრძლივობის, რაც შეადგენდა 6.1 თვე, გაზრდა. პროგრესირების გარეშე პერიოდის (PFS) საშუალო ხანგრძლივობა შეადგენდა 12.4 თვეს პლაცებოს ჯგუფში vs 18.5 თვეს პერჯეტას ჯგუფში). (იხ. გრაფიკი 1). მკვლევარებისა და IRF მიერ შეფასებული პროგრესირების გარეშე პერიოდის (PFS) მაჩვენებლები არ გასხვავდებოდა.
ერთნაირი შედეგები იყო მიღებული შემდეგი მახასიათებლების მქონე:რამოდენიმე ქვეჯგუფში, როგორიცაა: ასაკობრივი ჯგუფი (< 65 or 65 წელი), რასა, გეოგრაფიული რეგიონი, ძირითადი ადიუვანტური/ნეოადიუვანტური ანტი-HER2 თერაპია ან ქიმიოთრაპია (დიახ ან არა), და ძირითადი ადიუვანტური/ნეოადიუვანტური ტრასტუზუმაბით თერაპია (დიახ ან არა). ჰორმონ რეცეპტორების ნეგატიური სტატუსის მქოე სიმსივნით პაციენტების ქვეჯგუფში (n=408), რისკის ზღვარი იყო 0.55 (95% CI: 0.42, 0.72). ჰორმონ რეცეპტორების დადებითი სტატუსის მქოე სიმსივნით პაციენტების ქვეჯგუფში (n=388), რისკის ზღვარი იყო 0.72 (95% CI: 0.55, 0.95). მეტასტაზების არავისცერალური ლოკალიზაციით პაციენტთა ქვეჯგუფში(n=178), რისკის ზღვარი იყო 0.96 (95% CI: 0.61, 1.52).
ეფექტურობის საბოლოო ანალიზისთვის ლეტალური გამოსავალი აღინიშნა 165 პაციენტში, აქედან პლაცებოს ჯგუფში აღინიშნა მაღალი სიკვდილობა (23.6%) პერჯეტას ჯგუფთან შედარებით (17.2%). საერთო სიცოცხლის ხანგრძლივობა HR (0.64, p = 0.0053) არ შეესაბამება შუალედური ანალიზის ზღვარს და შესაბამისად არაა სტატისტიკურად სარწმუნო. ანალიზის დროითვის სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა შეფასებული ვერ იქნა (იხ. ცხრილი 2). სიცოცხლის საერთო ხანგრძლივობის (OS) მონაცემები არ იყო დასრულებული და შუალედური მონაცემები არ ემთხვეოდა წინასწარ განსაზღვრულ სტატისტიკურად მნიშვნელოვან შეჩერების ზღურბლს. სიცოცხლის საერთო ხანგრძლივობის (OS) საბოლოო მონაცემები(ცხრილი 7, გრაფიკი 2) დაიდო 389 პაციენტის ლეტალური გამოსავლის შემდეგ (აქედან 221 გარდაიცვალა პლაცებოს ჯგუფში, 168 პერჯეტას სამკურნალო ჰგუფში). OS -ის სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება აღინიშნა პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში [HR=0.68 (95% CI; 0.56, 0.84), p=0.0002], კერძოდ გაიზარდა სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა 15.7 (საშუალო OS იყო 56.5 თვე) პერჯეტას სამკურნალო ჯგუფში, ხოლო 40.8 თვე იყო პლაცებოს ჯგუფში. ქვეჯგუფებში OS-ის მონაცემები შესაბამისობაში იყო IRF-ის მიერ შეფასებულ პროგრესირების გარეშე პერიოდის (PFS) მონაცემებთან, გამონაკლისს წარმოადგენდა მხოლოდ მონაცემები მეტასტაზების არავისცერალური ლოკალიზაციით პაციენტთა ქვეჯგუფში [HR=1.11 (95% CI:0.66, 1.85)].
