ირაკლი კობახიძე – 5 დღე ნამდვილი ომის იმიტაცია იყო, ხელისუფლების ძალადობრივი გზით ჩაგდების მცდელობა, დღეს 300-350 კაცი იკრიბება ყოველდღე, ეს არის ორგანიზებული აქტივი – სერიოზული თანხებიც არის ჩართული

5 დღე ნამდვილი ომის იმიტაცია იყო, ხელისუფლების ძალადობრივი გზით ჩაგდების მცდელობა, დღეს 300-350 კაცი იკრიბება ყოველდღე, ეს არის ორგანიზებული აქტივი, – ამის შესახებ საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა მ საზოგადოებრივი მაუწყებლის ეთერში განაცხადა.
“უყვართ 28 ნოემბრიდან ათვლის დაწყება, თუმცა აქციები დაიწყო 26 ოქტომბრიდან. 5 დღე ნამდვილი ომის იმიტაცია იყო, ანუ ხელისუფლების ძალადობრივი გზით ჩაგდების მცდელობა. ისეთი აქციები, როგორც დღეს იმართება, დღესაც რა, 300-350 კაცი იკრიბება ყოველდღე, ეს არის ორგანიზებული აქტივი – ენჯეოები და პარტიები. ის 5 დღე რეალურად იყო მასშტაბური ძალადობრივი აქცია – 28 ნოემბერს დაიწყო და 5 დღე გაგრძელდა”, – განაცხადა მ.
მისი თქმით, პროცესში „სერიოზული თანხებია“ ჩართული.
“ხუთი დღე იყო მასშტაბურად ძალადობრივი აქციები, 28 ნოემბერს დაიწყო და გაგრძელდა ხუთი დღე. დანარჩენი საშუალოდ იკრიბება, ეს იყო – 300-350-400 კაცი, ეს არის რეალური მოცემულობა. რეალურად ეს არის დაფინანსებული აქტივი. იხდიან ბიუჯეტში თანხებს – 5 000 ლარი კაცზე, საკუთარი ნებით ავსებენ ბიუჯეტს. მართლაც საოცარი მოვლენაა, მეორე მხრივ, ირონია გვერდზე, რომ გადავდოთ, მეტყველებს იმაზე, რომ სერიოზული თანხებიც არის ჩართული ამ პროცესებში, თუმცა შედეგს ვერ აღწევენ“, – განაცხადა კობახიძემ და განმარტა, რომ ეს ხდება “ერთი მარტივი მიზეზის გამო”:
“ეს არის კულტურული ქვეყანა. არ შეიძლება, რაიმე მოცემულობაში ხალხის მხარდაჭერა ჰქონდეს კოლექტიურ „ნაცმოძრაობას”. არ შეიძლება. ქართველი ხალხის უმრავლესობა ამ გზას არ დაადგება არცერთ შემთხვევაში და როგორ შეიძლება, ქართველი ხალხის უმრავლესობა გაჰყვეს სააკაშვილის პარტიას, გვარამიას პარტიას, ხაზარაძის პარტიას და გახარიას პარტიას. როგორ შეიძლება, გქონდეს მაგის მოლოდინი, რომ ვინმე შეიძლება გაჰყვეს ამ ადამიანებს”, – განაცხადა პრემიერმა.
ირაკლი კობახიძის შეფასებით, ფარსია განცხადებები იმის შესახებ, რომ აქციის მონაწილეები პოლიტიკურ პარტიებს ემიჯნებიან, ვინაიდან ისინი რიგგარეშე არჩევნებს ითხოვენ.
