პირველი AI
ინტერნეტმედია პლატფორმა
როგორი იქნებოდაშენი მთავრობა? მთავარზე დაბრუნება
იმუნოსუპრესანტები

არავა

ARAVA

რეცეპტით20მგინსტრუქცია ქართულად
რისთვის გამოიყენება

არავა გამოიყენება ზრდასრულ პაციენტებში სამკურნალოდ შემდეგი ჩვენებების დროს: "დაავადების მოდიფიკაციის ანტირევმატული პრეპარატის" (DMARD) სახით აქტიური რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ აქტიური ფსორიაზული ართრიტის სამკურნალოდ ჰეპატოტოქსიური ან ჰემატოტოქსიური DMARD-ებით (მაგ. …

სრულად
მოქმედი ნივთიერება
ლეფლუნომიდი (leflunomide)
ფორმა და შეფუთვა
20მგ აპკიანი ტაბლეტი №30
გაცემის წესი
II ჯგუფი, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით
რეგისტრაციის დეტალები
ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი
იმუნოსუპრესანტები, სელექციური იმუნოსუპრესანტები
ATC კოდი
L04AA13
რეგისტრაციის ნომერი
რ/ა-P-0084
რეგისტრირებულია
1 აპრილი 2022, მოქმედებს 1 აპრილი 2027-მდე
რეგისტრაციის მფლობელი
()
GMP
-
ურთიერთქმედების შემოწმებაარავა და სხვა წამალი ერთად

არავა — ინსტრუქცია ქართულად

რისთვის გამოიყენება

არავა გამოიყენება ზრდასრულ პაციენტებში სამკურნალოდ შემდეგი ჩვენებების დროს:

"დაავადების მოდიფიკაციის ანტირევმატული პრეპარატის" (DMARD) სახით აქტიური რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ

აქტიური ფსორიაზული ართრიტის სამკურნალოდ

ჰეპატოტოქსიური ან ჰემატოტოქსიური DMARD-ებით (მაგ. მეთოტრექსატი) ბოლოდროინდელმა ან ერთდროულმა მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული გვერდითი მოვლენების რისკი და ამიტომ ლეფლუნომიდით თერაპია უნდა დაიწყოს ფრთხილად და მკურნალობის რისკ-სარგებლის შეფასების გათვალისწინებით.

გარდა ამისა, არავადან სხვა DMARD-ზე გადასვლისას თუ არ ჩატარდება პრეპარატის კლირენსის (wash-out) პროცედურა, შესაძლოა პრეპარატების ამ ცვლილებამ გამოიწვიოს სერიოზული გვერდითი ეფექტების რისკის გაზრდა (იხ. ნაწილი 4.4).

მიღების წესი და დოზირება

ეს მკურნალობა უნდა დაიწყოს და კონტროლდებოდეს რევმატოიდული ართრიტის და ფსორიაზული ართრიტის მკურნალობაში გამოცდილი სპეციალისტების მიერ. სისხლის სრული რაოდენობა, ლეიკოციტების ფორმულისა და თრომბოციტების რაოდენობის ჩათვლით, ალანინ ამინოტრანსფერაზასთან (ALT) ან შრატის გლუტამოპირუვატ ტრანსფერაზასთან (SGPT) ერთად უნდა შემოწმდეს ერთდროულად და ხშირად.

არავას თერაპიის დაწყებამდე,

მკურნალობის პირველი 6 თვის განმავლობაში ყოველ 2 კვირაში და

შემდეგ ყოველ 8 კვირაში (იხილეთ ნაწილი 4.4)

დოზირება/გამოყენების სიხშირე და ხანგრძლივობა

რევმატოიდული ართრიტი

არავას თერაპია ჩვეულებრივ იწყება 100 მგ დატვირთვის დოზით დღეში ერთხელ 3 დღის განმავლობაში. დატვირთვის დოზის მოხსნამ შეიძლება შეამციროს გვერდითი მოვლენების რისკი. (იხ. ნაწილი 5.1).

რეკომენდებული შემანარჩუნებელი დოზაა 10 მგ-დან 20 მგ-მდე ლეფლუნომიდი დღეში ერთხელ, დაავადების სიმძიმის (აქტივობის) მიხედვით.

ფსორიაზული ართრიტი

არავა თერაპია იწყება დატვირთვის დოზით 100 მგ დღეში 3 დღის განმავლობაში. რეკომენდებული შემანარჩუნებელი დოზაა 20 მგ ლეფლუნომიდი დღეში ერთხელ. (იხ. ნაწილი 5.1). თერაპიული ეფექტი ჩვეულებრივ იწყება 4-დან 6 კვირამდე და შეიძლება გაიზარდოს 4-6 თვის განმავლობაში.

მიღების წესი

არავას ტაბლეტი განკუთვნილია პერორალური მიღებისთვის. არავას ტაბლეტები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად საკმარისი რაოდენობით სითხის მიყოლებით. საკვებთან ერთად გამოყენება არ ახდენს გავლენას არავას აბსორბციაზე.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

ღვიძლის უკმარისობა

ALT (SGPT) უნდა შემოწმდეს იმავე სიხშირით, როგორც სისხლის სრული რაოდენობა თერაპიის დაწყებამდე და თერაპიის პირველი 6 თვის განმავლობაში (ყოველ 2 კვირაში) და ყოველ 8 კვირაში ერთხელ. ALT (SGPT) ნორმალურ დიაპაზონზე 2-3-ჯერ ზემოთ მომატებისას, შეიძლება განიხილებოდეს დოზის შემცირება 20 მგ-დან 10 მგ-მდე. ALT (SGPT) დონის მონიტორინგი უნდა მოხდეს ყოველკვირეულად, თუ ნორმალურ ზღვარზე 2-ჯერ მეტი მატება შენარჩუნებულია ან თუ ALT გაიზარდა ნორმალურ ზღვარზე 3-ჯერ, ლეფლუნომიდი უნდა შეწყდეს და დაიწყოს გამორეცხვის პროცედურები. ლეფლუნომიდით თერაპიის შემდეგ რეკომენდებულია ფერმენტების მონიტორინგი ღვიძლის ფერმენტების ნორმალურ მდგომარეობაში დაბრუნებამდე.

თირკმლის უკმარისობა

არ არის რეკომენდებული დოზის კორექცია პაციენტებში თირკმლის მსუბუქი უკმარისობით.

პედიატრიული პოპილაცია

არავა არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში, რადგან მისი ეფექტურობა და უსაფრთხოება არასრულწლოვანთა რევმატოიდული ართრიტის (JRA) დროს არ არის დადასტურებული. (იხ. ნაწილი 5.1 და 5.2).

გერიატრიული პოპულაცია

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

უკუჩვენებები

პაციენტები ლეფლუნომიდის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობით (განსაკუთრებით წინა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, მულტიფორმული ერითემა), ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტის ტერიფლუნომიდის ან ტაბლეტების რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ (იხ. ნაწილი 6.1),

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტები

მძიმე იმუნოდეფიციტის მქონე პაციენტები, როგორიცაა შიდსი

პაციენტები ძვლის ტვინის მკვეთრად დაქვეითებული ფუნქციით ან მნიშვნელოვანი ანემიით, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია ან თრომბოციტოპენია რევმატოიდული ართრიტის ან ფსორიაზული ართრიტის გარდა სხვა მიზეზების გამო

სერიოზული ინფექციების მქონე პაციენტები (იხ. პუნქტი 4.4)

პაციენტები თირკმელების ზომიერი და მძიმე მძიმე უკმარისობით, რადგან არ არის საკმარისი კლინიკური გამოცდილება პაციენტების ამ ჯგუფში

მძიმე ჰიპოპროტეინემიის მქონე პაციენტები, როგორც ნეფროზული სინდრომის დროს

ჰეპატოტოქსიურობა

ის უკუნაჩვენებია ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.

სიფრთხილის ზომები

ლეფლუნომიდის აქტიურ მეტაბოლიტს A771726 აქვს ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი, ჩვეულებრივ 1-დან 4 კვირამდე. შეიძლება განვითარდეს სერიოზული არასასურველი ეფექტები (მაგ. ჰეპატოტოქსიურობა, ჰემატოტოქსიკურობა ან ალერგიული რეაქციები, იხილეთ ქვემოთ), ლეფლუნომიდით თერაპიის შეწყვეტის შემდეგაც კი. ამიტომ, თუ გამოვლინდება მსგავსი ტოქსიკური ეფექტები ან თუ რაიმე სხვა მიზეზის გამო საჭიროა A771726-ის სწრაფი გამოდევნა ორგანიზმიდან, რისთვისაც უნდა ჩატარდეს გამორეცხვის პროცედურა. პროცედურის გამეორება შესაძლებელია კლინიკური საჭიროების მიხედვით.

მითითებები დაგეგმილი ან მოულოდნელი ორსულობის შემთხვევაში და გამორეცხვის პროცედურების შესახებ იხილეთ ნაწილში 4.6.

ღვიძლის რეაქციები

ლეფლუნომიდით თერაპიის დროს დაფიქსირდა ღვიძლის მძიმე დაზიანების იშვიათი, მაგრამ ზოგიერთი ფატალური შემთხვევა. შემთხვევების უმეტესობა დაფიქსირდა მკურნალობის პირველ 6 თვეში. ამ შემთხვევებში ხშირად გამოიყენება სხვა ჰეპატოტოქსიური პრეპარატები. უნდა აღინიშნოს, რომ აუცილებელია რეკომენდაციების მკაცრად დაცვა. ALT (SGPT) უნდა შემოწმდეს იმავე სიხშირით, როგორც სისხლის სრული რაოდენობა თერაპიის დაწყებამდე და თერაპიის პირველი 6 თვის განმავლობაში (ყოველ 2 კვირაში) და ყოველ 8 კვირაში ერთხელ. ALT (SGPT) მომატებისას ნორმალურ დიაპაზონზე 2-3-ჯერ ზემოთ, შეიძლება განიხილებოდეს დოზის შემცირება 20 მგ-დან 10 მგ-მდე. ALT (SGPT) დონის მონიტორინგი უნდა მოხდეს ყოველკვირეულად, თუ ნორმალურ ზღვარზე 2-ჯერ მეტი მატება შენარჩუნებულია ან თუ ALT მომატება ნორმალურ ზღვარს 3-ჯერ აღემატება, ლეფლუნომიდი უნდა შეწყდეს და დაიწყოს გამორეცხვის პროცედურები. ლეფლუნომიდით თერაპიის შემდეგ რეკომენდებულია ფერმენტების მონიტორინგი ღვიძლის ფერმენტების ნორმალურ მდგომარეობაში დაბრუნებამდე. ჰეპატოტოქსიური ან ჰემატოტოქსიური DMARD-ების (მაგ. მეთოტრექსატი) ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული.

ლეფლუნომიდით თერაპიის დროს თავიდან უნდა იქნას აცილებული ალკოჰოლის გამოყენება მისი პოტენციური ადიტიური ჰეპატოტოქსიური ეფექტების გამო.

ვინაიდან ლეფლუნომიდის აქტიური მეტაბოლიტი, A771726, ძლიერად არის დაკავშირებული ცილებთან და გამოიყოფა ორგანიზმიდან ღვიძლის მეტაბოლიზმითა და ბილიარული სეკრეციით, მოსალოდნელია A771726 პლაზმური დონის მომატება ჰიპოპროტეინემიის მქონე პაციენტებში. არავა უკუნაჩვენებია მძიმე ჰიპოპროტეინემიის ან ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.3).

ჰემატოლოგიური რეაქციები

ლეფლუნომიდით თერაპიის დაწყებამდე ასევე უნდა ჩატარდეს სისხლის სრული ანალიზი, ლეიკოციტების ფორმულის და თრომბოციტების რაოდენობის ჩათვლით, ALT-ით, ყოველ 2 კვირაში ერთხელ მკურნალობის პირველი 6 თვის განმავლობაში და ყოველ 8 კვირაში ერთხელ.

პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ ადრე არსებული ანემია, ლეიკოპენია და/ან თრომბოციტოპენია, ისევე როგორც ძვლის ტვინის დაქვეითებული ფუნქციის მქონე პაციენტებს ან ძვლის ტვინის დათრგუნვის რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებს, აღენიშნებათ ჰემატოლოგიური დარღვევების გაზრდილი რისკი. თუ ასეთი ეფექტები განვითარდება, საჭიროა გამორეცხვის პროცედურის ჩატარება (იხ. ქვემოთ) პლაზმური დონის A771726-ის შესამცირებლად.

მძიმე ჰემატოლოგიური რეაქციის შემთხვევაში, მათ შორის პანციტოპენია, არავა და ნებისმიერი თანმხლები მიელოსუპრესიული აგენტი უნდა შეწყდეს და დაიწყოს ლეფლუნომიდის გამორეცხვის პროცედურა.

სხვა სამკურნალო საშუალებებთან კომბინაცია

დღემდე არ ჩატარებულა ადეკვატური კვლევები ლეფლუნომიდის ანტიმალარიულ საშუალებებთან (მაგ. ქლოროქინი და ჰიდროქლოროქინი) გამოყენების შესახებ, რომლებიც გამოიყენება რევმატოლოგიურ დაავადებებში და სხვა იმუნოსუპრესიულ საშუალებებთან (მეთოტრექსატის გარდა, იხ. ნაწილი 4.5), მათ შორის ინტრამუსკულარული ან პერორალური ოქროს, D-პენიცილიმინის, აზათიოპრინის და სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორის ალფა-ინჰიბიტორების ჩათვლით.

კომბინირებულ თერაპიასთან დაკავშირებული რისკები, განსაკუთრებით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს, უცნობია. სხვა DMARD-თან (მაგ. მეთოტრექსატი) კომბინაცია არ არის რეკომენდებული, რადგან ასეთმა მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს ადიტიური ან თუნდაც სინერგიული ტოქსიკურობა (მაგ. ჰეპატო- ან ჰემატოტოქსიკურობა). ვინაიდან ლეფლუნომიდი არის ტერიფლუნომიდის მთავარი პრეპარატი, ტერიფლუნომიდის და ლეფლუნომიდის ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული.

სხვა მკურნალობაზე გადასვლა

იმის გამო, რომ ლეფლუნომიდი დიდხანს რჩება ორგანიზმში, გამორეცხვის პროცედურებიდან (იხ. ქვემოთ) სხვა DMARD-ზე (მაგ. მეტოტრექსატი) გადასვლამ შეიძლება გაზარდოს დანამატის რისკის ალბათობა (მაგ. კინეტიკური ურთიერთქმედება, ორგანოთა ტოქსიკურობა) მკურნალობის ცვლილების ხანგრძლივი პერიოდის შემდეგაც კი. ასევე ბოლოდროინდელმა მკურნალობამ ჰეპატოტოქსიური ან ჰემატოტოქსიური მედიკამენტებით (მაგ. მეთოტრექსატი) შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტების ზრდა. ამიტომ, ლეფლუნომიდით თერაპიის დაწყებისას უნდა მოხდეს რისკ/სარგებლის შეფასება და უნდა მოხდეს მჭიდრო მონიტორინგი თერაპიაზე გადასვლის ადრეულ ფაზებზე.

კანის რეაქციები

წყლულოვანი სტომატიტის დროს ლეფლუნომიდის მიღება უნდა შეწყდეს.

სტივენს-ჯონსონის სინდრომის ძალიან იშვიათი შემთხვევები, ეოზინოფილია ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზით და წამლის რეაქციები სისტემური სიმპტომებით (DRESS) დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ ლეფლუნომიდს (იხ. ნაწილი 4.3). როგორც კი გამოვლინდება კანის და/ან ლორწოვანი გარსების რეაქციები, რომლებიც მიუთითებენ ასეთ მძიმე რეაქციებზე, არავას და სხვა მასთან დაკავშირებული პრეპარატების მიღება უნდა შეწყდეს და დაუყოვნებლივ დაიწყოს წამლის გამორეცხვის პროცედურა. ასეთ შემთხვევებში აუცილებელია სრული გაწმენდა. ლეფლუნომიდით თერაპიის განახლება უკუნაჩვენებია ასეთ შემთხვევებში (იხ. ნაწილი 4.3).

ლეფლუნომიდის გამოყენების შემდეგ დაფიქსირდა პუსტულარული ფსორიაზი და ფსორიაზის გაუარესება. პაციენტის დაავადებისა და ისტორიის გათვალისწინებით, შეიძლება განიხილებოდეს მკურნალობის შეწყვეტა.

ინფექციები

ცნობილია, რომ იმუნოსუპრესიული მედიკამენტებით მკურნალობამ, როგორიცაა ლეფლუნომიდი, შეიძლება გამოიწვიოს პაციენტებში უფრო მეტი მგრძნობელობა ინფექციების, მათ შორის ოპორტუნისტული ინფექციების მიმართ. ამიტომ, ინფექციები შეიძლება იყოს უფრო მძიმე და საჭიროებდეს ადრეულ და სერიოზულ მკურნალობას. მძიმე, უკონტროლო ინფექციების შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს ლეფლუნომიდის შეწყვეტა და გამორეცხვა, როგორც ეს აღწერილია ქვემოთ.

პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია (პროგრესული მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია = PML) იშვიათად დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლეფლუნომიდს სხვა იმუნოსუპრესანტებთან ერთად.

თერაპიის დაწყებამდე ყველა პაციენტი უნდა შეფასდეს აქტიური და არააქტიური („ლატენტური“) ტუბერკულოზზე ადგილობრივი რეკომენდაციების შესაბამისად. ეს შეფასება შეიძლება მოიცავდეს სამედიცინო ისტორიას, ტუბერკულოზთან შესაძლო კონტაქტს და/ან შესაბამის სკრინინგს, როგორიცაა ფილტვის რენტგენი, ტუბერკულინის ტესტი და/ან ინტერფერონ-გამა განთავისუფლების განსაზღვრა. მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ცრუ უარყოფითი ტუბერკულინის ტესტის შედეგების რისკი მძიმე დაავადების ან იმუნოდეფიციტის მქონე პაციენტებში. ტუბერკულოზის რეაქტივაციის რისკის გამო, ტუბერკულინის რეაქტიულობის მქონე პაციენტებზე უნდა ჩატარდეს მკაცრი მონიტორინგი.

რესპირატორული რეაქციები

ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება, მათ შორის ფილტვისმიერი ჰიპერტენზიის იშვიათი შემთხვევები, დაფიქსირდა ლეფლუნომიდის გამოყენებისას (იხ. პუნქტი 4.8). მისი გაჩენის რისკი უფრო მაღალია პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება. ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება არის პოტენციურად ფატალური დაავადება, რომელიც შეიძლება მწვავედ განვითარდეს მკურნალობის დროს. ფილტვების სიმპტომების გამოვლენამ, როგორიცაა ხველა და ქოშინი, უნდა გამოიწვიოს მკურნალობის შეწყვეტა და შემდგომი მკურნალობა. შეიძლება საჭირო გახდეს კვლევების ჩატარება.