ცხრილი 7 წამლის ეფექტურობის შეჯამება CLEOPATRA-ში
პარამეტრები
პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი + დოცეტაქსელი
n=402
პლაცებო + ტრასტუზუმაბი
+ დოცეტაქსელი
n=406
HR
(95% CI)
pvalue
პროგრესირების გარეშე გადარჩენადობა
(დამოუკიდებელი მიმოხილვა)
პაციენტთა რიცხვი
საშუალო ხანგრძლივობა თვეების მიხედვით
191 (47.5%)
- 5
242 (59.6%)
- 4
- 62
(0.51, 0.75)
- 0001
სიცოცხლის საერთო გადარჩენადობა*
(საბოლოო ანალიზი)
პაციენტთა (ლეტალური გამოსავლით) რიცხვი
საშუალო ხანგრძლივობა თვეების მიხედვით
168 (41.8%)
- 5
221 (54.4%)
- 8
- 68
(0.56, 0.84)
- 0002
ობიექტური პასუხის სიხშირე (ORR,დამოუკიდებელი მიმოხილვა)
შეფასებული პაციენტთა რაოდენობა
ობიექტური პასუხი(CR + PR)
სრული პასუხი (CR)
ნაწილობრივი პასუხი (PR)
პასუხის საშუალო ხანგრძლივობა (თვეები)
343
275 (80.2%)
19 (5.5%)
256 (74.6%)
- 2
336
233 (69.3%)
14 (4.2%)
219 (65.2%)
- 5
განსხვვავება ORR-ში
95% CI
- 8%
(4.2%, 17.5%)
- 0011
- საერთო გადარჩენადობის საბოლოო ანალიზი, კვლევის დახურვის თარიღი, თებერვალი 2014
CI=სარწმუნო ინტერვალი
გრაფიკი 1 CLEOPATRA-ში IRF-ით შეფასებული პროგრესირების გარეშე გადარჩენადობის კაპლან-მაიერის მრუდი
- 76200332105გრაფიკი 2 CLEOPATRA -ში კაპლან-მაიერის მრუდი საერთო გადარჩენადობის ამსახველი (საბოლოო ანალიზი)
- 2 სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნეოადიუვანტური მკურნალობა
NeoSphere
NEOSPHERE (NCT00545688) არის მულტიცენტრული, რანდომიზებული, კლინიკური კვლევა, რომელშიც მონაწილეობდა 417 პაციენტი ოპერაბელური, ლოკალურად გაზრდილი ან ანთებითი HER2-დადადებითი სარძევე ჯირკვლის კობოთი (T2–4d) რომლებიც იღებდნენ ნეოადიუვანტურ მკურნალობას. სარძევე ჯირკვლის კიბოს ნიმუშებში სავალდებულო იყო HER2 ჰიპერექსპრესიის არსებობა, რომელიც განისაზღვრებოდა სკალით 3+ IHC ან ISHამპლიფიკაციის ხარისხით 2.0, და ფასდბოდა ცენტრალური ლაბორატორიის მიერ. პაციენტები რანდომიზებული იყვნენ ქირურგიულ ჩარევამდე ჩამოთვლილიდან ერთ-ერთი (4 რეჟიმიდან რომელიმე 1) ნეოადიუვანტური სქემით მკურნალობისათვის: 1.ტრასტუზუმაბი +დოცეტაქსელი, 2.პერჯეტა + ტრასტუზუმაბი და დოცეტაქსელი, 3.პერჯეტა +ტრასტუზუმაბი, ან 4. პერჯეტა +დოცეტაქსელი. რანდომიზაციის სტრატიფიცირება ხდებოდა სარძევე ჯირკვლის კიბოს ტიპით (ოპერაბელური, ლოკალურად გავრცელებული , ან ანთებითი) და ესტროგენ (ER) ან პროგესტერონ (PgR) რეცეპტორების პოზიტიურობით.
პერჯეტას საწყისი დოზა იყო 840 მგ, რასაც მოსდევდა 420 მგ ყოველ 3 კვირაში 4 ციკლის მანძილზე. ტრასტუზუმაბი კეთდებოდა ინტრავენურად საწყისი დოზით 8 მგ/კგ, რასაც მოყვებოდა 6 მგ/კგ ყოველ 3 კვირაში 4 ციკლის მანძილზე. დოცეტაქსელი კეთდებოდა ინტრავენურად საწყისი დოზით 75 mg/m2 ყოველ 3 კვირაში 4 ციკლის მანძილზე. დოცეტაქსელის საწყისი დოზის კარგად ატანის შემთხვევაში მკვლევარის გადაწყვეტილებით, შეიძლება დოზის გაზრდა 100მგ/მ2-დე.
