სამი ქორწინება, შვილები და კარიერა – ცისანა სეფიაშვილი – Marao

ცისანა სეფიაშვილი დაიბადა 1973 წლის 9 ნოემბერს. პროფესიით თეატრმცოდნე და პიარ-სპეციალისტია. მისი მუსიკისადმი სიყვარული არავის გაჰკვირვებია, რადგან ის ცნობილი კომპოზიტორის ს ქალიშვილია.თუმცა, თავდაპირველად მომღერლობაზე არასოდეს უფიქრია.
“ბრჭყვი­ა­ლა ბავ­შვო­ბა მქონ­და, გა­თა­მა­მე­ბუ­ლი ვი­ყა­ვი, თუმ­ცა ისე, რომ ზღვარს არ გა­დავ­დი­ო­დი და დღე­საც ასე­თი გა­თა­მა­მე­ბუ­ლი ვარ. ჩემი მშობ­ლე­ბის­თვის და გან­სა­კუთ­რე­ბით მა­მის­თვის, ჯე­მალ სე­ფი­აშ­ვი­ლის­თვის, დღე­საც პრინ­ცე­სა ვარ, რო­მელ­საც ბრჭყვი­ა­ლა, ზღაპ­რულ ფე­რებ­ში აცხოვ­რებს. ჯე­მა­ლი ზედ­მე­ტად გიჟი მა­მაა და სულ ცდი­ლობს, რა­ღა­ცე­ბი ამა­რი­დოს, “შემ­ფუ­თოს”, და­მიც­ვას, გა­მი­ლა­მა­ზოს ყოფა. მამა ის ერ­თა­დერ­თი მა­მა­კა­ცია, ვი­სიც მჯე­რა, ვენ­დო­ბი და ვეყ­რდნო­ბი.” – იხსენებდა ცისანა.
მისი სამუსიკო კარიერა 1997 წელს დაიწყო, როდესაც მამას საიუბილეო საღამოზე, “ბრავო მაესტროზე” მამისთვის სიურპრიზის გაკეთება გადაწყვიტა. დუეტი ჩაწერა მერაბ სეფაშვილთან ერთად – “ღრუბელს რაღა უნდოდა”. თავდაპირველად ეს იდეა ერთჯერადი უნდა ყოფილიყო, თუმცა მსმენელმა ისე მოიწონა ცისანას შესრულება, რომ ეს სიმღერა მის სავიზიტო ბარათად იქცა.
მალე მუსიკალური კარიერაც დაიწყო, რასაც შემდეგი სიმღერები მოჰყვა – “სტუმრად მეწვიე”. ასევე დიდი წარმატება ხვდა წილად მის დუეტს ჯგუფ “ქუჩის ბიჭებთან” ერთად – “ლამაზი დღე”.
ცოტა ხნის წინ, ორი წა­რუ­მა­ტე­ბე­ლი ქორ­წი­ნე­ბის შემ­დეგ, ცი­სა­ნა სე­ფი­აშ­ვი­ლი მე­სა­მედ და­ო­ჯახ­და. ცისანას პირველი ქმარი კოკა წერეთელი იყო, რომელთანაც ერთი საერთო შვილი ჰყავს. მომღერალმა მეორედ სოსო ზა­ქა­რე­იშ­ვილ­ზე იქორწინა – წყვილს სამი შვილი ჰყავს.
“ჩემი და სო­სოს ქორ­წი­ნე­ბა ისე სწრა­ფად მოხ­და, ჭო­რე­ბიც კი და­დი­ო­და, რომ პირ­ველ ქმარ­თან ცხოვ­რე­ბის დროს მე უკვე მას­თან მქონ­და ურ­თი­ერ­თო­ბა, რაც ტყუ­ი­ლია. კოკა წე­რე­თელს რომ გავ­შორ­დი, მოს­კო­ვი­დან თბი­ლის­ში წა­მო­ვე­დი. მამა იმ პე­რი­ოდ­ში მოს­კოვ­ში სა­ქარ­თვე­ლოს სა­ელ­ჩო­ში მუ­შა­ობ­და, კულ­ტუ­რის სა­კი­თხე­ბი უფ­რო­სი მრჩე­ვე­ლი იყო, მაგ­რამ “უზ­ნეო” შვილს ერთ თვე­ში ისიც ჩა­მომ­ყვა. სახ­ლში რე­მონ­ტის კე­თე­ბა და­ი­წყეს და მა­მამ ლი­კან­ში გა­მამ­წე­სა. სწო­რედ მა­შინ გა­ვი­ცა­ნი სოსო, მისი მამა, რე­ჟი­სო­რი ლე­ვან ზა­ქა­რე­იშ­ვი­ლი და მათი მე­გობ­რე­ბი. სო­სომ თა­ვის თავ­ზე აიღო ჩემი გამ­ხი­ა­რუ­ლე­ბა. ცუ­დად ვი­ყა­ვი, ოჯა­ხის დან­გრე­ვას, მარ­ტო­ხე­ლა დე­დო­ბას გან­ვიც­დი­დი, ამი­ტომ ღა­მით და­ძი­ნე­ბა მი­ჭირ­და. ჩემი და სო­სოს ურ­თი­ერ­თო­ბა მე­გობ­რო­ბით და­ი­წყო. როცა ყვე­ლას ეძი­ნა, ჩვენ ვე­რან­და­ზე ვის­ხე­დით და რა­ღაც­ნა­ი­რად ამ რთულ პე­რი­ოდ­ში მეხ­მა­რე­ბო­და.”