ასკორბინის მჟავა-დარნიცა

სამკურნალო საშუალების სამედიცინო გამოყენების

ინსტრუქცია

ასკორბინის მჟავა-დარნიცა

(ASCORBIC ACID-DARNYTSIA)

შემადგენლობა:

აქტიური ნივთიერება: ასკორბინის მჟავა;

ხსნარის 1 მლ შეიცავს 50 მგ ასკორბინის მჟავას;

დამხმარე ნივთიერებები: ნატრიუმის ჰიდრობიკარბონატი, ნატრიუმის მეტაბისულფიტი (E 223), დინატრიუმის ედეტატი, საინექციო წყალი.

წამლის ფორმა: საინექციო ხსნარი.

ძირითადი ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები: გამჭვირვალე, უფერო ან ოდნავ მოყვითალო სითხე.

ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი:

ასკორბინის მჟავას (ვიტამინი C) მარტივი პრეპარატები. ათქ კოდი: A11G A01.

ფარმაკოლოგიური თვისებები:

ფარმაკოდინამიკა:

ასკორბინის მჟავა, ანუ ვიტამინი C, მიეკუთვნება წყალში ხსნადი ვიტამინების ჯგუფს. ის მონაწილეობს ჟანგვა-აღდგენით რეაქციებსა და მრავალ მეტაბოლურ პროცესში, კერძოდ, ნახშირწყლების მეტაბოლიზმის რეგულირებაში, არომატული ამინომჟავების მეტაბოლიზმში, თიროქსინის მეტაბოლიზმში და კატექოლამინების, სტეროიდული ჰორმონების და ინსულინის სინთეზში. ის აუცილებელი კომპონენტია სისხლის შედედების, კოლაგენის და პროკოლაგენის სინთეზის, ასევე შემაერთებელი და ძვლოვანი ქსოვილის რეგენერაციისთვის. არეგულირებს კაპილარების გამტარიანობას (თრგუნავს ჰიალურონიდაზას). მონაწილეობს რკინის შეწოვასა და ჰემოგლობინის სინთეზში.

ასკორბინის მჟავა ახდენს თავისუფალი რადიკალების ინაქტივირებას, რითაც ხელს უშლის უჯრედული მემბრანების, განსაკუთრებით ლიმფოციტების დაზიანებას ლიპიდების პეროქსიდაციის გამო. ამ მოქმედებას აქვს მთელი რიგი იმუნომოდულატორული ეფექტები, მათ შორის ქემოტაქსისის გაძლიერება, ინტერფერონის სინთეზი და გამოთავისუფლება და ლიმფოციტების მიგრაციის გაუმჯობესება.

ზრდის ორგანიზმის არასპეციფიკურ და იმუნურ რეზისტენტობას.

ადამიანის ორგანიზმში არ სინთეზირდება. საკვებით არასაკმარისი მიღება იწვევს ჰიპოვიტამინოზის ან ავიტამინოზის განვითარებას.

ფარმაკოკინეტიკა.

პლაზმის ცილებთან შეკავშირება - 25%. პლაზმაში ასკორბინის მჟავას ნორმალური კონცენტრაცია დაახლოებით 10-20 მკგ/მლ-ია, ორგანიზმში რეზერვები კი დაახლოებით 1.5 გ. კუნთში შეყვანის შემდეგ მაქსიმალური პლაზმური კონცენტრაციის მიღწევის დრო (Tmax) 15-20 წუთია. ის ადვილად აღწევს ლეიკოციტებსა და თრომბოციტებში, შემდეგ კი ყველა ქსოვილში; ის დეპონირდება ჰიპოფიზის უკანა წილში, თირკმელზედა ჯირკვლის ქერქში, თვალის ეპითელიუმში, სათესლე ჯირკვლების შუალედურ უჯრედებში, საკვერცხეებში, ღვიძლში, ელენთაში, პანკრეასში, ფილტვებში, თირკმელებში, ნაწლავის კედელში, გულში, კუნთებსა და ფარისებრ ჯირკვალში. ის კვეთს პლაცენტას. ასკორბინის მჟავას კონცენტრაცია ლეიკოციტებსა და თრომბოციტებში უფრო მაღალია, ვიდრე ერითროციტებსა და სისხლის პლაზმაში. დეფიციტური მდგომარეობების დროს ლეიკოციტებში კონცენტრაცია უფრო გვიან და ნელა მცირდება და დეფიციტის უკეთეს მაჩვენებლად ითვლება, ვიდრე სისხლის პლაზმაში კონცენტრაცია.

