“ბატონო კობახიძე, ისტორია არც პრემიერ-მინისტრებს ეკუთვნის და არც პოლიტიკურ პარტიებს. ისტორია ფაქტებს ეკუთვნის. და ფაქტები თქვენზე გაცილებით ძლიერია”

“კობახიძე, ისტორიას ვერ გადააწერთ: რუსეთმა საქართველო დაიპყრო და არა სააკაშვილმა
ღია მიმართვა საქართველოს პრემიერ-მინისტრ ირაკლი კობახიძეს
ბატონო კობახიძე,
თქვენ კვლავ უყვებით ქართულ საზოგადოებას, რომ მიხეილ სააკაშვილი თითქოს „მოღალატე“ და „უცხოელი აგენტი“ იყო და რომ 2008 წლის აგვისტოს ომის დაწყებაზე პასუხისმგებლობა სწორედ სააკაშვილსა და მის ხელისუფლებას ეკისრება.
თქვენ გაქვთ უფლება, გქონდეთ პოლიტიკური შეფასებები.
მაგრამ თქვენ არ გაქვთ უფლება, პოლიტიკური პროპაგანდა საქართველოს ისტორიად აქციოთ.
მე გპასუხობთ როგორც პროფესიონალი სამხედრო, ადამიანი, რომელიც კარგად იცნობს კავკასიას და ესმის სამხედრო ლოგიკა.
ომი სატელევიზიო სტუდია არ არის და არც პოლიტიკური შტაბის სხდომა.
ომს აქვს მომზადება, დაზვერვა, ლოგისტიკა, ჯარების გადაადგილება, შეიარაღება, სარდლობა და წინასწარ მომზადებული გეგმები.
ამიტომ თქვენთან რამდენიმე მარტივი კითხვა მაქვს.
სად იყავით, ბატონო კობახიძე, როცა ეს ყველაფერი ხდებოდა?
შეისწავლეთ, რა ხდებოდა კონფლიქტის ზონაში 7 აგვისტომდე?
შეისწავლეთ ქართული დასახლებების ყოველდღიური დაბომბვები?
შეისწავლეთ მშვიდობიანი მოსახლეობის მკვლელობები და დაჭრები?
შეისწავლეთ, როგორ ხდებოდა წლების განმავლობაში სეპარატისტული ფორმირებების შეიარაღების გაძლიერება?
შეისწავლეთ რუსეთის სამხედრო ყოფნა?
შეისწავლეთ რუსული ჯარებისა და სამხედრო ტექნიკის გადაადგილება?
თუ შეისწავლეთ — მაშინ რატომ უყვებით ქართულ საზოგადოებას ისტორიის მხოლოდ ნახევარს?
ხოლო თუ არ შეგისწავლიათ — რატომ აძლევთ საკუთარ თავს უფლებას, ასეთი კატეგორიული ისტორიული ბრალდებები გააკეთოთ?
და მთავარი კითხვა
როგორ ახსნით რუსული ჯარების ასეთ სწრაფ განლაგებას და ფართომასშტაბიანი სამხედრო ოპერაციის დაწყებას?
რუსეთს 8 აგვისტოს დილით არ გაუღვიძია და უცებ არ აღმოუჩენია, რომ არმია ჰყავდა.
რუსულ არმიას ჰქონდა სარდლობა, სამხედრო ინფრასტრუქტურა, ლოგისტიკა და ფართომასშტაბიანი ოპერაციის ჩატარების შესაძლებლობა.
რუსული ჯარები კონფლიქტის ზონის ფარგლებს გაცილებით გასცდნენ.
რუსულმა ავიაციამ საქართველოს ტერიტორიაზე მდებარე ობიექტებზე მიიტანა იერიში.
ეს უკვე აღარ იყო მხოლოდ ლოკალური შეტაკება ცხინვალის გარშემო.
ეს იყო ფართომასშტაბიანი რუსეთ-საქართველოს ომი, რომელიც საქართველოს ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილის რუსეთის მიერ ოკუპაციით დასრულდა.
