ოქსიტოცინი-რიხტერი
OXYTOCIN-RICHTER
ოქსიტოცინი გამოიყენება საშვილოსნოს შეკუმშვის აქტივობის სტიმულირებისა და გაძლიერებისთვის. გამოყენება წინასამშობიარო პერიოდში: მშობიარობის ინდუქცია ოქსიტოცინი გამოიყენება მშობიარობის ინდუქციისთვის სამედიცინო ჩვენებებით, მაგალითად, ვადაგადაცილებული ორსულობის, სანაყოფე გარსების ნაადრევი რღვევის ან ორსულობით გამოწვეული …
სრულად- მოქმედი ნივთიერება
- ოქსიტოცინი (oxytocin)
- ფორმა და შეფუთვა
- 5ს.ე./მლ 1მლ ი.ვ. და ი.მ. საინექციო ხსნარი ამპულა №5
- მწარმოებელი
- «Gedeon Richter» Plc, უნგრეთი
- გაცემის წესი
- II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით, გამოიყენება სამედიცინო დაწესებულებებში
რეგისტრაციის დეტალები
- ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
- ჰიპოფიზის და ჰიპოთალამუსის ჰორმონები და ანალოგები, ოქსიტოცინი და ანალოგები
- ATC კოდი
- H01BB02
- რეგისტრაციის ნომერი
- რ-043829
- რეგისტრირებულია
- 14 აგვისტო 2025, მოქმედებს 14 აგვისტო 2030-მდე
- რეგისტრაციის მფლობელი
- «Gedeon Richter» Plc (უნგრეთი)
- განმცხადებელი
- ღსს გედეონ რიხტერის წარმომადგენლობა საქართველოში
- GMP
- აქვს GMP სერტიფიკატი და აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს
ოქსიტოცინი-რიხტერი — ინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება
ოქსიტოცინი გამოიყენება საშვილოსნოს შეკუმშვის აქტივობის სტიმულირებისა და გაძლიერებისთვის.
გამოყენება წინასამშობიარო პერიოდში:
მშობიარობის ინდუქცია
ოქსიტოცინი გამოიყენება მშობიარობის ინდუქციისთვის სამედიცინო ჩვენებებით, მაგალითად, ვადაგადაცილებული ორსულობის, სანაყოფე გარსების ნაადრევი რღვევის ან ორსულობით გამოწვეული ჰიპერტენზიის (პრეეკლამფსიის) შემთხვევებში.
მშობიარობის სტიმულირება
მშობიარობის პირველ ან მეორე პერიოდში ოქსიტოცინი შეიძლება შეყვანილ იქნას ინტრავენურად ინფუზიის სახით საშვილოსნოს შეკუმშვის აქტივობის გასაძლიერებლად ხანგრძლივი მშობიარობის დროს, სამშობიარო მოქმედებების არარსებობის ან სისუსტის დროს.
მიღების წესი და დოზირება
დოზირება უნდა შეირჩეს თითოეული პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროებების შესაბამისად, დედისა და ნაყოფის რეაქციის გათვალისწინებით.
დოზირების შესახებ შემდეგი ინფორმაცია დაფუძნებულია ზოგადი გამოყენების სხვადასხვა რეჟიმებსა და ჩვენებებზე.
მშობიარობის ინდუქცია და სამშობიარო მოქმედებების გაძლიერება
მშობიარობის ინდუქციის ან სტიმულაციის მიზნით, ოქსიტოცინი გამოიყენება ექსკლუზიურად ინტრავენური წვეთოვანი ინფუზიის სახით. აუცილებელია ინფუზიის სიჩქარის მკაცრად დაცვა. მშობიარობის უსაფრთხო ინდუქციის ან სტიმულაციის უზრუნველსაყოფად, ოქსიტოცინი უნდა შეიყვანოთ საინფუზიო ტუმბოს ან სხვა მსგავსი მოწყობილობის გამოყენებით. გარდა ამისა, საშვილოსნოს შეკუმშვა და ნაყოფის გულისცემა რეგულარულად უნდა კონტროლდებოდეს. თუ საშვილოსნოს შეკუმშვა ზედმეტად გაძლიერდება, ოქსიტოცინის ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, საშვილოსნოს კუნთების ჭარბი აქტივობის სწრაფი შემცირებით.
ოქსიტოცინის ინფუზია არ უნდა დაიწყოს ვაგინალური პროსტაგლანდინების გამოყენებიდან პირველი 6 საათის განმავლობაში.
ოქსიტოცინი უნდა შეიყვანოთ ინტრავენური წვეთოვანი ინფუზიის სახით, სასურველია ცვლადი სიჩქარის ინფუზიური ტუმბოს გამოყენებით.
- 5 სე ოქსიტოცინის 500 მლ დექსტროზის ხსნარში (ან ფიზიოლოგიურ ხსნარში) შეყვანის სიჩქარეა 10 წვეთი/წთ. ეს სიჩქარე დაახლოებით 2.5 მსე/წთ-ს შეესაბამება. დოზირების შესახებ დეტალური ინფორმაცია მოცემულია ცხრილში.
ოქსიტოცინის ინფუზიის სიჩქარე მშობიარობის ინდუქციისთვის
ინდუქციის დაწყებიდან დრო (სთ)
ოქსიტოცინის კონცენტრაცია
წვეთები/წთ
მიახლოებითი დოზა (მსე/წთ)
შეყვანილი მოცულობა (მლ)
ინფუზიის მთლიანი მოცულობა (მლ)
0,00
- 5 სე 500 მლ დექსტროზას ხსნარში ან ფიზიოლოგიურ ხსნარში (5 მსე/მლ)
10
3
0
0
0,50
იდენტური
20
5
15
15
1,00
იდენტური
30
8
30
45
1,50
იდენტური
40
10
45
90
2,00
იდენტური
50
13
60
150
2,50
იდენტური
60
15
75
225
3,00
5 სე 500 მლ დექსტროზას ხსნარში ან ფიზიოლოგიურ ხსნარში (10 მსე/მლ)
30
15
90
315
3,50
იდენტური
40
20
45
360
4,00
იდენტური
50
25
60
420
4,50
იდენტური
60
30
75
495
5,00
10 სე 500 მლ დექსტროზას ხსნარში ან ფიზიოლოგიურ ხსნარში (20 მსე/მლ)
30
30
90
585
5,50
იდენტური
40
40
45
630
6,00
იდენტური
50
50
60
690
6,50
იდენტური
60
60
75
765
7,00
იდენტური
60
60
90
855
საშვილოსნოდან სისხლდენის შეჩერება მშობიარობის შემდგომ პერიოდში
ოქსიტოცინის შეყვანის ზოგადი ტაქტიკა
შეიყვანეთ 10 სე ოქსიტოცინი კუნთში ინექციის სახით, შემდეგ დაიწყეთ ინტრავენური ინფუზია.
საშვილოსნოს ატონიის შემთხვევაში
დოზირება და მიღების გზა
დოზა უწყვეტი მიღებისთვის
მაქსიმალური დოზა
უკუჩვენებები
ოქსიტოცინი
ინტრავენურად: შეიყვანეთ 20 სე 1 ლიტრ ინტრავენურ სითხეში 60 წვეთი/წთ სიჩქარით
კუნთშიდა: 10 სე
ინტრავენურად: შეიყვანეთ 20 სე 1 ლიტრ ინტრავენურ სითხეში 40 წვეთი/წთ სიჩქარით
არაუმეტეს 3 ლიტრი ინტრავენური სითხე ოქსიტოცინთან ერთად
არ შეიყვანოთ ინტრავენური ბოლუსური ინექციის სახით
თერაპია არასრული აბორტის ან აბორტის საფრთხის დროს
თუ ორსულობა 16 კვირაზე მეტი ვადისაა, საჭიროების შემთხვევაში, ჩასახვის პროდუქტების ელიმინაციის გასაადვილებლად, შეიყვანეთ 40 ერთეული ოქსიტოცინი 1 ლიტრ ინტრავენურ სითხეში (ფიზიოლოგიური ხსნარი ან რინგერის ლაქტატი); ინფუზიის სიჩქარე უნდა იყოს 40 წვეთი/წთ.
საშვილოსნო-პლაცენტარული უკმარისობის დიაგნოზი (ოქსიტოცინით სტრეს-ტესტი)
ინფუზიის საწყისი სიჩქარე უნდა იყოს 0.5 მსე/წთ. ინფუზიის სიჩქარე უნდა გაორმაგდეს ყოველ ოც წუთში, სანამ არ მიიღწევა ეფექტური დოზა (ჩვეულებრივ 5-6 მსე/წთ, მაქსიმუმ 20 მსე/წთ). ათწუთიანი პერიოდის განმავლობაში საშვილოსნოს 3 ზომიერი შეკუმშვის (თითოეული 40-60 წამი) განვითარების შემდეგ, ინფუზია უნდა შეწყდეს და უნდა გაკონტროლდეს ნაყოფის გულისცემის გვიანი ან ცვალებადი დეცელერაციები.
პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები
ბავშვები
მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი.
ხანდაზმული პაციენტები
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი ასაკის) კვლევები არ ჩატარებულა.
თირკმლის უკმარისობა
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა.
ღვიძლის უკმარისობა
ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა.
სიფრთხილის ზომები
გარდა განსაკუთრებული შემთხვევებისა, ოქსიტოცინის გამოყენება არ არის რეკომენდებული შემდეგ სიტუაციებში:
- ნაადრევი მშობიარობა,
- კლინიკურად ვიწრო მენჯის ზღვრული ხარისხი,
- ანამნეზში საშვილოსნოს ყელზე ან საშვილოსნოს სხეულზე ჩატარებული ფართო ქირურგიული ჩარევები, მათ შორის საკეისრო კვეთა,
- საშვილოსნოს ზედმეტი დაჭიმულობა;
- მრავალრიცხოვანი მშობიარობა,
- ინვაზიური საშვილოსნოს ყელის კიბო.
ოქსიტოცინის შეყვანა არ შეიძლება ნაყოფის თავის ან დუნდულების მცირე მენჯში მოთავსების მომენტამდე.