პერიფერიული ნეიროპათია

პერიფერიული ნეიროპათიის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლეფლუნომიდს. პაციენტების უმეტესობა გამოჯანმრთელდა ლეფლუნომიდის მიღების შეწყვეტის შემდეგ, მაგრამ ზოგიერთ პაციენტში დაფიქსირდა მუდმივი სიმპტომები. 60 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში გამოყენებამ, ნეიროტოქსიკურ საშუალებებთან და დიაბეტის გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს პერიფერიული ნეიროპათიის რისკი. თუ პერიფერიული ნეიროპათია განვითარდება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ლეფლუნომიდს, უნდა განიხილებოდეს მკურნალობის შეწყვეტა და წამლის გამორეცხვის პროცედურა (იხ. ნაწილი 4.4).

კოლიტი

კოლიტი, მიკროსკოპული კოლიტის ჩათვლით, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ლეფლუნომიდით. ლეფლუნომიდით მკურნალობის დროს აუხსნელი ქრონიკული დიარეის მქონე პაციენტებში უნდა ჩატარდეს შესაბამისი დიაგნოსტიკური პროცედურები.

Სისხლის წნევა

არტერიული წნევა უნდა შემოწმდეს ლეფლუნომიდით თერაპიის დაწყებამდე და რეგულარულად.

რეპროდუქცია (რეკომენდაციები მამაკაცებისთვის)

მამრობითი სქესის პაციენტებმა უნდა იცოდნენ, რომ მამაკაცის შუამავლობით შესაძლოა გამოწვეული იყოს ნაყოფის ტოქსიკურობა. ლეფლუნომიდით მკურნალობისას გარანტირებული უნდა იყოს კონტრაცეფციის საიმედო მეთოდის გამოყენება.

არ არსებობს კონკრეტული მონაცემები მამრობითი სქესის ნაყოფის ტოქსიკურობის გაზრდილი რისკის შესახებ. ცხოველებზე კვლევები არ ჩატარებულა ამ კონკრეტული რისკის შესაფასებლად. ნებისმიერი შესაძლო რისკის შესამცირებლად, მამაკაცებმა, რომელთაც სურთ შვილები, უნდა განიხილონ ლეფლუნომიდის მიღების შეწყვეტა და 8 გ ქოლესტირამინის 3-ჯერ დღეში გამოყენება ან 50 გ გააქტიურებული ნახშირი 4-ჯერ დღეში 11 დღის განმავლობაში.

ორივე შემთხვევაში, erHeA771726 პლაზმური კონცენტრაცია პირველად უნდა გაიზომოს. A771726 პლაზმური კონცენტრაციის გაზომვა უნდა განმეორდეს მინიმუმ 14 დღის ინტერვალის შემდეგ. თუ ორივე პლაზმური კონცენტრაცია 0.02 მგ/ლ-ზე დაბალია, ნაყოფის ტოქსიკურობის რისკი მინიმუმ 3 თვის მოცდის შემდეგ ძალიან დაბალია.

კლირენსის პროცედურა

8 გ ქოლესტირამინი მიიღება 3-ჯერ დღეში. ალტერნატიულად, 50 გრ აქტივირებული ნახშირის მიღება შესაძლებელია 4-ჯერ დღეში. სრული გამორეცხვის პერიოდი ჩვეულებრივ შეადგენს 11 დღეს. ეს პერიოდი შეიძლება შეიცვალოს კლინიკური ან ლაბორატორიული მონაცემების ცვალებადობის მიხედვით.

ლაქტოზა

არავა შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა, რომლებთაც აღენიშნებათ იშვიათი მემკვიდრეობითი დაავადებები, როგორიცაა გალაქტოზას შეუწყნარებლობა, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზაგალაქტოზა მალაბსორბცია არ უნდა მიიღონ ეს სამკურნალო პროდუქტი.

ზეგავლენა იონიზებული კალციუმის დონის შედეგებზე

ლეფლუნომიდით და/ან ტერიფლუნომიდით (ლეფლუნომიდის აქტიური მეტაბოლიტი) მკურნალობის დროს იონიზებული კალციუმის დონის გაზომვებმა შეიძლება აჩვენოს ცრუ დაბალი მნიშვნელობები გამოყენებული იონიზირებული კალციუმის ანალიზატორის ტიპის მიხედვით (მაგ., სისხლის გაზის ანალიზატორი). ამიტომ, უნდა გადამოწმდეს დაბალი იონიზირებული კალციუმის დონის სიზუსტე, რომელიც დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ლეფლუნომიდით ან ტერიფლუნომიდით. საეჭვო მონაცემების შემთხვევაში რეკომენდებულია შრატში კალციუმის კონცენტრაციის დადგენა მორგებული მთლიან ალბუმინზე.

ურთიერთქმედება სხვა წამლებთან

ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

გვერდითი მოვლენები შეიძლება გაიზარდოს, როდესაც ლეფლუნომიდი გამოიყენება ჰეპატოტოქსიურ ან ჰემატოტოქსიკურ საშუალებებთან ერთად, ან როდესაც ლეფლუნომიდით მკურნალობა იწყება ჰეპატოტოქსიური პრეპარატების გამოყენების შემდეგ გამორეცხვის პერიოდის გარეშე (იხილეთ ნაწილი 4.4 სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთდროული გამოყენების შესახებ). ამიტომ რეკომენდებულია ღვიძლისა და ჰემატოლოგიური პარამეტრების მკაცრი მონიტორინგი საწყის ფაზაში სხვა პრეპარატზე გადასვლის შემდეგ.

მეტოტრექსატი

მცირე მასშტაბის კვლევაში (n=30) ლეფლუნომიდის (10-20 მგ/დღეში) და მეთოტრექსატის (10-25 მგ/კვირაში) გამოყენებით, 30 პაციენტიდან 5-ს აღენიშნებოდა ღვიძლის ფერმენტების 2-3-ჯერ მომატება. ღვიძლის ფერმენტების ყველა მატება ნორმას დაუბრუნდა ლეფლუნომიდით თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ 3 პაციენტში, ხოლო 2 პაციენტმა განაგრძო ორივე პრეპარატი. ღვიძლის ფერმენტების ამაღლება დაფიქსირდა 3-ზე მეტჯერ დანარჩენ 5 პაციენტში, აქედან 2 პაციენტი განაგრძობდა მკურნალობას ორივე წამლით, ხოლო 3 გამოჯანმრთელდა ლეფლუნომიდით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. არ გამოვლენილა ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ლეფლუნომიდს (10-20 მგ/დღეში) და მეტოტრექსატს (10-25 მგ/კვირაში) შორის რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში.

ვაქცინაცია

არ არსებობს კლინიკური მონაცემები ლეფლუნომიდით თერაპიის დროს შეყვანილი ვაქცინების ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესახებ. თუმცა, ცოცხალი შესუსტებული ვაქცინების გამოყენება არ არის რეკომენდებული. ლეფლუნომიდის ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული, როდესაც ლეფლუნომიდით თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ იგეგმება ცოცხალი დასუსტებული ვაქცინების შეყვანა.

ვარფარინი და სხვა კუმარინის ანტიკოაგულანტები

არსებობს შეტყობინებები პროთრომბინის დროის გახანგრძლივების შესახებ ლეფლუნომიდის და ვარფარინის ერთდროული გამოყენებისას. ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება ვარფარინთან დაფიქსირდა A771726-თან კლინიკურ ფარმაკოლოგიურ კვლევაში (იხ. ქვემოთ). ამიტომ ვარფარინთან ერთდროული გამოყენებისას რეკომენდებულია პაციენტისა და INR-ის მჭიდრო მონიტორინგი.

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები/კორტიკოსტეროიდები

თუ პაციენტები ადრე იყენებდნენ არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს (აასს) და/ან კორტიკოსტეროიდებს, ამ პრეპარატების გამოყენება შეიძლება გაგრძელდეს ლეფლუნომიდით თერაპიის დაწყების შემდეგ.

სხვა პრეპარატების ეფექტი ლეფლუნომიდზე

ქოლესტირამინი ან გააქტიურებული ნახშირი

რეკომენდირებულია, რომ პაციენტებმა, რომლებიც იღებენ ლეფლუნომიდს, არ მიიღონ ქოლესტირამინი ან გააქტიურებული ნახშირის ფხვნილი, რადგან ეს იწვევს პლაზმაში A771726 (ლეფლუნომიდის აქტიური მეტაბოლიტი, იხ. ნაწილი 5) კონცენტრაციის სწრაფ და მნიშვნელოვან შემცირებას. ამ ურთიერთქმედების მექანიზმი განპირობებულია A771726-ის ენტეროჰეპატური ციკლის ინჰიბირებით და/ან კუჭ-ნაწლავის დიალიზის მექანიზმით (გააქტიურებული ნახშირის განმეორებითი დოზები).

CYP 450 ინჰიბიტორები და ინდუქტორები

ინ ვიტრო ინჰიბირების კვლევები ადამიანის ღვიძლის მიკროსომებში აჩვენებს, რომ ციტოქრომ P450 (CYP) 1A2, 2C19 და 3A4 ფერმენტები მონაწილეობენ ლეფლუნომიდის მეტაბოლიზმში. ციმეტიდინთან (არასპეციფიკური სუსტი ციტოქრომ P450 (CYP) ინჰიბიტორი) და ლეფლუნომიდთან in vivo ურთიერთქმედების კვლევამ არ აჩვენა მნიშვნელოვანი გავლენა A771726-ის ექსპოზიციაზე.

ლეფლუნომიდის ერთჯერადი დოზის შეყვანის შემდეგ სუბიექტებში, რომლებიც იღებდნენ რიფამპიცინის (არასპეციფიკური ციტოქრომ P450 ინდუქტორი) მრავალჯერადი დოზების მიღებას, A771726-ის პიკური დონეები გაიზარდა დაახლოებით 40%-ით, ხოლო AUC (მრუდის ქვეშ ფართობი) მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა. ამ ეფექტის მექანიზმი გაურკვეველია.

ლეფლუნომიდის მოქმედება სხვა პრეპარატებზე

ორალური კონტრაცეპტივები

ჯანმრთელ მოხალისედ მონაწილე ქალებში ჩატარებულ კვლევაში, რომელშიც ლეფლუნომიდი გამოიყენებოდა სამფაზურ ორალურ კონტრაცეპტივებთან ერთად, რომლებიც შეიცავდნენ 30 მკგ ეთინილ ესტრადიოლს, არ დაფიქსირებულა წამლების კონტრაცეპტული აქტივობის შემცირება და A771726 ფარმაკოკინეტიკა მოსალოდნელ დიაპაზონში იყო. ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ორალურ კონტრაცეპტივებთან დაფიქსირდა A771726-თან (იხ. ქვემოთ).

შემდეგი ფარმაკოკინეტიკური და ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა A771726-თან (ლეფლუნომიდის ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტი). ვინაიდან მსგავსი წამლისა და წამლის ურთიერთქმედება არ შეიძლება გამოირიცხოს ლეფლუნომიდისთვის რეკომენდებული დოზებით, შემდეგი კვლევის შედეგები და რეკომენდაციები გასათვალისწინებელია პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ლეფლუნომიდით.

ეფექტი რეპაგლინიდზე (CYP2C8 სუბსტრატი)

აღინიშნა რეპაგლინიდის საშუალო Cmax და AUC (შესაბამისად, 1.7 და 2.4-ჯერ) ზრდა A771726-ის განმეორებითი დოზირების შემდეგ, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ A771726 მეტაბოლიტი არის CYP2C8 ინ ვივო ინჰიბიტორი. ამიტომ რეკომენდებულია პაციენტების მონიტორინგი, რადგან CYP2C8-ით მეტაბოლიზებულ წამლებთან, როგორიცაა რეპაგლინიდი, პაკლიტაქსელი, პიოგლიტაზონი ან როსგლიტაზონი, ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს წამლების მაღალი ექსპოზიცია.

ეფექტი კოფეინზე (CYP1A2 სუბსტრატი)

A771726-ის განმეორებითმა დოზებმა შეამცირა კოფეინის საშუალო Cmax და AUC (CYP1A2 სუბსტრატი) შესაბამისად 18%-ით და 55%-ით, რაც აჩვენებს, რომ A771726 მეტაბოლიტი არის CYP1A2-ის ინდუქტორი in vivo. ამიტომ, სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული CYP1A2-ით მეტაბოლიზებული პრეპარატების (როგორიცაა დულოქსეტინი, ალოსეტრონი, თეოფილინი და ტიზანიდინი) ერთდროულად გამოყენებისას. ამ პრეპარატების ეფექტურობა შეიძლება შემცირდეს.

ეფექტი ორგანული ანიონის გადამტანებზე 3 (OAT3) სუბსტრატებზე

ცეფაკლორის საშუალო Cmax და AUC გაიზარდა (1,43 და 1,54-ჯერ, შესაბამისად) A771726-ის განმეორებითი დოზების შემდეგ, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ A771726 მეტაბოლიტი არის OAT3 ინჰიბიტორი in vivo. ამიტომ, სიფრთხილეა რეკომენდებული OAT3 სუბსტრატებთან ერთდროული გამოყენებისას, როგორიცაა ცეფაკლორი, ბენზილპენიცილინი, ციპროფლოქსაცინი, ინდომეტაცინი, კეტოპროფენი, ფუროსემიდი, ციმეტიდინი, მეტოტრექსატი, ზიდოვუდინი.

ეფექტი BCRP (ძუძუს კიბოს რეზისტენტული ცილა) და/ან ორგანული ანიონის გადამტანი პოლიპეპტიდის B1 და B3 (OATP1B1/B3) სუბსტრატებზე

დაფიქსირდა როზუვასტატინის საშუალო Cmax და AUC ზრდა (2.65 და 2.51-ჯერ, შესაბამისად) A771726-ის განმეორებითი დოზების შემდეგ. თუმცა, ამ ზრდას არ ჰქონდა გავლენა პლაზმური როზუვასტატინის ზემოქმედების HMG-CoA რედუქტაზას აქტივობაზე. ერთად გამოყენებისას როზუვასტატინის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 10 მგ-ს დღეში ერთხელ. სხვა BCRP სუბსტრატები (მაგ. მეთოტრექსატი, ტოპოტეკანი, სულფასალაზინი, დაუნორუბიცინი, დოქსორუბიცინი) და OATP ოჯახის სუბსტრატები (მაგ. სიმვასტატინი, ატორვასტატინი, პრავასტატინი, მეთოტრექსატი, ნატეგლინიდი, რეპაგლინიდი) უნდა იქნას გამოყენებული რეპაგლინიდის კომბინაციებთან ერთად. პაციენტებზე უნდა ჩატარდეს ყურადღებით დაკვირვება წამლის გადაჭარბებული ექსპოზიციის ნიშნებსა და სიმპტომებზე და უნდა განიხილონ პრეპარატის დოზის შემცირება.

ეფექტი ორალურ კონტრაცეპტივებზე (0.03 მგ ეთინილ ესტრადიოლი და 0.15 მგ ლევონორგესტრელი)

დაფიქსირდა საშუალო ეთინილ ესტრადიოლის Cmax და AUC0-24 (1.58 და 1.54-ჯერ, შესაბამისად) და ლევონორგესტრელის Cmax და AUC0-24 (1.33 და 1.41-ჯერ, შესაბამისად) ზრდა A771726-ის განმეორებითი დოზების შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ მოსალოდნელი არ არის, რომ ეს ურთიერთქმედება უარყოფითად იმოქმედებს ორალური კონტრაცეპტივების ეფექტურობაზე, გასათვალისწინებელია ორალური კონტრაცეპტივებით თერაპიის ტიპი.

ეფექტი ვარფარინზე (CYP2C9 სუბსტრატი)

A771726-ის განმეორებითი დოზები არ იმოქმედებს S-ვარფარინის ფარმაკოკინეტიკაზე. A771726 არ არის CYP2C9 ფერმენტის ინჰიბიტორი ან ინდუქტორი. თუმცა, საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის (INR) პიკური მნიშვნელობის 25%-ით შემცირება დაფიქსირდა A771726 ვარფარინთან ერთად გამოყენებისას. ამიტომ ვარფარინის ერთდროული გამოყენებისას რეკომენდებულია INR-ის და პაციენტის მჭიდრო მონიტორინგი.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

ზოგადი რჩევა

ორსულობის კატეგორია არის X.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია

რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდები მკურნალობის დროს და მკურნალობიდან 2 წლის განმავლობაში (იხ. „მოცდის პერიოდი“ ქვემოთ) ან მკურნალობიდან 11 დღის განმავლობაში (იხ. შემოკლებული „გამორეცხვის პროცედურა“ ქვემოთ).

ორსულობის პერიოდი

არსებობს ეჭვი, რომ ლეფლუნომიდის აქტიური მეტაბოლიტის A771726 მიღებამ ორსულობის დროს შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული თანდაყოლილი დეფექტები. ARAVA უკუნაჩვენებია ორსულობის დროს (იხ. პუნქტი 4.3).

პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა, რომ დაუყოვნებლივ აცნობონ ექიმს ორსულობის ტესტის ჩატარების შესახებ, როდესაც მენსტრუაციის დაწყების დაგვიანებაა ან არსებობს რაიმე მიზეზი ორსულობის ეჭვის შესახებ, ხოლო თუ ტესტი დადებითია, პაციენტმა და ექიმმა უნდა განიხილონ ორსულობის რისკები. შესაძლებელია შემცირდეს ლეფლუნომიდის ზემოქმედების რისკი ნაყოფზე დაგვიანებული მენსტრუაციის შემთხვევაში სისხლში აქტიური მეტაბოლიტის დონის სწრაფი შემცირებით ქვემოთ აღწერილი წამლის ელიმინაციის პროცედურის მეშვეობით.

მცირე პროსპექტულ კვლევაში (n=64), ქალებში (5.4%), რომლებიც იღებდნენ ლეფლუნომიდს, რომლებიც დაორსულდნენ დაგეგმვის გარეშე და იღებდნენ მედიკამენტებს ჩასახვის შემდეგ მაქსიმუმ 3 კვირის განმავლობაში და შემდეგ გაიარეს წამლის გამორეცხვის პროცედურა, ძირითადი სტრუქტურული დარღვევების საერთო მაჩვენებლებში შესადარებელ ჯგუფებს შორის (დაავადების მიხედვით) მნიშვნელოვანი განსხვავება არ დაფიქსირებულა ჯგუფებში (4.2% [n=108] და 4.2% [n=78] ჯანმრთელ ორსულებში) (p=0.13).

ქალებისთვის, რომლებიც იღებენ ლეფლუნომიდით თერაპიას და სურთ დაორსულდნენ, შეიძლება რეკომენდებული იყოს ერთ-ერთი შემდეგი პროცედურა, რათა ნაყოფი არ მოხვდეს A771726-ის ტოქსიკურ კონცენტრაციებზე (სამიზნე კონცენტრაცია <0,02 მგ/ლ).

ლოდინის პერიოდი

მოსალოდნელია 0,02 მგ/ლ-ზე მეტი გახანგრძლივებული A771726 პლაზმური დონე. ლეფლუნომიდით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ კონცენტრაციის 0.02 მგ/ლ-ზე დაბლა დაცემას შეიძლება დასჭირდეს დაახლოებით 2 წელი.