და თქვენ ეს ფაქტი ძალიან კარგად იცით.
მაშინ რატომ ცდილობთ ყველაფრის თავდაყირა დაყენებას?
რატომ, იმის ნაცვლად, რომ რუსეთისგან მოითხოვოთ საერთაშორისო ვალდებულებების შესრულება და ჯარების გაყვანა, სააკაშვილს წარმოაჩენთ საქართველოს ტრაგედიის მთავარ დამნაშავედ?
დიახ, 2008 წლის აგვისტოში საქართველოს ხელისუფლების მოქმედებები შეიძლება და უნდა იქნეს გაანალიზებული.
დიახ, შეიძლება ვიკამათოთ იმაზე, იყო თუ არა ფართომასშტაბიანი ოპერაციის დაწყების გადაწყვეტილება პოლიტიკური ან სამხედრო შეცდომა.
მაგრამ სააკაშვილის შეცდომები რუსეთს მსხვერპლად ვერ აქცევს.
და მით უმეტეს, ისინი ვერ გააუქმებს რუსეთის პასუხისმგებლობას შემდგომ ოკუპაციაზე.
ეს ელემენტარული ლოგიკაა.
თქვენ მუდმივად საუბრობთ სააკაშვილის „ღალატზე“
მაშინ მოდით, დღეს საქართველოს ინტერესების ღალატზეც ვისაუბროთ.
არის თუ არა საქართველოს ინტერესებში კრემლის გამართლება?
არის თუ არა საქართველოს ინტერესებში ომის შესახებ რუსული ვერსიის გამეორება?
არის თუ არა საქართველოს ინტერესებში საკუთარი პრეზიდენტის დადანაშაულება და ამავე დროს რუსეთის ოკუპაციისთვის თვალის დახუჭვა?
არის თუ არა საქართველოს ინტერესებში, რომ ქართულმა საზოგადოებამ დაივიწყოს, ვინ აკონტროლებს აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონს?
არა.
ეს ეროვნული ინტერესების დაცვა არ არის.
ეს საქართველოს ისტორიული თვითგანიარაღების საშიში პოლიტიკაა.
მე კარგად მახსოვს, ვინ რას აკეთებდა საქართველოში
რუსეთი ათწლეულების განმავლობაში ერეოდა საქართველოს საშინაო საქმეებში.
რუსეთი მხარს უჭერდა სეპარატისტულ ძალებს.
ასობით ათასი საქართველოს მოქალაქე იძულებული გახდა, საკუთარი სახლები დაეტოვებინა.
2008 წლის აგვისტოში რუსეთის შეიარაღებული ძალები საქართველოს ტერიტორიაზე შემოვიდნენ.
ომის შემდეგ რუსეთმა აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის ე.წ. დამოუკიდებლობა აღიარა და იქ საკუთარი სამხედრო ყოფნა შეინარჩუნა.
დღეს კი საქართველოს ტერიტორიის დაახლოებით 20% კვლავ რუსეთის ოკუპაციის ქვეშ რჩება.
ეს ფაქტია.
არა პოლიტიკური შეფასება.
არა სააკაშვილის მოსაზრება.
არა „ნაციონალური მოძრაობის“ პოზიცია.
ფაქტი.
ამიტომ, ბატონო კობახიძე, გადაწყვიტეთ
თქვენ საქართველოს პრემიერ-მინისტრი ხართ თუ კრემლის პოლიტიკური ადვოკატი?
გსურთ დაიცვათ საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა თუ მუდმივად ეძებოთ დამნაშავეები თავად ქართველებში?
გსურთ, ახალგაზრდა თაობამ 2008 წლის ომის შესახებ სიმართლე იცოდეს, თუ გსურთ, მათ მოსკოვისთვის მოსახერხებელი ისტორიული ვერსია დაუტოვოთ?