ოპერაციის შემდეგ ყველა პაციენტი იღებდა 3 ციკლს 5-ფტორურაცილის (600 მგ/მ2), ეპირუბიცინის (90 მგ/მ2), ციკლოფოსფამიდის (600 მგ/მ2) (FEC) ინტრავენურად ყოველ 3 კვირაში და ტრასტუზუმაბს ინტრავენურად ყოველ 3 კვირაში 1 წლის მანძილზე. პაციენტები პერჯეტა+ტრასტუზუმაბი ჯგუფში იღებდნენ დოცეტაქსელს ყოველ 3 კვირაში 4 ციკლის მანძილზე ქირურგიის შემდგომი FEC-ს წინ.
კვლევის პირველადი საბოლოო წერტილი იყო მორფოლოგიური სრული პასუხი (pCR) სარძევე ჯირკვალში (ypT0/is). FDA-ის განმარტებით pCR არის ინვაზიური სიმსივნის არ არსებობა სარძევე ჯირკვალსა და ლიმფურ კვანძებში(ypT0/isypN0).
დემოგრაფიული მაჩვენებლები იყო კარგად დაბალანსებული (საშუალო ასაკი იყო 49–50 წელი, უმრავლესობა თეთრი კანის ფარის რასის წარმომადგენელი (71%) და ყველა იყო ქალი). პაციენტთა 7% ქონდა ანთებითი სარძევე ჯირკვლის კიბო, 32% ლოკალურად გავრცელებული სარძევე ჯირკვლის კიბო და 61% ოპერაბელური კიბო.პაციენტთა დაახლოებით ნახევარს ყველა ჯგუფში ქონდათ ჰორმონ-რეცეპტორ-პოზიტიური (განისაზღვრება როგორც ER პოზიტიური და /ან PgR პოზიტიური) კიბო.
ეფექტურობის მონაცემები შეჯამებულია ცხრილში 8. pCR-ის (როგორც კვლევის ისე FDA-ის განმარტებაზე დაყრდნობით) დონის (ypT0/is) სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება აღინიშნა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ პერჯეტა+ტრასტუზუმაბი და დოცეტაქსელი შედარებით ტრასტუზუმაბს+ დოცეტაქსელის ჯგუფთან. pCR დონე და გაუმჯობესების ხარისხი პერჯეტათი მკურნალობისას ჰორმონ რეცეპტორ პოზიტიურ ჯგუფში იყო უფრო დაბალი ჰორმონ-რეცეტორ ნეგატიურ ჯგუფთან შედარებით.
ცხრილი 8 ეფექტურობის ამონაცემები- NeoSphere
საბოლოო წერტილი/კვლევის პოპულაცია
H+T
Ptz+H+T
Ptz+H
Ptz+T
სრული ITT
N=107
N=107
N=107
N=96
pCR1, n
(%)
[95% CI]2
23
(21.5%)
[14.1, 30.5]
42
(39.3%)
[30.0, 49.2]
12
(11.2%)
[5.9, 18.8]
17
(17.7%)
[10.7, 26.8]
p-მონაცემი ( Simes კორექციით CMH გამოკვლევისთვის)3
- 0063
(vs. H+T)
- 0223
(vs. H+T)
- 0018
(vs. Ptz+H+T)
ჰორმონ-რეცეპტორ პოზიტიური ქვეჯგუფი
N=50
N=50
N=514
N=46
pCR1, n
(%)
[95% CI]2
6
(12.0%)
[4.5, 24.3]
11
(22.0%)
[11.5, 36.0]
1
(2.0%)
[0.1, 10.5]
4
(8.7%)
[2.4, 20.8]
ჰორმონული რეცეპტორები_ნეგატიური _ქვეჯგუფი
N=57
N=57
N=554
N=50
pCR1, n
(%)
[95% CI]2
17
(29.8%)
[18.4, 43.4]
31
(54.4%)
[40.7, 67.6]
11
(20.0%)
[10.4, 33.0]
13
(26.0%)
[14.6, 40.3]
T=დოცეტაქსელი, Ptz=პერჯეტა, H=ტრასტუზუმაბი
CI=სარწმუნოების ინტერვალი
1ypT0/isypN0 (absence of invasive cancer in the breast and lymph nodes)
295% CI for one sample binomial using Pearson-Clopper method.
