ანალიტიკოსი ლელა ჯეჯელავა:
ახლა ვინც დუმს, იმ ” შიშხლიან ცხრა წელსაც” დუმდა უმეტესობა. მხოლოდ მერე გაახსენდათ , რომ ვიღაცას კლავდნენ, ვიღაცას ციხეში ცემდნენ, ვიღაცას ქონებას ართმევდნენ თურმე. არავის უკითხავს რა სიმართლეა და რა მითი. ასეთ ადამიანებს არც სხვისი სიკვდილი აწუხებს, არც უსამართლობა და არც გჭირვება. ღორიც ასეა, სულ არ აინტერესებს ვისთანაც ერთადაც გუშინ სალაფავს მიირთმევდა მისი ბედი , მანამ მის დასაკლავ დანასაც არ ალესავენ საკალანდოდ. მხოლოდ იმ ბოლო წამს ჩნდება შიში და იწყებს განწირულ ჭყვიტინს, რომელიც აღარავის აინტერესებს. ეს შიში რჩება მხოლოდ მისი ცხოვრებიდან, რომელიც რჩება მის გვამში. ამიტომაც არ ვჭამ ხორცს
