სოხუმში, აფხაზეთის მეხუთე დე-ფაქტო პრეზიდენტის გამართულ ინაუგურაციაზე და ასევე საგარეო და საშინაო პოლიტიკის აქტუალურ თემებზე „ინტერპრესნიუსი“ კონფლიქტოლოგ, პაატა ზაქარეიშვილს ესაუბრა.
– ბატონო პაატა, 2 აპრილს სოხუმში აფხაზეთის დე-ფაქტო ხელისუფლების მეხუთე პრეზიდენტის ინაუგურაცია გაიმართა. ღონისძიებას მოსკოვიდან პუტინის ადმინისტრაციის უფროსის პირველი მოადგილე, სოხუმში დაბადებული კირიენკო ესწრებოდა, რომელსაც ცოტა ხნის წინ აფხაზეთის საკითხების კურირება აქვს დავალებული.
სოხუმში დე-ფაქტო ხელისუფლების პრეზიდენტების არა ერთი ინაუგურაცია გვაქვს ნანახი. მიუხედავად იმისა, რომ სოხუმის ხელისუფლებას არც საერთაშორისო თანამეგობრობა და არც საქართველო არ აღიარებს, ჩვენ ყოველთვის ინტერესით ვადევნებდით თვალს აფხაზეთში მიმდინარე პოლიტიკურ პროცესებს.
გაგვიზიარეთ თქვენი შთაბეჭდილებები 2 აპრილს სოხუმში ჩატარებულ ინაუგურაციაზე?
– სოხუმში, დე-ფაქტო ხელისუფლების პრეზიდენტია ინაუგურაცია ყოველთვის დიდი პომპეზურობითა და საზეიმო ვითარებაში ტარდება. მაგრამ, ახლა ის დროა, ჩვენ იმაზე ვისაუბროთ, თუ ახლა რა მოხდა აფხაზეთში პირველად და რაც ემთხვევა საქართველოში შიდა პოლიტიკაში მიმდინარე პროცესებს.
სოხუმში ინაუგურაციაზე დასასწრებად ჩასულმა პუტინის ადმინისტრაციის უფროსის პირველმა მოადგილემ კირიენკო, თავხედურად და უხეშად საქართველოს ნეონაციზმი დააბრალა, რაც აქამდე არ მომხდარა. ეს რომ მომზადებული და სპონტანურად ნათქვამი არ იყო, ის მეტყველებს, რომ კირიენკოს შემდეგ სიტყვით გამოსულმა სამხრეთ ოსეთის დე-ფაქტო პრეზიდენტმა გაგლოევმაც გამოიყენა სიტყვა „ნეონაციზმი“.
სოხუმში ინაუგურაციაზე დასასწრებად ჩასულმა პუტინის ადმინისტრაციის უფროსის პირველმა მოადგილემ კირიენკომ, თავხედურად და უხეშად საქართველოს ნეონაციზმი დააბრალა, რაც აქამდე არ მომხდარა
არა მგონია, რომ ეს სიტყვა გაგლოევს აზრად მაშინ მოსვლოდა, როცა სიტყვა „ნეონაციზმი“ კირიენკომ თავის გამოსვლაში გამოიყენა. გაგლოევი დაწერილ ტექსტს კითხულობდა და როგორც ჩანს, სიტყვა „ნეონაციზმი“ მას ტექსტში ტრიბუნაზე ასვლამდე ეწერა. კირიენკოს მიერ სოხუმში გამოყენებული სიტყვა „ნეონაციზმი“ პირდაპირ კავშირშია თბილისში მიმდინარე ფარსთან, რომელსაც საპარლამენტო კომისიის მუშაობა ჰქვია.