ზემოთ ჩამოთვლილ პირობებში შესაძლო ფაქტორების კომბინაციების ცვალებადობის გამო, „უჩვეულო გარემოებების“ განმარტება უნდა მოხდეს ექიმის შეხედულებისამებრ. გადაწყვეტილების მიღება შესაძლებელია მხოლოდ ოქსიტოცინის პოტენციური სარგებლის ყურადღებით შეფასებით კონკრეტულ შემთხვევაში და ოქსიტოცინის მიერ საშვილოსნოს ჰიპერტონიურობის ან ტეტანური სპაზმის გამოწვევის იშვიათი, მაგრამ აშკარა შესაძლებლობის გათვალისწინებით.
მშობიარობის ინდუქციისა და საშვილოსნოს შეკუმშვის გაძლიერების მიზნით, ოქსიტოცინი უნდა შეიყვანოთ მხოლოდ ინტრავენურად, საავადმყოფოს პირობებში და შესაბამისი სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ. ყველა პაციენტი, რომელიც იღებს ინტრავენურ ოქსიტოცინს, უნდა იმყოფებოდეს კვალიფიციური სამედიცინო პერსონალის მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ, რომელსაც აქვს გამოცდილება პრეპარატის გამოყენებასა და გართულებების ამოცნობაში. თითოეული პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, რომელსაც აქვს გართულებების სამკურნალოდ საჭირო უნარები.
ოქსიტოცინის მიღების დროს გართულებების თავიდან ასაცილებლად, მუდმივად უნდა კონტროლდებოდეს შემდეგი პარამეტრები:
- საშვილოსნოს შეკუმშვა,
- დედის და ნაყოფის გულისცემა,
- დედის არტერიული წნევა.
საშვილოსნოს ჰიპერაქტიურობის შემთხვევაში, ოქსიტოცინის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს; ოქსიტოცინით გამოწვეული საშვილოსნოს შეკუმშვა, როგორც წესი, პრეპარატის მიღების შეწყვეტის შემდეგ მალევე სუსტდება.
სწორი გამოყენების შემთხვევაში, ოქსიტოცინი ასტიმულირებს საშვილოსნოს შეკუმშვას, როგორც ფიზიოლოგიური მშობიარობის დროს. არასწორი გამოყენების შემთხვევაში გამოწვეული ზედმეტი სტიმულაცია საშიშია როგორც დედისთვის, ასევე ნაყოფისთვის. ოქსიტოცინის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის არსებობისას, შესაძლებელია ჰიპერტონული საშვილოსნოს შეკუმშვის განვითარება დოზის სწორი შერჩევისა და შესაბამისი სამედიცინო მეთვალყურეობის მიუხედავად.
სამშობიარო მოქმედებების დარღვევა თავიდან უნდა იქნას აცილებული ნაყოფის საშვილოსნოსშიდა სიკვდილის და/ან ამნიონურ სითხეში მეკონიუმის არსებობის შემთხვევაში, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს ამნიონური სითხის ემბოლია.
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებები
ოქსიტოცინი განსაკუთრებული სიფრთხილით გამოიყენება გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების მქონე პაციენტებში (მაგ. ჰიპერტროფიული კარდიომიოპათია, სარქვლოვანი აპარატის დაავადება და/ან გულის იშემიური დაავადება, მათ შორის კორონარული არტერიის სპაზმი) და მიოკარდიუმის იშემიისადმი მიდრეკილების მქონე პაციენტებში, რათა თავიდან იქნას აცილებული არტერიული წნევის და გულისცემის მნიშვნელოვანი ცვლილებები.
ოქსიტოცინი სიფრთხილით გამოიყენება „QT ინტერვალის გახანგრძლივებული სინდრომის“ ან მასთან დაკავშირებული სიმპტომების მქონე პაციენტებში და პაციენტებში, რომლებიც იღებენ QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ პრეპარატებს.
მშობიარობის სტიმულირების ან საშვილოსნოს შეკუმშვების გაძლიერების მიზნით პრეპარატის პარენტერალურად მიღებისას მშობიარობის პირველ და მეორე სტადიებზე დედის სიკვდილიანობის შემთხვევები დაფიქსირდა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების, სუბარაქნოიდული სისხლდენის და საშვილოსნოს გახევის, ასევე სხვადასხვა მიზეზით გამოწვეული ნაყოფის სიკვდილიანობის შემთხვევები.
დისემინირებული სისხლძარღვშიდა შედედება:
იშვიათ შემთხვევებში, უტეროტონული პრეპარატებით, მათ შორის ოქსიტოცინით, მშობიარობის ფარმაკოლოგიური ინდუქციისას აღინიშნება მშობიარობის შემდგომ პერიოდში დისემინირებული სისხლძარღვშიდა შედედების (DIC) განვითარების გაზრდილი რისკი. ეს რისკი პირდაპირ კავშირშია ფარმაკოლოგიურ ინდუქციასთან და არა კონკრეტული პრეპარატის გამოყენებასთან. რისკი განსაკუთრებით იზრდება ქალებში, რომლებსაც აქვთ დისემინირებული შიდასისხლძარღვოვანი შედედების დამატებითი რისკ-ფაქტორები: 35 წელზე მეტი ასაკი, გართულებული ორსულობა (მაგ., გესტაციური დიაბეტი, ჰიპერტენზია, ჰიპოთირეოზი), გესტაციური ასაკი 40 კვირაზე მეტი. ამ ქალებში ოქსიტოცინი და ალტერნატიული მედიკამენტები სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული და ექიმმა ყურადღება უნდა მიაქციოს დისემინირებული შიდასისხლძარღვოვანი შედედების ნიშნებს.
ჰიპერჰიდრატაცია:
რადგან ოქსიტოცინს აქვს სუსტი ანტიდიურეზული ეფექტი, პრეპარატის მაღალი დოზების ხანგრძლივმა ინტრავენურმა შეყვანამ დიდი რაოდენობით სითხეების მიღებასთან ერთად (მაგ., აბორტის საფრთხის ან წარუმატებელი აბორტის ან მშობიარობის შემდგომი სისხლდენის მკურნალობისას) შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპერჰიდრატაცია ჰიპონატრიემიასთან ერთად. ოქსიტოცინის და ინტრავენური სითხეების მიღებისას ვითარდება კომბინირებული ანტიდიურეზული ეფექტი, რაც იწვევს ჰიპერვოლემიას, რასაც მოჰყვება ჰიპონატრიემიის გარეშე ფილტვების მწვავე შეშუპების ჰემოდინამიკური ფორმის განვითარება. ამ იშვიათი გართულებების თავიდან ასაცილებლად, ოქსიტოცინის მაღალი დოზების ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში შეყვანისას უნდა დაიცვათ შემდეგი სიფრთხილის ზომები: ელექტროლიტების შემცველი გამხსნელის გამოყენება (და არა დექსტროზა); სითხის ინფუზიები უნდა გაკეთდეს მცირე მოცულობით (მშობიარობის ინდუქციის ან სტიმულაციის მიზნით ორსულობის გვიან პერიოდში, ოქსიტოცინი შეიძლება მიღებულ იქნას რეკომენდებულზე მაღალი კონცენტრაციით); სითხის ორალური მიღება უნდა შეიზღუდოს; სითხის ბალანსი უნდა ჩაიწეროს; ელექტროლიტების დისბალანსზე ეჭვის შემთხვევაში ნაჩვენებია ელექტროლიტების შემცველობის ლაბორატორიული ტესტირება.
ანაფილაქსიური რეაქციები ლატექსზე ალერგიის მქონე ქალებში
ოქსიტოცინის მიღების შემდეგ დაფიქსირებულია ანაფილაქსიური რეაქციების შემთხვევები ლატექსზე ალერგიის მქონე ქალებში. რადგან ოქსიტოცინი სტრუქტურულად ლატექსის ჰომოლოგიურია, ლატექსის ალერგია/აუტანლობა შეიძლება იყოს ოქსიტოცინის მიღების შემდეგ ანაფილაქსიური რეაქციის მნიშვნელოვანი წინასწარგანწყობის ფაქტორი.
პროფილაქტიკური/სიფრთხილის ზომები
ოქსიტოცინი არ გამოიყენება ინტრავენური ბოლუსური ინექციის სახით, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე, ხანმოკლე არტერიული ჰიპოტენზია, რომელსაც თან ახლავს „წამოხურებები“ და რეფლექსური ტაქიკარდია.
ოქსიტოცინის მიღება შესაძლებელია მხოლოდ პარენტერალურად (ინტრავენურად ან კუნთში).
ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან
ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია.
პროსტაგლანდინები და მათი ანალოგები
ოქსიტოცინის შეყვანა არ შეიძლება ვაგინალური პროსტაგლანდინების გამოყენებიდან 6 საათის განმავლობაში.
ოქსიტოცინის ერთდროულმა გამოყენებამ მშობიარობის ან აბორტის სხვა ინდუქტორებთან (პროსტაგლანდინები) ერთად შეიძლება გამოიწვიოს საშვილოსნოს ჰიპერტენზია (ტონუსის მომატება), საშვილოსნოს გახევა ან საშვილოსნოს ყელის ტრავმა (მაგალითად, პროსტაგლანდინები აძლიერებენ ოქსიტოცინის მასტიმულირებელ ეფექტს საშვილოსნოს მიომეტრიუმზე).
ერთდროული გამოყენება, რომელიც სიფრთხილეს მოითხოვს
ვაგინალური პროსტაგლანდინებისა და ოქსიტოცინის თანმიმდევრული შეყვანის დაგეგმვისას (6 საათიანი ინტერვალით), აუცილებელია შემდეგი პარამეტრების მკაცრი მონიტორინგი:
- მჟავა-ტუტოვანი ბალანსი,
- შეკუმშვების სიხშირე, ხანგრძლივობა და სიძლიერე,
- ნაყოფის გულისცემა,
- დედის არტერიული წნევა და გულისცემა,
- საშვილოსნოს ტონუსი მოსვენებულ მდგომარეობაში,
- სითხის მიღებასა და გამოყოფას შორის ბალანსი.
ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული
QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელი პრეპარატები
ოქსიტოცინი უნდა განიხილებოდეს, როგორც პრეპარატი, რომელსაც შეუძლია პოტენციურად გამოიწვიოს არითმია, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პარკუჭოვანი ტაქიკარდიის სხვა რისკ-ფაქტორები, ანუ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ პრეპარატებს ან პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გახანგრძლივებული QT სინდრომი ანამნეზში.
კაუდალური ანესთეზია - ვაზოკონსტრიქტორები
ოქსიტოცინს შეუძლია გააძლიეროს ვაზოკონსტრიქტორების და სიმპათომიმეტიკების ვაზოკონსტრიქტორული ეფექტი, ადგილობრივი ანესთეტიკების შემადგენლობაში შემავალი პრეპარატებისაც კი. მძიმე ჰიპერტენზიის შემთხვევები დაფიქსირდა ოქსიტოცინის შეყვანისას ვაზოკონსტრიქტორების პროფილაქტიკური გამოყენებიდან სამი-ოთხი საათის შემდეგ კაუდალურ ანესთეზიასთან ერთად.
ინჰალაციური ანესთეტიკები (მაგ., ციკლოპროპანი, ჰალოტანი, სევოფლურანი, დესფლურანი, ენფლურანი)
ინჰალაციური ანესთეტიკები ახდენენ საშვილოსნოს მოდუნებას და იწვევენ საშვილოსნოს ტონუსის მკვეთრ შესუსტებას, რითაც ამცირებენ ოქსიტოცინის მასტიმულირებელ ეფექტს. ინჰალაციური ანესთეტიკების ოქსიტოცინთან ერთდროული გამოყენებისას აღწერილია გულის არითმიის შემთხვევები.
ციკლოპროპანის, ენფლურანის, ჰალოთანის და იზოფლურანის გამოყენებით ანესთეზიამ შეიძლება შეცვალოს ოქსიტოცინის გავლენა გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე და გამოიწვიოს მოულოდნელი გვერდითი რეაქცია არტერიული ჰიპოტენზიის სახით. ციკლოპროპანით ანესთეზიის დროს ოქსიტოცინის მიღებისას აღწერილია სინუსური ბრადიკარდიის და ატრიოვენტრიკულური რიტმის დარღვევების შემთხვევები დედაში.
ორსულობა და ძუძუთი კვება
ცხოველებში ოქსიტოცინის რეპროდუქციულ ფუნქციაზე ზემოქმედების შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა. გამოყენების ფართო გამოცდილების, პრეპარატის ქიმიური სტრუქტურისა და ფარმაკოლოგიური თვისებების გათვალისწინებით, როდესაც ის ინიშნება ჩვენებებით (მშობიარობის სტიმულირების ან გაძლიერების მიზნით), ნაყოფის მანკების რისკი არ არის მოსალოდნელი. ორსულობის პირველ ტრიმესტრში ოქსიტოცინი გამოიყენება მხოლოდ სპონტანური ან ხელოვნური აბორტის შემთხვევებში.
ძუძუთი კვება
ოქსიტოცინი მცირე რაოდენობით გვხვდება დედის რძეში.
თუმცა, არ არსებობს საფუძველი ვივარაუდოთ, რომ ოქსიტოცინს უარყოფითი გავლენა ექნება ახალშობილზე, რადგან ამ შემთხვევაში ის ხვდება საჭმლის მომნელებელ ტრაქტში, სადაც სწრაფად ინაქტივირდება.
არ ჩატარებულა კვლევები ამ პრეპარატის კანცეროგენურობისა და მუტაგენურობის შესახებ ადამიანებში ან ცხოველებში; არ არსებობს ინფორმაცია ოქსიტოცინის ფერტილობაზე ზემოქმედების შესახებ. ცხოველებში ოქსიტოცინის რეპროდუქციულ სისტემაზე ზემოქმედების შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა.
გავლენა ავტომობილის მართვაზე
ოქსიტოცინი გავლენას არ ახდენს სატრანსპორტო საშუალებების და მექანიზმების მართვის უნარზე.
შეფუთვა
1 მლ საინექციო ხსნარი უფერო შუშის ამპულაში გატეხვის წერტილით. 5 ამპულა პლასტმასის სადებზე მუყაოს კოლოფში, გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.
გვერდითი მოვლენები
ქვემოთ მოცემულ ცხრილში ჩამოთვლილი გვერდითი მოვლენები ეფუძნება კლინიკური კვლევების შედეგებს და პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებას. პოსტმარკეტინგული გამოყენების დროს დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენები მიღებულია სპონტანური ცნობებიდან და ლიტერატურული წყაროებიდან. ვინაიდან ასეთი რეაქციების შესახებ შეტყობინება ნებაყოფლობითია და პოპულაციის ზომა გაურკვეველია, რეაქციების სიხშირის სანდოდ შეფასება შეუძლებელია.
ცხრილი 1. დედის ორგანიზმში განვითარებული გვერდითი რეაქციები
ორგანოთა სისტემების კლასი
გვერდითი მოვლენები
სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები
დისემინირებული სისხლძარღვშიდა კოაგულაცია
იმუნური სისტემის დარღვევები
ანაფილაქსიური რეაქციები
ჰიპერმგრძნობელობა
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
წყლით ინტოქსიკაცია
ნერვული სისტემის დარღვევები
თავის ტკივილი
გულის დარღვევები
გულის რიტმის დარღვევები
რეფლექსური ტაქიკარდია, მიოკარდიუმის იშემია, QTC ინტერვალის გახანგრძლივება
პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლია
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
არტერიული ჰიპოტენზია
სისხლჩაქცევა
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის და შუასაყრის დარღვევები
ფილტვების მწვავე შეშუპება
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დარღვევები
გულისრევა
ღებინება
ზემოქმედება ორსულობის მიმდინარეობაზე, მშობიარობის შემდგომ და პერინატალურ მდგომარეობებზე
საშვილოსნოს ჰიპერტონიურობა, ტეტანური შეკუმშვები, საშვილოსნოს გახევა
ცხრილი 2. ნაყოფში/ახალშობილში განვითარებული გვერდითი მოვლენები
ორგანოთა სისტემების კლასი
გვერდითი მოვლენები
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
ახალშობილთა ჰიპონატრიემია
მხედველობის დარღვევები
რეტინალური სისხლჩაქცევა ნეონატალურ პერიოდში
გულის დარღვევები
გულის რიტმის დარღვევები
სინუსური ბრადიკარდია
ტაქიკარდია
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის და შუასაყრის დარღვევები
ასფიქსია
ზემოქმედება ორსულობის მიმდინარეობაზე, მშობიარობის შემდგომ და პერინატალურ მდგომარეობებზე;
ნაყოფის სიკვდილი ასფიქსიის გამო; ნაყოფის დისტრესი; თავის ტვინის დაზიანება
ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული მონაცემები
აპგარის სკალის მიხედვით დაბალი ქულა დაბადებიდან 5 წუთის შემდეგ;
შესაძლო გვერდითი რეაქციების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება;
სამკურნალო პროდუქტის რეგისტრაციის შემდეგ მნიშვნელოვანია შესაძლო გვერდითი რეაქციების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება. ეს სამკურნალო პროდუქტის სარგებლისა და რისკის თანაფარდობის მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. ჯანდაცვის სპეციალისტებს ურჩევენ, შესაძლო გვერდითი რეაქციების შესახებ ინფორმაცია მიაწოდონ ეროვნული ანგარიშგების სისტემის მეშვეობით.
ჭარბი დოზა
სიმპტომები:
ოქსიტოცინის მაქსიმალური დოზა დადგენილი არ არის.
ოქსიტოცინი ინაქტივირდება პროტეოლიზური ფერმენტებით საჭმლის მომნელებელ ტრაქტში. ამიტომ, პრეპარატი არ შეიწოვება ნაწლავში და ტოქსიკური ეფექტების განვითარება პერორალურად მიღებისას ნაკლებად სავარაუდოა.
ჭარბი დოზირების სიმპტომები ძირითადად დამოკიდებულია საშვილოსნოს მგრძნობელობაზე ოქსიტოცინის მიმართ და არ არის დაკავშირებული პრეპარატის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის არსებობასთან. ჰიპერსტიმულაციის დროს ხდება ძლიერი (ჰიპერტონული) ან გახანგრძლივებული (ტეტანური) შეკუმშვა ან საშვილოსნოს ტონუსის მომატება მოსვენებულ მდგომარეობაში (ორ შეკუმშვას შორის) 15-20 მმ წყ.სვ.-მდე და მეტი, რაც იწვევს სამშობიარო მოქმედებების დარღვევას, დედის სხეულის ან საშვილოსნოს ყელის, საშოს გახევას, სისხლდენას მშობიარობის შემდგომ პერიოდში, საშვილოსნო-პლაცენტარული უკმარისობას, ნაყოფის ბრადიკარდიას, მის ჰიპოქსიას, ჰიპერკაპნიას და სიკვდილს.
მკურნალობა:
პრეპარატის მაღალი დოზების (40-50 მლ/წთ) ხანგრძლივი მიღებისას შეიძლება განვითარდეს სერიოზული გვერდითი რეაქცია ჰიპერჰიდრატაციისა და კრუნჩხვების სახით, რაც განპირობებულია ოქსიტოცინის ანტიდიურეზული მოქმედებით. ჰიპერჰიდრატაციის მკურნალობა შემდეგია: ოქსიტოცინის შეწყვეტა, სითხის მიღების შეზღუდვა, შარდმდენების გამოყენება, ჰიპერტონული ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარის ინტრავენური შეყვანა, ელექტროლიტური ბალანსის აღდგენა, კრუნჩხვების კუპირება ბარბიტურატების შესაბამისი დოზებით და კომაში მყოფი პაციენტის პროფესიონალური მოვლის უზრუნველყოფა.
