ფსიქოლოგი ნათია ფანჯიკიძე:
ის, რომ ფსიქიატრების, ფსიქოთერაპევტების, ფსიქოლოგების ადამიანებს აღარ ეშინიათ, ბევრი პროფესიონალის ერთგული შრომის დიდი მიღწევაა, ამიტომ ერთგვარად საფუძვლიანად ვამაყობდით ფსიქიკური ჯანმრთელობის მსახურები ამ პროგრესით, თუმცა გუშინ, ნინო დათაშვილის თემაზე საყოველთაო განრისხების კვალდაკვალ ზურა სიხარულიძემ დასვა სწორი აქცენტი – ამ თითქოსდა “უკეთეს ფსიქიატრიაში” დამოკიდებულებითი დაავადებების და კერძოდ ნარკოდამოკიდებულთა მიმართ სასტიკი მოპყრობა, მათი პოლიტიკური ინტერესების მიხედვით დასჯა, “ჩადება”, ძარცვა და გამოყენება არასდროს შემწყდარა ამ ქვეყანაში და თუ ხანმოკლე დროით, ბოლო წლებში, ისევ და ისევ უამრავი პროფესიონალის ერთგული და ხანგრძლივი შრომით მოპოვებული, ოდნავი პროგრესი ამ მხრივაც გვქონდა, დღეს ესეც კვლავ უარესდება და კვლავ რისკის ქვეშ დგება, საერთოდ ადამიანებად მოიაზრებენ თუ არა დამოკიდებულ ადამიანებს. მოკლედ, ჯერ მთლად ბევრიც არაფერი გვაქვს სატრაბახო მეგობრებო და ამიტომ კვლავ სსრკ კატასტროფაში დაბრუნება ერთი ფეხის აცდენაა. ამიტომ არის მნიშვნელოვანი, ნინო დათაშვილის სამაგალითო დასჯის მცდელობას სამაგალითო პასუხი გაეცეს, როგორც ჩემმა ძვირფასმა კოლეგამ, გიგა მამინაშვილმა აღნიშნა, არა მხოლოდ სპეციალისტებისგან, არამედ მთელი საზოგადოებისგან, რადგან ეს, კოლექტიურ ცნობიერებაში შემზარავი სურათის შექმნით, მთელი საზოგადოების დასჯის და დაშინების მცდელობაა.