„ქართულმა ოცნებამ“ ოღონდაც ადგილობრივ არჩევნებში გაიმარჯვოს და უნდათ „ნაციონალების“ და როგორც თავად ამბობენ, „ნაციონალებთან“ დაკავშირებული პარტიების აკრძალვა. ამიტომაცაა საპარლამენტო კომისია 2008 წლის აგვისტოში ომის საქართველოს ხელისუფლებისთვის დაბრალებას ცდილობს. არადა, ყველაფერი პირიქით იყო – 2008 წლის აგვისტოში რუსეთმა განახორციელა საქართველოს წინააღმდეგ აგრესია. თუ ვინმეს ამ თემაზე უნდა მსჯელობა, საუბარი უნდა იყოს იმაზე, თუ რამდენად გაუმკლავდა საქართველოს იმდროინდელი ხელისუფლება რუსულ აგრესიას.
სოხუმში კირიენკოს გამოსვა აძლიერებს ანტიქართულ კონტექსტს იმ თვალსაზრისით, რომ ქართველები არიან ფაშისტები, ნაცისტები, რომელთა წინააღმდეგაც აფხაზები 1992-1993 წლებში იბრძოდნენ, და ახლა რუსებს უწევს უკრაინაში უკრაინელ ნაცისტებთან და ფაშისტებთან ბრძოლა. ასე ცდილობს რუსეთი უკრაინაში თავისი აგრესიის გამართლებას და იმის მტკიცებას რომ ის უკრაინაში უკრაინულ ნაციზმსა და ბოროტებას ებრძვის.
სოხუმში კირიენკოს გამოსვა აძლიერებს ანტიქართულ კონტექსტს იმ თვალსაზრისით, რომ ქართველები არიან ფაშისტები, ნაცისტები, რომელთა წინააღმდეგაც აფხაზები 1992-1993 წლებში იბრძოდნენ, და ახლა რუსებს უწევს უკრაინაში უკრაინელ ნაცისტებთან და ფაშისტებთან ბრძოლა. ასე ცდილობს რუსეთი უკრაინაში თავისი აგრესიის გამართლებას და იმის მტკიცებას რომ ის უკრაინაში უკრაინულ ნაციზმსა და ბოროტებას ებრძვის
მისივე თქმით, 1992-1993 წლებში აფხაზებმა და რუსებმა ერთად დაამარცხეს ქართული ნეონაციზმი. მისივე მტკიცებით, მაშინ, 90-იანებში რომ არ ყოფილიყო რუსეთი რა ეშველებოდა აფხაზებს და ახლა კი უკრაინელებსა და ქართველებს.
მოვლენების ამგვარი ახსნა მოსკოვის აშკარად ახალი ნარატივია. ინაუგურაცია საზეიმო და ცერემონიალური ღონისძიების ფორმაა, რომელზეც გარკვეული იდეოლოგიური თემები ლაგდება და შემდეგ ხორციელდება. როგორც ჩანს, ეს ნარატივი, აფხაზეთში ანტიქართულ პოლიტიკას აქეთკენ წაიყვანს.
– კირიენკოს გამოსვლის ეს ნაწილი აშკარად თვალშისაცემი იყო. შეიძლება ითქვას, რომ რუსეთს თავის მეზობელ ერებთან და ქვეყნებთან, კერძოდ, საქართველოსთან, საუკუნის წინ შემუშავებულ სცენარში კორექტივები არ შეაქვს.
მხედველობაში მაქვს ის, კრემლის ლოგიკით, გასული საუკუნის 20-იან წლებში მოსკოვი მის მიერვე დამოუკიდებლად აღიარებულ საქართველოს რესპუბლიკაში ებრძოდა „ქართველ ნაციონალისტებს“, ახლა კი საქართველოში ებრძვის ქართულ „ნეონაციონალიზმს“.
რა შეიძლება იყოს მიზეზი იმისა, რომ კრემლს მეზობლებთან ურთიერთობაში არანაირი კორექტივებიც კი არ შეაქვს?
– საქმე ისაა, რომ ნაციონალიზმი, ჩემთვის მიუღებელი, მაგრამ ნორმალური მოვლენაა. იგი ბევრისთვის მისაღები, ბევრისთვის მიუღებელი იდეოლოგიაა. ნაციონალისტებს მათი იდეოლოგიის არ რცხვენიათ, ამ ლოზუნგებით იბრძვიან, ხან აღწევენ წარმატებას, ხან მარცხდებიან.