მეტაბოლიზდება ძირითადად ღვიძლში. გამოიყოფა თირკმელებით, ნაწლავებით და ოფლით, დედის რძეში უცვლელი ასკორბატისა და მეტაბოლიტების სახით გამოიყოფა. მაღალი დოზების მიღებისას, როდესაც პლაზმური კონცენტრაცია 1.4 მგ/დლ-ზე მეტს აღწევს, გამოყოფა მკვეთრად იზრდება და ეს გაზრდილი გამოყოფა ნარჩუნდება მიღების შეწყვეტის შემდეგაც. მოწევა და ალკოჰოლის მოხმარება აჩქარებს ასკორბინის მჟავას დაშლას (გარდაქმნას არააქტიურ მეტაბოლიტებად), მკვეთრად ამცირებს მის მარაგებს ორგანიზმში.

კლინიკური მახასიათებლები.

ჩვენებები.

C ჰიპოვიტამინოზი, სურავანდი, სისხლდენა (საშვილოსნოდან, ფილტვებიდან, ცხვირიდან, ღვიძლიდან), ჰემორაგიული დიათეზი, სისხლდენა, როგორიცაა სხივური დაავადების სინდრომი, ინტოქსიკაცია და ინფექციური დაავადებები, ორსულთა ნეფროპათია, ადისონის კრიზი, ანტიკოაგულანტების დოზის გადაჭარბება, ძვლების მოტეხილობები და სუსტად გრანულაციური ჭრილობები, სხვადასხვა დისტროფიები, ორსულობა და ძუძუთი კვება.

უკუჩვენებები.

პრეპარატის რომელიმე კომპონენტის მიმართ მომატებული მგრძნობელობა, შაქრიანი დიაბეტი, სისხლის შედედების მომატება, თრომბოზისადმი მიდრეკილება, თრომბოფლებიტი, უროლითიაზი (ჰიპეროქსალურიის ჩათვლით) 1 გ-ზე მეტი დოზით გამოყენებისას, თირკმლის მძიმე უკმარისობა, პროგრესირებადი ავთვისებიანი სიმსივნეები, ჰემოქრომატოზი, თალასემია, პოლიციტემია, ლეიკემია, სიდერობლასტური ანემია, გლუკოზა-6-ფოსფატ დეჰიდროგენაზას დეფიციტი, ნამგლისებრუჯრედოვანი ანემია.

ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან და ურთიერთქმედების სხვა ფორმები

სალიცილატებთან და ხანმოკლე მოქმედების სულფონამიდებთან ერთდროული გამოყენება ზრდის შარდში კონკრემენტების წარმოქმნის რისკს.

ასკორბინის მჟავას სალიცილატებთან, ეთინილესტრადიოლთან, ბენზილპენიცილინთან და ტეტრაციკლინებთან ერთდროული გამოყენება ზრდის ამ პრეპარატების კონცენტრაციას სისხლში. როდესაც კუმარინის და ჰეპარინის წარმოებულები და ანტიბიოტიკები გამოიყენება ასკორბინის მჟავასთან ერთად, ამ პრეპარატების ეფექტურობა მცირდება.

ასკორბინის მჟავას მაღალმა დოზებმა შეიძლება შეამციროს შარდის pH, რაც იწვევს ამფეტამინის და ტრიციკლური ანტიდეპრესანტების მილაკოვანი რეაბსორბციის შემცირებას მათი ერთდროული გამოყენებისას.