პირველი A771726 პლაზმური კონცენტრაციის გაზომვა ხდება ორწლიანი ლოდინის პერიოდის შემდეგ. A771726 პლაზმური კონცენტრაცია ხელახლა უნდა გაიზომოს სულ მცირე 14 დღის შემდეგ. თუ ორივე პლაზმური კონცენტრაცია 0,02 მგ/ლ-ზე დაბალია, ტერატოგენული რისკი მოსალოდნელი არ არის.

ნიმუშების ტესტების შესახებ დამატებითი ინფორმაციისთვის დაუკავშირდით ლიცენზიის მფლობელს (იხ. ნაწილი 7).

გაწმენდის პროცედურა

ლეფლუნომიდით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ:

8 გ ქოლესტირამინი მიიღება 3-ჯერ დღეში თერთმეტი დღის განმავლობაში.

ალტერნატიულად, 11 დღის განმავლობაში დღეში 4-ჯერ მიიღება 50 გრ აქტივირებული ნახშირი.

თუმცა, გამორეცხვის რომელიმე პროცედურის განხორციელების შემდეგ, უნდა ჩატარდეს 2 დამადასტურებელი ტესტი მინიმუმ 14 დღის ინტერვალით და 1,5 თვე უნდა დაველოდოთ მას შემდეგ, რაც პლაზმაში კონცენტრაცია პირველად დაეცემა 0,02 მგ/ლ-ზე დაბლა.

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებს უნდა მიეცეთ ინსტრუქცია, რომ არ დაორსულდნენ მკურნალობის შეწყვეტიდან 2 წლის განმავლობაში. თუ კონტრაცეფციის საიმედო მეთოდის გამოყენებით 2 წლის ლოდინი არ არის პრაქტიკული, რეკომენდებულია გამორეცხვის პროფილაქტიკური პროცედურა.

ორალური კონტრაცეპტივები არ იძლევა ეფექტის გარანტიას ჩასახვის საწინააღმდეგოდ გამორეცხვის პროცედურის დროს, რადგან როგორც ქოლესტირამინმა, ასევე გააქტიურებულმა ნახშირის ფხვნილმა შეიძლება დაარღვიონ ესტროგენისა და პროგესტერონის შეწოვა. უნდა გამოიყენოთ კონტრაცეფციის სხვა მეთოდი.

ლაქტაციის პერიოდი

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ლეფლუნომიდი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა რძეში. ამიტომ, არავა არ უნდა იქნას გამოყენებული ძუძუთი კვების პერიოდში.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

ცხოველებში ნაყოფიერების კვლევების შედეგებმა არ აჩვენა გავლენა მამრობითი და მდედრობითი სქესის ნაყოფიერებაზე, მაგრამ არასასურველი ეფექტები მამაკაცის რეპროდუქციულ ორგანოებზე დაფიქსირდა განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის კვლევებში (იხ. ნაწილი 5.3).

გავლენა ავტომობილის მართვაზე

გვერდითმა ეფექტებმა, როგორიცაა თავბრუსხვევა, შეიძლება დაარღვიოს პაციენტის კონცენტრაცია და რეაქცია. ასეთ შემთხვევებში პაციენტებმა თავი უნდა შეიკავონ ავტომობილებისა და მექანიზმების გამოყენებისგან.

გვერდითი მოვლენები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ხშირი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც ყველაზე ხშირად აღინიშნა ლეფლუნომიდის გამოყენებისას: არტერიული წნევის უმნიშვნელო მატება, ლეიკოპენია, პარესთეზია, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, დიარეა, გულისრევა, ღებინება, პირის ღრუს ლორწოვანის დარღვევები (მაგ. აფთოზური სტომატიტი, პირის ღრუს წყლული), მუცლის ტკივილი, თმის ცვენის მომატება, ეგზემა, გამონაყარი (მაკულოზის ჩათვლით) - ქავილი, კანის სიმშრალე, ტენოსინოვიტი, კრეატინფოსფოკინაზას (CPK) მომატება, ანორექსია, წონის დაკლება (ხშირად უმნიშვნელო), ასთენია, მსუბუქი ალერგიული რეაქციები და ღვიძლის მომატებული მაჩვენებლები (ტრანსამინაზა (განსაკუთრებით ALT), ნაკლებად ხშირად გამა-GT, ტუტე ფოსპ. ბილირუბინი).

მოსალოდნელი სიხშირეების კლასიფიკაცია: ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი (1/100-<1/10); არახშირი (1/1000-<1/100); იშვიათი (1/10000-<1/1000); ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობი (არ შეიძლება შეფასება არსებული მონაცემებით).

სიხშირის თითოეული ჯგუფის ფარგლებში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია სიმძიმის კლების მიხედვით.

ინფექციები და ინვაზიები

იშვიათი: სერიოზული ინფექციები, სეფსისის ჩათვლით, რომელიც შეიძლება ფატალური იყოს. იმუნოსუპრესიული ეფექტის მქონე სხვა ნივთიერებების მსგავსად, ლეფლუნომიდმა შეიძლება გაზარდოს მგრძნობელობა ინფექციების, მათ შორის ოპორტუნისტული ინფექციების მიმართ (იხ. ნაწილი 4.4). ამრიგად, ინფექციების საერთო სიხშირე შეიძლება გაიზარდოს (განსაკუთრებით რინიტი, ბრონქიტი და პნევმონია).

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და არაკლასიფიცირებადი ნეოპლაზმები (კისტებისა და პოლიპების ჩათვლით)

უცნობია: ავთვისებიანი სიმსივნეების, განსაკუთრებით ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევების რისკი იზრდება გარკვეული იმუნოსუპრესიული საშუალებების გამოყენებისას.

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ხშირი: ლეიკოპენია (ლეიკოციტები >2 x109/ლ)

არახშირი: ანემია, მსუბუქი თრომბოციტოპენია (თრომბოციტები <100 x109/ლ)

იშვიათი: პანციტოპენია (შესაძლოა ანტიპროლიფერაციული მექანიზმების მეშვეობით), ლეიკოპენია (ლეიკოციტები <2 x109/ლ), ეოზინოფილია

ძალიან იშვიათად: ​​აგრანულოციტოზი პოტენციური მიელოტოქსიური აგენტების ბოლოდროინდელი, ერთდროული ან თანმიმდევრული გამოყენება შეიძლება დაკავშირებული იყოს ჰემატოლოგიური ეფექტების გაზრდილ რისკთან.

იმუნური სისტემის დაავადებები

ხშირი: მსუბუქი ალერგიული რეაქციები

ძალიან იშვიათი: სერიოზული ანაფილაქსიური/ანაფილაქტოიდური რეაქციები, ვასკულიტი კანის ნეკროზული ვასკულიტის ჩათვლით.

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ხშირი: CPK გაიზარდა

არახშირი: ჰიპოკალიემია, ჰიპერლიპიდემია, ჰიპოფოსფატემია

იშვიათი: LDH გაიზარდა

უცნობია: ჰიპოურიკემია

ფსიქიატრიული დაავადებები

არახშირი: შფოთვა

ნერვული სისტემის დაავადებები

ხშირი: პარესთეზია, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, პერიფერიული ნეიროპათია

გულის დაავადებები

ხშირი: არტერიული წნევის უმნიშვნელო მატება.

იშვიათად: ​​არტერიული წნევის მკვეთრი მატება

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

იშვიათი: ფილტვების ინტერსტიციული დაავადებები (მათ შორის ინტერსტიციული პნევმონიტი), რომელიც შეიძლება ფატალური იყოს.

უცნობია: ფილტვის ჰიპერტენზია

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ხშირი: კოლიტი მიკროსკოპული კოლიტის ჩათვლით, როგორიცაა ლიმფური კოლიტი, კოლაგენური კოლიტი, დიარეა, გულისრევა, ღებინება, პირის ღრუს ლორწოვანის დარღვევები (მაგ. აფთოზური სტომატიტი, პირის ღრუს წყლულები), მუცლის ტკივილი.

არახშირი: გემოვნების დარღვევა

ძალიან იშვიათად: ​​პანკრეატიტი

ჰეპატობილიარული დაავადებები

ხშირად: ღვიძლის ფერმენტების მომატება (ტრანსამინაზები [განსაკუთრებით ALT], ნაკლებად ხშირად გამა-GT, ტუტე ფოსფატაზა, ბილირუბინი)

იშვიათი: ჰეპატიტი, სიყვითლე/ქოლესტაზი

ძალიან იშვიათი: ღვიძლის სერიოზული დაზიანება, მათ შორის ღვიძლის მწვავე ნეკროზი და ღვიძლის უკმარისობა, რომელიც შეიძლება იყოს ფატალური.

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი: თმის ცვენის მომატება, ეგზემა, გამონაყარი (მაკულოპაპულური გამონაყარის ჩათვლით), ქავილი, კანის სიმშრალე

არახშირი: ჭინჭრის ციება

ძალიან იშვიათად: ​​ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, მულტიფორმული ერითემა

უცნობია: კანის წითელი მგლურა, პუსტულური ფსორიაზი, ფსორიაზის გაუარესება ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით. თანმხლები წამლის რეაქცია (DRESS)

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ხშირი: ტენოსინოვიტი

არახშირი: მყესის გახლეჩვა

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

უცნობია: თირკმლის უკმარისობა

რეპროდუქციული სისტემის და მკერდის დარღვევები

უცნობია: სპერმის კონცენტრაციის, სპერმის მთლიანი რაოდენობის მარგინალური (შექცევადი) შემცირება და სწრაფი პროგრესირებადი მოძრაობა

ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას

ხშირი: ანორექსია, წონის დაკლება (ხშირად გაურკვეველი გენეზის), ასთენია

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. ეს მოხსენება იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის პროფესიონალებმა ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქცია უნდა შეატყობინონ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

ჭარბი დოზა

სიმპტომები

იყო შეტყობინებები ქრონიკული ჭარბი დოზირების შესახებ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ არავას დღიურ დოზებს რეკომენდებულ დღიურ დოზაზე ხუთჯერ მეტს და მწვავე დოზის გადაჭარბების შესახებ შეტყობინებები მოზრდილებში ან ბავშვებში. დოზის გადაჭარბების შემთხვევების აბსოლუტური უმრავლესობაში გვერდითი მოვლენები არ იყო აღნიშნული. გვერდითი მოვლენები შეესაბამებოდა ლეფლუნომიდის უსაფრთხოების პროფილს, ყველაზე ხშირად გამოვლენილი გვერდითი მოვლენები იყო მუცლის ტკივილი, გულისრევა, დიარეა, ღვიძლის ფუნქციის ტესტების მომატება, ანემია, ლეიკოპენია, ქავილი და გამონაყარი.

მკურნალობა

ასოცირებული დოზის გადაჭარბების ან ტოქსიკურობის შემთხვევაში, ელიმინაციის დასაჩქარებლად რეკომენდებულია ქოლესტირამინის ან გააქტიურებული ნახშირის შეყვანა. ქოლესტირამინმა, რომელიც მიღებული იქნა პერორალურად 8 გ დოზით დღეში სამჯერ 24 საათის განმავლობაში სამ ჯანმრთელ მოხალისეზე, ამცირებს A771726 პლაზმურ დონეს დაახლოებით 40%-ით 24 საათის განმავლობაში და 49-65%-ით 48 საათის განმავლობაში. ნაჩვენებია, რომ გააქტიურებული ნახშირი (შეჩერებული ფხვნილი) პერორალურად ან ნაზოგასტრიკული მილით (50 გ ყოველ 6 საათში 24 საათის განმავლობაში) ამცირებს აქტიურ მეტაბოლიტს A771726 37%-ით 24 საათის განმავლობაში და 48%-ით 48 საათის განმავლობაში. ეს პროცედურები შეიძლება განმეორდეს კლინიკურად საჭიროების შემთხვევაში. როგორც ჰემოდიალიზის, ასევე KAPD-ის (ქრონიკული ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზი) კვლევებმა აჩვენა, რომ ლეფლუნომიდის პირველადი მეტაბოლიტი, A771726, არ ექვემდებარება დიალიზით გამოდევნას.

შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება

თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს:

ლეფლუნომიდს 20 მგ

დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხილეთ 6.1.

  • წამლის ფორმა

აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები

ყვითელი, სამკუთხა ფორმის გარსით დაფარული ტაბლეტები, ერთ მხარეს წარწერით ZBO.

შენახვის პირობები

36 თვე

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

შეინახეთ ბოთლი მჭიდროდ დახურულ მდგომარეობაში.

ინახება არაუმეტეს 30°C ოთახის ტემპერატურაზე.

  • 5. შეფუთვის ფორმა და შემცველობა

ტაბლეტები შეფუთულია HDPE ხრახნიანი თავსახურის მქონე მაღალი სიმკვრივის პოლიეთილენის (HDPE) ბოთლებში. შეფუთვის შემცველობა: 30 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი.

  • 6. ადამიანური გამოყენების სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება ა და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგულაციების და შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის წესების შესაბამისად.

  • ლიცენზიის მფლობელი

Sanofi Health Products Ltd. სტი.

ბუიუკდერე კად. No: 193 ლევენტი

34394 სისლი-სტამბოლი

ტელ: 0 212 339 10 00

ფაქსი: 0 212 339 10 89

  • ლიცენზიის ნომერი

111/85

  • პირველადი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველადი ლიცენზიის თარიღი: 01.02.2002

ლიცენზიის განახლების თარიღი:

  • სამკურნალო საშუალების გამოყენების ინსტრუქციის განახლების თარიღი

თარგმანი სწორია:

ფარმაკოლოგიური თვისებები

შერჩევითი იმუნოსუპრესიული პრეპარატები

ათქ კოდი: L04AA13.

ადამიანის ფარმაკოლოგია

ლეფლუნომიდი არის დაავადების მოდიფიკაციის ანტირევმატული პრეპარატი ანტიპროლიფერაციული თვისებებით.

ცხოველთა ფარმაკოლოგია

ლეფლუნომიდი ეფექტურია ართრიტისა და სხვა აუტოიმუნური დაავადებების ცხოველთა ტრანსპლანტაციის მოდელებში, ძირითადად, როდესაც ინიშნება სენსიბილიზაციის ფაზაში. ლეფლუნომიდს აქვს იმუნომოდულატორული/იმუნოსუპრესიული თვისებები, მოქმედებს როგორც ანტიპროლიფერაციული აგენტი და ავლენს ანთების საწინააღმდეგო თვისებებს. ლეფლუნომიდი საუკეთესოდ მოქმედებს აუტოიმუნური დაავადების ცხოველურ მოდელებზე, როდესაც გამოიყენება დაავადების პროგრესირების ადრეულ ფაზაში.

ლეფლუნომიდი სწრაფად და თითქმის მთლიანად მეტაბოლიზდება A771726-მდე in vivo; რომელიც აქტიურია in vitro და ითვლება, რომ პასუხისმგებელია თერაპიულ ეფექტზე.

მოქმედების მექანიზმი

ლეფლუნომიდის აქტიური მეტაბოლიტი, A771726, აინჰიბირებს ადამიანის დიჰიდროოროტატდეჰიდროგენაზას (DHODH) ფერმენტს და აქვს ანტიპროლიფერაციული ეფექტი.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

რევმატოიდული ართრიტი

არავას ეფექტურობა რევმატოიდული ართრიტის მკურნალობაში ნაჩვენებია 4 კონტროლირებად კვლევაში (1 ფაზა II და 3 ფაზა III). II ფაზის კვლევაში (YU203), აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 402 პაციენტი რანდომიზირებული იყო პლაცებოზე (n=102), ლეფლუნომიდზე 5 მგ (n=95), 10 მგ (n=11) ან 25 მგ/დღეში (n= 104). მკურნალობის ხანგრძლივობა იყო 6 თვე.

ლეფლუნომიდის ყველა პაციენტმა, რომელიც მონაწილეობდა III ფაზის კვლევებში, მიიღო საწყისი დოზა 100 მგ 3 დღის განმავლობაში.

კვლევაში MN301, აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 358 პაციენტი მკურნალობდა ლეფლუნომიდით 20 მგ/დღეში (n=133), სულფასალაზინით 2 გ/დღეში (n=133) ან პლაცებო (n=92) მკურნალობა. მკურნალობის ხანგრძლივობა იყო 6 თვე.

კვლევა MN 303 არის MN 301 კვლევის არჩევითი 6-თვიანი ბრმა გაგრძელება პლაცებო ჯგუფის გარეშე, რომელიც ადარებს 12 თვიან მკურნალობას ლეფლუნომიდით და სულფასალაზინით.

MN302 კვლევაში აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 999 პაციენტი რანდომიზირებული იყო ლეფლუნომიდზე 20 მგ/დღეში (n=501) ან მეთოტრექსატზე (n=498), დაწყებული 7.5 მგ/კვირაში და გაიზარდა 15 მგ/კვირაში. ფოლიუმის მჟავას დამატება არჩევითია და პაციენტების მხოლოდ 10% იყენებდა მას. მკურნალობის ხანგრძლივობა იყო 12 თვე.

კვლევაში US301, აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 482 პაციენტი რანდომიზირებული იყო ლეფლუნომიდზე 20 მგ/დღეში (n=182), მეტოტრექსატზე (n=182) დაწყებული 7.5 მგ/კვირაში, რომელიც გაიზარდა 15 მგ/კვირაში, ან პლაცებოზე (n=118). პაციენტები იღებდნენ 1 მგ ფოლიტს დღეში ორჯერ. მკურნალობის ხანგრძლივობა იყო 12 თვე.

პლაცებოზე კონტროლირებად 3 კვლევაში, მინიმუმ 10 მგ ლეფლუნომიდი დღეში (10-25 მგ კვლევაში YU203 და 20 მგ კვლევებში MN301 და US301) სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად აღემატებოდა პლაცებოს რევმატოიდული ართრიტის ნიშნებისა და სიმპტომების შემცირებაში. ACR (რევმატოლოგიის ამერიკული კოლეჯი) პასუხის მაჩვენებლები YU 203 კვლევაში იყო 27.7% პლაცებოსთან ერთად, 31.9% 5 მგ-ისთვის, 50.5% 10 მგ-ისთვის და 54.5% 25 მგ-ისთვის. ACR პასუხის სიხშირე III ფაზის კვლევებში იყო 54.6% ლეფლუნომიდისთვის 20 მგ/დღეში და 28.6% პლაცებოსთვის (კვლევა MN301). ეს მაჩვენებლები იყო 49.4% და 26.3%, შესაბამისად, US301 კვლევაში. 12 თვის აქტიური მკურნალობის შემდეგ, ACR პასუხის მაჩვენებელი იყო 52.3% (MN301/303 კვლევები), 50.5% (MN302 კვლევა) და 49.4% (US301 კვლევა) ლეფლუნომიდის პაციენტებში 53.8% (MN301/MN301) პაციენტებთან შედარებით. 303) , 64.8% (კვლევა MN302) და 43.9% (კვლევა US301) მეტოტრექსატის პაციენტებში. MN302 კვლევაში ლეფლუნომიდი მნიშვნელოვნად ნაკლებად ეფექტური იყო, ვიდრე მეთოტრექსატი. თუმცა, არ დაფიქსირდა მნიშვნელოვანი განსხვავება ლეფლუნომიდსა და მეთოტრექსატს შორის პირველადი ეფექტურობის პარამეტრების თვალსაზრისით US301 კვლევაში. არანაირი განსხვავება არ დაფიქსირებულა ლეფლუნომიდსა და სულფასალაზინს შორის (კვლევა MN301). ლეფლუნომიდით მკურნალობის ეფექტი დაფიქსირდა 1 თვეში და დასტაბილურდა 3-6 თვეში და გაგრძელდა მთელი მკურნალობის განმავლობაში. რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პარალელური ჯგუფის მსგავსი ეფექტურობის კვლევაში შედარებული იქნა ლეფლუნომიდის ორი განსხვავებული შემანარჩუნებელი დღიური დოზის შედარებითი ეფექტურობა (10 მგ და 20 მგ). შედეგებიდან ვლინდება, რომ 20 მგ შემანარჩუნებელი დოზა უფრო მაღალია ეფექტურობის თვალსაზრისით, ხოლო 10 მგ შემანარჩუნებელი დოზა უსაფრთხოების თვალსაზრისით.

