უკრაინისთვის 200 მილიონი ევროს სამხედრო დახმარების პაკეტი დავამტკიცეთ, მოვამზადებთ უკრაინელ სამხედროებს და გავაძლიერებთ თანამშრომლობას თავდაცვის მრეწველობაში – გიტანას ნაუსედა

უკრაინის პრეზიდენტი ვოლოდიმირ ზელენსკი ლიეტუვის დედაქალაქში ჩავიდა. ზელენსკი ლატვიასა და ესტონეთშიც გაემგზავრება.
ვილნიუსში ის ლიეტუვის პრეზიდენტს, პრემიერ-მინისტრს, სეიმის სპიკერს, ასევე პოლიტიკური ძალების, მედიისა და უკრაინული დიასპორის წარმომადგენლებს ხვდება.
განსახილველ საკითხებს შორისაა უსაფრთხოება, ევროკავშირსა და ნატო-ში ინტეგრაცია, თავდაცვის ინდუსტრიაში თანამშრომლობა და ევროპული მხარდაჭერის კოორდინაცია.
ლიეტუვის პრეზიდენტმა, ერთობლივ პრესკონფერენციაზე, ახალი სამხედრო დახმარების შესახებ განაცხადა.
„ჩვენ დავამტკიცეთ უკრაინისთვის 200 მილიონი ევროს ღირებულების გრძელვადიანი სამხედრო დახმარების პაკეტი. ინვარში კვლავ გავუგზავნით უკრაინას საბრძოლო მასალებს, გენერატორებს, ასევე, დეტონაციის სისტემებს, თებერვალში – М5777-ის ჯავშანტრანსპორტიორებს. მოვამზადებთ უკრაინელ სამხედროებს და გავაძლიერებთ თანამშრომლობას თავდაცვის მრეწველობაში“, – განაცხადა ნაუსედამ.
ერთობლივ პრესკონფერენციაზე, ვოლოდიმირ ზელენსკიმ აღნიშნა, რომ ორი ქვეყანა თავდაცვითი სამხედრო აღჭურვილობის ერთობლივ წარმოებაზე შეთანხმდა.

ასევე დაგაინტერესებთ

გია აბაშიძე: ორი თვე შეუფერხებელი კამპანია-მობილიზაცია, შიშებზე აგებული პროპაგანდა და დეზინფორმაცია ე.წ. „არაბიზაციაზე“ – ფინალი კი, როგორც მოსალოდნელი იყო, ორგანიზატორთა ჩაფლავებით დასრულდა

ბაჩო ოდიშარია: ისეთივე კოორდინირებული შეტევა, როგორიც ახლა მიმდინარეობს გიორგი გველესიანზე ნაცლიბერალური ბაბლის მხრიდან, ზუსტად ასეთივე ისტერიული თავდასხმები ხორციელდებოდა ნაკრების ფეხბურთელებზე აქციების დროს, რათა მათ ამ ბაბლისთვის მისაღები პოზიცია დაეფიქსირებინათ

რეზო ბლიაძე გიორგი გველესიანის მიმართ ბულინგზე: მარტო ფეხბურთელები? მუსიკოსები არ წნეხეს? ზოგი ცოლმა წნეხა და ზოგიც ცოლის დაქალებმა – ხმა ამოვიღე, მათთვის არასასურველი რამ ვთქვი და გადამიარეს, დიახ, ვერ გაუძლეს ბიჭებმა, მოდას ვერ ჩამორჩნენ! თან ,,ალა ლუსულ კანონებს” იძახეს და თან მილიონებიც აიღეს

ნიკოლოზ მეტრეველი: გიორგი გველესიანის წინააღმდეგ დაწყებული ორგანიზებული ბულინგი კიდევ ერთხელ გვიჩვენებს, თუ რამდენად უჭირს ე.წ. „ლიბერალურ სექტას“ განსხვავებული აზრის მოსმენა და მიღება