ალექსანდრე კვახაძე: 2012 წელს ხელისუფლების ცვლილება რომ არ მომხდარიყო, იმ სფეროებში გვექნებოდა დღევანდელზე ბევრად უკეთესი მდგომარეობა, რომელთა ჩამონათვალსაც გთავაზობთ

ალექსანდრე კვახაძე, ბირმინგემის უნივერსიტეტის დოქტორანტი:

მართალია, 2012-ში ქართული ოცნებისთვის ხმა არ მიმიცია, მაგრამ მაინც მინდა ჩემი აზრი გამოვთქვა.

2012 წელს ხელისუფლების ცვლილება რომ არ მომხდარიყო, იმ სფეროებში გვექნებოდა დღევანდელზე ბევრად უკეთესი მდგომარეობა, რომელთა ჩამონათვალსაც გთავაზობთ, ყოველგვარი პათეტიკის გარეშე (პრიორიტეტულობის მიხედვით)

1. არ მოხდებოდა ჯარის დემილიტარიზაცია: დღეს გვეყოლებოდა კბილებამდე შეიარაღებული, დაახლოებით 60-ათასიანი კონტინგენტი და კიდევ უფრო დიდი ტერიტორიული თავდაცვის ძალები (როგორც უკრაინული тероборона); თბილისის, ბათუმისა და ქუთაისის ირგვლივ გაიშლებოდა საფორტიფიკაციო ნაგებობების მთელი ქსელი, ხოლო მთის ხეობებში შეიქმნებოდა თავდაცვითი ინფრასტრუქტურა. გარდა ამისა, „დელტას“ ქარხნის წარმოება უფრო მრავალფეროვანი გახდებოდა და იგი დრონებისა თუ ხელოვნური ინტელექტის რევოლუციასაც ფეხს აუწყობდა.

2. აფხაზეთსა და სამაჩაბლოში დარჩენილი ქართული მოსახლეობა ბევრად უფრო დაცული იქნებოდა. ოთხოზორიასა და ტატუნაშვილის მკვლელებს ეცოდინებოდათ, რომ მათ საპირფარეშოში შეიძლებოდა უეცრად ჰექსოგენის დისტანციურად მართვადი ასაფეთქებელი მოწყობილობა დახვედროდათ.

3. 2013-2020 წლებში ეკონომიკური ზრდა გაცილებით მაღალი, დაახლოებით 6-8%-ის ფარგლებში იქნებოდა. ეს იმას ნიშნავს, რომ დღეს ჩვენი მშპ ერთ სულ მოსახლეზე, ნომინალში, დაახლოებით 15-16 ათასი აშშ დოლარი იქნებოდა, რაც დღევანდელი სერბეთის ან მონტენეგროს მონაცემებს უახლოვდება.

4. საგარეო ასპარეზზე გაცილებით უკეთეს მდგომარეობაში ვიქნებოდით: არ შეგვექმნებოდა ფუნდამენტური პრობლემები დასავლელ მოკავშირეებთან; გარდა ამისა, უკეთესი პოზიციები გვექნებოდა ჩვენს მეზობლებთან, ახლო აღმოსავლეთის, შუა აზიის სახელმწიფოებსა და ჩრდილოეთ კავკასიელ ხალხებთან.

5. არ მოხდებოდა ახალგაზრდა თაობაში ქურდული სამყაროს რეაბილიტაცია. 2012 წლიდან დღემდე მთელი თაობა ისე დაამთავრებდა სკოლას, რომ სიტყვები „რაზბორკა“, „ობშჩიაკი“, „განაბი“ გაგონილიც არ ექნებოდა. ევროპაში გაქცეული „კანონიერი ქურდები“ ვეღარ მიიღებდნენ შევსებასა და ახალ სისხლს, ხოლო თანამედროვე Z თაობისთვის „კანონიერი ქურდი“ ისეთივე მითიური პერსონაჟი გახდებოდა, როგორიც ყარაჩოხელი ან ბაყბაყდევი.

6. გაცილებით სწრაფი ტემპებით დასრულდებოდა კრიტიკული ინფრასტრუქტურის მშენებლობა. აქ იგულისხმება ავტობანი, გოდერძის უღელტეხილი, საჩხერე-ამბროლაურის გზა და მრავალი სხვა. აგრეთვე, აშენებული იქნებოდა ანაკლიის პორტი.

7. არ გაჩერდებოდა ისტორიული და ტურისტული მნიშვნელობის მქონე ქალაქებისა თუ რაიონული ცენტრების რეაბილიტაცია (სიღნაღის მსგავსად). დღეს უკვე ახალი ტურისტული კერები იქნებოდა რაჭაში, ბოლნისში, სამეგრელოში, გურიასა თუ ჯავახეთში; გარდა ამისა, სრულად რეაბილიტირდებოდა თბილისის ისტორიული უბნებიც: ვერა, ვაკე, სოლოლაკი, მთაწმინდა, ორთაჭალა და ჩუღურეთი.

8. კორუფცია არ მიიღებდა ასეთ დიდ მასშტაბებს და არ ჩავიდოდა ლამის სოფლის რწმუნებულის დონემდე.

9. სრული დატვირთვით იფუნქციონირებდა სამოქალაქო სექტორი და შეუფერხებლად მიიღებდა დონორებისგან დაფინანსებას. საერთაშორისო ორგანიზაციებს ხელისუფლების დაბალანსების მეტი ინსტრუმენტი ექნებოდათ და ბევრად ეფექტურად შეძლებდნენ ადამიანის უფლებების დაცვასა თუ სხვა დარღვევებზე რეაგირებას.

10. პრორუსული დისკურსი ისეთივე მარგინალიზებული იქნებოდა, როგორიც დღეს არის უკრაინაში, ლიეტუვაში, პოლონეთში ან ესტონეთში.