თუ ოქსიტოცინის უწყვეტი ინტრავენური ინფუზიის დროს გამოვლინდა დოზის გადაჭარბების ნიშნები ან სიმპტომები, აუცილებელია ინფუზიის დაუყოვნებლივ შეწყვეტა და დედისთვის ჟანგბადის მიწოდება. ჭარბი ჰიდრატაციის შემთხვევაში მნიშვნელოვანია სითხის მიღების შეზღუდვა, დიურეზის სტიმულირება, ელექტროლიტური ბალანსის კორექცია და კრუნჩხვების კონტროლი, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს დროთა განმავლობაში. კომის შემთხვევაში, აუცილებელია სასუნთქი გზების გამტარობის შენარჩუნება უგონო მდგომარეობაში მყოფი პაციენტის მოვლის ჩვეულებრივი მეთოდების გამოყენებით.
შემადგენლობა
თითოეული ამპულა (1 მლ) შეიცავს 5 სე ოქსიტოცინს.
დამხმარე ნივთიერებები:
ყინულის ძმარმჟავა, ქლორბუტანოლის ჰემიჰიდრატი; ეთანოლი 96%, საინექციო წყალი.
დამხმარე ნივთიერება ცნობილი ეფექტით: 40 მგ ეთანოლი 1 მლ ხსნარში.
აღწერა
უფერო, გამჭვირვალე ხსნარი.
შენახვის პირობები
შეინახეთ +2°C-დან +15°C-მდე ტემპერატურაზე.
შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა
3 წელი.
არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II , გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით, გამოიყენება სამედიცინო დაწესებულებებში
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ჰიპოფიზის და ჰიპოთალამუსის ჰორმონები და მათი წარმოებულები, ოქსიტოცინი და მისი წარმოებულები.
ათქ კოდი: H01B B02
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
ოქსიტოცინის კლინიკური და ფარმაკოლოგიური თვისებები ჰიპოფიზის უკანა წილის ენდოგენური ოქსიტოცინის თვისებების მსგავსია. საშვილოსნოს მიომეტრიუმი შეიცავს ოქსიტოცინის რეცეპტორებს, რომლებიც მიეკუთვნებიან G-ცილის რეცეპტორების ოჯახს. ოქსიტოცინი იწვევს საშვილოსნოს გლუვი კუნთების შეკუმშვას კალციუმის უჯრედშიდა კონცენტრაციის გაზრდით და ამით იწვევს ფიზიოლოგიური სპონტანური მშობიარობის დროს წარმოქმნილი შეკუმშვების მსგავს შეკუმშვებს და ასევე დროებით ამცირებს საშვილოსნოში სისხლის მიმოქცევას.
კუნთების შეკუმშვის ამპლიტუდისა და ხანგრძლივობის ზრდასთან ერთად, საშვილოსნოს ყელი ფართოვდება და გლუვდება. ორსულობის პროგრესირებასთან ერთად, ოქსიტოცინის რეცეპტორების რაოდენობა და საშვილოსნოს მგრძნობელობა მათ მიმართ იზრდება და ორსულობის ბოლოს მაქსიმუმს აღწევს. შესაბამისი დოზებით ოქსიტოცინის შეყვანისას შესაძლებელია საშვილოსნოს შეკუმშვის უნარის გაძლიერება სპონტანური შეკუმშვების სიძლიერისა და სიხშირის ზომიერი ზრდიდან (ფიზიოლოგიური მშობიარობისთვის დამახასიათებელი) სტაბილურ ტეტანურ შეკუმშვამდე.
ოქსიტოცინი იწვევს სარძევე ჯირკვლების ალვეოლების გარშემო არსებული მიოეპითელური უჯრედების შეკუმშვას, რითაც ხელს უწყობს რძის სეკრეციას.
სისხლძარღვების გლუვ კუნთებზე ზემოქმედებით, ოქსიტოცინი იწვევს ვაზოდილატაციას, ზრდის სისხლის ნაკადს თირკმელებში, კორონარულ სისხლძარღვებსა და თავის ტვინის სისხლძარღვებში. არტერიული წნევა, როგორც წესი, არ იცვლება, თუმცა, ოქსიტოცინის დიდი რაოდენობით ინტრავენურად გაუზავებელი ხსნარის სახით შეყვანისას, შეიძლება აღინიშნოს არტერიული წნევის დროებითი ვარდნა რეფლექსური ტაქიკარდიის განვითარებით და გულის გამოტყორცნის რეფლექსური მატებით. არტერიული წნევის შემცირების შემდეგ, ხდება მცირე, მაგრამ სტაბილური მატება.
ვაზოპრესინისგან განსხვავებით, ოქსიტოცინს აქვს მინიმალური ანტიდიურეზული ეფექტი; თუმცა, როდესაც ოქსიტოცინი მიიღება დიდი რაოდენობით არაელექტროლიტურ სითხეებთან ერთად და/ან ძალიან სწრაფად შეყვანისას, შეიძლება განვითარდეს ჰიპერჰიდრატაცია.
ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა
ინტრავენურად შეყვანისას, ოქსიტოცინის მოქმედება საშვილოსნოზე თითქმის მყისიერად ხდება და გრძელდება 1 საათის განმავლობაში. კუნთში შეყვანის შემდეგ, მიოტონური მოქმედება ვლინდება 3-7 წუთის განმავლობაში და გრძელდება 2-3 საათის განმავლობაში.
განაწილება
ვაზოპრესინის მსგავსად, ოქსიტოცინი ნაწილდება უჯრედგარე სივრცეში. ოქსიტოცინის მცირე რაოდენობა, სავარაუდოდ, აღწევს ნაყოფის სისხლში. ოქსიტოცინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1-დან 6 წუთამდე (ნაკლებია ორსულობის გვიან ვადაზე და ლაქტაციის პერიოდში).
მეტაბოლიზმი
პრეპარატის უმეტესი ნაწილი სწრაფად მეტაბოლიზდება ღვიძლსა და თირკმელებში. ოქსიტოცინი ინაქტივირდება ფერმენტული ჰიდროლიზის დროს, ძირითადად ქსოვილოვანი ოქსიტოკინაზას მოქმედებით. ოქსიტოკინაზა ასევე გვხვდება პლაცენტის ქსოვილსა და სისხლის პლაზმაში.
გამოყოფა
ოქსიტოცინის მხოლოდ მცირე რაოდენობა გამოიყოფა უცვლელი სახით თირკმელებით.
ფარმაკოკინეტიკა პაციენტთა სპეციფიკურ ჯგუფებში
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტები
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა. თუმცა, გამოყოფის გზის და ანტიდიურეზული ეფექტის გამო ოქსიტოცინის თირკმლისმიერი ექსკრეციის გაუარესების გათვალისწინებით, არსებობს ოქსიტოცინის დაგროვების და გახანგრძლივებული მოქმედების შესაძლებლობა.
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტები
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკაში ცვლილებები ნაკლებად სავარაუდოა, რადგან ოქსიტოცინის მამეტაბოლიზებელი ფერმენტი (ოქსიტოკინაზა) გვხვდება არა მხოლოდ ღვიძლში, ხოლო პლაცენტაში ოქსიტოკინაზას აქტივობა მნიშვნელოვნად იზრდება მშობიარობის დროისთვის. ამრიგად, ოქსიტოცინის ბიოტრანსფორმაცია ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის პირობებში არ გამოიწვევს ოქსიტოცინის მეტაბოლური კლირენსის მნიშვნელოვან ცვლილებას.
ინსტრუქციის სრული ტექსტი · სამედიცინო ინსტრუქცია
სამკურნალო პროდუქტის სამედიცინო გამოყენების
ინსტრუქცია
პრეპარატის სავაჭრო დასახელება: ოქსიტოცინ-რიხტერი
საერთაშორისო არადაპატენტებული დასახელება (INN):
ოქსიტოცინი
გამოშვების ფორმა: საინექციო ხსნარი
შემადგენლობა
თითოეული ამპულა (1 მლ) შეიცავს 5 სე ოქსიტოცინს.
დამხმარე ნივთიერებები:
ყინულის ძმარმჟავა, ქლორბუტანოლის ჰემიჰიდრატი; ეთანოლი 96%, საინექციო წყალი.
დამხმარე ნივთიერება ცნობილი ეფექტით: 40 მგ ეთანოლი 1 მლ ხსნარში.
აღწერა
უფერო, გამჭვირვალე ხსნარი.
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: ჰიპოფიზის და ჰიპოთალამუსის ჰორმონები და მათი წარმოებულები, ოქსიტოცინი და მისი წარმოებულები.
ათქ კოდი: H01B B02
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფარმაკოდინამიკა
ოქსიტოცინის კლინიკური და ფარმაკოლოგიური თვისებები ჰიპოფიზის უკანა წილის ენდოგენური ოქსიტოცინის თვისებების მსგავსია. საშვილოსნოს მიომეტრიუმი შეიცავს ოქსიტოცინის რეცეპტორებს, რომლებიც მიეკუთვნებიან G-ცილის რეცეპტორების ოჯახს. ოქსიტოცინი იწვევს საშვილოსნოს გლუვი კუნთების შეკუმშვას კალციუმის უჯრედშიდა კონცენტრაციის გაზრდით და ამით იწვევს ფიზიოლოგიური სპონტანური მშობიარობის დროს წარმოქმნილი შეკუმშვების მსგავს შეკუმშვებს და ასევე დროებით ამცირებს საშვილოსნოში სისხლის მიმოქცევას.
კუნთების შეკუმშვის ამპლიტუდისა და ხანგრძლივობის ზრდასთან ერთად, საშვილოსნოს ყელი ფართოვდება და გლუვდება. ორსულობის პროგრესირებასთან ერთად, ოქსიტოცინის რეცეპტორების რაოდენობა და საშვილოსნოს მგრძნობელობა მათ მიმართ იზრდება და ორსულობის ბოლოს მაქსიმუმს აღწევს. შესაბამისი დოზებით ოქსიტოცინის შეყვანისას შესაძლებელია საშვილოსნოს შეკუმშვის უნარის გაძლიერება სპონტანური შეკუმშვების სიძლიერისა და სიხშირის ზომიერი ზრდიდან (ფიზიოლოგიური მშობიარობისთვის დამახასიათებელი) სტაბილურ ტეტანურ შეკუმშვამდე.
