პროკურორები ჯერ კიდევ მარტში, თავიანთი შესავალი სიტყვის ფარგლებში დაგპირდნენ, რომ უტყუარი, პირდაპირი და ურთიერთშეკავშირებული 200-მდე მტკიცებულებით დაგვიმტკიცებდნენ, რომ ბიჭებმა ჩაიდინეს დანაშაული. დღეს, 29 აგვისტოს, ცხადი და ნათელია, რომ მათ არათუ მტკიცებულებების შინაარსობრივი დაპირებები ვერ შეასრულეს, არამედ, აღმოჩნდა, რომ იტყუებოდნენ მაშინ, როცა ამბობდნენ, რომ თუნდაც, ნუსხაში არსებობდა ამგვარი ერთი მტკიცებულება, – ამ სიტყვებით მიმართა გური მირცხულავასა და ჯანო არჩაიას ადვოკატმა ომარ ფურცელაძემ მოსამართლე ნინო გალუსტაშვილს.
ის საკუთარ დასკვნით სიტყვაში საუბრობს იმ გარემოებებზე, რაც ბრალდებულების მხრიდან დანაშაულის ჩადენას გამორიცხავს.
„ქართული სისხლის სამართლის მართლმსაჯულება, ფორმალურად მაინც, შეჯიბრებითობის პრინციპზეა აგებული. შეჯიბრისთვის, საფუძვლიანი სამართლებრივი დებატისთვის, აუცილებელია არსებობდეს ორი ერთმანეთის საწინააღმდეგო, ლოგიკურად დასაბუთებადი პოზიცია. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ჩვენ ვერ ვისაუბრებთ შეჯიბრებითობაზე, ნამდვილ კამათზე, ვერ მივიღებთ სამართლიან დასკვნას. ბრალდების პოზიცია აბსურდია. აბსურდს საწინააღმდეგო არ გააჩნია.
ამიტომ, ჩემი დასკვნითი სიტყვის მიზანი არ გახლავთ ბრალდების ოპონირება, ჩემი მიზანია, გაჩვენოთ, რომ იგი აბსურდია.
ლოგიკური არგუმენტირების სფეროში, მათ შორის, ზუსტ მეცნიერებებსა და მათემატიკაში, არსებობს ლოგიკური მტკიცების მეთოდი – reductio ad absurdum. არგუმენტირების ამ ხერხით, როცა ვამტკიცებთ რაიმე პოზიციას, ვიწყებთ მისი საპირისპირო პოზიციის აღიარებას და ვაჩვენებთ, რომ მისი მიღება მიგვიყვანს აბსურდულ შედეგამდე.
მოდი, დავუშვათ, სასამართლომ ჩათვალა, რომ გურამ მირცხულავამ და ჯანო არჩაიამ ჩაიდინეს ის დანაშაული, რომლის ჩადენასაც მათ ბრალდების მხარე ედავება და თქვენ მიიღეთ გამამტყუნებელი განაჩენი. პოულობთ შესაბამის დროს, თქვენს სავარძელში, დაბრძანდებით, ხელში კალამს იმარჯვებთ, ან ლეპტოპს შლით, როგორც გენებოთ და რა უნდა დაწეროთ გადაწყვეტილებაში: ვინ აორგანიზებდა ჯანო არჩაიას და გური მირცხულავას? როგორ აორგანიზებდა, რა საშუალებით? რა არის გურის, ჯანოს და ბიჭების ერთმანეთთან, თუნდაც, ნაცნობობის მადასტურებელი მტკიცებულება? რა არის ნეიტრალური მტკიცებულება, რომელიც არც პოლიციელის ჩვენებაა და არც პოლიციელის მიერ შექმნილი? მაინც რა იყო ის „მძიმე საგანი“, რაც გურიმ და ჯანომ ვინმეს ესროლეს? რა უნდა უყოთ ექსპერტიზის დასკვნას, რომ გურამ მირცხულავას პოლიციელებისკენ არასოდეს არაფერი უსვრია? რა უნდა უყოთ ექსპერტიზის დასკვნას, რომ ჯანო არჩაიასგან არავის არაფერი მოხვედრია? ზემოთ ჩამოთვლილი, მხოლოდ მცირე ნაწილია იმ უპასუხო კითხვებისა, რომელიც ახლა გამოძიებისა და სასამართლო განხილვის 9 თვის მიუხედავად არსებობს. ამ კითხვებზე არამხოლოდ პასუხების გაცემის მოვალეობა, არამედ ამ პასუხების უტყუარობაში თქვენი
დარწმუნების ვალდებულება ჰქონდა ბრალდების მხარეს. პროკურორები, ჯერ კიდევ მარტში, თავიანთი შესავალი სიტყვის ფარგლებში, დაგპირდნენ, რომ უტყუარი, პირდაპირი და ურთიერთშეკავშირებული 200-მდე მტკიცებულებით დაგვიმტკიცებდნენ, რომ ბიჭებმა ჩაიდინეს დანაშაული. დღეს, 29 აგვისტოს, ცხადი და ნათელია, რომ მათ არათუ მტკიცებულებების შინაარსობრივი დაპირებები ვერ შეასრულეს, არამედ, აღმოჩნდა, რომ იტყუებოდნენ მაშინ, როცა ამბობდნენ, რომ თუნდაც, ნუსხაში არსებობდა ამგვარი ერთი მტკიცებულება.
