“დარგი, რომელიც დინამიურად ვითარდება და საქართველოს იმიჯის განუყოფელ ნაწილად იქცა, ერთი ხელის მოსმით უნდათ რომ მოკლან. მხოლოდ უნდათ კი არა, კლავენ აქტიურად”

გამოიცა ე.წ. სოფლის მეურნეობის მინისტრის ბრძანება #2-145. 24.04.2026

როგორც გაირკვა, ამ დიდებული გვამის სახელი ყოფილა დავით სონღულაშვილი.

რას გვეუბნება ეს ბრძანება:

ადამიანი ვენახს ვეღარ გააშენებს, თუ:

1. არ წარადგინა განაცხადი და კიდევ რაღაც დოკუმენტები

2. მიწაზე საკუთრების/სარგებლობის უფლება

3. საკადასტრო რუკა

4. ნიადაგის სრული ანალიზი

5. ლიცენზირებული სანერგედან ნერგის შეძენის ინვოისი (ეს სანერგეები დღეს ბრუნვაში არსებული ჯიშების 10%-ს არ აწარმოებენ).

დაჯდება მერე ვიღაც ჩინოვნიკი და გადაწყვეტს, მოიღოს თუ არა მოწყალება. ნიადაგის ანალიზი ამ “უწყინარ” ჩამონათვალში ყველაზე დიდი ბომბია. კრიტერიუმები არ ვიცით.

პასუხს აძლევენ 20 დღეში.

თანხმობა თუ მისცეს, მხოლოდ 3 წელი მოქმედებს.

ახლა ეს რას ნიშნავს: ბრძანება საერთოდ არ ახსენებს უკვე არსებულ ვენახებს. ანუ, ვიღაცამ თუ ვენახი გუშინ დარგო, დღეს რომც არ მოედავონ, რეგისტრაციას მაინც დაავალდებულებენ.

არარეგისტრირებული ვენახიდან მფლობელი ყურძენს ვერ გაყიდის.

ჯერ ხომ ახლავე გაატყავებენ რეგისტრაციის ვალდებულებით, 3 წელიწადში კი თავიდან ეტყვიან, წარმოადგინე ეს ყველაფერი, თორემ რეგისტრაციას გაგიუქმებთო. ბევრს გაუუქმებენ კიდეც. ძალიან ბევრს.

დაიწყება ამ ადამიანების წამება და ფულის ტყუილად ყრა. წარმოიდგინეთ, კარდენახში, ან ატენში, ან მუხრანში, ან ბაკურციხეში, ან ახაშენში, მუკუზანში, ნიაბში, ვაზიანში, ბაღდათში, საზანოში, ტვიშში, სალხინოში, თარგამეულში, ჯვარისაში, ხვანჭკარაში და ა.შ. და ა.შ. რომ აქვს ადამიანს ვენახი, რა ნიადაგის ანალიზი უნდა იმას? პატრონს თავად თუ აინტერესებს, თორემ საქართველოს იმდენი ასეული ისტორიული ტერუარი აქვს, მარტო ტერუარის სახელი უდრის ათას ანალიზს.

და ახალი ტერუარები? დაკარგული ტერუარები, ჯერ კიდევ რომ არ ვიცნობთ?.. როგორ აღმოვაჩენთ და დავიბრუნებთ მათ? – სწორია – ვეღარ აღმოვაჩენთ. როგორ განვითარდება მრავალფეროვნება? – ვერ განვითარდება!

კლონები? ერთი ჯიშის ათეულობით და ხან ასეულობით კლონი გვაქვს და ყველა თავისებურად საინტერესოა. ესენი, იმის ნაცვლად, რომ კლონებს სწავლობდნენ და კატალოგიზაცია ხდებოდეს, ამ ბოროტი რეგულაციით 1-2-3 ვარიანტზე დაიყვანენ. ეს არის ქართული ვაზის წინააღმდეგ განხორციელებული ისეთი ვანდალიზმი, ყოველგვარი სენტიმენტების გარეშე შაჰ აბასს რომ შეიძლება შევადაროთ.