ოქსიტოცინი იწვევს სარძევე ჯირკვლების ალვეოლების გარშემო არსებული მიოეპითელური უჯრედების შეკუმშვას, რითაც ხელს უწყობს რძის სეკრეციას.
სისხლძარღვების გლუვ კუნთებზე ზემოქმედებით, ოქსიტოცინი იწვევს ვაზოდილატაციას, ზრდის სისხლის ნაკადს თირკმელებში, კორონარულ სისხლძარღვებსა და თავის ტვინის სისხლძარღვებში. არტერიული წნევა, როგორც წესი, არ იცვლება, თუმცა, ოქსიტოცინის დიდი რაოდენობით ინტრავენურად გაუზავებელი ხსნარის სახით შეყვანისას, შეიძლება აღინიშნოს არტერიული წნევის დროებითი ვარდნა რეფლექსური ტაქიკარდიის განვითარებით და გულის გამოტყორცნის რეფლექსური მატებით. არტერიული წნევის შემცირების შემდეგ, ხდება მცირე, მაგრამ სტაბილური მატება.
ვაზოპრესინისგან განსხვავებით, ოქსიტოცინს აქვს მინიმალური ანტიდიურეზული ეფექტი; თუმცა, როდესაც ოქსიტოცინი მიიღება დიდი რაოდენობით არაელექტროლიტურ სითხეებთან ერთად და/ან ძალიან სწრაფად შეყვანისას, შეიძლება განვითარდეს ჰიპერჰიდრატაცია.
ფარმაკოკინეტიკა
შეწოვა
ინტრავენურად შეყვანისას, ოქსიტოცინის მოქმედება საშვილოსნოზე თითქმის მყისიერად ხდება და გრძელდება 1 საათის განმავლობაში. კუნთში შეყვანის შემდეგ, მიოტონური მოქმედება ვლინდება 3-7 წუთის განმავლობაში და გრძელდება 2-3 საათის განმავლობაში.
განაწილება
ვაზოპრესინის მსგავსად, ოქსიტოცინი ნაწილდება უჯრედგარე სივრცეში. ოქსიტოცინის მცირე რაოდენობა, სავარაუდოდ, აღწევს ნაყოფის სისხლში. ოქსიტოცინის ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1-დან 6 წუთამდე (ნაკლებია ორსულობის გვიან ვადაზე და ლაქტაციის პერიოდში).
მეტაბოლიზმი
პრეპარატის უმეტესი ნაწილი სწრაფად მეტაბოლიზდება ღვიძლსა და თირკმელებში. ოქსიტოცინი ინაქტივირდება ფერმენტული ჰიდროლიზის დროს, ძირითადად ქსოვილოვანი ოქსიტოკინაზას მოქმედებით. ოქსიტოკინაზა ასევე გვხვდება პლაცენტის ქსოვილსა და სისხლის პლაზმაში.
გამოყოფა
ოქსიტოცინის მხოლოდ მცირე რაოდენობა გამოიყოფა უცვლელი სახით თირკმელებით.
ფარმაკოკინეტიკა პაციენტთა სპეციფიკურ ჯგუფებში
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტები
თირკმლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა. თუმცა, გამოყოფის გზის და ანტიდიურეზული ეფექტის გამო ოქსიტოცინის თირკმლისმიერი ექსკრეციის გაუარესების გათვალისწინებით, არსებობს ოქსიტოცინის დაგროვების და გახანგრძლივებული მოქმედების შესაძლებლობა.
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტები
ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა. ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში პრეპარატის ფარმაკოკინეტიკაში ცვლილებები ნაკლებად სავარაუდოა, რადგან ოქსიტოცინის მამეტაბოლიზებელი ფერმენტი (ოქსიტოკინაზა) გვხვდება არა მხოლოდ ღვიძლში, ხოლო პლაცენტაში ოქსიტოკინაზას აქტივობა მნიშვნელოვნად იზრდება მშობიარობის დროისთვის. ამრიგად, ოქსიტოცინის ბიოტრანსფორმაცია ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის პირობებში არ გამოიწვევს ოქსიტოცინის მეტაბოლური კლირენსის მნიშვნელოვან ცვლილებას.
გამოყენების ჩვენებები
ოქსიტოცინი გამოიყენება საშვილოსნოს შეკუმშვის აქტივობის სტიმულირებისა და გაძლიერებისთვის.
გამოყენება წინასამშობიარო პერიოდში:
მშობიარობის ინდუქცია
ოქსიტოცინი გამოიყენება მშობიარობის ინდუქციისთვის სამედიცინო ჩვენებებით, მაგალითად, ვადაგადაცილებული ორსულობის, სანაყოფე გარსების ნაადრევი რღვევის ან ორსულობით გამოწვეული ჰიპერტენზიის (პრეეკლამფსიის) შემთხვევებში.
მშობიარობის სტიმულირება
მშობიარობის პირველ ან მეორე პერიოდში ოქსიტოცინი შეიძლება შეყვანილ იქნას ინტრავენურად ინფუზიის სახით საშვილოსნოს შეკუმშვის აქტივობის გასაძლიერებლად ხანგრძლივი მშობიარობის დროს, სამშობიარო მოქმედებების არარსებობის ან სისუსტის დროს.
გამოყენება ორსულობის ადრეულ ვადებზე
როგორც დამხმარე თერაპია არასრული აბორტის, აბორტის საშიშროების ან წარუმატებელი აბორტის დროს.
გამოყენება მშობიარობის შემდგომ პერიოდში:
მშობიარობის შემდგომი საშვილოსნოს ატონიისა და სისხლდენის პროფილაქტიკისა და მკურნალობისთვის, როგორც ბუნებრივი მშობიარობის შემთხვევაში, ასევე საკეისრო კვეთის შემთხვევაში (მშობიარობის შემდეგ).
დიაგნოსტიკური გამოყენება:
ნაყოფის ფეტოპლაცენტალური რესპირატორული რეზერვის შეფასება მაღალი რისკის მქონე ორსულობებში (ოქსიტოცინის სტრეს-ტესტი).
უკუჩვენებები
ოქსიტოცინი არ გამოიყენება მშობიარობის ინდუქციის ან გაძლიერების მიზნით, თუ მშობიარობის ბუნებრივი გზები უკუნაჩვენებია. ასეთი შემთხვევებია, მაგრამ არ შემოიფარგლება შემდეგით:
- კლინიკურად ვიწრო მენჯი,
- ნაყოფის არასწორი მდებარეობა (ნაყოფის მდებარეობა, რომელიც ხელს უშლის ბუნებრივ მშობიარობას წინასწარი ჩარევის გარეშე, როგორიცაა ნაყოფის განივი მდებარეობა),
პლაცენტის სრული წინამდებარეობა ან ჭიპლარის სისხლძარღვების წინამდებარეობა
ჭიპლარის მარყუჟების წინამდებარეობა ან გამოვარდა.
ოქსიტოცინის ინექციის გამოყენება უკუნაჩვენებია შემდეგ შემთხვევებში:
- ჰიპერმგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების ან რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ,
- ნაყოფის დისტრესის განვითარება სამშობიარო მოქმედებების დაწყებამდე;
- საშვილოსნოს შეკუმშვების ჰიპერტონული ხასიათი;
ოქსიტოცინი არ გამოიყენება დიდი ხნის განმავლობაში პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ საშვილოსნოს შეკუმშვის სისუსტე, რომელიც რეზისტენტულია ოქსიტოცინის მიმართ, მძიმე პრეეკლამფსიური ტოქსემიით ან მძიმე გულ-სისხლძარღვთა დაავადებით.
ოქსიტოცინის შეყვანა არ შეიძლება ვაგინალური პროსტაგლანდინების მიღებიდან 6 საათის განმავლობაში.
გამოყენება ორსულობისა და ძუძუთი კვების დროს.
ორსულობა
ცხოველებში ოქსიტოცინის რეპროდუქციულ ფუნქციაზე ზემოქმედების შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა. გამოყენების ფართო გამოცდილების, პრეპარატის ქიმიური სტრუქტურისა და ფარმაკოლოგიური თვისებების გათვალისწინებით, როდესაც ის ინიშნება ჩვენებებით (მშობიარობის სტიმულირების ან გაძლიერების მიზნით), ნაყოფის მანკების რისკი არ არის მოსალოდნელი. ორსულობის პირველ ტრიმესტრში ოქსიტოცინი გამოიყენება მხოლოდ სპონტანური ან ხელოვნური აბორტის შემთხვევებში.
ძუძუთი კვება
ოქსიტოცინი მცირე რაოდენობით გვხვდება დედის რძეში.
თუმცა, არ არსებობს საფუძველი ვივარაუდოთ, რომ ოქსიტოცინს უარყოფითი გავლენა ექნება ახალშობილზე, რადგან ამ შემთხვევაში ის ხვდება საჭმლის მომნელებელ ტრაქტში, სადაც სწრაფად ინაქტივირდება.
არ ჩატარებულა კვლევები ამ პრეპარატის კანცეროგენურობისა და მუტაგენურობის შესახებ ადამიანებში ან ცხოველებში; არ არსებობს ინფორმაცია ოქსიტოცინის ფერტილობაზე ზემოქმედების შესახებ. ცხოველებში ოქსიტოცინის რეპროდუქციულ სისტემაზე ზემოქმედების შესახებ კვლევები არ ჩატარებულა.
გამოყენების წესი და დოზები
დოზირების რეჟიმი
დოზირება უნდა შეირჩეს თითოეული პაციენტის ინდივიდუალური საჭიროებების შესაბამისად, დედისა და ნაყოფის რეაქციის გათვალისწინებით.
დოზირების შესახებ შემდეგი ინფორმაცია დაფუძნებულია ზოგადი გამოყენების სხვადასხვა რეჟიმებსა და ჩვენებებზე.
