ეს არის ამერიკული სტანდარტი – მხოლოდ მას აქვს უფლება საკუთარი ქვეყნის ინტერესების შესაბამისად გადაწყვიტოს ვისთან ითანამშრომლოს და ვისთან არა. საქართველოს კი, ეკრძალება ჩინეთთან პარტნიორობა და საერთოდაც საკუთარ კეთილდღეობაზე ზრუნვა

ეს არის ამერიკული სტანდარტი – მხოლოდ მას აქვს უფლება საკუთარი ქვეყნის ინტერესების შესაბამისად გადაწყვიტოს ვისთან ითანამშრომლოს და ვისთან არა. საქართველოს კი, ეკრძალება ჩინეთთან პარტნიორობა და საერთოდაც საკუთარ კეთილდღეობაზე ზრუნვა
“შვეიცარიაში, -სა და ჩინეთს შორის მოლაპარაკება გაიმართა, რასაც ტრამპი გამოეხმაურა და დიდი სიხარულით ამცნო მსოფლიოს, რომ შეხვედრა უაღრესად მეგობრულ გარემოში წარიმართა. ტრამპა განაცხადა, რომ ამერიკის საკეთილდღეოდ სურს ჩინეთთან მჭიდრო ეკონომიკური თანამშრომლობა”- წერს “ერთიანი ნეიტრალური საქართველოს” ერთ-ერთი დამფუძნებელი ვატო შაქარიშვილი.
მისი თქმით, ეს არის ამერიკული სტანდარტი – მხოლოდ მას აქვს უფლება საკუთარი ქვეყნის ინტერესების შესაბამისად გადაწყვიტოს ვისთან ითანამშრომლოს და ვისთან არა.
“შვეიცარიაში, -სა და ჩინეთს შორის მოლაპარაკება გაიმართა, რასაც ტრამპი გამოეხმაურა და დიდი სიხარულით ამცნო მსოფლიოს, რომ შეხვედრა უაღრესად მეგობრულ გარემოში წარიმართა. ტრამპა განაცხადა, რომ ამერიკის საკეთილდღეოდ სურს ჩინეთთან მჭიდრო ეკონომიკური თანამშრომლობა.
ეს არის ამერიკული სტანდარტი – მხოლოდ მას აქვს უფლება საკუთარი ქვეყნის ინტერესების შესაბამისად გადაწყვიტოს ვისთან ითანამშრომლოს და ვისთან არა. საქართველოს კი, ეკრძალება ჩინეთთან პარტნიორობა და საერთოდაც საკუთარ კეთილდღეობაზე ზრუნვა.
P.S. ალბათ ჯო ვილსონს ჯერ არ გაუღვიძია, თორემ აუცილებლად დაგმობდა მისი პრეზიდენტის
ამ განცხადებას, რომელიც ჩინეთის კომუნისტური პარტიის მიმართ ლოიალობის გამომხატველია. გაღვიძებისთანავე ვილსონი სასწრაფოდ დაარეგისტრირებს მორიგ აქტს კონგრესში, რომელიც აშშ-ის იმ ოფიციალური პირების სანქცირებას მოითხოვს, ვინც ჩინეთის კომუნისტურ პარტიასთან დაახლოებას უწყობს ხელს…”- წერს ვატო შაქარიშვილი Facebook-ზე.

ასევე დაგაინტერესებთ

ნიკოლოზ სამხარაძე: საკმაოდ რთულია იმის პროგნოზირება, თუ ვინ მოიგებს არჩევნებს იმდენად მცირეა სხვაობა კონკურენტებს შორის- ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე კონკურენტუნარიანი არჩევნები უნგრეთის უახლეს ისტორიაში

ასეთ დროს, შეტევის ობიექტი აღარ არის ხელისუფლება, როგორც პოლიტიკური მოწინააღმდეგე; შეტევის სამიზნე ხდება თავად საქართველო – მისი საერთაშორისო იმიჯი და პოზიცია, მისი ურთიერთობები ვაშინგტონთან და თელ-ავივთან, მისი რეპუტაცია, როგორც საიმედო პარტნიორის