რადგან შეუძლებელია ერთდროულად ამბობდეთ:
„რუსეთს საქართველოს ტერიტორიის 20% აქვს ოკუპირებული“
და ამავე დროს ამტკიცებდეთ:
„მომხდარში მთავარი დამნაშავე სააკაშვილია“.
შეიძლება პოლიტიკურად გძულდეთ სააკაშვილი.
შეიძლება არ ეთანხმებოდეთ მის გადაწყვეტილებებს.
მაგრამ შეუძლებელია მისი შეცდომები რუსეთის ოკუპაციის გამართლებად აქციოთ.
და ბოლოს
ბატონო კობახიძე,
თქვენ დროებით იკავებთ საქართველოს პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას.
საქართველო თქვენამდეც არსებობდა და თქვენს შემდეგაც იარსებებს.
სააკაშვილი ისტორიაში დარჩება.
კობახიძეც ისტორიაში დარჩება.
მაგრამ ქართული მიწა დარჩება.
ამიტომ კარგად დაფიქრდით, სანამ კიდევ ერთხელ წარმოთქვამთ სიტყვებს, რომლებმაც შეიძლება დღეს პოლიტიკური დივიდენდები მოგიტანოთ, მაგრამ ხვალ უკვე თქვენივე წინააღმდეგ ისტორიული ბრალდების ნაწილად იქცეს.
ისტორია არ დაივიწყებს მათ, ვინც საკუთარ ქვეყანას იცავდა.
მაგრამ ისტორია ასევე არ დაივიწყებს მათაც, ვინც ეროვნული ტრაგედიის დროს მისი გადაკეთება კრემლის ინტერესების შესაბამისად გადაწყვიტა.
რუსეთი საქართველოში ჯარით შემოვიდა.
რუსეთმა საქართველოს ტერიტორიის ოკუპაცია მოახდინა.
რუსეთს თავისი ჯარები დღემდე არ გაუყვანია.
აი, სწორედ ამ სამი ფაქტიდან უნდა იწყებოდეს ნებისმიერი პატიოსანი საუბარი 2008 წლის აგვისტოს ომზე.
დანარჩენი კი — პოლიტიკური რიტორიკაა.
ბატონო კობახიძე, შეგიძლიათ ეკამათოთ სააკაშვილს. შეგიძლიათ დაადანაშაულოთ იგი. შეგიძლიათ გძულდეთ იგი.
მაგრამ თქვენ ვერ შეცვლით საქართველოს ისტორიას.
და მით უმეტეს, ვერ აიძულებთ ქართველ ხალხს დაივიწყოს, ვინ აკონტროლებს დღეს ოკუპაციის ქვეშ ჩვენს მიწებს.
ისტორია არც პრემიერ-მინისტრებს ეკუთვნის და არც პოლიტიკურ პარტიებს. ისტორია ფაქტებს ეკუთვნის.
და ფაქტები თქვენზე გაცილებით ძლიერია, – ნანა ისიანი.

ასევე დაგაინტერესებთ

ქეთი მოლაშვილი: ძვირფასო ანდრო (მახათაძე), აგვისტოს დღეები, მძიმეა ქართველებისთვის. 2008 წლის აგვისტოს ომის დღეებში, დაიღუპა: 170 ჯარისკაცი; 14 პოლიციელი და 228 სამოქალაქო პირი. 150 000 ადამიანი, დევნილად იქცა, 20 000 ადამიანი კი საკუთარ სახლში ვეღარ დაბრუნდა

ვიკა ფილფანი – გამოძიება ირაკლი კობახიძის მიმართაც უნდა დაიწყოს – მან 2008 წლის ომის დაწყება ქართულ მხარეს დააბრალა, რაც ოკუპანტმა მხარემ გამოიყენა და პასუხს მთლიანად სახელმწიფოს სთხოვს

მედია: ამ წუთებში, ნამდვილი ჯოჯოხეთი ტრიალებს კოლუმბიის პერეირას რეგიონში. პირველადი შეფასებით, მომხდარი 7.4 მაგნიტუდიანი მიწისძვრის შედეგად, ათასობით ადამიანი ნანგრევებშია მოყოლილი (ვიდეო)