ვოქსზოგო

ეს პრეპარატი გამოიყენება აქონდროპლაზიის სამკურნალოდ 4 თვის და უფროსი ასაკის პაციენტებში, რომელთა ძვლები ჯერ კიდევ იზრდება. აქონდროპლაზია არის გენეტიკური მდგომარეობა, რომელიც უარყოფით გავლენას ახდენს ორგანიზმში არსებულ თითქმის ყველა ძვლის ზრდაზე, თავის ქალას, ხერხემლის, ხელებისა და ფეხების ძვლების ჩათვლით, რასაც შედეგად მოსდევს ძალიან დაბალი სიმაღლე დამახასიათებელ გარეგნობასთან ერთად.

პრეპარატი ნაჩვენებია მხოლოდ აქონდროპლაზიის დროს, რომელიც გამოწვეულია FGFR3 გენის მუტაციებით, რაც დადასტურებულია გენეტიკური ტესტირებით.

როგორ მუშაობს ვოქსზოგო

ვოქსზოგოს აქტიური ნივთიერება პირდაპირ მოქმედებს თქვენი ძვლების ზრდის წერტილებზე, რითაც ხელს უწყობს ახალი ძვლის ზრდას.

რა უნდა იცოდეთ ვოქსზოგოს გამოყენებამდე

ნუ გამოიყენებთ ვოქსზოგოს

• თუ თქვენ ან თქვენს შვილს გაქვთ ალერგია ვოსორიტიდის ან ამ პრეპარატის რომელიმე სხვა ინგრედიენტის მიმართ (ჩამოთვლილია მე-6 განყოფილებაში).

ვოქსზოგო ნელა შეყავთ კანქვეშ (კანქვეშა ინექცია). ინექცია უნდა გაკეთდეს ყოველდღე დაახლოებით ერთსა და იმავე დროს.

რეკომენდებულია ინექციის გაკეთება ყოველდღე სხვადასხვა ადგილას და არ უნდა მოხდეს ერთი და იმავე ადგილის გამოყენება ზედიზედ 2 დღის განმავლობაში. ნუ გააკეთებთ ამ პრეპარატის ინექციას ხალის, ნაწიბურის, დაბადებისას თანდაყოლილ ლაქის ადგილას ან იმ ადგილებში, სადაც კანი მგრძნობიარე, დალურჯებული, წითელი ან გამაგრებულია.

თუ გამოიყენებთ საჭირო ოდენობაზე მეტ ვოქსზოგოს

თუ გაიკეთებთ საჭიროზე მეტ ვოქსზოგოს ინექციას, დაუყოვნებლივ დაუკავშირდით ექიმს.

თუ დაგავიწყდათ ვოქსზოგოს გამოყენება

თუ თქვენი შვილი დოზას გამოტოვებს, ინექცია მაინც უნდა გაკეთდეს, თუ ეს დაგეგმილი დროიდან 12 საათის განმავლობაში მოხდება. თუ დაგეგმილი დოზირებიდან 12 საათზე მეტი დრო გავიდა, გამოტოვებული დოზა არ უნდა გაკეთდეს. საჭიროა მომდევნო დღისთვის დალოდება და ჩვეულებრივი დოზის მიღების გაგრძელება დადგენილ დროს.

თუ შეწყვეტთ ვოქსზოგოს გამოყენებას

ყოველთვის მიმართეთ თქვენი ბავშვის ექიმს, ვიდრე გადაწყვეტთ თქვენი შვილის მკურნალობის შეწყვეტას. თუ თქვენ ან თქვენს შვილს გაქვთ დამატებითი კითხვები ამ პრეპარატის გამოყენებასთან დაკავშირებით, მიმართეთ თქვენს ექიმს ან ფარმაცევტს.

მომატებული მგრძნობელობა აქტიური ნივთიერების (ნივთიერებების) ან 6.1 პარაგრაფში ჩამოთვლილი რომელიმე დამხმარე ნივთიერების მიმართ.

ვოქსზოგოს გამოყენებამდე გაესაუბრეთ ექიმს:

თუ თქვენ ან თქვენს შვილს გაქვთ გულის სერიოზული დაავადება ან არტერიული წნევის პრობლემები.

თუ თქვენ ან თქვენი შვილი იღებთ ან ბოლო პერიოდში იღებდით არტერიული წნევის დამწევ მედიკამენტებს.

თუ რომელიმე ზემოთ ჩამოთვლილიდან გეხებათ თქვენ ან თქვენს შვილს, ან არ ხართ დარწმუნებული, ვოქსზოგოს გამოყენებამდე მიმართეთ ექიმს.

არტერიულ წნევასთან დაკავშირებული ეფექტები

ვოქსზოგოს შეუძლია არტერიული წნევის დაქვეითება. შედეგად, შესაძლებელია იგრძნოთ თავბრუსხვევა, გულისრევა ან დაღლილობა. არტერიული წნევა, როგორც წესი, ნორმას უბრუნდება ვოქსზოგოს ინექციიდან 90 წუთში. თუ ეს ეფექტები გამოვლინდა და ისინი მძიმეა, აცნობეთ ექიმს.

ინექციის დროს დიდი რაოდენობით სითხის მიღებამ შეიძლება შეამციროს ამ ეფექტების განვითარებუს ალბათობა. პაციენტებს ურჩევენ ინექციამდე დაახლოებით 30 წუთით ადრე მიირთვან მსუბუქი საკვები და დალიონ საკმარისი რაოდენობით სითხე (მაგ., წყალი, რძე ან წვენი).

