“პაპი ფრანცისკე უფლის სახლში დაბრუნდა.
ეს ამბავი ღრმად გვასევდიანებს, რადგან ვკარგავთ დიდ ადამიანს და დიდ მწყემსს.
მე მქონდა ბედნიერება, ვყოფილიყავი მეგობარი, მქონოდა მისი რჩევები და სწავლებანი, რომლებიც არასოდეს შემცდარა – არც განსაცდელისა და ტკივილის დროს.
ჯვრის გზის ლოცვებში მან შეგვახსენა ძღვენის ძალა – ძალა, რომელიც ყველაფერს ხელახლა აყვავებს და შეუძლია შეარიგოს ისიც კი, რაც ადამიანის თვალში შეურიგებელი ჩანს.
მან სამყაროს კურსის შეცვლის სიმამაცის ქონისკენ, კიდევ ერთხელ, მოუწოდა – რათა იაროს გზაზე, რომელიც “არ ანადგურებს, არამედ ავითარებს, აღადგენს და იცავს”.
ჩვენც ამ მიმართულებით ვივლით – ვეძებთ მშვიდობის გზას, ვეძიებთ საერთო სიკეთეს და ვაშენებთ უფრო სამართლიან და თანასწორ საზოგადოებას.
მისი სწავლება და მემკვიდრეობა არ დაიკარგება.
წმინდა მამას მძიმე გულით ვემშვიდობებით, მაგრამ ვიცით, რომ ახლა ის უფლის მშვიდობაში იმყოფება.
