მწერალი ლაშა ბუღაძე:
როგორმე უნდა გამოვიდეთ “მსხვერპლის პატერნიდან”, არაცნობიერი ტკბობისგან, თუ როგორი მართლები ვართ და როგორ გვჩაგრავენ. ივანიშვილისა და რუსების სინდისზე აპელირება აბსურდია და თუკი უსამართლობისგან ჩაგრულობის განცდა საერთო ეროვნულ რისხვად არ ტრანსფორმირდება, ეს მუდმივი “საპანაშვიდე” პოზა ჩვენვე გამოგვხრავს. სისუსტის პრეზენტაციულობა ყოველთვის მტრის წისქვილზე ასხამს წყალს. ნუთუ შეუძლებელია, რომ ოდნავ მაინც ვგავდეთ ამით უკრაინელებს – სიმტკიცეში, ნაკლებ ისტერიულობაში, მობილიზებულობაში, რეალურ და არა უნიჭო სადღეგრძელოდ ამოძახებულ ერთიანობაში, თავდაჭერაში?! ისე ნუ ვიზამთ, რომ დროზე ადრე მივუსამძიმროთ საქართველოს! ბრაზისა და ნამდვილი ერთიანობის გარეშე საქართველო რუსეთი ხდება, გავიგოთ!