ერთდროული გამოყენებისას, ასკორბინის მჟავა ამცირებს პერორალური კონტრაცეპტივების ეფექტურობას.

ტეტრაციკლინები და აცეტილსალიცილის მჟავა ზრდიან ასკორბინის მჟავას შარდში გამოყოფას.

ბარბიტურატებთან და პირიმიდინებთან ერთად გამოყენებისას, იზრდება ასკორბინის მჟავას შარდით ექსკრეცია.

ზრდის ეთილის სპირტის გაუვნებელყოფას და საერთო კლირენსს.

ზრდის ტუტე პრეპარატების (მათ შორის ალკალოიდების) გამოყოფას.

მაღალი დოზებით ზრდის მექსილეტინის თირკმლისმიერ ექსკრეციას.

ზრდის რკინის გამოყოფას დეფეროქსამინის მიმღებ პაციენტებში.

ასკორბინის მჟავასა და დეფეროქსამინის ერთდროული მიღება ზრდის ქსოვილებში რკინის ტოქსიკურობას, განსაკუთრებით გულის კუნთში, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს სისხლის მიმოქცევის დეკომპენსაცია. C ვიტამინის მიღება შეიძლება დეფეროქსამინის ინექციიდან მხოლოდ 2 საათის შემდეგ.

ამცირებს იზოპრენალინის ქრონოტროპულ ეფექტს და ფენოთიაზინის წარმოებულების თერაპიულ ეფექტს.

დისულფირამის მსგავსი რეაქციები შეიძლება განვითარდეს ასკორბინის მჟავას მაღალი დოზებით და ალკოჰოლის ერთდროულად მიღებისას.

გამოყენების თავისებურებები.

ასკორბინის მჟავას კორტიკოსტეროიდული ჰორმონების სინთეზზე მასტიმულირებელი ეფექტის გამო, აუცილებელია თირკმლის ფუნქციის და არტერიული წნევის მონიტორინგი.

მაღალი დოზების ხანგრძლივმა გამოყენებამ შეიძლება დათრგუნოს პანკრეასის ინსულარული აპარატის ფუნქცია, ამიტომ მკურნალობის დროს აუცილებელია რეგულარული მონიტორინგი.

პაციენტებმა, რომლებსაც აქვთ რკინის მომატებული დონე, უნდა გამოიყენონ ასკორბინის მჟავა მინიმალური დოზებით.

ასკორბინის მჟავას დანიშვნამ სწრაფად პროლიფერაციული და ფართოდ მეტასტაზირებული სიმსივნეების მქონე პაციენტებში შეიძლება გააუარესოს პროცესი.

ქიმიოთერაპიის კურსზე მყოფ პაციენტებს პრეპარატი უნდა დაენიშნოთ ქიმიოთერაპიის დასრულებიდან არაუადრეს 1-3 დღისა (სიმსივნის საწინააღმდეგო პრეპარატის ნახევარგამოყოფის პერიოდის მიხედვით), რადგან არ არსებობს კლინიკური მონაცემები შესაძლო ურთიერთქმედების შესახებ.

ასკორბინის მჟავას მაღალი დოზების გამოყენებამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს ზოგიერთი ლაბორატორიული კვლევის შედეგებზე: ცრუ დადებითი ტესტი შარდში შაქრის არსებობაზე და უარყოფითი ტესტი განავალში ფარული სისხლის არსებობაზე, და ასევე სისხლის შრატში ლაქტატდეჰიდროგენაზას და ამინოტრანსფერაზების კონცენტრაციის კვლევების შედეგების შემცირება.

დიდი დოზებით თერაპია არ უნდა ჩატარდეს მორეციდივე შარდკენჭოვანი დაავადებისადმი მიდრეკილ პაციენტებში. თირკმელების უკმარისობის მქონე პაციენტებში უზრუნველყოფილი უნდა იყოს სითხის საკმარისი მიღება (1.5-2 ლიტრი დღეში) კრისტალურიის რისკის შესამცირებლად.