პედიატრიული პოპულაცია

ლეფლუნომიდი შესწავლილი იყო 94 პაციენტში (47 პაციენტი თითოეულ ხელზე) არასრულწლოვანთა რევმატოიდული ართრიტით პოლიარტიკულური ჩართულობით მულტიცენტრულ, რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, აქტიურ კონტროლირებად კვლევაში. დაწყების ტიპის მიუხედავად, JRA პაციენტები აქტიური პოლიარტიკულური ჩართულობით არიან 3-17 წლის ასაკში და ადრე არ გამოუყენებიათ მეტოტრექსატი ან ლეფლუნომიდი. ამ კვლევაში ლეფლუნომიდის დატვირთვისა და შემანარჩუნებელი დოზა დაყოფილი იყო სამ კატეგორიად სხეულის წონის მიხედვით: <20 კგ, 20-40 კგ და >40 კგ. თექვსმეტი კვირის მკურნალობის შემდეგ რეაგირების სიხშირეების სხვაობა იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი მეტოტრექსატის სასარგებლოდ [(გაუმჯობესების JRA განმარტება (DOI) 30%, (p=0.02)]. რესპონდენტებში, ეს პასუხი შენარჩუნდა 48 კვირის განმავლობაში (იხ. ნაწილი 4.2). ლეფლუნომიდისა და მეთოტრექსატის გვერდითი მოვლენის ნიმუშები, როგორც ჩანს, მსგავსია, მაგრამ უფრო მსუბუქ პაციენტებში გამოყენებული დოზა იწვევს შედარებით დაბალ ექსპოზიციას (იხ. ნაწილი 5.2). ეს მონაცემები არ არის საკმარისი ეფექტური და უსაფრთხო დოზის რეკომენდაციისთვის.

ფსორიაზული ართრიტი

CAR-ის ეფექტურობა ნაჩვენები იყო კონტროლირებად, რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა კვლევაში (3L01) 188 პაციენტში ფსორიაზული ართრიტით, რომლებიც მკურნალობდნენ 20 მგ/დღეში დოზით. მკურნალობის ხანგრძლივობა იყო 6 თვე.

ლეფლუნომიდი 20 მგ/დღეში მნიშვნელოვნად აღემატებოდა პლაცებოს ართრიტის სიმპტომების შემცირებაში ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებში: PsARC (ფსორიაზული ართრიტის მკურნალობის პასუხის კრიტერიუმები) პასუხის მაჩვენებელი 6 თვეზე იყო 59% ლეფლუნომიდის ჯგუფში და 29.7% პლაცებო ჯგუფში (p< 0.0001) ლეფლუნომიდის ეფექტი ფუნქციების გაუმჯობესებაზე და კანის დაზიანებების შემცირებაზე აღმოჩნდა ზომიერი.

პოსტმარკეტინგული კვლევები

რანდომიზებულმა კვლევამ შეაფასა კლინიკური ეფექტურობის პასუხის მაჩვენებელი ადრეული რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში (n=121) DMARD თერაპიის ანამნეზის გარეშე, რომლებმაც მიიღეს 20 მგ ან 100 მგ ლეფლუნომიდი ორ პარალელურ ჯგუფში საწყისი სამდღიანი ორმაგი ბრმა პერიოდის განმავლობაში. საბაზისო პერიოდის შემდგომი 3-თვიანი ღია შენარჩუნების პერიოდის განმავლობაში, ორივე ჯგუფი იღებდა ლეფლუნომიდს 20 მგ დღეში. საერთო სარგებლის ზრდა არ დაფიქსირებულა პოპულაციაში დატვირთვის დოზის რეჟიმის გამოყენებით. ორივე სამკურნალო ჯგუფის უსაფრთხოების მონაცემები შეესაბამებოდა ლეფლუნომიდის ცნობილ უსაფრთხოების პროფილს, მაგრამ კუჭ-ნაწლავის გვერდითი მოვლენებისა და ღვიძლის ფერმენტების მომატების სიხშირე უფრო მაღალი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ 100 მგ ლეფლუნომიდის დატვირთვის დოზას.

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი მახასიათებლები

ლეფლუნომიდი სწრაფად გარდაიქმნება მის აქტიურ მეტაბოლიტად A771726 პირველი გავლის მეტაბოლიზმით (რგოლის გახსნით) ნაწლავის კედელსა და ღვიძლში. რადიომონიშნული 14C-ლეფლუნომიდის კვლევაში სამ ჯანმრთელ მოხალისეზე, უცვლელი ლეფლუნომიდი არ იყო გამოვლენილი პლაზმაში, შარდში ან განავალში. თუმცა, ლეფლუნომიდის უცვლელი დონე პლაზმაში, ნგ/მლ პლაზმის დონეზე, იშვიათად იქნა გამოვლენილი სხვა კვლევებში. პლაზმაში გამოვლენილი ერთადერთი რადიო-მარკირებული მეტაბოლიტი იყო A771726. ეს მეტაბოლიტი ძირითადად პასუხისმგებელია არავას ყველა in vivo აქტივობაზე.

აბსორბცია

გამოყოფის მონაცემებმა 14C კვლევამ აჩვენა, რომ შეიწოვება დოზის მინიმუმ დაახლოებით 82-95%. დრო A771726-ს პლაზმაში პიკური კონცენტრაციის მისაღწევად ძალიან ცვალებადია, მაქსიმალური პლაზმური დონე მიიღწევა ერთჯერადი მიღებიდან 1 საათიდან 24 საათამდე. ლეფლუნომიდის მიღება შესაძლებელია ჭამის დროს, რადგან შეწოვის ხარისხი შედარებადია კვებასა და უზმოზე. A771726-ის ძალიან გრძელი ნახევარგამოყოფის პერიოდის გამო (დაახლოებით 2 კვირა), კლინიკურ კვლევებში გამოიყენებოდა 100 მგ დატვირთვის დოზა 3 დღის განმავლობაში, რათა ხელი შეუწყოს A771726 წონასწორობის დონის სწრაფად მიღწევას. დადგენილია, რომ პლაზმაში წონასწორული კონცენტრაციის მიღწევა დამტვირთავი დოზის გარეშე მოითხოვს დოზის დაახლოებით 2 თვეს. A771726-ის საშუალო პლაზმური კონცენტრაცია წონასწორულ მდგომარეობაში 20 მგ/დღეში დოზის დონეზე არის დაახლოებით 35 მგ/მლ. წონასწორულ მდგომარეობაში, პლაზმური დონე გროვდება დაახლოებით 33-35-ჯერ მეტი, ვიდრე ერთჯერადი დოზით.

განაწილება

ადამიანის პლაზმაში A771726 ძლიერად არის დაკავშირებული ცილებთან (ალბუმინთან). A771726-ის შეუზღუდავი შეკავშირება არის დაახლოებით 0,62%. A771726-ის შეკავშირება ხაზოვანია თერაპიული კონცენტრაციის ლიმიტზე. რევმატოიდული ართრიტის ან თირკმელების ქრონიკული უკმარისობის მქონე პაციენტების პლაზმაში A771726 შეკავშირება ოდნავ შემცირებული და უფრო ცვალებადია.

A771726-ის ცილებთან ვრცელმა შეკავშირებამ შეიძლება გამოიწვიოს მისი ჩანაცვლება სხვა ძლიერ შემაკავშირებელ პრეპარატებთან. თუმცა, in vitro პლაზმის ცილებთან დამაკავშირებელი ურთიერთქმედების კვლევებმა ვარფარინთან კლინიკურად რელევანტურ კონცენტრაციებში არ აჩვენა ურთიერთქმედება. მსგავსმა კვლევებმა აჩვენა, რომ იბუპროფენი და დიკლოფენაკი ვერ შეცვლის A771726-ს. ამის საპირისპიროდ, A771726-ის შეუზღუდავი ფრაქცია გაიზარდა 2-3-ჯერ ტოლბუტამიდის თანდასწრებით. A771726-მა ჩაანაცვლა იბუპროფენი, დიკლოფენაკი და ტოლბუტამიდი, მაგრამ ამ პრეპარატების შეუკავშირებელი ფრაქცია მხოლოდ 10-50%-ით გაიზარდა. ამ ეფექტებს კლინიკური მნიშვნელობა არ აქვს. A771726-ის ცილებთან მაღალი შეკავშირების გამო, განაწილების აშკარა მოცულობა დაბალია (დაახლოებით 11 ლიტრი). ერითროციტებში უპირატესი შეწოვა არ ვლინდება.

ბიოტრანსფორმაცია

ლეფლუნომიდი მეტაბოლიზდება რამდენიმე უმნიშვნელო მეტაბოლიტამდე, მათ შორის პირველადი (A771726) და TFMA (4-ტრიფტორმეთილანილინი) მეტაბოლიტებამდე. ლეფლუნომიდის მეტაბოლური ბიოტრანსფორმაცია მიმდინარეობს A771726-მდე და A771726-ის შემდგომი მეტაბოლიზმი არ კონტროლდება ერთი ფერმენტით და ნაჩვენებია, რომ ეს ხდება მიკროსომურ და ციტოზოლურ უჯრედულ ფრაქციებში. ციმეტიდინთან (არასპეციფიკური ციტოქრომ P450 ინჰიბიტორი) და რიფამპიცინთან (ციტოქრომ P450-ის არასპეციფიკური ინდუქტორი) ურთიერთქმედების კვლევები აჩვენებს, რომ in vivo CYP ფერმენტები მხოლოდ მცირედ მონაწილეობენ ლეფლუნომიდის მეტაბოლიზმში.

ელიმინაცია

A771726-ის ელიმინაცია ხასიათდება ნელი და ვირტუალური კლირენსით დაახლოებით 31 მლ/სთ. პაციენტებში ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 2 კვირას. რადიო-მარკირებული ლეფლუნომიდის დოზის მიღების შემდეგ, რადიოაქტიურობა თანაბრად გამოიყოფა განავლით და შარდით, სავარაუდოდ ნაღვლის გამოყოფით. A771726 კვლავ გამოვლენილი იყო შარდში და განავალში ერთჯერადი მიღებიდან 36 დღის შემდეგ. შარდის ძირითადი მეტაბოლიტებია გლუკურონატის პროდუქტები (ძირითადად 0-24 საათის ნიმუშებში), რომელიც წარმოადგენს ლეფლუნომიდის და A771726-ის ოქსანილის მჟავას წარმოებულს. ძირითადი ფეკალური კომპონენტია A771726.

ადამიანებში, გააქტიურებული ნახშირის ფხვნილის ან ქოლესტირამინის მიღება პერორალური სუსპენზიის სახით, ნაჩვენებია, რომ იწვევს A771726-ის გამოყოფის სიჩქარის სწრაფ და მნიშვნელოვან ზრდას და პლაზმაში კონცენტრაციის შემცირებას (იხ. პუნქტი 4.9). ითვლება, რომ ეს მიიღწევა კუჭ-ნაწლავის დიალიზის მექანიზმით და/ან ენტეროჰეპატური ციკლის ინჰიბირებით.

წრფივობა/არაწრფივობა

მრავალჯერადი დოზის კვლევებში რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, A771726-ის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები იყო წრფივი 5-25 მგ დოზის დიაპაზონში. ამ კვლევებში კლინიკური ეფექტი მჭიდროდ იყო დაკავშირებული A771726-ის პლაზმურ კონცენტრაციასთან და ლეფლუნომიდის დღიურ დოზასთან.

მახასიათებლები პაციენტებში

თირკმლის უკმარისობა

ლეფლუნომიდის 100 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზა მიცემული იყო 3 ჰემოდიალიზზე და 3 პაციენტზე, რომლებიც გადიოდნენ უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზის პროცედურას (CAPD). A771726-ის ფარმაკოკინეტიკა CAPD სუბიექტებში, როგორც ჩანს, მსგავსი იყო ჯანმრთელ მოხალისეების. A771726-ის უფრო სწრაფი ელიმინაცია დაფიქსირდა ჰემოდიალიზზე მყოფ სუბიექტებში, მაგრამ ეს არ იყო განპირობებული პრეპარატის გამოყოფით დიალიზატში.

ღვიძლის უკმარისობა

არ არსებობს მონაცემები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში მკურნალობის შესახებ. აქტიური მეტაბოლიტი A771726 ძირითადად დაკავშირებულია ცილებთან და მისი კლირენსი ხდება ღვიძლის მეტაბოლიზმის და ბილიარული სეკრეციის გზით. ამ პროცესებზე შეიძლება გავლენა იქონიოს ღვიძლის დისფუნქციამ.

პედიატრიული პოპულაცია

A771726-ის ფარმაკოკინეტიკა ლეფლუნომიდის პერორალური მიღების შემდეგ გამოკვლეული იყო 73 პედიატრიულ პაციენტში 3-დან 17 წლამდე JRA-ით პოლიარტიკულარული ჩართულობით. ამ კვლევების პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის შედეგებმა აჩვენა, რომ პედიატრიულ პაციენტებს სხეულის მასით 40 კგ ჰქონდათ უფრო დაბალი სისტემური ექსპოზიცია (გაზომილი Css-ით) A771726-თან შედარებით მოზრდილებში რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებთან შედარებით (იხ. ნაწილი 4.2).

გერიატრიული მოსახლეობა

ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები ხანდაზმულებში (65 წელზე მეტი) შეზღუდულია, მაგრამ შეესაბამება ახალგაზრდა მოზრდილების ფარმაკოკინეტიკას.

ინსტრუქციის სრული ტექსტი · პროდუქტის მახასიათებლები (ექიმისთვის)

არავა ® აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები 20 მგ

(SANOFI AVENTIS-საფრანგეთი)

SANOFI

პროდუქტის მოკლე დახასიათება

  • სამკურნალო საშუალების დასახელება

არავა® 20 მგ აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი

  • ხარისხობრივი და რაოდენობრივი შემადგენლობა

აქტიური ნივთიერება

თითოეული აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი შეიცავს:

ლეფლუნომიდს 20 მგ

დამხმარე ნივთიერებებისთვის იხილეთ 6.1.

  • წამლის ფორმა

აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტები

ყვითელი, სამკუთხა ფორმის გარსით დაფარული ტაბლეტები, ერთ მხარეს წარწერით ZBO.

  • კლინიკური მახასიათებლები
  • 1. თერაპიული ჩვენებები

არავა გამოიყენება ზრდასრულ პაციენტებში სამკურნალოდ შემდეგი ჩვენებების დროს:

"დაავადების მოდიფიკაციის ანტირევმატული პრეპარატის" (DMARD) სახით აქტიური რევმატოიდული ართრიტის სამკურნალოდ

აქტიური ფსორიაზული ართრიტის სამკურნალოდ

ჰეპატოტოქსიური ან ჰემატოტოქსიური DMARD-ებით (მაგ. მეთოტრექსატი) ბოლოდროინდელმა ან ერთდროულმა მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული გვერდითი მოვლენების რისკი და ამიტომ ლეფლუნომიდით თერაპია უნდა დაიწყოს ფრთხილად და მკურნალობის რისკ-სარგებლის შეფასების გათვალისწინებით.

გარდა ამისა, არავადან სხვა DMARD-ზე გადასვლისას თუ არ ჩატარდება პრეპარატის კლირენსის (wash-out) პროცედურა, შესაძლოა პრეპარატების ამ ცვლილებამ გამოიწვიოს სერიოზული გვერდითი ეფექტების რისკის გაზრდა (იხ. ნაწილი 4.4).

  • 2. დოზირება და მიღების წესი

ეს მკურნალობა უნდა დაიწყოს და კონტროლდებოდეს რევმატოიდული ართრიტის და ფსორიაზული ართრიტის მკურნალობაში გამოცდილი სპეციალისტების მიერ. სისხლის სრული რაოდენობა, ლეიკოციტების ფორმულისა და თრომბოციტების რაოდენობის ჩათვლით, ალანინ ამინოტრანსფერაზასთან (ALT) ან შრატის გლუტამოპირუვატ ტრანსფერაზასთან (SGPT) ერთად უნდა შემოწმდეს ერთდროულად და ხშირად.

არავას თერაპიის დაწყებამდე,

მკურნალობის პირველი 6 თვის განმავლობაში ყოველ 2 კვირაში და

შემდეგ ყოველ 8 კვირაში (იხილეთ ნაწილი 4.4)

დოზირება/გამოყენების სიხშირე და ხანგრძლივობა

რევმატოიდული ართრიტი

არავას თერაპია ჩვეულებრივ იწყება 100 მგ დატვირთვის დოზით დღეში ერთხელ 3 დღის განმავლობაში. დატვირთვის დოზის მოხსნამ შეიძლება შეამციროს გვერდითი მოვლენების რისკი. (იხ. ნაწილი 5.1).

რეკომენდებული შემანარჩუნებელი დოზაა 10 მგ-დან 20 მგ-მდე ლეფლუნომიდი დღეში ერთხელ, დაავადების სიმძიმის (აქტივობის) მიხედვით.

ფსორიაზული ართრიტი

არავა თერაპია იწყება დატვირთვის დოზით 100 მგ დღეში 3 დღის განმავლობაში. რეკომენდებული შემანარჩუნებელი დოზაა 20 მგ ლეფლუნომიდი დღეში ერთხელ. (იხ. ნაწილი 5.1). თერაპიული ეფექტი ჩვეულებრივ იწყება 4-დან 6 კვირამდე და შეიძლება გაიზარდოს 4-6 თვის განმავლობაში.

მიღების წესი

არავას ტაბლეტი განკუთვნილია პერორალური მიღებისთვის. არავას ტაბლეტები უნდა გადაიყლაპოს მთლიანად საკმარისი რაოდენობით სითხის მიყოლებით. საკვებთან ერთად გამოყენება არ ახდენს გავლენას არავას აბსორბციაზე.

