გურამ მაჭარაშვილი: არ არსებობს ფაქტი, რომ პოლიციას დაეწყოს მოქმედება მშვიდობიანი აქციის დროს

მაშინ როდესაც ხდებოდა აგრესიულად განწყობილი 200-300 აქციის მონაწილის მხრიდან პოლიციელებზე თავდასხმა ე.წ. კოლექტიური „ნაცმოძრაობის“ წარმომადგენლების მხრიდან, არ არსებობს ფაქტი, რომ პოლიციას დაეწყო მოქმედება მშვიდობიანი აქციის დროს, – განაცხადა „ხალხის ძალის“ აღმასრულებელმა მდივანმა, გურამ მაჭარაშვილმა Human Rights Watch-ის ანგარიშის შეფასებისას.
„მინიმუმ ოთხი-ხუთი ტელევიზია პირდაპირ ეთერში აშუქებდა, თუ როგორ ხდებოდა აგრესიულად განწყობილი 200-300 აქციის მონაწილის მხრიდან პოლიციელებზე თავდასხმა, პიროტექნიკის სროლა, „მოლოტოვის კოქტეილების“ სროლა, შტურმი პარლამენტზე და ეს ყველა შემთხვევაში დამწყები რადიკალური ოპოზიციის ე.წ. კოლექტიური „ნაცმოძრაობის“ წარმომადგენლები იყვნენ. ფაქტი არ არსებობს, რომ პოლიციას დაეწყო ზოგადად მოქმედება, თუკი არის მშვიდობიანი აქცია და როდესაც ძალადობრივი აქცია იწყებს თავდასხმას პოლიციაზე, ყველა ქვეყანაში, რა თქმა უნდა, რეაგირება უნდა მოხდეს. კიდევ ერთხელ ვიმეორებ, ეს არის იმ პროექტის შემადგენელი ნაწილი, რომელიც დაიწერა სწორედ მაშინ, როდესაც სქართველომ უარი ვუთხარით მეორე ფრონტის გახსნაზე უცხოურ ძალას“, – განაცხადა მაჭარაშვილმა.

ასევე დაგაინტერესებთ

გია აბაშიძე: ორი თვე შეუფერხებელი კამპანია-მობილიზაცია, შიშებზე აგებული პროპაგანდა და დეზინფორმაცია ე.წ. „არაბიზაციაზე“ – ფინალი კი, როგორც მოსალოდნელი იყო, ორგანიზატორთა ჩაფლავებით დასრულდა

ბაჩო ოდიშარია: ისეთივე კოორდინირებული შეტევა, როგორიც ახლა მიმდინარეობს გიორგი გველესიანზე ნაცლიბერალური ბაბლის მხრიდან, ზუსტად ასეთივე ისტერიული თავდასხმები ხორციელდებოდა ნაკრების ფეხბურთელებზე აქციების დროს, რათა მათ ამ ბაბლისთვის მისაღები პოზიცია დაეფიქსირებინათ

რეზო ბლიაძე გიორგი გველესიანის მიმართ ბულინგზე: მარტო ფეხბურთელები? მუსიკოსები არ წნეხეს? ზოგი ცოლმა წნეხა და ზოგიც ცოლის დაქალებმა – ხმა ამოვიღე, მათთვის არასასურველი რამ ვთქვი და გადამიარეს, დიახ, ვერ გაუძლეს ბიჭებმა, მოდას ვერ ჩამორჩნენ! თან ,,ალა ლუსულ კანონებს” იძახეს და თან მილიონებიც აიღეს

ნიკოლოზ მეტრეველი: გიორგი გველესიანის წინააღმდეგ დაწყებული ორგანიზებული ბულინგი კიდევ ერთხელ გვიჩვენებს, თუ რამდენად უჭირს ე.წ. „ლიბერალურ სექტას“ განსხვავებული აზრის მოსმენა და მიღება