ხელისუფლების მთავარი პრიორიტეტი არის განათლება, დაგეგმილი ძირეული რეფორმა ბევრი მიმართულებით. ხარისხიანი განათლების მიღება ხელმისაწვდომი იქნება ყველა ბავშვისთვის და ახალგაზრდისთვის

ხელისუფლების მთავარი პრიორიტეტი არის განათლება, დაგეგმილი ძირეული რეფორმა ბევრი მიმართულებით. ხარისხიანი განათლების მიღება ხელმისაწვდომი იქნება ყველა ბავშვისთვის და ახალგაზრდისთვის
თბილისის საკრებულოს წევრი ვლადიმერ ბოჟაძე განათლების მინისტრის, გიორგი ამილახვარის მიერ პარლამენტის, პლენარულ სხდომაზე „მინისტრის საათის“ ფარგლებში სიტყვით გამოსვლისას გაკეთებულ განცხადებებს ეხმიანება.
ბოჟაძის თქმით, ხელისუფლების მთავარი პრიორიტეტი არის განათლება, დაგეგმილი ძირეული რეფორმა ბევრი მიმართულებით. მანვე აღნიშნა, რომ ხარისხიანი განათლების მიღება ხელმისაწვდომი იქნება ყველა ბავშვისთვის და ახალგაზრდისთვის.
„განათლების სისტემის დაფინანსება 2012 წლის შემდეგ 300% არის გაზრდილი:
2012 წელი – 0.7 მილიარდი ლარი
2023 წელი – 2.7 მილიარდი ლარი
2024 წელი – 2.51 მილიარდი ლარი
ხელისუფლების მთავარი პრიორიტეტი არის განათლება, დაგეგმილი ძირეული რეფორმა ბევრი მიმართულებით. ხარისხიანი განათლების მიღება ხელმისაწვდომი იქნება ყველა ბავშვისთვის და ახალგაზრდისთვის.
#მშვიდობადაწარმატებებისაქართველოს“, – წერს ბოჟაძე Facebook-ზე.

ასევე დაგაინტერესებთ

გია აბაშიძე: ორი თვე შეუფერხებელი კამპანია-მობილიზაცია, შიშებზე აგებული პროპაგანდა და დეზინფორმაცია ე.წ. „არაბიზაციაზე“ – ფინალი კი, როგორც მოსალოდნელი იყო, ორგანიზატორთა ჩაფლავებით დასრულდა

ბაჩო ოდიშარია: ისეთივე კოორდინირებული შეტევა, როგორიც ახლა მიმდინარეობს გიორგი გველესიანზე ნაცლიბერალური ბაბლის მხრიდან, ზუსტად ასეთივე ისტერიული თავდასხმები ხორციელდებოდა ნაკრების ფეხბურთელებზე აქციების დროს, რათა მათ ამ ბაბლისთვის მისაღები პოზიცია დაეფიქსირებინათ

რეზო ბლიაძე გიორგი გველესიანის მიმართ ბულინგზე: მარტო ფეხბურთელები? მუსიკოსები არ წნეხეს? ზოგი ცოლმა წნეხა და ზოგიც ცოლის დაქალებმა – ხმა ამოვიღე, მათთვის არასასურველი რამ ვთქვი და გადამიარეს, დიახ, ვერ გაუძლეს ბიჭებმა, მოდას ვერ ჩამორჩნენ! თან ,,ალა ლუსულ კანონებს” იძახეს და თან მილიონებიც აიღეს

ნიკოლოზ მეტრეველი: გიორგი გველესიანის წინააღმდეგ დაწყებული ორგანიზებული ბულინგი კიდევ ერთხელ გვიჩვენებს, თუ რამდენად უჭირს ე.წ. „ლიბერალურ სექტას“ განსხვავებული აზრის მოსმენა და მიღება