მემანიშვილო, ხიხოს პამპერსო და მის ტრ@კში აყვავებულო ქინძო, თბილისში რომ ვყოფილიყავი, იმ მაგარ ქალებთან ერთად ვიდგებოდი დღეს ცესკოსთან, წიხლებს რომ ურტყამდი შენ, და შენი მომყოლი ძაღლები, თქვე ხმების ქურდებო, მძარცველებო, ქურდებისა და “მეტადონშიკების” “შნირებად” რომ იქეცით და საკუთარი შვილების მომავლის მცველ დედებს რომ წიხლავთ ! რუსული, სისხლიანი ბათინკის არ შეგვშინებია და ორლესული ნიჩბების, ტანკებს წინ ვეღობებოდით 17–18 წლის გოგოები და ჯოხებს ვურტყამდით, რუსი ბარისას “შნირებო”! ოღონდ გაფრთხილებთ, ფრთხილად იყავით დედებთან და გახსოვდეთ, რომ უპატრონოები, თქვენ ხართ, ჩვენს უკან კი ოჯახები დგანან, მშობლები, დეიდები, ბიძები, მამიდები, ქმრები, მეგობრები, სიძეები, ბიძაშვილები, დეიდაშვილები, მამიდაშვილები, რძლები, ნათლიები, ნათლულები, ქმრის ძმაკები და სრული პასუხისმგებლობით გეუბნები, იქ რომ ვყოფილიყავი და წიხლი ჩაგერტყა კი არა (იქვე, ბინძურ ფეხს მოგტეხდი), უბრალოდ ხელით რომ შემხებოდი (იმ ბინძურ ხელს მოგტეხდი და ფეხებზე მკიდია თუ დამიჭერდი, ახვარო), ვინ გაპატიებდა, შე არაკაცო, დღეს თუ ვერ გაგცემდნენ პასუხს, ხვალ სად დაემალებოდი ჩემებს, შარში როგორ ხვევთ ამდენ ხალხს, თქვე რუსებო?! ასე გააგრძელეთ და მიიღებთ დედების რევოლუციას, ქალი სუსტია, მაგრამ დედაა მასში ძლიერი და ისეთია, შვილის დასაცავად გადაფოფრილი, გამწარებული დედა, თქვენისთანა ნაბი@ვრებს კი არა, არმიას დაუპირისპირდება-გახსოვდეთ, თქვე დედის მუცელში არ გაზრდილო ნაბი@ვრებო, “მეტადონშიკების შნირებო”.