ბავშვები და მოზარდები

ამ პრეპარატის 4 თვემდე ასაკის ბავშვებში გამოყენების შესახებ საკმარისი ინფორმაცია არ არსებობს და შესაბამისად, მისი გამოყენება რეკომენდებული არ არის.

აცნობეთ ექიმს, თუ თქვენ ან თქვენი შვილი იღებთ, ბოლო დროს იღებდით ან შეიძლება მიიღოთ სხვა მედიკამენტები.

თუ თქვენ ან თქვენი შვილი მკურნალობთ ამ პრეპარატით და ხართ ორსულად ან ძუძუთი კვებაზე, ან ფიქრობთ, რომ შეიძლება იყოთ ორსულად ან გეგმავთ ბავშვის ყოლას, ამ პრეპარატის გამოყენებამდე რჩევის მისაღებად მიმართეთ ექიმს.

ორსულობისა და ძუძუთი კვების დროს ამ პრეპარატის გამოყენება არ არის რეკომენდებული.

ამ პრეპარატმა შეიძლება გამოიწვიოს თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, დაღლილობა ან ღებინების შეგრძნება მოკლე პერიოდში ინექციიდან. მსგავს შემთხვევაში, არ უნდა მართოთ ავტომობილი, იაროთ ველოსიპედით, შეასრულოთ ფიზიკური აქტივობები ან გამოიყენოთ სხვა მექანიზმები ინექციიდან დაახლოებით ერთი საათის განმავლობაში ან სანამ თავს უკეთ არ იგრძნობთ.

ვოქსზოგო შეიცავს ნატრიუმს

ეს პრეპარატი შეიცავს 1 მმოლ-ზე ნაკლებ ნატრიუმს (23 მგ) დოზის მიხედვით, რაც იმას ნიშნავს, რომ ის არსებითად „ნატრიუმის გარეშეა“.

როგორ გამოიყენება ვოქსზოგო

ვოქსზოგოს ინექცია უნდა გააკეთოს მომვლელმა. არ გაუკეთოთ ბავშვს ვოქსზოგოს ინექცია, ვიდრე არ გაივლით სათანადო ტრენინგს ჯანდაცვის სპეციალისტთან.

ეს პრეპარატი ყოველთვის გამოიყენეთ ზუსტად ისე, როგორც ექიმმა დაგინიშნათ. თუ არ ხართ დარწმუნებული, მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

დოზა

ექიმი შეარჩევს სწორ დოზას თქვენი ან თქვენი ბავშვის სხეულის წონის მიხედვით. ექიმი გეტყვით, თუ რა რაოდენობით საინექციო ხსნარი უნდა შეიყვანოთ. თუ არ ხართ დარწმუნებული, მიმართეთ ექიმს ან ფარმაცევტს.

ცხრილი 1 გვიჩვენებს დოზას, რომელიც თქვენ ან თქვენს შვილს დაგჭირდებათ ყოველდღიურად შესაყვანად სხეულის წონის მიხედვით. შესაყვანი რაოდენობა შეიძლება წარმოდგენილი იყოს სხვადასხვა მოცულობით, შეფუთვაში არსებული შპრიცის ტიპის მიხედვით (მილილიტრი (მლ) ან ერთეულები (U)). გთხოვთ, შეამოწმოთ, რომ თქვენ მიერ გამოყენებულ შპრიცზე მითითებულია პრეპარატის სწორი დოზა.

ცხრილი 1: ერთჯერადი დოზის მოცულობები სხეულის წონის მიხედვით მლ-ში და ერთეულებში (U)

სხეულის წონა (კგ)

დოზა (მგ)

ვოსორიტიდი 0.4 მგ გამხსნელი (საინექციო წყალი): 0.5 მლ

კონცენტრაცია:

• 8 მგ/მლ

ვოსორიტიდი 0.56 მგ გამხსნელი (საინექციო წყალი): 0.7 მლ

კონცენტრაცია:

• 8 მგ/მლ

ვოსორიტიდი 1.2 მგ გამხსნელი (საინექციო წყალი): 0.6 მლ

კონცენტრაცია: 2 მგ/მლ

ინექციის დღიური მოცულობა

მლ

ერთეული

მლ

ერთეული

მლ

ერთეული

4

• 12 მგ
• 15 მლ

15 U

5

• 16 მგ
• 20 მლ

20 U

6-7

• 20მგ
• 25 მლ

25 U

8-11

• 24 მგ
• 30 მლ

30 U

12-16

• 28 მგ
• 35 მლ

35 U

17-21

• 32 მგ
• 40 მლ

40 U

22-32

• 40 მგ
• 50 მლ

50 U

33-43

• 50 მგ
• 25 მლ

25 U

44-59

• 60 მგ
• 30 მლ

30 U

60-89

• 70 მგ
• 35 მლ

35 U

≥ 90

• 80 მგ
• 40 მლ

40 U

ინექციამდე დაახლოებით 30 წუთით ადრე თქვენ ან თქვენმა შვილმა უნდა მიირთვათ მსუბუქი საკვები და დალიოთ საკმარისი რაოდენობის წყალი, რძე ან წვენი. ამან შეიძლება შეამციროს ისეთი გვერდითი მოვლენები, როგორიცაა თავბრუსხვევა, დაღლილობა ან გულისრევა (ღებინების შეგრძნება).

როგორ ინახება ვოქსზოგო

ლინიკურ კვლევებში შესწავლილი იყო ვოსორიტიდის 30 μგ/კგ/დღე-ღამეში დოზები. ორმა პაციენტმა მიიღო რეკომენდებულ სადღეღამისო დოზაზე - (15 μგ/კგ/დღე-ღამეში) - სამჯერ მეტი დოზა 5 კვირის განმავლობაში. არ დაფიქსირებულა რაიმე ნიშნები, სიმპტომები ან გვერდითი რეაქციები, რომლებიც დაკავშირებულია დანიშნულზე მაღალ დოზასთან.

იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტი მიიღებს საჭიროზე მეტ დოზას, ის უნდა დაუკავშირდეს ექიმს.

რა არის ვოქსოგო და რისთვის გამოიყენება ის

რა არის ვოქსოგო

ვოქსზოგო შეიცავს აქტიურ ნივთიერებას ვოსორიტიდს. ის ორგანიზმში არსებული ცილის სახელად C ტიპის ნატრიურეზული პეპტიდი (CNP) მსგავსია. ვოსორიტიდი მზადდება რეკომბინანტული ტექნოლოგიით, რაც მოიცავს ბაქტერიებს, რომლებიც მოდიფიცირებულია ცილის წარმომქმნელი გენის ჩასართავად.

გაუხსნელი ფლაკონები

4 წელი

განზავებული ხსნარი

ქიმიური და ფიზიკური სტაბილურობა დადასტურებულია 3 საათის განმავლობაში 25°C ტემპერატურაზე.

მიკრობიოლოგიური თვალსაზრისით, თუ განზავების მეთოდი არ გამორიცხავს მიკრობული დაბინძურების რისკს, ხსნარი დაუყოვნებლივ უნდა იქნას გამოყენებული.

თუ ვოქსზოგო დაუყოვნებლივ არ გამოიყენება, ის უნდა მიიღოთ გახსნიდან 3 საათის განმავლობაში (იხილეთ პარაგრაფი 4.2).

განსაკუთრებული ზომები შენახვისთვის

შეინახეთ მაცივარში (2°C – 8°C). არ გაყინოთ.

სინათლისგან დასაცავად შეინახეთ ორიგინალ შეფუთვაში.

ვოქსზოგოს შენახვა შესაძლებელია 30°C-ზე დაბალ ოთახის ტემპერატურაზე ერთჯერადი პერიოდით- მაქსიმუმ 90 დღის განმავლობაში, მაგრამ არა უმეტეს ვარგისიანობის ვადისა. ოთახის ტემპერატურაზე შენახვის შემდეგ ვოქსზოგოს მაცივარში დაბრუნება არ შეიძლება.

სამკურნალო პროდუქტის განზავების შემდეგ შენახვის პირობებისთვის იხილეთ 6.3 პარაგრაფი.

კონტეინერის აღწერა და შემადგენლობა

ვოსორიტიდი 0.4 მგ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად

ფხვნილი

2 მლ ფლაკონი (მინის) რეზინის საცობით (ბრომბუტილი) და თეთრი მოსახრახნი თავსახურით.

გამხსნელი

წინასწარ შევსებული შპრიცი (მინა) დგუშით (ბრომბუტილი) და თავსახურით ლუერის საკეტით და დამცავი ბეჭდით, რომელიც შეიცავს 0.5 მლ საინექციო წყალს.

ვოსორიტიდი 0.56 მგ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად

ფხვნილი

2 მლ ფლაკონი (მინის) რეზინის საცობით (ბრომბუტილი) და მეწამული ფერის მოსახრახნი თავსახურით.

გამხსნელი

წინასწარ შევსებული შპრიცი (მინა) დგუშებით (ბრომბუტილი) და ლუერის საკეტითა და დამცავი ბეჭდით, რომელიც შეიცავს 0.7 მლ საინექციო წყალს.

ვოსორიტიდი 1.2 მგ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად

ფხვნილი

2 მლ ფლაკონი (მინის) რეზინის საცობით (ბრომბუტილი) და ნაცრისფერი მოსახრახნი თავსახურით.

გამხსნელი

წინასწარ შევსებული შპრიცი (მინა) დგუშებით (ბრომბუტილი) და ლუერის საკეტითა და დამცავი ბეჭდით, რომელიც შეიცავს 0.6 მლ საინექციო წყალს.

თითოეული კოლოფი შეიცავს:

• ვოქსზოგოს 10 ფლაკონი
• საინექციო წყლის 10 წინასწარ შევსებული შპრიცი
• 10 ერთჯერადი ნემსი (23 gauge, განზავებისთვის)
• 10 ერთჯერადი შპრიცი (30 gauge, გამოყენებისთვის)

განსაკუთრებული სიფრთხილის ზომები განადგურებისა და სხვა დამუშავების დროს

ვოქსზოგოს მომზადება კანქვეშა ინექციისთვის

ვოქსზოგოს სწორი კონცენტრაცია და გამხსნელის (განზავების მოცულობა) სწორი წინასწარ შევსებული შპრიცი უნდა დადასტურდეს პაციენტის სხეულის წონის მიხედვით (იხილეთ ცხრილი 1).

დაწყებამდე ყველა საჭირო დამხმარე მარაგი ადგილზე უნდა იყოს.

სპირტის საფენები

მარლა ან სახვევები

ბასრი საგნების კონტეინერი

ვოქსზოგოს ფლაკონი და წინასწარ შევსებულ შპრიცში მოთავსებული გამხსნელი (საინექციო წყალი) უნდა ამოიღოთ მაცივრიდან და ვოქსზოგოს განზავებამდე ოთახის ტემპერატურამდე გაათბოთ.

გამხსნელის ნემსი წინასწარ შევსებულ შპრიცში (საინექციო წყალი) უნდა იყოს მიმაგრებული.

ფლაკონში უნდა შეიყვანოთ გამხსნელის მთელი მოცულობა.

