დიუშენის დაავადების მქონე ბავშვის მამა, კახა წიქარიშვილი:
სიძულვილის ენით მინდა რომ დავწერო ეს პოსტი და წინასწარ მომიტევეთ:
თქვე ვირებო თქვენა, რატომ გინდათ რომ ხალხის სიკეთე გააჩეროთ.
ჯერ ერთი ჩვენი ხარჯები ჩვენც არ გვაქვს ბოლომდე დათვლილი და თქვენ საიდან დაგვითვალეთ. ბევრ რამეს – ამწეებიდან და სასუნთქი აპარატებიდან დაწყებული სპეცმანქანით დამთავრებული სახელმწიფო არ აფინანსებს და ჩვენი საყიდელია.
მერე მეორეც, თუ იმდენი ფული შეგროვდა რომ ბავშვის წამალიც ვიყიდო რას მიზამთ. დაგინებული მაქვს შემოსულ ფულს წამალში არ დავხარჯავთ თქო თუ რა?
საზღვარგარეთის ბევრ ქვეყანაში წამლის შესყიდვას ფონდები და სახელმწიფო ბიუჯეტი ინაწილებენ. ჩვენი სახელმწოფო რას იზამს და როდის იზამს მაგის ლოდინში თუ გაგვძვრა სული ვინ გვიკრძალავს ჩვენ მოქმედებას.
