როდესაც გვარი “ჭიაურელი” გესმის, წარმოსახვაში ცოცხლდება ქართული კულტურის პანთეონი: მიხეილ ჭიაურელი, ვერიკო ანჯაფარიძე, სოფიკო ჭიაურელი. თუმცა, მოსკოვში ცხოვრობს და მოღვაწეობს ამ დინასტიის კიდევ ერთი წარმომადგენელი – რამაზ ჭიაურელი. ის რუსული მედიის ცნობილი სახეა, რომლის ცხოვრებაც სავსეა პარადოქსებით: ატარებს ლეგენდარულ გვარს, მაგრამ არ იცის ქართული ენა; გაიზარდა საბჭოთა ინტელიგენციის ელიტაში, თუმცა 2016 წელს ვლადიმირ ჟირინოვსკის საარჩევნო შტაბში მუშაობდა. ჩვენ გიამბობთ რამაზ ჭიაურელის გზას თბილისური არდადეგებიდან რუსულ პოლიტიკურ და მედია სამყარომდე.
“ბებია სოფო” და “100%-იანი იმუნიტეტი ვარსკვლავობისგან”
1977 წელს მოსკოვში დაბადებული რამაზ მიხეილის ძე ჭიაურელი ლეგენდარული სოფიკო ჭიაურელის ძმის, რამაზ უფროსის, შვილიშვილია. თუმცა, როგორც თავად იხსენებდა, სოფიკოს „ბებიას“ ეძახდა, მის მეუღლეს, კოტე მახარაძეს კი – „ბაბუას“.
მისმა ბავშვობამ, ბუნებრივია, თეატრის კულისებში გაიარა. პირველი სცენური გამოცდილებაც სწორედ ლეგენდარულ წინაპრებს უკავშირდება.
“ბავშვობაში მალის თეატრის სცენაზეც კი გავდიოდი სოფიკო ჭიაურელსა და კოტე მახარაძესთან ერთად” – იხსენებდა რამაზი 2008 წელს გამოცემა “Труд-7”-თან ინტერვიუში.
“მათ მოსკოვში ჩამოჰქონდათ შესანიშნავი სპექტაკლი ქართულ ენაზე, “ურიელ აკოსტა”. ბებია ივდითს თამაშობდა, ბაბუა – ურიელს… მე პატარა პაჟის ეპიზოდური როლი მქონდა, შანდალი გამომქონდა სცენაზე. განუმეორებელი შეგრძნება განვიცადე, როცა სცენიდან გადაჭედილ დარბაზს ვუყურებდი“.
მიუხედავად ასეთი გარემოცვისა, რამაზი ამტკიცებს, რომ “ვარსკვლავური დაავადებისგან” დაზღვეულია. მეტიც, მისი თქმით, ეს გვარი თავად არის იმუნიტეტი:
“ერთ მომენტში მივხვდი, რომ ამ ოჯახის კუთვნილება “ვარსკვლავური დაავადებისგან” 100%-იან იმუნიტეტს მაძლევს. როგორც კი ამის ნიშნები ჩნდებოდა, მახსენდებოდა, რომ არსებობენ სოფო, კოტე, გია (დანელია), ვერიკო… ამ ადამიანებმა დაიმსახურეს მეგავარსკვლავის წოდება, თუმცა რეალურ ცხოვრებაში არასდროს ყოფილან ასეთები. ვერიკოს ბოლომდე ეჭვი ეპარებოდა – მსახიობი ვარ კიო? ინგლისის ხელოვნების აკადემიამ ის XX საუკუნის ათ საუკეთესო მსახიობს შორის დაასახელა, ის კი მაინც ღელავდა. ამის შემდეგ როგორ დავუშვა ფიქრიც კი „ვარსკვლავობაზე“?“
მამის “გმირობა”, 49 წლის წყევლა და დარღვეული ფიცი
რამაზის ოჯახში ერთი ხაზი მაინც გაემიჯნა ხელოვნებას. მამამისი, მიხეილ რამაზის ძე ჭიაურელი (სოფიკოს ძმისშვილი), ცნობილი კარდიოქირურგი გახდა. რამაზ უმცროსი მამის ამ არჩევანს „გმირობად“ მიიჩნევს.