90-იანებში რუსეთი ებრძოდა ნაციონალიზმს, რომელიც ჩემთვის, როგორც ქართველისთვის მიუღებელი იყო. მიმაჩნია რომ ქართულმა ნაციონალიზმმა თავის დროზე ქართულ ნაციას და სახელმწიფოს ძალიან ბევრი პრობლემა შეუქმნა.
ამჯერად, კირიენკო საუბრობს არა „ნაციონალიზმზე“, არამედ „ნაციზმზე“ – ულტრამემარჯვენე მოძრაობის ყველაზე უკიდურეს ფორმაზე. იტალიაშიც კი არ იყო ისეთი ნაციზმი, როგორც გერმანიაში. ჰიტლერმა ნაციზმი გერმანიაში ფაშიზმის დონემდე აიყვანა. ნაციზმი ფაშიზმის ყველაზე საშინელი ფორმაა.
კირიენკომ შემოიტანა ტერმინი „ნაციზმი“, რაც თავისი სიმძიმით ბევრად უფრო მძიმეა, ვიდრე ქართული ნაციონალიზმი. ვიმეორებ, ნაციონალიზმი ბევრისთვის მისაღები იდეოლოგიაა, ბევრისთვის მიუღებელია. ჩემთვის ნაციონალიზმი დღემდე ცოცხალი და მოქმედი იდეოლოგიაა. ეს კარგია თუ ცუდია სხვა საკითხია. ნაციონალიზმია ჩეხეთში, სლოვაკიაში და სხვა ქვეყნებში. მაგრამ, ნაციზმი არის აგრესიული ფორმა სიკვდილის, მკვლელობის, ანგარიშსწორების ყველა იმათ მიმართ, ვინც სხვა ერის წარმომადგენელია.
კირიენკომ შემოიტანა ტერმინი „ნაციზმი“, რაც თავისი სიმძიმით ბევრად უფრო მძიმეა, ვიდრე ქართული ნაციონალიზმი
ვიმეორებ – კირიენკომ სოხუმში შემოიტანა ნაციზმის კონცეფცია, რომელიც კრემლს აქამდე საქართველოსთან მიმართებაში არ გამოუყენებია.
– გასული საუკუნის 20-იან წლებში სხვებისთვის ნაციონალიზმისა და ნაციზმის დაბრალებას კრემლი რუსული, წითელი იმპერიის სამსახურში წარმატებით იყენებოდა და, როგორც ჩანს, ახლაც სურთ გამოყენება… მე ეს ვიგულისხმე…
– დიახ, ასეა. მაგრამ, ახლა რუსეთი სხვებისთვის ნაციზმის დაბრალებით განაგრძობს მუდმივად „მტრის ხატის“ შექმნას.
როგორც ჩანს, რუსეთის იძულებულია ასე მოიქცეს იმის გამო, რომ მას მეზობლებისთვის იდეოლოგიის სახით არაფრის შეთავაზება არ შეუძლია. სსრკ-ს კოსმოსში გარკვეული წარმატებები ჰქონდა, მაგრამ, ახლა მათ კოსმოსშიც სერიოზული ჩავარდნა აქვთ. ამერიკული კერძო კომპანიები, რომლებიც კოსმოსის თემებზე მუშაობენ, ბევრად სჯობიან რუსულ სახელმწიფო სააგენტოებს, რომლებიც კოსმოსის ათვისებაზე მუშაობენ.
ახლა რუსეთს პოლიტიკურ ბრძოლაში ახალი იდეოლოგიური იარაღები სჭირდება
რუსეთს ტექნოლოგიებში სრული ფიასკო აქვს, არადა დღეს მსოფლიო ტექნოლოგიებით იმართება. ჩინეთი უფრო წინაა წასული ტექნოლოგიებში, ვიდრე რუსეთი. ამიტომაა, რომ ახლა რუსეთს პოლიტიკურ ბრძოლაში ახალი იდეოლოგიური იარაღები სჭირდება.
– მას შემდეგ, რაც კირიენკომ სოხუმში „ნაციზმი“ ახსენა, ახლა აქტუალური თემაა, ამის შემდეგ რა პოლიტიკა ექნება სოხუმს ოფიციალურ თბილისთან.