დამატებითი ინფორმაცია სპეციალური პოპულაციების შესახებ

ღვიძლის უკმარისობა

ALT (SGPT) უნდა შემოწმდეს იმავე სიხშირით, როგორც სისხლის სრული რაოდენობა თერაპიის დაწყებამდე და თერაპიის პირველი 6 თვის განმავლობაში (ყოველ 2 კვირაში) და ყოველ 8 კვირაში ერთხელ. ALT (SGPT) ნორმალურ დიაპაზონზე 2-3-ჯერ ზემოთ მომატებისას, შეიძლება განიხილებოდეს დოზის შემცირება 20 მგ-დან 10 მგ-მდე. ALT (SGPT) დონის მონიტორინგი უნდა მოხდეს ყოველკვირეულად, თუ ნორმალურ ზღვარზე 2-ჯერ მეტი მატება შენარჩუნებულია ან თუ ALT გაიზარდა ნორმალურ ზღვარზე 3-ჯერ, ლეფლუნომიდი უნდა შეწყდეს და დაიწყოს გამორეცხვის პროცედურები. ლეფლუნომიდით თერაპიის შემდეგ რეკომენდებულია ფერმენტების მონიტორინგი ღვიძლის ფერმენტების ნორმალურ მდგომარეობაში დაბრუნებამდე.

თირკმლის უკმარისობა

არ არის რეკომენდებული დოზის კორექცია პაციენტებში თირკმლის მსუბუქი უკმარისობით.

პედიატრიული პოპილაცია

არავა არ არის რეკომენდებული 18 წლამდე ასაკის პაციენტებში, რადგან მისი ეფექტურობა და უსაფრთხოება არასრულწლოვანთა რევმატოიდული ართრიტის (JRA) დროს არ არის დადასტურებული. (იხ. ნაწილი 5.1 და 5.2).

გერიატრიული პოპულაცია

65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში დოზის კორექცია საჭირო არ არის.

  • 3. უკუჩვენებები

პაციენტები ლეფლუნომიდის მიმართ ჰიპერმგრძნობელობით (განსაკუთრებით წინა სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, მულტიფორმული ერითემა), ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტის ტერიფლუნომიდის ან ტაბლეტების რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ (იხ. ნაწილი 6.1),

ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტები

მძიმე იმუნოდეფიციტის მქონე პაციენტები, როგორიცაა შიდსი

პაციენტები ძვლის ტვინის მკვეთრად დაქვეითებული ფუნქციით ან მნიშვნელოვანი ანემიით, ლეიკოპენია, ნეიტროპენია ან თრომბოციტოპენია რევმატოიდული ართრიტის ან ფსორიაზული ართრიტის გარდა სხვა მიზეზების გამო

სერიოზული ინფექციების მქონე პაციენტები (იხ. პუნქტი 4.4)

პაციენტები თირკმელების ზომიერი და მძიმე მძიმე უკმარისობით, რადგან არ არის საკმარისი კლინიკური გამოცდილება პაციენტების ამ ჯგუფში

მძიმე ჰიპოპროტეინემიის მქონე პაციენტები, როგორც ნეფროზული სინდრომის დროს

ჰეპატოტოქსიურობა

ის უკუნაჩვენებია ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში.

ორსულობა

ის უკუნაჩვენებია ორსულ ქალებში ან რეპროდუქციული ასაკის ქალებში, რომლებიც არ იყენებენ კონტრაცეფციის საიმედო მეთოდს, სანამ აქტიური მეტაბოლიტის პლაზმური დონე 0.02 მგ/ლ-ზე მეტია ლეფლუნომიდით მკურნალობის დროს და მის შემდეგ (იხ. ნაწილი 4.6).

ლეფლუნომიდით მკურნალობის დაწყებამდე უნდა გამოირიცხოს ორსულობა (იხილეთ ნაწილი 4.6).

  • ქალებში ლაქტაციის პერიოდში (იხილეთ ნაწილი 4.6)
  • 4. სპეციალური გაფრთხილებები და სიფრთხილის ზომები გამოყენებისას

ლეფლუნომიდის აქტიურ მეტაბოლიტს A771726 აქვს ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი, ჩვეულებრივ 1-დან 4 კვირამდე. შეიძლება განვითარდეს სერიოზული არასასურველი ეფექტები (მაგ. ჰეპატოტოქსიურობა, ჰემატოტოქსიკურობა ან ალერგიული რეაქციები, იხილეთ ქვემოთ), ლეფლუნომიდით თერაპიის შეწყვეტის შემდეგაც კი. ამიტომ, თუ გამოვლინდება მსგავსი ტოქსიკური ეფექტები ან თუ რაიმე სხვა მიზეზის გამო საჭიროა A771726-ის სწრაფი გამოდევნა ორგანიზმიდან, რისთვისაც უნდა ჩატარდეს გამორეცხვის პროცედურა. პროცედურის გამეორება შესაძლებელია კლინიკური საჭიროების მიხედვით.

მითითებები დაგეგმილი ან მოულოდნელი ორსულობის შემთხვევაში და გამორეცხვის პროცედურების შესახებ იხილეთ ნაწილში 4.6.

ღვიძლის რეაქციები

ლეფლუნომიდით თერაპიის დროს დაფიქსირდა ღვიძლის მძიმე დაზიანების იშვიათი, მაგრამ ზოგიერთი ფატალური შემთხვევა. შემთხვევების უმეტესობა დაფიქსირდა მკურნალობის პირველ 6 თვეში. ამ შემთხვევებში ხშირად გამოიყენება სხვა ჰეპატოტოქსიური პრეპარატები. უნდა აღინიშნოს, რომ აუცილებელია რეკომენდაციების მკაცრად დაცვა. ALT (SGPT) უნდა შემოწმდეს იმავე სიხშირით, როგორც სისხლის სრული რაოდენობა თერაპიის დაწყებამდე და თერაპიის პირველი 6 თვის განმავლობაში (ყოველ 2 კვირაში) და ყოველ 8 კვირაში ერთხელ. ALT (SGPT) მომატებისას ნორმალურ დიაპაზონზე 2-3-ჯერ ზემოთ, შეიძლება განიხილებოდეს დოზის შემცირება 20 მგ-დან 10 მგ-მდე. ALT (SGPT) დონის მონიტორინგი უნდა მოხდეს ყოველკვირეულად, თუ ნორმალურ ზღვარზე 2-ჯერ მეტი მატება შენარჩუნებულია ან თუ ALT მომატება ნორმალურ ზღვარს 3-ჯერ აღემატება, ლეფლუნომიდი უნდა შეწყდეს და დაიწყოს გამორეცხვის პროცედურები. ლეფლუნომიდით თერაპიის შემდეგ რეკომენდებულია ფერმენტების მონიტორინგი ღვიძლის ფერმენტების ნორმალურ მდგომარეობაში დაბრუნებამდე. ჰეპატოტოქსიური ან ჰემატოტოქსიური DMARD-ების (მაგ. მეთოტრექსატი) ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული.

ლეფლუნომიდით თერაპიის დროს თავიდან უნდა იქნას აცილებული ალკოჰოლის გამოყენება მისი პოტენციური ადიტიური ჰეპატოტოქსიური ეფექტების გამო.

ვინაიდან ლეფლუნომიდის აქტიური მეტაბოლიტი, A771726, ძლიერად არის დაკავშირებული ცილებთან და გამოიყოფა ორგანიზმიდან ღვიძლის მეტაბოლიზმითა და ბილიარული სეკრეციით, მოსალოდნელია A771726 პლაზმური დონის მომატება ჰიპოპროტეინემიის მქონე პაციენტებში. არავა უკუნაჩვენებია მძიმე ჰიპოპროტეინემიის ან ღვიძლის ფუნქციის დაქვეითების მქონე პაციენტებში (იხ. ნაწილი 4.3).

ჰემატოლოგიური რეაქციები

ლეფლუნომიდით თერაპიის დაწყებამდე ასევე უნდა ჩატარდეს სისხლის სრული ანალიზი, ლეიკოციტების ფორმულის და თრომბოციტების რაოდენობის ჩათვლით, ALT-ით, ყოველ 2 კვირაში ერთხელ მკურნალობის პირველი 6 თვის განმავლობაში და ყოველ 8 კვირაში ერთხელ.

პაციენტებს, რომლებსაც აქვთ ადრე არსებული ანემია, ლეიკოპენია და/ან თრომბოციტოპენია, ისევე როგორც ძვლის ტვინის დაქვეითებული ფუნქციის მქონე პაციენტებს ან ძვლის ტვინის დათრგუნვის რისკის ქვეშ მყოფ პაციენტებს, აღენიშნებათ ჰემატოლოგიური დარღვევების გაზრდილი რისკი. თუ ასეთი ეფექტები განვითარდება, საჭიროა გამორეცხვის პროცედურის ჩატარება (იხ. ქვემოთ) პლაზმური დონის A771726-ის შესამცირებლად.

მძიმე ჰემატოლოგიური რეაქციის შემთხვევაში, მათ შორის პანციტოპენია, არავა და ნებისმიერი თანმხლები მიელოსუპრესიული აგენტი უნდა შეწყდეს და დაიწყოს ლეფლუნომიდის გამორეცხვის პროცედურა.

სხვა სამკურნალო საშუალებებთან კომბინაცია

დღემდე არ ჩატარებულა ადეკვატური კვლევები ლეფლუნომიდის ანტიმალარიულ საშუალებებთან (მაგ. ქლოროქინი და ჰიდროქლოროქინი) გამოყენების შესახებ, რომლებიც გამოიყენება რევმატოლოგიურ დაავადებებში და სხვა იმუნოსუპრესიულ საშუალებებთან (მეთოტრექსატის გარდა, იხ. ნაწილი 4.5), მათ შორის ინტრამუსკულარული ან პერორალური ოქროს, D-პენიცილიმინის, აზათიოპრინის და სიმსივნის ნეკროზის ფაქტორის ალფა-ინჰიბიტორების ჩათვლით.

კომბინირებულ თერაპიასთან დაკავშირებული რისკები, განსაკუთრებით ხანგრძლივი მკურნალობის დროს, უცნობია. სხვა DMARD-თან (მაგ. მეთოტრექსატი) კომბინაცია არ არის რეკომენდებული, რადგან ასეთმა მკურნალობამ შეიძლება გამოიწვიოს ადიტიური ან თუნდაც სინერგიული ტოქსიკურობა (მაგ. ჰეპატო- ან ჰემატოტოქსიკურობა). ვინაიდან ლეფლუნომიდი არის ტერიფლუნომიდის მთავარი პრეპარატი, ტერიფლუნომიდის და ლეფლუნომიდის ერთდროული გამოყენება არ არის რეკომენდებული.

სხვა მკურნალობაზე გადასვლა

იმის გამო, რომ ლეფლუნომიდი დიდხანს რჩება ორგანიზმში, გამორეცხვის პროცედურებიდან (იხ. ქვემოთ) სხვა DMARD-ზე (მაგ. მეტოტრექსატი) გადასვლამ შეიძლება გაზარდოს დანამატის რისკის ალბათობა (მაგ. კინეტიკური ურთიერთქმედება, ორგანოთა ტოქსიკურობა) მკურნალობის ცვლილების ხანგრძლივი პერიოდის შემდეგაც კი. ასევე ბოლოდროინდელმა მკურნალობამ ჰეპატოტოქსიური ან ჰემატოტოქსიური მედიკამენტებით (მაგ. მეთოტრექსატი) შეიძლება გამოიწვიოს გვერდითი ეფექტების ზრდა. ამიტომ, ლეფლუნომიდით თერაპიის დაწყებისას უნდა მოხდეს რისკ/სარგებლის შეფასება და უნდა მოხდეს მჭიდრო მონიტორინგი თერაპიაზე გადასვლის ადრეულ ფაზებზე.

კანის რეაქციები

წყლულოვანი სტომატიტის დროს ლეფლუნომიდის მიღება უნდა შეწყდეს.

სტივენს-ჯონსონის სინდრომის ძალიან იშვიათი შემთხვევები, ეოზინოფილია ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზით და წამლის რეაქციები სისტემური სიმპტომებით (DRESS) დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იყენებდნენ ლეფლუნომიდს (იხ. ნაწილი 4.3). როგორც კი გამოვლინდება კანის და/ან ლორწოვანი გარსების რეაქციები, რომლებიც მიუთითებენ ასეთ მძიმე რეაქციებზე, არავას და სხვა მასთან დაკავშირებული პრეპარატების მიღება უნდა შეწყდეს და დაუყოვნებლივ დაიწყოს წამლის გამორეცხვის პროცედურა. ასეთ შემთხვევებში აუცილებელია სრული გაწმენდა. ლეფლუნომიდით თერაპიის განახლება უკუნაჩვენებია ასეთ შემთხვევებში (იხ. ნაწილი 4.3).

ლეფლუნომიდის გამოყენების შემდეგ დაფიქსირდა პუსტულარული ფსორიაზი და ფსორიაზის გაუარესება. პაციენტის დაავადებისა და ისტორიის გათვალისწინებით, შეიძლება განიხილებოდეს მკურნალობის შეწყვეტა.

ინფექციები

ცნობილია, რომ იმუნოსუპრესიული მედიკამენტებით მკურნალობამ, როგორიცაა ლეფლუნომიდი, შეიძლება გამოიწვიოს პაციენტებში უფრო მეტი მგრძნობელობა ინფექციების, მათ შორის ოპორტუნისტული ინფექციების მიმართ. ამიტომ, ინფექციები შეიძლება იყოს უფრო მძიმე და საჭიროებდეს ადრეულ და სერიოზულ მკურნალობას. მძიმე, უკონტროლო ინფექციების შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს ლეფლუნომიდის შეწყვეტა და გამორეცხვა, როგორც ეს აღწერილია ქვემოთ.

პროგრესირებადი მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია (პროგრესული მულტიფოკალური ლეიკოენცეფალოპათია = PML) იშვიათად დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლეფლუნომიდს სხვა იმუნოსუპრესანტებთან ერთად.

თერაპიის დაწყებამდე ყველა პაციენტი უნდა შეფასდეს აქტიური და არააქტიური („ლატენტური“) ტუბერკულოზზე ადგილობრივი რეკომენდაციების შესაბამისად. ეს შეფასება შეიძლება მოიცავდეს სამედიცინო ისტორიას, ტუბერკულოზთან შესაძლო კონტაქტს და/ან შესაბამის სკრინინგს, როგორიცაა ფილტვის რენტგენი, ტუბერკულინის ტესტი და/ან ინტერფერონ-გამა განთავისუფლების განსაზღვრა. მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული ცრუ უარყოფითი ტუბერკულინის ტესტის შედეგების რისკი მძიმე დაავადების ან იმუნოდეფიციტის მქონე პაციენტებში. ტუბერკულოზის რეაქტივაციის რისკის გამო, ტუბერკულინის რეაქტიულობის მქონე პაციენტებზე უნდა ჩატარდეს მკაცრი მონიტორინგი.

რესპირატორული რეაქციები

ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება, მათ შორის ფილტვისმიერი ჰიპერტენზიის იშვიათი შემთხვევები, დაფიქსირდა ლეფლუნომიდის გამოყენებისას (იხ. პუნქტი 4.8). მისი გაჩენის რისკი უფრო მაღალია პაციენტებში, რომლებსაც ანამნეზში აქვთ ფილტვების ინტერსტიციული დაავადება. ფილტვის ინტერსტიციული დაავადება არის პოტენციურად ფატალური დაავადება, რომელიც შეიძლება მწვავედ განვითარდეს მკურნალობის დროს. ფილტვების სიმპტომების გამოვლენამ, როგორიცაა ხველა და ქოშინი, უნდა გამოიწვიოს მკურნალობის შეწყვეტა და შემდგომი მკურნალობა. შეიძლება საჭირო გახდეს კვლევების ჩატარება.

პერიფერიული ნეიროპათია

პერიფერიული ნეიროპათიის შემთხვევები დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ლეფლუნომიდს. პაციენტების უმეტესობა გამოჯანმრთელდა ლეფლუნომიდის მიღების შეწყვეტის შემდეგ, მაგრამ ზოგიერთ პაციენტში დაფიქსირდა მუდმივი სიმპტომები. 60 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტებში გამოყენებამ, ნეიროტოქსიკურ საშუალებებთან და დიაბეტის გამოყენებამ შეიძლება გაზარდოს პერიფერიული ნეიროპათიის რისკი. თუ პერიფერიული ნეიროპათია განვითარდება პაციენტებში, რომლებიც იღებენ ლეფლუნომიდს, უნდა განიხილებოდეს მკურნალობის შეწყვეტა და წამლის გამორეცხვის პროცედურა (იხ. ნაწილი 4.4).

კოლიტი

კოლიტი, მიკროსკოპული კოლიტის ჩათვლით, დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ლეფლუნომიდით. ლეფლუნომიდით მკურნალობის დროს აუხსნელი ქრონიკული დიარეის მქონე პაციენტებში უნდა ჩატარდეს შესაბამისი დიაგნოსტიკური პროცედურები.

Სისხლის წნევა

არტერიული წნევა უნდა შემოწმდეს ლეფლუნომიდით თერაპიის დაწყებამდე და რეგულარულად.

რეპროდუქცია (რეკომენდაციები მამაკაცებისთვის)

მამრობითი სქესის პაციენტებმა უნდა იცოდნენ, რომ მამაკაცის შუამავლობით შესაძლოა გამოწვეული იყოს ნაყოფის ტოქსიკურობა. ლეფლუნომიდით მკურნალობისას გარანტირებული უნდა იყოს კონტრაცეფციის საიმედო მეთოდის გამოყენება.

არ არსებობს კონკრეტული მონაცემები მამრობითი სქესის ნაყოფის ტოქსიკურობის გაზრდილი რისკის შესახებ. ცხოველებზე კვლევები არ ჩატარებულა ამ კონკრეტული რისკის შესაფასებლად. ნებისმიერი შესაძლო რისკის შესამცირებლად, მამაკაცებმა, რომელთაც სურთ შვილები, უნდა განიხილონ ლეფლუნომიდის მიღების შეწყვეტა და 8 გ ქოლესტირამინის 3-ჯერ დღეში გამოყენება ან 50 გ გააქტიურებული ნახშირი 4-ჯერ დღეში 11 დღის განმავლობაში.

ორივე შემთხვევაში, erHeA771726 პლაზმური კონცენტრაცია პირველად უნდა გაიზომოს. A771726 პლაზმური კონცენტრაციის გაზომვა უნდა განმეორდეს მინიმუმ 14 დღის ინტერვალის შემდეგ. თუ ორივე პლაზმური კონცენტრაცია 0.02 მგ/ლ-ზე დაბალია, ნაყოფის ტოქსიკურობის რისკი მინიმუმ 3 თვის მოცდის შემდეგ ძალიან დაბალია.

კლირენსის პროცედურა

8 გ ქოლესტირამინი მიიღება 3-ჯერ დღეში. ალტერნატიულად, 50 გრ აქტივირებული ნახშირის მიღება შესაძლებელია 4-ჯერ დღეში. სრული გამორეცხვის პერიოდი ჩვეულებრივ შეადგენს 11 დღეს. ეს პერიოდი შეიძლება შეიცვალოს კლინიკური ან ლაბორატორიული მონაცემების ცვალებადობის მიხედვით.

