მე მიმაჩნდა, რომ მეუფე ისაია იქნებოდა ერთერთი შესანიშნავი კანდიდატი საპატრიარქო ტახტზე თავისი თვისებებიდან გამომდინარე, მაგრამ ცოტა დაგვიანა. მე მას ვუთხარი თავის დროზე – მეუფე თუ თქვენ გექნებათ სურვილი, თქვერნი წაკითხი შეიძლება რომ დაისვას მეთქი. მე არ ვიცოდი რაღაცები, ვის დიოლომი აქვს, ვის არა…
მეუფე ისაიას სახელის ხსენებამ რაღაცნაირად დააფრთხო ეს ნაწილი, რომლებსაც ვთქვათ საზოგადოებაში მეუფე შიოსადმი განსაკუთრებული სიმპათიები აქვს გამოვლენილი და მას უჭერდნენ მხარს. მეუფე ისაიას სახელი და მისი ფაქტორი მათთვის ციებ-ცხელებასავით იყო.
თან რაღაც გამონათქვამები იყო, მომართვები იყო არაეთიკური და როგორც ჩანს, მეუფე ისაია, რომელიც ნამდვილად არც ფიქრობდა, ჩემთვის ნათქვამიც აქვს უარი მას, არ ჰქონდა [პატრიარქობის] სურვილი და როგორც ჩანს, ასე რომ განვითარდა ეს მოვლენები და შემდეგ რაღაც აქცენტები.. დაამცირეს ფაქტიურად, მოდით, ვთქვათ რა, სინოდზე ვთქვი – თქვენ ამცირებთ ამ ადამიანს, ეს არის შეურაცხყოფა. ეს წინმსწრები ეპიზოდები რაც იყო, შემდეგ უკვე ამის საფუძველზე მან როგორც ჩანს პრინციპულად დააყენა თავისი თავი კანდიდატად. ამიტომ ვამბობ, ცოტა დააგვიანა მან, ობიექტურობისთვისეს საჭიროა.