შეძლებისდაგვარად ვადევნებდით თვალს აფხაზეთში წინასაარჩევნო საპრეზიდენტო კამპანიას. ფაქტია, რომ საქართველოს თემა პოლიტიკური დისკურსში საერთოდაც კი არ ყოფილა.
თქვენი დაკვირვებით, ინაუგურაციაზე კირიენკოს სიტყვით გამოსვლის შემდეგ, სავარაუდოდ, როგორი იქნება სოხუმის პოლიტიკა საქართველოსთან მიმართებაში?
– ტენდენცია უკვე გამოიკვეთა. გეთანხმებით, რომ წინასაარჩევნო კამპანიის მსვლელობისას საქართველოს თემა რეალურად არც განიხილებოდა.
მოულოდნელად ყველაზე განხილვადი თემა იყო ანტითურქული თემა. ამას თავისი ახსნა აქვს – რუსეთი გაღიზიანებულია იმით, რომ სირიიდან ბაშარ ასადის წასვლის შემდეგ თურქეთმა სირიაში კრემლის აზრით ანტირუსული ნაბიჯები გადადგა.
– თან, საჭირო გახდა აფხაზეთის სომხურ მოსახლეობის კონსოლიდაცია იმისთვის, რომ მათ სახელისუფლებო კანდიდატისთვის მიეცათ ხმა…
– ანტითურქულს მიება სომხური თემა. ანუ იმის მტკიცება, რომ ოპოზიციის ლიდერის არძინბას გამარჯვების შემთხვევაში ის გაგრიდან სომხურ მოსახლეობას ჯერ შეავიწროებდა და შემდეგ გაყრიდა.
პირველ ტურში აშკარად გამოიკვეთა ეთნიკური სომხების მობილიზაცია დღევანდელი დე-ფაქტო პრეზიდენტის სასარგებლოდ. ამან გამოიწვია დიდი დაძაბულობა პირველ და მეორე ტურებს შორის. დღემდე ეს ანტისომხური ტალღა ჩამცხრალი არაა. ამ ფონზე საქართველოს თემა სრულიად გადაფარული იყო.
დღეს რუსეთის ინტერესებშია საქართველოს თემა საერთოდ არ არსებობდეს აფხაზეთის ოფიციალური პირების მეტყველებასა და რიტორიკაში და აფხაზებმა საქართველო ბოლომდე დაივიწყონ.
დღეს რუსეთის ინტერესებშია საქართველოს თემა საერთოდ არ არსებობდეს აფხაზეთის ოფიციალური პირების მეტყველებასა და რიტორიკაში და აფხაზებმა საქართველო ბოლომდე დაივიწყონ
კირიენკომ ნეონაციზმი მიაბა 90-იან წლებს და იმას, რომ მაშინ ქართველები ნეონაცისტები იყვნენ. კირიენკოს არ უთქვამს, მაგრამ თუ შევეცდებით კირიენკოს აზრის გაგრძელებას, იგი დაახლოებით ასეთი იქნება – თბილისში საპარლამენტო კომისია მუშაობს, საქართველოში სხვა პროცესები მიმდინარეობს, ქართველები ცდილობენ ნაციზმისგან გათავისუფლებას.
ამიტომ ვამბობ, რომ საპარლამენტო კომისიის სხდომები კარგად დაგეგმილი სანახაობაა. კომისია ცდილობს ნაციზმში დაადანაშაულოს საქართველოს მაშინდელი ხელისუფლება, რომლისგანაც უნდა გათავისუფლდეს საქართველო. მათ უნდა ამტკიცონ, რომ 2008 წლის ომში რუსეთი კი არაა დამნაშავე, არამედ საქართველოს ნაცისტური ხელისუფლება.
ამგვარი აზრის ჩამოყალიბება კრემლის ინტერესებშია, რადგან ამის შემდეგ საქართველო შეიძლება იყოს მიღებული „ძმურ კავშირში“, რომელსაც თავის ირგვლივ რუსეთს უნდა შექმნას.