ლაქტოზა

არავა შეიცავს ლაქტოზას. პაციენტებმა, რომლებთაც აღენიშნებათ იშვიათი მემკვიდრეობითი დაავადებები, როგორიცაა გალაქტოზას შეუწყნარებლობა, ლაპ ლაქტაზას დეფიციტი ან გლუკოზაგალაქტოზა მალაბსორბცია არ უნდა მიიღონ ეს სამკურნალო პროდუქტი.

ზეგავლენა იონიზებული კალციუმის დონის შედეგებზე

ლეფლუნომიდით და/ან ტერიფლუნომიდით (ლეფლუნომიდის აქტიური მეტაბოლიტი) მკურნალობის დროს იონიზებული კალციუმის დონის გაზომვებმა შეიძლება აჩვენოს ცრუ დაბალი მნიშვნელობები გამოყენებული იონიზირებული კალციუმის ანალიზატორის ტიპის მიხედვით (მაგ., სისხლის გაზის ანალიზატორი). ამიტომ, უნდა გადამოწმდეს დაბალი იონიზირებული კალციუმის დონის სიზუსტე, რომელიც დაფიქსირდა პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ ლეფლუნომიდით ან ტერიფლუნომიდით. საეჭვო მონაცემების შემთხვევაში რეკომენდებულია შრატში კალციუმის კონცენტრაციის დადგენა მორგებული მთლიან ალბუმინზე.

  • 5. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა მხოლოდ მოზრდილებში.

გვერდითი მოვლენები შეიძლება გაიზარდოს, როდესაც ლეფლუნომიდი გამოიყენება ჰეპატოტოქსიურ ან ჰემატოტოქსიკურ საშუალებებთან ერთად, ან როდესაც ლეფლუნომიდით მკურნალობა იწყება ჰეპატოტოქსიური პრეპარატების გამოყენების შემდეგ გამორეცხვის პერიოდის გარეშე (იხილეთ ნაწილი 4.4 სხვა სამკურნალო საშუალებებთან ერთდროული გამოყენების შესახებ). ამიტომ რეკომენდებულია ღვიძლისა და ჰემატოლოგიური პარამეტრების მკაცრი მონიტორინგი საწყის ფაზაში სხვა პრეპარატზე გადასვლის შემდეგ.

მეტოტრექსატი

მცირე მასშტაბის კვლევაში (n=30) ლეფლუნომიდის (10-20 მგ/დღეში) და მეთოტრექსატის (10-25 მგ/კვირაში) გამოყენებით, 30 პაციენტიდან 5-ს აღენიშნებოდა ღვიძლის ფერმენტების 2-3-ჯერ მომატება. ღვიძლის ფერმენტების ყველა მატება ნორმას დაუბრუნდა ლეფლუნომიდით თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ 3 პაციენტში, ხოლო 2 პაციენტმა განაგრძო ორივე პრეპარატი. ღვიძლის ფერმენტების ამაღლება დაფიქსირდა 3-ზე მეტჯერ დანარჩენ 5 პაციენტში, აქედან 2 პაციენტი განაგრძობდა მკურნალობას ორივე წამლით, ხოლო 3 გამოჯანმრთელდა ლეფლუნომიდით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ. არ გამოვლენილა ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ლეფლუნომიდს (10-20 მგ/დღეში) და მეტოტრექსატს (10-25 მგ/კვირაში) შორის რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში.

ვაქცინაცია

არ არსებობს კლინიკური მონაცემები ლეფლუნომიდით თერაპიის დროს შეყვანილი ვაქცინების ეფექტურობისა და უსაფრთხოების შესახებ. თუმცა, ცოცხალი შესუსტებული ვაქცინების გამოყენება არ არის რეკომენდებული. ლეფლუნომიდის ხანგრძლივი ნახევარგამოყოფის პერიოდი მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული, როდესაც ლეფლუნომიდით თერაპიის შეწყვეტის შემდეგ იგეგმება ცოცხალი დასუსტებული ვაქცინების შეყვანა.

ვარფარინი და სხვა კუმარინის ანტიკოაგულანტები

არსებობს შეტყობინებები პროთრომბინის დროის გახანგრძლივების შესახებ ლეფლუნომიდის და ვარფარინის ერთდროული გამოყენებისას. ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედება ვარფარინთან დაფიქსირდა A771726-თან კლინიკურ ფარმაკოლოგიურ კვლევაში (იხ. ქვემოთ). ამიტომ ვარფარინთან ერთდროული გამოყენებისას რეკომენდებულია პაციენტისა და INR-ის მჭიდრო მონიტორინგი.

არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები/კორტიკოსტეროიდები

თუ პაციენტები ადრე იყენებდნენ არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგო საშუალებებს (აასს) და/ან კორტიკოსტეროიდებს, ამ პრეპარატების გამოყენება შეიძლება გაგრძელდეს ლეფლუნომიდით თერაპიის დაწყების შემდეგ.

სხვა პრეპარატების ეფექტი ლეფლუნომიდზე

ქოლესტირამინი ან გააქტიურებული ნახშირი

რეკომენდირებულია, რომ პაციენტებმა, რომლებიც იღებენ ლეფლუნომიდს, არ მიიღონ ქოლესტირამინი ან გააქტიურებული ნახშირის ფხვნილი, რადგან ეს იწვევს პლაზმაში A771726 (ლეფლუნომიდის აქტიური მეტაბოლიტი, იხ. ნაწილი 5) კონცენტრაციის სწრაფ და მნიშვნელოვან შემცირებას. ამ ურთიერთქმედების მექანიზმი განპირობებულია A771726-ის ენტეროჰეპატური ციკლის ინჰიბირებით და/ან კუჭ-ნაწლავის დიალიზის მექანიზმით (გააქტიურებული ნახშირის განმეორებითი დოზები).

CYP 450 ინჰიბიტორები და ინდუქტორები

ინ ვიტრო ინჰიბირების კვლევები ადამიანის ღვიძლის მიკროსომებში აჩვენებს, რომ ციტოქრომ P450 (CYP) 1A2, 2C19 და 3A4 ფერმენტები მონაწილეობენ ლეფლუნომიდის მეტაბოლიზმში. ციმეტიდინთან (არასპეციფიკური სუსტი ციტოქრომ P450 (CYP) ინჰიბიტორი) და ლეფლუნომიდთან in vivo ურთიერთქმედების კვლევამ არ აჩვენა მნიშვნელოვანი გავლენა A771726-ის ექსპოზიციაზე.

ლეფლუნომიდის ერთჯერადი დოზის შეყვანის შემდეგ სუბიექტებში, რომლებიც იღებდნენ რიფამპიცინის (არასპეციფიკური ციტოქრომ P450 ინდუქტორი) მრავალჯერადი დოზების მიღებას, A771726-ის პიკური დონეები გაიზარდა დაახლოებით 40%-ით, ხოლო AUC (მრუდის ქვეშ ფართობი) მნიშვნელოვნად არ შეცვლილა. ამ ეფექტის მექანიზმი გაურკვეველია.

ლეფლუნომიდის მოქმედება სხვა პრეპარატებზე

ორალური კონტრაცეპტივები

ჯანმრთელ მოხალისედ მონაწილე ქალებში ჩატარებულ კვლევაში, რომელშიც ლეფლუნომიდი გამოიყენებოდა სამფაზურ ორალურ კონტრაცეპტივებთან ერთად, რომლებიც შეიცავდნენ 30 მკგ ეთინილ ესტრადიოლს, არ დაფიქსირებულა წამლების კონტრაცეპტული აქტივობის შემცირება და A771726 ფარმაკოკინეტიკა მოსალოდნელ დიაპაზონში იყო. ფარმაკოკინეტიკური ურთიერთქმედება ორალურ კონტრაცეპტივებთან დაფიქსირდა A771726-თან (იხ. ქვემოთ).

შემდეგი ფარმაკოკინეტიკური და ფარმაკოდინამიკური ურთიერთქმედების კვლევები ჩატარდა A771726-თან (ლეფლუნომიდის ძირითადი აქტიური მეტაბოლიტი). ვინაიდან მსგავსი წამლისა და წამლის ურთიერთქმედება არ შეიძლება გამოირიცხოს ლეფლუნომიდისთვის რეკომენდებული დოზებით, შემდეგი კვლევის შედეგები და რეკომენდაციები გასათვალისწინებელია პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობენ ლეფლუნომიდით.

ეფექტი რეპაგლინიდზე (CYP2C8 სუბსტრატი)

აღინიშნა რეპაგლინიდის საშუალო Cmax და AUC (შესაბამისად, 1.7 და 2.4-ჯერ) ზრდა A771726-ის განმეორებითი დოზირების შემდეგ, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ A771726 მეტაბოლიტი არის CYP2C8 ინ ვივო ინჰიბიტორი. ამიტომ რეკომენდებულია პაციენტების მონიტორინგი, რადგან CYP2C8-ით მეტაბოლიზებულ წამლებთან, როგორიცაა რეპაგლინიდი, პაკლიტაქსელი, პიოგლიტაზონი ან როსგლიტაზონი, ერთდროულმა გამოყენებამ შეიძლება გამოიწვიოს წამლების მაღალი ექსპოზიცია.

ეფექტი კოფეინზე (CYP1A2 სუბსტრატი)

A771726-ის განმეორებითმა დოზებმა შეამცირა კოფეინის საშუალო Cmax და AUC (CYP1A2 სუბსტრატი) შესაბამისად 18%-ით და 55%-ით, რაც აჩვენებს, რომ A771726 მეტაბოლიტი არის CYP1A2-ის ინდუქტორი in vivo. ამიტომ, სიფრთხილე უნდა იქნას გამოყენებული CYP1A2-ით მეტაბოლიზებული პრეპარატების (როგორიცაა დულოქსეტინი, ალოსეტრონი, თეოფილინი და ტიზანიდინი) ერთდროულად გამოყენებისას. ამ პრეპარატების ეფექტურობა შეიძლება შემცირდეს.

ეფექტი ორგანული ანიონის გადამტანებზე 3 (OAT3) სუბსტრატებზე

ცეფაკლორის საშუალო Cmax და AUC გაიზარდა (1,43 და 1,54-ჯერ, შესაბამისად) A771726-ის განმეორებითი დოზების შემდეგ, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ A771726 მეტაბოლიტი არის OAT3 ინჰიბიტორი in vivo. ამიტომ, სიფრთხილეა რეკომენდებული OAT3 სუბსტრატებთან ერთდროული გამოყენებისას, როგორიცაა ცეფაკლორი, ბენზილპენიცილინი, ციპროფლოქსაცინი, ინდომეტაცინი, კეტოპროფენი, ფუროსემიდი, ციმეტიდინი, მეტოტრექსატი, ზიდოვუდინი.

ეფექტი BCRP (ძუძუს კიბოს რეზისტენტული ცილა) და/ან ორგანული ანიონის გადამტანი პოლიპეპტიდის B1 და B3 (OATP1B1/B3) სუბსტრატებზე

დაფიქსირდა როზუვასტატინის საშუალო Cmax და AUC ზრდა (2.65 და 2.51-ჯერ, შესაბამისად) A771726-ის განმეორებითი დოზების შემდეგ. თუმცა, ამ ზრდას არ ჰქონდა გავლენა პლაზმური როზუვასტატინის ზემოქმედების HMG-CoA რედუქტაზას აქტივობაზე. ერთად გამოყენებისას როზუვასტატინის დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 10 მგ-ს დღეში ერთხელ. სხვა BCRP სუბსტრატები (მაგ. მეთოტრექსატი, ტოპოტეკანი, სულფასალაზინი, დაუნორუბიცინი, დოქსორუბიცინი) და OATP ოჯახის სუბსტრატები (მაგ. სიმვასტატინი, ატორვასტატინი, პრავასტატინი, მეთოტრექსატი, ნატეგლინიდი, რეპაგლინიდი) უნდა იქნას გამოყენებული რეპაგლინიდის კომბინაციებთან ერთად. პაციენტებზე უნდა ჩატარდეს ყურადღებით დაკვირვება წამლის გადაჭარბებული ექსპოზიციის ნიშნებსა და სიმპტომებზე და უნდა განიხილონ პრეპარატის დოზის შემცირება.

ეფექტი ორალურ კონტრაცეპტივებზე (0.03 მგ ეთინილ ესტრადიოლი და 0.15 მგ ლევონორგესტრელი)

დაფიქსირდა საშუალო ეთინილ ესტრადიოლის Cmax და AUC0-24 (1.58 და 1.54-ჯერ, შესაბამისად) და ლევონორგესტრელის Cmax და AUC0-24 (1.33 და 1.41-ჯერ, შესაბამისად) ზრდა A771726-ის განმეორებითი დოზების შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ მოსალოდნელი არ არის, რომ ეს ურთიერთქმედება უარყოფითად იმოქმედებს ორალური კონტრაცეპტივების ეფექტურობაზე, გასათვალისწინებელია ორალური კონტრაცეპტივებით თერაპიის ტიპი.

ეფექტი ვარფარინზე (CYP2C9 სუბსტრატი)

A771726-ის განმეორებითი დოზები არ იმოქმედებს S-ვარფარინის ფარმაკოკინეტიკაზე. A771726 არ არის CYP2C9 ფერმენტის ინჰიბიტორი ან ინდუქტორი. თუმცა, საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის (INR) პიკური მნიშვნელობის 25%-ით შემცირება დაფიქსირდა A771726 ვარფარინთან ერთად გამოყენებისას. ამიტომ ვარფარინის ერთდროული გამოყენებისას რეკომენდებულია INR-ის და პაციენტის მჭიდრო მონიტორინგი.

  • 6. ორსულობა და ლაქტაცია

ზოგადი რჩევა

ორსულობის კატეგორია არის X.

რეპროდუქციული პოტენციალის ქალები/კონტრაცეფცია

რეპროდუქციული ასაკის ქალებმა უნდა გამოიყენონ კონტრაცეფციის ეფექტური მეთოდები მკურნალობის დროს და მკურნალობიდან 2 წლის განმავლობაში (იხ. „მოცდის პერიოდი“ ქვემოთ) ან მკურნალობიდან 11 დღის განმავლობაში (იხ. შემოკლებული „გამორეცხვის პროცედურა“ ქვემოთ).

ორსულობის პერიოდი

არსებობს ეჭვი, რომ ლეფლუნომიდის აქტიური მეტაბოლიტის A771726 მიღებამ ორსულობის დროს შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული თანდაყოლილი დეფექტები. ARAVA უკუნაჩვენებია ორსულობის დროს (იხ. პუნქტი 4.3).

პაციენტებს უნდა მიეცეთ რჩევა, რომ დაუყოვნებლივ აცნობონ ექიმს ორსულობის ტესტის ჩატარების შესახებ, როდესაც მენსტრუაციის დაწყების დაგვიანებაა ან არსებობს რაიმე მიზეზი ორსულობის ეჭვის შესახებ, ხოლო თუ ტესტი დადებითია, პაციენტმა და ექიმმა უნდა განიხილონ ორსულობის რისკები. შესაძლებელია შემცირდეს ლეფლუნომიდის ზემოქმედების რისკი ნაყოფზე დაგვიანებული მენსტრუაციის შემთხვევაში სისხლში აქტიური მეტაბოლიტის დონის სწრაფი შემცირებით ქვემოთ აღწერილი წამლის ელიმინაციის პროცედურის მეშვეობით.

მცირე პროსპექტულ კვლევაში (n=64), ქალებში (5.4%), რომლებიც იღებდნენ ლეფლუნომიდს, რომლებიც დაორსულდნენ დაგეგმვის გარეშე და იღებდნენ მედიკამენტებს ჩასახვის შემდეგ მაქსიმუმ 3 კვირის განმავლობაში და შემდეგ გაიარეს წამლის გამორეცხვის პროცედურა, ძირითადი სტრუქტურული დარღვევების საერთო მაჩვენებლებში შესადარებელ ჯგუფებს შორის (დაავადების მიხედვით) მნიშვნელოვანი განსხვავება არ დაფიქსირებულა ჯგუფებში (4.2% [n=108] და 4.2% [n=78] ჯანმრთელ ორსულებში) (p=0.13).

ქალებისთვის, რომლებიც იღებენ ლეფლუნომიდით თერაპიას და სურთ დაორსულდნენ, შეიძლება რეკომენდებული იყოს ერთ-ერთი შემდეგი პროცედურა, რათა ნაყოფი არ მოხვდეს A771726-ის ტოქსიკურ კონცენტრაციებზე (სამიზნე კონცენტრაცია <0,02 მგ/ლ).

ლოდინის პერიოდი

მოსალოდნელია 0,02 მგ/ლ-ზე მეტი გახანგრძლივებული A771726 პლაზმური დონე. ლეფლუნომიდით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ კონცენტრაციის 0.02 მგ/ლ-ზე დაბლა დაცემას შეიძლება დასჭირდეს დაახლოებით 2 წელი.

პირველი A771726 პლაზმური კონცენტრაციის გაზომვა ხდება ორწლიანი ლოდინის პერიოდის შემდეგ. A771726 პლაზმური კონცენტრაცია ხელახლა უნდა გაიზომოს სულ მცირე 14 დღის შემდეგ. თუ ორივე პლაზმური კონცენტრაცია 0,02 მგ/ლ-ზე დაბალია, ტერატოგენული რისკი მოსალოდნელი არ არის.

ნიმუშების ტესტების შესახებ დამატებითი ინფორმაციისთვის დაუკავშირდით ლიცენზიის მფლობელს (იხ. ნაწილი 7).

გაწმენდის პროცედურა

ლეფლუნომიდით მკურნალობის შეწყვეტის შემდეგ:

8 გ ქოლესტირამინი მიიღება 3-ჯერ დღეში თერთმეტი დღის განმავლობაში.

ალტერნატიულად, 11 დღის განმავლობაში დღეში 4-ჯერ მიიღება 50 გრ აქტივირებული ნახშირი.

თუმცა, გამორეცხვის რომელიმე პროცედურის განხორციელების შემდეგ, უნდა ჩატარდეს 2 დამადასტურებელი ტესტი მინიმუმ 14 დღის ინტერვალით და 1,5 თვე უნდა დაველოდოთ მას შემდეგ, რაც პლაზმაში კონცენტრაცია პირველად დაეცემა 0,02 მგ/ლ-ზე დაბლა.

რეპროდუქციული პოტენციალის მქონე ქალებს უნდა მიეცეთ ინსტრუქცია, რომ არ დაორსულდნენ მკურნალობის შეწყვეტიდან 2 წლის განმავლობაში. თუ კონტრაცეფციის საიმედო მეთოდის გამოყენებით 2 წლის ლოდინი არ არის პრაქტიკული, რეკომენდებულია გამორეცხვის პროფილაქტიკური პროცედურა.

ორალური კონტრაცეპტივები არ იძლევა ეფექტის გარანტიას ჩასახვის საწინააღმდეგოდ გამორეცხვის პროცედურის დროს, რადგან როგორც ქოლესტირამინმა, ასევე გააქტიურებულმა ნახშირის ფხვნილმა შეიძლება დაარღვიონ ესტროგენისა და პროგესტერონის შეწოვა. უნდა გამოიყენოთ კონტრაცეფციის სხვა მეთოდი.