“მამაჩემს თავისუფლად შეეძლო შემოქმედებითი გზა აერჩია. მაგრამ მან საკუთარ თავში იპოვა სიმამაცე, სხვა ასპარეზი აერჩია. მედიცინის სფეროში ის არანაკლებ დიადი გახდა და მათ [ოჯახის ლეგენდარულ წევრებს] ერთ რიგში ჩაუდგა“.
მისი მამა თბილისიდან მოსკოვში 22 წლის ასაკში ჩავიდა და რუსულად თითქმის ვერ ლაპარაკობდა. სადოქტორო დისერტაციის დაწერაში მას რამაზის დედა, ელენა კოროლიოვა დაეხმარა.
ბავშვობაში რამაზი ყოველ ზაფხულს თბილისში, დიდ ბებიასთან – ვერიკო ანჯაფარიძესთან ჩადიოდა. სწორედ ამ პერიოდს უკავშირდება მისი ყველაზე დიდი სინანული – პირობა, რომელიც ვერ შეასრულა:
“მე ქართულად არ ვლაპარაკობ. მაგრამ აუცილებლად ვისწავლი, რადგან ამის პირობა ჩემს დიდ ბებიას, ვერიკოს მივეცი. ყოველ ზაფხულს, როცა მასთან თბილისში ჩავდიოდი, მეკითხებოდა: „რამაზ, ისწავლე ქართული?“ ყოველ ჯერზე მრცხვენოდა პასუხის გაცემა… ახლა დროის გამონახვა რთულია, მაგრამ მე აუცილებლად შევასრულებ სიტყვას” – ამბობდა ის 2008 წელს.
ინტერვიუში რამაზი ოჯახის მისტიკურ ტრაგედიებსაც შეეხო. აღმოჩნდა, რომ ჭიაურელების ოჯახში კაცებისთვის ფატალური რიცხვი 49 იყო:
“სოფიკოს ორივე ძმა, ოთარი და რამაზი (მისი ბაბუა) 49 წლის ასაკში გარდაიცვალნენ. რამაზი – კიბოთი, ოთარი – არ ვიცი რით. დიდმა ბაბუამ (მიხეილ ჭიაურელმა) ორმაგი დანაკარგი ვერ გადაიტანა და რამაზის გარდაცვალებიდან მალევე წავიდა. ვერიკოსთვის ეს ყველაზე საშინელი წლები იყო“.
კარიერა: სპორტული კომენტატორი, მსახიობი და ჟირინოვსკის შტაბის წევრი
თავდაპირველად რამაზმა ლინგვისტის პროფესია აირჩია, თუმცა პარალელურად დაიწყო ჟურნალისტად მუშაობა “კომერსანტში”. 1999 წლიდან ის 6 წელი „НТВ-Плюс“-ზე სპორტულ კომენტატორად მუშაობდა, რაც, ფაქტობრივად, მისი “ბაბუის”, კოტე მახარაძის პროფესიის გამეორება იყო, თუმცა რუსულ მედიაში.
2000-იანი წლების ბოლოს როდესაც რამაზ ჭიაურელმა მსახიობობა მოინდომა (რომელიც იმ დროს პროფესიით ჟურნალისტი და ლინგვისტი იყო), ის კასტინგებზე მიდიოდა, მაგრამ რეჟისორები უარს ეუბნებოდნენ. რეჟისორები თვლიდნენ, რომ კინოში მხოლოდ ისეთი ადამიანი უნდა გადაეღოთ, ვისაც პროფესიული სამსახიობო განათლება (დიპლომი) ჰქონდა.
ამიტომ, რამაზმა გადაწყვიტა, ჩაებარებინა შჩუკინის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტში. მისთვის ეს დიპლომი იქნებოდა საბუთი, რომლითაც ის რეჟისორებს დაუმტკიცებდა, რომ პროფესიონალი მსახიობი იყო და მათ უარის თქმის საბაბი აღარ ექნებოდათ.
მან მართლაც ითამაშა არაერთ რუსულ სერიალსა და ფილმში („Бес в ребро“, „Склифосовский“, „День выборов-2“), თუმცა ძირითადად ეპიზოდურ როლებს ასრულებდა და სამსახიობო კარიერა მის მთავარ საქმედ არ ქცეულა.