ფლაკონში არსებული გამხსნელი ფრთხილად უნდა შეანჯღრიოთ თეთრი ფხვნილის სრულ განზავებამდე. ფლაკონი არ უნდა შეანჯღრიოთ.

განზავებული ხსნარის დოზირების მოცულობა ნელა უნდა ამოიღოთ ერთჯერადი ფლაკონიდან შპრიცში.

განზავების შემდეგ ეს სამკურნალო პროდუქტი წარმოადგენს გამჭვირვალე, უფერო ან ყვითელ სითხეს. ხსნარი არ უნდა იქნას გამოყენებული, თუ ის გაუფერულებული ან მღვრიეა, ან თუ მასში ნაწილაკებია.

განზავების შემდეგ, ვოქსზოგოს შენახვა შესაძლებელია ფლაკონში ოთახის ტემპერატურაზე, 25°C-მდე მაქსიმუმ 3 საათის განმავლობაში. სამკურნალო პროდუქტი არ შეიცავს კონსერვანტს.

გამოყენებისთვის, ფლაკონიდან საჭირო დოზის მოცულობა უნდა ამოიღონ მიმაგრებული შპრიცის გამოყენებით (იხილეთ ცხრილი 1).

თითოეული ფლაკონი და წინასწარ შევსებული შპრიცი განკუთვნილია მხოლოდ ერთჯერადი გამოყენებისთვის.

გამოყენებული უნდა იქნას მხოლოდ მოწოდებული შპრიცი.

განადგურება

ნებისმიერი გამოუყენებელი სამკურნალო პროდუქტი ან ნარჩენი მასალა უნდა განადგურდეს ადგილობრივი მოთხოვნების შესაბამისად.

ყველა ნემსი და შპრიცი უნდა გადააგდოთ ბასრი ნივთების გადასაყრელი კონტეინერში.

გაცემის წესი - ფარმაცევტული პროდუქტის ჯგუფი II, გაიცემა ფორმა №3 რეცეპტით.

სარეგისტრაციო მოწმობის მფლობელი

BioMarin International Limited, Shanbally, რინგასკიდის ოლქი, კორკი, P43 R298, ირლანდია

სარეგისტრაციო მოწმობის ნომერი(ები)

EU/1/21/1577/001 10 x 0.4 მგ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად

EU/1/21/1577/002 10 x 0.56 მგ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად

EU/1/21/1577/003 10 x 1.2 მგ ფხვნილი და გამხსნელი საინექციო ხსნარის მოსამზადებლად

პირველი ავტორიზაციის/ავტორიზაციის განახლების თარიღი

პირველი ავტორიზაციის თარიღი: 2021 წლის 26 აგვისტო

ტექსტის გადახედვის თარიღი

04/2026

ამ სამკურნალო პროდუქტის შესახებ დეტალური ინფორმაცია ხელმისაწვდომია ევროპის მედიკამენტების სააგენტოს ვებგვერდზე https://www.ema.europa.eu.

ძვლის დაავადებების სამკურნალო პრეპარატები, სხვა პრეპარატები, რომლებიც გავლენას ახდენენ ძვლის სტრუქტურასა და მინერალიზაციაზე ათქ კოდი: M05BX07

მოქმედების მექანიზმი

ვოსორიტიდი არის მოდიფიცირებული C ტიპის ნატრიურეზული პეპტიდი (CNP). აქონდროპლაზიის მქონე პაციენტებში ენდოქონდრული ძვლის ზრდა უარყოფითად რეგულირდება ფიბრობლასტური ზრდის ფაქტორის რეცეპტორ 3-ში ფუნქციის მომატების მუტაციის გამო (FGFR3). ვოსორიტის ნატრიურეზული პეპტიდის რეცეპტორ-B-სთან (NPR-B) შეკავშირება ანტაგონიზირებს FGFR3-ის ნაკადს, რისი სიგნალიც მოდის მიტოგენ-აქტივირებული ცილოვანი კინაზას (MAPK) გზაზე უჯრედგარე სიგნალით რეგულირებადი კინაზების 1 და 2 (ERK1/2) ინჰიბირებით, სწრაფად აჩქარებული ფიბროსარკომის სერინ/თრეონინის ცილოვანი კინაზას დონეზე (RAF-1). შედეგად, ვოსორიტიდი, CNP-ის მსგავსად, მოქმედებს როგორც ენდოქონდრული ძვლის ზრდის დადებითი რეგულატორი, რადგან ის ხელს უწყობს ქონდროციტების პროლიფერაციას და დიფერენციაციას.

ფარმაკოდინამიკური ეფექტები

ვოსორიტიდით მკურნალობისას დაფიქსირდა შარდში ციკლური გუანოზინის მონოფოსფატის (cGMP, NPR-B აქტივობის ბიომარკერი) და შრატში კოლაგენის X ტიპის მარკერის (CXM, ენდოქონდრული ოსიფიკაციის ბიომარკერი) კონცენტრაციების ექსპოზიციაზე დამოკიდებული (AUC და Cmax) ზრდა საწყის დონესთან შედარებით. შარდში cGMP კონცენტრაციების ზრდა დოზამდელ საწყის დონესთან შედარებით დაფიქსირდა დოზის მიღებიდან პირველი ოთხი საათის განმავლობაში. ამ სამკურნალო საშუალების ყოველდღიური მიღების 29-ე დღისთვის შრატში CXM-ის საშუალო კონცენტრაცია საწყის დონესთან შედარებით გაიზარდა. ეს ეფექტი მკურნალობის 24 თვის შემდეგაც შენარჩუნდა. შარდის cGMP-ით გაზომილი ვოსორიტიდის აქტივობა თითქმის გაჯერების ტოლი იყო, ხოლო CXM-ით მითითებული ზრდის ფირფიტის აქტივობის მაქსიმალური ზრდა მიღწეული იქნა კანქვეშ დღე-ღამეში ერთხელ შეყვანილი 15 μგ/კგ დოზით.

კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება

ვოსორიტიდის ეფექტურობა და უსაფრთხოება პაციენტებში, რომლებსაც აღენიშნებოდათ FGFR3 მუტაცია და აქონდროპლაზია, შეფასდა რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებად 52-კვირიან კვლევაში (ACH კვლევა 111-301). ACH კვლევაში 111-301, პაციენტები რანდომულად შეირჩნენ ვოსორიტიდის (n=60) ან პლაცებოს (n=61) ჯგუფებში და ვოსორიტიდის დოზა იყო 15 μგ/კგ, რომელიც კანქვეშ შეჰყავდათ დღე-ღამეში ერთხელ. რანდომიზაციამდე, ყველა პაციენტი ჩაირიცხა აქონდროპლაზიის მქონე პედიატრიული პაციენტებისთვის განკუთვნილ ობსერვაციულ კვლევაში (ACH კვლევა 111-901) მინიმუმ 6-თვიანი პერიოდის განმავლობაში, რომლის დროსაც შეგროვდა საწყისი სიმაღლის და მკურნალობამდელი ზრდის სხვა შეფასებები. კვლევიდან გამორიცხული იყვნენ პაციენტები, რომლებსაც წინა 18 თვის განმავლობაში ჩაუტარდათ კიდურების დაგრძელების ოპერაცია ან რომლებიც კვლევის პერიოდში გეგმავდნენ კიდურების დაგრძელების ოპერაციის გაკეთებას. კვლევა მოიცავდა 52-კვირიან პლაცებო-კონტროლირებად მკურნალობის ფაზას, რასაც მოჰყვა ღია-ეტიკეტიანი, გაფართოებული მკურნალობის კვლევა, რომლის დროსაც ყველა პაციენტმა მიიღო ვოსორიტიდი. ეფექტურობის ძირითადი ენდპოინტი იყო 52-ე კვირაში AGV-ს ცვლილება საწყის დონესთან შედარებით, პლაცებოს გამოყენებისგან განსხვავებით.

აქონდროპლაზიის მქონე პაციენტებს ასევე მკურნალობდნენ ვოსორიტიდით 15 μგ/კგ/დღე-ღამეში ღია, დოზის გაზრდის კვლევაში და მის გრძელვადიან გაგრძელების კვლევაში (ACH კვლევა 111-205). აქონდროპლაზიის ბუნებრივი მიმდინარეობის დასახასიათებლად მონაცემები შეგროვდა პაციენტებში ჩატარებული ობსერვაციული კვლევებიდან.აქონდროპლაზიით დაავადებული პაციენტების ზრდის მონაცემები იმავე ასაკობრივ დიაპაზონში, რასაც იყენებდნენ კლინიკურ კვლევებში,გამოიყენებოდა ისტორიული კონტროლის სახით ზრდაზე გავლენის შესაფასებლად ვოსორიტიდით მკურნალობის 5 წლის შემდეგ.

პაციენტის დემოგრაფიული მონაცემები და საწყისი მახასიათებლები ნაჩვენებია ცხრილში 3.

ცხრილი 3: პაციენტების დემოგრაფიული მონაცემები და მახასიათებლები ACH კვლევაში 111-301 და ACH კვლევაში 111-205

პარამეტრი

ACH კვლევა 111-301

ACH კვლევა 111-205b

პლაცებო (N=61)

15 μგ/კგ/დღე-ღამეში

ვოქსზოგო (N=60)

15 μგ/კგ/დღე-ღამეში

ვოქსზოგო (N=10)

სქესი, n (%)a

მამრობითი

33 (54.1)

31 (51.7)

4 (40.0)

მდედრობითი

28 (45.9)

29 (48.3)

6 (60.0)

წონა (კგ)

საშუალო (SD)

• 62 (9.07)
• 88 (7.96)
• 13 (5.74)

Min, max

• 6, 68.9
• 6, 53.0
• 2, 36.4

პარამეტრი

ACH კვლევა 111-301

ACH კვლევა 111-205b

პლაცებო (N=61)

15 μგ/კგ/დღე-ღამეში

ვოქსზოგო (N=60)

15 μგ/კგ/დღე-ღამეში

ვოქსზოგო (N=10)

სქესი, n (%)a

მამრობითი

33 (54.1)

31 (51.7)

4 (40.0)

მდედრობითი

28 (45.9)

29 (48.3)

6 (60.0)

წონა (კგ)

საშუალო (SD)

• 62 (9.07)
• 88 (7.96)
• 13 (5.74)

Min, max

• 6, 68.9
• 6, 53.0
• 2, 36.4

პარამეტრი

ACH კვლევა 111-301

ACH კვლევა 111-205b

პლაცებო (N=61)

15 μგ/კგ/დღე-ღამეში ვოქსზოგო (N=60)

15 μგ/კგ/დღე-ღამეში Voxzogo (N=10)

ასაკი 1-ლი დღისთვის (წლები)

საშუალო (SD)

• 06 (2.47)
• 35 (2.43)
• 54 (1.54)

Min, max

• 1, 14.9
• 1, 13.1
• 3, 11.1

ასაკი 1-ლ დღეს n (%)a

≥ 5- < 8 წელი

24 (39.3)

31 (51.7)

4 (40.0)

≥ 8 - < 11 წელი

24 (39.3)