მშობიარობის ინდუქცია და სამშობიარო მოქმედებების გაძლიერება
მშობიარობის ინდუქციის ან სტიმულაციის მიზნით, ოქსიტოცინი გამოიყენება ექსკლუზიურად ინტრავენური წვეთოვანი ინფუზიის სახით. აუცილებელია ინფუზიის სიჩქარის მკაცრად დაცვა. მშობიარობის უსაფრთხო ინდუქციის ან სტიმულაციის უზრუნველსაყოფად, ოქსიტოცინი უნდა შეიყვანოთ საინფუზიო ტუმბოს ან სხვა მსგავსი მოწყობილობის გამოყენებით. გარდა ამისა, საშვილოსნოს შეკუმშვა და ნაყოფის გულისცემა რეგულარულად უნდა კონტროლდებოდეს. თუ საშვილოსნოს შეკუმშვა ზედმეტად გაძლიერდება, ოქსიტოცინის ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს, საშვილოსნოს კუნთების ჭარბი აქტივობის სწრაფი შემცირებით.
ოქსიტოცინის ინფუზია არ უნდა დაიწყოს ვაგინალური პროსტაგლანდინების გამოყენებიდან პირველი 6 საათის განმავლობაში.
ოქსიტოცინი უნდა შეიყვანოთ ინტრავენური წვეთოვანი ინფუზიის სახით, სასურველია ცვლადი სიჩქარის ინფუზიური ტუმბოს გამოყენებით.
- 5 სე ოქსიტოცინის 500 მლ დექსტროზის ხსნარში (ან ფიზიოლოგიურ ხსნარში) შეყვანის სიჩქარეა 10 წვეთი/წთ. ეს სიჩქარე დაახლოებით 2.5 მსე/წთ-ს შეესაბამება. დოზირების შესახებ დეტალური ინფორმაცია მოცემულია ცხრილში.
ოქსიტოცინის ინფუზიის სიჩქარე მშობიარობის ინდუქციისთვის
ინდუქციის დაწყებიდან დრო (სთ)
ოქსიტოცინის კონცენტრაცია
წვეთები/წთ
მიახლოებითი დოზა (მსე/წთ)
შეყვანილი მოცულობა (მლ)
ინფუზიის მთლიანი მოცულობა (მლ)
0,00
- 5 სე 500 მლ დექსტროზას ხსნარში ან ფიზიოლოგიურ ხსნარში (5 მსე/მლ)
10
3
0
0
0,50
იდენტური
20
5
15
15
1,00
იდენტური
30
8
30
45
1,50
იდენტური
40
10
45
90
2,00
იდენტური
50
13
60
150
2,50
იდენტური
60
15
75
225
3,00
5 სე 500 მლ დექსტროზას ხსნარში ან ფიზიოლოგიურ ხსნარში (10 მსე/მლ)
30
15
90
315
3,50
იდენტური
40
20
45
360
4,00
იდენტური
50
25
60
420
4,50
იდენტური
60
30
75
495
5,00
10 სე 500 მლ დექსტროზას ხსნარში ან ფიზიოლოგიურ ხსნარში (20 მსე/მლ)
30
30
90
585
5,50
იდენტური
40
40
45
630
6,00
იდენტური
50
50
60
690
6,50
იდენტური
60
60
75
765
7,00
იდენტური
60
60
90
855
საშვილოსნოდან სისხლდენის შეჩერება მშობიარობის შემდგომ პერიოდში
ოქსიტოცინის შეყვანის ზოგადი ტაქტიკა
შეიყვანეთ 10 სე ოქსიტოცინი კუნთში ინექციის სახით, შემდეგ დაიწყეთ ინტრავენური ინფუზია.
საშვილოსნოს ატონიის შემთხვევაში
დოზირება და მიღების გზა
დოზა უწყვეტი მიღებისთვის
მაქსიმალური დოზა
უკუჩვენებები და უსაფრთხოების ზომები
ოქსიტოცინი
ინტრავენურად: შეიყვანეთ 20 სე 1 ლიტრ ინტრავენურ სითხეში 60 წვეთი/წთ სიჩქარით
კუნთშიდა: 10 სე
ინტრავენურად: შეიყვანეთ 20 სე 1 ლიტრ ინტრავენურ სითხეში 40 წვეთი/წთ სიჩქარით
არაუმეტეს 3 ლიტრი ინტრავენური სითხე ოქსიტოცინთან ერთად
არ შეიყვანოთ ინტრავენური ბოლუსური ინექციის სახით
თერაპია არასრული აბორტის ან აბორტის საფრთხის დროს
თუ ორსულობა 16 კვირაზე მეტი ვადისაა, საჭიროების შემთხვევაში, ჩასახვის პროდუქტების ელიმინაციის გასაადვილებლად, შეიყვანეთ 40 ერთეული ოქსიტოცინი 1 ლიტრ ინტრავენურ სითხეში (ფიზიოლოგიური ხსნარი ან რინგერის ლაქტატი); ინფუზიის სიჩქარე უნდა იყოს 40 წვეთი/წთ.
საშვილოსნო-პლაცენტარული უკმარისობის დიაგნოზი (ოქსიტოცინით სტრეს-ტესტი)
ინფუზიის საწყისი სიჩქარე უნდა იყოს 0.5 მსე/წთ. ინფუზიის სიჩქარე უნდა გაორმაგდეს ყოველ ოც წუთში, სანამ არ მიიღწევა ეფექტური დოზა (ჩვეულებრივ 5-6 მსე/წთ, მაქსიმუმ 20 მსე/წთ). ათწუთიანი პერიოდის განმავლობაში საშვილოსნოს 3 ზომიერი შეკუმშვის (თითოეული 40-60 წამი) განვითარების შემდეგ, ინფუზია უნდა შეწყდეს და უნდა გაკონტროლდეს ნაყოფის გულისცემის გვიანი ან ცვალებადი დეცელერაციები.
პაციენტთა განსაკუთრებული ჯგუფები
ბავშვები
მონაცემები არ არის ხელმისაწვდომი.
ხანდაზმული პაციენტები
ხანდაზმულ პაციენტებში (65 წელზე მეტი ასაკის) კვლევები არ ჩატარებულა.
თირკმლის უკმარისობა
თირკმლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა.
ღვიძლის უკმარისობა
ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში კვლევები არ ჩატარებულა.
გამოყენების წესი
ინტრავენური წვეთოვანი ინფუზიები ან კუნთშიდა ინექციები.
ოქსიტოცინის შეყვანა შესაძლებელია მხოლოდ პარენტერალურად (ინტრავენურად ან კუნთში).
გვერდითი მოვლენები
ქვემოთ მოცემულ ცხრილში ჩამოთვლილი გვერდითი მოვლენები ეფუძნება კლინიკური კვლევების შედეგებს და პოსტმარკეტინგულ გამოცდილებას. პოსტმარკეტინგული გამოყენების დროს დაფიქსირებული გვერდითი მოვლენები მიღებულია სპონტანური ცნობებიდან და ლიტერატურული წყაროებიდან. ვინაიდან ასეთი რეაქციების შესახებ შეტყობინება ნებაყოფლობითია და პოპულაციის ზომა გაურკვეველია, რეაქციების სიხშირის სანდოდ შეფასება შეუძლებელია.
ცხრილი 1. დედის ორგანიზმში განვითარებული გვერდითი რეაქციები
ორგანოთა სისტემების კლასი
გვერდითი მოვლენები
სისხლის და ლიმფური სისტემის დარღვევები
დისემინირებული სისხლძარღვშიდა კოაგულაცია
იმუნური სისტემის დარღვევები
ანაფილაქსიური რეაქციები
ჰიპერმგრძნობელობა
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
წყლით ინტოქსიკაცია
ნერვული სისტემის დარღვევები
თავის ტკივილი
გულის დარღვევები
გულის რიტმის დარღვევები
რეფლექსური ტაქიკარდია, მიოკარდიუმის იშემია, QTC ინტერვალის გახანგრძლივება
პარკუჭოვანი ექსტრასისტოლია
სისხლძარღვოვანი დარღვევები
არტერიული ჰიპოტენზია
სისხლჩაქცევა
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის და შუასაყრის დარღვევები
ფილტვების მწვავე შეშუპება
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის დარღვევები
გულისრევა
ღებინება
ზემოქმედება ორსულობის მიმდინარეობაზე, მშობიარობის შემდგომ და პერინატალურ მდგომარეობებზე
საშვილოსნოს ჰიპერტონიურობა, ტეტანური შეკუმშვები, საშვილოსნოს გახევა
ცხრილი 2. ნაყოფში/ახალშობილში განვითარებული გვერდითი მოვლენები
ორგანოთა სისტემების კლასი
გვერდითი მოვლენები
მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები
ახალშობილთა ჰიპონატრიემია
მხედველობის დარღვევები
რეტინალური სისხლჩაქცევა ნეონატალურ პერიოდში
გულის დარღვევები
გულის რიტმის დარღვევები
სინუსური ბრადიკარდია
ტაქიკარდია
სასუნთქი სისტემის, გულმკერდის და შუასაყრის დარღვევები
ასფიქსია
ზემოქმედება ორსულობის მიმდინარეობაზე, მშობიარობის შემდგომ და პერინატალურ მდგომარეობებზე;
ნაყოფის სიკვდილი ასფიქსიის გამო; ნაყოფის დისტრესი; თავის ტვინის დაზიანება
ლაბორატორიული და ინსტრუმენტული მონაცემები
აპგარის სკალის მიხედვით დაბალი ქულა დაბადებიდან 5 წუთის შემდეგ;
შესაძლო გვერდითი რეაქციების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება;
სამკურნალო პროდუქტის რეგისტრაციის შემდეგ მნიშვნელოვანია შესაძლო გვერდითი რეაქციების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება. ეს სამკურნალო პროდუქტის სარგებლისა და რისკის თანაფარდობის მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. ჯანდაცვის სპეციალისტებს ურჩევენ, შესაძლო გვერდითი რეაქციების შესახებ ინფორმაცია მიაწოდონ ეროვნული ანგარიშგების სისტემის მეშვეობით.
ჭარბი დოზირება
სიმპტომები:
ოქსიტოცინის მაქსიმალური დოზა დადგენილი არ არის.
ოქსიტოცინი ინაქტივირდება პროტეოლიზური ფერმენტებით საჭმლის მომნელებელ ტრაქტში. ამიტომ, პრეპარატი არ შეიწოვება ნაწლავში და ტოქსიკური ეფექტების განვითარება პერორალურად მიღებისას ნაკლებად სავარაუდოა.