დაბალი ნატრიუმის შემცველ დიეტაზე მყოფ პაციენტებს არ უნდა დაენიშნოთ ამ მედიკამენტის მაღალი დოზები.

ეს მედიკამენტი შეიცავს ნატრიუმის მეტაბისულფიტს (E 223), რამაც იშვიათად შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები და ბრონქოსპაზმი.

ორსულობის ან ძუძუთი კვების დროს გამოყენება.

C ვიტამინის ნაკლებობა ორსულთა რაციონში შეიძლება საშიში იყოს ნაყოფისთვის, მაგრამ მისი მაღალი დოზებით გამოყენება უარყოფითად აისახება ნაყოფის განვითარებაზეც, ასევე არსებობს ორსულობის შეწყვეტის საშიშროებაც. ამიტომ ასკორბინის მჟავა უნდა დაინიშნოს მხოლოდ მაშინ, როდესაც დედისთვის მოსალოდნელი სარგებელი აღემატება პოტენციურ რისკს ნაყოფისთვის.

ასკორბინის მჟავა კვეთს პლაცენტარულ ბარიერს.

ორსულობის მეორე და მესამე ტრიმესტრში ასკორბინის მჟავას მინიმალური დღიური მოთხოვნილება დაახლოებით 60 მგ-ია. უნდა აღინიშნოს, რომ ნაყოფს შეუძლია ადაპტირება მოახდინოს ორსული ქალის მიერ მიღებული ასკორბინის მჟავას მაღალ დოზებთან და ახალშობილს შეიძლება განუვითარდეს ასკორბინის მჟავას მოხსნის სინდრომი (ასკორბინის მჟავა არ უნდა იქნას მიღებული მაღალი დოზებით ორსულობის დროს, თუ დედისთვის მოსალოდნელი სარგებელი არ აღემატება ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს).

ძუძუთი კვების დროს მინიმალური დღიური მოთხოვნილებაა 80 მგ. ასკორბინის მჟავა გადადის დედის რძეში, ამიტომ ძუძუთი კვების დროს C ვიტამინი უნდა იქნას გამოყენებული მხოლოდ ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ. თეორიულად, ბავშვისთვის რისკი არსებობს, თუ დედა მიიღებს ასკორბინის მჟავას მაღალ დოზებს (ძუძუთი კვების დროს რეკომენდებული არ არის ასკორბინის მჟავას დღიური მოთხოვნილების გადაჭარბება). თუ ამ მედიკამენტის მაღალი დოზები ინიშნება, ძუძუთი კვება უნდა შეწყდეს.

ჩვილში C ვიტამინის დეფიციტის თავიდან ასაცილებლად საკმარისია დედის მიერ საკვებით ასკორბინის მჟავას საკმარისი რაოდენობით მიღება.

ავტომობილის მართვის ან მექანიზმებთან მუშაობის დროს რეაქციის დროზე ზემოქმედების უნარი.

რეკომენდებული დოზებით პრეპარატის გავლენა რეაქციის სიჩქარეზე ავტომობილის მართვის ან სხვა მექანიზმებთან მუშაობის დროს ნაკლებად სავარაუდოა.

დოზირება და მიღების წესი.

„ასკორბინის მჟავა-დარნიცა“ შეჰყავთ კუნთში და ინტრავენურად ნაკადით ან წვეთოვანი გზით.

ინტრავენური ინექცია უნდა გაკეთდეს ნაკადით 1-3 წუთის განმავლობაში. ინტრავენური წვეთოვანი შეყვანისთვის, ერთჯერადი დოზა უნდა გაიხსნას 50-100 მლ 0.9%-იან ნატრიუმის ქლორიდის ხსნარში და შეიყვანოთ ნელი ინტრავენური ინფუზიით წუთში 30-40 წვეთი სიჩქარით. კუნთში ინექცია უნდა შეიყვანოთ ღრმად კუნთში. დოზები განისაზღვრება ინდივიდუალურად, დაავადების ხასიათისა და სიმძიმის გათვალისწინებით.

