გარკვეულ წრეში არის განცდა, რომ სუს-ის წინა უფროსს (გრიგოლ ლილუაშვილს) ავტონომიურობა ჰქონდა, მეც ასეთი განცდა მაქვს. ავტონომიურობიდან ჩვენ, ასე მგონია, ყოველი მომდევნო დანიშვნით უკვე გადავდივართ ბრმა მორჩილებაში, – ამის შესახებ „ჯეოქეისის“ თავმჯდომარემ ვიქტორ ყიფიანმა „პალიტრანიუსის“ გადაცემა „360 გრადუსში” სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის ხელმძღვანელის შეცვლის თაობაზე განაცხადა.
ყიფიანის თქმით, პროცესი ვითარდება იმ მხრივ, რომ მართვის სისტემა თანდათან ინტელექტის, ავტონომიურობისა და პატივმოყვარეობის ნარჩენებისგან თავისუფლდება.
„ვიცი, რომ ამ გადაცემის შემდეგ, გაკიცხული ვიქნები და ერთგვარი რისხვის ქარცეცხლში მოვექცევი. დამოუკიდებლობაზე „ქართული ოცნების” მართვის სისტემაში ხომ საუბარი ზედმეტია – ამაზე ყველა ვთანხმდებით და ძალიან რთულია, დამოუკიდებელი ფიგურა მოიაზრო, მაგრამ შედარებით ავტონომიურობაზე, ალბათ, შესაძლებელია, ჩვენ დაშვება გავაკეთოთ. გარკვეულ წრეში არის განცდა, რომ წინა უფროსს (გრიგოლ ლილუაშვილს) ასეთი ავტონომიურობა ჰქონდა, მეც ასეთი განცდა მაქვს. ავტონომიურობიდან ჩვენ, ასე მგონია, ყოველი მომდევნო დანიშვნით უკვე გადავდივართ ბრმა მორჩილებაში ანუ თუ, ვთქვათ, წინა პერსონაჟები, რაღაც მოქმედების განხორციელებამდე წამით მაინც შეიძლება დაფიქრებულიყვნენ, ღირს თუ არა და ავტონომიურობის ხარისხში მიეცათ თავიანთი დატვირთვა, დღეს უკვე, პრაქტიკულად, დადის ყველაფერი უსიტყვო, ბრმა მორჩილებამდე და კარგად მესმის, ეს არ არის დიდი შეღავათი, უბრალოდ, როცა ჩვენ ვსაუბრობთ “ქართული ოცნების” მართვის სისტემის ევოლუციონერობაზე, ყოველი ახალი ნიშნულის მიღწევისას ვფიქრობთ, რაღამ უნდა გაგვაკვირვოს, მაგრამ არა – პროცესი ვითარდება იმ მხრივ, რომ მართვის სისტემა თანდათან დეინტელექტუალიზაციისკენ მიდის ანუ ინტელექტის ან ავტონომიურობის ან პატივმოყვარეობის ნარჩენებისგან თავისუფლდება და გადადის აბსოლუტურად თავისუფალ ცურვაში.
რაც შეეხება ბატონ ირაკლი კობახიძეს, არა თუ ქვეყნის პრემიერად ყოფნის პირობებში, არამედ საკუთარი გუნდის ლიდერად კურთხევის შემთხვევაშიც შენ უნდა გაგაჩნდეს გუნდის მიმართ გარკვეული სოციალური კაპიტალი, რასაც ნდობას ეძახიან. შენ უნდა იყო მაგალითი შენი საქციელით, შენი დამოკიდებულებით. ეს ყველაფერი, მე მესმის, ღიმილნარევი შეფასებებია, როდესაც ამ წარბშეკრულ ყმაწვილზე ვსაუბრობთ. შეიძლება, ბატონი ირაკლი იყოს ძალიან საიმედო საყრდენი ზოგიერთისთვის იმიტომ, რომ ის არის მეტად საინტერესო წყობის ადამიანი და საინტერესო ფსიქიკის ადამიანი, მაგრამ როდესაც საუბარი არის მდგრადობაზე, ნდობაზე, კეთილგანწყობაზე როგორც სისტემის შიგნით, ისე სისტემის გარეთ, ალბათ ეს საუკეთესო არჩევანი არ არის”, – აღნიშნა ყიფიანმა.
მას ასევე ისაუბრა ოპოზიციაზე და პარტიებს შორის არსებულ უთანხმოებაზე. ყიფიანის შეფასებით, ეს არის “დაუსრულებელი იწილო-ბიწილო”, რომელიც “ქართული ოცნების” პროპაგანდას კვებავს.