ჭარბი დოზირების სიმპტომები ძირითადად დამოკიდებულია საშვილოსნოს მგრძნობელობაზე ოქსიტოცინის მიმართ და არ არის დაკავშირებული პრეპარატის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის არსებობასთან. ჰიპერსტიმულაციის დროს ხდება ძლიერი (ჰიპერტონული) ან გახანგრძლივებული (ტეტანური) შეკუმშვა ან საშვილოსნოს ტონუსის მომატება მოსვენებულ მდგომარეობაში (ორ შეკუმშვას შორის) 15-20 მმ წყ.სვ.-მდე და მეტი, რაც იწვევს სამშობიარო მოქმედებების დარღვევას, დედის სხეულის ან საშვილოსნოს ყელის, საშოს გახევას, სისხლდენას მშობიარობის შემდგომ პერიოდში, საშვილოსნო-პლაცენტარული უკმარისობას, ნაყოფის ბრადიკარდიას, მის ჰიპოქსიას, ჰიპერკაპნიას და სიკვდილს.
მკურნალობა:
პრეპარატის მაღალი დოზების (40-50 მლ/წთ) ხანგრძლივი მიღებისას შეიძლება განვითარდეს სერიოზული გვერდითი რეაქცია ჰიპერჰიდრატაციისა და კრუნჩხვების სახით, რაც განპირობებულია ოქსიტოცინის ანტიდიურეზული მოქმედებით. ჰიპერჰიდრატაციის მკურნალობა შემდეგია: ოქსიტოცინის შეწყვეტა, სითხის მიღების შეზღუდვა, შარდმდენების გამოყენება, ჰიპერტონული ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარის ინტრავენური შეყვანა, ელექტროლიტური ბალანსის აღდგენა, კრუნჩხვების კუპირება ბარბიტურატების შესაბამისი დოზებით და კომაში მყოფი პაციენტის პროფესიონალური მოვლის უზრუნველყოფა.
თუ ოქსიტოცინის უწყვეტი ინტრავენური ინფუზიის დროს გამოვლინდა დოზის გადაჭარბების ნიშნები ან სიმპტომები, აუცილებელია ინფუზიის დაუყოვნებლივ შეწყვეტა და დედისთვის ჟანგბადის მიწოდება. ჭარბი ჰიდრატაციის შემთხვევაში მნიშვნელოვანია სითხის მიღების შეზღუდვა, დიურეზის სტიმულირება, ელექტროლიტური ბალანსის კორექცია და კრუნჩხვების კონტროლი, რომლებიც შეიძლება განვითარდეს დროთა განმავლობაში. კომის შემთხვევაში, აუცილებელია სასუნთქი გზების გამტარობის შენარჩუნება უგონო მდგომარეობაში მყოფი პაციენტის მოვლის ჩვეულებრივი მეთოდების გამოყენებით.
ურთიერთქმედება სხვა პრეპარატებთან
ერთდროული გამოყენება უკუნაჩვენებია.
პროსტაგლანდინები და მათი ანალოგები
ოქსიტოცინის შეყვანა არ შეიძლება ვაგინალური პროსტაგლანდინების გამოყენებიდან 6 საათის განმავლობაში.
ოქსიტოცინის ერთდროულმა გამოყენებამ მშობიარობის ან აბორტის სხვა ინდუქტორებთან (პროსტაგლანდინები) ერთად შეიძლება გამოიწვიოს საშვილოსნოს ჰიპერტენზია (ტონუსის მომატება), საშვილოსნოს გახევა ან საშვილოსნოს ყელის ტრავმა (მაგალითად, პროსტაგლანდინები აძლიერებენ ოქსიტოცინის მასტიმულირებელ ეფექტს საშვილოსნოს მიომეტრიუმზე).
ერთდროული გამოყენება, რომელიც სიფრთხილეს მოითხოვს
ვაგინალური პროსტაგლანდინებისა და ოქსიტოცინის თანმიმდევრული შეყვანის დაგეგმვისას (6 საათიანი ინტერვალით), აუცილებელია შემდეგი პარამეტრების მკაცრი მონიტორინგი:
- მჟავა-ტუტოვანი ბალანსი,
- შეკუმშვების სიხშირე, ხანგრძლივობა და სიძლიერე,
- ნაყოფის გულისცემა,
- დედის არტერიული წნევა და გულისცემა,
- საშვილოსნოს ტონუსი მოსვენებულ მდგომარეობაში,
- სითხის მიღებასა და გამოყოფას შორის ბალანსი.
ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული
QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელი პრეპარატები
ოქსიტოცინი უნდა განიხილებოდეს, როგორც პრეპარატი, რომელსაც შეუძლია პოტენციურად გამოიწვიოს არითმია, განსაკუთრებით პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ პარკუჭოვანი ტაქიკარდიის სხვა რისკ-ფაქტორები, ანუ პაციენტებში, რომლებიც იღებენ QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ პრეპარატებს ან პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ გახანგრძლივებული QT სინდრომი ანამნეზში.
კაუდალური ანესთეზია - ვაზოკონსტრიქტორები
ოქსიტოცინს შეუძლია გააძლიეროს ვაზოკონსტრიქტორების და სიმპათომიმეტიკების ვაზოკონსტრიქტორული ეფექტი, ადგილობრივი ანესთეტიკების შემადგენლობაში შემავალი პრეპარატებისაც კი. მძიმე ჰიპერტენზიის შემთხვევები დაფიქსირდა ოქსიტოცინის შეყვანისას ვაზოკონსტრიქტორების პროფილაქტიკური გამოყენებიდან სამი-ოთხი საათის შემდეგ კაუდალურ ანესთეზიასთან ერთად.
ინჰალაციური ანესთეტიკები (მაგ., ციკლოპროპანი, ჰალოტანი, სევოფლურანი, დესფლურანი, ენფლურანი)
ინჰალაციური ანესთეტიკები ახდენენ საშვილოსნოს მოდუნებას და იწვევენ საშვილოსნოს ტონუსის მკვეთრ შესუსტებას, რითაც ამცირებენ ოქსიტოცინის მასტიმულირებელ ეფექტს. ინჰალაციური ანესთეტიკების ოქსიტოცინთან ერთდროული გამოყენებისას აღწერილია გულის არითმიის შემთხვევები.
ციკლოპროპანის, ენფლურანის, ჰალოთანის და იზოფლურანის გამოყენებით ანესთეზიამ შეიძლება შეცვალოს ოქსიტოცინის გავლენა გულ-სისხლძარღვთა სისტემაზე და გამოიწვიოს მოულოდნელი გვერდითი რეაქცია არტერიული ჰიპოტენზიის სახით. ციკლოპროპანით ანესთეზიის დროს ოქსიტოცინის მიღებისას აღწერილია სინუსური ბრადიკარდიის და ატრიოვენტრიკულური რიტმის დარღვევების შემთხვევები დედაში.
სიფრთხილის ზომები
გარდა განსაკუთრებული შემთხვევებისა, ოქსიტოცინის გამოყენება არ არის რეკომენდებული შემდეგ სიტუაციებში:
- ნაადრევი მშობიარობა,
- კლინიკურად ვიწრო მენჯის ზღვრული ხარისხი,
- ანამნეზში საშვილოსნოს ყელზე ან საშვილოსნოს სხეულზე ჩატარებული ფართო ქირურგიული ჩარევები, მათ შორის საკეისრო კვეთა,
- საშვილოსნოს ზედმეტი დაჭიმულობა;
- მრავალრიცხოვანი მშობიარობა,
- ინვაზიური საშვილოსნოს ყელის კიბო.
ოქსიტოცინის შეყვანა არ შეიძლება ნაყოფის თავის ან დუნდულების მცირე მენჯში მოთავსების მომენტამდე.
ზემოთ ჩამოთვლილ პირობებში შესაძლო ფაქტორების კომბინაციების ცვალებადობის გამო, „უჩვეულო გარემოებების“ განმარტება უნდა მოხდეს ექიმის შეხედულებისამებრ. გადაწყვეტილების მიღება შესაძლებელია მხოლოდ ოქსიტოცინის პოტენციური სარგებლის ყურადღებით შეფასებით კონკრეტულ შემთხვევაში და ოქსიტოცინის მიერ საშვილოსნოს ჰიპერტონიურობის ან ტეტანური სპაზმის გამოწვევის იშვიათი, მაგრამ აშკარა შესაძლებლობის გათვალისწინებით.
მშობიარობის ინდუქციისა და საშვილოსნოს შეკუმშვის გაძლიერების მიზნით, ოქსიტოცინი უნდა შეიყვანოთ მხოლოდ ინტრავენურად, საავადმყოფოს პირობებში და შესაბამისი სამედიცინო მეთვალყურეობის ქვეშ. ყველა პაციენტი, რომელიც იღებს ინტრავენურ ოქსიტოცინს, უნდა იმყოფებოდეს კვალიფიციური სამედიცინო პერსონალის მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ, რომელსაც აქვს გამოცდილება პრეპარატის გამოყენებასა და გართულებების ამოცნობაში. თითოეული პაციენტი უნდა იმყოფებოდეს ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ, რომელსაც აქვს გართულებების სამკურნალოდ საჭირო უნარები.
ოქსიტოცინის მიღების დროს გართულებების თავიდან ასაცილებლად, მუდმივად უნდა კონტროლდებოდეს შემდეგი პარამეტრები:
- საშვილოსნოს შეკუმშვა,
- დედის და ნაყოფის გულისცემა,
- დედის არტერიული წნევა.
საშვილოსნოს ჰიპერაქტიურობის შემთხვევაში, ოქსიტოცინის მიღება დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს; ოქსიტოცინით გამოწვეული საშვილოსნოს შეკუმშვა, როგორც წესი, პრეპარატის მიღების შეწყვეტის შემდეგ მალევე სუსტდება.
