ჟურნალისტი გელა მთივლიშვილი:
როგორი ადამიანების გვერდით ვცხოვრობთ და ვიბრძვით! სამშობლოსა და თავისუფლების ასეთი სიყვარული, ასეთი თავგანწირვა ჯანმრთელობისა და სიცოცხლის ხარჯზეც კი – ეს არის ის გამარჯვება, რომელსაც ვერანაირი ციხე და ვერანაირი რეჟიმი ვერ გატეხს. აღფრთოვანებული ვარ ამ ადამიანებით!
კახაბერ მჟავანაძე – 5 წელი პატიმრობა: „მყავს მეუღლე და 2 შვილი. ორივე წარჩინებული სტუდენტია. მეუღლე, ზუსტად ჩემი დაჭერის შემდეგ, დიალიზზეა დამოკიდებული და კვირაში სამჯერ დადის ვანიდან ქუთაისში. ბევრი პრობლემა მაქვს, მაგრამ მაინც ვერ ვიტყვი ტყუილს, რაც ათქმევინეთ სხვებს. რა უქენით იმ ხალხს, მე არ ვიცი. მე პირადადაც მაქვს ჯანმრთელობის პრობლემა. შუნტირება მაქვს გაკეთებული და მეორე ხარისხის განგრენა. 58 წლის კაცი ვარ, ბავშვი არ ვარ. რა მოხდება, კაცმა არ იცის, მაგრამ ვერ ვიტყვი, რაც არ ყოფილა. დამალული სახე მე არ მქონია, იარაღი მე არ მქონია და არაფერი. ჯგუფურად და იერიშით ვიღებდი სასახლეს? ან ჯგუფი სად იყო? ჭიშკართან გამოვხატავდი პროტესტს, ვანჯღრევდი, ჩემ გვერდით გადაქცეული იყო ღობე და ნაბიჯიც არ შემიდგამს. როგორ მკადრებთ საერთოდ, რომ ტყუილი თქვი და გაგიშვებთო. რამდენი დამნაშავე ზის ციხეში. რომ აღიარონ, გაუშვებთ? ჩვენ რატომ გვიშვებთ?“. კონსტანტინე კოკაია – 5 წელი პატიმრობა: „არაფერი ჩამიდენია, 5 წელი კი არა 25 რომ მომცეთ, გამოვალ, მოგაკითხავთ სტუმრად და შეგრცხვებათ“. დავით სტურუა – 5 წელი პატიმრობა: „მე ტყუილს ვერ ვიტყვი. ჩვენ საქართველოს ინტერესებს ვიცავდით და დავიცავთ კიდეც მომავალში. ვერ ვაღიარებ იმას, რაც არ ჩამიდენია და არ გამიკეთებია. ვაგრძელებ ბრძოლას, ვიქნები ციხეში თუ ციხის გარეთ, სულერთია“. ზაქრო ალბუთაშვილი, 66 წლის – 5 წელი პატიმრობა: „მე, ზაქრო ალბუთაშვილს, მცხოვრებს ქედის რაიონში, პროფესიით მშენებელს, სამხედრო დაცვის თანამშრომელს, ყოფილ ფეხბურთელს, ჯანმრთელობის პრობლემების მატარებელს, ერთ თირკმელ-ამოჭრილს, მეორეზე პროცეს-დაწყებულს… ამ ე.წ. ხელისუფლებამ შემომთავაზა ორი გზა, ან გავხდე პავლე მოროზოვი, ვაღიარო, რაც არ ჩამიდენია, ან მოვკვდე ციხეში. ვირჩევ მეორე გზას“. გიორგი ჩახუნაშვილი, ექიმი, 72 წლის – 5 წელი პატიმრობა: „ხელში მეჭირა ფიზიოლოგიური ხსნარი… 250 000 ბავშვი მყავს საქართველოში უფასოდ გასინჯული… მე ვარ მედიკი-მაშველი, ამას ვაკეთებ მთელი ცხოვრება. მე იმ დღეს ვმოქმედებდი ინსტინქტის დონეზე… ახლაც რომ დამაბრუნონ უკან, იგივეს გავაკეთებდი“, ლევან მჟავანაძე – კახაბერ მჟავანაძის შვილი განაჩენის გამოცხადების შემდეგ: „მე დავიკავებ იმ ადგილს, რომელიც მამაჩემს ეკავა, ამ გადაწყვეტილებას და სასჯელს მე და ჩემი ოჯახი მივიღებთ, როგორც პატივს, როგორც მსხვერპლს, ჩემი ქვეყნისთვის“.