მოზრდილებსა და ბავშვებს 12 წლის ასაკიდან ენიშნებათ 50-150 მგ დღეში (1-3 მლ 5%-იანი ხსნარი). მოწამვლის შემთხვევაში, დღიური დოზა შეიძლება გაიზარდოს 500 მგ-მდე. მაქსიმალური ერთჯერადი დოზა - 200 მგ, სადღეღამისო დოზა - 1 გ.

12 წლამდე ასაკის ბავშვებში შეჰყავთ ინტრავენურად სადღეღამისო დოზით 5-7 მგ/კგ სხეულის წონაზე, 5%-იანი ხსნარის სახით (0.5-2 მლ). ბავშვებისთვის ჩვეულებრივი სადღეღამისო დოზებია:

6 თვემდე ასაკი – 30 მგ;

6-დან 12 თვემდე ასაკი – 35 მგ;

1-დან 3 წლამდე ასაკი – 40 მგ;

4-დან 10 წლამდე ასაკი – 45 მგ;

11-დან 12 წლამდე ასაკი – 50 მგ.

12 წლამდე ასაკის ბავშვებისთვის მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა - 100 მგ.

პაციენტთა სპეციალური ჯგუფები. თირკმელების კენჭების მორეციდივე წარმოქმნის მქონე პაციენტებისთვის, ასკორბინის მჟავას სადღეღამისო დოზა არ უნდა აღემატებოდეს 100-200 მგ-ს.

ბავშვები.

ეს პრეპარატი შეიძლება გამოყენებულ იქნას ბავშვებში.

დოზის გადაჭარბება.

სიმპტომები. ასკორბინის მჟავას დიდმა დოზებმა შეიძლება გამოიწვიოს კუჭ-ნაწლავის მხრივ დარღვევები, მათ შორის დიარეა, და ასევე შეიძლება გამოიწვიოს ჰიპეროქსალურია და ოქსალატური კონკრემენტების წარმოქმნა. პრეპარატის ერთჯერადად ჭარბი დოზის მიღებამ შეიძლება გამოიწვიოს გულისრევა, ღებინება, შებერილობა, მუცლის ტკივილი, ქავილი, კანზე გამონაყარი და აგზნებადობის მომატება. პრეპარატის მაღალი დოზების ინტრავენურად შეყვანამ შეიძლება გაზარდოს აბორტის რისკი. 600 მგ-ზე მეტი სადღეღამისო დოზები ავლენს შარდმდენ ეფექტს.

მკურნალობა. უნდა შეწყდეს პრეპარატის გამოყენება, ჩატარდეს კუჭის ამორეცხვა, პაციენტმა უნდა მიიღოს ტუტე სითხეები, აქტივირებული ნახშირი ან სხვა ადსორბენტები და უნდა ჩატარდეს სიმპტომური მკურნალობა.

გვერდითი რეაქციები.

ასკორბინის მჟავა ზოგადად კარგად აიტანება, მაგრამ შესაძლებელია გვერდითი რეაქციების განვითარება.

კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: კუჭის სპაზმები, ზოგჯერ გულისრევა, დიარეა.

თირკმელების და საშარდე გზების მხრივ: შესაძლებელია ჰიპეროქსალატურია; მაღალი დოზებით ხანგრძლივი გამოყენებისას, თირკმლის გლომერულური აპარატის დაზიანება, თირკმლის ოქსალატური კენჭების წარმოქმნა.

ნივთიერებათა ცვლის, მეტაბოლიზმის მხრივ: C ჰიპერვიტამინოზი; მაღალი დოზებით ხანგრძლივი გამოყენებისას - პანკრეასის ინსულარული აპარატის ფუნქციის (ჰიპერგლიკემია, გლუკოზურია) და გლიკოგენის სინთეზის დათრგუნვა, ნატრიუმის და სითხის შეკავება, ასევე თუთიისა და სპილენძის მეტაბოლიზმის დარღვევა.

