ვაჟა-ფშაველა – შვლის ნუკრის ნაამბობი
შვლის ნუკრის ნაამბობიI პაწაწა ვარ, ობოლი. ბედმა დამიბრიყვა: ცუდ დროს
შვლის ნუკრის ნაამბობიI პაწაწა ვარ, ობოლი. ბედმა დამიბრიყვა: ცუდ დროს
იაუღრანს ტყეში მოსული ვარ… მანამ ცოცხალი ვარ, ჩემის სილამაზით დავატკბობ
მთანი მაღალნიიდგნენ და ელოდნენ. უსაზღვროა მთების მოლოდინი; უსაზღვრო ზღვადა დგას
მთის წყაროარაფერი ცოდვა არ მიქნის ჩემს სიცოცხლეში. ვერცერთი სულიერი, ვერც
პატარა მწყემსის ფიქრები (ფშავლების ცხოვრებიდამ)ბეჩაობით გაზრდილი ვარ, ძმისავ, მას აქეთ,
ჩხიკვთა ქორწილიეს ამბავი დიდს, შავს, დაბურულს ტყეში მოჰხდა, სოფლებსა და
Polikarpe მოქმედება პირველი რუსეთ-ოსმალეთის ფრონტის ხაზთან სოფლის წისქვილი. შუა ცეცხლთან
სიბრძნე სიცრუისა1. ფინეზ მეფეიყო ხელმწიფე ერთი, რომლისა საქმენი არავისგან მოიგონებიან,
ყვარყვარე თუთაბერიმოქმედება პირველირუსეთ-ოსმალეთის ფრონტის ხაზთან სოფლის წისქვილი. შუა ცეცხლთან ზის
შვლის ნუკრის ნაამბობიI პაწაწა ვარ, ობოლი. ბედმა დამიბრიყვა: ცუდ დროს

