ჟურნალისტი, ლაშა ბერულავა:
შესაძლოა, ბევრს სასაცილოდ მოეჩვენოს, ახლა რასაც დავწერ, ბევრისთვის კი ისეთი თემა აღმოჩნდეს, რასაც ბევრჯერ დაჰკვირვებია, მაგრამ ამაზე საჯაროდ არ უმსჯელია, რადგან დამტკიცება გაუჭირდებოდა:
მოკლედ, საჯარო გამოსვლების დროს, უხერხულ სიტუაციებში გამოვლენილ უნარებზე, ჩახველებებზე, მიმიკებზე, ჟესტებზე, საათის წვალებაზე, ფეხის ცანცარზე, ხელის აქნევებზე წლების განმალობაში დაკვირვებით, ასე მეჩვენება, რომ ძალიან თავისუფლად ვარჩევ, როდის ვხედავ ნამდვილ ვლ. პუტინს და როდის – მის ორეულს.
სწორად მიხვდით: პოსტის მიზანი იმათი დაპლიუსებაა, ვინც ვხვდებით, მაგრამ ამას ვერ ვამტკიცებთ