საპარლამენტო კომისიის სხდომები კარგად დაგეგმილი სანახაობაა. კომისია ცდილობს ნაციზმში დაადანაშაულოს საქართველოს მაშინდელი ხელისუფლება, რომლისგანაც უნდა გათავისუფლდეს საქართველო. მათ უნდა ამტკიცონ, რომ 2008 წლის ომში რუსეთი კი არაა დამნაშავე, არამედ საქართველოს ნაცისტური ხელისუფლება
არაა გამორიცხული, მას შემდეგ, რაც დასრულდება წულუკიანის კომისიის ფარსი, რუსეთმა, უკვე არა კირიენკოს პირით, არამედ პრეზიდენტმა პუტინმა გააკეთოს განცხადება საქართველოზე. რომლის არსი დაახლოებით ასეთი იქნება – ჩვენ მზადა ვართ ნაციზმისგან თავისუფალ საქართველოსთან ვიმუშაოთ ერთიანი თუ სამოკავშირეო ურთიერთობების კონტექსტში. ა
ნუ, საუბარი იყოს ისეთ ურთიერთობებზე, როგორც ახლა მოსკოვს რისკთან აქვს, მე სულაც არ გამიკვირდება. ვიმეორებ – ამგვარი საუბრები, შესაძლოა, მას შემდეგ დაიწყოს, რაც „ქართული ოცნება“ ადგილობრივ არჩევნებს „მოიგებს“ და პროცესი ამ მიმართულებით განვითარდება.
– 2 აპრილს აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტმა საქართველოსთან დაკავშირებით წინა დღეებში დასმულ კითხვაზე წერილობით პასუხი გაავრცელა. ამის პარალელურად დიდმა ბრიტანეთმა დაასანქცირა ქართველი მოსამართლეები. ვიცით, რომ საქართველოს ხელისუფლებას ევროკავშირის სტრუქტურებთან საკმაოდ დაძაბული ურთიერთობები აქვს. როგორც უყვართ თქმა, „გარე პერიმეტრზე“ საქართველოს საკმაოდ რთული ურთიერთობები აქვს.
თქვენ როგორ შეაფასებდით იმას, რაც ახლა აშშ-საქართველოს, ევროკავშირ-საქართველოს ურთიერთობებში ხდება?
– მადლობა ღმერთს, რომ ამერიკამ საქართველოსთვის მოიცალა. ტრამპის ადმინისტრაციას ბევრი პრობლემის გადაჭრა აქვს თავის თავზე დავალებული. ძალიან მიხარია, რომ ამ უამრავი თემების არსებობის მიუხედავად აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტმა გამონახა დრო და წერილობით გაავრცელა საქართველოზე კომპეტენტური და კვალიფიციური შეფასება საქართველოში არსებულ პროცესებზე.
მიუხედავად იმისა, რომ აშშ-ც და ევროპაშიც საკმაოდ ბლომად არიან ექსპერტები, რომლებმაც კარგად იციან თუ რა ხდება კავკასიაში და საქართველოში, ახლა არ მქონდა იმის მოლოდინი, რომ ისინი საქართველოს თემებზე იქნებოდნენ ჩართული.
აშშ-ს დეპარტამენტის წერილში კარგად ჩანს, რომ ისინი ჩვენს საკითხებში აქტიურად არიან ჩართული. წერილში ზუსტადაა დანახული და აღწერილი თუ რა ხდება საქართველოში და რა პრობლემები გვაქვს ჩვენ დღეს.
აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტმა საქართველოში არსებულ ვითარებაზე თავისი მოსაზრებები წერილობით ფორმატში გაავრცელა. წერილში ყოველი სიტყვა აწონილ-დაწონილია და სახელმწიფოს ოფიციალური პოზიციაა. ძალიან მნიშვნელოვანია ის, რომ საქართველოზე ამგვარ ხედვას აშშ დიდხანს ვერ შეცვლის. თუ ვაშინგტონს პოზიციის შეცვლა მოუნდა, მაშინ ახალი დოკუმენტი უნდა დაიწეროს.
აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტმა საქართველოში არსებულ ვითარებაზე თავისი მოსაზრებები წერილობით ფორმატში გაავრცელა. წერილში ყოველი სიტყვა აწონილ-დაწონილია და სახელმწიფოს ოფიციალური პოზიციაა. ძალიან მნიშვნელოვანია ის, რომ საქართველოზე ამგვარ ხედვას აშშ დიდხანს ვერ შეცვლის. თუ ვაშინგტონს პოზიციის შეცვლა მოუნდა, მაშინ ახალი დოკუმენტი უნდა დაიწეროს
აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტის წერილი საქართველოზე „ქართულ ოცნებას“ იმაზე მიუთითებს, რომ არანაირი დიფ სთეითი არ არსებობს, მეტიც, აშშ-ს „ქართულ ოცნებასთან“ არანაირი ურთიერთობა არ იქნება, თუ ოფიციალური თბილისი არ დაუბრუნდება დემოკრატიის გზას.
ეს „ქართული ოცნებისთვის“ სულ ცოტა ნიშნავს იმას, რომ ვიდრე საქართველოში არ ჩატარდება დემოკრატიის სერიოზული გამოცდა, ანუ არჩევნები, რომელსაც აშშ დემოკრატიულად ჩათვლის, მანამდე აშშ-საქართველოს ურთიერთობებში არაფერი შეიცვლება.
ეს სერიოზული გზავნილია საქართველოს საზოგადოებისთვის, ვისაც ქვეყანაში დემოკრატიის განვითარება ქვეყნის ევროპულ გზაზე დაბრუნება უნდა.
– „ქართული ოცნების“ ოპონენტებისგან ხშირად გაიგონებთ ასეთ შეფასებებს – „ქართული ოცნება ავტოკრატიული მმართველობისკენ დგამს ნაბიჯებს.
მმართველმა გუნდმა მიიღო „ფარას“ კანონი, კანონი მედიის შესახებ, სისხლის სამართლის კოდექსში დააბრუნა „სამშობლოს ღალატის“ მუხლი. მათვე დაანონსეს „ნაციონალებისა“ და მათთან დაკავშირებული პოლიტიკური ჯგუფების გაუქმების შესახებ გადაწყვეტილების მიღება.
თქვენ როგორ შეაფასებდით საშინაო პოლიტიკის საკითხებთან დაკავშირებით „ქართული ოცნების“ კანონშემოქმედებით საქმიანობას?
– ავტოკრატია ყველაზე მსუბუქი ფორმაა ავტორიტარიზმის, რაც დიდი ხანია გვაქვს. ქვეყანაში, პრაქტიკულად ერთი კაცის, ივანიშვილის მმართველობა გვაქვს. მას შემდეგ, რაც 2016 წელს კოალიცია „ქართული ოცნება“ დაიშალა ივანიშვილი ერთპიროვნულად მართავს ქვეყანას.
დარწმუნებული ვარ, „ქართულ ოცნებას“ ტოტალიტარიზმიც არ გამოუვა, მაგრამ, აქეთკენ, მინსკისკენ, ანუ ბელორუსიზაციისკენ მივდივართ
2024 წლის არჩევნების გაყალბებისა და ძალაუფლების მითვისების შემდეგ, ჩვენ ვხედავთ ტოტალიტარიზმში გადასვლას. ვინც განსხვავებულად ფიქრობს, ის ხალხი ან ციხეში უნდა იყოს, ან დაჯარიმებული, ან დადუმებული. მკაფიოდ ჩანს ტოტალიტარიზმის ნიშნები, როცა გამორიცხული უნდა იყოს განსხვავებული აზრი, განსხვავებული ტელევიზია, პრესა, სამოქალაქო სექტორი, ოპოზიციური პარტიები.
ავტორიტარიზმის ერთ-ერთი მძიმე ფორმაა ტოტალიტარიზმი. ამის შემდეგ მყარდება დიქტატურა. როცა ტოტალიტარიზმი მყარდება ყოველი ოჯახის დონეზე.