17 (28.3)

5 (50.0)

≥ 11 - < 15 წელი

13 (21.3)

12 (20.0)

1 (10.0)

ტანერის სტადია b, n (%)a

I

48 (78.7)

48 (80.0)

10 (100.0)

> I

13 (21.3)

12 (20.0)

max, მაქსიმუმი; min, მინიმალური; SD, სტანდარტული გადახრა.

a პროცენტული მაჩვენებლები გამოითვალა სრული საანალიზო ნაკრებში პაციენტების საერთო რაოდენობის (N თითოეული მკურნალობის ჯგუფისთვის) გამოყენებით, მნიშვნელის სახით.

b 35-დან 10 პაციენტის ანალიზი, რომლებიც ირებდნენ დღე-ღამეში მხოლოდ 15 µგ/კგ-ს ღია-ეტიკეტიან, დოზის გაზრდის კვლევაში და მიღება გააგრძელეს გრძელვადიან გაფართოებულ ACH კვლევაში 111-205.

ACH კვლევაში 111-301, პაციენტებში, რომლებიც იღებდნენ ვოქსზოგოს 15 µგ/კგ/დღე-ღამეში დოზას,პლაცებოსგან განსხვავებით აღინიშნა საწყის დონესთან შედარებით AGV-სა და სიმაღლის Z-ქულის გაუმჯობესება. ეფექტურობის შედეგები ნაჩვენებია ცხრილში 4.

ცხრილი 4: პლაცებო-კონტროლირებადი კლინიკური კვლევის შედეგები

პლაცებო (N=61)

ვოქსზოგო 15 µგ/კგ დღე-ღამეში (N=60c)

Voxzogo vs. პლაცებო

საბაზისო

კვირა 52

ცვლილება

საბაზისო

კვირა 52

ცვლილება

LS საშუალო სხვაობა ცვლილებებში (95% CI)

წლიური ზრდის ტემპი (სმ/წელიწადში)

საშუალო

± SD

• 06

± 1.20

• 94

± 1.07

• 0.12

± 1.74

• 26

± 1.53

• 61

± 1.05

• 35

± 1.71

• 57a (1.22, 1.93)

(p = < 0.0001)b

სიმაღლის Z-ქულა

საშუალო

± SD

• 5.14

± 1.07

• 5.14

± 1.09

• 00

± 0.28

• 5.13

± 1.11

• 4.89

± 1.09

• 24

± 0.32

• 28a (0.17, 0.39)

(p = < 0.0001)b

AGV, წლიური ზრდის ტემპი; 95% CI, 95% სანდოობის ინტერვალი; LS, უმცირესი კვადრატები;SD, სტანდარტული გადახრა.

a სხვაობა არის 15 µგ/კგ ვოქსზოგოს მინუს პლაცებო.

b ორმხრივი p-მნიშვნელობა.

c ვოქსზოგოს ჯგუფის ორმა პაციენტმა შეწყვიტა კვლევა 52-ე კვირამდე. ამ 2 პაციენტის მნიშვნელობები გამოყენებული იქნა ამ ანალიზისთვის.

ANCOVA (კოვარიაციის ანალიზი) მოდელიდან შეფასებული საშუალო LS, კორექტირებული ორ ჯგუფს შორის საბაზისო განსხვავებების გათვალისწინებით, კოვარიაციის ანალიზი.

AGV-ს გაუმჯობესების სარგებელი ვოქსზოგოს სასარგებლოდ თანმიმდევრული იყო ყველა წინასწარ განსაზღვრულ ქვეჯგუფში, სქესის, ასაკობრივი ჯგუფის, ტანერის სტადიის, საწყისი სიმაღლის Z-ქულის და საწყისი AGV-ს ჩათვლით. ტანერის სტადია > I-ის მქონე მამაკაცების ქვეჯგუფში მკურნალობის ეფექტის წერტილოვანი შეფასება ვოსორიტიდის სასარგებლოდ იყო, თუმცა ამ ქვეჯგუფში მხოლოდ 8 სუბიექტი იყო (შესაბამისად, ვოსორიტიდის და პლაცებოს ჯგუფებში 3 და 5 სუბიექტი).

ზრდის დაფიქსირებული ზრდა პროპორციულად აღინიშნა როგორც ხერხემალში, ასევე ქვედა კიდურებში. ვოქსიგოთი მკურნალობის შემდეგ პლაცებოსთან შედარებით ძვლის მინერალური სიმკვრივის მხრივ განსხვავება არ დაფიქსირებულა. ამ სამკურნალო პროდუქტით მკურნალობისას ძვლის ასაკის საშუალო მატება შედარებადი იყო ქრონოლოგიური ასაკის საშუალო მატებასთან, რაც მიუთითებს ძვლის მომწიფების დაჩქარების არარსებობაზე.

სურათი 1 ასახავს ვოქსზოგოს ეფექტს ორწლიანი პერიოდის განმავლობაში ვოქსზოგოთი მკურნალობის ჯგუფში, ასევე ეფექტს პლაცებოს საკონტროლო ჯგუფში ვოქსზოგოს ყოველდღიური კანქვეშა ინექციების 52 კვირის განმავლობაში მიღების შემდეგ, ღია-ეტიკეტიან გაფართოების კვლევაში. AGV-ს გაუმჯობესება შენარჩუნდა ვოქსზოგოთი თერაპიის გაგრძელებისას, ტაქიფილაქსიის ნიშნების გარეშე.