ბევრად უფრო აქტიური იყო მისი, როგორც მედიამენეჯერისა და წამყვანის კარიერა. ის მუშაობდა თითქმის ყველა მსხვილ მედიაჰოლდინგში:
იყო რეალითი შოუს წამყვანი („Муз-ТВ“);მიჰყავდა გადაცემები რადიოსადგურებზე „Маяк“ და „Радио Спорт“;მუშაობდა წამყვანად არხებზე „РЕН ТВ“ („Экстренный вызов“) და „Мир“ (კულტურის ამბები);2015-2016 წლებში იყო „НТВ“-ს საინფორმაციო გამოშვების („Сегодня“) წამყვანი.
მოულოდნელი გზა პოლიტიკაში
რამაზ ჭიაურელის ბიოგრაფიაში ყველაზე მოულოდნელი შტრიხი 2016 წელს გამოჩნდა. კარიერის პიკზე, როდესაც პარალელურად მუშაობდა ფედერალურ არხ „Россия-24“-ზე, ის ოფიციალურად დასაქმდა ვლადიმირ ჟირინოვსკის პარტიის (ЛДПР) შტაბში საპარლამენტო არჩევნების დროს.
ამ ხმაურიანი პოლიტიკური ეპიზოდის შემდეგ, მისი სატელევიზიო კარიერა თითქოს შეწყდა. 2017 წლიდან დღემდე რამაზ ჭიაურელი ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი და ლიბერალური რუსული რადიოსადგურის, „Коммерсантъ FM“-ის ხაზოვანი ეთერის წამყვანია. ფაქტობრივად, ბოლო წლებში მან ტელეეკრანიდან, რომელიც მუდმივ ცვლილებებს მოითხოვდა, რადიოსტუდიაში გადაინაცვლა, სადაც სტაბილურად აგრძელებს მუშაობას.
პირადი ცხოვრება: მამაკაცი, რომელმაც 28 წლის ტრადიცია დაარღვია
ჭიაურელების ოჯახს, 49 წლის ტრაგიკული “წყევლის” გარდა, ბედნიერი ტრადიციაც ჰქონდა – რიცხვი 28.
“ამ ასაკში დაქორწინდნენ ყველა კაცები ჩვენს ოჯახში. მამაჩემი, მამამისი, ბიძაჩემი. ამიტომ, როცა 28 წელი შემისრულდა, დამიწყეს დამუშავება: ვინ არის, სად არის, როდის მოგყავს ცოლი? არ გამიკვირდება, თუ ჩემს უმცროს ძმას, კირილსაც, 28 წლამდე მოაცდევინებენ, თუმცა, ჩემგან განსხვავებით, მას საცოლე უკვე დიდი ხანია ჰყავს.“ – იხსენებდა რამაზი.
თუმცა, მან ეს ტრადიცია დაარღვია. დღეს, 47 წლის ასაკში, რამაზ ჭიაურელი ოფიციალურად დაქორწინებული არ არის და არც შვილები ჰყავს.
მისი ერთადერთი გახმაურებული რომანი 2012-2013 წლებში რუს მსახიობ ვალერია ლანსკაიასთან იყო, თუმცა წყვილი მალევე დაშორდა. როგორც ჩანს, ლეგენდარული წინაპრების „ფანტასტიკური სიყვარულის“ მაგალითზე გაზრდილი რამაზი პირად ცხოვრებაში განსაკუთრებულ სტანდარტებს აწესებს.
“ქალის იდეალი არ მაქვს. ყოველთვის იმპულსურად ვმოქმედებ – შიგნით რაღაცამ უნდა „გააწკაპუნოს“. ქალებში მაღიზიანებს ვულგარულობა და ზედმეტი მამაკაცურობა… მე ცხოვრებაში არასდროს მიღალატია. არც ერთხელ. ამის აუცილებლობა არ ყოფილა. თუ გიყვარს ადამიანი, რატომ უნდა უღალატო? ღალატის პატიება არ შემიძლია, ეს ღალატის ერთ-ერთი ფორმაა. დანარჩენს, ალბათ, ყველაფერს ვაპატიებ“.
დღეს რამაზ ჭიაურელი აგრძელებს ცხოვრებას და მუშაობას მოსკოვში. ის არის ადამიანი, რომელიც ატარებს ლეგენდარულ ქართულ გვარს, მაგრამ შემდგარია როგორც რუსული მედიის წარმომადგენელი; რომელსაც აქვს „იმუნიტეტი“ წინაპრების დიდებისგან, მაგრამ ამავე დროს ატარებს სინანულს, რომ დიდ ბებიას, ვერიკო ანჯაფარიძეს, ქართული ენის სწავლის პირობა ვერ შეუსრულა.