ბრალდების მხარემ, ნაცვლად დაპირებული 160 დაზარალებული მოწმისა, თქვენს წინაშე შეძლო და გამოკითხა მხოლოდ 14 პირი, რომელთაგან ყველა სასამართლოს წინაშე წარსდგა შაბლონური, იდენტური განცხადების ტექსტით. მეორე მხრივ, საქმის გამომძიებლები, ერთმანეთის მიყოლებით იხდიდნენ თავს სასაცილოდ, ხედავდნენ მოჩვენებებს, კითხვებზე პასუხებს იწერდნენ პროკურორებისგან, ეწინააღმდეგებოდნენ ხან ნიუტონს და ხანაც ალბერტ აინშტაინს, მე – 6 კლასის ფიზიკის სახელმძღვანელოს და ა.შ. ხოლო, მათ შორის შედარებით ღირსებულები პირდაპირ აღიარებდნენ, რომ ბიჭების ბრალეულობის მადასტურებელი მტკიცებულებები არ მოუპოვებიათ.
ზუსტად, ამიტომ, სასამართლო სხდომის ოქმების მოსმენის შემთხვევაში, თქვენ აღმოაჩენთ, რომ ბრალდების მხარის დასკვნითი სიტყვა, იდენტურია შესავალი სიტყვისა, ხოლო, ეს უკანასკნელი სულ რამდენიმე წინადადებით მეტია ჩემი დაცვის ქვეშ მყოფების ბრალდების დადგენილებებზე. სანაცვლოდ, ყველაფერი, რასაც დაცვის მხარის შესავალ სიტყვაში წინასწარმეტყველებად ისმენდით, ახლა უკვე არსებობს, როგორც კონსტანტირებული ფაქტები და უტყუარი მოცემულობები, რომელთა შეჯამებასაც ვეცდები თქვენს წინაშე“, – განაცხადა ფურცელაძემ.
ის ამ წუთებში საკუთარ დასკვნით სიტყვაში მოსამართლეს განუმარტავს, თუ რატომ არ არის ორგანიზებული ჯგუფური დანაშაული და რატომ არ ჩაუდენიათ ბრალდებულებს ძალადობრივი ქმედება.
ცნობისთვის, პარლამენტთან მიმდინარე საპროტესტო აქციების დროს, ჯგუფურ ძალადობაში მონაწილეობის ბრალდებით 11 პირი დააკავეს.
დაკავებულებს – ანდრო ჭიჭინაძეს, ონისე ცხადაძეს, ჯანო არჩაიას, რუსლან სივაკოვს, ლუკა ჯაბუას, გურამ მირცხულავას, ვალერი თეთრაშვილს, გიორგი ტერიშვილს, ირაკლი ქერაშვილს, რევაზ კინაძესა და სერგეი კუხარჩუკს ბრალი საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 225-ე მუხლის მეორე ნაწილით წარედგინათ, რაც ჯგუფურ ძალადობაში მონაწილეობას გულისხმობს.
აღნიშნული დანაშაული სასჯელის სახედ და ზომად 4-დან 6 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.
