როდესაც მიზანმიმართულად უკეთებ პარალიზებას თეატრს და თვეების მანძილზე არ ასრულებ დებულებით გათვალისწინებულ უმთავრეს ფუნქციას, არ ემსახურები ხელოვნებას – იმას, რისთვისაც სახელმწიფო გაფინანსებს, ბუნებრივი და ლოგიკურია, რომ შენი ადგილი ვერ იქნება იქ, სადაც იყავი

როდესაც მიზანმიმართულად უკეთებ პარალიზებას თეატრს და თვეების მანძილზე არ ასრულებ დებულებით გათვალისწინებულ უმთავრეს ფუნქციას, არ ემსახურები ხელოვნებას – იმას, რისთვისაც სახელმწიფო გაფინანსებს, ბუნებრივი და ლოგიკურია, რომ შენი ადგილი ვერ იქნება იქ, სადაც იყავი
საქართველოს პარლამენტის კულტურის კომიტეტის თავმჯდომარე, გიორგი გაბუნია, კულტურის სამინისტროს მიერ „ვასო აბაშიძის სახელობის მუსიკისა და დრამის თეატრის“ ხელმძღვანელის თანამდებობიდან დავით დოიაშვილის გათავისუფლებას სოციალურ ქსელში ეხმიანება.
გიორგი გაბუნიას განცხადებით, საბიუჯეტო ორგანიზაციის სახელით პირად შეხედულებაზე დაფუძნებული პოლიტიკური განცხადებების, თეატრის მიზანმიმართული პარალიზების და დებულებით გათვალისწინებული უმთავრესი ფუნქციის შეუსრულებლობის გამო, აღნიშნული გადაწყვეტილება ბუნებრივი და ლოგიკურია.
“როდესაც, სახელმწიფო საბიუჯეტო ორგანიზაციის სახელით აკეთებ პირად პოზიციებზე დაფუძნებულ პოლიტიკურ განცხადებებს, ამავე დროს მიზანმიმართულად უკეთებ პარალიზებას თეატრს და თვეების მანძილზე არ ასრულებ დებულებით გათვალისწინებულ უმთავრეს ფუნქციას და არ ემსახურები ხელოვნებას, იმას რისთვისაც სახელმწიფო გაფინანსებს ბუნებრივია და ლოგიკურია, რომ შენი ადგილი ვერ იქნება იქ სადაც იყავი.
და ასევე! თეატრი, მუზეუმი, ანსამბლი თუ სხვა კულტურის ორგანიზაციები არის და უნდა იყოს სრულად დისტანცირებული პოლიტიკური პროცესებისგან, მაგრამ როდესაც ხარ კონკრეტული პარტიის პოლიტიკური აქტივისტი და ამ პარტიული მიზნების მიღწევაში ჩართული გყავს სახელმწიფო საბიუჯეტო კულტურის ორგანიზაცია და მისი რესურსები, ამას საერთო არაფერი აქვს აზრის და გამოხატვის თავისუფლებასთან და მითუმეტეს ხელოვნებასთან.” – წერს გიორგი გაბუნია.

ასევე დაგაინტერესებთ

ასეთ დროს, შეტევის ობიექტი აღარ არის ხელისუფლება, როგორც პოლიტიკური მოწინააღმდეგე; შეტევის სამიზნე ხდება თავად საქართველო – მისი საერთაშორისო იმიჯი და პოზიცია, მისი ურთიერთობები ვაშინგტონთან და თელ-ავივთან, მისი რეპუტაცია, როგორც საიმედო პარტნიორის

გიორგი კანდელაკის და თინა ხიდაშელის მიზანია საქართველო უარყოფით კონტექსტში წარმოაჩინონ, შექმნან საერთაშორისო იზოლაციის ილუზია და ხელი შეუშალონ იმ პოზიტიურ პროცესებს, რომლებიც დღეს რეალურად მიმდინარეობს

საქართველოს წინააღმდეგ საინფორმაციო-პროპაგანდისტული საბოტაჟი ან დივერსია, ღალატია, დროა კოლექტიური ხიდაშელ-“ტაივანჩიკები” და კრებსითი გიორგი კალანდაძეები და მსგავსი “შპანა” კანონიერად აღმოჩნდნენ იქ, სადაც მათი ადგილია