Fontana di Trevi-დან მონეტების ამოღების პროცესი როგორც წესი, ორშაბათ დილით იწყება და მკაცრად პოლიციის მეთვალყურეობის ქვეშ ტარდება. მუშები გრძელი ცოცხებითა და მძლავრი შემწოვი ტუმბოებით შადრევნის ფსკერიდან ტონობით ლითონს იღებენ. ცოტამ თუ იცის, რომ ეს თანხა — წლიურად დაახლოებით 1,5 მილიონი ევრო — რომის ბიუჯეტში არ ხვდება; იგი მთლიანად ხმარდება „კარიტასის“ სოციალური სუპერმარკეტების დაფინანსებას და ტურისტების სურვილებს რეალურ საკვებად აქცევს გაჭირვებული ოჯახებისთვის.
შეგროვების პროცესს მართავენ ACEA-ს კომუნალური კომპანიის თანამშრომლები, რომლებიც აუზში სპეციალური აღჭურვილობით შედიან. სამუშაოს დაწყებამდე წყლის მიწოდება დროებით წყდება. მონეტები ფრთხილად, სპეციალური ჯაგრისებით გადააქვთ, რათა ძეგლის ქვა არ დაზიანდეს. სველი ლითონით სავსე მძიმე თეთრი ჩანთები კარაბინერების მეთვალყურეობით ილუქება და დაცული მანქანებით სპეციალიზებულ საწყობში გადააქვთ.
დახარისხების ცენტრში თანხა გადის შრომატევად წმენდასა და გაშრობას. მონეტებს აშორებენ სხვა ნივთებსაც, რომლებიც შადრევანში შემთხვევით ან განზრახ ხვდება — მზის სათვალეებს, სამკაულებს, კაზინოს ჩიფსებს და ზოგჯერ პროთეზებსაც კი. შემდეგ სპეციალური მრიცხველები მონეტებს ღირებულებისა და ტიპის მიხედვით ახარისხებენ და საბანკო დეპოზიტისთვის ამზადებენ.
შადრევანში ნაპოვნი ვალუტების მრავალფეროვნება მსოფლიო ტურიზმის ცოცხალი დასტურია. იქ მხოლოდ ევრო არ იყრება — წყლის ფსკერზე ერთმანეთს ერევა ამერიკული დოლარი, იაპონური იენი, ფუნტი და მონეტები მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნიდან. „კარიტასს“ ბანკებთან სპეციალური შეთანხმებები აქვს ამ ვალუტების გაცვლაზე, რაც უზრუნველყოფს, რომ არცერთი უნებლიე შემოწირულობა არ დაიკარგოს, მიუხედავად მისი წარმომავლობისა.
მონეტის ჩაგდების ტრადიცია მარტივ, მაგრამ ძლიერ ქალაქურ ლეგენდას ეფუძნება: თუ მონეტას მარჯვენა ხელით მარცხენა მხარზე გადააგდებ, ერთ დღეს რომში დაბრუნდები. ორი მონეტა სიყვარულს ჰპირდება, სამი — ქორწინებას. ეს რიტუალი ყოველდღიურად ათასობით ადამიანს უბიძგებს საერთო ფონდში წვლილის შეტანისკენ — ხშირად ისე, რომ არც იციან, სად მიდის მათი ფული.
ამ თანხებით დაფინანსებული სოციალური მაღაზიები ჩვეულებრივ სუპერმარკეტებს ჰგავს, თუმცა მომხმარებლებისთვის ფასების გარეშე. ოჯახები იღებენ ბარათებს ქულებით, რომლითაც შეუძლიათ ძირითადი საკვების, ბავშვთა საფენებისა და ჰიგიენური საშუალებების „შეძენა“. სისტემა ინარჩუნებს ბენეფიციართა ღირსებას — მათ თავად შეუძლიათ არჩევანი, სტანდარტული დახმარების პაკეტის მიღების ნაცვლად.
მონეტების ფული ასევე აფინანსებს სოციალურ სასადილოებს, სადაც ყოველდღიურად ცხელი კერძები ნაწილდება, უსახლკაროთა თავშესაფრებს და პროფესიული რეინტეგრაციის პროგრამებზე.
ამგვარად, ტურისტების სურვილები იტალიის დედაქალაქში სოციალური ზრუნვის მნიშვნელოვან ეკონომიკურ რესურსად იქცევა და საქველმოქმედო ფონდის ბიუჯეტის დიდ ნაწილს ფარავს.
წლების განმავლობაში ამ თანხების განაწილებაზე ადმინისტრაციული დავებიც მიმდინარეობდა. ერთ ეტაპზე რომის მერიამ მათი მუნიციპალურ ბიუჯეტში გადამისამართებაც განიხილა ინფრასტრუქტურის დასაფინანსებლად. თუმცა საზოგადოებრივი ზეწოლა და მორალური არგუმენტები გადამწყვეტი აღმოჩნდა — გადაწყდა, რომ იმედით გადაყრილი მონეტები ჰუმანიტარულ მიზნებს უნდა მოხმარებოდა.
დღეს შადრევანი მკაცრად დაცულია. წარსულში არსებობდნენ ადამიანები, რომლებიც ღამით მაგნიტებით ან ბადეებით ცდილობდნენ მონეტების ამოღებას, თუმცა ახლა მსგავსი ქმედება დანაშაულად ითვლება და მძიმე ჯარიმებს ითვალისწინებს. ტერიტორია მუდმივი პატრულირებით კონტროლდება.
ტრევის შადრევანი — ნიკოლა სალვის შედევრი — Aqua Virgo-ს აკვედუკტის წყლით იკვებება, რომელიც რომს უძველესი დროიდან ამარაგებდა. ის ფაქტი, რომ ამ სუფთა წყალში ჩაგდებული მონეტები დღეს გაჭირვებულებს კვებავს, ისტორიულ ძეგლს ახალ, ღრმა სიმბოლურ მნიშვნელობას სძენს. სიცოცხლის მომტანი წყალი და ვიზიტორთა ანონიმური გულუხვობა ქველმოქმედების უწყვეტ ციკლში ერთიანდება — უბრალო ტურისტული ჟესტი ადამიანური სოლიდარობის აქტად გარდაიქმნება.