ლაქტაციის პერიოდი

ცხოველებზე ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ლეფლუნომიდი და მისი მეტაბოლიტები გამოიყოფა რძეში. ამიტომ, არავა არ უნდა იქნას გამოყენებული ძუძუთი კვების პერიოდში.

რეპროდუქციული უნარი/ნაყოფიერება

ცხოველებში ნაყოფიერების კვლევების შედეგებმა არ აჩვენა გავლენა მამრობითი და მდედრობითი სქესის ნაყოფიერებაზე, მაგრამ არასასურველი ეფექტები მამაკაცის რეპროდუქციულ ორგანოებზე დაფიქსირდა განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის კვლევებში (იხ. ნაწილი 5.3).

  • 7. ზემოქმედება ავტომობილის მართვისა და მექანიზმებთან მუშაობის უნარზე

გვერდითმა ეფექტებმა, როგორიცაა თავბრუსხვევა, შეიძლება დაარღვიოს პაციენტის კონცენტრაცია და რეაქცია. ასეთ შემთხვევებში პაციენტებმა თავი უნდა შეიკავონ ავტომობილებისა და მექანიზმების გამოყენებისგან.

  • 8. არასასურველი ეფექტები

უსაფრთხოების პროფილის შეჯამება

ხშირი გვერდითი რეაქციები, რომლებიც ყველაზე ხშირად აღინიშნა ლეფლუნომიდის გამოყენებისას: არტერიული წნევის უმნიშვნელო მატება, ლეიკოპენია, პარესთეზია, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, დიარეა, გულისრევა, ღებინება, პირის ღრუს ლორწოვანის დარღვევები (მაგ. აფთოზური სტომატიტი, პირის ღრუს წყლული), მუცლის ტკივილი, თმის ცვენის მომატება, ეგზემა, გამონაყარი (მაკულოზის ჩათვლით) - ქავილი, კანის სიმშრალე, ტენოსინოვიტი, კრეატინფოსფოკინაზას (CPK) მომატება, ანორექსია, წონის დაკლება (ხშირად უმნიშვნელო), ასთენია, მსუბუქი ალერგიული რეაქციები და ღვიძლის მომატებული მაჩვენებლები (ტრანსამინაზა (განსაკუთრებით ALT), ნაკლებად ხშირად გამა-GT, ტუტე ფოსპ. ბილირუბინი).

მოსალოდნელი სიხშირეების კლასიფიკაცია: ძალიან ხშირი (1/10); ხშირი (1/100-<1/10); არახშირი (1/1000-<1/100); იშვიათი (1/10000-<1/1000); ძალიან იშვიათი (<1/10,000), უცნობი (არ შეიძლება შეფასება არსებული მონაცემებით).

სიხშირის თითოეული ჯგუფის ფარგლებში არასასურველი ეფექტები წარმოდგენილია სიმძიმის კლების მიხედვით.

ინფექციები და ინვაზიები

იშვიათი: სერიოზული ინფექციები, სეფსისის ჩათვლით, რომელიც შეიძლება ფატალური იყოს. იმუნოსუპრესიული ეფექტის მქონე სხვა ნივთიერებების მსგავსად, ლეფლუნომიდმა შეიძლება გაზარდოს მგრძნობელობა ინფექციების, მათ შორის ოპორტუნისტული ინფექციების მიმართ (იხ. ნაწილი 4.4). ამრიგად, ინფექციების საერთო სიხშირე შეიძლება გაიზარდოს (განსაკუთრებით რინიტი, ბრონქიტი და პნევმონია).

კეთილთვისებიანი, ავთვისებიანი და არაკლასიფიცირებადი ნეოპლაზმები (კისტებისა და პოლიპების ჩათვლით)

უცნობია: ავთვისებიანი სიმსივნეების, განსაკუთრებით ლიმფოპროლიფერაციული დარღვევების რისკი იზრდება გარკვეული იმუნოსუპრესიული საშუალებების გამოყენებისას.

სისხლისა და ლიმფური სისტემის დაავადებები

ხშირი: ლეიკოპენია (ლეიკოციტები >2 x109/ლ)

არახშირი: ანემია, მსუბუქი თრომბოციტოპენია (თრომბოციტები <100 x109/ლ)

იშვიათი: პანციტოპენია (შესაძლოა ანტიპროლიფერაციული მექანიზმების მეშვეობით), ლეიკოპენია (ლეიკოციტები <2 x109/ლ), ეოზინოფილია

ძალიან იშვიათად: ​​აგრანულოციტოზი პოტენციური მიელოტოქსიური აგენტების ბოლოდროინდელი, ერთდროული ან თანმიმდევრული გამოყენება შეიძლება დაკავშირებული იყოს ჰემატოლოგიური ეფექტების გაზრდილ რისკთან.

იმუნური სისტემის დაავადებები

ხშირი: მსუბუქი ალერგიული რეაქციები

ძალიან იშვიათი: სერიოზული ანაფილაქსიური/ანაფილაქტოიდური რეაქციები, ვასკულიტი კანის ნეკროზული ვასკულიტის ჩათვლით.

მეტაბოლიზმის და კვების დარღვევები

ხშირი: CPK გაიზარდა

არახშირი: ჰიპოკალიემია, ჰიპერლიპიდემია, ჰიპოფოსფატემია

იშვიათი: LDH გაიზარდა

უცნობია: ჰიპოურიკემია

ფსიქიატრიული დაავადებები

არახშირი: შფოთვა

ნერვული სისტემის დაავადებები

ხშირი: პარესთეზია, თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა, პერიფერიული ნეიროპათია

გულის დაავადებები

ხშირი: არტერიული წნევის უმნიშვნელო მატება.

იშვიათად: ​​არტერიული წნევის მკვეთრი მატება

სუნთქვის, გულმკერდის და შუასაყარის დარღვევები

იშვიათი: ფილტვების ინტერსტიციული დაავადებები (მათ შორის ინტერსტიციული პნევმონიტი), რომელიც შეიძლება ფატალური იყოს.

უცნობია: ფილტვის ჰიპერტენზია

კუჭ-ნაწლავის დაავადებები

ხშირი: კოლიტი მიკროსკოპული კოლიტის ჩათვლით, როგორიცაა ლიმფური კოლიტი, კოლაგენური კოლიტი, დიარეა, გულისრევა, ღებინება, პირის ღრუს ლორწოვანის დარღვევები (მაგ. აფთოზური სტომატიტი, პირის ღრუს წყლულები), მუცლის ტკივილი.

არახშირი: გემოვნების დარღვევა

ძალიან იშვიათად: ​​პანკრეატიტი

ჰეპატობილიარული დაავადებები

ხშირად: ღვიძლის ფერმენტების მომატება (ტრანსამინაზები [განსაკუთრებით ALT], ნაკლებად ხშირად გამა-GT, ტუტე ფოსფატაზა, ბილირუბინი)

იშვიათი: ჰეპატიტი, სიყვითლე/ქოლესტაზი

ძალიან იშვიათი: ღვიძლის სერიოზული დაზიანება, მათ შორის ღვიძლის მწვავე ნეკროზი და ღვიძლის უკმარისობა, რომელიც შეიძლება იყოს ფატალური.

კანისა და კანქვეშა ქსოვილის დაავადებები

ხშირი: თმის ცვენის მომატება, ეგზემა, გამონაყარი (მაკულოპაპულური გამონაყარის ჩათვლით), ქავილი, კანის სიმშრალე

არახშირი: ჭინჭრის ციება

ძალიან იშვიათად: ​​ტოქსიკური ეპიდერმული ნეკროლიზი, სტივენს-ჯონსონის სინდრომი, მულტიფორმული ერითემა

უცნობია: კანის წითელი მგლურა, პუსტულური ფსორიაზი, ფსორიაზის გაუარესება ეოზინოფილიით და სისტემური სიმპტომებით. თანმხლები წამლის რეაქცია (DRESS)

ძვალ-კუნთოვანი, შემაერთებელი ქსოვილისა და ძვლის დაავადებები

ხშირი: ტენოსინოვიტი

არახშირი: მყესის გახლეჩვა

თირკმელებისა და საშარდე გზების დაავადებები

უცნობია: თირკმლის უკმარისობა

რეპროდუქციული სისტემის და მკერდის დარღვევები

უცნობია: სპერმის კონცენტრაციის, სპერმის მთლიანი რაოდენობის მარგინალური (შექცევადი) შემცირება და სწრაფი პროგრესირებადი მოძრაობა

ზოგადი დარღვევები და გართულებები შეყვანის ადგილას

ხშირი: ანორექსია, წონის დაკლება (ხშირად გაურკვეველი გენეზის), ასთენია

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება

პრეპარატის ავტორიზაციის შემდეგ სავარაუდო გვერდითი რეაქციების შესახებ შეტყობინებას დიდი მნიშვნელობა აქვს. ეს მოხსენება იძლევა წამლის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას. ჯანდაცვის პროფესიონალებმა ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქცია უნდა შეატყობინონ თურქეთის ფარმაკოლოგიურ ცენტრს (TÜFAM) (www.titck.gov.tr; ელ. ფოსტა: [email protected]; ტელ: 0 800 314 00 08; ფაქსი: 0 312 218 35 99).

  • 9. დოზის გადაჭარბება და მისი მკურნალობა

სიმპტომები

იყო შეტყობინებები ქრონიკული ჭარბი დოზირების შესახებ პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ არავას დღიურ დოზებს რეკომენდებულ დღიურ დოზაზე ხუთჯერ მეტს და მწვავე დოზის გადაჭარბების შესახებ შეტყობინებები მოზრდილებში ან ბავშვებში. დოზის გადაჭარბების შემთხვევების აბსოლუტური უმრავლესობაში გვერდითი მოვლენები არ იყო აღნიშნული. გვერდითი მოვლენები შეესაბამებოდა ლეფლუნომიდის უსაფრთხოების პროფილს, ყველაზე ხშირად გამოვლენილი გვერდითი მოვლენები იყო მუცლის ტკივილი, გულისრევა, დიარეა, ღვიძლის ფუნქციის ტესტების მომატება, ანემია, ლეიკოპენია, ქავილი და გამონაყარი.

მკურნალობა

ასოცირებული დოზის გადაჭარბების ან ტოქსიკურობის შემთხვევაში, ელიმინაციის დასაჩქარებლად რეკომენდებულია ქოლესტირამინის ან გააქტიურებული ნახშირის შეყვანა. ქოლესტირამინმა, რომელიც მიღებული იქნა პერორალურად 8 გ დოზით დღეში სამჯერ 24 საათის განმავლობაში სამ ჯანმრთელ მოხალისეზე, ამცირებს A771726 პლაზმურ დონეს დაახლოებით 40%-ით 24 საათის განმავლობაში და 49-65%-ით 48 საათის განმავლობაში. ნაჩვენებია, რომ გააქტიურებული ნახშირი (შეჩერებული ფხვნილი) პერორალურად ან ნაზოგასტრიკული მილით (50 გ ყოველ 6 საათში 24 საათის განმავლობაში) ამცირებს აქტიურ მეტაბოლიტს A771726 37%-ით 24 საათის განმავლობაში და 48%-ით 48 საათის განმავლობაში. ეს პროცედურები შეიძლება განმეორდეს კლინიკურად საჭიროების შემთხვევაში. როგორც ჰემოდიალიზის, ასევე KAPD-ის (ქრონიკული ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზი) კვლევებმა აჩვენა, რომ ლეფლუნომიდის პირველადი მეტაბოლიტი, A771726, არ ექვემდებარება დიალიზით გამოდევნას.

  • ფარმაკოლოგიური თვისებები
  • 1. ფარმაკოდინამიკური თვისებები

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: შერჩევითი იმუნოსუპრესიული პრეპარატები

ათქ კოდი: L04AA13.

ადამიანის ფარმაკოლოგია

ლეფლუნომიდი არის დაავადების მოდიფიკაციის ანტირევმატული პრეპარატი ანტიპროლიფერაციული თვისებებით.

ცხოველთა ფარმაკოლოგია

ლეფლუნომიდი ეფექტურია ართრიტისა და სხვა აუტოიმუნური დაავადებების ცხოველთა ტრანსპლანტაციის მოდელებში, ძირითადად, როდესაც ინიშნება სენსიბილიზაციის ფაზაში. ლეფლუნომიდს აქვს იმუნომოდულატორული/იმუნოსუპრესიული თვისებები, მოქმედებს როგორც ანტიპროლიფერაციული აგენტი და ავლენს ანთების საწინააღმდეგო თვისებებს. ლეფლუნომიდი საუკეთესოდ მოქმედებს აუტოიმუნური დაავადების ცხოველურ მოდელებზე, როდესაც გამოიყენება დაავადების პროგრესირების ადრეულ ფაზაში.

ლეფლუნომიდი სწრაფად და თითქმის მთლიანად მეტაბოლიზდება A771726-მდე in vivo; რომელიც აქტიურია in vitro და ითვლება, რომ პასუხისმგებელია თერაპიულ ეფექტზე.

მოქმედების მექანიზმი

ლეფლუნომიდის აქტიური მეტაბოლიტი, A771726, აინჰიბირებს ადამიანის დიჰიდროოროტატდეჰიდროგენაზას (DHODH) ფერმენტს და აქვს ანტიპროლიფერაციული ეფექტი.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

რევმატოიდული ართრიტი

არავას ეფექტურობა რევმატოიდული ართრიტის მკურნალობაში ნაჩვენებია 4 კონტროლირებად კვლევაში (1 ფაზა II და 3 ფაზა III). II ფაზის კვლევაში (YU203), აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 402 პაციენტი რანდომიზირებული იყო პლაცებოზე (n=102), ლეფლუნომიდზე 5 მგ (n=95), 10 მგ (n=11) ან 25 მგ/დღეში (n= 104). მკურნალობის ხანგრძლივობა იყო 6 თვე.

ლეფლუნომიდის ყველა პაციენტმა, რომელიც მონაწილეობდა III ფაზის კვლევებში, მიიღო საწყისი დოზა 100 მგ 3 დღის განმავლობაში.

კვლევაში MN301, აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 358 პაციენტი მკურნალობდა ლეფლუნომიდით 20 მგ/დღეში (n=133), სულფასალაზინით 2 გ/დღეში (n=133) ან პლაცებო (n=92) მკურნალობა. მკურნალობის ხანგრძლივობა იყო 6 თვე.

კვლევა MN 303 არის MN 301 კვლევის არჩევითი 6-თვიანი ბრმა გაგრძელება პლაცებო ჯგუფის გარეშე, რომელიც ადარებს 12 თვიან მკურნალობას ლეფლუნომიდით და სულფასალაზინით.

MN302 კვლევაში აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 999 პაციენტი რანდომიზირებული იყო ლეფლუნომიდზე 20 მგ/დღეში (n=501) ან მეთოტრექსატზე (n=498), დაწყებული 7.5 მგ/კვირაში და გაიზარდა 15 მგ/კვირაში. ფოლიუმის მჟავას დამატება არჩევითია და პაციენტების მხოლოდ 10% იყენებდა მას. მკურნალობის ხანგრძლივობა იყო 12 თვე.

კვლევაში US301, აქტიური რევმატოიდული ართრიტის მქონე 482 პაციენტი რანდომიზირებული იყო ლეფლუნომიდზე 20 მგ/დღეში (n=182), მეტოტრექსატზე (n=182) დაწყებული 7.5 მგ/კვირაში, რომელიც გაიზარდა 15 მგ/კვირაში, ან პლაცებოზე (n=118). პაციენტები იღებდნენ 1 მგ ფოლიტს დღეში ორჯერ. მკურნალობის ხანგრძლივობა იყო 12 თვე.

პლაცებოზე კონტროლირებად 3 კვლევაში, მინიმუმ 10 მგ ლეფლუნომიდი დღეში (10-25 მგ კვლევაში YU203 და 20 მგ კვლევებში MN301 და US301) სტატისტიკურად მნიშვნელოვნად აღემატებოდა პლაცებოს რევმატოიდული ართრიტის ნიშნებისა და სიმპტომების შემცირებაში. ACR (რევმატოლოგიის ამერიკული კოლეჯი) პასუხის მაჩვენებლები YU 203 კვლევაში იყო 27.7% პლაცებოსთან ერთად, 31.9% 5 მგ-ისთვის, 50.5% 10 მგ-ისთვის და 54.5% 25 მგ-ისთვის. ACR პასუხის სიხშირე III ფაზის კვლევებში იყო 54.6% ლეფლუნომიდისთვის 20 მგ/დღეში და 28.6% პლაცებოსთვის (კვლევა MN301). ეს მაჩვენებლები იყო 49.4% და 26.3%, შესაბამისად, US301 კვლევაში. 12 თვის აქტიური მკურნალობის შემდეგ, ACR პასუხის მაჩვენებელი იყო 52.3% (MN301/303 კვლევები), 50.5% (MN302 კვლევა) და 49.4% (US301 კვლევა) ლეფლუნომიდის პაციენტებში 53.8% (MN301/MN301) პაციენტებთან შედარებით. 303) , 64.8% (კვლევა MN302) და 43.9% (კვლევა US301) მეტოტრექსატის პაციენტებში. MN302 კვლევაში ლეფლუნომიდი მნიშვნელოვნად ნაკლებად ეფექტური იყო, ვიდრე მეთოტრექსატი. თუმცა, არ დაფიქსირდა მნიშვნელოვანი განსხვავება ლეფლუნომიდსა და მეთოტრექსატს შორის პირველადი ეფექტურობის პარამეტრების თვალსაზრისით US301 კვლევაში. არანაირი განსხვავება არ დაფიქსირებულა ლეფლუნომიდსა და სულფასალაზინს შორის (კვლევა MN301). ლეფლუნომიდით მკურნალობის ეფექტი დაფიქსირდა 1 თვეში და დასტაბილურდა 3-6 თვეში და გაგრძელდა მთელი მკურნალობის განმავლობაში. რანდომიზებული, ორმაგად ბრმა, პარალელური ჯგუფის მსგავსი ეფექტურობის კვლევაში შედარებული იქნა ლეფლუნომიდის ორი განსხვავებული შემანარჩუნებელი დღიური დოზის შედარებითი ეფექტურობა (10 მგ და 20 მგ). შედეგებიდან ვლინდება, რომ 20 მგ შემანარჩუნებელი დოზა უფრო მაღალია ეფექტურობის თვალსაზრისით, ხოლო 10 მგ შემანარჩუნებელი დოზა უსაფრთხოების თვალსაზრისით.