„ჩვენ რომ მიგვეღო ამ არჩევნებში არა 1 120 000 ხმა, არამედ რამდენიც მიიღეს მათ – დაახლოებით 750 000 ხმა, ამ შემთხვევაში ვინ მოდიოდა ხელისუფლებაში? მოდიოდა კოლექტიური „ნაცმოძრაობა”. თუ ემიჯნებიან, რატომ ითხოვენ რიგგარეშე არჩევნებს. თეორიულად წარმოვიდგინოთ, რომ ჩატარდა რიგგარეშე , ხომ იმიტომ უნდათ, რომ „ქართულმა ოცნებამ” ვეღარ მოიგოს. არის ოპოზიციურად განწყობილი ის 300 კაცი, ვინც გამოდის, უნდა, რომ „ქართულმა ოცნებამ” ვეღარ მოიგოს არჩევნები და ჩვენ ავიღოთ არა 54%, არამედ მაგალითად 40% შემდეგ არჩევნებში. ასეთ შემთხვევაში რა ხდება? ხელისუფლებაში მოდიან სააკაშვილი, გვარამია, ხაზარაძე და გახარია. რიგგარეშე არჩევნებს თუ ითხოვენ, როგორ ემიჯნებიან ამათ? ორ თვეში რა ახალი პარტიები უნდა გამოჩნდეს. შენ ხომ ზუსტად იცი, როცა ითხოვ რიგგარეშე არჩევნებს, რომ ხელისუფლებაში გინდა მოიყვანო სააკაშვილის, გვარამიას, ხაზარაძის და გახარიას პარტიები. რამხელა ფარსია, ხომ ხედავთ? სინამდვილეში იმ აქციებზე დგანან მხოლოდ და მხოლოდ ის ადამიანები, რომლებიც ხმას აძლევდნენ ამ 4 პარტიიდან ერთ-ერთს და დღეს არიან იმედგაცრუებული იმის გამო, რომ წააგეს არჩევნები. ეს არის რეალობა. 26 ოქტომბერს რატომ ვიხსენებ და რატომ იხსენებენ ისინი მხოლოდ 28 ნოემბერს, იმიტომ, რომ სინამდვილეში ამ აქციების რეალური მიზეზი იყო არა რაიმე განცხადება. დღეს რაიმე მოთხოვნა აქვთ ევროინტეგრაციასთან დაკავშირებით? ხომ ვითომ ევროინტეგრაციის გამო გამოვიდნენ ქუჩაში? ორი მოთხოვნა აქვთ სულ – ერთი არის პატიმრების გათავისუფლება და მეორე – რიგგარეშე არჩევნები. სად არის ევროკავშირი? 78-ე მუხლი ჩვენ ჩავწერეთ კონსტიტუციაში და ამ ცვლილებებს მხარი არ დაუჭირა რადიკალურმა ოპოზიციამ თავის დროზე, ეს იყო 2017 წელი. რაც შეეხება ჩვენს 28 ნოემბრის განცხადებას, ამ განცხადებამ გამოიღო ძალიან სერიოზული შედეგი – შეწყდა შანტაჟი ამ თემით, რასაც ჰქვია მოლაპარაკებების გახსნა. ჩვენი ქვეყანა მუდმივ შანტაჟს ნამდვილად ვერ გაუძლებდა. ჩვენ ამოვედით სახელმწიფოებრივი ინტერესებიდან. სამ თვეში ერთხელ იკრიბება ევროპული საბჭო და ნახეთ, რა იყო დაგეგმილი. შარშან დეკემბერში უნდა შეკრებილიყვნენ და ეთქვათ, არ გიხსნი მოლაპრაკებებს, შემდეგ მარტში – არ გიხსნი მოლაპარაკებებს, მერე ივნისში, სექტემბერში, დეკემბერში და ასე უნდა გაგრძელებულიყო უსასრულოდ 2028 წლის ჩათვლით, არ ვიცი, 2029-ში რა მოხდებოდა. ამას უბრალოდ ვერ გაუძლებდა ჩვენი ქვეყანა. ჩვენი მთავარი ამოცანა იყო ის, რომ არავისთვის მიგვეცა ქვეყნის მუდმივად შანტაჟის ქვეშ დატოვების საშუალება და ამ შედეგს მივაღწიეთ”, – აღნიშნა ირაკლი კობახიძემ.