სურათი 1: საშუალო (±სტანდარტული გადახრა) 12-თვიანი ინტერვალის AGV დროთა განმავლობაში

971131244443

ფიგურა მოიცავს საკვანძო კვლევაში ჩარიცხულ ყველა სუბიექტს, რომლებსაც სიმაღლის შეფასება ჩაუტარდათ დამატებითი კვლევის 52-ე კვირაში. უწყვეტი ხაზები წარმოადგენს ვოსორიტიდით მკურნალობას 15 uგ/კგ; წყვეტილი ხაზები - პლაცებოს. 111-301 კვლევაში საწყისი დონე განისაზღვრება, როგორც ბოლო შეფასება აქტიური საკვლევი პრეპარატის (ანუ ვოსორიტიდის) ან პლაცებოს პირველი დოზის მიღებამდე.

საწყისი ეტაპის შემდგომ ვიზიტებზე 12-თვიანი AGV გამოითვლება წინა 12 თვის განმავლობაში. მაგალითად, 12-თვიანი ინტერვალის AGV 52-ე კვირაში 111-302 = [(სიმაღლე 52-ე კვირაში 111-302 ვიზიტზე - სიმაღლე 52-ე კვირაში 111-301 ვიზიტზე)/(52-ე კვირის 111-302 ვიზიტის თარიღი - 52-ე კვირის 111-301 ვიზიტის თარიღი)] x 365.25.

ღია ეტიკეტიანი გაფართოებული კვლევა

გრძელვადიანი გაფართოებული კვლევის ფარგლებში (ACH კვლევა 111-205), 10 პაციენტი იღებდა ვოქსზოგოს 15 µგ/კგ/დღე-ღამეში დოზით უწყვეტად, 5 წლამდე.60 თვის შემდეგ საწყის მაჩვენებელთან შედარებით AGV-ს საშუალო (SD) გაუმჯობესება იყო 1.34 (1.31) სმ/წელიწადში.

ვოქსზოგოს 15 µგ/კგ/დღეში-ღამეში დოზით 5 წლიანი მკურნალობის შემდეგ სიმაღლეში მატება შედარებული იყო ასაკისა და სქესის შესაბამის ისტორიულ კსაკონტროლო ჯგუფთან. 5-წლიანმა შედარებითმა ანალიზმა, რომელიც საწყის ეტაპზე სიმაღლის სხვაობის გათვალისწინებით იყო კორექტირებული, აჩვენა, რომ სიმაღლეში სტატისტიკურად მნიშვნელოვანი საშუალო (95% CI) სხვაობა იყო ვოქსზოგოს სასარგებლოდ (9.08 [5.77, 12.38] სმ; p=0.0002) აქონდროპლაზიის მქონე არანამკურნალებ პაციენტებთან შედარებით.

<5 წლის პედიატრიული პოპულაცია

რანდომიზებულ, ორმაგად ბრმა, პლაცებო-კონტროლირებად 52-კვირიან კვლევაში ჩართული იყო 75 პაციენტი, რომელთა ასაკი 4.4 თვიდან 59.8 თვემდე იყო დოზის მიღების პირველ დღეს. ობსერვაციული კვლევის ფარგლებში შეგროვდა მინიმუმ 6 თვის საწყისი ზრდის მონაცემები იმ პაციენტებისთვის, რომლებიც რანდომიზაციის დროს 6 თვის და უფროსი ასაკის იყვნენ, ხოლო მინიმუმ 3 თვის საწყისი მონაცემები იმ სუბიექტებისთვის, რომლებიც რანდომიზაციის დროს 6 თვეზე ნაკლები ასაკის იყვნენ. სულ 64 პაციენტი რანდომიზაციის პრინციპით შეირჩა ვოსორიტიდით ან პლაცებოთი მკურნალობის მისაღებად, ხოლო 11 პაციენტმა მიიღო ღია ტიპის მკურნალობა. 52-ე კვირაზე ვოსორიტიდით ნამკურნალებ პაციენტებს პლაცებოსთან შედარებით აღენიშნებოდათ სიმაღლის Z-ქულის +0.30 SDS (95% CI 0.07, 0.54) გაუმჯობესება.

>24 - <60 თვის ასაკის ცხრა ბავშვი 3 წლის განმავლობაში მკურნალობდა ვოსორიტიდით და აღენიშნებოდათ სიმაღლის Z-ქულის გაუმჯობესება +1.22 SDS-ით (95% CI 0.78, 1.66) და სიმაღლის საშუალო LS -ის 5.73 სმ-ით (95% CI 3.54, 7.93) გაუმჯობესება აქონდროპლაზიით დაავადებული არანამკურნალევი პაციენტების ასაკისა და სქესის შესაბამის ისტორიულ საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით.

>6- <24 თვის ასაკის თერთმეტ ბავშვი ვოსორიტიდით 2 წლის განმავლობაში მკურნალობდა და მათ სიმაღლის Z-ქულის გაუმჯობესება +0.79 SDS-ით (95% CI 0.29, 1.28) და სიმაღლის საშუალო LS 2.69 სმ-ით (95% CI 1.00, 4.38) გაუმჯობესება აღენიშნებოდათ, აქონდროპლაზიით დაავადებული არანამკურნალევი პაციენტების ასაკისა და სქესის შესაბამის ისტორიულ საკონტროლო ჯგუფთან შედარებით.

ფარმაკოკინეტიკური თვისებები

ვოსორიტიდი არის ადამიანის მოდიფიცირებული რეკომბინანტული CNP. 39 ამინომჟავის პეპტიდური ანალოგი მოიცავს ადამიანის CNP53 თანმიმდევრობის 37 C ტერმინალურ ამინომჟავას პლუს 2 ამინომჟავის (Pro Gly) დამატებას, რათა უზრუნველყოს ნეიტრალური ენდოპეპტიდაზას (NEP) დეგრადაციისადმი მდგრადობა, რაც იწვევს ნახევარგამოყოფის პერიოდის გახანგრძლივებას ენდოგენურ CNP-თან შედარებით.