3p-მონაცემი from Cochran-Mantel-Haenszel (CMH) ტესტიდან, Simes კორექციით
4 ერთ პაციენტს ქონდა დაუდგენელი ჰორმონ-რეცეპტორული. პაციენტში არ იყო მიღწეული pCR.
TRYPHAENA
კცლევაში TRYPHAENA (TRYPHAENA, NCT00976989) მონაწილეობდა 225 პაციენტი HER2-პოზიტიური, ლოკალურად გავრცელებული , ოპერაბელური, ან ანთებითი (T2-4d) სარძევე ჯირკვლის კიბოთი, კარდიოლოგიური უსაფრთხოების შესაფასებლად.სარძევეჯირკვლის კიბოს ნიმუშებში სავალდებულო იყო HER2 ჰიპერექსპრესიის არსებობა, რომელიც განისაზღვრებოდა სკალით 3+ IHC ან ISH ამპლიფიკაციისხარისხით ≥ 2.0, და ფასდებოდა ცენტრალური ლაბორატორიის მიერ.
პაციენტები რანდომიზებული იყვნენ ქირურგიულ ჩარევამდე ჩამოთვლილიდან ერთერთი (3 რეჟიმიდან რომელიმე 1) ნეოადიუვანტური სქემით მკურნალობისათვის: 1)FEC-ს 3 ციკლს+ 3 ციკლი დოცეტაქსელი ყველა პერჯეტასთან და ტრასტუზუმაბთან კომბინაციით;2) მხოლოდ FEC-ის 3 ციკლს + 3 ციკლი დოცეტაქსელი და ტრასტუზუმაბი პერჯეტასთან კომბინაციით; ან 3) 6 ციკლი დოცეტაქსელი+კარბოპლატინი და ტრასტუზუმაბი (TCH) პერჯეტასთან კომბინაციით.
რანდომიზაციის სტრატიფიცირება ხდებოდა სარძევე ჯირკვლის კიბოს ტიპით (ოპერაბელური, ლოკალურად გავრცელებული , ან ანთებითი) და ესტროგენ (ER) ან პროგესტერონ (PgR) პოზიტიურობით.
პერჯეტას საწყისი ინტრავენური დოზა იყო 840 მგ, რასაცმოსდევდა 420 მგყოველ 3 კვირაში. ტრასტუზუმაბი კეთდებოდა ინტრავენურად საწყისი დოზით 8 მგ/კგ, რასაც მოყვებოდა 6 მგ/კგ ყოველ 3კვირაში. 5-ფტორურაცილი (500 მგ/მ2), ეპირუბიცინი (100 მგ/მ2), ციკლოფოსფამიდი (600 მგ/მ2)კეთდებოდა ინტრავენურად ყოველ 3 კვირაში 3 ციკლის მანძილზე. პერჯეტას+ ტრასტუზუმაბი, დოცეტაქსელი და FEC -ის ჯგუფში დოცეტაქსელის მიღება ხდებოდა საწყისი დოზით 75 მგ/მ2 ინტრავენური ინფუზიის სახით ყოველ 3 კვირაში 3 ციკლის სახით იმ მიზნით, რომ მომხდარიყო ესკალაცია 100 მგ/მ2-მდე მკვლევარის გადაწყვეტილებით იმ შემთხვევში, თუ საწყისი დოზა კარგად აიტანებოდა. პერჯეტასა და TCH კომბინაციის ჯგუფში,დოცეტაქსელი კეთდებოდა ინტრავენურად დოზით 75 მგ/მ2 ( ესკალაცია არ იყო დაშვებული), ხოლო კარბოპლატინი (AUC 6) კეთდებოდა ინტრავენურად ყოველ 3 კვირაში 6 ციკლის სახით. ოპერაციის შემდეგ ყველა პაციენტი იღებდა ტრასტუზუმაბს ინტრავენურად ყოველ 3 კვირაში ერთი წლის მანძილზე.
დემოგრაფიული მაჩვენებლები იყო კარგად დაბალანსებული (საშუალო ასაკი იყო 49–50 წელი, უმრავლესობა იყო კანის თეთრი ფერით რასის წარმომადგენელი [76%] და ყველა იყო ქალი). პაციენტთა 6% ქონდა ანთებითი სარძევე ჯირკვლის კიბო, 25% ლოკალურად გავრცელებული სარძევე ჯირკვლის კიბო და 69% ოპერაბელური კიბო; პა
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.



