აკაკი ბაქრაძის მიმართვა ქართველ ხალხს
პუბლიცისტმა აკაკი ბაქრაძემ ქართველ ხალხს ჯერ კიდევ 1980 წელს მეტად
პუბლიცისტმა აკაკი ბაქრაძემ ქართველ ხალხს ჯერ კიდევ 1980 წელს მეტად
ალუდა ქეთელაურიI მაცნე მოიდა შატილსა: – ქისტებმა მოგვცეს ზიანი, დაგვიწიოკეს
გველისმჭამელი(ძველი ამბავი)Iსასტუმროს იყვნენ ხევსურნი, ლუდი ედუღა წიქასა; ისხდენ ბანზედ და
შვლის ნუკრის ნაამბობიI პაწაწა ვარ, ობოლი. ბედმა დამიბრიყვა: ცუდ დროს
იაუღრანს ტყეში მოსული ვარ… მანამ ცოცხალი ვარ, ჩემის სილამაზით დავატკბობ
მთანი მაღალნიიდგნენ და ელოდნენ. უსაზღვროა მთების მოლოდინი; უსაზღვრო ზღვადა დგას
მთის წყაროარაფერი ცოდვა არ მიქნის ჩემს სიცოცხლეში. ვერცერთი სულიერი, ვერც
პატარა მწყემსის ფიქრები (ფშავლების ცხოვრებიდამ)ბეჩაობით გაზრდილი ვარ, ძმისავ, მას აქეთ,
ჩხიკვთა ქორწილიეს ამბავი დიდს, შავს, დაბურულს ტყეში მოჰხდა, სოფლებსა და
Polikarpe მოქმედება პირველი რუსეთ-ოსმალეთის ფრონტის ხაზთან სოფლის წისქვილი. შუა ცეცხლთან

