ჯო უილსონი, ეს კლოუნი სერიოზულად აღსაქმელი არ არის – ზურაბ ქადაგიძე

„ხალხის ძალის“ წევრი ზურაბ ქადაგიძე აშშ-ის ჰელსინკის კომისიის თავმჯდომარის, რესპუბლიკელი კონგრესმენის ჯო უილსონის განცხადებას ეხმიანება, რომლის თქმითაც, ბიძინა ივანიშვილის ოჯახი აშშ-ის მტრებისთვის საქართველოს მიყიდვას უწყობს ხელს. ქადაგიძე ჯო უილსონს კლოუნს უწოდებს და აღნიშნავს, რომ ის სერიოზულად აღსაქმელი არ არის.
მისივე თქმით, უილსონი “დიფ სთეითმა” პირადად ბიძინა ივანიშვილის წინააღმდეგ გამოყო და ამხელა ქვეყნის დეპუტატს სხვა საქმე არაფერი აქვს გარდა იმისა, რომ სიცრუე გაავრცელოს. „გასაგებია, რომ ეს კლოუნი სერიოზულად აღსაქმელი არ არის, მაგრამ ყველანი ვხვდებით, რომ ამ ტექსტებს უილსონი თავისით არ წერს.
“დიფ სთეითმა” ის პირადად ბიძინა ივანიშვილის წინააღმდეგ გამოყო და ამხელა ქვეყნის დეპუტატს სხვა საქმე არაფერი აქვს გარდა იმისა, რომ სიცრუე გაავრცელოს. საქართველოში არავის სჭირდება შეხსენება იმის, რომ ბიძინა ივანიშვილმა და მისმა ოჯახმა ჩვენი ქვეყნის ყველა სფეროს განვითარებას შეუწყო ხელი და უდიდესი რესურსი ჩადო, მაგრამ ამ კლოუნის პატრონებს მინდა ვუთხრა – რომ ჩვენი ქვეყნისთვის თავგადადებული ადამიანის ლანძღვით საბოლოოდ აზიზღებთ ქართველ ხალხს ამერიკას და ამერიკელებს“, – წერს ზურაბ ქადაგიძე.

ასევე დაგაინტერესებთ

გია აბაშიძე: ორი თვე შეუფერხებელი კამპანია-მობილიზაცია, შიშებზე აგებული პროპაგანდა და დეზინფორმაცია ე.წ. „არაბიზაციაზე“ – ფინალი კი, როგორც მოსალოდნელი იყო, ორგანიზატორთა ჩაფლავებით დასრულდა

ბაჩო ოდიშარია: ისეთივე კოორდინირებული შეტევა, როგორიც ახლა მიმდინარეობს გიორგი გველესიანზე ნაცლიბერალური ბაბლის მხრიდან, ზუსტად ასეთივე ისტერიული თავდასხმები ხორციელდებოდა ნაკრების ფეხბურთელებზე აქციების დროს, რათა მათ ამ ბაბლისთვის მისაღები პოზიცია დაეფიქსირებინათ

რეზო ბლიაძე გიორგი გველესიანის მიმართ ბულინგზე: მარტო ფეხბურთელები? მუსიკოსები არ წნეხეს? ზოგი ცოლმა წნეხა და ზოგიც ცოლის დაქალებმა – ხმა ამოვიღე, მათთვის არასასურველი რამ ვთქვი და გადამიარეს, დიახ, ვერ გაუძლეს ბიჭებმა, მოდას ვერ ჩამორჩნენ! თან ,,ალა ლუსულ კანონებს” იძახეს და თან მილიონებიც აიღეს

ნიკოლოზ მეტრეველი: გიორგი გველესიანის წინააღმდეგ დაწყებული ორგანიზებული ბულინგი კიდევ ერთხელ გვიჩვენებს, თუ რამდენად უჭირს ე.წ. „ლიბერალურ სექტას“ განსხვავებული აზრის მოსმენა და მიღება