ეს ფბ პოსტების გამო სასამართლოში დაბარება ახალი საფეხურია. საქმე სიტყვის თავისუფლებას არ ეხება, რეჟიმის სურვილი უფრო სახიფათოა, ვიდრე გამოხატვის არაპროპორციული შეზღუდვა (რაც თავისთავად დიდი პრობლემაა). სამიზნე სხვა რამეა. უკმაყოფილების გამოთქმა უნდა გახდეს შეუძლებელი. შიში უნდა დათესონ. ვერ უნდა თქვა ის რაც გაწუხებს, ხოლო ისინი ვინც ამას მაინც გაბედავენ სამაგალითოდ დაისჯებიან. პირველ ეტაპზე: თუ უკმაყოფილება არ გამოითქმება, ის ვერც გავრცელდება და რაც უფრო მთავარია, ვერ პოლიტიზირდება (პოლიტიკურ კალაპოტში ვერ მოექცევა, ადრესატს ვერ მოძებნის, ცვლილებად ვერ იქცევა). მეორე ეტაპზე: უკმაყოფილება გაქრება. რადგან თუ უკმაყოფილება არ გამოითქმება, ის არც არსებობს, უფრო სწორად ის პოლიტიკურ პროცესზე გავლენას ვერ ახდენს. ეს ფაქტობრივად განიარაღებაა.