დარწმუნებული ვარ, „ქართულ ოცნებას“ ტოტალიტარიზმიც არ გამოუვა, მაგრამ, აქეთკენ, მინსკისკენ, ანუ ბელორუსიზაციისკენ მივდივართ. გამოყენებული უნდა იყოს საზოგადოების ხელთ არსებული ყველა მშვიდობიანი ფორმა, რათა საქართველოში საბოლოოდ არ მოხდეს ბელორუსიზაციის ჩამოყალიბება.
– 2 აპრილს პრემიერმა ირაკლი კობახიძემ ხელისუფლებაში სამთავრობო ცვლილებების შესახებ გვამცნო. ამ თემაზე ბევრი მოსაზრება გამოითქვა.
თქვენ როგორ შეაფასებდით „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებაში განხორციელებულ საკადრო ცვლილებებს?
– „ქართული ოცნება“ ადგილობრივი არჩევნებისთვის ემზადება. მმართველ გუნდს ეშიანია იმის, რომ ადგილობრივ არჩევნებს წააგებენ. რომელიმე ქალაქი წააგონ, თბილისი, ან ბათუმი, ან რუსთავი, ანაც ქუთაისი.
მას შემდეგ, რაც კობახიძემ გააკეთა განცხადება, რომ 2028 წლამდე „ქართული ოცნება“ არ დააყენებს ქვეყნის ევროკავშირში გაწევრიანების საკითხს, მათ ამომრჩეველში აშკარა ბზარი გაჩნდა. თუ მანამდე „ქართული ოცნების“ ამომრჩეველს სჯეროდა, რომ მმართველ გუნდს ქვეყანა ევროპაში მიჰყავდა, ახლა ბევრი მათი ამომრჩეველი მათზე გულგატეხილია, რადგან ბევრი მათგანი დარწმუნდა, რომ „ოცნება“ მათ ატყუებდა.
„ქართულ ოცნებას“ ახლა კიდევ უფრო მეტი ამომრჩევლის დაკარგვის ეშინია. შესაბამისად, მათ აღარ უნდათ, რომ გაყალბება ძალიან ყვიროდეს, ამიტომ უნდათ მინიმუმამდე დაიყვანონ გაყალბების მაჩვენებელიც და გაყალბების გარდაუვალობა.
„ქართული ოცნება“ ადგილობრივი არჩევნებისთვის ემზადება. . . თუ მანამდე „ქართული ოცნების“ ამომრჩეველს სჯეროდა, რომ მმართველ გუნდს ქვეყანა ევროპაში მიჰყავდა, ახლა ბევრი მათი ამომრჩეველი მათზე გულგატეხილია, რადგან ბევრი მათგანი დარწმუნდა, რომ „ოცნება“ მათ ატყუებდა
ამიტომაცაა, ახლა რომ უნდათ პარტიების აკრძალვა, თან იმედი აქვთ, რომ პარტიების ნაწილი ადგილობრივ არჩევნებს ბოიკოტს გამოუცხადებს. როგორც ჩანს, სიტუაცია აქეთკენ მიდის.
„ოცნებას“ „ნაცმოძრაობასა“ და როგორც თავად ამბობენ, მათ სატელიტების აკრძალავა იმის გამო უნდა, რომ თუ ისინი არჩევნებში მონაწილეობას არ მიიღებენ და არჩევნებზე „ოცნება“ დარჩება მარტო თავის სატელიტებთან ერთად. ამის გამო შეიქმნება სუსის ყოფილი უფროსის ლილუაშვილის სამინისტრო.
ამ სამინისტროს სათავეში ჩაუდგება სუსის ყოფილი უფროსი, რომელსაც დაევალება არჩევნების ჩატარება. რეგიონების განვითარების სამინისტროს შექმნა კარგი ფორმაა იმისთვის, რომ არჩევნების ჩატარება ქვეყნის უშიშროებას არ დაბრალდეს. არადა, უკვე კარგად ჩანს, რომ ამ საკადრო ცვლილებების შემდეგ რეგიონებში არჩევნებს პირწმინდად უშიშროება ჩაატარებს.
„ინტერპრესნიუსი“
კობა ბენდელიანი