ვოსორიტიდის ფარმაკოკინეტიკა შეფასდა აქონდროპლაზიით დაავადებულ 5-დან 18 წლამდე ასაკის 58 პაციენტში, რომლებმაც მიიღეს ვოსორიტიდის კანქვეშა ინექციები 15 µგ/კგ დოზით დღე-ღამეში ერთხელ 52 კვირის განმავლობაში. 2-დან 5 წლამდე ასაკის 15 პაციენტში ვოსორიტიდის ფარმაკოკინეტიკური ექსპოზიცია უფროსი ასაკის ბავშვებთან შედარებადი იყო.

6 თვიდან < 2 წლამდე ასაკის 8 პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ 30 µგ/კგ-ს დღე-ღამეში ერთხელ, ვოსორიტიდის ფარმაკოკინეტიკური ექსპოზიცია 65%- 70%-ით უფრო მაღალი იყო, ვიდრე უფროსი ასაკის ბავშვებში (> 2 წლის), რომლებიც იღებდნენ 15 µგ/კგ-ს დღე-ღამეში ერთხელ. 6 თვეზე ნაკლები ასაკის 9 პაციენტში, რომლებიც იღებდნენ 30 µგ/კგ-ს დღე-ღამეში ერთხელ, ვოსორიტიდის ფარმაკოკინეტიკური ექსპოზიცია 57%- 105%-ით უფრო მაღალი იყო, ვიდრე უფროსი ასაკის ბავშვებში (2 წელზე მეტი ასაკის), რომლებიც იღებდნენ 15 µგ/კგ-ს დღე-ღამეში ერთხელ,

აბოსრბცია

ვოსორიტიდის შეწოვისას საშუალო Tmax 15 წუთი იყო. მკურნალობის 52 კვირის შემდეგ დაფიქსირებული საშუალო (± სტანდარტული გადახრა) პიკური კონცენტრაცია (Cmax) და კონცენტრაცია-დროის მრუდის ქვეშ არსებული ფართობი ნული დროიდან ბოლო გაზომვად კონცენტრაციამდე (AUC0-t) შესაბამისად, იყო 5 800 (±3 680) და 290 000 (± 235 000) pg -წთ/მლ იყო. ვოსორიტიდის ბიოშეღწევადობა კლინიკურ კვლევებში არ შეფასებულა.

განაწილება

მკურნალობის 52 კვირის შემდეგ განაწილების საშუალო (± SD) აშკარა მოცულობა იყო 2 910 (± 1 660) მლ/კგ.

ბიოტრანსფორმაცია

ვოსორიტიდის მეტაბოლიზმი, სავარაუდოდ, კატაბოლური გზებით მოხდება და დაიშლება მცირე პეპტიდურ ფრაგმენტებად და ამინომჟავებად.

ელიმინაცია

მკურნალობის 52 კვირის შემდეგ საშუალო (± SD) აშკარა კლირენსი იყო 79.4 (53.0) მლ/წთ/კგ. საშუალო (± SD) ნახევარგამოყოფის პერიოდი იყო 27.9 (9.9) წუთი.

აშკარა კლირენსის სუბიექტებს შორის ცვალებადობა (ვარიაციის კოეფიციენტი) იყო 33.6%.

ხაზოვანება/არახაზოვანება

პლაზმაში ექსპოზიციის (AUC და Cmax) ზრდა დოზასთან ერთად დოზა-პროპორციულზე მეტი იყო დოზირების დიაპაზონში - 2.5 (რეკომენდებულ დოზაზე 0.17-ჯერ მეტი) -30.0 μგ/კგ/დღე-ღამეში (დამტკიცებულ დოზაზე ორჯერ მეტი).

განსაკუთრებული პოპულაციები

ვოსორიტიდის ფარმაკოკინეტიკაში კლინიკურად მნიშვნელოვანი განსხვავებები ასაკის (0.9-დან 16 წლამდე), სქესის, რასის ან ეთნიკური კუთვნილების მიხედვით არ დაფიქსირებულა.

სხეულის წონა

სხეულის წონა ვოსორიტის კლირენსის ან განაწილების მოცულობის ერთადერთი მნიშვნელოვანი კოვარიატია. ვოსორიტიდის აშკარა კლირენსი და განაწილების მოცულობა იზრდებოდა სხეულის წონის მატებასთან ერთად აქონდროპლაზიის მქონე პაციენტებში (9-დან 74.5 კგ-მდე). შემოთავაზებული დოზირება (იხ. პარაგრაფი 4.2) ითვალისწინებს ამ გადახრას და რეკომენდაციას უწევს 15 µგ/კგ „სტანდარტულ დოზაზე“ მეტი (10- 16 კგ წონის პაციენტებში) ან 44 კგ-ზე მეტი წონის პაციენტებში ნაკლები დოზის გამოყენებას, რათა ყველა წონის დიაპაზონში უზრუნველყოფილი იყოს ექსპოზიციის მსგავსი დონე.

თირკმლის და ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტები

თირკმლის ან ღვიძლის უკმარისობის მქონე პაციენტებში ვოსორიტიდის უსაფრთხოება და ეფექტურობა შეფასებული არ არის. ელიმინაციის მექანიზმის მიხედვით, თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა, სავარაუდოდ, არ შეცვლის ვოსორიტიდის ფარმაკოკინეტიკას.