სწორი გამოყენების შემთხვევაში, ოქსიტოცინი ასტიმულირებს საშვილოსნოს შეკუმშვას, როგორც ფიზიოლოგიური მშობიარობის დროს. არასწორი გამოყენების შემთხვევაში გამოწვეული ზედმეტი სტიმულაცია საშიშია როგორც დედისთვის, ასევე ნაყოფისთვის. ოქსიტოცინის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობის არსებობისას, შესაძლებელია ჰიპერტონული საშვილოსნოს შეკუმშვის განვითარება დოზის სწორი შერჩევისა და შესაბამისი სამედიცინო მეთვალყურეობის მიუხედავად.
სამშობიარო მოქმედებების დარღვევა თავიდან უნდა იქნას აცილებული ნაყოფის საშვილოსნოსშიდა სიკვდილის და/ან ამნიონურ სითხეში მეკონიუმის არსებობის შემთხვევაში, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს ამნიონური სითხის ემბოლია.
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის დაავადებები
ოქსიტოცინი განსაკუთრებული სიფრთხილით გამოიყენება გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების მქონე პაციენტებში (მაგ. ჰიპერტროფიული კარდიომიოპათია, სარქვლოვანი აპარატის დაავადება და/ან გულის იშემიური დაავადება, მათ შორის კორონარული არტერიის სპაზმი) და მიოკარდიუმის იშემიისადმი მიდრეკილების მქონე პაციენტებში, რათა თავიდან იქნას აცილებული არტერიული წნევის და გულისცემის მნიშვნელოვანი ცვლილებები.
ოქსიტოცინი სიფრთხილით გამოიყენება „QT ინტერვალის გახანგრძლივებული სინდრომის“ ან მასთან დაკავშირებული სიმპტომების მქონე პაციენტებში და პაციენტებში, რომლებიც იღებენ QT ინტერვალის გამახანგრძლივებელ პრეპარატებს.
მშობიარობის სტიმულირების ან საშვილოსნოს შეკუმშვების გაძლიერების მიზნით პრეპარატის პარენტერალურად მიღებისას მშობიარობის პირველ და მეორე სტადიებზე დედის სიკვდილიანობის შემთხვევები დაფიქსირდა ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების, სუბარაქნოიდული სისხლდენის და საშვილოსნოს გახევის, ასევე სხვადასხვა მიზეზით გამოწვეული ნაყოფის სიკვდილიანობის შემთხვევები.
დისემინირებული სისხლძარღვშიდა შედედება:
იშვიათ შემთხვევებში, უტეროტონული პრეპარატებით, მათ შორის ოქსიტოცინით, მშობიარობის ფარმაკოლოგიური ინდუქციისას აღინიშნება მშობიარობის შემდგომ პერიოდში დისემინირებული სისხლძარღვშიდა შედედების (DIC) განვითარების გაზრდილი რისკი. ეს რისკი პირდაპირ კავშირშია ფარმაკოლოგიურ ინდუქციასთან და არა კონკრეტული პრეპარატის გამოყენებასთან. რისკი განსაკუთრებით იზრდება ქალებში, რომლებსაც აქვთ დისემინირებული შიდასისხლძარღვოვანი შედედების დამატებითი რისკ-ფაქტორები: 35 წელზე მეტი ასაკი, გართულებული ორსულობა (მაგ., გესტაციური დიაბეტი, ჰიპერტენზია, ჰიპოთირეოზი), გესტაციური ასაკი 40 კვირაზე მეტი. ამ ქალებში ოქსიტოცინი და ალტერნატიული მედიკამენტები სიფრთხილით უნდა იქნას გამოყენებული და ექიმმა ყურადღება უნდა მიაქციოს დისემინირებული შიდასისხლძარღვოვანი შედედების ნიშნებს.
ჰიპერჰიდრატაცია:
რადგან ოქსიტოცინს აქვს სუსტი ანტიდიურეზული ეფექტი, პრეპარატის მაღალი დოზების ხანგრძლივმა ინტრავენურმა შეყვანამ დიდი რაოდენობით სითხეების მიღებასთან ერთად (მაგ., აბორტის საფრთხის ან წარუმატებელი აბორტის ან მშობიარობის შემდგომი სისხლდენის მკურნალობისას) შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპერჰიდრატაცია ჰიპონატრიემიასთან ერთად. ოქსიტოცინის და ინტრავენური სითხეების მიღებისას ვითარდება კომბინირებული ანტიდიურეზული ეფექტი, რაც იწვევს ჰიპერვოლემიას, რასაც მოჰყვება ჰიპონატრიემიის გარეშე ფილტვების მწვავე შეშუპების ჰემოდინამიკური ფორმის განვითარება. ამ იშვიათი გართულებების თავიდან ასაცილებლად, ოქსიტოცინის მაღალი დოზების ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში შეყვანისას უნდა დაიცვათ შემდეგი სიფრთხილის ზომები: ელექტროლიტების შემცველი გამხსნელის გამოყენება (და არა დექსტროზა); სითხის ინფუზიები უნდა გაკეთდეს მცირე მოცულობით (მშობიარობის ინდუქციის ან სტიმულაციის მიზნით ორსულობის გვიან პერიოდში, ოქსიტოცინი შეიძლება მიღებულ იქნას რეკომენდებულზე მაღალი კონცენტრაციით); სითხის ორალური მიღება უნდა შეიზღუდოს; სითხის ბალანსი უნდა ჩაიწეროს; ელექტროლიტების დისბალანსზე ეჭვის შემთხვევაში ნაჩვენებია ელექტროლიტების შემცველობის ლაბორატორიული ტესტირება.
ანაფილაქსიური რეაქციები ლატექსზე ალერგიის მქონე ქალებში
ოქსიტოცინის მიღების შემდეგ დაფიქსირებულია ანაფილაქსიური რეაქციების შემთხვევები ლატექსზე ალერგიის მქონე ქალებში. რადგან ოქსიტოცინი სტრუქტურულად ლატექსის ჰომოლოგიურია, ლატექსის ალერგია/აუტანლობა შეიძლება იყოს ოქსიტოცინის მიღების შემდეგ ანაფილაქსიური რეაქციის მნიშვნელოვანი წინასწარგანწყობის ფაქტორი.
პროფილაქტიკური/სიფრთხილის ზომები
ოქსიტოცინი არ გამოიყენება ინტრავენური ბოლუსური ინექციის სახით, რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე, ხანმოკლე არტერიული ჰიპოტენზია, რომელსაც თან ახლავს „წამოხურებები“ და რეფლექსური ტაქიკარდია.
ოქსიტოცინის მიღება შესაძლებელია მხოლოდ პარენტერალურად (ინტრავენურად ან კუნთში).
შეუთავსებლობა
პრეპარატის გაზავება შესაძლებელია საინფუზიო ხსნარებში: ნატრიუმის ლაქტატი, ნატრიუმის ქლორიდი და გლუკოზა. მომზადებული ხსნარი გამოიყენება მომზადებიდან (მაქსიმუმ) 8 საათის განმავლობაში.
(თავსებადობის კვლევები ჩატარდა 500 მლ მოცულობის საინფუზიო ხსნარების გამოყენებით).
ცნობილი თვისებების მქონე დამხმარე ნივთიერებები
ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) დოზაზე, ანუ არსებითად „ნატრიუმის გარეშეა“.
ეს სამკურნალო პროდუქტი შეიცავს ეთანოლის (სპირტის) მცირე რაოდენობას, 100 მგ-ზე ნაკლებს დოზაზე.
ზემოქმედება სატრანსპორტო საშუალებების და მექანიზმების მართვის უნარზე
ოქსიტოცინი გავლენას არ ახდენს სატრანსპორტო საშუალებების და მექანიზმების მართვის უნარზე.
შეფუთვა
1 მლ საინექციო ხსნარი უფერო შუშის ამპულაში გატეხვის წერტილით. 5 ამპულა პლასტმასის სადებზე მუყაოს კოლოფში, გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად.
შენახვის პირობები
შეინახეთ +2°C-დან +15°C-მდე ტემპერატურაზე.
შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
ვარგისიანობის ვადა
3 წელი.
არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.
გაცემის წესი:
ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი - II , გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით, გამოიყენება სამედიცინო დაწესებულებებში
სავაჭრო ნებართვის მფლობელი
ღსს „გედეონ რიხტერი“
უნგრეთი, ბუდაპეშტი, დემრეის ქუჩა 1103, 19-21
მწარმოებელი
ღსს „გედეონ რიხტერი“
უნგრეთი, ბუდაპეშტი, დემრეის ქუჩა 1103, 19-21.
პრეპარატთან დაკავშირებული ნებისმიერი ინფორმაციის მისაღებად, ასევე პრეტენზიების შემთხვევაში, გთხოვთ, დაუკავშირდეთ სავაჭრო ნებართვის მფლობელის წარმომადგენელს:
ღსს „გედეონ რიხტერის“ წარმომადგენლობა საქართველოში
მისამართი: საქართველო, 0160, ქ. თბილისი, ს. კანდელაკის ქ. #8
ტელეფონი: +995-322-37-11-00
ელ. ფოსტა: [email protected]
სს „გედეონ რიხტერის“ წარმომადგენლობა ტაჯიკეთის რესპუბლიკაში
მისამართი: ტაჯიკეთის რესპუბლიკა, 734003, დუშანბე, ისმოილი სომონის რაიონი,
რუდაკის გამზირი 127, შპს „რუდაკი პლაზა“, მე-5 სართული, ოფისი 507, 508.
ტელეფონი: +992-44-603-33-36
ელ. ფოსტა: [email protected]
სს „გედეონ რიხტერის“ წარმომადგენლობა თურქმენეთში
მისამართი: თურქმენეთი, 744036 აშხაბადი, ქ. ატატურკი, 82,
ბიზნეს ცენტრი „ბერკარარი“, E-6
ტელეფონი: +993-12-46-82-11
ელ. ფოსტა: [email protected]
„გედეონ რიხტერის“ წარმომადგენლობა მონღოლეთში
მისამართი: მონღოლეთი, 17012 ულან-ბატორი, ხან-უულის რაიონი, მე-11 ქვერაიონი, ორგილის სტადიონი, დიდი მონღოლური სახელმწიფოს ქუჩა, 118, ოფისი 200/1
ტელეფონი: +976-70-11-40-02
ელ. ფოსტა: [email protected]
წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.