პედიატრიული პოპულაცია

ლეფლუნომიდი შესწავლილი იყო 94 პაციენტში (47 პაციენტი თითოეულ ხელზე) არასრულწლოვანთა რევმატოიდული ართრიტით პოლიარტიკულური ჩართულობით მულტიცენტრულ, რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, აქტიურ კონტროლირებად კვლევაში. დაწყების ტიპის მიუხედავად, JRA პაციენტები აქტიური პოლიარტიკულური ჩართულობით არიან 3-17 წლის ასაკში და ადრე არ გამოუყენებიათ მეტოტრექსატი ან ლეფლუნომიდი. ამ კვლევაში ლეფლუნომიდის დატვირთვისა და შემანარჩუნებელი დოზა დაყოფილი იყო სამ კატეგორიად სხეულის წონის მიხედვით: <20 კგ, 20-40 კგ და >40 კგ. თექვსმეტი კვირის მკურნალობის შემდეგ რეაგირების სიხშირეების სხვაობა იყო სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი მეტოტრექსატის სასარგებლოდ [(გაუმჯობესების JRA განმარტება (DOI) 30%, (p=0.02)]. რესპონდენტებში, ეს პასუხი შენარჩუნდა 48 კვირის განმავლობაში (იხ. ნაწილი 4.2). ლეფლუნომიდისა და მეთოტრექსატის გვერდითი მოვლენის ნიმუშები, როგორც ჩანს, მსგავსია, მაგრამ უფრო მსუბუქ პაციენტებში გამოყენებული დოზა იწვევს შედარებით დაბალ ექსპოზიციას (იხ. ნაწილი 5.2). ეს მონაცემები არ არის საკმარისი ეფექტური და უსაფრთხო დოზის რეკომენდაციისთვის.

ფსორიაზული ართრიტი

CAR-ის ეფექტურობა ნაჩვენები იყო კონტროლირებად, რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა კვლევაში (3L01) 188 პაციენტში ფსორიაზული ართრიტით, რომლებიც მკურნალობდნენ 20 მგ/დღეში დოზით. მკურნალობის ხანგრძლივობა იყო 6 თვე.

ლეფლუნომიდი 20 მგ/დღეში მნიშვნელოვნად აღემატებოდა პლაცებოს ართრიტის სიმპტომების შემცირებაში ფსორიაზული ართრიტის მქონე პაციენტებში: PsARC (ფსორიაზული ართრიტის მკურნალობის პასუხის კრიტერიუმები) პასუხის მაჩვენებელი 6 თვეზე იყო 59% ლეფლუნომიდის ჯგუფში და 29.7% პლაცებო ჯგუფში (p< 0.0001) ლეფლუნომიდის ეფექტი ფუნქციების გაუმჯობესებაზე და კანის დაზიანებების შემცირებაზე აღმოჩნდა ზომიერი.

პოსტმარკეტინგული კვლევები

რანდომიზებულმა კვლევამ შეაფასა კლინიკური ეფექტურობის პასუხის მაჩვენებელი ადრეული რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში (n=121) DMARD თერაპიის ანამნეზის გარეშე, რომლებმაც მიიღეს 20 მგ ან 100 მგ ლეფლუნომიდი ორ პარალელურ ჯგუფში საწყისი სამდღიანი ორმაგი ბრმა პერიოდის განმავლობაში. საბაზისო პერიოდის შემდგომი 3-თვიანი ღია შენარჩუნების პერიოდის განმავლობაში, ორივე ჯგუფი იღებდა ლეფლუნომიდს 20 მგ დღეში. საერთო სარგებლის ზრდა არ დაფიქსირებულა პოპულაციაში დატვირთვის დოზის რეჟიმის გამოყენებით. ორივე სამკურნალო ჯგუფის უსაფრთხოების მონაცემები შეესაბამებოდა ლეფლუნომიდის ცნობილ უსაფრთხოების პროფილს, მაგრამ კუჭ-ნაწლავის გვერდითი მოვლენებისა და ღვიძლის ფერმენტების მომატების სიხშირე უფრო მაღალი იყო პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ 100 მგ ლეფლუნომიდის დატვირთვის დოზას.

  • 2. ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ზოგადი მახასიათებლები

ლეფლუნომიდი სწრაფად გარდაიქმნება მის აქტიურ მეტაბოლიტად A771726 პირველი გავლის მეტაბოლიზმით (რგოლის გახსნით) ნაწლავის კედელსა და ღვიძლში. რადიომონიშნული 14C-ლეფლუნომიდის კვლევაში სამ ჯანმრთელ მოხალისეზე, უცვლელი ლეფლუნომიდი არ იყო გამოვლენილი პლაზმაში, შარდში ან განავალში. თუმცა, ლეფლუნომიდის უცვლელი დონე პლაზმაში, ნგ/მლ პლაზმის დონეზე, იშვიათად იქნა გამოვლენილი სხვა კვლევებში. პლაზმაში გამოვლენილი ერთადერთი რადიო-მარკირებული მეტაბოლიტი იყო A771726. ეს მეტაბოლიტი ძირითადად პასუხისმგებელია არავას ყველა in vivo აქტივობაზე.

აბსორბცია

გამოყოფის მონაცემებმა 14C კვლევამ აჩვენა, რომ შეიწოვება დოზის მინიმუმ დაახლოებით 82-95%. დრო A771726-ს პლაზმაში პიკური კონცენტრაციის მისაღწევად ძალიან ცვალებადია, მაქსიმალური პლაზმური დონე მიიღწევა ერთჯერადი მიღებიდან 1 საათიდან 24 საათამდე. ლეფლუნომიდის მიღება შესაძლებელია ჭამის დროს, რადგან შეწოვის ხარისხი შედარებადია კვებასა და უზმოზე. A771726-ის ძალიან გრძელი ნახევარგამოყოფის პერიოდის გამო (დაახლოებით 2 კვირა), კლინიკურ კვლევებში გამოიყენებოდა 100 მგ დატვირთვის დოზა 3 დღის განმავლობაში, რათა ხელი შეუწყოს A771726 წონასწორობის დონის სწრაფად მიღწევას. დადგენილია, რომ პლაზმაში წონასწორული კონცენტრაციის მიღწევა დამტვირთავი დოზის გარეშე მოითხოვს დოზის დაახლოებით 2 თვეს. A771726-ის საშუალო პლაზმური კონცენტრაცია წონასწორულ მდგომარეობაში 20 მგ/დღეში დოზის დონეზე არის დაახლოებით 35 მგ/მლ. წონასწორულ მდგომარეობაში, პლაზმური დონე გროვდება დაახლოებით 33-35-ჯერ მეტი, ვიდრე ერთჯერადი დოზით.

განაწილება

ადამიანის პლაზმაში A771726 ძლიერად არის დაკავშირებული ცილებთან (ალბუმინთან). A771726-ის შეუზღუდავი შეკავშირება არის დაახლოებით 0,62%. A771726-ის შეკავშირება ხაზოვანია თერაპიული კონცენტრაციის ლიმიტზე. რევმატოიდული ართრიტის ან თირკმელების ქრონიკული უკმარისობის მქონე პაციენტების პლაზმაში A771726 შეკავშირება ოდნავ შემცირებული და უფრო ცვალებადია.

A771726-ის ცილებთან ვრცელმა შეკავშირებამ შეიძლება გამოიწვიოს მისი ჩანაცვლება სხვა ძლიერ შემაკავშირებელ პრეპარატებთან. თუმცა, in vitro პლაზმის ცილებთან დამაკავშირებელი ურთიერთქმედების კვლევებმა ვარფარინთან კლინიკურად რელევანტურ კონცენტრაციებში არ აჩვენა ურთიერთქმედება. მსგავსმა კვლევებმა აჩვენა, რომ იბუპროფენი და დიკლოფენაკი ვერ შეცვლის A771726-ს. ამის საპირისპიროდ, A771726-ის შეუზღუდავი ფრაქცია გაიზარდა 2-3-ჯერ ტოლბუტამიდის თანდასწრებით. A771726-მა ჩაანაცვლა იბუპროფენი, დიკლოფენაკი და ტოლბუტამიდი, მაგრამ ამ პრეპარატების შეუკავშირებელი ფრაქცია მხოლოდ 10-50%-ით გაიზარდა. ამ ეფექტებს კლინიკური მნიშვნელობა არ აქვს. A771726-ის ცილებთან მაღალი შეკავშირების გამო, განაწილების აშკარა მოცულობა დაბალია (დაახლოებით 11 ლიტრი). ერითროციტებში უპირატესი შეწოვა არ ვლინდება.

ბიოტრანსფორმაცია

ლეფლუნომიდი მეტაბოლიზდება რამდენიმე უმნიშვნელო მეტაბოლიტამდე, მათ შორის პირველადი (A771726) და TFMA (4-ტრიფტორმეთილანილინი) მეტაბოლიტებამდე. ლეფლუნომიდის მეტაბოლური ბიოტრანსფორმაცია მიმდინარეობს A771726-მდე და A771726-ის შემდგომი მეტაბოლიზმი არ კონტროლდება ერთი ფერმენტით და ნაჩვენებია, რომ ეს ხდება მიკროსომურ და ციტოზოლურ უჯრედულ ფრაქციებში. ციმეტიდინთან (არასპეციფიკური ციტოქრომ P450 ინჰიბიტორი) და რიფამპიცინთან (ციტოქრომ P450-ის არასპეციფიკური ინდუქტორი) ურთიერთქმედების კვლევები აჩვენებს, რომ in vivo CYP ფერმენტები მხოლოდ მცირედ მონაწილეობენ ლეფლუნომიდის მეტაბოლიზმში.

ელიმინაცია

A771726-ის ელიმინაცია ხასიათდება ნელი და ვირტუალური კლირენსით დაახლოებით 31 მლ/სთ. პაციენტებში ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს დაახლოებით 2 კვირას. რადიო-მარკირებული ლეფლუნომიდის დოზის მიღების შემდეგ, რადიოაქტიურობა თანაბრად გამოიყოფა განავლით და შარდით, სავარაუდოდ ნაღვლის გამოყოფით. A771726 კვლავ გამოვლენილი იყო შარდში და განავალში ერთჯერადი მიღებიდან 36 დღის შემდეგ. შარდის ძირითადი მეტაბოლიტებია გლუკურონატის პროდუქტები (ძირითადად 0-24 საათის ნიმუშებში), რომელიც წარმოადგენს ლეფლუნომიდის და A771726-ის ოქსანილის მჟავას წარმოებულს. ძირითადი ფეკალური კომპონენტია A771726.

ადამიანებში, გააქტიურებული ნახშირის ფხვნილის ან ქოლესტირამინის მიღება პერორალური სუსპენზიის სახით, ნაჩვენებია, რომ იწვევს A771726-ის გამოყოფის სიჩქარის სწრაფ და მნიშვნელოვან ზრდას და პლაზმაში კონცენტრაციის შემცირებას (იხ. პუნქტი 4.9). ითვლება, რომ ეს მიიღწევა კუჭ-ნაწლავის დიალიზის მექანიზმით და/ან ენტეროჰეპატური ციკლის ინჰიბირებით.

წრფივობა/არაწრფივობა

მრავალჯერადი დოზის კვლევებში რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებში, A771726-ის ფარმაკოკინეტიკური პარამეტრები იყო წრფივი 5-25 მგ დოზის დიაპაზონში. ამ კვლევებში კლინიკური ეფექტი მჭიდროდ იყო დაკავშირებული A771726-ის პლაზმურ კონცენტრაციასთან და ლეფლუნომიდის დღიურ დოზასთან.

მახასიათებლები პაციენტებში

თირკმლის უკმარისობა

ლეფლუნომიდის 100 მგ ერთჯერადი პერორალური დოზა მიცემული იყო 3 ჰემოდიალიზზე და 3 პაციენტზე, რომლებიც გადიოდნენ უწყვეტი ამბულატორიული პერიტონეალური დიალიზის პროცედურას (CAPD). A771726-ის ფარმაკოკინეტიკა CAPD სუბიექტებში, როგორც ჩანს, მსგავსი იყო ჯანმრთელ მოხალისეების. A771726-ის უფრო სწრაფი ელიმინაცია დაფიქსირდა ჰემოდიალიზზე მყოფ სუბიექტებში, მაგრამ ეს არ იყო განპირობებული პრეპარატის გამოყოფით დიალიზატში.

ღვიძლის უკმარისობა

არ არსებობს მონაცემები ღვიძლის ფუნქციის დარღვევის მქონე პაციენტებში მკურნალობის შესახებ. აქტიური მეტაბოლიტი A771726 ძირითადად დაკავშირებულია ცილებთან და მისი კლირენსი ხდება ღვიძლის მეტაბოლიზმის და ბილიარული სეკრეციის გზით. ამ პროცესებზე შეიძლება გავლენა იქონიოს ღვიძლის დისფუნქციამ.

პედიატრიული პოპულაცია

A771726-ის ფარმაკოკინეტიკა ლეფლუნომიდის პერორალური მიღების შემდეგ გამოკვლეული იყო 73 პედიატრიულ პაციენტში 3-დან 17 წლამდე JRA-ით პოლიარტიკულარული ჩართულობით. ამ კვლევების პოპულაციის ფარმაკოკინეტიკური ანალიზის შედეგებმა აჩვენა, რომ პედიატრიულ პაციენტებს სხეულის მასით 40 კგ ჰქონდათ უფრო დაბალი სისტემური ექსპოზიცია (გაზომილი Css-ით) A771726-თან შედარებით მოზრდილებში რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტებთან შედარებით (იხ. ნაწილი 4.2).

გერიატრიული მოსახლეობა

ფარმაკოკინეტიკური მონაცემები ხანდაზმულებში (65 წელზე მეტი) შეზღუდულია, მაგრამ შეესაბამება ახალგაზრდა მოზრდილების ფარმაკოკინეტიკას.

  • 3. პრეკლინიკური უსაფრთხოების მონაცემები

ლეფლუნომიდის პერორალური ან ინტრაპერიტონეალური შეყვანა შესწავლილი იყო მწვავე ტოქსიკურობის კვლევებში თაგვებსა და ვირთხებში. ლეფლუნომიდი, რომელიც მიეცათ თაგვებს 3 თვემდე პერორალური დოზებით, ვირთხებსა და ძაღლებს 6 თვემდე და მაიმუნებს 1 თვემდე, აჩვენა, რომ ტოქსიკურობის მნიშვნელოვანი სამიზნე ორგანოები იყო ძვლის ტვინი, სისხლი, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი, კანი, ელენთა, თიმუსი და ლიმფური კვანძები. ძირითადი ეფექტები იყო ანემია, ლეიკოპენია, თრომბოციტების რაოდენობის დაქვეითება და პანმიელოპათია, რაც ასახავს ნაერთის მოქმედების ძირითად მექანიზმს (დნმ-ის სინთეზის დათრგუნვას). ჰაინცის სხეულები და/ან ჰოუელ-ჯოლის სხეულები აღმოჩენილია ვირთხებსა და ძაღლებში. სხვა ეფექტები გულზე, ღვიძლზე, რქოვანაზე და სასუნთქ სისტემაზე შეიძლება აიხსნას, როგორც იმუნოსუპრესიის გამო გამოწვეული ინფექციები. აღმოჩნდა, რომ ცხოველებში ტოქსიკურობა იყო ადამიანებში თერაპიული დოზების ექვივალენტური დოზებით.

ლეფლუნომიდი არ აღმოჩნდა მუტაგენური. თუმცა, უმნიშვნელო მეტაბოლიტი TFMA (4-ტრიფტორმეთილანილინი) იწვევდა კლასტოგენურობას და წერტილოვან მუტაციებს in vitro, თუმცა, არასაკმარისი ინფორმაციაა მისი პოტენციალის შესახებ ამ ეფექტის წარმოქმნის in vivo.

ვირთხებში კანცეროგენურობის კვლევაში ლეფლუნომიდი არ აჩვენებდა კანცეროგენულ პოტენციალს. თაგვებზე კანცეროგენურობის კვლევაში, იყო ავთვისებიანი ლიმფომის გაზრდილი სიხშირე მამაკაცებში ყველაზე მაღალი დოზების ჯგუფში, რაც, სავარაუდოდ, გამოწვეული იყო ლეფლუნომიდის იმუნოსუპრესიული აქტივობით. მდედრობითი სქესის თაგვებში აღინიშნა ბრონქიოლალვეოლარული ადენომისა და ფილტვის კარცინომის სიხშირის დოზადამოკიდებული ზრდა. ლეფლუნომიდის კლინიკური გამოყენებისთვის თაგვებში მიღებული დასკვნების შესაბამისობა გაურკვეველია.

ლეფლუნომიდი არ აღმოჩნდა ანტიგენური ცხოველურ მოდელებში.

ლეფლუნომიდი იყო ემბრიოტოქსიური და ტერატოგენული ვირთხებსა და კურდღლებში ადამიანებში თერაპიული დიაპაზონის ფარგლებში დოზებით და არასასურველი ეფექტები გამოიწვია მამრობითი რეპროდუქციული ორგანოების განმეორებითი დოზის ტოქსიკურობის კვლევებში. ნაყოფიერება არ შემცირებულა.

  • ფარმაცევტული თვისებები
  • 1. დამხმარე ნივთიერებების სია

ლაქტოზას მონოჰიდრატი (მიღებული ძროხის რძიდან)

სიმინდის სახამებელი

პოვიდონი

კაჟბადი კოლოიდური უწყლო

მაგნიუმის სტეარატი

კროსპოვიდონი

ჰიპრომელოზა

მაკროგოლი 8000

ტიტანის დიოქსიდი

ყვითელი რკინის ოქსიდი

ტალკი

  • 2. შეუთავსებლობა

არ არის საკმარისი მონაცემები.

  • 3. შენახვის ვადა

36 თვე

  • 4. განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები შენახვისას

შეინახეთ ბოთლი მჭიდროდ დახურულ მდგომარეობაში.

ინახება არაუმეტეს 30°C ოთახის ტემპერატურაზე.

  • 5. შეფუთვის ფორმა და შემცველობა

ტაბლეტები შეფუთულია HDPE ხრახნიანი თავსახურის მქონე მაღალი სიმკვრივის პოლიეთილენის (HDPE) ბოთლებში. შეფუთვის შემცველობა: 30 აპკიანი გარსით დაფარული ტაბლეტი.

  • 6. ადამიანური გამოყენების სამკურნალო პროდუქტის ნარჩენების განადგურება ა და სხვა სპეციალური ღონისძიებები

გამოუყენებელი პროდუქტები ან ნარჩენები უნდა განადგურდეს სამედიცინო ნარჩენების კონტროლის რეგულაციების და შეფუთვისა და შეფუთვის ნარჩენების კონტროლის წესების შესაბამისად.

  • ლიცენზიის მფლობელი

Sanofi Health Products Ltd. სტი.

ბუიუკდერე კად. No: 193 ლევენტი

34394 სისლი-სტამბოლი

ტელ: 0 212 339 10 00

ფაქსი: 0 212 339 10 89

  • ლიცენზიის ნომერი

111/85

  • პირველადი ლიცენზიის თარიღი/ლიცენზიის განახლების თარიღი

პირველადი ლიცენზიის თარიღი: 01.02.2002

ლიცენზიის განახლების თარიღი:

  • სამკურნალო საშუალების გამოყენების ინსტრუქციის განახლების თარიღი

თარგმანი სწორია:

წყარო: ფარმაცევტული პროდუქტების სახელმწიფო რეესტრი (ჯანდაცვის სამინისტრო). ინსტრუქცია რეესტრში ატვირთული ოფიციალური დოკუმენტია; ნაწილებად ავტომატურად დავყავით, ტექსტი არ შეგვიცვლია. თუ რამე გაუგებარია, ნახე ორიგინალი ან ჰკითხე ფარმაცევტს.

სხვა წამლის მოძებნა