ნერვული სისტემის მხრივ: თავის ტკივილი, დაღლილობის მომატება; მაღალი დოზებით ხანგრძლივი გამოყენებისას - ძილის დარღვევა და ცენტრალური ნერვული სისტემის აგზნებადობის მომატება.

გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: კაპილარების გამტარობის შემცირება, ქსოვილების ტროფიკის გაუარესება; მაღალი დოზებით ხანგრძლივი გამოყენებისას - მიოკარდიუმის დისტროფია, არტერიული წნევის მომატება, მიკროანგიოპათიის განვითარება.

სისხლი და ლიმფური სისტემის მხრივ: მაღალი დოზებით ხანგრძლივი გამოყენებისას - თრომბოციტოზი, ჰიპერპროთრომბინემია, თრომბის წარმოქმნა, ერითროციტოპენია, ნეიტროფილური ლეიკოციტოზი.

იმუნური სისტემის მხრივ: ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები, მათ შორის ბრონქოსპაზმი, ანაფილაქსიური შოკი.

კანი და კანქვეშა უჯრედისის მხრივ: ძალიან იშვიათად - კანზე გამონაყარი, კანის ჰიპერემია, ქავილი, ჭინჭრის ციება, სხეულის ტემპერატურის მომატება.

ზოგადი დარღვევები და რეაქციები ინექციის ადგილას: ცვლილებები ინექციის ადგილას, ინტრავენური შეყვანისას შესაძლებელია სიცხის შეგრძნება, შემცივნება; მაღალი დოზებით ინტრავენური შეყვანისას - ორსულობის შეწყვეტის საშიშროება.

საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება.

სამკურნალო საშუალების რეგისტრაციის შემდეგ საეჭვო გვერდითი რეაქციების შეტყობინება მნიშვნელოვანი პროცედურაა. ეს შესაბამისი სამკურნალო პროდუქტის სარგებლის/რისკის ბალანსის მუდმივი მონიტორინგის საშუალებას იძლევა. ჯანდაცვის სპეციალისტები ვალდებულნი არიან შეატყობინონ ნებისმიერი საეჭვო გვერდითი რეაქციის შესახებ ეროვნული შეტყობინების სისტემის მეშვეობით.

ვარგისიანობის ვადა: 2 წელი.

შენახვის პირობები:

შეინახეთ ორიგინალ შეფუთვაში 2°C-დან 8°C-მდე ტემპერატურაზე.

შეინახეთ ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

შეუთავსებლობა:

სამკურნალო საშუალება შეუთავსებელია რკინის მარილებთან, დამჟანგავ საშუალებებთან და ლითონის მარილებთან, განსაკუთრებით სპილენძთან. არსებობს ცნობები ასკორბინის მჟავას ინექციებსა და ამინოფილინს, ბლეომიცინის სულფატს, ერითრომიცინს, ნატრიუმის ნაფცილინს, ნატრიუმის ნიტროფურანტოინს, კონიუგირებულ ესტროგენებს, ნატრიუმის ბიკარბონატს, სულფაფურაზოლ დიეთანოლამინს შორის შეუთავსებლობის შესახებ. ზოგჯერ, pH-ის ან კონცენტრაციის მიხედვით, შეუთავსებლობა აღინიშნება ქლორამფენიკოლთან.

შეფუთვა.

2 მლ ამპულაში; 5 ამპულა კონტურულ უჯრედოვან შეფუთვაში; 2 კონტურულ უჯრედოვანი შეფუთვა კოლოფში.

გაცემის კატეგორია. ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი III, გაიცემა რეცეპტის გარეშე.

მწარმოებელი. კსს „ფარმაცევტული ფირმა „დარნიცა“.

მწარმოებლის ადგილმდებარეობა და მისი საქმიანობის განხორციელების ადგილის მისამართი.

უკრაინა, 02093, ქ. კიევი, ბორისპოლსკაიას ქუჩა, 13.

ბოლო გადახედვის თარიღი.