„ამას არ ჰქვია დაპირისპირება, ამას ჰქვია დაუსრულებელი იწილო-ბიწილო ოპოზიციურ პარტიებს შორის. 31 მარტის აქციის შედეგად საზოგადოებაში გაჩენილი უკმაყოფილება, მათ შორის, ამასაც უკავშირდებოდა. სიახლის არქონა და ის ბრაზილიური ტელესერიალი, რასაც ჩვენ ვხედავთ ქართული ოპოზიციური პარტიების მაგალითზე, ეს არის სწორედ ის, რასაც ჩვენ ვუწოდებთ სათანადო ნდობის არქონას ან ნდობითი ჯაჭვის რღვევას საზოგადოებასა და პოლიტიკურ პარტიებს შორის.
თანამედროვე პირობებში, როდესაც ჰიბრიდული ომის ნაირსახეობა, მათ შორის, არის საშინაო პროპაგანდა, ეს ხომ არ არის მხოლოდ გეოპოლიტიკური დატვირთვის ტერმინი, ასეთი შიდა ჰიბრიდული ომისთვის, რომელსაც “ქართული ოცნება” ხანდახან საკმაოდ წარმატებულად აწარმოებს როგორც საკუთარ ამომრჩეველზე, ასევე ზოგადად, ეს იწილო-ბიწილო მშვენივრად კვებავს ამ პროპაგანდას.
რეალური მამოძრავებელი ძალა შეიძლება იყოს რეალურად ახალი, განახლებული პოლიტიკური ძალა, გაერთიანება, სტრუქტურა, პლატფორმა – როგორც გინდათ, ისე დავარქვათ, რომელსაც შესაძლებლობა ექნება, რომ მარტო საპროტესტო მუხტი კი არ დაქოქოს, არამედ ქვეყნის განვითარების გზისადმი გააჩინოს იმედი და პერსპექტივა – ეს არის ჩვენთვის ამოცანა. ჩვენ ხომ მარტო არსებულის დემონტაჟზე არ ვსაუბრობთ, ჩვენთვის გაცილებით უფრო რთული გამოწვევა იქნება ამ დემონტაჟის ან თვითდემონტაჟის შემდეგ რა ხდება შემდეგ თავში, რომელიც უფრო რთულია, რადგან ის სახელმწიფოს ფეხზე დადგომას უკავშირდება და იმ რესურსით, რასაც ახლა ჩვენ ვხედავთ, მოსახლეობის დიდ ნაწილს სკეპტიციზმის თავისი დოზა აქვს”, – განაცხადა ვიქტორ ყიფიანმა.
კითხვაზე, აქვს თუ არა სურვილი, სალომე ზურაბიშვილის პლატფორმას შეუერთდეს, რომლის კარიც, როგორც მეხუთე პრეზიდენტმა თქვა, ღიაა არა მხოლოდ პროევროპული პარტიებისთვის, არამედ საზოგადოებრივი ჯგუფებისთვისაც, ყიფიანმა უპასუხა, რომ ამის სურვილი აქვს, თუმცა ეს კონფიგურაციაზეა დამოკიდებული.
„შეუძლებელია, სურვილი არ გქონდეს იმ საკითხთან მიმართებაში, რასაც საქვეყნო საქმე ჰქვია და ქვეყნის განვითარება, ამიტომ ჩვენ (ანალიტიკურ ცენტრს) ამის სურვილი და მზაობა გვაქვს, ამის რესურსი და შესაძლებლობაც გვაქვს, უბრალოდ მე არ მინდა, ისე გამოუვიდეს ვინმე სხვას, როდესაც არსებულ მოთამაშეებს ექსკლუზივად ჰყავთ პოლიტიკური ველი აყვანილი და გარკვეულწილად მონოპოლიასაც ფლობენ, ჩვენ ამ ჭიდილში დავხარჯოთ ძვირფასი დრო და რესურსი. ჩემი აზრით, ჩვენნაირი მოთამაშეებისთვის ისტორიულად იქ ადგილი არის, მაგრამ ეს დამოკიდებულია გარკვეულ კონფიგურაციაზე, გარკვეულ ინსტრუმენტებზე. როდესაც ვსაუბრობთ ქართული საზოგადოების დაკვეთაზე, ჩვენ რეალურად ახალზე გვაქვს მოლოდინი და სწორება და არა განახლებულზე ან შეზავებულზე, გადაადგილებულზე ან ჩანაცვლებულზე”, – განაცხადა ყიფიანმა.