ახლა მარნებს შეხედეთ. აქამდე ზოგს მამის, ზოგს პაპის დატოვებულ ვენახში მოყავდა ყურძენი. ზოგი წავიდოდა და ვისაც მამა-პაპეული ვენახი ქონდა, იქ იყიდიდა. გააფორმებდი ხელშეკრულებას, რომ წარმომავლობა გამოჩენილიყო და მეტი არაფერი იყო საჭირო. ახლა? რამდენი გლეხი მოახერხებს ვენახების რეგისტრაციას? ან უღირს კი? მარტო ანალიზებში რომ 1000-2000 ლარი ექნება გადასახდელი, ვინ გააკეთებს ამას? – სწორია – თითქმის ვერავინ. რა მოუვათ მცირე მარნებს, რომლებიც შესანიშნავ მრავალფეროვნებას ქმნიდნენ ამ ქვეყანაში? – სწორია – გაქრებიან. ამ მემარნეების შემოსავლების გაქრობა ვის დააკლდება? – ესეც სწორია – ჩვენ ყველას, ანუ მთლიანად ეკონომიკას. ამას ბიუჯეტი დიდად ვერ იგრძნობს, მაგრამ იგრძნობს ათასობით ქართული ოჯახი, არა მხოლოდ ისინი, ვინც მარანსა და ვენახს დაკარგავენ, არამედ – სოფლის მაღაზიები, სადაც შემცირდება ვაჭრობა, მცირე ჯიხურები, სადაც იგივე მოხდება, შემცირდება ღვინის ინვენტარით მოვაჭრე მაღაზიების შემოსავალი, მცირეები აქაც დაიხურებიან. გაღარიბდებიან ღვინის ბარები, ერთი მნიშვნელოვანი განზომილებით გაღარიბდება ტურისტული სექტორი.

კერძო მენამყენეები? აქამდე რომ შრომობდა კაცი თავის მიწაზე, წელიწადში 2-3000 ნამყენს ყიდდა და 10 000 ლარს შოულობდა ოჯახისთვის, ვეღარ იშოვის.

კიდევ რომელი ერთი ჩამოვთვალო? უამრავი ადამიანი და უამრავი მიმართულებაა, საითაც ეს მავნებლობა მისწვდება!

არ არის ხომ კარგი სურათი? და ეს ყველაფერი მოხდება მხოლოდ იმიტომ, რომ რამდენიმე ახალ, დიდ ვენახს, რომლებიც სავარაუდოდ ან მოპარული, ან სახელმწიფოსგან „საჩუქრად“ მიღებული ფულით გაშენდა, გარანტირებული სარეალიზაციო ბაზარი უნდათ. ეს კანონი მევენახეებს ხომ არტყამს და ღვინის დიდ კომპანიებს ქოც-მევენახეთა მონებად აქცევს. სწორედ „ქარხნებმა“ უნდა გაუსაღონ მათ ყურძენი.

საბოლოოდ მოხდება ის, რომ მცირე მარნების 80-90% უბრალოდ შეწყვეტს ფუნქციონირებას. დასრულდება ექსპერიმენტები, დასრულდება ველური მევენახეობა და მეღვინეობა, ეს კი ზუსტად ის არის, რაც საქართველოს ნამდვილ ღვინის ქვეყნად აქცევს. ერთი სიტყვით, ეს რეგულაცია არის ისეთი მასშტაბის მავნებლობა და პირდაპირი მტრობა ჩვენი ქვეყნისთვის, რომ ეს რამდენიმე აბზაციც კი ძლივს დავწერე სასოწარკვეთილმა.

დარგი, რომელიც დინამიურად ვითარდება და საქართველოს იმიჯის განუყოფელ ნაწილად იქცა, ერთი ხელის მოსმით უნდათ რომ მოკლან. მხოლოდ უნდათ კი არა, კლავენ აქტიურად.